Γέμισε η Ορεστιάδα αφρικανούς λαθρομετανάστες

Όπως αναφέραμε σε άλλη ανάρτηση η Κρήτη έχει γίνει αγαπημένη πύλη εισόδου λαθρομεταναστών στην Ευρώπη. Το νησί βουλιάζει από την είσοδο δεκάδων και ενίοτε εκατοντάδων μεταναστών που εισέρχονται καθημερινά παράνομα από την Αφρικανική ήπειρο. Για να κατευνάσουν τους κατοίκους, αποφασίστηκε η μεταφορά τους σε ΚΥΤ του ακριτικού Έβρου, καθώς αυτό της Μαλακάσας αδυνατεί να φιλοξενήσει περισσότερα άτομα. Έτσι, έλαχε στην πόλη της Ορεστιάδας να γεμίσει με αφρικανούς λαθρομετανάστες που κυκλοφορούν σε μπουλούκια και γεμίζουν ανησυχία και φόβο τους κατοίκους της πόλης.

Τα προβλήματα και οι εντάσεις αποτελούν, δυστυχώς, μια αναμενόμενη “κανονικότητα” ακόμα για τους Έλληνες που ψήφισαν την ΝΔ, πιστεύοντας στο μεγάλο ψέμα ότι θα νοικοκυρέψει τη χώρα και ότι θα βάλει ένα τέλος στην εγκληματική πολιτική του προκατόχου ΣΥΡΙΖΑ, την πολιτική των ανοιχτών συνόρων.

Τα άτομα που μεταφέρονται σε ΚΥΤ κρατούνται εκεί για 24 ημέρες. Από την στιγμή που θα παρέλθουν αυτές οι 24 μέρες, αφήνονται ελεύθεροι με χαρτί προσωρινής παραμονής στη χώρα, μέχρι να κριθεί η αίτηση ασύλου. Αυτό τους δίνει την άδεια να μετακινούνται προς το εσωτερικό της χώρα ελεύθερα, παρά το γεγονός ότι ο “ακροδεξιός” Βορίδης διαφημίζεται ως σωτήρας με την υποτιθέμενη αυστηροποίηση των διαδικασιών χορήγησης ασύλου και την απέλαση παράνομων μεταναστών. Η ΝΔ γέμισε τη χώρα με λαθρομετανάστες, συνεργάστηκε με τις ΜΚΟ για να βρουν “καταφύγιο” οι κάθε λογής παράνομοι μετανάστες στην Ελλάδα, διόγκωσε το πρόβλημα της εγκληματικότητας, εφήρμοσε πολιτική ευνοϊκής ποινικής μεταχείρισης σε κάθε αλλοδαπό στο όνομα του αντιρατσισμού και συνεχίζει αμέριμνη το έργο της, κατά δήλωση του ίδιου του Μητσοτάκη, για την πάταξη του νατιβισμού. Οπότε ας μην διαμαρτύρονται οι ψηφοφόροι της για τα “δώρα του πολυπολιτισμού” που τους έφεραν στις πόλεις και τα χωριά τους…

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

21η Ιουνίου: Η Μεγαλύτερη Ημέρα του Έτους στην Αρχαία Ευρώπη και Ελλάδα

 

Η 21η Ιουνίου, γνωστή ως η ημέρα του θερινού ηλιοστασίου (summer solstice), είναι η μεγαλύτερη ημέρα του έτους στο βόρειο ημισφαίριο, όπου ο Ήλιος φτάνει στο υψηλότερο σημείο του στον ουρανό. Αυτή η αστρονομική στιγμή είχε τεράστια σημασία στις αρχαίες ευρωπαϊκές και ελληνικές κοινωνίες, οι οποίες την συνέδεαν με θρησκευτικές γιορτές, μυστικιστικές τελετές και αγροτικές εορτές.  

Η Αστρονομική Σημασία της 21ης Ιουνίου

 

Το θερινό ηλιοστάσιο συμβαίνει όταν η κλίση της Γης προς τον Ήλιο είναι μέγιστη, με αποτέλεσμα η ημέρα να έχει τις περισσότερες ώρες φωτός. Στην αρχαιότητα, αυτό το φαινόμενο γιόρταζαν πολλοί πολιτισμοί ως σημείο μετάβασης, δύναμης και αναγέννησης.  

