Χρυσή Αυγή: Το Εθνικιστικό Κίνημα που τόλμησε να αντιταχθεί στο κυρίαρχο Σύστημα

Ανησύχησαν οι εξουσιαστές από την Χρυσή Αυγή. Για πρώτη φορά εμφανιζόταν ενώπιόν τους η δυναμική πορεία ενός Εθνικιστικού Κινήματος αυθεντικού, του μοναδικού σε ολόκληρο τον κόσμο, το οποίο τόλμησε να αντιταχθεί στο κυρίαρχο σύστημα, ενός Κινήματος χωρίς ίχνος ιταμής διαθέσεως «ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΗΣ», με συνεχείς αναφορές εμείς δεν είμαστε το Α ή το Β. Ενός Κινήματος που κατήγγειλε ευθέως το τερατούργημα του μεταπολέμου, το δικέφαλο Κτήνος του καπιταλισμού και του μπολσεβικισμού.

 Ό,τι είχαμε πει και είχαμε γράψει κυρίως στην δεκαετία του 1980, τότε που ούτε φανταζόμασταν ότι θα βρεθούμε στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής με μισό εκατομμύριο Έλληνες στο πλευρό μας, δεν το είχαν ξεχάσει οι εχθροί μας και το βρήκαμε μπροστά μας και αυτός κυρίως ήταν ο λόγος, για τον οποίον μας καταδίκασαν. Αναφορές για την Φυλετική Συνέχεια των Ελλήνων, για την πνευματική ανωτερότητα του Έθνους μας, ανάδειξη του «αντιδημοκρατικού» χαρακτήρα της Ελληνικής Φιλοσοφίας από τον Πυθαγόρα και τον Ηράκλειτο έως τον Πλάτωνα, ήταν βόμβες ενεργές στο κτισμένο επάνω στην άμμο του ψεύδους ιδεολόγημα των «καλών» νικητών του μεταπολέμου. Οι μελέτες μας επίσης για τα μεγάλα πνεύματα του μεσοπολέμου, λησμονημένους σήμερα και «καταραμένους» φασίστες τους ενόχλησαν πολύ. Πως να δικαιολογήσουν ότι ένας Ρίχαρντ Στράους, ένας φον Κάραγιαν, ένας Σελίν, ένας Κνουτ Χάμσουν, ένας Έζρα Πάουντ και τόσοι άλλοι είχαν ταχθεί με την πλευρά του «απόλυτου κακού»;

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ξυπνήστε! Η Ελλάδα αλλάζει χωρίς τους ανθρώπους της

Αν το περιβαλλοντικό, κοινωνικό, χωρικό και εθνικό κόστος το επωμίζονται οι Έλληνες, ενώ το όφελος διαχέεται στο εξωτερικό, αυτοί που τελικά επωφελούνται είναι οι πολυεθνικές και οι ολιγάρχες στους οποίους η Ν.Δ. πούλησε τα πάντα

Αλκιβιάδης Κεφαλάς*

Δεν είναι μια απλή πολιτική. Δεν είναι ακόμα ένα νομοσχέδιο που θα περάσει και θα ξεχαστεί. Αυτό που συντελείται σήμερα στην Ελλάδα είναι μια βαθιά, συστημική μεταμόρφωση, μια αναδιάταξη που αφορά ταυτόχρονα τον χώρο, τη χώρα, την οικονομία, την κοινωνία, το έθνος και τελικά την ίδια την έννοια της ζωής σε αυτόν τον τόπο. Το Πάσχα που οι Έλληνες ήταν στον Επιτάφιο και στην Ανάσταση η κυβέρνηση της Ν.Δ. πέρασε ένα νομοσχέδιο για την επέκταση των ΑΠΕ.

Οι τίτλοι μιλούν για «πρόοδο», «εκσυγχρονισμό», «ευρωπαϊκή σύγκλιση», «πράσινη ανάπτυξη». Η πραγματικότητα όμως διηγείται την ιστορία μιας Ελλάδας που πουλιέται με το κομμάτι, τη λεηλασία των ευρωπαϊκών κονδυλίων και τον διωγμό των Ελλήνων μέσω της υπερφορολόγησης, που τελικά γίνεται επίδομα και «συμπερίληψη» του Αχμέτ. Η καθημερινότητα γίνεται όλο και δυσκολότερη.

Το κόστος ζωής αυξάνεται επειδή αυξάνεται το κόστος της ενέργειας. Οι μικρές επιχειρήσεις εξαφανίζονται. Η αγροτική παραγωγή εξαϋλώνεται. Οι νέοι μεταναστεύουν μαζικά στο εξωτερικό και αμέσως αντικαθιστώνται από αλλοεθνείς. Η περιφέρεια ερημώνει. Ολόκληρες περιοχές χάνουν τον πληθυσμό τους. Οκτώ ευρώ το κιλό το κόστος λαδιού στο χωράφι, τέσσερα ευρώ τιμή πώλησης στο λιοτρίβι. Και ενώ οι Ελληνες φεύγουν, ο χώρος δεν μένει κενός.

