Βαθιά η οικονομική εξάρτηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κίνα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, αυτός ο άοπλος, γηρασμένος και αποβιομηχανοποιημένος «γίγαντας» με τα πήλινα πόδια, μετά την ρήξη στις (άλλοτε πολύ στενές) σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής από την επιστροφή του Trump στον Λευκό Οίκο, ψάχνει εναγωνίως εναλλακτικές γεωπολιτικής και οικονομικής τόνωσης. Δεν είναι τυχαίο πως πριν μερικούς μήνες συνήφθη συμφωνία (μείωσης/κατάργησης δασμών και διευκόλυνσης εμπορίου) για τα αγροτικά προϊόντα της Λατινικής Αμερικής με τη Mercosur, ούτε επίσης πως οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών αναζητούν εσχάτως «λύσεις» στις πληθυσμιακά τεράστιες και αναπτυσσόμενες αγορές της Ινδίας.

Αυτές οι κινήσεις όμως, περισσότερο ως σπασμοί απελπισίας μιας ασθμαίνουσας πολιτικής και γεωοικονομικής οντότητας μοιάζουν, παρά ως κρίσιμα στάδια ενός ευρύτερου «μεγαλόπνοου σχεδίου» αναβάθμισης της «Ευρώπης». Η Ανατολή εισβάλλει επιθετικά στις αγορές εδώ και δεκαετίες, με τους πιο σκληρά καπιταλιστικούς όρους που θα μπορούσε ποτέ η φιλελεύθερη αγορά να ανεχτεί. Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία, το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους η Κίνα κατέγραψε το μεγαλύτερο εμπορικό πλεόνασμα όλων των εποχών εν σχέσει με την Ε.Ε., με την ήπειρό μας να είναι η κυρίαρχη εξωτερική αγορά για κινέζικα οχήματα (υβριδικά και ηλεκτρικά), παρά τους ευρωπαϊκούς δασμούς.

Εις ό,τι αφορά τις λεγόμενες καθαρές τεχνολογίες, η Κίνα προμήθευσε το… 98%(!) των ηλιακών πάνελ της Ευρώπης, το 88% των μπαταριών ιόντων λιθίου, το 90% των inverters, και το 93% των μόνιμων μαγνητών νεοδυμίου. Οι επενδύσεις του Πεκίνου στον τομέα της «πράσινης τεχνολογίας» φτάνουν στο ιλιγγιώδες ποσό των 227 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε 54 χώρες, μεταξύ των οποίων η Ουγγαρία και η Ισπανία (αυτοκινητοβιομηχανίες, βιομηχανίες μπαταριών κ.α.). Η Κίνα φαίνεται να παίρνει το πάνω χέρι και στους κλάδους της έρευνας και της ανάπτυξης, ενώ είναι πλέον ο βασικός εφοδιαστής «καθαρής ενέργειας», διοχετεύοντας στην αγορά – σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές – φωτοβολταϊκά και ατράκτους ανεμογεννητριών.

Είναι αξιοσημείωτο πως η ίδια η Κίνα δεν δίνει μεγάλη έμφαση ούτε «κρέμεται» από τις διαθέσεις των Ευρωπαίων να συνδιαλλαγούν μαζί της, καθώς έχει πατήσει γερά το πόδι της στην Αφρική και διατηρεί καλές σχέσεις με την Αμερική, αλλά και με μια σειρά από χώρες του Τρίτου Κόσμου. Ούτως ή άλλως όμως, η σύγκριση είναι αμείλικτη: η Κίνα διαθέτει έναν απίστευτα μεγάλο πληθυσμό, σημαντικό απόθεμα πρώτων υλών (αν και όχι αυτάρκεια σε αυτές), τεράστια βιομηχανική παραγωγή (καταργώντας κάθε έννοια εργατικού δικαιώματος εντός των συνόρων της), εφαρμόζει έναν σκληρό κεντρικό σχεδιασμό και διατηρεί άριστες σχέσεις με το χρηματιστηριακό κεφάλαιο της Δύσης. Τουτέστιν, μπορεί πανεύκολα να αποικιοποιήσει «εν ευθέτω χρόνω» την σαπισμένη, βυθισμένη στις αντιφυσικές και παρανοϊκές, αντιρατσιστικές και φιλελεύθερες ιδεοληψίες Ευρωπαϊκή Ένωση, δίχως να χρειαστεί να ρίξει ούτε μισό βόλι. Η κουρελιασμένη «Ευρώπη», βέβαια, για να δείξει και αυτή η αξιολύπητη φουκαριάρα και την δική της σκληρή… αντίδραση, περιορίζεται προς ώρας στην επιβολή δασμού τριών ευρώ για τα φθηνά δέματα από Temu και Shein…

