Στην
ιστοσελίδα της οργάνωσης που είχαν φτιάξει ο Αφγανός με την Αμερικανίδα
σύζυγο του διαβάζουμε μία δακρύβρεχτη ιστορία του δολοφόνου,
συνοδεία φωτογραφιών, που άμα θέλουμε την πιστεύουμε, και μαθαίνουμε ότι έχουν
μία μικρή οργάνωση διακονίας (ministry).
Στην περιοχή
της Κυψέλης κυρίως υπάρχουν πολλοί χώροι που φέρουν τον τίτλο ministry.
Πρόκειται για ευκτήριους οίκους, κατά βάση παράνομους και κατά κύριο
λόγο ανήκοντες σε διάφορες αιρέσεις. Έρχεται ο κάθε ένας αλλοδαπός ανεξέλεγκτος
και ιδρύει δήθεν χριστιανική οργάνωση, ενώ πρόκειται για παραθρησκευτικές
οργανώσεις και για απατεώνες.
Μετά από
καταγγελίες που είχα για τέτοιους χώρους, τις οποίες διαβίβασα στις αρμόδιες
υπηρεσίες, όλοι οι παράνομοι χώροι σφραγίστηκαν.
Ως φαίνεται
κανείς δεν παρακολουθεί τη δράση αυτών των θρησκευτικών οργανώσεων, τι ρόλο
παίζουν, ποιος τις διοικεί, τι ακριβώς κάνουν, ποιος τις χρηματοδοτεί. Και δεν
είναι λίγες. Το Κράτος κοιμάται όρθιο.
Αυτή η
Αμερικανίδα σύζυγος τι έκανε στην Ελλάδα; Και πώς βιοπορίζονταν με τον Αφγανό
μποξέρ; Επιχορηγήσεις δεν μπορεί να πάρει μία παράνομη οργάνωση. Από όσα
βλέπω δεν ήταν πουθενά δηλωμένη.
Ας ψάξουν
και λίγο την οργάνωση. Μήπως τελικά βγει κανένα λαβράκι από εκεί. Έγινε ο Αφγανός Χριστιανός και
έφτιαξε και χριστιανική οργάνωση και μετά διαφώνησε με την άλλη Χριστιανή,
γιατί ήθελε να κάνει τη γυναίκα του διαφορετική Χριστιανή από αυτό που ήταν και
την σκότωσε.
Στις
εκλογές με έναν τερατώδη νόμο, ενώ είμαστε νόμιμο κόμμα, μας απαγορεύουν να
συμμετέχουμε. Τίποτε, όμως, στην Ελλάδα ως γνωστόν δεν κρατάει για πάντα.
Γι’ αυτό ας μην χαίρονται εχθροί και φίλοι μισεροί ότι τέλειωσαν με εμάς.
Εδώ είμαστε
με τα Λάβαρά μας ευλαβικά φυλαγμένα και προχωράμε. Σκοπός μας να
πλάσουμε Αγωνιστές με Χαρακτήρα και Ιδεολογία, να ξέρουν σε τι πιστεύουν και να
μην σκορπίζονται στον άνεμο σε κάθε δυσκολία, όπως με πολλούς συνέβη.
Σε πολλούς,
όχι σε όλους γιατί δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις πολλές χιλιάδες Χρυσαυγίτισσες
και Χρυσαυγίτες που έμειναν μέχρι τέλους μαζί μας όταν το Σύστημα με
τρόπο βρώμικο και νοθεία μας άφησε έξω από την βουλή (με μικρό β) με το άτιμο
2,93%, που κραύγαζε ΑΠΑΤΗ από χιλιόμετρα.
Τα
Μηνύματα από κάθε γωνιά της Ελλάδος είναι ότι έρχεται μία Νέα Γενιά, Γενιά
αδίστακτη γεμάτη Δύναμη και Τόλμη, η οποία μοιραία θα αντιμετωπίσει έναν ακόμη
χειρότερο κόσμο, έναν κόσμο που θα τους κάνει ακόμη περισσότερο Χρυσαυγίτες.
Ο βασιλιάς των Περσών, Ξέρξης που
διαδέχτηκε τον πατέρα του Δαρείο, παρακινημένος από τον στρατηγό
Μαρδόνιο και τον έκπτωτο βασιλιά της Σπάρτης, Δημάρατο, άρχισε να
ετοιμάζει μια νέα εκστρατεία κατά της Ελλάδος. Για τέσσερα χρόνια όλη
η Ασία συγκλονίστηκε από τις στρατιωτικές προετοιμασίες του
Ξέρξη! Χιλιάδες άνδρες στρατολογήθηκαν από τα διάφορα έθνη της περσικής
αυτοκρατορίας. Κατασκευάστηκαν δύο σπουδαία τεχνικά έργα για να περάσει ο
περσικός στρατός σύντομα και με ασφάλεια προς την Ελλάδα: μια πλωτή
γέφυρα στο στενό του Ελλησπόντου και μια διώρυγα στον Άθω. Στάλθηκαν,
επίσης, κήρυκες σε πόλεις της Ελλάδας για να βρουν συμμάχους στις
επιχειρήσεις.
