Ryuichi Sakamoto – Oxygen | Exception (Soundtrack)

 

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ: Η Χρυσή Αυγή, η κρίση και η χρησιμότητα μιας ελεγχόμενης και πουλημένης "ακροδεξιάς"!

Ὅταν τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2013 ὁ Σαμαρᾶς διέταξε νὰ μοῦ φορέσουν χειροπέδες καὶ νὰ βγάλουν τὶς εἰκόνες, παραβιάζοντας τὸν νόμο στὰ κανάλια, ἔστελνε ἕνα μήνυμα. Ἦταν οἱ εἰκόνες αὐτὲς μία ἐπιχείρηση ψυχολογικοῦ πολέμου (Ψ.Π.) τοῦ τύπου ΣΟΚ ΚΑΙ ΔΕΟΣ ἀνάλογη μὲ αὐτές του βίντεο μὲ τὸν ἀπαγχονισμὸ τοῦ Σαντὰμ Χουσεΐν καὶ τὴν βάρβαρη δολοφονία του Καντάφι. Δὲν διέρρευσαν τυχαία οἱ εἰκόνες καὶ τὰ βίντεο, εἶχαν τὸν σκοπό τους. Ἴδιο σκοπὸ μὲ αὐτὸν τῶν καρατομήσεων σὲ δημόσια θέα τῶν ἐχθρῶν των βασιλέων στὸν Μεσαίωνα καὶ τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάσταση. Ἤθελαν νὰ δείξουν σὲ ὅλους τί παθαίνει ὅποιος τολμᾶ νὰ ἀντιστέκεται στὴν ἐξουσία. Τὸ ἴδιο σκοπὸ εἶχε καὶ ὁ Σαμαρᾶς καὶ οἱ ὀλιγάρχες ποὺ κατέχουν τὰ κανάλια, δείχνοντας μὲ στὶς τηλεοπτικὲς ὀθόνες ὁλόκληρης τῆς χώρας καὶ ὄχι μόνον μὲ τὶς χειροπέδες στὰ χέρια. Χρειάστηκαν, ὅμως, νὰ περάσουν ὄχι λίγα χρόνια, ἑπτὰ χρόνια πολέμου, φθορᾶς, προδοσιῶν γιὰ νὰ μᾶς καταδικάσουν. Τότε ὁ Σαμαρᾶς πίστευε ὅτι θὰ μᾶς ἐξαφανίσει, ἀλλὰ αὐτὸ δὲν συνέβη καὶ δὲν θὰ συμβεῖ ποτὲ γιατί πάντοτε θὰ ὑπάρχουν Ἰδεολόγοι καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν εἶπε ἀκόμη τὴν τελευταία της λέξη. Ὑπάρχουν ἀκόμη οἱ Ἀγωνιστὲς καὶ ὑπάρχει καὶ ἡ τραγικὴ ἀνεπάρκεια αὐτῶν ποὺ κυβερνοῦν τὴν χώρα, ποὺ ὁδηγεῖται ὅλο καὶ περισσότερο στὸ τέλμα καὶ τὴν παρακμὴ ὅ,τι καὶ νὰ λένε οἱ πληρωμένοι ντελάληδες, ποὺ κάνουν συνεχῆ προπαγάνδα σὲ κανάλια καὶ φυλλάδες. 

Τουρκικὴ ἀπειλή, λαθρομετανάστες, οἰκονομία σὲ κατάρρευση, διαφθορὰ καὶ διαπλοκή, ὅλα αὐτὰ ποὺ πλήττουν εὐθέως τὸ Ἔθνος θεριεύουν. 