Όταν ο ένας παράγει τα πάντα, από μικροτσίπ έως διαστημόπλοια, και ο άλλος ασχολείται με το εάν τα φύλα είναι… 62 ή εάν το καλαμάκι θα είναι πλαστικό ή χάρτινο, δεν υφίσταται κανενός είδους γεωπολιτικός «ανταγωνισμός», παρά μια εξελισσόμενη οικονομική πολιορκία με σύγχρονο «Δούρειο Ίππο» της τα «κοντέινερ» της παγκοσμιοποίησης που ξεφορτώνονται στα λιμάνια μας και «ταξιδεύουν» στις σιδηροδρομικές γραμμές μας με προορισμό τον άβουλο καταναλωτή πελάτη, τον δύσμοιρο και ψυχικά νεκρό… «Ευρωπαίο πολίτη».

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Εγκληματικότητα και μητσοτακικός αντινατιβισμός

Αλκιβιάδης Κεφαλάς*

Ο Σουηδός Chistian Zodig, 32 ετών, δολοφονήθηκε από μετανάστη παρακολουθώντας ποδοσφαιρικό αγώνα στην Κοπεγχάγη. Δύο κοριτσάκια δεν θα ξαναδούν τον προστάτη τους. Η παράλογη εκτέλεση έρχεται να προστεθεί στις εκατοντάδες δολοφονίες γηγενών Ευρωπαίων από μετανάστες, για τις οποίες δεν θα μάθετε ούτε θα ακούσετε ποτέ.

Στην Ελλάδα ο Καντάρης που δολοφονήθηκε από Αφγανούς την ημέρα της γέννησης του παιδιού του δεν άφησε δύο παιδιά ορφανά, άφησε τέσσερα και μετά ξεχάστηκε. Γιατί λοιπόν υπάρχουν διαρκή εγκλήματα που αποκτούν τεράστια δημοσιότητα και άλλα που εξαφανίζονται σχεδόν αμέσως από τη δημόσια συζήτηση; Όταν ένας πολίτης δολοφονείται, όταν μια οικογένεια διαλύεται και παιδιά μένουν χωρίς γονείς, η κοινωνία οφείλει να απαιτεί αλήθεια, δικαιοσύνη και ασφάλεια, ανεξάρτητα από την καταγωγή του θύματος ή του δράστη. Το ζήτημα δεν είναι να μετατραπεί η εγκληματικότητα σε φυλετικό πόλεμο. Το πρόβλημα είναι ανεξέλεγκτη μετανάστευση, αποτυχημένη ένταξη, γκέτο, παραβατικότητα, θρησκευτικός εξτρεμισμός, υποβάθμιση των πόλεων και διάλυση της κοινωνικής συνοχής. Όποιος θέτει αυτά τα ερωτήματα βαφτίζεται «ακροδεξιός» και «εχθρός της δημοκρατίας».