Η ιδιοκτησία αλλάζει χέρια, αγοράζεται μαζικά από τους ξένους. Ο χώρος γεμίζει με ξενοδοχεία, εγκαταστάσεις και φαραωνικά επενδυτικά σχέδια. Οι Ισραηλινοί θα μετατρέψουν την όμορφη παραλία μεταξύ Μεσσήνης και Καλαμάτας σε Benidorm. Τα βουνά μετατρέπονται σε κρανίου τόπο για να φυτρώσουν ανεμογεννήτριες. Χωράφια που κάποτε παρήγαγαν τροφή καλύπτονται από πάνελ. Νησιά αλλάζουν χαρακτήρα. Η έννοια της «εθνικής κυριαρχίας» επαναπροσδιορίζεται. Η Ν.Δ. ξεπουλάει το φυσικό, πολιτιστικό και ιστορικό τοπίο στους ξένους. Αυτό που συντελείται είναι η αλλαγή της ταυτότητας της χώρας τόσο γρήγορα, που δεν επιτρέπει στους Έλληνες να την επεξεργαστούν.

Όταν ένα σημαντικό μέρος των επενδύσεων και της ενεργειακής δραστηριότητας κατευθύνεται εκτός Ελλάδας, τότε γεννάται μία απλή διαπίστωση: Αν το περιβαλλοντικό, κοινωνικό, χωρικό και εθνικό κόστος το επωμίζονται οι Έλληνες ενώ το όφελος διαχέεται στο εξωτερικό, αυτοί που τελικά επωφελούνται είναι οι πολυεθνικές και οι ολιγάρχες στους οποίους η Ν.Δ. πούλησε τα πάντα. Αυτή η θέση δεν είναι ιδεολογική. Είναι η πραγματικότητα.

Οι λογαριασμοί ρεύματος με αέρα και ήλιο είναι τρεις φορές ακριβότεροι για την ίδια κατανάλωση από τότε που η ΔΕΗ έκαιγε λιγνίτη. Αυτή η κατάσταση συνδέεται άμεσα με την εμπειρία που βιώνει η κοινωνία, την αίσθηση δηλαδή ότι η Ν.Δ. λειτουργεί ως κυβέρνηση Α.Ε. Η σημερινή φτωχοποίηση δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Είναι η αδυναμία επτακοσίων χιλιάδων νέων Ελλήνων να παραμείνουν στον τόπο τους. Είναι η αγωνία μιας οικογένειας να καλύψει τα βασικά έξοδα. Είναι η σταδιακή απώλεια της περιουσίας από την υπερφορολόγηση και τα τεκμαρτά εισοδήματα, είναι η απουσία ασφάλειας, μέλλοντος, προοπτικής για τους Έλληνες.

Η κυβερνητική προπαγάνδα εμφανίζει μια χώρα που «αναπτύσσεται», ενώ στην πραγματικότητα η Ελλάδα ξεπουλιέται στους ξένους και ταυτόχρονα οι πολιτικοί ροκανίζουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια. Η Ν.Δ. έχει διαμορφώσει ένα νέο μοντέλο όπου οι Έλληνες διώκονται, η κοινωνική συνοχή μειώνεται, η «πρόοδος» δεν κατανέμεται στους Έλληνες αλλά χορηγείται σε ξένους και ολιγάρχες, και αυτό το μοντέλο «ανάπτυξης» είναι συνειδητή πολιτική επιλογή.

Εδώ όμως βρίσκεται ο πιο βαθύς κίνδυνος επειδή επιχειρείται η αλλαγή της χώρας χωρίς τους Έλληνες, μετατρέποντάς την σε οικονομικό χώρο που δεν κατοικείται όπως παλιά, ούτε θα παραμείνει ο ίδιος γεωγραφικά, εθνολογικά και κοινωνικά. Αυτή είναι μια διαδικασία που άρχισε εδώ και επτά χρόνια. Αυτό που σήμερα εμφανίζεται ως «μετάβαση» θα καταγραφεί αύριο ως η περίοδος κατά την οποία οι Έλληνες έχασαν σταδιακά τον έλεγχο της χώρας τους χωρίς να το συνειδητοποιήσουν.

