Στα τάρ­ταρα του ΟΟΣΑ η ελλη­νική παρα­γω­γι­κότητα

 

Αν δια­κρίνε­ται σε κάτι το ετήσιο πανη­γυ­ράκι που διε­ξήχθη για το 2026 την περα­σμένη εβδο­μάδα στους Δελ­φούς υπό τον τίτλο «Οικο­νο­μικό Φόρουμ των Δελ­φών», αυτό είναι το lobbying. Πολ­λοί και διάφο­ροι, μέσα από κύκλους συζη­τήσεων, παρέλα­σαν και φέτος στο διάστημα από 22 έως 25 Απρι­λίου ώστε να καλυ­φθούν οι παρα­σκη­νια­κές διερ­γα­σίες σε διάφορα επίπεδα.

Ας μείνουμε όμως στις συζη­τήσεις επί του προ­σκη­νίου και δη σε αυτή μεταξύ του αντι­προ­έδρου της κυβέρ­νη­σης Κωστή Χατζη­δάκη και του γενι­κού γραμ­μα­τέα του ΟΟΣΑ Ματίας Κόρ­μαν που αφο­ρούσε την παρα­γω­γι­κότητα της εργα­σίας. Πρόκει­ται για την αχίλ­λειο πτέρνα της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας, για την τρω­τότητα της οποίας ευθύνε­ται τα μέγι­στα ο Κ. Χατζη­δάκης με το ελα­στικό οκτάωρο που έδωσε τζάμπα υπε­ρω­ρίες και μία ευκαι­ρία στους βιο­μη­χάνους να μην επεν­δύσουν σε μέσα παρα­γω­γής.

Οι ευθύνες Μητσο­τάκη

Όπως ανα­κοι­νώ­θηκε μέσω της μεταξύ τους συζήτη­σης η κυβέρ­νηση και ο ΟΟΣΑ συμ­φώ­νη­σαν σε νέο πακέτο μεταρ­ρυ­θμίσεων για την οικο­νο­μία της επόμε­νης δεκα­ε­τίας, με έμφαση σε παρα­γω­γι­κότητα, μισθούς και επεν­δύσεις που θα υλο­ποι­η­θεί από το 2028. Για να μην ξεχνιόμα­στε, πρόκει­ται για την κυβέρ­νηση που, σύμ­φωνα με τον αρμόδιο υπουργό της Τάκη Θεο­δω­ρι­κάκο, έστρεψε από το 2019 το 80% των πόρων μέσω των ανα­πτυ­ξια­κών νόμων στον ξενο­δο­χειακό κλάδο και όχι στη μετα­ποίηση. Όπως παρα­δέχτη­καν, η Ελλάδα παρα­μένει χαμηλά σε σχέση με την Ευρώπη, με την παρα­γω­γι­κότητα της εργα­σίας να δια­μορ­φώ­νε­ται περίπου στο 64% του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ.

Η απόσταση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας από την ευρω­παϊκή κανο­νι­κότητα είναι μετρήσιμη και απο­κα­λυ­πτική. Η παρα­γω­γι­κότητα της εργα­σίας στην Ελλάδα δια­μορ­φώ­νε­ται μόλις στο 64% του μέσου όρου των χωρών του ΟΟΣΑ, όταν σε χώρες όπως η Πορ­το­γα­λία ξεπερνά το 75% και στην Ισπα­νία προ­σεγ­γίζει το 85%. Με απλά λόγια, ένας Έλλη­νας εργα­ζόμε­νος παράγει σχε­δόν ένα τρίτο λιγότερο από τον μέσο εργα­ζόμενο στον ανε­πτυγ­μένο κόσμο. Και αυτή η υστέρηση έχει συγκε­κρι­μένη πολι­τική υπο­γραφή.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

ΟΥΓΓΑΡΙΑ: Ακροαριστερή υπέρ-ΛΟΑΤΚΙ διορίζεται υπουργός παιδείας. Ο "εθνικός ύμνος" των τσιγγάνων θα ακουστεί κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση του κοινοβουλίου

 

H αναμέτρηση με την πραγματικότητα έρχεται νωρίς για τους μετριοπαθείς ψηφοφόρους του Πέτερ Μαγυάρ (Péter Mayar), οι οποίοι έπαiξαν καθοριστικό ρόλο στον διορισμό της πρώτης ακτιβίστριας υπέρ των ΛΟΑΤΚΙ+, φιλο-ουκρανής ακροαριστερής υπουργού Παιδείας της Ουγγαρίας.