Παραδοσιακοί Εορτασμοί στην Προχριστιανική Ευρώπη

1. Στον Κελτικό Πολιτισμό (Λίθοι του Στόουνχεντζ, Δρυίδες)

Στην αρχαία Βόρεια Ευρώπη, οι Κελτές και οι Δρυίδες γιόρταζαν το Alban Hefin ή Litha, μια γιορτή φωτός, θέρους και γονιμότητας. Το Στόουνχεντζ στην Αγγλία είναι ένα μνημείο που ευθυγραμμίζεται με την ανατολή του ηλίου κατά το ηλιοστάσιο, υποδηλώνοντας τη σημασία αυτής της ημέρας για τελετουργικούς σκοπούς.  

2. Στον Γερμανικό και Σκανδιναβικό Πολιτισμό (Μίντσαμερ)

Οι Γερμανοί και οι Βίκινγκς γιόρταζαν το Μίντσαμερ (Midsummer), μια γιορτή αφιερωμένη στη δύναμη του ήλιου. Φωτιές ανάβονταν για να προστατεύσουν από τα κακά πνεύματα, ενώ γίνονταν τελετές γονιμότητας και συλλογής βοτάνων.  

3. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Vestalia & Fors Fortuna)

Οι Ρωμαίοι γιόρταζαν τη Vestalia, μια εορτή προς τιμήν της θεάς Εστίας, και τη Fors Fortuna, μια γιορτή τύχης και ευημερίας. Τα τελετουργικά περιλάμβαναν προσφορές σε ναούς και εορταστικές συγκεντρώσεις.  

Ο Εορτασμός στην Αρχαία Ελλάδα

1. Η Γιορτή του Ηλίου (Ήλιος και Απόλλων)

Οι αρχαίοι Έλληνες τίμησαν το ηλιοστάσιο μέσω της λατρείας του Απόλλωνα, του θεού του φωτός και του ήλιου. Στο Δελφικό Μαντείο, ο Απόλλων λατρευόταν ιδιαίτερα κατά τις θερινές γιορτές.  

2. Τα Κρόνια – Προκάτοχος των Σατουρναλίων

Πριν από την εποχή του χριστιανισμού, γιορτάζονταν τα Κρόνια, μια γιορτή αφιερωμένη στον Κρόνο, όπου οι κοινωνικές τάξεις αντιστρέφονταν προσωρινά και γίνονταν συμπόσια.  

3. Η Λατρεία της Δήμητρας και οι Θερινές Συγκομιδές

Το θερινό ηλιοστάσιο σηματοδοτούσε την έναρξη της θερινής συγκομιδής. Γιόρταζαν τη Δήμητρα, θεά της γεωργίας, με τελετές για καλή σοδειά.  

Σύγχρονες Εκδηλώσεις και Παραδοσιακές Συνέχειες

 

Σήμερα, πολλές ευρωπαϊκές χώρες διατηρούν εορταστικές παραδόσεις, όπως:  

-Στην Ελλάδα, οι φωτιές του Αγίου Ιωάννη (23-24 Ιουνίου) έχουν ρίζες στους προχριστιανικούς εορτασμούς.  

-Στη Σκανδιναβία το Μίντσαμερ γιορτάζεται με μαγευτικές φωτιές και χορούς.  

-Στην Ιρλανδία, οι σύγχρονες νεοπαγανιστικές ομάδες συνεχίζουν να τιμούν το ηλιοστάσιο.  

Η 21η Ιουνίου ήταν μια κεντρική ημερομηνία στον προχριστιανικό ευρωπαϊκό και ελληνικό πολιτισμό, συμβολίζοντας φως, ζωή και αναγέννηση. Οι τελετές και οι γιορτές αυτές αντανακλούσαν την εμπιστοσύνη των αρχαίων λαών στις δυνάμεις της φύσης και τους θεούς. Ακόμα και σήμερα, οι σύγχρονες εορτές κληρονομούν στοιχεία αυτών των αρχαίων παραδόσεων.

