Σάββατο 21 Νοεμβρίου 2026

Στον πυθμένα της Ε.Ε. στην απονομή δικαιοσύνης!

Παρά τα κυβερνητικά πανηγύρια και την «επιτάχυνση ρεκόρ» που έταζε ο Γ. Φλωρίδης, η Ελλάδα παραμένει σταθερά προτελευταία, με μέσο όρο τις 737 ημέρες! Τι λένε τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Φαίνεται ότι η ηγεσία του Αρείου Πάγου και η ηγεσία του υπουργείου Δικαιοσύνης φοράνε τα ίδια… γυαλιά! Δεν εξηγείται αλλιώς η ταύτιση του προέδρου του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Λυμπερόπουλου με τον υπουργό Δικαιοσύνης Γιώργο Φλωρίδη ως προς την επιτάχυνση της Δικαιοσύνης και τους ρυθμούς απονομής της.

Από την Πάτρα, όπου βρέθηκε την περασμένη Πέμπτη ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, μετά την επίσκεψή του στο δικαστικό μέγαρο της πόλης, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στους ρυθμούς απονομής της Δικαιοσύνης, υποστήριξε: «Η ενοποίηση του πρώτου βαθμού της δικαιοδοσίας έχει αποδώσει σημαντικά και τα στατιστικά στοιχεία τα οποία προκύπτουν είναι πολύ ενθαρρυντικά για το μέλλον». Μάλιστα, έσπευσε να προβλέψει ότι «σε λίγο καιρό θα μπορούμε να λέμε ότι δεν ευημερούν μόνο τα νούμερα και οι στατιστικές στα δικαστήρια, αλλά αυτό θα είναι και κάτι που θα φτάσει και στον πολίτη».

Πριν από 2,5 χρόνια ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης, όταν έφερνε τον νόμο για τον νέο δικαστικό χάρτη, με την ενοποίηση Ειρηνοδικείων και Πρωτοδικείων -συμπτωματικά (;) κι εκείνος από την Πάτρα-, έταζε «επιτάχυνση ρεκόρ» και μείωση των χρόνων κατά 50% μέσα σε μια διετία. Ενώ πριν από έναν χρόνο, τον Νοέμβριο του 2025, πανηγύριζε για «θεαματική βελτίωση» και ευρωπαϊκές επιδόσεις.

Την απάντηση, όμως, στα κυβερνητικά «ευχολόγια» τη δίνει η ίδια η Ευρώπη! Σύμφωνα με την επίσημη έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης του Συμβουλίου της Ευρώπης (CEPEJ), αλλά και τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Πίνακα Αποτελεσμάτων (EU Justice Scoreboard), η Ελλάδα παραμένει σταθερά προτελευταία στην Ευρωπαϊκή Ένωση στους χρόνους απονομής, με μέσο όρο τις 737 ημέρες -δηλαδή πάνω από δύο ολόκληρα χρόνια- για να εκδικαστεί μια υπόθεση σε πρώτο βαθμό, παρά τον μεγάλο αριθμό δικαστών που διαθέτει η χώρα.

Και δεν χρειάζονται καν οι ευρωπαϊκοί πίνακες για να διαψευστούν οι πανηγυρισμοί. Όποιος βγει από τα γραφεία των στατιστικών υπηρεσιών και μπει στις δικαστικές αίθουσες, εκεί όπου χτυπάει η καρδιά της Δικαιοσύνης, βλέπει το ακριβώς αντίθετο από όσα υποστηρίζουν η πολιτική και η δικαστική ηγεσία.

