Δράσεις κοινωνικής προσφοράς από τους «εγκληματίες» της Χρυσής Αυγής

Την ώρα που τα ΜΜΕ και οι πολιτικάντηδες που παρασιτούν σε βάρος του Ελληνικού λαού λυσσάνε ομόφωνα εναντίον της Χρυσής Αυγής, εμείς συνεχίζουμε απτόητοι τόσο την Εθνική δράση όσο και την πάγια κοινωνική προσφορά. Σε συνέχεια της συλλογής τροφίμων που πραγματοποιήθηκε ήδη στη Θεσσαλονίκη, κλιμάκιο του Μετώπου Νεολαίας πραγματοποίησε συλλογή και δωρεά ειδών ρουχισμού και ενίσχυσης συσσιτίων. Η ανταπόκριση των φίλων του Κινήματός μας υπήρξε ιδιαίτερα ικανοποιητική. Προσεκτικά διαμορφωμένα πακέτα με ποικιλία προϊόντων παραδόθηκαν δια ζώσης και με διακριτικότητα σε ελληνικές οικογένειες, ενώ μαζικότερες ποσότητες προσφέρθηκαν στα φιλόπτωχα επιλεγμένων ενοριών του Πειραιά, τα οποία ανέλαβαν την περαιτέρω διανομή.

Παράλληλα, στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων της «Πράσινης Πτέρυγας» και θέλοντας να ενισχύσουμε τη δράση των συλλόγων που περιθάλπουν αδέσποτα ζώα, προχωρήσαμε σε δωρεές και σε δύο φιλοζωικά σωματεία της Αττικής. Η πρώτη δωρεά παραδόθηκε σε φιλοζωικό σωματείο του Πειραιά, προσφέροντας τροφές και πετσέτες για τις καθημερινές ανάγκες των αδέσποτων ζώων. Η δεύτερη δωρεά έγινε σε σωματείο των Αθηνών, περιλαμβάνοντας κυρίως μεγάλο όγκο ειδών περίθαλψης, έπειτα από ειδική έκκληση των εθελοντών εν όψει έκτακτων καιρικών συνθηκών.

Δίχως άλλους πόρους πέρα από την εθελοντική προσφορά των Χρυσαυγιτών, το Κίνημά μας παραμένει προσηλωμένο στην παροχή έμπρακτης βοήθειας στους συμπατριώτες μας που δοκιμάζονται, στους φορείς που στηρίζουν την Ελληνική οικογένεια και στις πρωτοβουλίες που προάγουν τον σεβασμό προς τα ζώα και εν γένει τη Φύση. Έχοντας ως γνώμονα τις αληθινές ανάγκες της κοινωνίας, θα προσφέρουμε πάντα ό,τι καλύτερο μπορούμε, ανεπηρέαστοι από τις επιθέσεις όσων μας εχθρεύονται από την καθεστωτική βόλεψή τους.

ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Η αμαρτωλή ιστορία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο

Πώς η ένωση της Μεγαλονήσου με την Ελλάδα θυσιάστηκε στον βωμό των συμφερόντων του Λονδίνου

Από τον Ειδικό συνεργάτη

Η ιστορία των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο δεν ξεκινά το 1960 με την ανεξαρτησία του νησιού. Ξεκινά πολύ νωρίτερα, όταν το Λονδίνο άρχισε να σκέφτεται όχι πώς θα κρατήσει την αποικία, αλλά πώς θα διατηρήσει τη στρατηγική του παρουσία στην ανατολική Μεσόγειο, ακόμη κι αν η αποικιοκρατία τελείωνε. Αυτή είναι η λιγότερο γνωστή πλευρά του Κυπριακού.

Η Κύπρος πέρασε στη βρετανική διοίκηση το 1878 και ανακηρύχθηκε αποικία το 1925. Όμως, η στρατηγική της αξία εκτοξεύτηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, με την αστάθεια στη Μέση Ανατολή και την κρίση στη Διώρυγα του Σουέζ, το νησί θεωρούνταν κρίσιμη στρατιωτική βάση για επιχειρήσεις προς τη Μέση Ανατολή. Οι ιστορικοί Robert Holland και Keith Kyle περιγράφουν την Κύπρο ως «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», απαραίτητο για επιχειρήσεις σε Ιορδανία, Ιράκ και Περσικό Κόλπο.