Στο μεταξύ και οι Έλληνες γνωρίζοντας ότι
οι Πέρσες δε θα αργήσουν να τους επιτεθούν, προετοιμάζονταν κατάλληλα.
Στην Αθήνα ο διορατικός πολιτικός Θεμιστοκλής έπεισε τον δήμο να
ναυπηγηθούν πολεμικά πλοία και κατέστησε το κράτος του την πρώτη ναυτική
δύναμη στην Ελλάδα. Το φθινόπωρο του 481 π.Χ. αντιπρόσωποι των
Ελλήνων συγκεντρώθηκαν στον Ισθμό και πήραν ορισμένα μέτρα για την
αντιμετώπιση της επικείμενης περσικής εισβολής:
– Να αμυνθούν οι Έλληνες ενωμένοι – Να τιμωρηθούν οι πόλεις που θα μήδιζαν – Να είναι αρχηγός στρατού και στόλου οι Σπαρτιάτες.
Την Άνοιξη του 480 π.Χ. ο Ξέρξης με τον
πολυάριθμο στρατό του πέρασε τον Ελλήσποντο. Προχώρησε στην Θράκη και
την Μακεδονία. Όλη η Θεσσαλία, η Λοκρίδα και η Βοιωτία (εκτός τις
Πλαταιές και τις Θεσπιές) δήλωσαν υποταγή. Οι Πέρσες είχαν φτάσει χωρίς
πόλεμο ως τα στενά των Θερμοπυλών. Ο Περσικός στρατός αποτελούνταν από
άνδρες διαφόρων εθνοτήτων που διέφεραν στην γλώσσα, στην ενδυμασία, στον
οπλισμό και στην τακτική. Ο Αισχύλος θέλοντας να δώσει το μέγεθος του
στρατεύματος που ξεκίνησε να υποδουλώσει την Ελλάδα αναφέρει ότι η Ασία
άδειασε απ’ όλους τους άρρενες. Ο Ηρόδοτος υπολογίζει τους στρατιώτες
του Ξέρξη -σε πεζικό, ναυτικό, ιππικό- σε δυόμισι εκατομμύρια άτομα. Ο
αριθμός αυτός είναι υπερβολικός. Νεότεροι ιστορικοί πιστεύουν ότι
στρατός ξηράς θα ήταν περίπου 500.000 άτομα. Παρά την αριθμητική υπεροχή
του, ο στρατός αυτός υστερούσε στην πολεμική τακτική, στον αμυντικό
οπλισμό και στο φρόνημα. Στα στενά των Θερμοπυλών δεν μπορούσε να
αναπτυχθεί μετωπικά και να εκμεταλλευτεί την αριθμητική του υπεροχή…
Ο Ελληνικός στρατός που συγκεντρώθηκε στις Θερμοπύλες ήταν περίπου
6.000 στρατιώτες από διάφορες πόλεις κι ανάμεσά τους 300 Σπαρτιάτες με
αρχηγό το βασιλιά τους Λεωνίδα.
Η στρατιωτική δύναμη που διέθεσαν οι Έλληνες στις Θερμοπύλες
θεωρείται μικρή. Ο Ηρόδοτος πιστεύει ότι το σώμα αυτό αποτελούσε την
προφυλακή και ότι επρόκειτο να σταλούν ενισχύσεις μόλις θα τελείωνε η
Ολυμπιάδα που γινόταν εκείνη την χρονιά. (Αύγουστος 480π.Χ.). Το
πιθανότερο όμως είναι ότι οι Έλληνες θεώρησαν αρκετή την δύναμη αυτή,
επειδή το στενό των Θερμοπυλών ήταν δυνατό να κρατηθεί με μικρή
στρατιωτική δύναμη, με την προϋπόθεση ότι θα είχαν οι υπερασπιστές του
στενού την προστασία του στόλου από την θάλασσα και αν δε συνέβαιναν
αστάθμητοι παράγοντες όπως η προδοσία του Εφιάλτης και η εγκατάλειψη της
θέσης που είχε ανατεθεί στους Φωκείς.
Στόχος των Περσών ήταν να περάσουν τα στενά των Θερμοπυλών για να
κατευθυνθούν προς την Αθήνα και την Νότια Ελλάδα. Ανάμεσα στο όρος
Καλλίδρομο και στην θάλασσα του Μαλιακού, υπήρχαν τρία πολύ στενά σημεία
κοντά στο βωμό της Δήμητρας, στο τείχος των Φωκέων και στους Αλπηνούς. Ο
περσικός στρατός θα αντιμετώπιζε μεγάλες δυσκολίες περνώντας από εκεί
λόγω της στενότητας του τόπου, αλλά και εξαιτίας των ελών των θερμών
πηγών.
Ο Ξέρξης στρατοπέδευσε για τέσσερις μέρες ανάμεσα στους ποταμούς
Μέλανα και Αστυπό και σκεπτόταν πώς θα ξεπεράσει αυτό το εμπόδιο.
