Η θεωρία της εξουσίας

Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η καθολική παρακμή είναι συνέπεια της οικογενειοκρατίας

Αλκιβιάδης Κεφαλάς*

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ισότητα στην εξουσία. Η πολιτική ζωή χαρακτηρίζεται από τη μακροχρόνια παρουσία οικογενειών και δικτύων στο κέντρο των αποφάσεων. Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασική θεωρία των ελίτ, όπως διατυπώθηκε από τον Vilfredo Pareto, τον Gaetano Mosca και τον Robert Michels, οι οποίοι υποστήριξαν ότι σε κάθε οργανωμένη κοινωνία η εξουσία συγκεντρώνεται αναπόφευκτα σε μια μειοψηφία που τείνει να αναπαράγει τον εαυτό της.

Ο Pareto μιλούσε για την «κυκλοφορία των ελίτ», θεωρώντας ότι μια κοινωνία παραμένει δυναμική μόνο όταν νέες ομάδες μπορούν να αντικαταστήσουν τις παλαιές. Όταν αυτή η κυκλοφορία περιορίζεται, η χώρα οδηγείται σε παρακμή. Ο Mosca τόνισε ότι πάντα υπάρχει μια οργανωμένη μειοψηφία που κυβερνά μια ανοργάνωτη πλειοψηφία, ενώ ο Michels διατύπωσε τον περίφημο «σιδερένιο νόμο της ολιγαρχίας», σύμφωνα με τον οποίο τα δημοκρατικά συστήματα τείνουν να ελέγχονται από μικρές ομάδες που επιδιώκουν τη διατήρηση της ισχύος τους.

Η θεωρία αυτή περιγράφει μια δομική τάση των κοινωνιών να δημιουργούν σταθερές ελίτ, οι οποίες έχουν συμφέρον να διατηρούν τις συνθήκες που επιτρέπουν την αναπαραγωγή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη πολιτικών δυναστειών είναι μηχανισμός συνέχειας της εξουσίας. Το οικογενειακό όνομα, τα δίκτυα, η πρόσβαση σε πόρους, η γνώση των μηχανισμών του κράτους και των κομμάτων, η παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και η δυνατότητα ελέγχου της πολιτικής ατζέντας αποτελούν μορφές κεφαλαίου που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Όσο πιο αδύναμοι είναι οι θεσμοί αξιοκρατίας τόσο ευκολότερα αυτές οι μορφές κεφαλαίου μετατρέπονται σε δικτατορία και η δημοκρατία δεν λειτουργεί, επειδή η πρόσβαση στην εξουσία παραμένει αδύνατη. Με αφορμή την αυτοκτονία καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη λόγω της βίας των μαθητών της και την απαξίωσή της από το σύστημα τονίζεται ότι ο καθοριστικός παράγοντας που επιτρέπει ή εμποδίζει την ανανέωση των ελίτ είναι οι αυστηροί θεσμοί στη δημόσια εκπαίδευση. Όταν το δημόσιο σχολείο δημιουργεί πολίτες με υψηλότερη ηθική και γνωστικές δεξιότητες, μεγαλύτερη αυτονομία σκέψης και μεγαλύτερη ικανότητα συμμετοχής στη δημόσια ζωή και υψηλό δείκτη ευφυΐας, αυξάνεται η κοινωνική κινητικότητα και επιτρέπεται η είσοδος νέων ανθρώπων στις ελίτ. Αντίθετα, όταν η εκπαίδευση υποβαθμίζεται, η μέση ευφυΐα του πληθυσμού μειώνεται ως αποτέλεσμα περιβάλλοντος και θεσμών.

Η ανυπαρξία πειθαρχίας, η απουσία αξιολόγησης και η κοινωνική απαξίωση του σχολείου οδηγούν σε γενικευμένη πτώση δεξιοτήτων, η οποία έχει άμεσες συνέπειες στην οικονομία, στη διοίκηση και την ποιότητα της δημοκρατίας. Ο φαύλος κύκλος διατηρείται. Η ελίτ παράγει συνειδητά αδύναμη εκπαίδευση, αυτή παράγει χαμηλό επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων, ενώ ένας πληθυσμός με ανύπαρκτες δεξιότητες αδυνατεί να απαιτήσει αποτελεσματικούς θεσμούς και να ελέγξει την εξουσία. Αυτό επιτρέπει στις ίδιες πολιτικές ομάδες να παραμένουν στην κορυφή, ενισχύοντας τη θεσμική αδράνεια.