*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

ΠΩΛΕΙΤΑΙ Η ΧΩΡΑ: ΜΕΤΑ ΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ, «ΦΕΥΓΟΥΝ» ΚΑΙ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ – ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΛΙΣΤΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Σε μια κίνηση που επιβεβαιώνει την εμμονή της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην πλήρη αποποίηση της δημόσιας περιουσίας, το Υπερταμείο άναψε το «πράσινο φως» για το οριστικό ξεπούλημα και των τελευταίων 22 περιφερειακών αεροδρομίων της χώρας. Με συνοπτικές διαδικασίες, υποδομές ζωτικής σημασίας για την εθνική συνδεσιμότητα και την ασφάλεια των ακριτικών περιοχών παραδίδονται σε ιδιωτικά συμφέροντα για τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες.

Το «Πακέτο» της Εκποίησης

Η κυβέρνηση, πιστή στο δόγμα της παραχώρησης των πάντων, μετατρέπει τις πύλες εισόδου της χώρας σε ένα ενιαίο «cluster» προς εκμετάλλευση. Από την Αλεξανδρούπολη και την Καστοριά μέχρι το Καστελόριζο, την Κάσο και τη Λήμνο, 22 αεροδρόμια παύουν να αποτελούν δημόσιο αγαθό υπό τη διαχείριση της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ).

Τα αεροδρόμια που βγαίνουν στο «σφυρί»:

Βόρεια Ελλάδα: Αλεξανδρούπολη, Καστοριά, Κοζάνη.

Νησιωτική Ελλάδα: Αστυπάλαια, Ικαρία, Κάλυμνος, Κάρπαθος, Κάσος, Καστελόριζο, Κύθηρα, Λέρος, Λήμνος, Μήλος, Νάξος, Πάρος, Σητεία, Σκύρος, Σύρος, Χίος.

Ηπειρωτική Ελλάδα: Άραξος, Ιωάννινα, Νέα Αγχίαλος.

Τέσσερις Δεκαετίες Υπό Ιδιωτικό Έλεγχο

Η σύμβαση παραχώρησης, διάρκειας 40 ετών, ουσιαστικά δεσμεύει το μέλλον των τοπικών κοινωνιών και της εθνικής οικονομίας για σχεδόν μισό αιώνα. Ενώ η κυβέρνηση βαφτίζει την κίνηση αυτή ως «αξιοποίηση» και «αναβάθμιση», η πραγματικότητα πίσω από τις λέξεις είναι η απώλεια του κρατικού ελέγχου σε περιοχές στρατηγικής σημασίας.

Ο διαγωνισμός εκκινεί άμεσα, με τις προεπιλεγμένες εταιρείες να καλούνται να υποβάλουν τις προσφορές τους μέχρι τις 30 Ιουνίου 2026. Μια στρατιά συμβούλων (Eurobank, Doxiadis Associates, Your Legal Partners, DVLaw) έχει ήδη επιστρατευτεί για να φέρει εις πέρας τη διαδικασία μεταφοράς του δημόσιου πλούτου σε ιδιωτικά χέρια.

Ανάπτυξη για Ποιον;

Η ρητορική περί «ενίσχυσης της περιφερειακής ανάπτυξης» ηχεί κενή περιεχομένου για τους πολίτες που βλέπουν τις κρατικές υποδομές να συρρικνώνονται. Μετά την παραχώρηση των 14 μεγάλων αεροδρομίων, η κυβέρνηση Μητσοτάκη σπεύδει να «ξεφορτωθεί» και τα υπόλοιπα, αδιαφορώντας για το αν η κερδοφορία των επενδυτών θα λειτουργήσει εις βάρος του κόστους μετακίνησης των νησιωτών και της ποιότητας των υπηρεσιών.

Για άλλη μια φορά, το δημόσιο συμφέρον θυσιάζεται στον βωμό των αριθμών και των ιδιωτικών κερδών, αφήνοντας τη χώρα χωρίς κανέναν έλεγχο στις στρατηγικές της υποδομές.

Πηγή: voicenews.gr

Ο Άρειος Πάγος στις υπηρεσίες της κυβέρνησης: Δεν ανασύρει από το αρχείο τη δικογραφία για τις υποκλοπές

Σε μια απόφαση που αναμένεται να πυροδοτήσει έντονες πολιτικές και θεσμικές αντιδράσεις προχωρά ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, ο οποίος έκρινε ότι δεν συντρέχουν λόγοι για την ανάσυρση από το αρχείο της υπόθεσης των υποκλοπών, απορρίπτοντας ουσιαστικά κάθε ενδεχόμενο επανεξέτασης μιας υπόθεσης που έχει απασχολήσει έντονα την πολιτική και δικαστική ζωή της χώρας.