Παρά το γεγονός ότι η Ρίτα Ρουμπόβσκι (Rita Rubovsky) — διευθύντρια μιας  Καθολικής Κιστερκιανής (μοναστικό τάγμα) Σχολής — διαφημιζόταν επί μέρες ως η πιο πιθανή υποψήφια για τη θέση, ο Πέτερ Μαγιάρ αποφάσισε τελικά να ανταμείψει τους ψηφοφόρους του με έναν διορισμό ακτιβιστή "για τα φύλα". Η επιλογή θα μπορούσε να προκαλέσει τύψεις σε ορισμένα μέρη του εκλογικού σώματος του κυβερνητικού (συντηρητικού) κόμματος "Tisza", αλλά η κίνηση πιθανότατα έχει σχεδιαστεί για να απευαισθητοποιήσει την κοινωνία πριν εισαχθούν ακόμη πιο ριζοσπαστικές πολιτικές αφύπνισης.

Ωστόσο, με τον διορισμό της Judit Lannert, η αυτοανακηρυγμένη εικόνα του Péter Magyar ως «δεξιού συντηρητικού» σιγά σιγά ξεφτίζει. Η νέα υπουργός Παιδείας είναι μια γνωστή ακτιβίστρια "της θεωρίας των φύλων" και υπέρ της Ουκρανίας, γνωστή επίσης για την προηγούμενη αντι-κυβερνητική της στάση.

 Αυτό έρχεται μόλις μία ημέρα αφότου ένα τηλεοπτικό κανάλι προπαγάνδας για την ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα υπέβαλε αίτηση για άδεια στην Ουγγαρία.

Υπό την κυβέρνηση του Βίκτορ Όρμπαν, δεν επιτρεπόταν καμία ιδεολογία ΛΟΑΤΚΙ+ στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τα παιδιά είχαν πρόσβαση σε τέτοιο υλικό αποκλειστικά με τη συγκατάθεση των γονέων. Ωστόσο, η κυβέρνηση της Ουγγαρίας είναι επίσης πιθανό να καταργήσει τη συνταγματική τροποποίηση του προκατόχου της, στην οποία έχει καθορίσει την ύπαρξη μόνο δύο φύλων.

Επίσης, όπως έγινε γνωστό ο "εθνικός ύμνος" των Τσιγγάνων θα ερμηνευθεί επίσης από τα παιδιά του Sükösd (Σούκεσντ) κατά την εναρκτήρια συνεδρίαση του κοινοβουλίου.

ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ / Πηγές: εδώ κι εδώ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΡΥΒΕΙ — Η ΕΛΛΑΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΦΤΩΧΟΤΕΡΗ ΧΩΡΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Τα νούμερα μιλούν και η κυβέρνηση Μητσοτάκη κωφεύει. Η Eurostat δημοσίευσε στις 30 Απριλίου στοιχεία που διαλύουν κάθε αφήγημα περί «οικονομικού θαύματος» και αποκαλύπτουν με ωμή σαφήνεια την πραγματική εικόνα μιας χώρας που έχει εγκαταλειφθεί στη φτώχεια και την ακρίβεια, ενώ η κυβέρνησή της μετράει πλεονάσματα και μοιράζει αυτοέπαινους.

Η Ελλάδα είναι η δεύτερη φτωχότερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το 27,5% των πολιτών της κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό — ποσοστό που ξεπερνά κατά πολύ τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 20,9% και αφήνει πίσω του μόνο τη Βουλγαρία. Χώρες όπως η Τσεχία, η Πολωνία και η Σλοβενία έχουν καταφέρει να κρατούν τη φτώχεια στο μισό και κάτω από αυτό που καταγράφεται στη χώρα του δήθεν θαύματος.