Με τον τρόπο αυτό η αναπαραγωγή της εξουσίας δεν χρειάζεται να επιβληθεί με καταναγκασμό· προκύπτει από τη δομή των θεσμών και των ευκαιριών. Ο Bertrand Russell είχε επισημάνει ότι η διαμόρφωση χαρακτήρα και πεποιθήσεων από τις ελίτ μέσω εκπαίδευσης και πολιτισμικών μηχανισμών οδηγεί σε παγίωση των διαφορών μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει χαρακτηριστικά που περιγράφονται σε αυτό το μοτίβο. Η διαφορά σε σχέση με χώρες με ισχυρότερη θεσμική λειτουργία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται η παιδεία, η διοίκηση και η πολιτική ανταγωνιστικότητα.

Συνεπώς, η ποιότητα της δημοκρατίας εξαρτάται από το αν οι ελίτ ανανεώνονται και εάν η εκπαίδευση παραμένει ισχυρή. Όταν η εκπαίδευση αποδυναμώνεται και οι θεσμοί καταργούνται, η αναπαραγωγή της εξουσίας γίνεται ευκολότερη ενώ το συνολικό κοινωνικό δυναμικό μειώνεται. Και όταν αυτό συμβεί, η παρακμή εμφανίζεται ως συνέπεια ενός συστήματος που δεν ανανεώνεται. Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η καθολική παρακμή είναι συνέπεια της οικογενειοκρατίας.

*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Γιατί οι Έλληνες δεν μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά στο σχολείο;

Ο βασικός λόγος που τα ελληνόπουλα δεν μαθαίνουν Αρχαία Ελληνικά στο σχολείο είναι διότι το υπουργείο παραπαιδείας εδώ και δεκαετίες έχει θέσει ως σκοπό του να μην διδάσκεται σωστά η Αρχαία Ελληνική Γλώσσα.

Η γλώσσα είναι εργαλείο σκέψεως. Όσο πιό πολλές λέξεις χρησιμοποιούμε, όσο πιό αφηρημένες έννοιες συλλαμβάνουμε, όσο πιό καλή σύνταξη προτάσεων οικοδομούμε, τόσο περισσότερο ακονίζουμε την σκέψη μας. Όποιος δεν χρησιμοποιεί σωστά την γλώσσα, δεν μπορεί να μεταφέρει τις σκέψεις του στον έξω κόσμο. Δεν μπορεί να επικοινωνήσει με τους γύρω του, δεν μπορεί να ενεργήσει γρήγορα.

Αυτός μάλλον πρέπει να είναι ο σκοπός του υπουργείου παραπαιδείας για να διδάσκει με τέτοιο βασανιστικό τρόπο την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα στα δύσμοιρα ελληνόπουλα.

Επιβάλλει στους μαθητές να μαθαίνουν αμέτρητους τύπους, καταλήξεις και κανόνες. Αυτό αποτελεί σαδομαζοχιστική τάση. Μετά 3 χρόνια διδασκαλίας οι Έλληνες μαθητές δεν μπορούν να καταλάβουν τί θέλει να πει ένα απλό Αρχαίο Κείμενο. Και ακόμη χειρότερα: Οι μαθητές δεν μπορούν να γράψουν ένα απλό κείμενο στην Αρχαία Ελληνική Γλώσσα, αλλά ούτε και να μιλήσουν Αρχαία Ελληνικά.

Αλλά αυτός ακριβώς είναι ο βασικός σκοπός εκμαθήσεως μίας γλώσσης, το να γράφεις, το να σκέφτεσαι και το να μιλάς με αυτή την γλώσσα. Και όχι απλώς να γνωρίζεις τους γραμματικούς κανόνες και το συντακτικό. 

Γιατί λοιπόν τα ελληνόπουλα δεν μαθαίνουν την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα; Διότι απλούστατα το υπουργείο παραπαιδείας δεν ακολουθεί κανόνες διδασκαλίας που ισχύουν για όσους μαθαίνουν μία ξένη γλώσσα ή κανόνες που ακολουθούνται για τα νήπια.

Για παράδειγμα όποιος πηγαίνει σε ένα φροντιστήριο ξένων γλωσσών για να μάθει την αγγλική γλώσσα, μετά από 3-4 μαθήματα ο καθηγητής ζητά από τον μαθητή να προφέρει κάποιες λέξεις. Να συντάξει μία απλή πρόταση, πχ «This is a cat». Του ζητά να συντάξει μία μικρή παράγραφο με την χρήση της αγγλικής γλώσσης.