Σχεδίαζε να βρει την κατάλληλη ευκαιρία να εξαπολύσει συντονισμένη
επίθεση από ξηρά και θάλασσα. Πιθανόν και να ήλπιζε ότι οι Έλληνες θα
αποσύρονταν από τα Στενά βλέποντας την τεράστια στρατιά του. Γι’ αυτό
έστειλε κήρυκες στον Λεωνίδα ζητώντας του να του παραδώσει τα όπλα. Τότε
όμως πήρε την αγέρωχη απάντηση από τον βασιλιά των Λακεδαιμονίων:
“Μολών Λαβέ” (Έλα να τα πάρεις).
Οι Έλληνες από την άλλη μεριά επέλεξαν την αμυντική γραμμή των
Θερμποπυλών για να εμποδίσουν την διέλευση του περσικού στρατού στην
Νότια Ελλάδα. Ο στρατός του Λεωνίδα εγκαταστάθηκε πίσω από το τείχος
των Φωκέων, για να αποκρούσει την περσική επίθεση. Το μονοπάτι της
Ανοπαίας ατραπού ανατέθηκε να το φυλάγουν 1.000 Φωκείς για να καλύπτουν
τα νώτα των Ελλήνων. Κατά την μάχη ο Λεωνίδας θα χρησιμοποιούσε το
επίλεκτο σώμα των 300 Σπαρτιατών εφαρμόζοντας την παραπλανητική τακτική
της υποχώρησης για να προξενήσει την μεγαλύτερη δυνατή φθορά στους
Πέρσες.
Κατά την διεξαγωγή της μάχης, την πρώτη μέρα, οι Πέρσες εξαπέλυσαν
τρεις σφοδρές επιθέσεις στο τείχος των Φωκέων, αλλά δεν κατόρθωσαν να
νικήσουν τους Έλληνες. Αποσύρονταν ηττημένοι. Για να καταληφθεί το Στενό
χρησιμοποιήθηκε και το επίλεκτο σώμα των Αθανάτων με αρχηγό τον Υδάρνη,
αλλά χωρίς αποτέλεσμα.
Οι Έλληνες απέκρουαν με επιτυχία τις επιθέσεις και αυτό οφείλεται και
στην ειδική τακτική που εφάρμοσε ο Λεωνίδας. Στην αρχή δηλαδή οι
Σπαρτιάτες προχωρούσαν προς τις γραμμές του εχθρού και έπειτα έκαναν μια
παραπλανητική κίνηση υποχώρησης για να παρασύρουν όσον το δυνατό
περισσότερους εχθρούς προς το Ελληνικό στρατόπεδο. Στην συνέχεια
αναστρέφονταν απότομα και ενεργούσαν ορμητική επίθεση με αποτέλεσμα να
σκοτώνονται πολλοί Πέρσες. Την δεύτερη μέρα, ο Ξέρξης βλέποντας να
εξοντώνονται τα επίλεκτα τμήματα του στρατού του είχε φτάσει σε
αδιέξοδο. Το βράδυ παρουσιάστηκε ένας κάτοικος της περιοχής, ο προδότης
Εφιάλτης, ο οποίος αποκάλυψε την ύπαρξη της Ανοπαίας ατραπού και οδήγησε
τους Αθανάτους του Υδάρνη από το μονοπάτι αυτό στα νώτα των Ελλήνων. Οι
Φωκείς που φύλαγαν το μονοπάτι αιφνιδιάστηκαν και εγκατέλειψαν δυστυχώς
τις θέσεις τους και έτσι οι Πέρσες πραγματοποίησαν ανενόχλητοι τον
κυκλωτικό ελιγμό τους.
Την τρίτη μέρα, ο Λεωνίδας πληροφορήθηκε εγκαίρως τι είχε συμβεί. Δεν
υπήρχε πια καμιά ελπίδα για νίκη ή σωτηρία των Ελλήνων. Γι’ αυτό ζήτησε
απ’ τους συμμάχους ν’ αποχωρήσουν για να σωθούν και να χρησιμοποιηθούν
σ’ άλλες μάχες. Ο ίδιος με τους 300 Σπαρτιάτες αποφάσισε να παραμείνει
στην θέση του πιστός στο χρέος προς την πατρίδα και να συνεχίσει τον
αγώνα μέχρι τέλους. Μαζί του παρέμειναν και 700 Θεσπιείς με αρχηγό τον
Δημόφιλο. Ο Λεωνίδας μετακίνησε σχεδόν το σύνολο του στρατού του έξω
από το τείχος και το παρέταξε σε σχηματισμό φάλαγγας οπλιτών, για να
δώσει μάχη οπλιτικής μορφής και να προκαλέσει μεγάλη φθορά στον εχθρό.