Στὴν Λέσβο ἡ κυβέρνηση τῆς Νέας Δημοκρατίας, ποὺ δῆθεν θὰ ἔδινε λύση στὸ μεγάλο ἐθνικὸ καὶ κοινωνικὸ πρόβλημα λαθρομετανάστες, προχωρεῖ στὴν ἵδρυση μίας πόλεως στὴν πραγματικότητα λαθρομεταναστῶν, ὅπως καταγγέλλουν οἱ κάτοικοι καὶ φορεῖς τῆς νήσου, στὴν θέση Βάστρια, μία πόλη ὀργανωμένη μέσα στὴν καρδιὰ τῆς Λέσβου. Ἀνάλογοι σχεδιασμοὶ ὑπάρχουν καὶ γιὰ τὴν Χίο καὶ γιὰ τὸν Ἕβρο. Καὶ αὐτὸ τὴν ἴδια περίοδο κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ Ἱσπανία, χρησιμοποιῶντας μονάδες τῶν Ἐνόπλων Δυνάμεών της ἀνάγκασε σὲ ἐπιστροφὴ στὴν Ἀφρικὴ 4.800 λαθρομετανάστες. Καὶ ὅσο γιὰ τὶς διαμαρτυρίες κόπασαν, ἔσβησαν, σχεδὸν ἐξαφανίστηκαν μετὰ τὴν καταδίκη, τὴν ἄδικη καταδίκη χωρὶς στοιχεῖα, χωρὶς ἀποδείξεις τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ὅμως, ἡ ζωὴ δὲν ἀγαπᾶ τὸ κενὸ καὶ ἔτσι τὸ Σύστημα ἀναζητεῖ τρόπους νὰ καλύψει τὸ "κενὸ" τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Ἔχει ἀνάγκη μιᾶς στημένης καὶ ἐλεγχόμενης "ἀκροδεξιᾶς", ποὺ θὰ τὴν κρατάει στὸ χέρι καὶ θὰ λειτουργεῖ σὰν "βαλβῖδα ἀσφαλείας" τοῦ καθεστῶτος, προκειμένου νὰ μὴν σηκώσει πάλι κεφάλι ἡ Χρυσῆ Αὐγή. 

Ἔτσι στὴν πολιτικὴ "πιάτσα" ἔχουν στηθεῖ κάθε εἴδους τροτέζες τοῦ "πατριωτισμοῦ" καὶ τοῦ "ἐθνικισμοῦ" γιὰ νὰ κάνουν πολιτικὸ "πεζοδρόμιο". Ἔχουμε "ἐθνικιστὲς" ἀντιφασίστες μὲ δηλώσεις μετανοίας καὶ ἀποκηρύξεις, ἔχουμε "πατριῶτες" ὑμνητὲς τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ δῆθεν θὰ μᾶς σώσουν ἀπὸ τὸν Ἐρντογάν. Ἔχουμε ἀπ’ ὅλα ὅπως στὴν Εὐρώπη, ὅπου στὴν Ἰταλία ὁ Σαλβίνι, φορῶντας κιπά, στηρίζει τὸν τραπεζίτη Ντράγκι, στὴν Γαλλία ἡ Λεπὲν μὲ σκάνδαλα ἑκατομμυρίων εὐρὼ καὶ στελέχη Ἀφρικανούς, Ἄραβες καὶ ὁμοφυλόφιλους, στὴν Γερμανία μὲ μία λεσβία ἐπί κεφαλῆς, ἕναν ἑλληνικῆς καταγωγῆς gay διακεκριμένο στέλεχος καὶ στὴν Αὐστρία μὲ ἕνα κόμμα μέχρι τὸ λαιμὸ χωμένο στὰ σκάνδαλα, ποὺ στήριζε τὸν Καγκελάριο Κούρτσ, ἐπίσης ἐκτεθειμένο σὲ μεγάλα σκάνδαλα ἑκατομμυρίων Εὐρώ, ποὺ ὕψωσε τὴν σημαία τοῦ Ἰσραὴλ εἰς ἔνδειξιν προφανῶς συμπαραστάσεως στοὺς πιλότους τῆς πολεμικῆς ἀεροπορίας τῶν σιωνιστῶν, ποὺ βομβαρδίζουν ἀνελέητα ἀμάχους στὴν Λωρίδα τῆς Γάζας. 

