ΤΑ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ ΕΡΧΟΝΤΑΙ! ΤΡΟΜΟΣ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ Π.Ο.Υ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

Αξιωματούχοι του Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αδιανόητο, αλλά πλέον αντιμετωπίζεται ως πραγματική απειλή: μια πυρηνική καταστροφή στη Μέση Ανατολή, με συνέπειες που θα μπορούσαν να σημαδέψουν τον πλανήτη για δεκαετίες.

Στο επίκεντρο αυτής της ανησυχίας βρίσκεται η Hanan Balkhy, η οποία περιέγραψε μια κατάσταση διαρκούς επιφυλακής. Όπως τόνισε, το προσωπικό του οργανισμού προετοιμάζεται για το «χειρότερο δυνατό σενάριο», γνωρίζοντας πως σε περίπτωση πυρηνικού ατυχήματος ή επίθεσης, καμία προετοιμασία δεν θα είναι αρκετή για να περιορίσει το μέγεθος της καταστροφής.

Η σκιά αυτού του εφιάλτη βαραίνει ολοένα και περισσότερο τη διεθνή σκηνή, καθώς η σύγκρουση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ισραήλ και το Ιράν έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο όριο, μετατρέποντας την περιοχή σε πυριτιδαποθήκη. Οι συνεχείς βομβαρδισμοί πυρηνικών εγκαταστάσεων και η κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων εντείνουν τον φόβο ότι ένα λάθος, μια αστοχία ή μια σκόπιμη ενέργεια θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια αλυσιδωτή αντίδραση ανυπολόγιστης καταστροφής.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, επιμένοντας ότι η Τεχεράνη βρισκόταν κοντά στην απόκτηση πυρηνικών όπλων, έδωσε το πράσινο φως για στρατιωτικές επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας. Στο πλαίσιο της «Επιχείρησης Epic Fury», που ξεκίνησε στα τέλη Φεβρουαρίου, οι επιθέσεις είχαν στόχο να εξαλείψουν κάθε δυνατότητα πυρηνικού εξοπλισμού του Ιράν. Ωστόσο, όσο οι βόμβες πέφτουν, τόσο αυξάνεται ο κίνδυνος ενός ατυχήματος που δεν θα μπορεί να ελεγχθεί.

Οι ειδικοί του ΠΟΥ δεν περιορίζονται σε θεωρητικές ανησυχίες. Προετοιμάζουν ήδη προσωπικό και μηχανισμούς για την αντιμετώπιση ενός πυρηνικού περιστατικού «με την ευρύτερη έννοια»: από πλήγμα σε εγκαταστάσεις μέχρι χρήση πυρηνικού όπλου. Η ίδια η Balkhy αναγνώρισε πως όσοι γνωρίζουν την ιστορία παρόμοιων καταστροφών καταλαβαίνουν καλά τι διακυβεύεται — έναν κόσμο όπου η ακτινοβολία δεν σκοτώνει μόνο άμεσα, αλλά δηλητηριάζει γενιές ολόκληρες.

Την ίδια στιγμή, οι πολιτικές και στρατιωτικές εξελίξεις εντείνουν το χάος. Η παραίτηση του Τζόε Κέντ από το Εθνικό Κέντρο Αντιτρομοκρατίας, με τη δήλωση ότι δεν μπορούσε να στηρίξει έναν πόλεμο που δεν θεωρούσε αναγκαίο, αποκαλύπτει ρωγμές ακόμη και στο εσωτερικό της αμερικανικής διοίκησης. Παράλληλα, η Τούλσι Γκάμπαρντ υποστήριξε ότι οι επιθέσεις έχουν ήδη καταστρέψει το ιρανικό πρόγραμμα εμπλουτισμού, αφήνοντας πίσω υπόγειες εγκαταστάσεις θαμμένες και σφραγισμένες.