Δηλαδή από τις πρώτες εβδομάδες ένας καθηγητής ξένων γλωσσών προσπαθεί να χρησιμοποιήσει όλους τους αισθητήρες του εγκεφάλου για να κάνει τον μαθητή να μιλήσει την ξένη γλώσσα. Οι καλοί καθηγητές ξέρουν ότι ο μαθητής πρέπει να διαβάζει δυνατά μία λέξη για να μαθαίνει την προφορά της, να την αντιγράφει σωστά για να μαθαίνει την ορθογραφία της, και να σχηματίζει προτάσεις έτσι ώστε η γλωσσική του μνήμη να συμπλέκει συνεχώς λέξεις με εικόνες για να αρχίσει ο μαθητής να σκέφτεται στην ξένη γλώσσα αντί απλώς να μεταφράζει από την μητρική του γλώσσα το νόημα που θέλει να εκφράσει.

Άρα το βασικό κλειδί για να μάθουμε μία γλώσσα είναι από την πρώτη ημέρα ει δυνατόν, να την μιλάμε, να την μιλάμε, να την μιλάμε, να την μιλάμε, να την μιλάμε!!! Πότε επιτέλους θα κατανοήσει το υπουργείο παραπαιδείας ότι με την διδασκαλία ατελείωτων συντακτικών και γραμματικών κανόνων δεν πρόκειται ποτέ να μιλήσεις μία γλώσσα;

Ακόμη και αν κάποιος μαθητής απομνημονεύσει όλους τους γραμματικούς κανόνες η ψυχολογία διδάσκει ότι μετά από κάποιο χρονικό διάστημα θα τους ξεχάσει. Οτιδήποτε δεν χρησιμοποιείς, το ξεχνάς.

Γιατί δεν σκέπτονται οι κύριοι του υπουργείου παραπαιδείας πώς τα νήπια μαθαίνουν τα Νέα Ελληνικά; Μήπως οι μητέρες στέκονται πάνω από την κούνια τους και αρχίζουν να τους μαθαίνουν τις χρονικές καταλήξεις των ρημάτων; Προφανώς όχι. Αρχίζουν και τους προφέρουν λέξεις τις οποίες τα βρέφη σιγά-σιγά συνδυάζουν στο μυαλό τους με εικόνες, αντικείμενα, μορφασμούς προσώπων κλπ. Τα νήπια δεν καταλαβαίνουν αφηρημένες έννοιες αλλά κατανοούν αντικείμενα όπως τόπι, νερό, μαμά, κούκλα, κ.α.

Έτσι ακριβώς θα μάθουν και τα ελληνόπουλα τα Αρχαία Ελληνικά, συνδυάζοντας λέξεις με αντικείμενα και εικόνες.

Στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια εισήλθαν πολλοί ξένοι, νόμιμοι και παράνομοι. Ορισμένοι από αυτούς έμαθαν τα Νέα Ελληνικά σε πολύ καλό επίπεδο. Πώς τα έμαθαν; Μήπως με την μέθοδο του υπουργείου παραπαιδείας; Μήπως άρχισαν να μαθαίνουν συντακτικό και γραμματική; Ή μήπως η πρώτη λέξη που έμαθαν ήταν «δουλειά»; Οι ξένοι άρχισαν να μαθαίνουν μικρές προτάσεις όπως «θέλω δουλειά», «ψάχνω για σπίτι», «πού είναι το ταχυδρομείο;», «ήρθε ο λογαριασμός της ΔΕΗ» κλπ. Έτσι άρχισαν οι ξένοι να μαθαίνουν την νεοελληνική γλώσσα.

Έτσι θα μάθουν και τα ελληνόπουλα την Αρχαία Ελληνική Γλώσσα. Πρέπει να την μιλήσουν. Αυτό το έγκλημα έχει διαπράξει το υπουργείο παραπαιδείας. Δεν επιβάλλει στο αναλυτικό πρόγραμμα την ΟΜΙΛΙΑ της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσης μέσα στην σχολική τάξη. Όταν ένας μαθητής αρχίζει να επαναλαμβάνει «τίς βούλεται αγορεύειν;» τότε αρχίζει να μαθαίνει Αρχαία Ελληνικά. Στην αρχή δεν χρειάζεται ανάλυση υποκειμένου, αντικειμένου, ρήματος και απαρεμφάτου. Αυτά θα γίνουν πολύ αργότερα, για όσους ενδιαφέρονται.