Η απόφαση έρχεται σε μια περίοδο όπου το ζήτημα των υποκλοπών εξακολουθεί να βαραίνει το πολιτικό κλίμα, κι ενώ είχαν δημιουργηθεί προσδοκίες -έστω και περιορισμένες- ότι η υπόθεση θα μπορούσε να ανοίξει ξανά μετά τη σχετική κρίση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών. Το δικαστήριο είχε διαβιβάσει την υπόθεση στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών, θέτοντας ζήτημα πιθανών περαιτέρω ενεργειών βάσει του άρθρου 43 παράγραφος 6 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Εντούτοις, η διαδρομή αυτή κατέληξε τελικά στον Άρειο Πάγο, όπου και μπήκε οριστική τελεία. Με την από 27 Απριλίου 2026 πράξη του, ο ανώτατος εισαγγελικός λειτουργός έκρινε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την επανενεργοποίηση της δικογραφίας, υιοθετώντας μια αυστηρή ερμηνεία ως προς το τι συνιστά «νέο στοιχείο».

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, τα δεδομένα που επικαλέστηκε το Μονομελές Πλημμελειοδικείο δεν πληρούν το κριτήριο των «νέων στοιχείων» που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την ανάσυρση της υπόθεσης από το αρχείο. Με αυτόν τον τρόπο, αποκλείεται η ενεργοποίηση της διάταξης που θα επέτρεπε την εκ νέου διερεύνηση, κλείνοντας στην πράξη κάθε θεσμική δίοδο επανεξέτασης.

Στο αρχείο παραμένει η υπόθεση

Η συνέπεια είναι σαφής: η δικογραφία παραμένει στο αρχείο, όπως είχε διαμορφωθεί με βάση το πόρισμα του πρώην αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Αχιλλέα Ζήση, χωρίς καμία απολύτως ανατροπή των συμπερασμάτων του και χωρίς να ανοίγει οποιοδήποτε νέο πεδίο διερεύνησης.

Αναμφίβολα, το βάρος της απόφασης δεν περιορίζεται στο νομικό της περιεχόμενο. Αντίθετα, ενσωματώνει και μια σαφή πολιτική διάσταση, καθώς έρχεται να «σφραγίσει» μια υπόθεση που έχει αποτελέσει σημείο αιχμής στην αντιπαράθεση για τη λειτουργία των θεσμών και τη διαφάνεια στη δημόσια ζωή.

Μέσω της επίκλησης της έλλειψης «νέων στοιχείων» απορρίπτεται κάθε προοπτική περαιτέρω διερεύνησης. Ωστόσο, για ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης και της αντιπολίτευσης, το ερώτημα δεν είναι μόνο νομικό, αλλά βαθιά πολιτικό: αν και κατά πόσο δηλαδή μια υπόθεση τέτοιας βαρύτητας μπορεί να κλείνει χωρίς να εξαντλούνται όλα τα περιθώρια ελέγχου.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Γι’ αυτούς που προδόθηκαν από όσους πρόδωσαν την Χρυσή Αυγή

Ψυχή δεν παραδώσαμε
και δεν τους δώσαμε ποτέ
ύδωρ και γη
γι’ αυτό και έπρεπε
εξόριστοι να είμαστε
μέσα σε βρόμικα κελιά
γιατί ποτέ δεν δώσαμε
ύδωρ και γη
και την Σημαία την Ιερή
κρατήσαμε ψηλά.

Με τα ευτράπελα των ακροδεξιών κομμάτων, που συνεχίζονται και που υποτίθεται ότι αποτελούσαν την «αντισυστημική» ψήφο στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις, ένα κύμα απογοήτευσης σκόρπισε στο σώμα των ψηφοφόρων το οποίο ανησυχεί για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδος. Κάνανε τα πάντα για να ξεφτιλιστούν τα ίδια, αλλά και για να ξεφτιλίσουν όσους τους ψήφισαν διά των πράξεων τους. Εύλογη είναι λοιπόν η νοσταλγία για τα χρόνια που μεσουρανούσε η Χρυσή Αυγή σε ποικίλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας. Συνυπάρχει παράλληλα όμως και ένα αίσθημα κούρασης, παραίτησης, αποπολιτικοποίησης και εν τέλει αποχής από τα κοινά, και ιδιαίτερα από τον εθνικιστικό αγώνα, αγνών ανθρώπων οι οποίοι προδόθηκαν από όσους πρόδωσαν την Χρυσή Αυγή.

Η προσμονή για κάτι καλύτερο πρέπει να συνδυαστεί με την συμμετοχή στον ακτιβισμό και στην συνδιαμόρφωση ενός κινήματος που θα απειλήσει ουσιαστικά το καθεστώς σε καίριες δομές του. Το σύστημα δεν φοβάται την διάσπαρτη ψήφο η οποία κατά καιρούς κατευθύνεται σε κομματίδια δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, φοβάται μόνο τους εθνικιστές ιδεολόγους Χρυσαυγίτες που δεν προσφέρονται για «θελήματα» και αμαρτωλές συμπράξεις.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com