Από την αποικία στη στρατηγική «κόκκινη γραμμή»: Σύμφωνα με τον Robert Holland στο έργο «Britain and the Revolt in Cyprus, 1954-1959», η Κύπρος θεωρούνταν κρίσιμος κόμβος για επιχειρήσεις προς Ιορδανία, Ιράκ και Περσικό Κόλπο. Αντίστοιχα, ο Keith Kyle στο «Cyprus: In Search of Peace» καταγράφει ότι μετά την κρίση του Σουέζ (1956) η βρετανική στρατιωτική ηγεσία χαρακτήριζε την Κύπρο «απαραίτητη βάση για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή». Το ζήτημα δεν ήταν ιδεολογικό αλλά γεωστρατηγικό.

Iσότητα δικαιωμάτων

Το 1954 η κυβέρνηση του Αλέξανδρου Παπάγου προσέφυγε στον ΟΗΕ. Επικαλούμενη το άρθρο 1 (παρ. 1 και 2) του Καταστατικού Χάρτη ζήτησε την εφαρμογή «της αρχής της ισότητος δικαιωμάτων και της αυτοδιαθέσεως των λαών εις τον πληθυσμό της Κύπρου», ανοίγοντας τον δρόμο για ένωση με την Ελλάδα. Η κίνηση αυτή είχε σαφές πολιτικό και εθνικό υπόβαθρο, με στόχο την προετοιμασία του δρόμου για ένωση με την Ελλάδα.

Τα βρετανικά έγγραφα του Foreign Office δείχνουν ότι το Λονδίνο φοβόταν πως μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια ελέγχου των στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Στα αρχεία FO 371/117650 του Foreign Office καταγράφεται σαφής ανησυχία: «Should self-determination be raised, it is imperative that any change of status does not affect the strategic installations essential to Middle East operations». «Εάν τεθεί θέμα αυτοδιάθεσης, είναι επιτακτικό να διασφαλιστεί ότι οποιαδήποτε αλλαγή καθεστώτος δεν θα επηρεάσει τις στρατηγικές εγκαταστάσεις που είναι ουσιώδεις για επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή».

Εκτός όμως από την Αγγλία, και οι ΗΠΑ πίεζαν να μην καταθέσει προσφυγή στον ΟΗΕ η Ελλάδα. Από τον Ιανουάριο του 1954 ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα παρότρυνε την ελληνική κυβέρνηση να μην προχωρήσει στη διεθνοποίηση του Κυπριακού. Ο βασικός λόγος για τη διάρρηξη των σχέσεων Ελλάδας – Βρετανίας την περίοδο Παπάγου ήταν το Κυπριακό, καθώς εντεινόταν ο αγώνας των Κυπρίων για απαλλαγή από τη βρετανική αποικιοκρατία.

Μάλιστα, την Παρασκευή 20 Αυγούστου 1954, με την πλήρη συγκατάθεση του Παπάγου, πραγματοποιήθηκε στην πλατεία Συντάγματος μεγάλο συλλαλητήριο για την Κύπρο, με ομιλητή τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Σπυρίδωνα, ο οποίος ήταν και πρόεδρος της Πανελληνίου Επιτροπής Ενώσεως της Κύπρου. Ο Παπάγος στήριζε τα συλλαλητήρια σε όλη τη χώρα, και αυτό εξόργιζε τους Βρετανούς. Την περίοδο εκείνη, αν και έπασχε από οξεία φυματίωση, την οποία χάρη στη γερή του κράση κατάφερε να ξεπεράσει, εμφανίστηκε από τον Οκτώβριο του 1954 μια μυστηριώδης ασθένεια, για την οποία ο γιατρός και βουλευτής του «Συναγερμού» Μπόμπολας, που είχε αναλάβει την παρακολούθησή του, δεν μπορούσε να βρει την αιτία.