Κι όμως, αυτή η «καταστροφή» ίσως να μην είναι το τέλος, αλλά η αρχή μιας ακόμη πιο επικίνδυνης φάσης. Αναλυτές προειδοποιούν ότι το Ιράν, πιεσμένο και απομονωμένο, μπορεί να στραφεί ανοιχτά στην ανάπτυξη πυρηνικών όπλων ως έσχατη εγγύηση επιβίωσης. Ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα άλλαζε ριζικά τις ισορροπίες, μετατρέποντας μια ήδη εκρηκτική σύγκρουση σε υπαρξιακή απειλή για ολόκληρη την περιοχή — και όχι μόνο.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, όμως, παραμένει η ίδια η φύση των πυρηνικών κινδύνων. Οι εγκαταστάσεις του Ιράν, βαθιά θαμμένες κάτω από τη γη, καθιστούν οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση εξαιρετικά επικίνδυνη. Ένα πλήγμα σε τέτοιο βάθος ή μια αποτυχημένη επιχείρηση θα μπορούσε να απελευθερώσει ραδιενεργά υλικά σε τεράστια κλίμακα, με συνέπειες που δεν θα περιορίζονταν στα σύνορα της περιοχής.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ξεκάθαρα: αν συμβεί το χειρότερο, δεν θα υπάρχει επιστροφή. Η καταστροφή δεν θα είναι μόνο άμεση, αλλά μακροχρόνια, αθόρυβη και διαβρωτική. Θα επηρεάσει την υγεία, το περιβάλλον, τις οικονομίες και την ίδια την επιβίωση εκατομμυρίων ανθρώπων.

Σε έναν κόσμο που ισορροπεί επικίνδυνα στο χείλος της κλιμάκωσης, το ενδεχόμενο μιας πυρηνικής κρίσης δεν είναι πια απλώς ένα θεωρητικό σενάριο. Είναι ένας εφιάλτης που προετοιμάζεται σιωπηλά — και που όλοι ελπίζουν να μη γίνει ποτέ πραγματικότητα.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει τα «δυνατά» της για φίμωση και λογοκρισία ενόψει των επικείμενων εκλογών στην Ουγγαρία και προσεχώς σε Γαλλία και Ελλάδα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάζει τα «δυνατά» της για φίμωση και λογοκρισία ενόψει των επικείμενων εκλογών στην Ουγγαρία και προσεχώς σε Γαλλία και Ελλάδα.

Στην πραγματικότητα τις εκλογικές παρεμβάσεις τις κάνουν εκείνοι που τις ζητούν. Μιλάμε για την αποκορύφωση της διαστροφής !

Ο Μακρόν ζήτησε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να «κινητοποιηθεί» κατά των εκλογικών παρεμβάσεων, ιδίως στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στον ψηφιακό χώρο.

ΠΗΓΗ

Μηνύματα Αλληλεγγύης από Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία και Βέλγιο

Η είδηση της παράλογης και εκδικητικής φυλάκισης της Συναγωνίστριας Ελένης Ζαρούλια κάνει ήδη τον γύρω της Ευρώπης. Εθνικιστικοί φορείς δημοσίευσαν τις δικές τους ανακοινώσεις τις οποίες παραθέτουμε σε Ελληνική μετάφραση.

Rete dei Patrioti (Ιταλία)

Το Δίκτυο Πατριωτών εκφράζει την αλληλεγγύη και την υποστήριξή του στην ελληνική Χρυσή Αυγή, της οποίας η μακρά νομική υπόθεση —η οποία ξεκίνησε το 2013, όταν το ελληνικό και το ευρωπαϊκό πολιτικό σύστημα απάντησε με καθαρά πολιτικές συλλήψεις του Νίκου Μιχαλολιάκου και άλλων ηγετών του κινήματος, των οποίων η «πατριωτική εξέγερση» είχε συγκλονίσει τόσο την Αθήνα όσο και τους Ευρωκράτες στις Βρυξέλλες— φαίνεται να φτάνει στο τέλος της με απόφαση του Εφετείου Αθηνών.

Οι προηγούμενες πολιτικές καταδίκες επικυρώθηκαν, αλλά οι δικαστές δεν μπόρεσαν να επιβάλουν πρόσθετες ποινές φυλάκισης πέραν αυτών που είχαν ήδη εκτίσει.

Επομένως, παρά την ατιμία της επικύρωσης των καταδίκων, η απελευθέρωση του Μιχαλολιάκου είναι δεδομένη και ελπίζουμε να μπορέσει να επιστρέψει στην ενεργό πολιτική ζωή στην Ελλάδα.