Οι περισσότεροι Έλληνες αγρότες είναι αγράμματοι, δεν ξέρουν τί σημαίνει απαρέμφατο, και όμως μιλούν τα Νέα Ελληνικά. Δεν χρειάζονται ατελείωτοι γραμματικοί κανόνες για να μιλήσει κάποιος την Αρχαία Ελληνική. Απαιτείται να την χρησιμοποιεί στην ομιλία του. Απαιτείται η καθημερινή χρήση της Αρχαίας μας Γλώσσης στην οικία, στο σχολείο, στην εργασία. Μικρές προτάσεις στην  αρχή, με απλά νοήματα. 

Δεν είναι δυνατόν τα νήπια, οι ξένοι που μαθαίνουν Νέα Ελληνικά, και όσοι Έλληνες διδάσκονται ξένες γλώσσες να ακολουθούν αυτή την βασική μέθοδο διδασκαλίας, ενώ οι μαθητές των Ελληνικών σχολείων να διδάσκονται ανουσίους γραμματικούς κανόνες, επειδή έτσι αρέσει σε κάποιους ημιμαθείς γραφειοκράτες του υπουργείου παραπαιδείας. Και φυσικά μετά από ένα χρόνο, αφού τελειώσουν το λύκειο, οι μαθητές δεν θυμούνται τίποτε. Και το χειρότερο είναι ότι δεν δύνανται να συντάξουν ούτε μία πρόταση στα Αρχαία Ελληνικά.

Είναι χαρακτηριστικό ότι όσοι πηγαίνουν να δώσουν εξετάσεις για ένα πτυχίο σε μία ξένη γλώσσα, εκτός από το να διαβάσουν ένα κείμενο και να το αναλύσουν, τους ζητούν να γράψουν ένα κείμενο και να δώσουν μία προφορική συνέντευξη. Όμως αυτό δεν ισχύει στις εξετάσεις για τα Αρχαία Ελληνικά. Επί δεκαετίες δεν ζητείται από τους μαθητές να γράψουν ένα κείμενο στα Αρχαία Ελληνικά ούτε να δώσουν συνέντευξη στα Αρχαία Ελληνικά. Κάτι που το κάνουν όσοι δίνουν εξετάσεις για μία ξένη γλώσσα ακόμη και από το πρώτο τρίμηνο διδασκαλίας.  

Ευρυδίκη Βουτσινά
Φιλόλογος

Πηγή

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Αρχαία ελληνική γλώσσα και εγκέφαλος (άρθρο & video)

Αντί για συνταγματολόγοι, Μητσοτακολόγοι…

11/02/2024

Νίκος Αλιβιζάτος

 Άλλο ένα επίτευγμα του Κυβερνήτη…

Συντάκτης: ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΣ

Η αποκάλυψη της ιστορικής απόφασης του ΣτΕ, πριν από λίγους μήνες, με την οποία ξεκαθαρίζει ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ιδρυθεί ιδιωτικό Α.Ε.Ι., καθώς κάτι τέτοιο απαγορεύεται ρητά από το άρθρο 16 του Συντάγματος, ξεδιπλώνει άλλη μία ιδιαίτερη ψυχή του ηγέτη Κυριάκου.

Πρόκειται για την απόφαση του Σ.τ.Ε. 922/2023 Γ΄ Τμ. Επταμ. Με πρόεδρο τον Π. Ευστρατίου και Εισηγητή τον Β. Ανδρουλάκη.

Με την απόφαση αυτή, το ΣτΕ ξεκαθαρίζει ότι ο δημόσιος χαρακτήρας της Ανώτατης Εκπαίδευσης είναι αδιαπραγμάτευτος και ότι Ανώτατη εκπαίδευση μπορεί να παρέχεται μόνο από νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου (ΝΠΔΔ) και δη Ελληνικά!

Εδώ λοιπόν, παρατηρούμε το αδιανόητο:

Κορυφαίοι – όπως χαρακτηρίζονται από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ – συνταγματολόγοι, όπως ο Αλιβιζάτος, ο Μανιτάκης ή ο Σκουρής, βγαίνουν να υπερασπιστούν ως άλλοι σωματοφύλακες, την απόφαση του Κυριάκου, να ιδρύσει ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα σε ελληνικό έδαφος!