Πρόκειται για πολιτική υποκρισία . Αντί να απαντήσουν γιατί οι γειτονιές έχουν γίνει αφιλόξενες για τις οικογένειες, γιατί η ασφάλεια υποχωρεί, γιατί οι Ευρωπαίοι αδυνατούν να κάνουν παιδιά και να αποκτήσουν σπίτι, οι κυβερνήσεις επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τη συζήτηση. Η Ευρώπη και η Ελλάδα απειλούνται επειδή οι ηγεσίες της έπαψαν να πιστεύουν ότι τα σύνορα, η ασφάλεια, η κοινή γλώσσα, η παιδεία, η εργασία και η πολιτισμική συνέχεια αποτελούν θεμέλια μίας ευνομούμενης δημοκρατίας. Μια κοινωνία χωρίς σαφείς κανόνες, χωρίς κοινή ιστορική μνήμη και χωρίς εμπιστοσύνη στο μέλλον δεν γίνεται πιο ελεύθερη.

Γίνεται πιο αυταρχική. Σε προηγούμενο άρθρο με τίτλο «Cui bono?» τέθηκε το ουσιώδες ερώτημα: «Ποιος κερδίζει από τη λαθρομετανάστευση;» Η απάντηση δεν είναι δύσκολη. Κερδίζουν εκείνοι που έχουν τη δυνατότητα να μετατρέπουν την εργασία σε φθηνό και αναλώσιμο κόστος, να υποκαθιστούν την κοινωνική πολιτική με επιδόματα και να αποφεύγουν την ευθύνη για τις συνέπειες των αποφάσεών τους, δηλαδή η ελίτ και οι πολιτικοί. Η ευρωπαϊκή τάξη πραγμάτων καταρρέει από οικονομική εξάντληση, κοινωνική ανισότητα, διαφθορά, δημογραφική αδυναμία και από μια πολιτική ηγεσία που βλέπει την Ένωση ως μηχανισμό ιδιωτικού πλουτισμού.

Σήμερα η ευρωπαϊκή μεσαία τάξη φορολογείται υπερβολικά, στεγάζεται ακριβά, εργάζεται με ανασφάλεια και βλέπει τα παιδιά της να έχουν λιγότερες ευκαιρίες από εκείνες που είχε η ίδια. Οι πόλεις μετατρέπονται σε τόπους επιτήρησης, φόβου και απομόνωσης. Η παιδεία υποχωρεί, η αισθητική εγκαταλείπεται, η κοινωνική άνοδος γίνεται εξαίρεση μόνο για πολιτικούς εξουσίας και η εξάρτηση από επιδόματα παρουσιάζεται ως πρόοδος. Αυτό είναι πρεκαριοποίηση, εξαθλίωση. Όταν οι πολίτες παύουν να αισθάνονται ότι το κράτος τούς προστατεύει, τότε το κενό θα καλυφθεί από ισχυρότερες και συχνά πιο επιθετικές μορφές συλλογικής ταυτότητας, όπως το Ισλάμ, ή εθνοτικές συμμορίες.

Η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε μια καθαρή επιλογή. Είτε θα ανακτήσει την έννοια του έθνους-κράτους με σύνορα, νόμους, ασφάλεια, ισονομία και πολιτισμική αυτοπεποίθηση είτε θα συνεχίσει να διολισθαίνει σε μια κοινωνία κατακερματισμένη, φοβική και εξαρτημένη από μια υπερεθνική γραφειοκρατία που δεν λογοδοτεί σε κανέναν. Το έθνος-κράτος δεν είναι εχθρός της δημοκρατίας. Είναι η πολιτική μορφή μέσα στην οποία η δημοκρατία μπορεί να έχει λαό, ευθύνη και λογοδοσία, διαφορετικά η ελευθερία καταλήγει έρμαιο της δικτατορίας των πολιτικών. Και χωρίς ασφάλεια, παιδεία, εργασία και οικογένεια καμία κοινωνία δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με συνθήματα «προόδου» και μητσοτακικού «αντινατιβισμού» και «συμπερίληψης». Η επιλογή λοιπόν δεν είναι ανάμεσα στην «ανεκτικότητα» και στο «μίσος». Είναι ανάμεσα σε μια Ευρώπη που θα προστατεύει τους πολίτες της και σε μια Ευρώπη όπου η τάξη των πολιτικών και η ελίτ θα συνεχίζουν να πλουτίζουν από την ενθάρρυνση του εγκλήματος.

