Ντροπή για τη Θεσσαλονίκη

  

Η επιλογή να τιμηθεί ο Μπουτάρης αγνοεί τις εντάσεις που ο ίδιος προκάλεσε, παρακάμπτει τις αντιδράσεις που ακόμη υπάρχουν και επαναφέρει έναν διχασμό που η πόλη δεν έχει ανάγκη

Γιάννης Κουριαννίδης*

Η πρόθεση του δημάρχου Θεσσαλονίκης Στέλιου Αγγελούδη να τιμήσει τον εκλιπόντα δήμαρχο Γιάννη Μπουτάρη, με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου στη σημερινή (Πέμπτη 30 Απριλίου) συνεδρίασή του, για την ονοματοδοσία κεντρικού πάρκου της πόλης στο όνομά του, αποτελεί μία βαθιά προκλητική πολιτική πράξη, που επιμένει να αγνοεί επιδεικτικά το συλλογικό αίσθημα του μεγαλύτερου τμήματος της κοινωνίας της πόλης. Να θυμίσουμε ότι πριν από έναν χρόνο η ίδια διοίκηση είχε αποπειραθεί να χωροθετήσει την τοποθέτηση… αγάλματος(!) του Μπουτάρη, αλλά αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει μετά τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν εξαιτίας αυτού.

Ο Μπουτάρης ΔΕΝ ήταν ένας «ουδέτερος» αυτοδιοικητικός παράγοντας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του επέλεξε συνειδητά να τοποθετηθεί επί ζητημάτων με έντονο εθνικό και ιστορικό φορτίο, προκαλώντας εύλογες αντιδράσεις. Η δημόσια στήριξή του στην προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών, που δίχασε βαθιά την ελληνική κοινωνία, ήταν μία παρέμβαση που έδωσε θεσμική βαρύτητα σε μία εξαιρετικά επιζήμια επιλογή εξωτερικής πολιτικής.

Ακόμη πιο προβληματική και προκλητική ήταν η στάση απέναντι στους πολίτες που διαμαρτύρονταν. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που κατέκλυσαν δρόμους και πλατείες σε όλη την Ελλάδα και στο εξωτερικό κάθε άλλο παρά με σεβασμό ή έστω κατανόηση αντιμετωπίστηκαν από τον τότε δήμαρχο. Αντιθέτως, πολλές φορές στοχοποιήθηκαν από αυτόν και απαξιώθηκαν με χαρακτηρισμούς που δεν συνάδουν με τον ρόλο ενός αιρετού που οφείλει να σέβεται και να εκπροσωπεί το σύνολο των πολιτών και όχι μόνον όσους συμφωνούν μαζί του.

Και σαν να μην έφταναν αυτά, είχε φτάσει στο σημείο να προτείνει την απομάκρυνση του ονόματος «Μακεδονία» από κομβικές υποδομές της πόλης, όπως το αεροδρόμιο και το ΚΤΕΛ, με το φαιδρό επιχείρημα ότι «μπερδεύονται οι τουρίστες» (!). Μία πρόταση που υποτιμά την ιστορική ταυτότητα της περιοχής και πλήττει τον πυρήνα της συλλογικής μνήμης και αυτοσυνειδησίας.

Ιδιαιτέρως βαριά σκιά ρίχνουν και οι δηλώσεις του για τη Γενοκτονία του Ελληνισμού της Ανατολής ότι «δεν του καίγεται καρφί για τη Γενοκτονία των Ελλήνων από τον Μουσταφά Κεμάλ». Σε μια πόλη όπου ο προσφυγικός Ελληνισμός (Πόντιοι, Μικρασιάτες, Θρακιώτες) αποτελεί ζωντανό και καθοριστικό τμήμα της κοινωνίας, η υποβάθμιση ενός τόσο τραυματικού ιστορικού γεγονότος δεν μπορεί να εκληφθεί ως «προσωπική άποψη». Είναι μια προσβολή που αγγίζει βαθιά τις μνήμες και την αξιοπρέπεια χιλιάδων οικογενειών. Ακόμη και η παλαιότερη πρότασή του για ονοματοδοσία οδού προς τιμήν του Μουσταφά Κεμάλ «Ατατούρκ» καταδεικνύει μια αδιαφορία για το πώς βιώνεται η Ιστορία από την ίδια την τοπική κοινωνία.