Σ’ αυτή την φάση οι Έλληνες γνωρίζοντας ότι δεν επρόκειτο να σωθούν
πολεμούσαν με μανία ξεπερνώντας κάθε όριο γενναιότητας. Οι Αξιωματικοί
των Περσών μαστίγωναν τους στρατιώτες τους για να τους αναγκάσουν να
ορμήσουν στους Έλληνες. Κατά την αγριότατη αυτή μάχη σκοτώθηκε ο
Λεωνίδας. Στην τελευταία φάση οι Έλληνες που απέμειναν οπισθοχώρησαν,
πέρασαν το τείχος και συσπειρώθηκαν κυκλικά στο ύψωμα του Κολωνού για
να διατηρήσουν μέτωπο προς όλες τις κατευθύνσεις. Αν και είχαν μείνει
λίγοι προξενούσαν τρόμο στους Πέρσες μαχόμενοι γενναία. Στο τέλος
χτυπήθηκαν από τα βέλη των Περσών και σκοτώθηκαν όλοι. Ο Ξέρξης ήταν
πια νικητής, αλλά με βαρύτατες απώλειες! Στην μάχη αυτή σκοτώθηκαν και
δύο αδέλφια του.
Η μάχη των Θερμοπυλών αν εξεταστεί με κριτήρια στρατιωτικά, ήταν μια
ήττα για τους Έλληνες. Οι Πέρσες είχαν αναδειχτεί νικητές, αλλά με
μεγάλες απώλειες και πεσμένο ηθικό.
Οι ηττημένοι Έλληνες κέρδισαν μια ηθική νίκη. Οι Θερμοπύλες έγιναν το
αιώνιο σύμβολο της θυσίας και του χρέους για την υπεράσπιση της πατρίδας
και των μεγάλων ιδανικών.
Είναι
δυνατόν ο Εθνικισμός να έχει θέση στην πολιτική ζωή της χώρας μας; Είναι
πράγματι δύσκολο, αφού αποτελεί την απόλυτη άρνηση των δυνάμεων της παρακμής
και της διαφθοράς και για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλο μας έχει να
αντιμετωπίσει ολόκληρο το σύνολο των ξενόδουλων ΜΜΕ και μία προπαγάνδα πολλών
δεκαετιών εχθρική προς αυτό. Είναι βαρύ επομένως το τίμημα, αλλά δεν υπάρχει
άλλος δρόμος!
ΤΟ
ΤΙΜΗΜΑ ΑΥΤΟ ΠΛΗΡΩΣΕ ΑΚΡΙΒΑ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΤΟ ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΣΤΗΝ
ΕΛΛΑΔΑ.
Είναι
δυνατόν να υπάρξει μια Λαϊκή Εθνικιστική Ελλάδα στον σύγχρονο κόσμο. Και εδώ η
απάντηση είναι δεδομένη. Στην σημερινή παγκόσμια πραγματικότητα της τεραστίας
κινήσεως κεφαλαίων μέσω των χρηματιστηρίων, στον καιρό της Παγκοσμιοποίησης,
στην σημερινή Ευρώπη δεν θα ήταν δυνατόν να δοθεί η δυνατότητα της υπάρξεως
μίας Ελλάδος εθνικιστικής. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο αγώνας μας ξεφεύγει
από τα στενά εθνικά του πλαίσια και είναι ένας αγώνας για τον ανθρώπινο
πολιτισμό πέρα από καθορισμένα όρια και γεωγραφικά εμπόδια.
Δηλαδή,
για να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε την Ελλάδα που θέλουμε, πρέπει να αλλάξουμε
μαζί με τους Συναγωνιστές μας και όχι μόνον, αλλά και όσους είναι ενάντιοι στην
σημερινή ζοφερή πραγματικότητα και ολόκληρο τον κόσμο. Αυτό αποτελεί ένα
γεγονός, μία προϋπόθεση, που κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί. Το παγκόσμιο
σύστημα όλα δείχνουν πως βρίσκεται σε κρίσιμο σημείο. Αυτό το φαινόμενο που
είναι πολύ πιθανόν στα επόμενα χρόνια να λάβει δραματικές διαστάσεις είναι και
η μεγάλη μας ελπίδα.
Τα παλιά τυπωμένα εξαφανίζονται από τα ράφια των παλαιοβιβλιοπωλείων με γρήγορους ρυθμούς
Παναγιώτης Λιάκος
Παρακάτω
θα διαβάσετε μια ιστορία και δυο «συνεντεύξεις» (ερωταποκρίσεις μάλλον
είναι ορθότερος όρος, μια και ο διάλογος δεν έγινε με ανθρώπους) που θα
σας πείσουν να αγοράσετε όσα τυπωμένα βιβλία μπορείτε. Ίσως να μην έχετε
ποτέ την ευκαιρία να τα ξαναδείτε. Γι’ αυτό είναι επείγον να
ενημερώσετε τις βιβλιοθήκες σας με ό,τι σας λείπει.