Τραγικό παράδειγμα, η υπόθεση της τραγωδίας στο Μάτι. Οκτώ ολόκληρα χρόνια μετά την πύρινη λαίλαπα, με τους 104 νεκρούς, παραμένει σε εκκρεμότητα η δίκη για τους 12 εγκαυματίες στο Μάτι, οι οποίοι είναι θύματα που έμειναν εκτός της πρώτης διαδικασίας και κουβαλούν ακόμη τις πληγές τους χωρίς να έχει υπάρξει δικαίωση! Οι 12 εγκαυματίες είχαν υποβάλει μήνυση μεταγενέστερα και δεν είχαν συμπεριληφθεί στη δικογραφία της κύριας δίκης, η οποία έχει ήδη τελεσιδικήσει σε δεύτερο βαθμό. Γι’ αυτό η δίκη τους ξεκινά τώρα από την αρχή σε πρώτο βαθμό. Η υπόθεσή τους αναβλήθηκε για τρίτη φορά από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, την περασμένη Τετάρτη, με νέα δικάσιμο στις 10 Φεβρουαρίου 2027.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η διαδικασία δεν μπορεί να προχωρήσει, αν δεν καταστεί πρώτα αμετάκλητη η απόφαση για την κύρια υπόθεση. Ο Άρειος Πάγος έχει μεν απορρίψει τις αναιρέσεις των καταδικασθέντων (Τερζούδης, Ματθαιόπουλος, Καπάκης) ως προς την ενοχή τους, αλλά εκκρεμεί η τελεσίδικη κρίση ως προς το ζήτημα των ελαφρυντικών που διεκδικούν τρεις εξ αυτών στο Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων. Την ίδια εικόνα της διαρκούς αναβολής ζουν και οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών στη Λάρισα, στη δίκη για τα «χαμένα» βίντεο της εμπορικής αμαξοστοιχίας, που είχε αναβληθεί τον περασμένο Απρίλιο έπειτα από 23 συνεδριάσεις.

Και σε αυτή την πολύπαθη υπόθεση οι οικογένειες βρέθηκαν ξανά αντιμέτωπες με δικονομικά κωλύματα, καθώς στην πρόσφατη συνεδρίαση οι συνήγοροι υπεράσπισης του εκπροσώπου της ιδιωτικής εταιρίας φύλαξης Interstar υπέβαλαν αίτημα αναβολής, επικαλούμενοι επαγγελματικό κώλυμα σε άλλη δίκη στην Αθήνα, αναγκάζοντας το δικαστήριο να διακόψει τη διαδικασία για την περασμένη Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, ώστε να παραστούν οι συνήγοροι.

Τα… σκήπτρα των καθυστερήσεων κρατάει η μεγάλη υπόθεση του παράνομου στοιχηματισμού και των στημένων αγώνων, με τους 183 κατηγορουμένους, που εκκρεμεί περισσότερα από τρία χρόνια στο 13ο ανακριτικό γραφείο, χωρίς να έχει κινηθεί, ενώ στο μεταξύ έχουν αλλάξει ήδη πέντε ανακρίτριες. Καλές οι περιοδείες στην περιφέρεια και τα συγχαρητήρια για τον «νομικό πολιτισμό» των δικαστηρίων της Πάτρας, που έδωσε ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, αλλά η Δικαιοσύνη δεν κρίνεται στα εγκαίνια και στις στατιστικές.

Και να φανταστεί κανείς ότι το κλασικό νομικό αξίωμα των Βρετανών («Justice delayed is justice denied», δηλαδή «Καθυστερημένη Δικαιοσύνη είναι άρνηση Δικαιοσύνης»), το χρησιμοποιούν κατά κόρον επανειλημμένα τόσο ο υπουργός Δικαιοσύνης Γιώργος Φλωρίδης όσο και ο υφυπουργός Ιωάννης Μπούγας στις ομιλίες τους στη Βουλή και σε δημόσιες τοποθετήσεις. Υπάρχει και το ελληνικό… γνωμικό αξίωμα ως απάντηση και στους δύο: «Δάσκαλε, που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις».

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Παρασκευή 20 Νοεμβρίου 2026

Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα: Παρών! Το παρελθόν οδηγεί τα βήματά μας στο μέλλον!