Ἡ συνταγὴ τῆς ἐπιτυχίας τῆς "ἀκροδεξιᾶς" στὴν Εὐρώπη εἶναι νὰ εἶσαι κλέφτης, νὰ στηρίζεις τὸ Ἰσραὴλ καὶ τοὺς τραπεζῖτες καὶ βεβαίως νὰ ἔχεις στὸ κόμμα σου ἀντιφασίστες, ὁμοφυλόφιλους καὶ ὀλίγους Ἀφρικανοὺς καὶ Ἀσιᾶτες. Ἐὰν δὲν ἔχεις τίποτε ἀπ’ ὅλα αὐτά, τότε εἶσαι ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ καὶ πρέπει νὰ τιμωρηθεὶς σκληρά, ποὺ αὐτὸ γιὰ τὴν Ἑλλάδα σήμαινε ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ καὶ ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ. 

Εἶναι, ὅμως, ἡ Ἑλλάδα Εὐρώπη; Μᾶλλον ὄχι, σίγουρα ΟΧΙ! Καὶ γι’ αὐτὸ ἡ κάθε εἴδους ἀκροδεξιά-μαϊμοῦ θὰ ἀποτύχει καὶ οἱ ΑΛΗΘΙΝΟΙ Ἐθνικιστὲς θὰ θυμηθοῦν καὶ θὰ ἀναζητήσουν τὴν ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ. Τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ποὺ ἀντιστέκεται καὶ μάχεται ἀκόμη καὶ μέσα ἀπὸ τὸ κελὶ μιᾶς φυλακῆς. 

Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ –  ΙΔΡΥΤΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΠΗΓΗ: https://xrisiavgi.com/2021/05/26/07/148281/

«Λογιούνται ίσια η λευτεριά με τα χασίσια»

Στην πρώιμη νεότητά του ο Βάρναλης ήταν εθνικιστής. Στην συνέχεια έγινε κομμουνιστής. Ένας στίχος του ο περιγράφει απόλυτα την μορφή της διώξεως κατά της Χρυσής Αυγής σήμερα. Περιγράφοντας λοιπόν ο Βάρναλης την σκηνή επάνω στο καράβι της εξορίας του προς τον Άη Στράτη λέει τα εξής:

“Μαζί μας τελευταίοι, με το βαπόρι,
πρεζάκηδες, αλάνια, λαθρεμπόροι,
ξεπίτηδες, για να φανεί, πως λογιούνται ίσια
η λευτεριά με τα χασίσια”

Ξεπίτηδες και για μας λοιπόν, παρ’ όλο το γεγονός ότι η δίωξή μας ήταν ολοφάνερα πολιτική την παρουσίασαν σαν μία δίωξη οργάνωσης εγκληματικής και για αυτό μας κατηγορούν. Δεν είναι τυχαία τα ημίωρα αφιερώματα στα δελτία ειδήσεων των τηλεοπτικών σταθμών των “νταβατζήδων” στην Χρυσή Αυγή και στη δήθεν εγκληματική δράση της.

Και τι δεν είπαν… Για μαύρο χρήμα, για εκβιασμούς σε νυχτερινά μαγαζιά, για εμπόριο με Πακιστανούς, για σκοτεινούς επιχειρηματίες οι οποίοι μας χρηματοδοτούσαν. Ό,τι πιο άρρωστο μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους το χρέωσαν στην Χρυσή Αυγή.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης: Η Ελλάδα της αχρηστοκρατίας που τυραννάει τους Έλληνες

Σε μια εποχή που η Ελλάδα διαφημίζει παντού το success story της «Ελλάδας 2.0», ο διακεκριμένος καθηγητής του Στάνφορντ, Γιάννης Ιωαννίδης, σπάει τη σιωπή.

Με στοιχεία, διεθνείς συγκρίσεις και αμείλικτη ειλικρίνεια, ανατέμνει το «καμένο πρόσωπο» μιας χώρας που βυθίζεται στην αχρηστοκρατία – εκείνο το σύστημα συναλλαγής και αναξιοκρατίας που τυραννάει τους πολίτες της και τους σπρώχνει μακριά της.