Τα
πράγματα έχουν ως εξής: Εταιρίες ανάπτυξης Τεχνητής Νοημοσύνης
αγοράζουν μαζικά βιβλία από τα παλαιοπωλεία* για να εκπαιδεύσουν τους
αλγόριθμούς τους. Πλέον δεν εμπιστεύονται ιδιαίτερα το διαδίκτυο γιατί
βρίθει κειμένων ΑΙ, και η Τεχνητή Νοημοσύνη, αν αρχίσει να μαθαίνει στιλ
γραφής από τον εαυτό της, θα… κλατάρει.
Θέλει ως πρώτη ύλη
αυθεντική ανθρώπινη σκέψη. Τα βιβλία που κυκλοφόρησαν πριν από την
έκρηξη του ΑΙ είναι ό,τι πρέπει. Οταν τα αγοράσουν, κόβουν τις ράχες
τους και τα σκανάρουν. Μόλις τα σκανάρουν, πετούν τα κατεστραμμένα
αντίτυπα στην ανακύκλωση. Τα παλιά τυπωμένα βιβλία εξαφανίζονται από τα
ράφια των παλαιοβιβλιοπωλείων με γρήγορους ρυθμούς. Αυτό, φυσικά, ενέχει
τον κίνδυνο, όταν δεν υπάρχει πλέον διαθέσιμο τυπωμένο βιβλίο και
υφίσταται μόνο η ψηφιακή εκδοχή του, κάπου σε servers της εταιρίας ΑΙ,
να αναθεωρηθεί κάποτε σύμφωνα με τα γούστα των εκάστοτε επικυρίαρχων.
Το
μέλλον δηλαδή να ξαναγράψει το παρελθόν και η Ωραία Ελένη να
παρουσιάζεται από τον Όμηρο ως εντελώς… Αφρικανή, οι Τούρκοι να είναι
απελευθερωτές των Ελλήνων και τα Μνημόνια σωτήρια για το έθνος.
Για
το θέμα ελήφθησαν δύο συνεντεύξεις. Η μία από το ChatGPT (προϊόν της
εταιρίας OpenAI) και η δεύτερη από το Gemini (προϊόν της Google). Αν τις
προσέξετε, θα διαπιστώσετε ότι, ενώ το ChatGPT τα… μασάει και λέει ότι
δεν υπάρχουν αποδείξεις (!!!) ότι ακολουθεί αυτή την πρακτική, το Gemini
το… καρφώνει και αποκαλύπτει ότι και αυτό και η Meta (μητρική εταιρία
των Facebook, Instagram, WhatsApp) αγοράζουν μαζικά βιβλία, τα σκανάρουν
και τα καταστρέφουν.
Οι απαντήσεις του ChatGPT
Να μου απαντήσεις στις ακόλουθες ερωτήσεις χωρίς σχόλια και δικές σου ερωτήσεις.
1. Οι εταιρίες ΑΙ αγοράζουν μαζικά βιβλία και τα σκανάρουν καταστρέφοντάς τα;
Ναι,
υπάρχουν τεκμηριωμένες περιπτώσεις όπου εταιρίες Τεχνητής Νοημοσύνης
αγόρασαν μεγάλες ποσότητες έντυπων βιβλίων, έκοψαν τη ράχη τους και τα
σάρωσαν με ταχύτατους σαρωτές, καταστρέφοντας τα φυσικά αντίτυπα. Αυτό
δεν αποτελεί καθολική πρακτική όλων των εταιριών ΑΙ, αλλά έχει
χρησιμοποιηθεί από ορισμένες.
2. Από πού τα αγοράζουν;
Κυρίως
από εκδοτικούς οίκους, χονδρεμπόρους βιβλίων, βιβλιοπωλεία,
μεταχειρισμένα βιβλιοπωλεία, βιβλιοθήκες που αποσύρουν αντίτυπα και
διαδικτυακές αγορές.
3. Τα κατεστραμμένα αντίτυπα τι γίνονται;
Συνήθως ανακυκλώνονται ως χαρτί, επειδή μετά την αποκοπή της ράχης δεν μπορούν πλέον να χρησιμοποιηθούν ως βιβλία.
4. Γνωρίζουν οι εταιρίες ΑΙ αν αγόρασαν το τελευταίο αντίτυπο;
Γενικά
όχι. Οι εταιρίες γνωρίζουν ότι αγόρασαν ένα συγκεκριμένο αντίτυπο, αλλά
συνήθως δεν έχουν τρόπο να γνωρίζουν αν ήταν το τελευταίο διαθέσιμο
χάρτινο αντίτυπο στον κόσμο ή στην αγορά.
5. Αν δεν
ξεμείνει χάρτινο αντίτυπο και μείνει μόνο το ψηφιακό της εταιρίας, ποιος
μας εγγυάται ότι στο μέλλον οι ιδιοκτήτες της δεν θα το αλλάξουν κατά
το δοκούν για να σχηματίσουν μια αρεστή σε εκείνους εκδοχή της ιστορίας;
Κανείς
δεν μπορεί να δώσει απόλυτη εγγύηση ότι ένα ιδιωτικό ψηφιακό αντίγραφο
δεν θα μπορούσε να τροποποιηθεί στο μέλλον. Ωστόσο, στην πράξη υπάρχουν
αντίβαρα, όπως αντίγραφα σε βιβλιοθήκες, αρχεία, ιδιωτικές συλλογές,
πανεπιστήμια, εθνικές βιβλιοθήκες, άλλες ψηφιακές εκδόσεις και ιστορικές
καταγραφές, που καθιστούν εξαιρετικά δύσκολη την καθολική αλλοίωση ενός
γνωστού έργου χωρίς να γίνει αντιληπτή.