Εθνικό Πολιτικό Κίνημα Ιερός Λόχος

Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ: Φυτώριο νεοταξικών ελίτ

Πριν λίγες εβδομάδες ο πρόεδρος των Η.Π.Α. Ντόναλντ Τραμπ έθεσε στο στόχαστρο το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ καθώς και άλλα αμερικανικά πανεπιστήμια κατηγορώντας τα πως μεροληπτούν σε ότι αφορά την ελευθερία λόγου, προωθούν την αριστερή και «woke» ιδεολογία, ελέγχονται από σαλεμένα άτομα λόγω «πολιτικής ορθότητας», ενώ απείλησε ότι θα κόψει δισεκατομμύρια δολάρια από την ομοσπονδιακή χρηματοδότησή τους.

Η υπουργός Εσωτερικής Ασφαλείας Κρίστι Νόεμ κατηγόρησε επίσης το Χάρβαρντ ότι υποθάλπει τον αντισιωνισμό. Ωστόσο, αυτή η κατηγορία είναι αναληθής και απορρέει από την γενικότερη φιλο-ισραηλινή πολιτική του Αμερικανού προέδρου (όπως εξάλλου και των προηγουμένων προέδρων των Η.Π.Α). Αρκεί να σημειωθεί ότι οι τρεις από τους έξι τελευταίους προέδρους του ιδρύματος από το 2006 (συμπεριλαμβανομένου του σημερινού, Άλαν Γκάρμπερ) είναι Εβραίοι, όπως και πολλοί καθηγητές.

Ο «προοδευτισμός» και η «woke agenda» που επικρατούν στο Χάρβαρντ και σε πολλά άλλα εκπαιδευτικά ιδρύματα δεν επιτρέπουν μόνο την κυριαρχία της νεοφιλελεύθερης και της αριστερής ιδεολογίας αλλά και μιας «κουλτούρας διαγραφής» (erase culture) που διατρέχει όλες τις δραστηριότητες εκπαιδευτικών και φοιτητών επηρεάζοντας ολόκληρη την αμερικανική κοινωνία. Επιπλέον, στα πανεπιστήμια κυριαρχεί ένα κλίμα που δεν επιτρέπει τυχόν αποκλίσεις από τις νόρμες της «πολιτικής ορθότητας» που έχουν επιβάλλει οι εκφραστές της (κυρίως καθηγητές), οι οποίοι έχουν εξαπολύσει ανηλεή πόλεμο σε κάθε αντίθετη άποψη ενώ η λογοκρισία των ενοχλητικών φωνών έχει γίνει κοινή πρακτική.

Η τεράστια επιρροή της «πολιτικής ορθότητας» και της «woke agenda», που ξεκίνησε κυρίως από τα πανεπιστήμια, έχει επεκταθεί στους κεντρικούς θεσμούς της αμερικανικής κοινωνίας. Τουλάχιστον δύο γενιές αποφοίτων, που γαλουχήθηκαν σε «πολιτικά ορθά» κολέγια και πανεπιστήμια με την αριστερή νεοταξική ψευδο-ιδεολογία, έχουν αναλάβει καίριες θέσεις στην πολιτική, στη δικαιοσύνη, στην εκπαίδευση, στον χρηματο-οικονομικό τομέα, σε  μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, σε εφημερίδες και τηλεόραση, στις μεγάλες εταιρείες που διαχειρίζονται τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κ.λπ. 

Πριν λίγα χρόνια, ο πρώην σύμβουλος του Τραμπ, Στιβ Μπάνον, είχε προτείνει αυστηρότερο έλεγχο των πανεπιστημίων κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του προέδρου των Η.Π.Α. (2017 - 2021). Να σημειωθεί ότι ο Μπάνον, ο οποίος φλέρταρε με την Εναλλακτική Δεξιά (Alt-Right), είχε καρατομηθεί από τον Τραμπ για τις «ακραίες» θέσεις του.

Εδώ και λίγες εβδομάδες η αμερικανική διοίκηση ζήτησε τα ονόματα και τις χώρες προέλευσης όλων των αλλοδαπών φοιτητών του Χάρβαρντ, επικαλούμενη ανησυχίες για την εθνική ασφάλεια και την παρουσία φοιτητών από χώρες «μη φιλικές προς τις ΗΠΑ». Το Χάρβαρντ, ωστόσο, αρνήθηκε να ανταποκριθεί στα αιτήματα του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας.

Όπως διευκρίνισε ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ θα συνεργαστεί με το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας ώστε να προχωρήσουν οι ανακλήσεις των φοιτητικών θεωρήσεων, ιδίως για φοιτητές που συνδέονται με το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας ή σπουδάζουν σε τομείς «κρίσιμης σημασίας», γεγονός που προκάλεσε την έντονη δυσαρέσκεια του Πεκίνου. 