Η επιλογή να τιμηθεί ο Μπουτάρης αγνοεί τις εντάσεις που ο ίδιος προκάλεσε, παρακάμπτει τις αντιδράσεις που ακόμη υπάρχουν και επαναφέρει έναν διχασμό που η πόλη δεν έχει ανάγκη. Τι, αλήθεια, ακριβώς τιμά ο δήμος; Τη διοικητική επάρκεια του Μπουτάρη; Την πολιτική τόλμη του; Ή, στην πραγματικότητα, μια στάση που συνδέθηκε με την απαξίωση ευαίσθητων εθνικών και ιστορικών ζητημάτων;

Οι τιμές προς δημόσια πρόσωπα είναι πρωτίστως μηνύματα για το παρόν και το μέλλον. Αυτό πρέπει να το λάβει σοβαρά υπόψη της η σημερινή διοίκηση του δήμου. Η Θεσσαλονίκη αξίζει πρόσωπα και σύμβολα που ενώνουν και όχι που υπενθυμίζουν τις πιο οξείες κοινωνικές αντιθέσεις της. Αν ο Στέλιος Αγγελούδης επιθυμεί πραγματικά να τιμήσει την ιστορία και την κοινωνία της πόλης, οφείλει να επιδείξει μεγαλύτερη ευαισθησία, περισσότερη σύνεση και, κυρίως, σεβασμό προς τη συλλογική μνήμη των πολιτών της.

*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Καθηγητής με… γυναικείο στήθος διδάσκει στο Oxford University! (VIDEO)

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της woke ατζέντας η οποία στην ΕΕ αλλά και στην Βρετανία, «θριαμβεύει»

Φανταστείτε να πληρώνετε 10.000 λίρες ετησίως για να στέλνετε τα παιδιά σας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και αυτός να είναι ο καθηγητής τους.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

«Μπάζωμα» του Κράτους Δικαίου

Η απόφαση του Αρείου Πάγου να αρχειοθετήσει την υπόθεση των υποκλοπών αποτελεί μία από τις πιο μαύρες σελίδες της μεταπολιτευτικής ιστορίας και γκρεμίζει όποια ψήγματα εμπιστοσύνης είχαν οι πολίτες στον θεσμό της Δικαιοσύνης. Πλέον, χωρίς κανένα πρόσχημα η Δικαιοσύνη από καταφύγιο των αδύναμων, γίνεται εργαλείο υπεράσπισης της πολιτικής εξουσίας.

Όλα αυτά γίνονται για να γλιτώσει η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος εργαλειοποίησε τους θεσμούς από την πρώτη μέρα που ανέλαβε την πρωθυπουργία της χώρας, συγκροτώντας ένα σύστημα με καθεστωτικά χαρακτηριστικά. Οι δηλώσεις του ιδρυτή της Intellexa Ταλ Ντίλιαν ότι παρείχε «τεχνολογία μόνο σε κυβερνήσεις και αρχές επιβολής του νόμου» θορύβησαν το Μαξίμου, το οποίο θέλει να πάει σε εκλογές με «κλειστό» το θέμα των υποκλοπών, που ακουμπάει ευθέως τον πρωθυπουργό. Σε αυτή την κατεύθυνση η Δικαιοσύνη σε κορυφαίο επίπεδο γίνεται ακολούθημα της εκτελεστικής εξουσίας, δίνονται ένα τεράστιο χτύπημα στο Κράτος Δικαίου στη χώρα μας.

Ακόμη και σε πολιτικό επίπεδο στελέχη της κυβέρνησης βγαίνουν και λένε ότι είναι κατά της συγκρότησης Εξεταστικής Επιτροπής, θέλοντας να μπαζώσουν και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο την υπόθεση.

Τη λογική του μπαζώματος έχει ακολουθήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε μία σειρά από υποθέσεις, όπως το έγκλημα των Τεμπών, αλλά και στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπου κυβερνητικά στελέχη επιτίθενται στην ευρωπαϊκή εισαγγελία για να την αποδομήσουν.

Μόνο που πλέον το πουλόβερ της κυβέρνησης κρέμεται από μία κλωστή, καθώς πέρα από τα πολιτικά αδιέξοδα που βιώνει και την κοινωνική απονομιμοποίηση, οι αντιδράσεις έχουν αποκτήσει και εσωκομματικό πρόσημο. Δεν είναι τυχαίο ότι 5 γαλάζιοι βουλευτές με δημόσια τους επιστολή στα «Νέα» ζητούν την κατάργηση του επιτελικού κράτους και τονίζουν πως το επιτελικό κράτος γεννάει ζητήματα «θεσμικής ανισορροπίας που δεν συνάδουν με μια ώριμη κοινοβουλευτική δημοκρατία».