6. Δεν θυμίζει το όλο σκηνικό το «1984» του Οργουελ;
Η
σύγκριση με το «Nineteen Eighty-Four» είναι εύλογη ως λογοτεχνικός
παραλληλισμός, επειδή το βιβλίο πραγματεύεται τον έλεγχο της πληροφορίας
και την αναθεώρηση του παρελθόντος. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση
διαφέρει σημαντικά, καθώς η πληροφορία είναι διασκορπισμένη σε πολλούς
ανεξάρτητους φορείς και όχι συγκεντρωμένη σε έναν μοναδικό οργανισμό που
ελέγχει όλες τις εκδόσεις. Παρ’ όλα αυτά, αρκετοί ερευνητές θεωρούν ότι
η μακροχρόνια διατήρηση ανεξάρτητων φυσικών και ψηφιακών αρχείων είναι
σημαντική ακριβώς για να αποφεύγονται τέτοιοι κίνδυνοι.
7. Η δική σου εταιρία το κάνει αυτό; Να αγοράζει δηλαδή αντίτυπα βιβλίων, να τα σκανάρει και να τα καταστρέφει;
Με
βάση τις δημόσια διαθέσιμες πληροφορίες, δεν έχει ανακοινωθεί ότι η
OpenAI ακολουθεί πρακτική μαζικής αγοράς έντυπων βιβλίων με σκοπό να τα
αποκόπτει, να τα σαρώνει και να τα καταστρέφει. Εχουν υπάρξει δημόσιες
αναφορές για άλλες εταιρίες που χρησιμοποίησαν αυτή τη μέθοδο, αλλά δεν
υπάρχει αντίστοιχη δημόσια τεκμηρίωση ότι η OpenAI εφαρμόζει αυτή την
πρακτική. Δεν μπορώ να αποκλείσω ότι μπορεί να έχουν σαρωθεί έντυπα
βιβλία από συνεργάτες ή τρίτους σε επιμέρους περιπτώσεις, αλλά δεν
γνωρίζω κάποιο στοιχείο που να δείχνει ότι η OpenAI έχει υιοθετήσει ως
πρακτική τη μαζική αγορά, καταστροφική σάρωση και απόρριψη φυσικών
βιβλίων.
Οι απαντήσεις του Gemini
1. Οι εταιρίες ΑΙ αγοράζουν μαζικά βιβλία και τα σκανάρουν καταστρέφοντάς τα;
Ναι,
ορισμένες εταιρίες ΑΙ (όπως η Meta και η OpenAI) έχουν καταγραφεί να
αγοράζουν φυσικά βιβλία και να κόβουν τη ράχη τους (destructive
scanning) ώστε να περνούν τις σελίδες από σαρωτές υψηλής ταχύτητας για
την εκπαίδευση μοντέλων.
2. Από πού τα αγοράζουν;
Τα
αγοράζουν από παλαιοπωλεία, εξειδικευμένους εμπόρους μεταχειρισμένων
βιβλίων, δημοπρασίες, εκκαθαρίσεις βιβλιοθηκών και μεγάλους διανομείς.
3. Τα κατεστραμμένα αντίτυπα τι γίνονται;
Τα κατεστραμμένα αντίτυπα (κομμένες σελίδες και ράχες) οδηγούνται στην ανακύκλωση χαρτιού.
4. Γνωρίζουν οι εταιρίες ΑΙ αν αγόρασαν το τελευταίο αντίτυπο;
Όχι απαραίτητα. Οι εταιρίες αγοράζουν βιβλία μέσω μεσιτών ή μαζικών πακέτων
(bulk buys) και δεν διαθέτουν πλήρη εικόνα της παγκόσμιας
διαθεσιμότητας ενός τίτλου.
5. Αν δεν ξεμείνει χάρτινο
αντίτυπο και μείνει μόνο το ψηφιακό της εταιρίας, ποιος μας εγγυάται ότι
στο μέλλον οι ιδιοκτήτες της δεν θα το αλλάξουν κατά το δοκούν για να
σχηματίσουν μια αρεστή σε εκείνους εκδοχή της ιστορίας;
Κανείς.
Δεν υπάρχει θεσμική εγγύηση. Εάν χαθεί το φυσικό αρχείο και η πρόσβαση
στη γνώση ελέγχεται αποκλειστικά από ιδιωτικές διακομιστές, υπάρχει ο
κίνδυνος αλλοίωσης ή λογοκρισίας του περιεχομένου.
