Η Εποχή του Νοικιασμένου Κόσμου: Ελευθερία Χωρίς Ιδιοκτησία Δεν Υπάρχει

Η ιδιοκτησία, αποτελεί πραγματική περιουσία. Όχι το ψηφιακό χρήμα ή οι μετοχές σε εταιρίες κάθε είδους. Αυτά μπορούν να εξαφανιστούν σε μια νύχτα. Και έχουν εξαφανιστεί στο παρελθόν, κοντινό και μακρινό.

Η γη όμως… Η γη παραμένει εκεί. Το σπίτι επίσης. Και η παιδεία το ίδιο. Οι γνώσεις για τον κόσμο, για την φύση, για την τεχνολογία, την μηχανική, την ιατρική. Αυτά δεν μπορεί κανείς να τα αφαιρέσει, από κάποιον που τα έχει μάθει.

Αντιλαμβάνεστε λοιπόν ότι, αφαιρώντας την αληθινή περιουσία από τον άνθρωπο, του αφαιρούν τις επιλογές και τον καθιστούν εξαρτώμενο και πειθήνιο. Αντιλαμβάνεστε γιατί η Παιδεία έχει καταντήσει γελοιότητα και γιατί είναι σχεδόν αδύνατη η απόκτηση περιουσίας για τον περισσότερο κόσμο.

Αυτό είναι ένα σχέδιο που εξελίσσεται εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες. Και πετυχαίνει. Σκεφθείτε λίγο την Ελλάδα και πόσο μειούμενη βαίνει η περιουσία (κτήματα ελιές κλπ) που περνάει από γενιά σε γενιά. Οι νεότερες γενιές έχουν ελάχιστα και οι μελλοντικές δεν θα έχουν τίποτε. Φροντίζει γι’ αυτό το σύστημα διακυβέρνησης που σπέρνει παράλογα δάνεια και φορολογίες.

Σκεφθείτε ακόμη ότι, μόλις πριν λίγα χρόνια, για να δει κάποιος μια ταινία στο σπίτι του, έβγαζε από το ράφι εκείνη που είχε αγοράσει και την έβλεπε. Το ίδιο και με την μουσική. Είχε τη συλλογή των δίσκων του. Τώρα; Τώρα έχουμε μια συνδρομή στο Netflix ή στο Ertflix για ταινίες και μια στο Spotify για μουσική. Και δεν μας ανήκει τίποτε. Είναι νοικιασμένα για όσο διαρκεί η συνδρομή μας. Το ίδιο και με τα βιβλία. Πάνε οι βιβλιοθήκες πέθαναν, ζήτω τα νοικιασμένα eBooks. H παρακαταθήκη της γνώσης δεν αποτελεί ιδιοκτησία πλέον, ούτε του πολιτισμού. Αλλά ούτε και η τεχνολογία. Σήμερα μπορείς να νοικιάσεις με leasing ένα αυτοκίνητο και να πληρώνεις μόνο το μηνιαίο μίσθωμα. Όλα τα άλλα, έξοδα συντήρησης, ασφάλειες, επισκευές κλπ, δεν σε αφορούν αφού δεν είσαι ιδιοκτήτης. Θα μου πείτε, μα είναι βολικό. Βεβαίως και είναι. Αν δεν ήταν δεν θα παραχωρούσαμε έτσι απλά το δικαίωμα ιδιοκτησίας.

Η επίθεση στην ιδιοκτησία, εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη που προωθούν την παγκοσμιοποίηση. Και μην νομίζετε ότι δεν σας αφορά. Μην νομίζετε ότι δεν σας αγγίζει. Το τελευταίο παράδειγμα που θα σας αναφέρω είναι αποκαλυπτικό των προθέσεων, των κυβερνήσεων που αντιλαμβάνονται την εξουσία ως επιβολή κι όχι ως προσφορά.

Στο Oregon των Ηνωμένων Πολιτειών, ένας ιδιοκτήτης φάρμας ο Gary Harrington, καταδικάστηκε από το δικαστήριο με 1.500 δολλάρια πρόστιμο και 30 ημέρες φυλακή, επειδή έφτιαξε στην φάρμα του, 3 δεξαμενές συλλογής του βρόχινου νερού και του χιονιού. Τιμωρήθηκε για κλοπή!!!

Ο Harrington στην απολογία του είπε ότι το νερό που συλλέγει, πέφτει μόνο του στην γη του και το χρησιμοποιεί για πότισμα και για απόθεμα σε περίπτωση πυρκαγιάς και δεν το εμπορεύεται. Αλλά το δικαστήριο δεν ικανοποιήθηκε. Προφανώς η έξυπνη κίνηση του Harrington αποτελεί κακό παράδειγμα για την κοινότητα που ζει. Αν το παράδειγμα αυτό της αυτάρκειας σε νερό – το νο1 απαιτούμενο για την ζωή- το υιοθετούσαν κι άλλοι, τότε ο κρατικός αγώνας για εξαφάνιση της αυτονομίας των πολιτών θα πήγαινε περίπατο. Έτσι το δικαστήριο στις ΗΠΑ, στην «land of the free» φρόντισε να καταστραφεί η υποδομή συλλογής του νερού στην φάρμα και να καταδικαστεί ο αγρότης.

Και ερχόμαστε να αναρωτηθούμε. Σε τι εποχές ζούμε άραγε; Σε τι σατανικές μορφές έχουμε παραδώσει την εξουσία; Και πόσο απάνθρωπος είναι πλέον αυτός ο μηχανισμός της δικαιοσύνης;

Η νέα δουλεία: Ζούμε, πληρώνουμε, δεν κατέχουμε.

Γιατί, αν σε έναν άνθρωπο δεν ανήκει ούτε το νερό της βροχής που πέφτει επάνω του, τότε τι μέλλον έχει η ανθρωπότητα σε αυτό τον πλανήτη;

Αχιλλέας Ξανθάκης

ΠΗΓΗ