Και τότε έρχεται το ερώτημα που κανείς στο Μαξίμου δεν τολμά να απαντήσει: σε επτά χρόνια διακυβέρνησης Μητσοτάκη, με δισεκατομμύρια υπερπλεόνασμα στα ταμεία, με φορολογική αφαίμαξη που στραγγίζει εργαζόμενους και μεσαία στρώματα, το ποσοστό της φτώχειας μειώθηκε μόλις κατά 1,4%. Μόλις 1,4% σε επτά ολόκληρα χρόνια. Τα λεφτά υπήρχαν. Η πολιτική βούληση για να φτάσουν στους πολλούς, προφανώς όχι.

Σαν να μην έφτανε αυτό, τον Απρίλιο του 2026 ο πληθωρισμός εκτοξεύτηκε στο 4,6% — από 3,4% τον προηγούμενο μήνα, άνοδος 1,2% μέσα σε τριάντα μέρες. Η Ελλάδα βρίσκεται στην πέμπτη χειρότερη θέση σε ολόκληρη την ΕΕ, με τις τιμές να καλπάζουν και τα εισοδήματα να μένουν ακίνητα. Η ακρίβεια δεν είναι πλέον κρίση — είναι μόνιμη κατάσταση που η κυβέρνηση έχει αποδεχτεί ως δεδομένο.

Κι εκεί που περιμένεις έστω μια αναγνώριση του προβλήματος, εμφανίζεται ο υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος για να εξηγήσει με αφοπλιστική αλαζονεία ότι η άνοδος του τζίρου των σούπερ μάρκετ δεν οφείλεται στην ακρίβεια αλλά σε «καθαρή άνοδο του όγκου συναλλαγών». Με άλλα λόγια: δεν πληρώνετε περισσότερο — απλώς τρώτε περισσότερο. Ένας υπουργός που προτιμά τον σουρεαλισμό από την αλήθεια, σε μια κυβέρνηση που προτιμά τα αφηγήματα από τις λύσεις.

Αυτή είναι η πραγματική κληρονομιά της κυβέρνησης Μητσοτάκη: όχι θαύμα, αλλά στατιστική φτώχεια που αγγίζει σχεδόν τρία εκατομμύρια ανθρώπους, ακρίβεια που κατατρώει κάθε μισθό και σύνταξη, και μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει την αναλγησία σε επικοινωνιακή στρατηγική.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Aether Sounds - Echoes of Desire

Λιαντίνης: «Δίκη θα ειπεί να μη χαρίζεσαι ποτέ στον εαυτό σου μπροστά στο άδικο, στο ψέμα, στην αδυναμία..»

«Από την άποψη της φυσικής πραγματικότητας ζωντανός άνθρωπος σημαίνει ταυτόχρονα και πεθαμένος. Αφού μια μέρα θα πεθάνει, φέρνει από τώρα που ζει δυνάμει μέσα του αυτή την κατάσταση της ανυπαρξίας του.»

«Η ελληνική τέχνη είναι το γέννημα του αδυσώπητου αλλά και του εξαίσιου κόπου να μετουσιώσει το βάρος του κόσμου σε ελαφράδα ζωής. Η θλίψη που γέννησε στον Έλληνα, η γνωριμία του με το κακό του κόσμου, με το malum physicum καθώς το λεν, παραχώρησε τη θέση της σε μία πικρή αποδοχή, σε μία συναίνεση ανάγκης με τις σκληρές δομές της φύσης. Και το πράγμα έγινε μ’ έναν τρόπο, ώστε την εγγενή συφορά του ανθρώπου να μην τη νοθέψει η δειλία και ο δόλος. Να μην κουκουλωθεί το κακό δηλαδή με την αυταπάτη και το ψέμα.»

«Η τέχνη των Ελλήνων είναι η αποτύπωση της συμπεριφοράς τους να ξεπεράσουν τον πόνο που τους έδινε η γνώση τους για τον κόσμο και για τη θέση του ανθρώπου μέσα στον κόσμο. Εάν οι Έλληνες δεν έβρισκαν διέξοδο στην τέχνη τους, θα ̓παιρναν τα βουνά και τα όρη. Κάτω από κάθε δέντρο θα μας άφηναν και από μια αγχόνη.»