Μια ομιλία-καταπέλτης που πονάει, αλλά πρέπει να ακουστεί.​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​ Συνεχίστε την ανάγνωση

Μεταπολίτευση: Η αρχή του κακού

Όλα ξεκίνησαν εκείνον τον Ιούλιο του 1974, αυτό το οποίο διαδραματίζεται επί 52 ολόκληρα χρόνια με τα σκάνδαλα, την χρεωκοπία και τις προδοσίες στα εθνικά θέματα εκεί έχει την αφετηρία του, στην περίφημη Μεταπολίτευση. Δεν είναι τυχαίο ότι το μοναδικό κόμμα, του οποίου βουλευτές οδηγήθηκαν στην φυλακή, είναι η Χρυσή Αυγή, όντας και το μοναδικό κόμμα, το οποίο αντιτάχθηκε με μέσα πολιτικά στο καθεστώς του Ιουλίου του 1974. Έχω την τιμή να είμαι ο μοναδικός αρχηγός κόμματος με εκλεγμένους βουλευτές, ο οποίος δεν παρέστη ΠΟΤΕ στην γνωστή εορτή της “δημοκρατίας” (Ναι, με εισαγωγικά!) της 24ης Ιουλίου.

Ο ιδρυτής της εφημερίδος “Ελεύθερη Ώρα” ως γνωστόν έχει συγγράψει και ολόκληρο βιβλίο για τους μετά την χούντα “αντιστασιακούς”. Πλην αυτών υπήρξαν και οι μετά την χούντα “χουντικοί”, έντιμοι άνθρωποι πατριώτες, οι οποίοι από νωρίς είδαν την μεγάλη απάτη και με περισσή τόλμη είπαν την Αλήθεια για το τι συνέβη εκείνον τον Ιούλιο του 1974.

Αλήθεια, η οποία βεβαίως δεν μπορεί να απαντήσει στο απλό ερώτημα γιατί, αφού όλοι οι Έλληνες (έτσι λένε και γράφουν) ήταν εναντίον της 21ης Απριλίου αυτή έπεσε τελικά όχι από την αντίδραση του λαού, αλλά από όσα έγιναν τον Νοέμβριο του 1973 σε πρώτο χρόνο και εν τέλει με το πραξικόπημα στρατηγών και ναυάρχων το 1974; Με τα γεγονότα αυτά ασχολείται το νέο βιβλίο του κ. Παπαχελά “ΕΝΑ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ 1967-1974”.

Ο “ΠΡΟΦΗΤΗΣ” ΚΙΣΙΝΓΚΕΡ

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εργασία του κ. Παπαχελά είναι μία φιλότιμη προσπάθεια και γνώμη μου είναι και έντιμη, αφού σε αυτήν παρέχονται στοιχεία και πληροφορίες βάσει των οποίων, ο αναγνώστης μπορεί να διακρίνει έστω και αχνά την άλλη όψη της αλήθειας, η οποία δεν είναι ποτέ άσπρη ή μαύρη, αλλά πάντοτε γκρίζα, την όψη η οποία ευθέως αμφισβητεί το κυρίαρχο αφήγημα της Μεταπολιτεύσεως. Μέσα σε αυτήν, λοιπόν, την “άλλη όψη” περιέχονται και παρουσιάζονται δεδομένα, τα οποία έχουν πλήρως αποσιωπηθεί από την ποδηγετούμενη από την Αριστερά προπαγάνδα για τα έργα και τις ημέρες του Στρατιωτικού καθεστώτος. Επιγραμματικά αναφέρω:

α) Το μέχρι… παρεξηγήσεως ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τον δικό τους άνθρωπο, όπως λένε, Ανδρέα Παπανδρέου.

β) Το γεγονός ότι η 21η Απριλίου μερίμνησε για τον εξοπλισμό της χώρας με τα πλέον προηγμένα οπλικά συστήματα της εποχής εκείνης όπως τα πολεμικά αεροσκάφη Φάντομ, τα Γερμανικά υποβρύχια, τα τεθωρακισμένα ΑΜΧ-30, τις πυραυλακάτους κ.α.

γ) Ότι επί 21ης Απριλίου έλαβε χώρα η πρώτη (και τελευταία!) προσπάθεια εκμεταλλεύσεως των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων της χώρας και εξήχθη το πρώτο βαρέλι Ελληνικού πετρελαίου. Επίσης σύμφωνα με επίσημα πληροφοριακά δελτία της CIA και του State Department η Ελλάδα της 21ης Απριλίου είχε την πρόθεση να προχωρήσει σε επέκταση των χωρικών υδάτων της χώρας μας στα 12 μίλια και αυτό στα 1973 και 1974 κάτι που δεν τόλμησε και δεν τολμά η “δημοκρατία” 52 ολόκληρα χρόνια.