Στις 11.30 μ.μ. στις 4/10/1955 ο Παπάγος άφησε την τελευταία του πνοή «συνέπεια ακατασχέτου αιματεμέσεως, αρξαμένης από τις 10.30 νυκτερινής». Μετά την κρίση του Σουέζ, στα μέσα του 1956, η ανησυχία των Βρετανών έγινε πιο έντονη. Έγγραφα του 1956 (FO 371/123371) αναφέρουν χαρακτηριστικά: «If sovereignty over the whole island cannot be maintained, we must retain those areas essential for our defence requirements». «Αν δεν μπορούμε να κρατήσουμε όλη την Κύπρο, πρέπει να κρατήσουμε τουλάχιστον τις περιοχές που είναι απαραίτητες για τις αμυντικές μας ανάγκες».

Στα αρχεία του Colonial Office (CO 926, 1957) εμφανίζεται για πρώτη φορά η ιδέα των «κυρίαρχων περιοχών», που θα παρέμεναν βρετανικό έδαφος ακόμη κι αν το υπόλοιπο νησί άλλαζε καθεστώς. Ειδικότερα, στα αρχεία εξετάζονται διάφορα σενάρια, μεταξύ των οποίων: διατήρηση αποικιακού καθεστώτος ολόκληρου του νησιού, περιορισμένη αυτοκυβέρνηση, δημιουργία «sovereign areas» (κυρίαρχες περιοχές) υπό πλήρη βρετανικό έλεγχο.

Ενα υπόμνημα αναφέρει: «Should full colonial control be impossible, certain strategic areas must remain under British sovereignty». «Αν ο πλήρης αποικιακός έλεγχος είναι αδύνατος, ορισμένες στρατηγικές περιοχές πρέπει να παραμείνουν υπό βρετανική κυριαρχία». Αυτή η στρατηγική οδήγησε τελικά στη δημιουργία των Κυρίαρχων Περιοχών Βάσεων στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια, με νόμιμο καθεστώς πλήρους κυριαρχίας για τη Βρετανία. Η ιδέα των Κυρίαρχων Περιοχών δεν ήταν τυχαία. Αποτέλεσε στρατηγική απάντηση σε ένα πιθανό σενάριο ένωσης που δεν τρόμαζε το Λονδίνο ως ελληνική εθνική επιδίωξη. Το τρόμαζε ως ενδεχόμενο απώλειας κυριαρχίας επί των βάσεων.

Η τελική λύση ήρθε με τις Συμφωνίες Ζυρίχης – Λονδίνου του 1959 και τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης του 1960. Οι Κυρίαρχες Περιοχές Βάσεων στο Ακρωτήρι και στη Δεκέλεια έγιναν επίσημα βρετανικό κυρίαρχο έδαφος, περίπου το 3% του νησιού. Όπως αναφέρουν τα βρετανικά υπομνήματα του 1959: «Retention of sovereign base areas is a non-negotiable requirement». «Η διατήρηση των κυρίαρχων περιοχών βάσεων είναι μη διαπραγματεύσιμη απαίτηση».

Θα τις έχαναν αν γινόταν ένωση; Τα αρχεία δείχνουν ότι το Λονδίνο φοβόταν πως, σε περίπτωση ένωσης, η στρατιωτική παρουσία θα έπρεπε να επαναδιαπραγματευτεί με την Αθήνα – έστω κι αν η Ελλάδα ήταν μέλος του ΝΑΤΟ. Αυτό θα σήμαινε απώλεια πλήρους κυριαρχίας και μετατροπή των βάσεων σε αντικείμενο διμερούς πολιτικής διαπραγμάτευσης. Η λύση του 1959-1960 απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο.