«Με την τέχνη οι Έλληνες το βαθύ τους πόνο και την τιμιότητα να μην τον ψευτίσουν τα έκαμαν τραγούδι. Έτσι γεννήθηκε η ραψωδία του αοιδού, η λύρα και ο χορός του Αλκαίου και του Αλκμάνα, η διδασκαλία στα θέατρα, ο δωρικός κίονας, το αέτωμα του ναού, το άγαλμα του γλύπτη, το επιτύμβιο επίγραμμα, το πλατωνικό φιλοσόφημα.»

«Γνωρίζουμε πως την τραγωδία των Ελλήνων τη γέννησε το δράμα της ζωής του Διονύσου. Και ο θεός Διόνυσος εικόνιζε μυθικά την πορεία της φύσης από το γέννημό στη χαρά της αύξησης, στην οδύνη του θανάτου, στην ταφή του σπόρου, και στον ξαναγεννημό. Την ώρα που πεθαίνει ο παππούς έχει κιόλας γεννηθεί το εγγόνι του.»

«Όσο ο άνθρωπος θα ζει σε τούτο το γαλαζοπράσινο πλανήτη, και όσο η πολιτική του συνείδηση θα αναζητεί το τέλειο πολίτευμα για να συμβιώνει ειρηνικά και δίκαια στις κοινωνίες του, πάντα θα σημαδεύει σα στόχο τη δημοκρατία του Σόλωνα. Θα γυρίζει προς το κέντρο της, όπως η πυξίδα γυρίζει προς το βοριά.»

«Μ’ ενδιαφέρει λιγότερο, δηλαδή, αν ο τάδε πολίτης είναι πιο α­κουστός από μένα, απ’ όσο μ’ ενδιαφέρει να με κοιτάξει ευφρόσυνα ένα κορίτσι μέσα στους μπαχτσέδες, ή να κοιτάξω λυπημένα ένα ά­στρο που βασιλεύει και να συλλογιστώ ότι έτσι ταχιά θα βασιλέψω κι εγώ.»

«Δίκη θα ειπεί να μη χαρίζεσαι ποτέ στον εαυτό σου μπροστά στο άδικο, στο ψέμα, στην αδυναμία, σ’ αυτό που το νομίζεις συφέρο σου. Και όλες σου τις επιθυμίες να τις αφήνεις να ευδοκιμήσουν και να αυξηθούν όσο και το μπόι σου. Ούτε χιλιοστό περισσότερο.»

Επιλεγμένα αποσπάσματα απο το βιβλίο του Δ. Λιαντίνη, «Τα Ελληνικά»

ΠΗΓΗ

«Συνταγματικός Πατριωτισμός»: Ένας καινοφανής(;) όρος

Με αφορμή τις αποκαλύψεις-διώξεις της Ευρωπαίας Εισαγγελέως Κοβέσι θυμήθηκαν το Σύνταγμα πολλοί πολιτικοί της χώρας, ισχυριζόμενοι ότι δεν μπορεί η Ε.Ε. να το παραβιάζει. Θυμήθηκαν το Σύνταγμα, που βάναυσα παραβιάσθηκε (σύμφωνα με τον καθηγητή Κασιμάτη, μακαρίτη πλέον) με ΟΛΑ τα μνημόνια με την εκχώρηση ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ με απλή πλειοψηφία.

Σε άρθρο του ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης αναφέρθηκε στον όρο «συνταγματικός πατριωτισμός» σχολιάζοντας τις αντιδράσεις κάποιων πολιτικών της Νέας Δημοκρατίας εναντίον της εισαγγελέως Κοβεσι. Έγραψε συγκεκριμένα:

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο όψιμος συνταγματικός πατριωτισμός των τελευταίων ημερών με αφορμή τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Κάποιοι ανακαλύπτουν τώρα το Σύνταγμα, αφού επί επτά ολόκληρα χρόνια το σκίζουν σελίδα σελίδα.