δ) Παρέχεται επίσης με στοιχεία η πληροφόρηση ότι δεν ήταν καθόλου δεδομένη η υποταγή της Αθήνας στην πολιτική των ΗΠΑ και αυτό περισσότερο από ποτέ φάνηκε στον Άραβο-Ισραηλινό πόλεμο του 1973 όταν αρνήθηκαν να παρέξουν επιπλέον πέραν των συμβατικών υποχρεώσεων διευκολύνσεις στις ΗΠΑ προς ενίσχυση του Ισραήλ. Και αυτό ήταν που πλήρωσε σκληρά ο Γεώργιος Παπαδόπουλος.

ΟΛΑ αυτά προκύπτουν από το βιβλίο του κ. Παπαχελά και όμως όλα αυτά δεν είναι το πλέον σημαντικό. Όσα γράφει στις περισσότερες από 600 σελίδες του έργου του ΕΥΘΕΩΣ αμφισβητούνται ή μάλλον τίθενται εν αμφιβολία από ένα μικρό απόσπασμα της σελίδας 26.

Σε αυτήν την σελίδα αναφέρεται ο κ. Παπαχελάς σε μία σύσκεψη στο State Department “λίγες ημέρες πριν την τουρκική εισβολή”, στην οποία σύσκεψη ο ίδιος ο Κίσινγκερ, απαντώντας σε πρόταση για ανατροπή του Ιωαννίδη, λέει τα παρακάτω λόγια, τα οποία θέτει μάλιστα ο συγγραφεύς ΕΝΤΟΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ, που σημαίνει ότι είναι τα αυτούσια ακριβώς λόγια του Κίσινγκερ. Διαβάζουμε, λοιπόν, τι είπε ο Κίσινγκερ “λίγες ημέρες πριν την τουρκική εισβολή”:

“Θα έλθει ο Καραμανλής, θα υπάρξει ένα βίαιο αριστερό κίνημα στην Ελλάδα, θα νομιμοποιήσει την Αριστερά και σε δέκα χρόνια θα έλθει ο Ανδρέας Παπανδρέου στην εξουσία. Αλλά θα τον αντιμετωπίσουμε και αυτόν…”. 

Πως χαρακτηρίζει ο συγγραφεύς του βιβλίου αυτά τα ανατριχιαστικά λόγια του Κίσινγκερ; Γράφει ότι τα λέει με… “προφητικό ρεαλισμό”! Ώστε ΠΡΟΦΗΤΗΣ ήταν ο Κίσινγκερ, που ήξερε πριν ακόμη την τουρκική εισβολή ότι θα έλθει ο Καραμανλής, θα νομιμοποιηθεί το ΚΚΕ, ότι θα έχουμε μία “βίαια αριστερά” (βλέπε κόκκινη τρομοκρατία) και ότι μετά από λίγα χρόνια θα κυβερνήσει την χώρα ο Ανδρέας Παπανδρέου; Προφήτης ήταν ή ο αρχιτέκτονας της Ξενοκρατίας, που υπάρχει στην Πατρίδα μας εδώ και πολλά χρόνια;

Ενάντια σε αυτήν την Ξενοκρατία και τις “προφητείες” του κάθε Κίσινγκερ πολέμησε και πολεμά η Χρυσή Αυγή με ακριβό ως γνωστόν τίμημα.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Μισθοί φτώχειας με κόστος ζωής… Νέας Υόρκης

Σύμφωνα με την έκθεση «Mapping the World’s Prices 2026» της Deutsche Bank, οι καθαρές μηνιαίες απολαβές στην Αθήνα αντιστοιχούν μόλις στο 24% των αμερικανικών

Όλο και πιο δυσβάσταχτη γίνεται η ζωή στην ελληνική πρωτεύουσα, όπου τα τελευταία χρόνια συγκεντρώνεται το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Η διαβίωση στην Αθήνα έχει γίνει πανάκριβη, χωρίς οι μισθοί να ακολουθούν την ίδια πορεία. Τα ενοίκια έχουν ξεφύγει, η αγορά κατοικίας απομακρύνεται από τα μεσαία εισοδήματα, η βενζίνη κοστίζει περισσότερο από τη Νέα Υόρκη και βασικά έξοδα της καθημερινότητας πιέζουν ένα εισόδημα που παραμένει χαμηλό σε σχέση με τις μεγάλες διεθνείς μητροπόλεις.