Πραγματικά αδιανόητο!

Τι πραγματικά συμβαίνει; Είναι δυνατόν συνταγματολόγοι να μην γνωρίζουν την πρόσφατη νομολογία του ΣτΕ για το θέμα; Εάν όντως είναι έτσι, τότε πρέπει να διπλώσουν τα πτυχία τους και να τα παραδώσουν στην πλατεία Αβησσυνίας στο Μοναστηράκι, ώστε να πωληθούν ως κειμήλια σε συλλέκτες.

Εάν όμως γνωρίζουν την – αυτονόητη – νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και την αποκρύπτουν, τότε τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά. Πρόκειται για «συνταγματικό ανοσιούργημα», με άγνωστες στοχεύσεις και προεκτάσεις. 

Υπάρχει όμως και η περίπτωση, από συνταγματολόγοι, να έχουν μεταμορφωθεί σε Μητσοτακολόγοι…

Σε κάθε περίπτωση, ο Κυριάκος γράφει κυριολεκτικά ιστορία…

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

ΟΧΙ στην ιδιωτικοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και στην υποταγή της στα συμφέροντα του διεθνούς κεφαλαίου

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ετοιμάζεται να υλοποιήσει ένα από τα παλιά αιτήματα του σκληρού πυρήνα των υποστηρικτών της. Δηλαδή, την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας που θα επιτρέπει την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων τα οποία θα δίνουν πτυχία ισάξια και ισότιμα με εκείνα των ελληνικών δημόσιων ιδρυμάτων της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Είναι δεδομένη η αγωνία της κλίκας του μητσοτακικού εξουσιαστικού περιβάλλοντος προκειμένου να προωθηθεί η αγοραία αντίληψη των πραγμάτων σε κάθε ιστό της ελληνικής κοινωνίας. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν θα μπορούσε να εξαιρεθεί. Ασφαλώς, το ζήτημα δεν έχει μόνο ιδεολογικό αλλά και οικονομικό υπόβαθρο. Η θεσμικά κατευθυνόμενη εμπορευματοποίηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης θα επιτρέψει στους μεγαλοαστούς χρηματοδότες του κυβερνώντος αποκόμματος να στήσουν ένα ακόμη παρασιτικό εμπορικό παραμάγαζο με φόντο την πανεπιστημιακή κοινότητα.

Δεν μπορούμε να πούμε ότι μας εκπλήσσει η όλη εξέλιξη. Το άλλοτε κραταιό φοιτητικό κίνημα είναι υπό διάλυση (παραδόξως -και μάλλον όχι συμπτωματικά- αυτό συνέβη μετά τις μνημονιακές συμφωνίες των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας), η παλιά ισχυρή φοιτητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας καταρρέει (πράγμα που σημαίνει ότι δεν θα έχει μεγάλο εκλογικό κόστος το κυβερνών κόμμα σε αυτή την «εκλογική αγορά») ενώ η κυριαρχία της φοιτητικής παράταξης του (πάντα βολικού για την Δεξιά από το 1974 κι έπειτα) ΚΚΕ αποτελεί εγγύηση για την μητσοτακική κλίκα προκειμένου να αντιμετωπίσει συγκρατημένες και «λελογισμένες» κινηματικές αντιδράσεις. Παράλληλα, στον ακαδημαϊκό κόσμο, τουλάχιστον σε ό,τι έχει να κάνει με τον χώρο των κοινωνικών επιστημών, η πάλαι ποτέ ενισχυμένη παρουσία της Αριστεράς έχει υποχωρήσει. Πλέον τα ηνία σε πολλά τμήματα κοινωνικών επιστημών κρατά στα χέρια της η ακαδημαϊκή κλίκα των εκσυγχρονιστών του Κώστα Σημίτη, που -λόγω αυξημένης «ευαισθησίας» για την εφαρμογή των μνημονιακών δεσμεύσεων- στηρίζει ανοιχτά, από το 2012, την Νέα Δημοκρατία του Σαμαρά και του Μητσοτάκη.