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Αν είν’ Ρομά, δεν έχει… μα!

Τι θα γίνει, επιτέλους, με τους Ρομά; Μέχρι πότε θα είναι ασύδοτοι (το 90%), μέχρι πότε θα γράφουν τον νόμο «εκεί που δεν πιάνει μελάνη»; Μέχρι πότε θα κλέβουν, θα ληστεύουν, θα οπλοφορούν, θα πυροβολούν και θα σκοτώνουν (ακουσίως, αλλά δεν έχει σημασία); Μέχρι πότε; Τις προάλλες το σκυλί μας γάβγιζε σαν παλαβό και οδήγησε τη συμβία μου στην κρεβατοκάμαρα του σπιτιού, όπου ανακάλυψε, κρυμμένο πλάι στο κρεβάτι, ένα Γυφτάκι.

Προτού μας απαντήσει στο «τι κάνεις εσύ εδώ;», που το ρώτησε η έκπληκτη γυναίκα, «την έκανε» από το παράθυρο και πήδηξε, από ύψος τριών μέτρων, στον δρόμο, όπου το περίμενε «συνάδελφος», ολίγον μεγαλύτερος! Τι θα γίνει με αυτούς τους τύπους, λοιπόν; Μέχρι πότε θα κυκλοφορούν με οχήματα «διασκευασμένα» σε φορτηγά-κλούβες, κουβαλώντας μέσα πέντε έξι κουτσούβελα σαν κοτόπουλα;

Μέχρι πότε θα κάνουν τον παλιατζή με Ι.Χ. ξεχαρβαλωμένα, με το πορτμπαγκάζ ανοιχτό και φορτωμένο παλιοσίδερα και μπετόβεργες, που εξέχουν δύο και τρία μέτρα από το αυτοκίνητό τους; Τους σταματά κάποια Αρχή για έλεγχο; Κι αν τους πιάσουν να παρανομούν, τι γίνεται; Τους σταματά κανείς για έρευνα, αφού, απ’ ό,τι φαίνεται, κατέχουν περισσότερα όπλα από τον Ελληνικό Στρατό; Πηγαίνουν τα παιδιά τους -υποχρεωτικά- σχολείο, όπως όλα τα άλλα παιδιά όλων των νομοταγών πολιτών;

Προχθές μια ομάδα Ρομά, όπως αναφέρει το ρεπορτάζ, προκάλεσε πανικό, καθώς αποφάσισε να… καπνίσει στο σαλόνι σε βαπόρι της γραμμής Χίου – Μυτιλήνης! Ορίστε τι αναφέρει το υπουργείο Ναυτιλίας: «Τις μεσημβρινές ώρες χθες ενημερώθηκε η Λιμενική Αρχή της Μυτιλήνης, κατόπιν δημοσίευσης βίντεο σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, για περιστατικό ενεργοποίησης του συστήματος καταιονισμού ύδατος (sprinklers) εντός του Ε/Γ-Ο/Γ “ΝΗΣΟΣ ΣΑΜΟΣ” Ν.Π. 12396, το οποίο έλαβε χώρα στις 24/4/2026, κατά τη διάρκεια εκτέλεσης προγραμματισμένου δρομολογίου από τον λιμένα Πειραιά προς τον λιμένα Μυτιλήνης. Συγκεκριμένα, το σύστημα ενεργοποιήθηκε στον πρυμναίο χώρο επιβατών του καταστρώματος 7 έπειτα από θραύση του γυάλινου φιαλιδίου στο ακροφύσιο της κεφαλής οροφής (sprinkler).

Από το Τοπικό Κλιμάκιο Επιθεώρησης Πλοίων (ΤΚΕΠ) διενεργήθηκε έλεγχος, κατά τον οποίο διαπιστώθηκε η ορθή επαναφορά του συστήματος πίεσης στην αρχική του κατάσταση, ενώ πραγματοποιήθηκε δοκιμή λειτουργίας του, με ικανοποιητικά αποτελέσματα. Το Κεντρικό Λιμεναρχείο Μυτιλήνης έχει προβεί στη διερεύνηση του συμβάντος για την επιβολή των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων».