Η ένωση θα είχε καταργήσει το βασικό νομικό εργαλείο (αποικιακή κυριαρχία) που επέτρεπε στη Βρετανία να ελέγχει τις στρατηγικές εγκαταστάσεις άμεσα. Η ανεξαρτησία της Κύπρου, λοιπόν, παράδοξα, εξασφάλισε για τη Βρετανία πιο καθαρό και θωρακισμένο νομικά καθεστώς από αυτό που θα υπήρχε σε περίπτωση ένωσης. Γιατί η ένωση θα επηρέαζε το καθεστώς των βάσεων;

Για τρεις λόγους:

1 Τερματισμός αποικιακής κυριαρχίας: Οι βάσεις επί της Κύπρου είχαν νομικό καθεστώς βρετανικής κυριαρχίας επειδή το νησί ήταν αποικία. Σε περίπτωση ένωσης με την Ελλάδα η Κύπρος θα γινόταν μέρος ενός ανεξάρτητου κράτους ή έστω ελληνικού εδάφους, οπότε η Βρετανία δεν θα είχε πλέον νομικό έρεισμα να διατηρήσει τις βάσεις χωρίς συμφωνία.

2 Ανάγκη διμερούς διαπραγμάτευσης: Αν η Κύπρος γινόταν ελληνικό έδαφος, οι βάσεις θα έπρεπε να υπαχθούν σε διμερή συμφωνία με την Αθήνα. Το Λονδίνο φοβόταν ότι η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να απαιτήσει περιορισμό των βρετανικών δραστηριοτήτων, μείωση προσωπικού, επιβολή περιορισμών στη χρήση των εγκαταστάσεων.

3 Πολιτική αστάθεια: Οι σχέσεις Αθήνας – Λονδίνου θα μπορούσαν να επηρεαστούν από εσωτερικά ελληνικά ή κυπριακά πολιτικά γεγονότα, δημιουργώντας αβεβαιότητα για την αδιάλειπτη στρατηγική χρήση των βάσεων.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Όρθιοι ανάμεσα στα ερείπια μιας ρημαγμένης χώρας

  

Ποταμοί μίσους εναντίον μας από εφημερίδες και τηλεοπτικούς σταθμούς και μάλιστα χωρίς δικαίωμα αντιλόγου και κατά τα άλλα εμείς είμαστε το «κόμμα του μίσους»… Έτσι εννοούν την δημοκρατία, οι μεγάλοι «δημοκράτες» που εξουσιάζουν τον τόπο, σαν έναν μονόλογο, μονότονο, καταιγιστικό χωρίς δικαίωμα μιας αντίθετης άποψης στα όσα ισχυρίζονται.

Δεν είναι ασφαλώς η πρώτη φορά που το σύστημα, δηλαδή οι πολιτικοί, τα ΜΜΕ και οι οικονομικοί ολιγάρχες που τα κατευθύνουν, καταφέρεται με τόσο βρώμικο τρόπο κατά του Κινήματος των Ελλήνων Εθνικιστών. Συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια. Συνηθισμένα τα βουνά στις καταιγίδες, που, όμως, παρασύρουν στο διάβα τους μόνο το σαθρό χώμα και έτσι απομένουν στο τέλος να λάμπουν στον ήλιο οι βράχοι, οι βράχοι που απέμειναν ακλόνητοι στην πρόκληση των καιρών.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΙ ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Η ΜΑΝΙΑ ΤΟΥΣ

Τι δείχνει όμως και τι κρύβει η μανία τους εναντίον μας; Δείχνει περίτρανα αυτό το οποίο και οι ίδιοι ομολογούν, ότι δηλαδή μια δύναμη πολιτική, διαφορετική απ’ όλους τους, πήρε σάρκα και οστά και γίνεται μάλιστα κάθε ημέρα που περνά ακόμη περισσότερο δυνατή!

Ανάμεσα σε μια ρημαγμένη χώρα, μέσα στα ερείπια τα οποία αυτοί που μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν δημιούργησαν στην Πατρίδα μας, ερείπια όχι μόνον υλικά, αλλά και ερείπια ηθικά, εθνικά, κοινωνικά υπάρχουν και κάποιοι, που παραμένουν ΟΡΘΙΟΙ. Δικά τους έργα, έργα ενός ένοχου καθεστώτος είναι όλα αυτά τα ερείπια και επειδή βρέθηκε επιτέλους κάποιος να τους το βροντοφωνάξει κατάμουτρα δεν μπορούν να υποφέρουν, δεν μπορούν να αντέξουν την κατ’ ευθείαν και χωρίς περιστροφές και ζαχαρωμένα λόγια κατηγορία.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η χώρα το μόνο που μπορεί να παρουσιάσει ως «επένδυση» είναι το «ξεπούλημα» των περιουσιακών στοιχείων

Τελικά αυτή η χώρα το μόνο που μπορεί να παρουσιάσει ως «επένδυση» είναι το «ξεπούλημα» των περιουσιακών στοιχείων

Αυτό το διάστημα τρέχει ο διαγωνισμός για την πώληση των Αλυκών όπου εμφανίστηκαν 9 «επενδυτές».

