Λογοκρισία και αποκλεισμός για τους Χρυσαυγίτες – αμέριστη “αβάντα” στους ψευτοεθνικιστές

Το τελευταίο διάστημα η ιστοσελίδα της Χρυσής Αυγής και του Μετώπου Νεολαίας δέχονται αλλεπάλληλες διαδικτυακές επιθέσεις, με στόχο να τις καταστήσουν μη λειτουργικές και μη προσβάσιμες στο κοινό. Στους επίσημους λογαριασμούς που διατηρούν σε δημοφιλή μέσα κοινωνικής δικτύωσης στελέχη, πρώην βουλευτές, ακόμη και απλοί υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι παρέμειναν ΠΙΣΤΟΙ και το περιεχόμενο των αναρτήσεων τους αφορά στην προώθηση των ιδεών και του αγώνα του εθνικιστικού κινήματος, εφαρμόζονται δραστικότερα μέτρα: αποκλεισμός και απόλυτη φίμωση. Στον χώρο του διαδικτύου, όπου ο περίφημος πλουραλισμός δίνει τη δυνατότητα να περιηγηθείς χωρίς κανένα πρόβλημα σε ιστοσελίδες που προβάλλουν την ανηθικότητα ή την παρανομία, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μιλάς για πίστη σε ΠΑΤΡΙΔΑ, ΦΥΛΗ ΚΑΙ ΘΕΟ. Ταυτόχρονα, αυτή η ιδιαίτερη ανεκτικότητα στην προώθηση της ανηθικότητας έχει και μια άλλη παράμετρο, άμεσα σχετική με τον αποκλεισμό της Χρυσής Αυγής από τον δημόσιο διάλογο: την προώθηση των ψευτοεθνικιστών, οι οποίοι ασφαλώς και αν ήταν επικίνδυνοι για το σύστημα θα είχαν την ίδια ακριβώς αντιμετώπιση με τους Χρυσαυγίτες. Αυτοί που απαγορεύουν στην Χρυσή Αυγή να μιλά και να γράφει ελεύθερα, δίνουν ελεύθερο βήμα στους υβριστές της ακόμα και όταν χρησιμοποιούν (ή παραποιούν σκοπίμως) τα συνθήματα, τα σύμβολα και τους αγώνες της. Η ρητορική της Χρυσής Αυγής επιτρέπεται σε ΟΛΟΥΣ ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ πλην… της Χρυσής Αυγής!

Ας αναλογιστούν οι αναγνώστες πως γίνεται να προβάλλονται χωρίς καμία αντίδραση οι fake εθνικιστές ως το αντίπαλο δέος της εξουσίας την ώρα που οι υποστηρικτές της “τελειωμένης” Χρυσής Αυγής απαγορεύεται να διαδίδουν άρθρα και ανακοινώσεις από ένα κόμμα που “διαλύθηκε”.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Όταν η woke κουλτούρα θέλει να απαλλάξει τη γη από τους ανθρώπους!

Κώστας Γρίβας

Ο αιφνίδιος θάνατος του αμφιλεγόμενου ακαδημαϊκού δασκάλου του Πανεπιστημίου του Κέιμπριτζ, Τζέισον Άρντεϊ, μετά τις αποκαλύψεις για τις ανακρίβειες στο βιογραφικό του, έφερε στο φως ξανά το θέμα της διαβόητης Woke κουλτούρας στα κορυφαία εκπαιδευτικά ιδρύματα της Δύσης. Είναι εμφανές ότι η επιλογή του συγκεκριμένου ανθρώπου σε μια τόσο σημαντική ακαδημαϊκή θέση έγινε με κυρίαρχα, αν όχι αποκλειστικά, κριτήρια “συμπερίληψης” και “διαφορετικότητας”»

Σε αντίθεση με ό,τι γενικά προβάλλεται αυτά τα κριτήρια δεν έχουν θετικό χαρακτήρα. Η “συμπερίληψη” και η “διαφορετικότητα” αποτελούν προέκταση μιας κουλτούρας μίσους, ενοχής και αλαζονείας, σε ένα ιδιόρρυθμο διαλεκτικό μείγμα. Πυρήνας της woke κουλτούρας είναι η άρνηση των συλλογικών ανθρώπινων ταυτοτήτων, που καταλήγει στην άρνηση της ίδιας της έννοιας του ανθρώπου. Και αυτό δεν είναι μια θεωρητική πραγματικότητα. 