Ο Χοσέ Αντόνιο Πρίμο ντε Ριβέρα γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1903, σε μία ταραχώδη περίοδο κατά την οποία η Ισπανία έχανε την παλαιά της αίγλη με την απώλεια της Κούβας, του Πόρτο Ρίκο και των Φιλιππίνων. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του Ισπανού στρατηγού Μιγκέλ Πρίμο ντε Ριβέρα, ο οποίος το 1923 ηγήθηκε στρατιωτικού κινήματος και διοίκησε την Ισπανία υπό την αιγίδα του βασιλέως μέχρι το 1930. Μετά την πτώση του πατέρα του, ακολουθεί πολιτικός αναβρασμός και συνεχείς εκλογικές διαδικασίες μέχρι και τις εκλογές της 19 Νοεμβρίου 1933 στις οποίες η ισπανική δεξιά με 205 κερδισμένες έδρες γίνεται, θεωρητικά μόνο, ρυθμιστής της πολιτικής καταστάσεως στη χώρα.

“Όσο κι αν θέλεις, δεν θα μπορέσεις να παραμείνεις τυφλός και κουφός μπροστά στην αγωνία που εξαπλώνεται, ολοένα και περισσότερο, πάνω από την Ισπανία”. Ο Χοσέ Αντόνιο μετουσιώνει την αγωνία και την αγάπη του για την Πατρίδα σε κίνημα και ιδρύει τον Οκτώβρη του 1933 τη ριζοσπαστική πολιτική κίνηση “Ισπανική Φάλαγγα”.

Ο ίδιος  θα αποτελέσει τον καθοδηγητή των Ισπανών εθνικιστών στον αγώνα για μια ενιαία και αδιαίρετη μεγάλη Ισπανία, ενάντια στην ξενοκίνητη μαρξιστική δημοκρατία και στο Λαϊκό Μέτωπο, το οποίο ιδρύεται από τους κομμουνιστές, κατ’εντολή της μητέρας Μόσχας με σκοπό την επιβολή του μπολσεβικισμού στην Ισπανία. Εκλέγεται βουλευτής στη γενέτειρά του, το Κάδιξ το 1933, ενώ στις εκλογές του 1936 οι μπολσεβίκοι επικρατούν διά της τρομοκρατίας, εκδηλωθείσης μέσω εμπρησμών εκκλησιών, πολιτικών δολοφονιών και λεηλασιών.

Στις 14 Μαρτίου 1936, η Φάλαγγα κηρύχθηκε εκτός νόμου, και ο αρχηγός της Χοσέ Αντόνιο ο οποίος δεν παύει στιγμή να κρατά ψηλά τη σημαία της αντίστασης, συνελήφθη με την κατηγορία της παράνομης οπλοκατοχής και φυλακίσθηκε στο φρούριο του Αλικάντε.

«Η αποστολή μας είναι δύσκολη μέχρι του αδυνάτου, όμως εμείς πιστεύουμε στα θαύματα», είχε ομολογήσει στις 19 Μαΐου 1935. Με το ξέσπασμα του στρατιωτικού κινήματος υπό τον στρατηγό Φράνκο, μπολσεβίκοι δεσμώτες φέρουν τον Αρχηγό της Ισπανικής Φάλαγγας σε λαϊκό δικαστήριο με την κατηγορία του ιδεολογικού αρχηγού της στρατιωτικής εξεγέρσεως.

Ο Χοσέ Αντόνιο αγέρωχος, κοιτά το εκτελεστικό απόσπασμα και αναφωνεί με όλη τη δύναμη της ελεύθερης, εθνικιστικής ψυχής του: «Θα μας επιβραβεύσει ο Θεός. Ζήτω η Ισπανία!». Στις 20 Νοεμβρίου του 1936 και σε ηλικία μόλις 33 ετών ο Χοσέ Αντόνιο περνά στο Πάνθεον των ηρώων, όχι μόνο του ισπανικού, αλλά και του ευρωπαϊκού εθνικισμού κατ’ επέκταση! Σε όλη την Ισπανία συναγωνιστές τιμούν τον Αρχηγό τους αναγράφοντας σε πλατείες και δρόμους “ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΑΡΩΝ!”