Παράλληλα, κινείται ο διαγωνισμός για το Τατόι στον οποίο δήλωσαν «παρών» πέντε ενδιαφερόμενοι, ενώ επιπλέον 4 σχήματα εκδήλωσαν ενδιαφέρον στον διαγωνισμό για την παραχώρηση της δραστηριότητας κρουαζιέρας στους λιμένες Κατάκολου, Πάτρας και Καβάλας.

Επίσης άλλοι 11 επενδυτές εμφανίστηκαν για το ακίνητο των 129 στρεμμάτων στο Ποσείδι της Χαλκιδικής, ενώ προχωρούν και οι διαδικασίες για μίσθωση πλαζ στην Αττική.

Με λίγα λόγια «ξεπουλιούνται» τα «ασημικά» της χώρας και περνούν τα πάντα στον έλεγχο των ξένων.

Πάλι ανεβαίνουν οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα λόγω Ιράν: Σπεύδουν να αγοράσουν σπίτια οι Ισραηλινοί

Φαίνεται πως έρχεται νέα εκτίναξη της ελληνικής αγοράς ακινήτων.

Σύμφωνα με την ετήσια έρευνα της RE/MAX Ελλάς για το 2025, οι Ισραηλινοί αποτελούν πλέον την πλειονότητα των ξένων αγοραστών στην Αττική.

Είναι πολλοί που θέλουν να βρουν μία ασφαλή κατοικία μακριά από την Μέση Ανατολή αλλά σχετικά κοντά για να επιστρέφουν στην χώρα τους.

Ακολουθούν Τούρκοι και Λιβανέζοι επενδυτές. Οι Ισραηλινοί κατέχουν και την πρώτη θέση στις αγοραπωλησίες της Θεσσαλονίκης.

Τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος επιβεβαιώνουν ότι οι εισροές ισραηλινών κεφαλαίων για αγορά ακινήτων ανήλθαν το 2024 στα 129 εκατ. ευρώ, αυξημένες κατά +46,5% σε ετήσια βάση, με συνολικές ισραηλινές επενδύσεις που εκτιμώνται ήδη πάνω από τα 700 εκατ. ευρώ.

Σήμερα έχουν ήδη κατακτήσει το οχυρό του 1 δισ. ευρώ. Οι Ισραηλινοί με κάρτα διαμονής στην Ελλάδα υπερδιπλασιάστηκαν σε έναν μόλις χρόνο: από 661 το 2024 σε 1.355 το 2025, αύξηση 105%.

Οι Τούρκοι επενδύουν στα ελληνικά ακίνητα με ρυθμό 300 εκατ. ευρώ ετησίως και τον Δεκέμβριο του 2025 κατείχαν τη δεύτερη θέση σε άδειες Golden Visa, πίσω μόνο από τους Κινέζους.

Ασφάλεια, κλίμα, πολιτική σταθερότητα και τιμές που παραμένουν κατά 20 έως 30% χαμηλότερες σε σχέση με ανάλογες αγορές στη Μεσόγειο, είναι τα δυνατά σημεία του ελληνικού Real Estate.