Το πρόβλημα δεν είναι απλώς ότι οι Αθηναίοι αμείβονται χαμηλά. Είναι ότι καλούνται να ζήσουν σε μια πόλη όπου οι τιμές έχουν ξεφύγει πολύ περισσότερο από τους μισθούς. Σύμφωνα με την έκθεση «Mapping the World’s Prices 2026» της Deutsche Bank, οι καθαρές μηνιαίες απολαβές στην Αθήνα αντιστοιχούν μόλις στο 24% των αμερικανικών, όμως το κόστος ζωής έχει φτάσει στο 62,4% του επιπέδου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η έκθεση καταγράφει την αντίφαση ότι η ελληνική πρωτεύουσα δεν πληρώνει τους εργαζομένους σαν διεθνής μητρόπολη, αλλά τους υποχρεώνει να ζουν με κόστος που πλησιάζει όλο και περισσότερο τις ακριβές οικονομίες. Καθόλου τυχαίο επομένως ότι η Αθήνα βρίσκεται στην τελευταία θέση της κατάταξης ποιότητας ζωής μεταξύ των 50 πόλεων που περιλαμβάνονται στον σχετικό πίνακα..

Η αύξηση των μισθών «φαγώθηκε» από τα ενοίκια

Ο μέσος καθαρός μηνιαίος μισθός στην Αθήνα διαμορφώνεται στα 1.321 δολάρια, δηλαδή περίπου 1.156 ευρώ, ποσό αυξημένο κατά 61,3% σε σχέση με το 2016. Όμως αυτή η άνοδος αποδεικνύεται ανεπαρκής μπροστά στην έκρηξη της στέγασης.

Η μίσθωση ενός διαμερίσματος τριών υπνοδωματίων στο κέντρο της Αθήνας φτάνει πλέον τα 1.330 δολάρια, δηλαδή περίπου 1.163 ευρώ, έχοντας αυξηθεί κατά 144,2% μέσα σε δέκα χρόνια. Δηλαδή, το ενοίκιο ενός τέτοιου διαμερίσματος ξεπερνά σχεδόν μόνο του τον μέσο καθαρό μισθό ενός εργαζομένου. Η σύγκριση είναι αποκαλυπτική για το πώς η στεγαστική κρίση ακυρώνει στην πράξη κάθε βελτίωση στους μισθούς.

Για δύο εργαζομένους που νοικιάζουν ένα τέτοιο ακίνητο, το διαθέσιμο εισόδημα μετά την πληρωμή του ενοικίου διαμορφώνεται στα 1.312 δολάρια, δηλαδή περίπου 1.148 ευρώ. Η αύξηση στη δεκαετία είναι μόλις 20%, παρά την ονομαστική άνοδο των μισθών. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλο μέρος της μισθολογικής βελτίωσης κατευθύνθηκε απευθείας στους ιδιοκτήτες ακινήτων και όχι στην πραγματική κατανάλωση ή αποταμίευση των νοικοκυριών.

Ακόμα πιο έντονη είναι η πίεση στην αγορά κατοικίας. Το κόστος αγοράς ανά τετραγωνικό μέτρο στο κέντρο της Αθήνας αυξήθηκε κατά 150% μέσα σε δέκα χρόνια, φτάνοντας τα 4.016 δολάρια, δηλαδή περίπου 3.513 ευρώ/τ.μ., αυξημένο κατά περίπου 149% σε σχέση με το 2016. Η ιδιοκατοίκηση, που για δεκαετίες αποτελούσε βασικό πυλώνα οικονομικής ασφάλειας για τα ελληνικά νοικοκυριά, γίνεται πλέον όλο και πιο δύσκολη για τους νέους εργαζόμενους και τα μεσαία εισοδήματα.