«Η θέση μας είναι έξω, στον ελεύθερο αέρα μέσα στην καθαρή νύχτα με το όπλο στον ώμο, ψηλά στ’ αστέρια. Οι άλλοι μπορούν να συνεχίσουν ανενόχλητοι τα συμπόσιά τους. Εμείς έξω, σε μια τεταμένη επιφυλακή, παρουσιάζουμε μια διάπυρη και σίγουρη νέα χαραυγή για τις εύθυμες ιδιοσυγκρασίες μας».

O Χοσέ Αντόνιο θεωρούσε το θάνατο μία πράξη χρέους. Έζησε τη ζωή του παραμένοντας στην πρώτη γραμμή του αγώνα και δεν λιγοψύχησε ακόμη και όταν βρέθηκε εμπρός στο εκτελεστικό απόσπασμα. Οι μπολσεβίκοι μπορεί να του αφαίρεσαν τη ζωή, το πνεύμα του όμως είναι ακόμα ελεύθερο, άφθαρτο και ζει μέσα στις ψυχές των ανά τον κόσμο Εθνικιστών για τους οποίους τα γραπτά του αποτελούν την Αγία Γραφή, ενώ ο ίδιος είναι ένας από τους σημαντικότερους αποστόλους της κοσμοθεωρίας του Εθνικισμού.

«Εμείς δεν βεβηλώνουμε τα λείψανα των νεκρών μας με κλαψιάρικα άρθρα που θυμίζουν ιερεμιάδες»

ΧΟΣΕ ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΡΙΜΟ ΝΤΕ ΡΙΒΕΡΑ: ΠΑΡΩΝ!

Στον τιτάνιο αγώνα που δίνει το κίνημα μας ενάντια στους παγκόσμιους δυνάστες, εμπόρους των Εθνών και δάσκαλους του ψεύδους και τους εγχώριους υποτακτικούς τους με σκοπό την απελευθέρωση της Πατρίδας τα λόγια του Χοσέ Αντόνιο αποτελούν απαράβατους κανόνες: μια από τις αρχές της ηθικής μας είναι η εμπιστοσύνη στους αρχηγούς! Οι Αρχηγοί έχουν πάντα δίκιο! Ο ξεσηκωμός είναι μια πράξη χρέους! Θα θυσιασθούμε, θα υποστούμε θυσίες και ο θρίαμβος θα είναι δικός μας..!

ΖΗΤΩ Η ΝΙΚΗ!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Κ. Μητσοτάκης: «Στηρίζουμε Ουκρανία»! – Και ο Ζελένσκι εξοπλίζει την Τουρκία!

Ουκρανικοί κινητήρες στο Kizilelma!

Ταυτόχρονα με την δήλωση του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Βερολίνο ότι «Η στήριξη της Συμμαχίας των Προθύμων προς την Ουκρανία πρέπει να συνεχιστεί αδιάλειπτα» η Άγκυρα ανακοίνωσε ότι το καθεστώς του Κιέβου εφοδίασε το πρώτο μη επανδρωμένο μαχητικό αεροσκάφος πολλαπλού ρόλου, Kizilelma, με ουκρανικό κινητήρα και το κατέστησε έτσι επιχειρησιακό!

Το Kizilelma λοιπόν θα φέρει κινητήρα turbojet κατασκευής της ουκρανικής Motor Sich, θα έχει δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 1.500 κιλά, φέροντας εγχώρια πυρομαχικά και τουρκικής ανάπτυξης ραντάρ τύπου AESA και πλέον θα αποτελεί την σημαντικότερη εναέρια απειλή κατά της ελληνικής εθνικής ασφάλειας!

Οι τρεις πρώτες μονάδες του μη επανδρωμένου μαχητικού, αφού ολοκλήρωσαν με επιτυχία τις προβλεπόμενες δοκιμές αποδοχής, παραδόθηκαν στις τουρκικές αεροπορικές δυνάμεις σήμερα, Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης υπογράμμισε μάλιστα ότι «Η Ελλάδα στήριξε και συνεχίζει να στηρίζει την Ουκρανία από την πρώτη μέρα του πολέμου»!

Σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση της Baykar, μέχρι σήμερα έχουν εκτελεστεί συνολικά 600 πτήσεις δοκιμών και εκπαίδευσης για το πρόγραμμα Kizilelma.

Το «Κόκκινο Μήλο» παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό τον Ιούλιο του 2021, εισήλθε στη γραμμή παραγωγής στις 12 Μαρτίου 2022 και πραγματοποίησε την παρθενική του πτήση στις 14 Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

Το συγκεκριμένο μη επανδρωμένο αεροσκάφος έχει σχεδιαστεί ώστε να μπορεί να επιχειρεί και από το κατάστρωμα του ελικοπτεροφόρου πλοίου αμφίβιων επιχειρήσεων της Τουρκίας, TCG Anadolu.

Το Kizilelma φέρει κινητήρα turbojet κατασκευής της ουκρανικής Motor Sich, έχει δυνατότητα μεταφοράς ωφέλιμου φορτίου έως 1.500 κιλά, φέροντας εγχώρια πυρομαχικά και τουρκικής ανάπτυξης ραντάρ τύπου AESA, αποτελώντας την κυριότερη απειλή για την Πολεμική Αεροπορία, αφού θα παραχθεί σε εκατοντάδες μονάδες από την τουρκική βιομηχανία!

Η αυτονομία πτήσης του υπολογίζεται στις πέντε ώρες με μέγιστη ταχύτητα που αγγίζει τα 800 χιλιόμετρα την ώρα (0,64 Mach), ενώ ο ετήσιος παραγωγικός στόχος της Baykar ανέρχεται σε 12 μονάδες.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ VIDEO ΣΤΟ Χ

ΠΗΓΗ: www.pronews.gr

Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει κοστίσει στην ΕΕ σχεδόν μισό τρισ. ευρώ!

Από το 2022 η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της διέθεσαν στην Ουκρανία 231,5 δισ. ευρώ, ενώ στο ίδιο διάστημα 232,05 δισ. ευρώ πήγαν από την ΕΕ στη Ρωσία, κυρίως για φυσικό αέριο και άλλες πηγές ενέργειας μετά τις αυξημένες τιμές.

Οι αριθμοί προέρχονται από την απάντηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον Γερμανό ευρωβουλευτή Moritz Körner, καλύπτοντας μέχρι τα μέσα Οκτωβρίου 2026.

ΠΗΓΗ

Πέμπτη 19 Νοεμβρίου 2026

Κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τους καπιταλιστές!

Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στην οικονομία που παράγει πραγματικό πλούτο και στην οικονομία που κερδοσκοπεί πάνω στις ανάγκες των ανθρώπων. Ανάμεσα σε εκείνον που δημιουργεί μια επιχείρηση και παράγει και σε εκείνον που καραδοκεί για να αποκομίσει κέρδη μέσα από τις διακυμάνσεις των τιμών, χωρίς να παράγει τίποτα ουσιαστικό.

Αυτή η διαφορά είναι ο πυρήνας του σημερινού οικονομικού προβλήματος. Και το χρηματιστήριο ενέργειας αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

Το ηλεκτρικό ρεύμα δεν είναι ένα οποιοδήποτε εμπόρευμα. Είναι βασικός συντελεστής της παραγωγής, απαραίτητος για τη βιομηχανία, τη βιοτεχνία, τη γεωργία, την κτηνοτροφία, αλλά και για την καθημερινή ζωή καθενός από εμάς. 

Παρ' όλα αυτά, η τιμή του έχει ενταχθεί σε ένα σύστημα με καθημερινές διακυμάνσεις και δυνατότητες χρηματοοικονομικής κερδοφορίας.