Αν ορισμένοι παλαιότεροι δυσκολεύονται να κατανοήσουν πώς είναι δυνατόν μια πολιτική κλίκα, όπως αυτή των εκσυγχρονιστών, η οποία εκ των πραγμάτων συνδέεται πρωτίστως με περιβάλλοντα τεχνοκρατών και χρηματιστών, να βρήκε τόσο μεγάλη απήχηση στον χώρο των κοινωνικών επιστημών, καλό είναι να στρέψουν την προσοχή τους στις μεταμοντέρνες εκδοχές του ριζοσπαστικού φιλελευθερισμού (μεταδομισμός κλπ). Εφόσον το κάνουν θα καταλάβουν τον τρόπο με τον οποίο ένα ιδεολογικό πλαίσιο, όπως εκείνο του διαλυμένου πλέον κόμματος «Το Ποτάμι», μπόρεσε να αποτελέσει την γέφυρα που έδωσε την δυνατότητα στους μετανοημένους πρώην ευρωμαρξιστές και σοσιαλδημοκράτες να μεταμορφωθούν αρχικά σε αριστερούς φιλελεύθερους, που λόγω του «υπεύθυνου ευρωκεντρισμού» τους υποστήριξαν προσωρινά τον Μητσοτάκη και τον Σαμαρά (και πολύ εύκολα θα επιστρέψουν σε κάποιο νέο ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία, έχοντας επιτελέσει το μνημονιακό της καθήκον, εκλέξει κάποιον αρχηγό με καραμανλικές ή άλλες καταβολές).

Το θέμα είναι ότι με την παραπάνω συνθήκη διαμορφωμένη ο Μητσοτάκης έχει την μεγάλη του ευκαιρία να κάνει πράξη το διαχρονικό «όνειρο» της ελλαδικής Δεξιάς για την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. Προκύπτει έτσι το ερώτημα τι είδους πανεπιστήμια θα μπορούσαν να είναι αυτά. Η πρόβλεψή μας είναι απαισιόδοξη. Καταρχάς είναι ψευδές το επιχείρημα των Δεξιών ότι παντού στον υπόλοιπο κόσμο υπάρχουν ποιοτικά ιδιωτικά πανεπιστήμια. Στην Ευρώπη, ακόμη και στην Βρετανία, όλα τα ποιοτικά και ιστορικά πανεπιστήμια είτε είναι δημόσια είτε είναι μη κερδοσκοπικά ιδρύματα που χρηματοδοτούνται από την Εκκλησία και άλλους μη αγοραίους φορείς.

Ιδιωτικά πανεπιστήμια με μεγάλο κύρος υπάρχουν στις Η.Π.Α. Όμως, το κόστος σπουδών ανά φοιτητή σε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο ξεπερνά τα 60.000 ευρώ ανά έτος!! Ακόμη και αν υποθέσουμε ότι αυτά τα πανεπιστήμια θα ανοίξουν παραρτήματα στην Ελλάδα, το κόστος σπουδών θα είναι μάλλον αρκετά υψηλό και όλοι ξέρουμε ποιοι θα είναι εκείνοι οι οποίοι θα μπορέσουν να το πληρώσουν. Ωστόσο, ακόμη και αυτό το κόστος σπουδών ανά φοιτητή δεν είναι αρκετό ώστε να συντηρηθούν τα συγκεκριμένα, παγκοσμίως γνωστά, αμερικανικά πανεπιστήμια. Γεγονός που τα αναγκάζει να συνδέονται με τις αγορές προκειμένου να αντλήσουν τα απαιτούμενα κεφάλαια για την συντήρησή τους. Όμως οι αγορές έχουν απαιτήσεις, συγκεκριμένη ιδεολογία και ακόμη πιο συγκεκριμένες εθνικές συμπάθειες.

Παρατηρούμε με ενδιαφέρον ότι το τελευταίο διάστημα πραγματοποιείται στις Η.Π.Α. ένας δημόσιος διασυρμός ιστορικών πανεπιστημίων για τον μόνο λόγο ότι τόλμησαν να μην εκτελέσουν κατά γράμμα τις οδηγίες που τους έδωσαν οι επενδυτές της αγοράς που τα χρηματοδοτούν. Όπως γράφτηκε στα ελλαδικά ΜΜΕ,     

«Μετά την αιφνιδιαστική παραίτηση, το Σάββατο, της πρυτάνεως του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια (UPenn) λόγω των κατηγοριών περί αντισημιτισμού στα αμερικανικά πανεπιστήμια, αυξάνονται οι πολιτικές πιέσεις τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από το Ισραήλ εις βάρος των συναδέλφων της σε Χάρβαρντ και ΜΙΤ.

Ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη στήριξη «φίλων και στελεχών της εβραϊκής κοινότητας» στις ΗΠΑ, η οποία μετρά έξι εκατομμύρια ανθρώπους και είναι η μεγαλύτερη εκτός Ισραήλ.

«Κάθε πρύτανης πανεπιστημίου σε αυτή τη χώρα, που δεν μπορεί να καταδικάσει τον αντισημιτισμό και τη γενοκτονία των Εβραίων, πρέπει να παραιτείται ή να αποπέμπεται», σχολίασε στο Fox News η Νάνσι Μέις, ρεπουμπλικάνα βουλευτής από τη Νότια Καρολίνα.

 «Μία εκτός. Μένουν άλλες δύο», σχολίασε το Σάββατο το βράδυ στο Χ η επίσης ρεπουμπλικάνα βουλευτής της Νέας Υόρκης, Ελίζ Στέφανικ, αναφερόμενη στην πρύτανη του UPenn, Ελίζαμπεθ Μαγκίλ, που παραιτήθηκε και στις συναδέλφους της, Κλοντίν Γκέι του Χάρβαρντ και Σάλι Κόνρμπλαθ του ΜΙΤ». Πηγή https://www.newsbeast.gr/world/arthro/10311832/meta-tin-paraitisi-tis-prytaneos-tou-upenn-gia-tis-katigories-peri-antisimitismou-pieseis-dechontai-to-charvarnt-kai-to-mit

Στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια των Η.Π.Α., ακριβώς επειδή χρηματοδοτούνται από τους ανθρώπους της αγοράς, είναι μάλλον απαγορευτικό για τους φοιτητές και τους καθηγητές να διατηρήσουν την προσωπική τους γνώμη και να μην γίνουν παπαγάλοι της εξουσιαστικής προπαγάνδας. Η γνώση και η ακαδημαϊκή μόρφωση γίνονται προϊόντα που παζαρεύουν ο κάθε Νετανιάχου με τους ανθρώπους της ελεύθερης αγοράς. Η ακαδημαϊκή σταδιοδρομία των καθηγητών τίθεται υπό τον εξευτελιστικό έλεγχο της κάθε Νάνσι Μέινς. Πολιτευτές της πεντάρας ανακρίνουν μέσα από θεσμικούς κανονισμούς ακαδημαϊκούς επειδή τόλμησαν να μην γίνουν παπαγάλοι του Νετανιάχου και του U.S. Department of State. Στις 5 Δεκεμβρίου τρεις πρυτάνεις βρέθηκαν ενώπιον επιτροπής του Κογκρέσου αναφορικά με την άνοδο των αντισημιτικών ενεργειών στα αμερικανικά πανεπιστήμια. Σε έντονη ατμόσφαιρα οι τρεις πρυτάνεις απαντούσαν επί πέντε ώρες στις ερωτήσεις της βουλευτή Στέφανικ, η οποία στο τέλος εξευτέλισε τους καθηγητές απλά και μόνο γιατί διαφώνησαν μαζί της. Ταυτόχρονα επιχειρηματίες και άνθρωποι της αγοράς απέσυραν χορηγίες από τα συγκεκριμένα πανεπιστήμια, πιέζοντάς τα να αλλάξουν στάση και να ταχθούν υπέρ του Ισραήλ.

Αλλά και κάποιοι φοιτητές δεν έμειναν πίσω.

«Μήνυση κατά του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ κατέθεσαν Εβραίοι φοιτητές, οι οποίοι το κατηγορούν ότι επέτρεψε να μετατραπεί σε ένα «προπύργιο» ανεξέλεγκτου αντισημιτισμού.[..]

Μεταξύ των εναγόντων στη μήνυση κατά του Χάρβαρντ είναι ο Αλεξάντερ Κεστενμπάουμ, ένας υποψήφιος για μάστερ στη Σχολή Θεολογίας του Χάρβαρντ.

[…]

Οι φοιτητές λένε ότι δεν υπάρχει δικαιολογία το Χάρβαρντ να κάθεται αδιάφορο και να επιτρέπει την κλιμάκωση των επιθέσεων κατά των Εβραίων, υπό το επιχείρημα της υποτιθέμενης ανάγκης να επιτρέπεται στους ανθρώπους να εκφράζονται ελεύθερα». Πηγή

https://www.protothema.gr/world/article/1454740/ipa-nees-anatarahes-sto-harvard-evraioi-foitites-katathetoun-minusi-kai-miloun-gia-propurgio-anexelegtou-adisimitismou/ 

Για τους συγκεκριμένους Εβραίους φοιτητές η ανάγκη της ελεύθερης έκφρασης στα πανεπιστήμια είναι «υποτιθέμενη».