*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Μαίανδρος, το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο

Το αρχαιότερο ελληνικό σύμβολο ο Μαίανδρος αποτελεί σύμβολο Νίκης και Ενότητας, σύμβολο του Άπειρου και της Αιώνιας Ζωής, αλλά και της αέναης πορείας μας μέσα στον κόσμο. Εμπνευσμένος, κατά την άποψη κάποιων ακαδημαϊκών, από τις πολυάριθμες στροφές του ποταμού Μαιάνδρου, ο οποίος έχει συνολικό μήκος πάνω από 500 χιλιόμετρα, θα αποτελέσει ένα από τα ιστορικότερα σύμβολα του Ελληνικού Κόσμου και θα ονομαστεί και Ελληνικό Κλειδί, καθώς δηλώνει την ελληνική καταγωγή όλων των πραγμάτων που τον φέρουν πάνω τους.
Μπορεί σαν σύμβολο να χρησιμοποιήθηκε κυρίως στην διακόσμηση, ουσιαστικά όμως είναι σφραγίδα Ελληνική, καθώς τα περισσότερα αρχαία ελληνικά αντικείμενα φέρουν το σχέδιο του Μαιάνδρου. Σαν σχήμα δεν θα λείψει ούτε και από την Ακρόπολη. Μπορεί να είναι γέννημα των προϊστορικών χρόνων, ωστόσο θα αναγεννηθεί και θα πάρει την κύρια, αλλά όχι και μοναδική μορφή του κατά τους Γεωμετρικούς Χρόνους. Σύμβολο όλων των Ελλήνων ο Μαίανδρος, καθώς θα χρησιμοποιηθεί σε αγγεία, ναούς, μνημεία, γλυπτά, αντικείμενα, πολεμικά όπλα και πανοπλίες, ενδύματα σε όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνικού Κόσμου. Το ίδιο σχήμα υπάρχει και στην περίφημη ασπίδα του Φιλίππου του Β’. Μέσω της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας εμφανίζεται και στον Βυζαντινό Πολιτισμό. Αποτελεί λοιπόν ο Μαίανδρος ένα από τα κορυφαία Ελληνικά σύμβολα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στις σπουδαιότερες περιόδους της ελληνικής ιστορίας.
Η αίσθηση του άπειρου, του ατελείωτου αφ΄ ενός, αλλά και της ακρίβειας και ολοκλήρωσης αφ΄ ετέρου, χαρακτηρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό. Ήδη από την κλασσική αρχαιότητα ο μαίανδρος εκπροσώπησε την εικαστική έκφραση της πεμπτουσίας της αρχαίας ελληνικής σκέψης – αρμονική ταύτιση των αντιθέτων στον ανώτερο δυνατό βαθμό. Στην αρχαιότητα το σύμβολα αυτό απεικόνιζε την ατελείωτη ροή του χρόνου και το ολοκληρώσιμο των επαναλαμβανόμενων χρονικών κύκλων. Το νερό ως πηγή ζωής και ο αναπόφευκτος μαρασμός, ο θάνατος, που ταυτόχρονα αποτελεί και γέννημα μίας καινούριας αρχής. Οι αινιγματικές και άγνωστες περιπέτειες της μοίρας και η κίνηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, από το σημείο γέννησης και εκκίνησης προς τους ευρείς ορίζοντες του αγνώστου – παραλληλισμός με την πορεία του ελληνισμού σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην μυθική επιλογή του Ηρακλή, μαιάνδριο σχήμα είχε ο δύσκολος δρόμος της Αρετής (σε αντίθεση με της Κακίας, που ήταν ευθεία), με τους μαιάνδρους να συμβολίζουν τις δομημένες δυσκολίες της ζωής, που καλείται να ξεπεράσει οξύνοντας το πνεύμα του ο άνθρωπος για να πλησιάσει το ιδανικό.Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι ο μαίανδρος αποτελεί ευρύτερα διαδεδομένο σύμβολο, τόσο από γεωγραφικής όσο και από χρονολογικής άποψης, που ανιχνεύεται όπου έχει εμφανιστεί ευρωπαϊκού τύπου Πολιτισμός.