Η απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας μας παρουσιάστηκε από την Νέα Δημοκρατία, ως μια μεταρρύθμιση που θα έφερνε ανταγωνισμό, επενδύσεις και κυρίως καλύτερες τιμές για τον καταναλωτή. Στην πράξη, όμως, η ενεργειακή κρίση αποκάλυψε πόσο ευάλωτη μπορεί να γίνει μια ολόκληρη οικονομία όταν η τιμή ενός τόσο σημαντικού αγαθού εξαρτάται από τις διακυμάνσεις των αγορών. Ας αναλογιστούμε όμως ποιοι έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να ωφεληθούν από ένα τέτοιο σύστημα.

Όταν ένας μικρός επαγγελματίας καλείται να πληρώσει έναν υπέρογκο λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος, δεν έχει τη δυνατότητα να αντισταθμίσει τον κίνδυνο με χρηματοοικονομικές συναλλαγές. Όταν ένας αγρότης βλέπει το κόστος της άντλησης νερού να αυξάνεται, δεν μπορεί να μεταφέρει αυτή την επιβάρυνση στην τιμή του προϊόντος του. Όταν μια βιομηχανία δεν γνωρίζει ποιο θα είναι το ενεργειακό της κόστος τους επόμενους μήνες, δυσκολεύεται να σχεδιάσει τις επενδύσεις και την παραγωγή της.

Αντίθετα, οι μεγάλοι διεθνείς οικονομικοί και χρηματοπιστωτικοί όμιλοι διαθέτουν κεφάλαια, τεχνογνωσία και εργαλεία για να εκμεταλλευτούν τις διακυμάνσεις των αγορών. Έτσι, ένα σύστημα που παρουσιάστηκε ως όφελος για όλους δημιουργεί σημαντικές ευκαιρίες κερδοφορίας για τους λίγους που διαθέτουν ήδη μεγάλη οικονομική δύναμη, ενώ το κόστος της αστάθειας μεταφέρεται στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά.

Εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα του καπιταλισμού. Το κεφάλαιο, αντί να κατευθύνεται στην παραγωγή, στις νέες εγκαταστάσεις, στην τεχνολογία και στη δημιουργία θέσεων εργασίας, αποκτά ολοένα και μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τη γρήγορη απόδοση μέσω χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Η πραγματική οικονομία υποχωρεί μπροστά στην οικονομία των αριθμών και των χρηματιστηριακών δεικτών.

Όταν ένα βασικό αγαθό μετατρέπεται σε επενδυτική ευκαιρία, τότε γεννάται ένα απλό ερώτημα. Ποιος υπηρετεί τελικά ποιον; Η οικονομία την κοινωνία ή η κοινωνία την οικονομία;

Εδώ βρίσκεται και η δική μας ουσιαστική ιδεολογική διαφορά από τις δύο αντίθετες οικονομικές αντιλήψεις που κυριάρχησαν στη σύγχρονη πολιτική ζωή.Ούτε ασυδοσία του κεφαλαίου ούτε ισοπέδωση των κοινωνικών τάξεων! Από τη μία πλευρά έχουμε τον ανεξέλεγκτο οικονομικό φιλελευθερισμό, ο οποίος θεωρεί ότι η αγορά μπορεί να αυτορυθμίζεται και ότι το κράτος πρέπει να περιορίζεται, ακόμη και όταν διακυβεύονται βασικά κοινωνικά αγαθά. Από την άλλη έχουμε την κομμουνιστική αντίληψη, η οποία επιδιώκει την κατάργηση της ιδιωτικής ιδιοκτησίας και την ισοπέδωση των κοινωνικών τάξεων.

Εμείς δεν αποδεχόμαστε καμία από τις δύο αυτές αντιλήψεις. Δεν θεωρούμε τον επιχειρηματία εχθρό του εργαζομένου ούτε το κεφάλαιο εχθρό της εργασίας. Αντιθέτως, πιστεύουμε ότι οι διαφορετικές κοινωνικές και παραγωγικές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να συνεργάζονται προς όφελος της εθνικής οικονομίας που υπάρχει για να υπηρετεί τον Έλληνα. 