Με δυο λόγια, κάνουν ό,τι θέλουν, μας έχουν όλους «γραμμένους», το παίζουν μάγκες και δεν τους αγγίζει κανείς. Αν είχαν ανάψει τσιγάρα άλλης κατηγορίας πολίτες, θα είχαν συλληφθεί στο πρώτο λιμάνι. Τι; Όχι; Πάντως, οι λιμενικοί έχουν προβεί στη διερεύνηση του συμβάντος. Ντροπής πράγματα, κοινώς… φέξε μου και γλίστρησα…

Η ΑΚΙΣ

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Περιοδικό "Η Νεολαία" της ΕΟΝ

 

Η «Νεολαία» ήταν το περιοδικό της ΕΟΝ (Εθνική Οργάνωσις Νεολαίας) και κυκλοφορούσε σε εβδομαδιαία βάση από το 1938 μέχρι το 1941. 

Το περιοδικό «ή Νεολαία» (τα 133 τεύχη) είχε ποικίλη ύλη παιδική και νεανική, μορφωτική και ενημερωτική. Μυθολογία, ιστορικά διηγήματα, σελίδες ιστορίας, σελίδες του Ευαγγελίου και της Ορθοδοξίας, διηγήματα ελληνικά και ξένα σε μετάφραση, παραμύθια του Ελληνικού λαού, σελίδες με παιγνίδια και αστεία, με χειροτεχνία και καλλιτεχνική δημιουργία. Παράλληλα, εγκυκλοπαιδικές γνώσεις, επαγγελματικό προσανατολισμό, ιατρικές γνώσεις υγιεινής. Με την  αλληλογραφία που αναπτύχθηκε, με τους συντάκτες του περιοδικού, έγινε δημοσίευση πεζών κειμένων, ποιημάτων και εντυπώσεων των φαλαγγιτών από τη ζωή στην Ε.Ο.Ν, τις εκδρομές, και τους αθλητικούς αγώνες σε όλη την Ελλάδα. Αναφορές από τις δραστηριότητες, όπως μία κατάσβεση πυρκαγιάς στην Σαλαμίνα, από νέους της Ε.Ο.Ν, τον Αύγουστο του 1940. Ανάμεσα στους συγγραφείς ανακαλύπτουμε πρόσωπα γνωστά αργότερα.

Μέσα από την «Νεολαία» δινόντουσαν πληροφορίες για ομαδικές δραστηριότητες, όπως η περισυλλογή των αχρήστων αντικειμένων -Ανακύκλωσης (2.9.1940). Υπήρχαν συμβουλές για την ασφάλεια των πολιτών σε περίπτωση πολέμου. Σε τεύχη του Ιουλίου του 1940 βρίσκουμε συμβουλές για την αεράμυνα. Πριν η τορπίλη κτυπήσει το καταδρομικό ΕΛΛΗ, συμβουλές για την αναγνώριση συμπτωμάτων χημικού πολέμου και την αντιμετώπιση  με κατάλληλα μέσα.

Ο Ιωάννης Μεταξάς, με τη γενική διαπαιδαγώγηση των νέων στα ιδεώδη της φυλής, θύμιζε το ηρωικό παρελθόν της φυλής, με πρόβλεψη να αναγεννήσει την πίστη στο μέλλον της Ελλάδος, προσφέροντας ένα όραμα για τον επόμενο ρόλο που θα μπορούσαν να έχουν οι Έλληνες στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό, ρόλο πνευματικό.

Η συμμετοχή στην ΕΟΝ στην αρχή λειτούργησε προαιρετικά μετά όμως ένα χρόνο, ιδίως μετά από το 1939 όταν πια η Ιταλία μπήκε στον πόλεμο η ένταξη στην Ε.Ο.Ν έγινε υποχρεωτική και η οργάνωση έφτασε να περιλαμβάνει 1.500.000 παιδιά.

Πολλοί στεναχωρήθηκαν και θύμωσαν γιατί ο Ι. Μεταξάς διέλυσε την οργάνωση των Προσκόπων. Ήταν αναγκαίο να υπάρχει ενότητα και κοινή προσπάθεια, κατευθυνόμενη από την Ελλάδα και όχι από την Αγγλία, στην οποία παραδοσιακά ανήκε και προήρχετο ο προσκοπισμός και διατηρούσε δεσμούς. Στην πολιτική του ο Ι. Μεταξάς μπορεί να ήταν σύμμαχος των Άγγλων, είχε όμως και αντιρρήσεις σε πολλά σοβαρά θέματα που δεν συνέφεραν την Ελλάδα και ακριβώς αυτό ήθελε να αποφύγει, την ανάμειξη τους και την διάσπαση που κινδύνευε να υποστεί. 

ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΑ ΤΕΥΧΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ «Η ΝΕΟΛΑΙΑ» ΣΕ ΜΟΡΦΗ PDF ΕΔΩ