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Χωρίς φασισμό, δεν νοείται αντιφασισμός

Μετά την κατάρρευση των σοβιετικών καθεστώτων θα περίμενε κανείς ότι όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι του διεθνισμού, του κομμουνισμού, του διαλεκτικού υλισμού και όλων των παραφυάδων του μαρξιστικού ιδεολογήματος, θα εγκατέλειπαν τα ουτοπικά και αποτυχημένα στην πράξη δόγματα.

Παρά πάσαν προσδοκίαν, συνέχισαν ακαθέκτως την αντιφασιστική τους δράση, σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, ισχυριζόμενοι ότι το μαρξιστικό μοντέλο δεν εφαρμόσθηκε κατά τον ιδεολογικώς προσήκοντα τρόπο, δεν έγινε η σωστή πολιτική προσέγγιση σε βασικές ή και επουσιώδεις ιδεολογικές πτυχές και εν πάση περιπτώσει, ο κομμουνισμός δεν επιβλήθηκε με την ορθή μορφή του. Αυτό συνεπάγετο ότι θα συνέχιζαν μέχρι την εύρεση – και επιβολή φυσικά – της ιδεατής και τέλειας μορφής του μαρξιστικού δόγματος στους όχλους.

Σε αυτήν την αναζήτηση λοιπόν ο κομμουνισμός λείανε τις γωνίες του και μετεβλήθη σε μια πιο ελαστική, ανειμένη και «ανεκτική» μορφή, αυτό που ονομάζεται πολιτισμικός μαρξισμός. Η ελαφρώς παρηλλαγμένη μορφή του κομμουνισμού περιστρέφεται γύρω από ένα λεκτικό – παρά ιδεολογικό –  πλέγμα: «Πρόοδος», «αλληλεγγύη, «ανθρωπισμός», «ανθρώπινα δικαιώματα», «ανοχή στη «σεξουαλική διαστροφή», «ανοικτά σύνορα» κτλ. Όπως δηλαδή αντιλαμβάνεται κανείς, επιμένουν στην σύγχρονη εποχή οι ιδεολογικοί νικητές του 1945 να πείσουν την κοινή γνώμη ότι «έχουν δίκιο».

Οι εκπρόσωποι της αριστεράς λοιπόν, δεν περιορίζονται στην προσπάθεια αναδείξεως του κομμουνιστικού και διεθνιστικού αφηγήματος, αλλά προχωρούν στην οικοδόμηση ενός τεχνητού διπόλου (φασισμός – αντιφασισμός), του οποίου η χρήση εξυπηρετεί δύο στόχους: Αφενός πρέπει να αποδομηθεί ο «φασισμός», αφετέρου πρέπει να αποδειχθεί ως αγαθόν ο  αντιφασισμός. Ο “φασισμός”, η εθνική ιδεολογία σε ελεύθερη μετάφραση, είναι το σημείο αναφοράς της υπάρξεως του αριστερού. Είναι θα λέγαμε ο τροφός της αριστεράς. Χωρίς φασισμό, δεν νοείται αντιφασισμός. Χωρίς εθνικισμό, δεν υπάρχει διεθνισμός. Η εθνική βιοθεωρία λοιπόν σχηματοποιεί, ορίζει και προσδιορίζει το ιδεολογικό πλαίσιο μέσα από το οποίο ο αριστερός θα εκφράσει το δόγμα του και θα αναπτύξει τις πολιτικές του ιδέες.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Kyriakos delendus est

Μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί τον κίνδυνο του μητσοτακισμού

Το τραγικότερο όλων δεν είναι η ανικανότητα και ο εθνομηδενισμός του… παραλίγο Μωυσή.

Είναι η απάθεια των Ελλήνων στα εγκλήματά του εις βάρος των ίδιων και της χώρας.