Ο επιχειρηματίας χρειάζεται ένα σταθερό περιβάλλον για να επενδύσει. Ο εργαζόμενος χρειάζεται αξιοπρεπή μισθό, ασφάλεια και εργασιακά δικαιώματα. Ο αγρότης χρειάζεται προσιτό κόστος παραγωγής και δυνατότητα διάθεσης των προϊόντων του. Ο βιοτέχνης χρειάζεται πρόσβαση σε ενέργεια και πρώτες ύλες σε λογικές τιμές. Αυτοί οι άνθρωποι δεν χρειάζεται να είναι αντίπαλοι. Αποτελούν διαφορετικά αλλά αλληλένδετα μέρη του ίδιου παραγωγικού οργανισμού. Η ευημερία του ενός μπορεί να ενισχύσει την ευημερία του άλλου, εφόσον υπάρχει πλαίσιο συνεργασίας, που επιβάλλεται από το κράτος. 

Εκείνο που δεν αποδεχόμαστε είναι αυτό που συμβαίνει τώρα, δηλαδή η μετατροπή του κεφαλαίου σε ανεξέλεγκτη εξουσία πάνω στην κοινωνία.

Θέλουμε την ιδιωτική πρωτοβουλία, αλλά με κανόνες. Θέλουμε την επιχειρηματικότητα, αλλά με κοινωνική ευθύνη. Θέλουμε την ανάπτυξη του πλούτου, αλλά όχι μέσα από την οικονομική εξόντωση των εργαζομένων και των μικρομεσαίων παραγωγών.

Για να πραγματωθεί όμως αυτή η αλλαγή χρειάζεται το κράτος να υπηρετεί την κοινωνία και όχι τους τοκογλύφους. Πρέπει να τσακίσουμε το κράτος που λειτουργεί ως υπηρέτης των ισχυρών οικονομικών συμφερόντων. Χρειαζόμαστε το Εθνικό Κράτος που θα θέτει τους κανόνες, θα ελέγχει τις στρατηγικές υποδομές, θα προστατεύει την παραγωγή και θα διασφαλίζει ότι η οικονομική δραστηριότητα δεν απομακρύνεται από το κοινωνικό της καθήκον.

Χρειαζόμαστε ενεργειακό σχεδιασμό με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, σταθερότερο κόστος για την παραγωγή, ουσιαστική στήριξη της εγχώριας βιομηχανίας και προστασία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Χρειαζόμαστε μια πολιτική που θα ενισχύει την εγχώρια παραγωγή και θα περιορίζει την εξάρτηση της χώρας από εξωτερικούς οικονομικούς παράγοντες.

Δεν επιδιώκουμε να αφαιρέσουμε την περιουσία εκείνου που δημιούργησε μια επιχείρηση ούτε να καταργήσουμε τις κοινωνικές διαφορές. Επιδιώκουμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία συνεργασίας, στην οποία ο πλούτος θα παράγεται μέσα από την εργασία, την επένδυση και την παραγωγή και όχι μέσα από την εκμετάλλευση των βασικών αναγκών του Ελληνικού Λαού.

Δεν θέλουμε να καταστρέψουμε τον καπιταλισμό. Θέλουμε να ελέγξουμε το κεφάλαιο, ώστε να λειτουργεί ως εργαλείο ανάπτυξης και όχι ως ανεξέλεγκτη εξουσία.

Η οικονομία υπάρχει για να υπηρετεί τον άνθρωπο, την κοινωνία και κυρίως το Έθνος. Για να εξασφαλίζει αξιοπρεπή διαβίωση, να ανταμείβει την εργασία, να ενισχύει την παραγωγή και να δημιουργεί προοπτική για τις επόμενες γενιές.

Μια πατρίδα δεν κρίνεται από τον πλούτο που συγκεντρώνουν οι λίγοι, αλλά από τη δύναμη, την ευημερία και την αξιοπρεπή διαβίωση ολόκληρου του λαού της.

Ανδρέας Γενιάς Αρχηγός του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026