Αυτή είναι μια καλή εικόνα του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ακαδημαϊκή κοινότητα όταν εξαρτάται από τις χορηγίες της αγοράς. Μολονότι το συγκεκριμένο φαινόμενο μπορεί να είναι παροδικό και η εικόνα που διαμορφώνει φευγαλέα, μας δίνει την ουσία του όλου σκεπτικού των φιλελευθέρων εξουσιαστών. Του σκεπτικού που στην περίπτωση της Ελλάδας υιοθετεί στο έπακρο η οικογένεια Μητσοτάκη. Αν κάποιος διαφωνεί με την εξουσιαστική αλητεία του φιλελευθερισμού θα βρεθεί τρόπος να φιμωθεί. Αν πρόκειται για πανεπιστήμιο θα σταματήσουν οι Εβραίοι χορηγοί να το χρηματοδοτούν ή θα το σπιλώσουν τα ΜΜΕ και κάποιοι πολιτικάντηδες με ανυπόστατες κατηγορίες. Με αυτό τον τρόπο η ελληνική τριτοβάθμια εκπαίδευση, ένα κοινωνικό πεδίο δηλαδή που, τουλάχιστον στο επίπεδο των προπτυχιακών σπουδών, παραδοσιακά δεν ήταν εξολοκλήρου ελεγχόμενο από τις πολιτικές παρατάξεις των κοσμοπολιτών μεγαλοαστών, θα αρχίσει να περνά σταδιακά στην σφαίρα επιρροής τους.

Υπάρχουν και άλλα ζητήματα. Τα παραρτήματα των αμερικανικών πανεπιστημίων που θα ιδρυθούν στην Ελλάδα είναι πιθανό να αποτελέσουν βαλκάνια τοπικά brands, που δεν θα διαθέτουν ούτε το 1/5 της ποιότητας των κεντρικών. Το επιχείρημα των κυβερνητικών καθαρμάτων ότι θα κρατήσουν φοιτητές στην Ελλάδα είναι σαθρό, καθώς αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί πολύ ευκολότερα και άνευ μεγάλου κόστους με την ενδυνάμωση του εδώ και χρόνια υπαρκτού Ελληνικού Ανοικτού Πανεπιστημίου (Ε.Α.Π.).

Εν γένει η επιχειρηματολογία υπέρ των ιδιωτικών πανεπιστημίων δεν είναι ικανή να σταθεί σε σοβαρή συζήτηση. Στέκεται μόνο σε πλαίσια προσχηματικού διαλόγου διαμορφωμένα από την mediaκή φιλελεύθερη συν-εξουσιαστική νομενκλατούρα και μονάχα για τον λόγο ότι κεντρίζει τον λαϊκό πόθο για την ελεύθερη πρόσβαση στις πανεπιστημιακές σπουδές, χωρίς αυτή να παρεμποδίζεται από τον βραχνά των άθλιων πανελλαδικών εξετάσεων (για να περάσει ένας μαθητής στο στάδιο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εξετάζεται όχι σε μαθήματα σχετικά με την τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά σε μαθήματα του λυκείου το οποίο ανήκει στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση -αυτό κι αν είναι μεγαλοφυής ιδέα και «εκπαιδευτική» πρωτοτυπία!!). Ωστόσο η υπόσχεση για ελεύθερη πρόσβαση στις πανεπιστημιακές σπουδές όχι μόνο δεν θα εκπληρωθεί μέσω των ιδιωτικών πανεπιστημίων αλλά θα χάσει κάθε νόημα και περιεχόμενο. Ούτως ή άλλως το πτυχίο του ελληνικού πανεπιστημίου έχει υποτιμηθεί όχι μόνο λόγω των διαχρονικών ηλιθιοτήτων της αριστερής/αντιφασιστικής καφρίλας αλλά κυρίως λόγω των μεθοδεύσεων της εγχώριας φιλελεύθερης οικονομικοπολιτικής νομενλκατούρας. Η ίδρυση των «αμερικανικών ΙΕΚ/ Κολεγίων» που θα βαφτιστούν πανεπιστήμια θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα στην αξία του πανεπιστημιακού πτυχίου.  

ΠΗΓΗ: Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