Η δικαστής Άλισον Μπάροους της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, όπου εδρεύει το Χάρβαρντ, ανέστειλε την εφαρμογή της απόφασης, μέχρι τις 29 Μαΐου ενώ δήλωσε ότι θα μπλοκάρει, για αδιευκρίνιστο χρονικό διάστημα, το μέτρο της κυβέρνησης. Η ίδια ανέφερε, επίσης, ότι σκοπεύει να παράσχει ορισμένα μέτρα προστασίας στους αλλοδαπούς φοιτητές του ιδρύματος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πολλοί δικαστικοί στις Η.Π.Α., που συχνά ελέγχονται από τους δημοκρατικούς, αντιδρούν σθεναρά στην αντιμεταναστευτική πολιτική του Τραμπ και προσπαθούν να βρουν τρόπους ώστε να παρακάμψουν την εφαρμογή των σχετικών νομοθετημάτων.

Η έμφαση που δίνεται από την κυβέρνηση Τραμπ στους αλλοδαπούς φοιτητές είναι σύμφωνη με την ευρύτερη ατζέντα του Αμερικανού προέδρου για τη μετανάστευση, η οποία προτείνει αυστηρότερους ελέγχους και εντατικότερη παρακολούθηση των ξένων υπηκόων.

Η κυβέρνηση Τραμπ έχει εκφράσει ανησυχίες σχετικά με την «κινεζική διείσδυση» και την πιθανότητα ξένοι φοιτητές και επιστήμονες - ερευνητές (κυρίως Κινέζοι) να εμπλέκονται σε υποθέσεις κατασκοπείας.

Εδώ και αρκετά χρόνια έχει αποκαλυφθεί ότι εκατοντάδες  Κινέζοι στρατιωτικοί υποδύονται τους ερευνητές-επιστήμονες  σε αμερικανικά πανεπιστήμια με στόχο τη βιομηχανική-τεχνολογική κατασκοπεία .

Επίσης, τον Ιανουάριο της φετινής χρονιάς η Κίνα είχε κατηγορηθεί ότι συλλέγει γενετικές πληροφορίες (DNA) Αμερικανών πολιτών για βιοτεχνολογικές εφαρμογές που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και για τη δημιουργία βιολογικών όπλων.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, το ακαδημαϊκό έτος 2024-25 φοίτησαν στο ίδρυμα περίπου 6.800 αλλοδαποί φοιτητές, (το 27% του συνολικού αριθμού), οι περισσότεροι από την Κίνα. Όπως δείχνουν τα στοιχεία του Institute of International Education (IIE) κατά το ακαδημαϊκό έτος 2023–2024, περισσότεροι από 277.000 Κινέζοι φοιτητές ήταν εγγεγραμμένοι σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα των ΗΠΑ, αποτελώντας τον μεγαλύτερο αριθμό ξένων φοιτητών.

Να σημειωθεί ότι τα τελευταία χρόνια πολλοί Κινέζοι κρατικοί αξιωματούχοι και δισεκατομμυριούχοι (που όλο και πολλαπλασιάζονται στην καπιταλ-κομμουνιστική Κίνα)  στέλνουν τα παιδιά τους να σπουδάσουν σε ελίτ-πανεπιστήμια των Η.Π.Α.. Ανάμεσα σε αυτά και η κόρη του προέδρου Σι Τζινπίνγκ, η οποία σπούδασε στο Χάρβαρντ.