Ωστόσο, μη ικανοποιημένο, το σύστημα αναζήτησε νέους στόχους: όπως η Ελένη Ζαρούλια, σύζυγος του Μιχαλολιάκου και πρώην βουλευτής στην Αθήνα, η οποία καταδικάστηκε σε λόγω ομιλίας κατά της μαζικής μετανάστευσης!

Les Caryatides (Γαλλία)

Σε μια απεγνωσμένη πράξη εκδίκησης, το διεθνιστικό ελληνικό σύστημα φυλακίζει την Ελένη Ζαρούλια, σύζυγο του Μιχαλολιάκου (ηγέτη της Χρυσής Αυγής), με μοναδική δικαιολογία ότι έβγαλε ομιλία στη Βουλή κατά των παράνομων μεταναστών βιαστών!

Υποστήριξη από τις «Καρυάτιδες» [Σ.τ.Μ. Τομέας Γυναικών του κόμματος Les Nationalistes]!

Devenir Europeo (Ισπανία)

Η Ελένη Ζαρούλια, πρώην βουλευτής της Χρυσής Αυγής και σύζυγος του ηγέτη της, Νικόλαου Μιχαλολιάκου, φυλακίστηκε μετά την καταδίκη του εφετείου σε πέντε χρόνια φυλάκιση. Η Ζαρούλια είχε καταδικαστεί το 2020 σε έξι χρόνια φυλάκισης για τον ρόλο της ως εξέχον μέλος και νομοθέτης της Χρυσής Αυγής. Ωστόσο, η ποινή της αναστάλθηκε και δεν την εξέτισε τότε.

Έξι χρόνια αργότερα, με εντελώς εκδικητική και αδικαιολόγητη πρόθεση, απαιτούν τώρα τη φυλάκισή της.

Το σύστημα δεν μπορεί να φυλακίσει ξανά τον Μιχαλολιάκο και τους άλλους συντρόφους, αφού όλα τα «όπλα» της πολιτικής δίωξης έχουν εξαντληθεί με την εκτέλεση των φρικτών ποινών που επιβλήθηκαν το 2020 (…). Ως εκ τούτου, σε μια απεγνωσμένη πράξη ακραίας εκδίκησης, φυλακίζει την Ελένη, τη σύζυγο του Μιχαλολιάκου, με μοναδικό πρόσχημα μια ομιλία που εκφώνησε στη Βουλή κατά των παράνομων μεταναστών βιαστών.

Nation (Βέλγιο)

Καταπιεστική Παράνοια στην Ελλάδα!

Όπως πιθανώς γνωρίζετε, το 2020 το ελληνικό πολιτικό κίνημα «Χρυσή Αυγή» διώχθηκε και αρκετοί από τους ηγέτες του έλαβαν μακροχρόνιες ποινές φυλάκισης. Είναι πλέον γνωστό ότι δόθηκαν εντολές στο ελληνικό πολιτικό και δικαστικό κατεστημένο να εξαλείψει τη Χρυσή Αυγή μέσω του Δικτύου Epstein.

Οι φυλακισμένοι συναγωνιστές τους, συμπεριλαμβανομένου του πρώην προέδρου τους Νικόλαου Γ. Μιχαλολιάκου, αφέθηκαν ελεύθεροι και όλα τα «όπλα» πολιτικής δίωξης είχαν εξαντληθεί. Επιπλέον, δεν μπόρεσαν να απαγορεύσουν τη Χρυσή Αυγή. Αλλά προφανώς, σε μια απεγνωσμένη πράξη ακραίας εκδίκησης, το ελληνικό κράτος φυλάκισε την Ελένη Ζαρούλια, σύζυγο του Νικόλαου Γ. Μιχαλολιάκου, χρησιμοποιώντας ως μοναδικό πρόσχημα μια ομιλία που εκφώνησε τότε στη Βουλή εναντίον βιαστών που βρίσκονταν παράνομα στη χώρα!

Η Ελένη Ζαρούλια είναι μια εθνικίστρια ακτιβίστρια που αγωνίζεται αφοσιωμένα για το ελληνικό έθνος από το 1980.

Ο εθνικισμός δεν είναι έγκλημα!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Δεν είμαι Δυτικός!