Τι είναι, όμως, αυτός ο περίφημος «συνταγματικός πατριωτισμός»; Ο Καποδίστριας, που κατήργησε το Σύνταγμα δεν ήταν πατριώτης; Ο Κολοκοτρώνης, που ήταν σφοδρός πολέμιός του ήταν προδότης; Ο Μεταξάς, που επίσης το κατήργησε δεν ήταν πατριώτης; Επί χιλιάδες χρόνια το Έθνος μας δοξάστηκε χωρίς σύνταγμα. Όλους αυτούς τους αιώνες οι Έλληνες δεν ήταν Πατριώτες;

Ο όρος «συνταγματικός πατριωτισμός» δεν είχε εις ουδεμία των περιπτώσεων σχέση με τον Εθνικισμό και ούτε καν με τον Πατριωτισμό, είναι ένας όρο που θυμίζει Κρόμβελ, αγγλικό κοινοβουλευτισμό, Γαλλική Επανάσταση και Ροβεσπιέρο. Με αφορμή την δυναμική παρουσία του εθνικιστικού Κινήματος στην βουλή υπό την ηγεσία του συναγωνιστή Νίκου Μιχαλολιάκου, πρώτος μίλησε για «συνταγματικό πατριωτισμό» ο Ευάγγελος Βενιζέλος.

Όμως, η πίστη στο Έθνος είναι κάτι το οποίο είναι πέραν και υπεράνω κάθε συνταγματικού χάρτη. Μη ξεχνάμε εξάλλου ότι στην διάρκεια του εμφυλίου πολέμου που έγινε το 1821, «συνταγματικοί» ήταν οι εχθροί του Κολοκοτρώνη, οι οποίοι και τον φυλάκισαν. «Συνταγματικοί» αποκαλούντο οι οπαδοί του Μαυροκορδάτου και αυτοί που δολοφόνησαν με τις λίρες της Αγλλίας από την Ύδρα τον Ιωάννη Καποδίστρια.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Τι κρύβεται πίσω από την διαμάχη μεταξύ κυβέρνησης και Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, και ιδίως μετά τις αμερικανικές εκλογές στα τέλη του 2024 και τις πολεμικές εξελίξεις στην Μέση Ανατολή, παρατηρείται ένα ξεκάθαρο μοτίβο στην εξωτερική πολιτική που ακολουθεί η Νέα Δημοκρατία και κατ’ επέκταση η ελλαδική κυβέρνηση στις διακρατικές της σχέσεις. Το άλλοτε ενωμένο δυτικό μπλοκ που συναποτελούσαν οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών από κοινού με τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και τους σιωνιστές πάτρωνές τους, φαίνεται να έχει προσωρινά διαρραγεί.

Την πρόκληση αυτής της κόντρας μεταξύ των φιλελεύθερων ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των εξίσου φιλελεύθερων υπερατλαντικών «κορακιών», την είδε η κοινή γνώμη να εκτυλίσσεται με αφορμή (και) τον πόλεμο στην Ουκρανία. Εκεί όπου η Ε.Ε. τάχθηκε και τάσσεται ακόμα υπέρ της συνεχιζόμενης παροχής βοήθειας στο καθεστώς Ζελένσκι, και που στο πρόσωπο του Μπάιντεν είχε βρει έναν ένθερμο συμπαραστάτη σε αυτή την προσπάθεια, ήρθε η έλευση του Τραμπ στον προεδρικό θώκο να αποδυναμώσει αυτό το μέτωπο, και να απορροφήσει συγκέντρωση και πολύτιμους αμερικανικούς πόρους από την ενδοσλαβική πολεμική σύρραξη σε άλλα φλέγοντα (για την παγκοσμιοποίηση) πεδία.

Εντός αυτού του διεθνούς γεωπολιτικού πλαισίου, η Ν.Δ. εκαλείτο να «επιλέξει» τρόπον τινά ποιον «προστάτη» θα ακολουθήσει και ποιανού τα θελήματα θα σπεύσει να ικανοποιήσει καλύτερα. Μια κυβέρνηση υποτελών η οποία ουδεμία σχέση έχει με την εθνική ανεξαρτησία και την εξυπηρέτηση των ελληνικών συμφερόντων, επόμενο είναι να πλευρίσει την μεγάλη δύναμη την οποία θεωρεί ισχυρότερη ως προς την παγίωση των ίδιων των προδοτικών πολιτικών τους υπάρξεων στην εξουσία του ενταύθα προτεκτοράτου. Για να τεθεί και πιο «λαϊκά» το ζήτημα, όταν μια χώρα δεν είναι άλλο από μια αδύναμη «εταίρα» της διεθνούς «πιάτσας», θα επιλέξει τον υλικά και πολιτικά πιο ισχυρό «νταβατζή». Αυτή η ωμή εκτίμηση της κυνικής αντίληψης του «δικαίου της ισχύος», καταρρίπτει ακόμα ένα φιλελεύθερο φληνάφημα: αυτό του αφηγήματος περί της δήθεν σπουδαιότητας του «διεθνούς δικαίου», με το οποίο εν τοις πράγμασι ούτε καν οι ίδιοι οι δημοκράτες πολιτικάντηδες δεν επιθυμούν να ευθυγραμμιστούν.