Παρουσιάζεται στην πλειονότητα αρχαίων έργων τέχνης, σε αγγεία, οικοδομήματα, επιγραφές. Ο μαίανδρος (ή αλλιώς Ελληνικό κλειδί) ήταν και είναι το σύμβολο της αιώνιας ζωής και του αέναου περάσματός μας πάνω σε αυτό τον κόσμο. Η σημαντικότερη παρουσία του μαίανδρου είναι αυτή στο γενετικό υλικό (μαίανδρος-σπείρα). Με το όρο μαίανδρος ή ελληνική κλείδα εννοείται στην αρχιτεκτονική και την αρχαιολογία η ταινιωτή διακόσμηση -σύνθεση ευθειών- που ενώνονται μεταξύ τους σε ορθές γωνίες ή τέμνονται διαγώνια. Το μαιανδρικό μοτίβο, σε διάφορες παραλλαγές του, χρησιμοποιείτο συχνά κατά την αρχαιότητα για τη διακόσμηση της ζωφόρου των ναών. Παραλλαγή του είναι ο μαίανδρος που χρησιμοποιεί σπειροειδή επαναλαμβανόμενα μοτίβα και η βιτρούβια έλιξ (γλωσσίδα), ένα επαναλαμβανόμενο καμπυλόγραμμο κυματοειδές μοτίβο.Τα αρχαιότερα μνημεία, πάνω στα οποία κατ’ αρχάς συναντάται αυτό το γραμμικό κόσμημα, είναι πολλοί τάφοι στην Μικρά Ασία και μάλιστα ο λεγόμενος τάφος του Μίδα στη Φρυγία, του οποίου η λίθινη πρόσοψη είναι πλήρως διακοσμημένη από μαιάνδρους. Επίσης συναντάται πάνω σε αγγεία της γεωμετρικής εποχής, όπου φαίνεται ότι είναι εξέλιξη της συνεχόμενης σπείρας των μυκηναϊκών χρόνων. Χαρακτηριστικά δείγματα αυτού του θέματος κατά την εν λόγω εποχή παρέχουν τα λεγόμενα αγγεία του Διπύλου, που βρίσκονται εκτεθειμένα στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας. Ο μαίανδρος, ο οποίος παρουσιάζεται πάνω σε αυτά τα αγγεία, αρχικά είχε τη μορφή απλής θλαστής γραμμής, της οποίας τα τμήματα διευθύνονται οριζοντίως και καθέτως εναλλάξ. Κατά την ελληνιστική περίοδο αυτός ο τύπος γίνεται πολυπλοκότερος, η θλαστή γραμμή διπλασιάστηκε και πληρώθηκαν τα σχηματιζόμενα τετράγωνα που σχηματίζονταν μεταξύ των γραμμών από στιγμές ή σταυρούς ή άλλα παρεμφερή θέματα. Η χρήση όμως αυτού του γραμμικού σχήματος γίνεται όχι μόνο για την διακόσμηση των αγγείων, αλλά και των ναών και των ενδυμάτων.
Στους ναούς κοσμούνταν από μαίανδρο, συνήθως έγχρωμο, τα επιστύλια, τα ακρωτήρια και τα φατνώματα της οροφής και οι κίονες, στα ενδύματα δε οι παρυφές. Ωραίο παράδειγμα μαιάνδρου πάνω σε ενδύματα παρέχουν οι κόρες της Ακροπόλεως. Τα αρχαϊκά πώρινα και μαρμάρινα γυναικεία αγάλματα που βρίσκονται στο μουσείο της Ακροπόλεως. Ο πέπλος, τον οποίο φέρουν οι μορφές αυτές, διακοσμούνταν κατά τις παρυφές με άλλα χρωματιστά κοσμήματα (σταυρούς, ρόδακες, άνθη) και με μαιάνδρους. Το γεωμετρικό αυτό σχήμα διατηρήθηκε και κατά την αλεξανδρινή εποχή και μεταδόθηκε και στην Ιταλία. Χαρακτηριστικό πρώϊμου μαίανδρου παρουσιάζουν πολλά αγγεία που βρέθηκαν στην Villanova, πάνω στα οποία ο μαίανδρος είναι ακόμα απλός και βαρύς, στερούμενος την ωραιότητα που χαρακτηρίζει τον διπλό μαίανδρο (γνωστό σήμερα ως σβάστικα) της ελληνικής τέχνης.