6. Δεν θυμίζει το όλο σκηνικό το «1984» του Όργουελ;
Ναι,
παρουσιάζει αναλογίες με το «Υπουργείο Αλήθειας» στο «1984», όπου η
ιστορία επανεγγραφόταν διαρκώς και τα παλιά αρχεία καταστρέφονταν στις
«τρύπες της μνήμης».
7. Η δική σου εταιρία το κάνει αυτό; Να αγοράζει δηλαδή αντίτυπα βιβλίων, να τα σκανάρει και να τα καταστρέφει;
Όχι.
Η Google δεν εφαρμόζει τακτική αγοράς και καταστροφής φυσικών βιβλίων
για την εκπαίδευση των μοντέλων της. Η ψηφιοποίηση βιβλίων από την
Google (Google Books) γίνεται μέσω συνεργασιών με βιβλιοθήκες και
εκδότες με τη χρήση μη καταστρεπτικών τεχνικών σάρωσης.
*Το
κολοσσιαίων διαστάσεων πολιτισμικό σκάνδαλο άρχισε να αποκαλύπτεται όταν
ήρθαν στο φως λεπτομέρειες για το περιβόητο «Project Panama». Η εταιρία
ανάπτυξης Τεχνητής Νοημοσύνης Anthropic αγόρασε μαζικά εκατομμύρια
παλιά βιβλία για να εκπαιδεύσει το Claude κι ύστερα τα κατέστρεψε. Ήταν η
πρώτη εταιρία που πλήρωσε θηριώδες ποσό σε αποζημιώσεις για πνευματικά
δικαιώματα σε εκδότες και συγγραφείς…
Τα
συνθετικά κύτταρα βοηθούν τους επιστήμονες να κατανοήσουν τι είναι και τι δεν
είναι απαραίτητο για τη ζωή. Η κατανόηση των συνδέσεων και των μηχανισμών της
ζωής θα μπορούσε να βοηθήσει την ιατρική έρευνα, την εξερεύνηση του Διαστήματος
και άλλους τομείς.
Ερευνητές κατασκεύασαν το SpudCell, ανοίγοντας δρόμο για τη
συνθετική βιολογία και τη ζωή από το μηδέν
Το
SpudCell είναι ένα συνθετικό κύτταρο που κατασκευάστηκε από επιστήμονες του
Πανεπιστημίου της Μινεσότας στις ΗΠΑ. Δημιουργήθηκε σε εργαστήριο από χημικές
ουσίες, αλλά είναι ικανό να εκτελέσει πολλές από τις ίδιες λειτουργίες με ένα
ζωντανό κύτταρο. Τρέφεται, αναπτύσσεται και αναπαράγεται, μεταβιβάζοντας το
γενετικό υλικό του στις μελλοντικές γενιές.
Αν και δεν
είναι το πρώτο συνθετικό κύτταρο που δημιουργήθηκε ποτέ, το SpudCell είναι το
πρώτο που ολοκληρώνει έναν πλήρη κύκλο ζωής –από τη γέννηση έως τη διαίρεσή του
σε κύτταρα επόμενης γενιάς– καθώς δημιουργήθηκε από «τα κάτω προς τα πάνω»
χρησιμοποιώντας εργαστηριακές χημικές ουσίες. Πρόκειται για μια απλοποιημένη
εκδοχή της δομής ενός ζωντανού κυττάρου, αποκαλύπτοντας τα βασικά γενετικά και
δομικά συστατικά απαραίτητα για τις λειτουργίες της ζωής.
«Το
SpudCell, αν και συχνά μιμείται τη συμπεριφορά ενός ζωντανού οργανισμού, ωστόσο
είναι πολύ πιο απλοϊκό από ένα φυσικό κύτταρο και συναρμολογήθηκε κομμάτι
κομμάτι», ανέφεραν οι ερευνητές.
Δεν είναι αύταρκες
Σε αντίθεση
με τα περισσότερα φυσικά κύτταρα, το SpudCell δεν είναι αύταρκες. Καθώς
αδυνατεί να παραγάγει τα δικά του ριβοσώματα –τα μέρη δηλαδή του κυττάρου
που είναι υπεύθυνα για την παραγωγή νέων πρωτεϊνών– οι επιστήμονες πρέπει να το
τρέφουν με πρωτεΐνες και ένζυμα, με κάθε γενεαλογική γραμμή να διαρκεί μόνο
πέντε έως δέκα γενιές.
Καθώς
αδυνατούν να παραγάγουν τα δικά τους ριβοσώματα, οι επιστήμονες τα τρέφουν με
πρωτεΐνες και ένζυμα ώστε να αναπτύσσονται και να αναπαράγονται.
Επιπλέον, το
γονιδίωμα του εν λόγω συνθετικού κυττάρου είναι μικρότερο από τα περισσότερα
ζωντανά κύτταρα. Περιέχει μόνο 90.000 ζεύγη βάσεων, σε σύγκριση με τα 3 δισ.