Η σύγκριση με τη Νέα Υόρκη φωτίζει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Ο Αθηναίος δεν πληρώνεται σαν κάτοικος διεθνούς μητρόπολης, αλλά αγοράζει όλο και περισσότερο σαν να ζει σε μία. Οι μισθοί βρίσκονται μόλις στο 24% των αμερικανικών, όμως οι τιμές αγαθών και υπηρεσιών έχουν φτάσει στο 62,4% των επιπέδων των ΗΠΑ.

Αυτό το χάσμα είναι η καρδιά της κρίσης αγοραστικής δύναμης. Δεν αρκεί να αυξάνονται οι μισθοί στα χαρτιά, όταν τα ενοίκια, τα καύσιμα, τα τρόφιμα και οι υπηρεσίες αυξάνονται ταχύτερα. Η καθημερινότητα των πολιτών δεν κρίνεται από το ποσοστό αύξησης του μισθού, αλλά από το τι μένει στο πορτοφόλι στο τέλος του μήνα.

Στον δείκτη αγοραστικής δύναμης, η Ελλάδα κατατάσσεται ως η 24η ακριβότερη χώρα παγκοσμίως σε σχέση με την αμερικανική αγορά. Η θέση αυτή είναι ιδιαίτερα προβληματική, καθώς δεν συνοδεύεται από αντίστοιχα υψηλές αποδοχές. Αντίθετα, επιβεβαιώνει ότι η χώρα έχει εγκλωβιστεί σε ένα μοντέλο όπου οι τιμές συγκλίνουν προς τις ακριβές οικονομίες, αλλά οι μισθοί παραμένουν πίσω.

Βενζίνη, ρούχα και καφές σε τιμές που πιέζουν τα νοικοκυριά

Η ακρίβεια φαίνεται καθαρά στα καθημερινά έξοδα των Ελλήνων πολιτών. Η βενζίνη στην Αθήνα είναι κατά 209% ακριβότερη σε σχέση με τη Νέα Υόρκη, κατατάσσοντας την ελληνική πρωτεύουσα στην ένατη ακριβότερη πόλη στον κόσμο για το συγκεκριμένο έξοδο. Φυσικά, σημειώνεται πως οι ΗΠΑ ως πετρελαιοπαραγωγός χώρα διαθέτει χαμηλές τιμές καυσίμων, παρά την εκρηκτική άνοδο που έχουν καταγράψει τους τελευταίους μήνες λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή. Δηλαδή, ακόμα και όταν η αμόλυβδη στις ΗΠΑ ξεπέρασε τα 4 δολάρια το γαλόνι, αυτό μεταφραζόταν σε περίπου 0,92 ευρώ το λίτρο.

Αντίστοιχη εικόνα εμφανίζεται και σε άλλα προϊόντα. Ένα τζιν Levi’s 501 αντιστοιχεί στην Ελλάδα στο 138% της αμερικανικής τιμής, ενώ στο γρήγορο φαγητό το κόστος φτάνει το 85%, στα αναψυκτικά το 76%, στον καπουτσίνο το 70% και στην εγχώρια μπίρα το 64% των τιμών της Νέας Υόρκης.

Το σούπερ μάρκετ βρίσκεται στο 55% των τιμών της Νέας Υόρκης, όμως έχει αυξηθεί κατά 20,5% μέσα στη δεκαετία. Για τα ελληνικά εισοδήματα, ακόμη και αυτό το ποσοστό είναι βαρύ, καθώς οι μισθοί δεν έχουν την ίδια αγοραστική βάση με τις ΗΠΑ.

Το μόνο έντονα φθηνό κριτήριο είναι οι δημόσιες συγκοινωνίες. Η μηνιαία κάρτα στην Αθήνα κοστίζει μόλις το 22% της αντίστοιχης αμερικανικής. Ωστόσο, αυτό δεν αρκεί για να αντισταθμίσει τη συνολική πίεση που δέχεται το διαθέσιμο εισόδημα από στέγαση, καύσιμα, τρόφιμα και υπηρεσίες.

Πηγή: www.dimokratia.gr