Η χειρώνειος ή μαιάνδριος λαβή

Ένας θνητός που νίκησε μια θεά και την παντρεύτηκε είναι ο βασιλιάς της Φθίας ο Πηλέας. Κάποτε στο φως του φεγγαριού είδε μια πανώρια θεά να χορεύει μαζί με τις κόρες των νερών (Νηριήδες: κατοπινές νεράιδες). Ήταν η θεά Θέτιδα που η προφητεία του Προμηθέα την ανάγκαζε να παντρευτεί θνητό, ώστε να μη γεννηθεί αυτός που θα ανέτρεπε τον παντοδύναμο Δία. Ο Πηλέας τυρανιόταν απ’ τη θεϊκή ομορφιά, αλλά πως μπορούσε αυτός θνητός ν’ αποκτήσει τη Θέτιδα που ήταν μια θεά; Ρώτησε όμως γι’ αυτό τον σοφότατο Χείρωνα που κατοικούσε ψηλά στο Πήλιο. «Εκείνος τον ορμήνεψε στο ίδιο μέρος σαν τη δει, τη νύχτα να χορεύει, να την αρπάξει όσο γίνεται σφιχτά στην αγκαλιά του». Να μην αφήνει τη λαβή όσο εκείνη κι αν άλλαζε μορφές: «κι ας γίνει φίδι, λιοντάρι ή φωτιά, νερό για να ξεφύγει». Ο Πηλέας στο πάθος του για τη θεά ξεπέρασε και νίκησε καρτερικά όλες τις θυμωμένες μεταμορφώσεις της, κρατώντας την με μια λαβή σφιχτά στην αγκαλιά του.Το υπέροχο αυτό θέμα απεικονίζεται έξοχα στο εσωτερικό ερυθρόμορφης κύλικας 101 του 500 π.Χ, που τώρα βρίσκεται στο μουσείο του Δυτικού Βερολίνου. Η έξοχη αυτή απεικόνιση παρουσιάζει τον Πηλέα, να αψηφά τα φίδια της θεϊκής μεταμόρφωσης που τον δαγκώνουν παντού, καθώς και το λιοντάρι που ωρύεται γαντζωμένο στην πλάτη του. Ο Πηλέας νικά την πεντάμορφη θεά χρησιμοποιώντας τη “Χειρώνιο λαβή”, τον μαίανδρο, το διάσημο αρχαιοελληνικό σύμβολο.Η χειρώνειος λαβή έμεινε στην ιστορία και χρησιμοποιείται ακόμα στο άθλημα της πάλης για να δέσει ο ένας αντίπαλος τον άλλο.
Τα λεξικά πράγματι επιμένουν στη στερεότυπη άποψη, πως μαίανδρος είναι “το διακοσμητικό σχήμα που υπενθυμίζει τους ελιγμούς του ποταμού της Καρίας Μαίανδρου, όπου πρωτοευρέθη και εκ του οποίου έλαβε το όνομα”. Μπορεί να πήρε το όνομα απ’ τον ποταμό πλησίον του οποίου πρωτοευρέθη, αλλά είναι ολότελα ανόητο να πιστεύουμε ότι τα απανταχού της γης ελληνοπρεπή αυτά ευρήματα απεικονίζουν με πάθος τις χάρες και τους “ελιγμούς” ενός άγνωστου εν πολλοίς ποταμού. Απ’ το πλήθος των αρχαιοελληνικών αγγειογραφικών αναπαραστάσεων σαφώς διαφαίνεται ότι η λαβή αυτή, η χειρώνιος λαβή ή χειρώνιο πλέγμα ή όπως αλλιώς κι αν αποκαλείτο η συγκεκριμένη αυτή λαβή στο παρελθόν, αποτελούσε το ιδιαίτερο ίσως και ιεροπρεπές έμβλημα των θεομάχων Ελλήνων ηρώων. Την “μαιάνδριο λαβή” όπως δικαίως πλέον θα την αποκαλούμε, τη χρησιμοποιεί κατ’ επανάληψη ο κατ’ εξοχήν θεομάχος Ηρακλής, όπως φαίνεται ξεκάθαρα απ’ την αριστουργηματική απεικόνιση της πάλης του Ηρακλή με τον Τρίτωνα σε αγγειογραφία του 550 Π.χ. όπου βλέπουμε τον Τρίτωνα να πασχίζει μάταια ν’ ανοίξει τα κλειδωμένα με την μαιάνδριο λαβή δάχτυλα του ανίκητου ήρωα, μπροστά από το στήθος του.Την ολοφάνερη σχέση διακοσμητικού μαιάνδρου και μαιάνδριας λαβής μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει στο σύμπλεγμα Πηλέα και Θέτιδας όπου η αξία της εν λόγω λαβής στο κέντρο της παράστασης υπερτονίζεται στεφανωμένη ολόγυρα απ’ τον σχηματοποιημένο πλέον μαιάνδριο συμβολισμό. Επίσης δεν πρέπει να είναι τυχαίο ότι πλήθος αγγειογραφιών που υπαινίσσονται θεϊκή ήττα, στεφανώνονται συχνά από μαίανδρο.
Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι δεν είναι καθόλου τυχαία η ευρύτατη διάδοση κατά την αρχαιότητα του παραπάνω μαιανδρικού συμβολισμού. Αποτελούσε ένα διαχρονικό δώρο των μυθολογικών χρόνων, στους κλασικούς και νεότερους χρόνους των μεσογειακών απογόνων του Έλληνα. Μια γραμμική παραγγελία των προγόνων μας, για μάχη ενάντια στο αδύνατο. Μια υπέροχη σχηματική υπενθύμιση ότι στα δύο σου χέρια κρατάς το μυστικό της νίκης κι αν μόνο τα δικά σου δεν επαρκούν, τότε ένωσέ τα με άλλους σ’ ένα αρμονικό αδιάσπαστο σύνολο ελληνοπρεπούς, νικηφόρας, μαιανδρικής αλυσίδας.