του Roberto Pecchioli

Με την πτώση του πραγματικού κομμουνισμού του εικοστού αιώνα, η χαρά όσων ήταν πάντα αντικομμουνιστές θόλωσε τον στοχασμό για το μέλλον. Ένας άνθρωπος δεμένος με το παρελθόν - ο Πίνο Ράουτι, ιστορικός ηγέτης της ακτιβιστικής και «κοινωνικής» πτέρυγας του Ιταλικού Κοινωνικού Κινήματος (MSI) - ήταν από τους πιο διαυγείς. Προειδοποίησε ότι οι εορτασμοί για την ήττα ενός ιστορικού εχθρού δεν θα μπορούσαν να διαρκέσουν πολύ, αφού ο άλλος αντίπαλος - ο φιλελεύθερος καπιταλισμός - είχε πετύχει, επιπλέον χωρίς πόλεμο, μια ιστορική νίκη που θα διαρκούσε για δεκαετίες. Λίγοι τον άκουγαν, ακόμη και μέσα στον κύκλο αναφοράς του. Λίγες άλλες φωνές υψώθηκαν, από διαφορετικές οπτικές γωνίες, για να προειδοποιήσουν για τις συνέπειες του φιλελεύθερου θριάμβου. Πάνω από τριάντα πέντε χρόνια αργότερα, νέα ερείπια καθιστούν τον κόσμο μια τραχιά έρημο και ένα φασματικό θέατρο πολέμου, τον «αποσπασματικό Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο» που επικαλείτο ο Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο [1].

Η μακρά εποχή της αμερικανικής μονοπολικότητας, το «τέλος της ιστορίας» με την παγκόσμια επιβολή του φιλελεύθερου-καπιταλιστικού μοντέλου στην παγκοσμιοποιημένη, οικονομική και τεχνολογική του μορφή, φαινόταν να πλησιάζει στο τέλος της. Η ανάδυση της Κίνας, η αργή ανάδυση του άλλου ασιατικού γίγαντα, της Ινδίας, η επιστροφή της Ρωσίας και η συμμαχία BRICS φαινόταν να είναι η αυγή ενός πολυπολικού κόσμου, στον οποίο κάθε πολιτισμός και περιοχή θα μπορούσε να διεκδικήσει τον ρόλο και την ιδιαιτερότητά του, πολιτιστική, πνευματική, οικονομική και γεωπολιτική. Τα γεγονότα των τελευταίων ετών -και μηνών και ημερών- έχουν βυθίσει τον κόσμο πίσω στον εφιάλτη του πολέμου, καθιστώντας τον άξονα της λεγόμενης Δύσης, του οποίου ο ακρογωνιαίος λίθος είναι η συμμαχία μεταξύ της Αγγλόσφαιρας και του Ισραήλ, πιο ανησυχητικό και θηριώδη. Σε οικονομική κρίση, οικονομικά, τεχνολογικά, στρατιωτικά εξαρτημένη από το εξωτερικό, πληγείσα από μια δημογραφική και αξιακή κρίση στην οποία ανταποκρίνεται αποκλειστικά με όρους μηδενιστικού φιλελευθερισμού/ελευθεριασμού και του άσκοπου ανοίγματος των συνόρων της, η Γηραιά Ήπειρος ανταποκρίνεται απόλυτα στο όνομά της, η εμπροσθοφυλακή της παρακμής της Δύσης που τα πιο ανήσυχα πνεύματα άρχισαν να διαισθάνονται από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, τις αρχές του αμερικανικού αιώνα [2].