Επομένως, η ερμηνεία των πρόσφατων πομπωδών υποσχέσεων και εξελίξεων δεν πρέπει να παραξενεύει κανέναν: τα «μεγαλεπήβολα» σχέδια στον τομέα της ενέργειας (βλέπε «κάθετο διάδρομο», αναγγελίες εξορύξεων στο Ιόνιο κ.α.), η εσχάτως δειλή αγνόηση της «πράσινης» απάτης της «κλιματικής αλλαγής» και όλης αυτής της συναφούς παράνοιας, συνδέεται στενά με το απροκάλυπτο ξεπούλημα των ελληνικών υδρογονανθράκων στους αμερικανοσιωνιστές και την απομάκρυνση από μερικές από τις επιταγές των ευρωγραφειοκρατών. Σε αυτά προστίθεται και η άκρως εβραιόδουλη πολιτική στάση των «γαλάζιων» οσφυοκαμπτών που εξουσιάζουν την Πατρίδα μας, οι οποίοι έχουν «βαφτίσει» εχθρούς της Ελλάδας σχεδόν όλους τους αντιπάλους του Ισραήλ, όπως επί παραδείγματι το Ιράν.

Αντιδρώσα σε αυτές τις κινήσεις, η διεφθαρμένη κλίκα των Βρυξελλών αποφάσισε να κινηθεί ενάντια σε μια άλλοτε πλήρως πιστή της μαριονέτα, για να την «νουθετήσει» και να τιμωρήσει προσωρινά την «αταξία» της πρόσφατης μερικής λοξοδρόμησης της ελλαδικής εξωτερικής πολιτικής: Δεν είναι τυχαία λοιπόν η απάντηση στις «επικρίσεις που δέχεται ο θεσμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελέας» που έδωσε η Ρουμάνα Λάουρα Κοβέσι, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών: «Αν κάποιος διαπράξει απάτη στην Ελλάδα, επιστρέφει τα χρήματα και μένει ελεύθερος. Πώς είναι δυνατόν αυτό;», διερωτήθηκε, εκφράζοντας παράλληλα προβληματισμό για το θεσμικό πλαίσιο στη χώρα μας, το οποίο όμως έπασχε ανέκαθεν, και δεν ξεκίνησε να είναι προβληματικό «τυχαία» τον τελευταίο χρόνο ασφαλώς.

Η Λάουρα Κοβέσι χαρακτήρισε την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) «μεγάλη επιτυχία», υπογραμμίζοντας ότι δεν περιορίστηκε στη θέσπιση κανόνων, αλλά προχώρησε και στην ουσιαστική εφαρμογή τους. «Για πρώτη φορά στην ιστορία έχουμε έναν ευρωπαϊκό θεσμό που έχει άμεσο αποτέλεσμα στη ζωή των πολιτών», ανέφερε, προσθέτοντας ότι βασικός στόχος από την αρχή ήταν η οικοδόμηση εμπιστοσύνης. «Δεχόμαστε πολλές καταγγελίες από πολίτες. Αυτό θέλαμε εξαρχής, να μας εμπιστευτούν», είπε. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η αναφορά της σε διαφορές νομικής πρακτικής μεταξύ κρατών–μελών. «Στην Ελλάδα, αν κάνεις κάποια παρανομία, αν κλέψεις χρήματα, τα πληρώνεις και είσαι ελεύθερος. Για μας αυτό ήταν ένα σοκ», ανέφερε, τονίζοντας ότι η EPPO επιδιώκει ενιαία εφαρμογή του νόμου. «Αυτός είναι ο ευρωπαϊκός τρόπος λειτουργίας και όταν είσαι μέρος του EPPO πρέπει να προσαρμόζεσαι αναλόγως», σημείωσε επίσης.

Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί η κόντρα μεταξύ Ν.Δ. και Ε.Ε., αλλά επεκτάθηκε και στο φλέγον ζήτημα του εισβολικού–μεταναστευτικού! Η Ευρωπαία εισαγγελέας κατέθεσε έκθεση σύμφωνα με την οποία το Υπουργείο Μετανάστευσης ερευνάται επίσημα για τέσσερα προγράμματα που διαχειρίζεται. Η έρευνα κάνει λόγο για κακοδιαχείριση, πιθανές ατασθαλίες και σπατάλη δημόσιου χρήματος σε ένα υπουργείο που εδώ και χρόνια λειτουργεί σαν μαύρο «κουτί». Και ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τάχα «επιτυχίες» στη μετανάστευση, τα περίφημα «ασυνόδευτα προσφυγόπουλα» φέρεται να στοιχίζουν 3.000 (τρεις χιλιάδες!) ευρώ τον μήνα το καθένα. Ναι, 3.000€ τον μήνα, για κάθε ένα!

Όταν βλέπει κανείς τέτοια νούμερα, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί: πού πήγαν τόσα λεφτά; Ποιοι επωφελήθηκαν από αυτό το τεράστιο business της «φιλοξενίας»; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που υποτίθεται ότι «έλυσε» το μεταναστευτικό, τώρα βρίσκεται στο στόχαστρο της ευρωπαϊκής δικαιοσύνης.

Δεν είναι καθόλου απίθανο πάντως στο μέλλον να σημειωθούν εντυπωσιακές κυβιστήσεις και να ξαναμονιάσουν τα δύο διακριτά αυτά «στρατόπεδα», και συνεπώς να πάψει η οποιαδήποτε σκανδαλολογία εκ μέρους της Ε.Ε., η οποία τα προηγούμενα χρόνια συγκάλυπτε πλήρως τις ασυδοσίες που τώρα «ανακαλύπτει» – αλλά και πολλές περισσότερες ακόμη που δεν έχουν έρθει μέχρι τώρα στην επιφάνεια. Το προδοτικό καθεστώς Μητσοτάκη επέλεξε για «προστάτη» εξάλλου, ένα εξουσιαστικό σύμπλεγμα το οποίο λοιδωρούσε επί των ημερών του Μπάιντεν, στον οποίον επίσης είχε προσκολληθεί δουλικά. Η ουσιώδης διαφορά όμως είναι ότι ο «ανοϊκός Joe» είχε συμπήξει μια ευρεία συμμαχία μεταξύ των Δημοκρατικών της Αμερικής και των ρωσόφοβων Βρυξελλών, επί τη βάσει της υπεράσπισης του φιλελεύθερου προτεκτοράτου της Ουκρανίας, και η Ν.Δ. μπορούσε να «μοιράζει» την υποταγή της περίπου στην μέση.

Όποια όμως και εάν είναι η έκβαση της ενδοσυστημικής αντιπαλότητας μεταξύ των Ευρωπαίων φεντεραλιστών και των υπερατλαντικών δυναστών, το εθνικό συμφέρον ζημιώνεται αμείωτα και η εθνική ανεξαρτησία παραμένει το κύριο και πρωτεύον πολιτικό πρόταγμα κάθε πραγματικά αντισυστημικού πολιτικού οργανισμού. Η σωτηρία δεν θα έρθει από καμία μεγάλη «αυτοκρατορική» δύναμη που ενσαρκώνει την παγκοσμιοποίηση, και η οποία επιβάλλει το δικό της σκοτεινό όραμα σε έναν κόσμο αντεστραμμένων αξιών, σε έναν κόσμο που ο αντιρατσισμός, ο φιλελευθερισμός και οι φθονερές δυνάμεις της ύλης οδηγούν την Ελλάδα αλλά και τον Λευκό άνθρωπο εν γένει, στον αφανισμό.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com