Το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, που εδρεύει στο Κέιμπριτζ της Βοστώνης στην Πολιτεία της Μασαχουσέτης, ιδρύθηκε το 1636 και συγκαταλέγεται στα κορυφαία ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα του κόσμου. Έχει αναδείξει οκτώ προέδρους και αμέτρητα μέλη του Κογκρέσου, κυβερνήτες, δικαστές του Ανώτατου Δικαστηρίου, επιστήμονες, νομπελίστες, επιχειρηματίες, διευθύνοντες συμβούλους, στρατιωτικούς κ.λπ. Ανάμεσα σε αυτούς που αποφοίτησαν από το ίδρυμα είναι ο εβραιοσιωνιστής υπουργός Εξωτερικών επί προεδρίας Νίξον, Χένρι Κίσινγκερ(1923-2023)· ο ιδρυτής της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς· ο ιδρυτής του Facebook, Μαρκ Ζάκερμπεργκ· οι δύο κεντρικοί τραπεζίτες Μπεν Μπερνάνκι και Τζάνετ Γέλεν· οι αριστεροί πολιτικοί Μπέρνι Σάντερς και Ελίζαμπεθ Γουόρεν με τη λίστα να μην έχει τέλος. Επιπλέον, δεκάδες πρόεδροι και πρωθυπουργοί κρατών έχουν αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο Χάρβαρντ τις τελευταίες δεκαετίες.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950, αρκετοί Αμερικανοί ακαδημαϊκοί κινητοποιήθηκαν υπέρ της δημιουργίας μιας «Ενωμένης Ευρώπης» («Πανευρώπης») με πρωτοστατούντες εκείνους  του πανεπιστημίου Harvard. H «Αμερικανική Επιτροπή Ενωμένης Ευρώπης», μάλιστα, σχεδίασε την επένδυση ενός χρηματικού ποσού, ύψους 62.500 δολαρίων (ποσό ιδιαίτερα υψηλό εκείνη την εποχή) σε ερευνητικό πρόγραμμα της Νομικής Σχολής του Harvard, με θέμα τον «Ευρωπαϊκό Φεντεραλισμό», προπομπό της Παγκοσμιοποίησης (βλ. Ηλία Ι. Ηλιόπουλου: Ο Άγνωστος Πόλεμος της Ευρώπης, σελ. 82).

Στο Harvard σπούδασαν άτομα που ακολούθως έγιναν πολιτικοί «ηγέτες» και υψηλά στελέχη πολυεθνικών κολοσσών και τραπεζών. Εκεί σπούδασε και δίδαξε ο εθνικός ολετήρας Ανδρέας Παπανδρέου και δεκάδες άλλοι Έλληνες πολιτικάντηδες και επιχειρηματίες που μας έχουν οδηγήσει στα μνημόνια και στην καταστροφή, όπως ο ανεκδιήγητος Τζέφρυ Παπανδρέου, ο σκευωρός Αντώνης Σαμαράς, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης (αυτός που παλαιότερα είχε δηλώσει ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να καίει την ελληνική σημαία μιας και είναι μόνο ένα κομμάτι πανί!), ο Κωνσταντίνος  Αρβανιτόπουλος, ο Γιάννης Κεφαλογιάννης, ο Κώστας Μπακογιάννης, ο Σταύρος Παπασταύρου, ο Κρίτων Αρσένης, ο Κώστας Καραγκούνης, ο Γκίκας Χαρδούβελης, ο Δημήτρης Παπαλεξόπουλος (διευθύνων σύμβουλος της τσιμεντοβιομηχανίας ΤΙΤΑΝ και μόνιμο μέλος της Λέσχης Bilderberg), η Νίκη Κεραμέως, ο γιος του  Σωκράτη Κόκκαλη και εγγονός του μπολσεβίκου υπουργού της «κυβέρνησης του βουνού» Πέτρου Κόκκαλη, μεγαλοεπιχειρηματίας Πέτρος Κόκκαλης  (να σημειωθεί ότι ένα από τα προγράμματα του Χάρβαρντ είναι το «πρόγραμμα Κόκκαλη» το οποίο ιδρύθηκε στο Harvard Kennedy School το 1997 και χρηματοδοτείται από τον ίδιο τον Κόκκαλη (βλ. ιστότοπο http://www.kokkalisfoundation.gr/) και πλήθος άλλων.

Μεταξύ των επισκεπτών «καθηγητών»,  που έχουν δώσει διαλέξεις στο ίδρυμα των νεοταξιτών, συγκαταλέγονται πολιτικάντηδες απ’ όλο το «συνταγματικό τόξο» όπως οι Τζέφρυ Παπανδρέου, Αλέξης Τσίπρας, Άννα Διαμαντοπούλου (“Lady Bilderberg”), Νίκος Κοτζιάς, Γιώργος Σταθάκης, κ.α.