Η πολεμική αμερικανο-ισραηλινή επίθεση των τελευταίων εβδομάδων, ανεξάρτητα από την έκβασή της, μοιάζει όλο και περισσότερο με τη βίαιη αντίδραση ενός τραυματισμένου θηρίου, απρόθυμου να αποδεχτεί τον ρόλο που του έχει ανατεθεί από την ιστορία, τη δημογραφία και την οικονομία στην τρέχουσα ιστορική στιγμή. Η επίθεση σε ένα κυρίαρχο κράτος, η ύπουλη δολοφονία των ηγετών του, καλώς ή κακώς εκλεγμένων - σε αντίθεση με τις αραβικές μοναρχίες (absit iniuria verbis!) του Κόλπου, τις οποίες το πετρέλαιο έχει μετατρέψει σε πάρα πολλά βρώμικα Λας Βέγκας, όπου τακτοποιούνται οι πιο ανείπωτες κομπίνες στον κόσμο - είναι πιθανώς το σημείο χωρίς επιστροφή στην ιστορία των τελευταίων δεκαετιών. Φαίνεται κωμικό όταν ο Μερτς, ένας άνθρωπος του Μπλακ Ροκ, καγκελάριος της πρώην μεγάλης Γερμανίας, σε βιομηχανική και ενεργειακή κρίση σήμερα, δηλώνει ότι το Ιράν, χωρίς τη στρατιωτική επέμβαση του Καλού και του Δικαίου, θα είχε μια πυρηνική βόμβα μέσα σε δύο εβδομάδες. Όχι μία ή τρεις, αλλά δύο. Μια επανάληψη της ιστορίας των όπλων μαζικής καταστροφής του Σαντάμ Χουσεΐν και του φιαλιδίου που κραδαίνει στον ΟΗΕ ο Κόλιν Πάουελ κατά την εποχή του Μπους του νεότερου [3].

Η πολιτική δολοφονία έχει γίνει συνήθης πρακτική στην ανίατα άρρωστη Δύση: αυτό αποδεικνύεται, πέρα ​​από την κρίση μεμονωμένων ηγετών, από τις περιπτώσεις του Σαντάμ, του Καντάφι, του Νασράλα και τώρα του Χαμενεΐ, καθώς και από την απαγωγή του Μαδούρο. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να εξοντώσουν τα κορίτσια ενός σχολείου θηλέων στην Τεχεράνη. Παράπλευρες απώλειες (SIC!). Στο Ιράν, θα το θυμούνται, σε αντίθεση με εμάς τους Ιταλούς, που είχαμε την ίδια μοίρα στις βομβιστικές επιθέσεις των απελευθερωτών, όπως το δημοτικό σχολείο του Μιλάνου στη Γκόρλα στις 20 Οκτωβρίου 1944 (διακόσιοι νεκροί, συμπεριλαμβανομένων 184 μαθητών). Ένα άγνωστο επεισόδιο που καταδεικνύει τη δουλοπρεπή φύση των κυβερνήσεών μας. Οι λίγοι που έδειξαν αξιοπρέπεια με την πάροδο του χρόνου, από τον Κράξι μέχρι τον Μόρο, βρήκαν το τέλος που γνωρίζουμε.

Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο: δεν αισθάνομαι δυτικός. Δεν είμαι κληρονόμος μιας κλίκας εξουσιαστών δολοφόνων αλλά τριών χιλιετιών πολιτισμού που επινόησε, μεταξύ άλλων, την έννοια της προσωπικότητας, την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου και διέκρινε την ελευθερία και την ελεύθερη βούληση, αναγνωρίζοντας την πληθώρα επιλογών, ιδεών και τρόπων ζωής. Δεν μπορώ να είμαι δυτικός γιατί νιώθω ακόμα ντροπή για το κακό και αγανάκτηση απέναντι σε αυτούς που το διαπράττουν, ιδιαίτερα όταν αυτοί είναι καλυμμένοι με ψεύτικα ανθρωπιστικά ιδανικά. Δεν είμαι δυτικός γιατί αυτό θα σήμαινε να προσφέρω κάλυψη σε κυβερνήσεις - ευρωπαϊκές - ανίκανες, διεφθαρμένες, δουλοπρεπείς, που είναι εχθροί των λαών και διοικούν για λογαριασμό τρίτων. Απορρίπτω τον αντισημιτισμό με περιφρόνηση: δεν κρίνω βασιζόμενος σε κατηγορίες ή ακόμα με βάση τη φυλή. Ωστόσο, αναρωτιέμαι αν η κοινή λογική εκατομμυρίων ανθρώπων οι οποίοι αντιτίθενται στο δόγμα του «περιούσιου λαού» που επικαλείται ένα μέρος του εβραϊκού λαού, δεν δίνει  το δικαίωμα σε αυτούς να την καταδικάσουν χωρίς να έχουν ποινικές κυρώσεις. Δεν θα είναι τα δικαστήρια που θα αλλάξουν την άποψη των πολλών για μια κλίκα που διοικεί το Ισραήλ.