Το κόστος ζωής στην Ελλάδα είναι κατά 25-30% χαμηλότερο, η πτήση διαρκεί λιγότερο από τέσσερις ώρες, και η Golden Visa ανοίγει την πόρτα της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: www.pronews.gr

Το χοντρό παραμύθι περί «συνεργασίας» της Χρυσής Αυγής με τον ΣΥΡΙΖΑ

 

Με αφορμή τις εξελίξεις στην λεγόμενη «δίκη της Χρυσής Αυγής», κάποιοι καθεστωτικοί δημοσιογράφοι (Ηλίας Κανέλλης, ΤΑ ΝΕΑ) και διαδικτυακά «τρολς» των βουλευτικών γραφείων, θυμήθηκαν το ξεφτισμένο παραμύθι που είχε εφεύρει η προπαγανδιστική υπόγα της Νέας Δημοκρατίας για τις εκλογές του 2019. Οι παλαιότεροι θυμούνται πως, σύμφωνα με τους «γαλάζιους» αφορισμούς έως το 2010, όποιος δεν ήταν με την Ν.Δ ήταν… ΠΑΣΟΚ! Από το 2010 και μετά, όποιος δεν έγλειφε την νεοφιλελεύθερη πανούκλα της Ν.Δ. ήταν … ΣΥΡΙΖΑ!

Το ίδιο είπαν ακόμη και για εμάς τους «νεοναζί», έτσι τους βολεύει να αποκαλούν τους ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, τους Χρυσαυγίτες. Είπαν και λένε ότι συνεργασθήκαμε με τον ΣΥΡΙΖΑ γιατί τους κόβαμε ψήφους, ενώ ακόμα και οι επίσημοι αριθμοί των ψηφοφοριών της Βουλής αποδεικνύουν ακριβώς το αντίστροφο. Επιπλέον, δεν ξεχνάμε ότι επί ΣΥΡΙΖΑ εφευρέθηκε και ξεκίνησε η πρακτική των απαγορεύσεων σε βάρος νόμιμων συγκεντρώσεων του Κινήματος μας. Σε αυτή την τακτική η Ν.Δ. δεν έφερε την παραμικρή αντίρρηση, αντιθέτως η κυβέρνηση Μητσοτάκη μιμήθηκε μετά χαράς την ίδια αντισυνταγματική καταστολή συνεργαζόμενη άψογα με τις ακροαριστερές συμμορίες.

Όσο εύκολα παράγεται το σάλιο ακόμη πιο εύκολα παράγεται η λάσπη, η συκοφαντία, και το ψέμα στους κομματάρχες της Ν.Δ., που δεν ανέχονται τους «κακούς φασίστες», αυτούς που θέλουν ΑΞΙΕΣ και ΙΔΑΝΙΚΑ. Μπορεί κανένας Χρυσαυγίτης να μην υπήρξε αξιωματούχος της 21ης Απριλίου, αφού όταν έπεσε εκ των ένδον το στρατιωτικό καθεστώς δεν είχε συμπληρώσει κανένας μας ούτε τα δεκαεπτά χρόνια. Όμως, από τότε βλέπαμε καθαρά πόσο σάπιοι και διεφθαρμένοι ήταν και είναι αυτοί οι «καίσαρες» του κοινοβουλευτισμού.

Η πιο επαχθής τυραννία, την οποία ζούμε, εμφανίζεται με θράσος ως «δημοκρατία» στο όνομα του αντιφασισμού. Κοντά σε αυτήν την ζοφερή ατμόσφαιρα όλοι αυτοί, οι οποίοι έχοντας πλήρη επίγνωση της αδικίας, η οποία συντελείται σιωπούν και συχνά συνδράμουν την «γαλάζια» προπαγάνδα με την «κριτική» τους. Σιωπούν από φόβο, τρέμουν στην ιδέα ότι θα τους επιτεθεί η κόκκινη χούντα και θα τους κατηγορήσει ως υπερασπιστές της Χρυσής Αυγής, θυσιάζουν την συνείδησή τους στον τρόμο και στην δειλία τους.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

ΔΕΙΤΕ THN ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ Δ. ΚΑΙΡΙΔΗ ΣΤΟ FACEBOOK (Ολομέλεια της Βουλής, 04.03.2026) KAI TO VIDEO:

Δημήτρης Καιρίδης: «Η δική μου εμπειρία από τον Μιχαλολιάκο: για μένα Χρυσή Αυγή, Πάνος Καμμένος, Αυγή και ΕΡΤ επί ΣΥΡΙΖΑ ήταν το ίδιο»