Δεν καταλαβαίνουν ότι ο Μητσοτάκης εξυπηρετείται με αυτή τη συμπεριφορά;

Ότι τον βολεύει να μην ανοίγει ρουθούνι αφότου έκαψε και την υπόλοιπη Ελλάδα, κάνοντας παράλληλα υποχθόνια βήματα φέρνοντας την πατρίδα μια ανάσα από τις περιβόητες Πρέσπες του Αιγαίου;

(βλέπε: Αποκάλυψη βόμβα: Κερκόπορτα συγκυριαρχίας στο Αιγαίο άνοιξε η κυβέρνηση)

Είναι δυνατόν αντί να τρέμουν οι δρόμοι από τις αντιδράσεις μας προς υπεράσπιση της Ελλάδας από τα ανθελληνικά νύχια της Αγίας Οικογένειας να πηγαίνουμε διακοπές σαν να μην τρέχει τίποτα;

Δηλαδή τι θέλουμε, να ξαναβγεί ο εθνικός ολετήρας για να ολοκληρωθεί η μετατροπή της χώρας σε μικρή οθωμανική επαρχία (του είχε… ξεφύγει(;) σε ανύποπτο χρόνο) και να καταντήσουμε δούλοι του Μητσοτακιστάν;

Μάλλον δεν έχουμε αντιληφθεί τον κίνδυνο του μητσοτακισμού.

Κι ασχολούμαστε με παπατζιλίκια.

Ήτοι, να κάνουμε καμιά βουτιά λες και ζούμε σε νορμάλ εποχές, να γράψουμε την εξυπνάδα μας στα social μπας και τσιμπήσει κάποια γκομενίτσα, να φάμε μόνο ένα σουβλάκι διότι δεν υπάρχει σάλιο για άλλο, να γκρινιάξουμε μετά στο μπαρ για το σάπιο κράτος πίνοντας πάλι μόνο ένα ποτάκι για τον ίδιο λόγο, κι έπειτα να την ξαπλάρουμε… άσφαιροι καθώς ποια θα πάει με κακόμοιρη – άφραγκο. Και φτου κι απ’ την αρχή.

Να μη βαράμε πάντως το κεφάλι μας στον τοίχο όταν ο Μητσοτάκης θα ξανακάθεται στην αναπαυτική καρέκλα του Μαξίμου και δεν θα μπορούμε να κάνουμε ούτε αυτά.

Πάρτε το χαμπάρι… Kyriakos delendus est!!!

Οψόμεθα…

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Εχθροί του Έθνους Κεφάλαιο και Νέα Αριστερά

Οι πολυεθνικές και η αριστερά, οι καπιταλιστές και οι προλετάριοι έχουν πλέον κοινό εχθρό: Τα εθνικά κράτη. Το γεγονός ότι η Νέα αριστερά, με την βοήθεια του Σόρος και με το αζημίωτο βεβαίως, έχει τεθεί πλήρως στην υπηρεσία του κεφαλαίου, της woke κουλτούρας και της παγκοσμιοποίησης, αυτό δείχνει. Είναι πράγματι αξιοπερίεργο ότι κάποιοι αταλάντευτοι, αμετακίνητοι «λαϊκοί» αγωνιστές και αμετανόητοι κομμουνιστές σήμερα να εγκολπώνονται και να προάγουν κυνικώς το καπιταλιστικό δόγμα, των ελεύθερων αγορών, των ιδιωτικοποιήσεων, των μνημονιακών συμβάσεων και «μηχανισμών στηρίξεως» και να θεωρούν εχθρό τους, τον άσπονδο εχθρό της παγκοσμιοποιήσεως: Το Έθνος. Όλα τα εξηγεί το χρήμα! Follow the money…

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του αείμνηστου Αγωνιστή Δημήτρη Δημόπουλου στο βιβλίο του «Εισαγωγή στη Βιοπολιτική»: «Όποιος χτυπάει τον εθνικισμό των μικρών, ενισχύει τον ιμπεριαλισμό των μεγάλων».  Καθόλου παράξενο, λοιπόν, Οι νοσταλγοί των κομμουνιστικών καθεστώτων, οι επαγγελματίες ινστρούχτορες, οι διοργανωτές «αντι-φασιστικών φεστιβάλ», oι πιστοί της νέας αριστεράς να μισούν το έθνος, να περιφρονούν ως ανεδαφική και εκτός εποχής την ιδέα της εθνικής ανεξαρτησίας και στην ουσία να συμμαχούν στις ιμπεριαλιστικές βλέψεις των μεγάλων.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com