ΠΗΓΗ: elkosmos.gr

«Παλιά μου τέχνη, κόσκινο» - Στελέχη του κλεφτοΠΑΣΟΚ οι περισσότεροι από τους 9 εμπλεκόμενους στο κύκλωμα των παράνομων συνταγογράφησεων

Στελέχη του κλεφτοΠΑΣΟΚ φαίνεται ότι είναι οι περισσότεροι από τους 9 εμπλεκόμενους στο κύκλωμα των παράνομων συνταγογράφησεων, επικεφαλής του οποίου κατηγορείται ότι είναι φαρμακοποιός, υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ στη Β’  Πειραιά.

Πρόκειται για γνωστό επαγγελματία με οικογενειακό παρελθόν στο κίνημα, ο οποίος σύμφωνα με το κατηγορητήριο δρούσε τουλάχιστον από το 2020. Δηλαδή στις εκλογές του 2023 επιδίδονταν σε εγκληματικές πράξεις.

Στον Πειραιά αναφέρουν ότι ήταν από τους κομματάρχες του ΠΑΣΟΚ κατευθύνοντας αθρόα εκατοντάδες Ρομά με οικονομικά ανταλλάγματα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Υποψήφιος βουλευτής του ΠΑΣΟΚ ο αρχηγός κυκλώματος με εικονικές συνταγογραφήσεις – Ζημία άνω των 405.000 ευρώ