Επίσης δεν είμαι δυτικός γιατί δεν ξέρω καν τι σημαίνει ο όρος αυτός. Αν είναι η κληρονομιά του μεγάλου ελληνορωμαϊκού, χριστιανικού και ευρωπαϊκού πολιτισμού, δεν χρειάζεται ένας πλαστός ορισμός, χρήσιμος μόνο για να ενταχθεί στο όχημα των αμερικανικών συμφερόντων. Αν είναι το συλλογικό όνομα εκείνων που θέλουν να κυριαρχήσουν στον κόσμο με οποιοδήποτε κόστος, επιβάλλοντας ένα οικονομικό, κοινωνικό, χρηματοπιστωτικό και ηθικό σύστημα του οποίου οι καρποί είναι η αλαζονεία, ο πόλεμος, ο μηδενισμός, ο αχαλίνωτος πλούτος και η τεράστια δύναμη πολύ λίγων, είμαι ακόμη λιγότερο Δυτικός. Σε φόρο τιμής στο χρήμα και στο σύστημα Έπσταϊν, ας το ονομάσουν Σόδομα και Μαμωνά. Όποιος θέλει ας ακολουθήσει τον πολεμοχαρή εβδομηντάχρονο ομοφυλόφιλο Αμερικανό γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ,  o οποίος προτρέπει τους δύστυχους ψηφοφόρους του στη Νότια Καρολίνα να πεθάνουν για το Ισραήλ [4]. Ας επιστρατευτεί ο ίδιος, παρέα με τον νεαρό φίλο του, όχι εμείς, τα παιδιά, τα εγγόνια και οι συμπατριώτες μας. Είμαστε πολλοί αλλά πρέπει να βρούμε ταυτότητα, κοινές αξίες, συγκεκριμένα συμφέροντα να εκπροσωπήσουμε. Προς το παρόν μπορούμε μόνο να αρνηθούμε να είμαστε δυτικοί: είναι ήδη μια δυνατή, ηθική, πολιτική, ακόμη και αισθητική επιλογή.

ΠΗΓΗ

[1] Ο «αποσπασματικός Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος» (ή «Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος σε κομμάτια» - terza guerra mondiale a pezzi) είναι ένας όρος που χρησιμοποιούσε συχνά ο αριστερός νεοταξίτης Πάπας Φραγκίσκος (Χόρχε Μάριο Μπεργκόλιο) για να περιγράψει τη σύγχρονη κατάσταση της παγκόσμιας ασφάλειας.

[2] Ο αρθρογράφος προφανώς αναφέρεται στους Oswald Spengler, Julius Evola και άλλους Ευρωπαίους στοχαστές και φιλοσόφους.

[3] Ο αρθρογράφος αναφέρεται στην ομιλία του πρώην Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ,  Κόλιν Πάουελ, προς το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ στις 5 Φεβρουαρίου 2003. Ο Πάουελ, κατά την ομιλία του, κράδαινε ένα φιαλίδιο που περιείχε μικρή ποσότητα μπεζ σκόνης, η οποία υποτίθεται ότι  ήταν ξηρός άνθρακας (biological agent anthrax)  για να δείξει πως αν αυτή διασπειρόταν, θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια καταστροφή, επικαλούμενος τις επιθέσεις με άνθρακα στις ΗΠΑ το 2001. Ο Πάουελ (όπως όλοι σχεδόν οι Αμερικανοί Αξιωματούχοι εκείνης της περιόδου, συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου των ΗΠΑ, Τζορτζ Μπους) ισχυριζόταν ότι το Ιράκ του Σαντάμ Χουσεΐν διέθετε και παρήγαγε βιολογικά όπλα, παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις. Μετά την εισβολή στο Ιράκ, αποδείχθηκε ότι όλα αυτά ήταν ψεύδη ώστε να δικαιολογηθεί η επίθεση των ΗΠΑ και η εξόντωση του Σαντάμ Χουσεΐν. 

 [4] ΔΙΑΒΑΣΤΕ: «Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής καλεί τις ΗΠΑ να στηρίξουν το Ισραήλ, προειδοποιώντας για νέες επιχειρήσεις σε Γάζα και Λίβανο»