ενός ανθρώπινου κυττάρου, και οι γενετικές πληροφορίες του χωρίζονται σε επτά
μόρια DNA αντί να ενοποιούνται σε ένα. Αυτός ο κατακερματισμός σημαίνει ότι το
σημαντικό γενετικό υλικό δεν μεταβιβάζεται πάντα πλήρως στην επόμενη γενιά
κυττάρων.
Παρόλο που
το SpudCell είναι μια νέα εξέλιξη, βασίζεται σε δεκαετίες έρευνας πάνω σε αυτό
που οι επιστήμονες αποκαλούν «minimal cells» (σ.σ. κύτταρα ελάχιστης σύστασης).
Πρόκειται για συνθετικά κύτταρα που περιέχουν μόνο την πιο βασική γενετική και
δομική «αρχιτεκτονική» που απαιτείται για την εκτέλεση των λειτουργιών της
ζωής.
Τα συνθετικά
κύτταρα βοηθούν τους ερευνητές να κατανοήσουν πλήρως τις βασικές λειτουργίες
ενός ζωντανού κυττάρου – τι είναι και τι δεν είναι απαραίτητο για τη ζωή. Η
πρόοδος στην κατανόηση των συνδέσεων και των μηχανισμών της ζωής θα μπορούσε,
με τη σειρά της, να βοηθήσει την ιατρική έρευνα, την εξερεύνηση του Διαστήματος
και πολλούς άλλους τομείς μελέτης.
Υπάρχουν
άλλα συνθετικά, αλλά όμοια με ζωντανά, κύτταρα; Για πάνω από έναν αιώνα, οι
επιστήμονες προσπαθούν να μιμηθούν τις διαδικασίες της ζωής.
Το πρώτο
τεχνητό «κύτταρο» στον κόσμο δημιουργήθηκε το 1957 από τον Καναδό φυσικό Τόμας
Τσανγκ. Αν και αυτή η πρώτη προσπάθεια δεν λειτούργησε όπως τα βιολογικά
κύτταρα, άνοιξε τον δρόμο για ιατρικές καινοτομίες που βασίζονταν στη μεταφορά
βιολογικών υλικών μέσα στο σώμα. Από τότε ο τομέας της συνθετικής βιολογίας
έχει ακμάσει.
Δημιουργούνται
από χημικές ουσίες, αλλά μπορούν να λειτουργούν όπως τα φυσικά και να
μεταβιβάζουν το DNA τους στις μελλοντικές γενιές.
Το 2010,
ερευνητές στο Ινστιτούτο Γονιδιωματικής Ερευνας J. Craig Venter (JCVI), το
οποίο διαθέτει εγκαταστάσεις στην Καλιφόρνια και στο Μέριλαντ των ΗΠΑ,
δημιούργησαν «κύτταρα ελάχιστης σύστασης» που είχαν συνθετικό γονιδίωμα και
μπορούσαν να διαιρεθούν μόνα τους. Τώρα, το SpudCell χαράσσει μια νέα πορεία
για τη συνθετική βιολογία.
Σημαντική πρόοδος
«Η ομάδα της
Κέιτ Ανταμάλα σχεδίασε και κατασκεύασε ένα μη ζωντανό συνθετικό κύτταρο
που είναι πολύ πιο κοντά στο να είναι “ζωντανό” από οποιοδήποτε παράγεται στο
πεδίο των συνθετικών κυττάρων», δήλωσε ο Τζον Γκλας, ο οποίος ηγείται
της έρευνας για τα συνθετικά κύτταρα στο Ινστιτούτο J. Craig Venter.
Πρόκειται
για σημαντική πρόοδο, αλλά οι ερευνητές πίσω από την έρευνα του SpudCell
σημειώνουν ότι υπάρχει ακόμη πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει. Ως επόμενο
βήμα, οι ερευνητές ελπίζουν να δημιουργήσουν γενετικές οδηγίες για την
κατασκευή ριβοσωμάτων, έτσι ώστε οι μελλοντικές εκδόσεις του συνθετικού κυττάρου
να μη χρειάζεται να δανείζονται ριβοσώματα από ζωντανά κύτταρα – κάτι που
περιορίζει την αναπαραγωγική ικανότητα του SpudCell σε μόλις πέντε έως δέκα
γενιές.
Οι ερευνητές
ελπίζουν επίσης να φέρουν τη λειτουργία του πιο κοντά στα φυσικά κύτταρα, βελτιώνοντας
την ικανότητά του να μεταδίδει πλήρεις γενετικές πληροφορίες στις μελλοντικές
γενιές και μειώνοντας την εξάρτησή του από την πλούσια σε ένζυμα «τροφή» που
παρέχουν οι ερευνητές.
Αυτός ο νέος
τρόπος δημιουργίας συνθετικών κυττάρων ανασύρει χρόνιες ανησυχίες σχετικά με
την ηθική και την ασφάλεια των τεχνητών ζωντανών οργανισμών. Οι ειδικοί στη
βιοασφάλεια υποστηρίζουν ότι το SpudCell και παρόμοια πρότζεκτ τεχνητών
κυττάρων δεν αποτελούν άμεσες απειλές.