Παύλος Γκάσταρης

Ted Kaczynski: μια ιδιοφυΐα ενάντια στον σύγχρονο κόσμο

10 Ιουνίου του 2023, ο Πολωνικής καταγωγής καθηγητής Theodore John Kaczynski εντοπίζεται νεκρός στις ομοσπονδιακές φυλακές Butner, των ΗΠΑ, όπου βρισκόταν καταδικασμένος σε οκτώ φορές ισόβια κάθειρξη χωρίς δυνατότητα αναστολής. Επρόκειτο αναμφίβολα περί ιδιοφυούς προσωπικότητας, με υψηλές ακαδημαϊκές διακρίσεις ήδη από πολύ νεαρή ηλικία στο Χάρβαρντ, στο οποίο εισήχθη σε ηλικία μόλις 16 ετών, αλλά και σε άλλα κορυφαία πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Μέσα στην δεκαετία του ’70, αφήνοντας την εξασφαλισμένη καριέρα του καθηγητή μαθηματικών, επιλέγει να ζήσει σε μια καλύβα που έχτισε ο ίδιος στο δάσος της Μοντάνα, απομονωμένος από το ομοσπονδιακό αμερικανικό κράτος και τον τεχνο-βιομηχανοποιημένο πολιτισμό. Ο Kaczynski ήταν πεπεισμένος πλέον ότι πρέπει να πολεμήσει το καθεστώς που γέννησε η Βιομηχανική «Επανάσταση» καθώς οδηγεί νομοτελειακά στην καταστροφή, όχι μόνο της Άγριας Φύσης αλλά και του ιδίου του ανθρώπου. Έτσι, εκτελεί μια σειρά βομβιστικών ενεργειών δια ταχυδρομικών αποστολών, σε συγκεκριμένες δομές-στόχους τους οποίους έβλεπε ως στυλοβάτες του κρατούντος συστήματος, όπως λόγου χάριν αεροπορικές εταιρείες, πανεπιστήμια, στελέχη διαφημιστικών κολοσσών κ.α.

Η λεπτομερής προσοχή με την οποία έφτιαχνε τις αυτοσχέδιες και εξελιγμένες βόμβες του ώστε να μην αφεθεί το παραμικρό δακτυλικό αποτύπωμα κατέστησαν τον Kaczynski και την δράση του έναν πραγματικό πονοκέφαλο για το FBI και τις υπηρεσίες καταστολής του αμερικανικού υπερκράτους. Έγιναν απόπειρες σκιαγράφησης του ψυχολογικού προφίλ του τότε αγνώστου καταζητούμενου, και εκπονήθηκαν δαπανηρότατες έρευνες για την ιχνηλάτηση των κινήτρων αλλά και του τρόπου δράσης του αποκαλούμενου «Unabomber».

Μέχρι το 1995 οι προσπάθειες εντοπισμού του παραμένουν μάταιες, και τότε ο «ιδιόρρυθμος τρομοκράτης», με γραπτές του επιστολές σε μεγάλα καθεστωτικά μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής απαιτεί την τύπωση μιας διακήρυξης με την οποία απεκάλυπτε τα κίνητρα του. Το κείμενο αυτό, με τίτλο «Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της», έμελε να αποτελέσει ένα εκ των ελαχίστων έργων του μεταπολεμικού κόσμου που καταφέρνει να προβληματίσει ουσιαστικά τον αναγνώστη για το μέλλον της ανθρωπότητας. Η δημοσίευση του ήταν ο όρος που έθεσε για να δώσει τέλος στις επιθέσεις. Εν τέλει, με προτροπή του FBI, η Washington Post δημοσιεύει το «μανιφέστο» τον Σεπτέμβριο του 1995, με την ελπίδα να βρεθεί κάποιος που θα αναγνωρίσει τις ιδέες του δράστη και θα τον καταδώσει στις αρχές. Αυτός ο πληροφοριοδότης βρέθηκε τελικά στο πρόσωπο του αδελφού του πρώην καθηγητή, David, ο οποίος κατέθεσε μια σειρά προσωπικών επιστολών στις οποίες ο Theodore εξέφραζε πρώιμες σκέψεις που ομοίαζαν με αυτές του δημοσιοποιημένου κειμένου. Έτσι, τον Απρίλιο του 1996, ένοπλοι πράκτορες του FBI εφορμούν στην καλύβα του δράστη, όπου βρέθηκαν δεκάδες χιλιάδες σελίδες χειρόγραφων σημειώσεων, εξαρτήματα εκρηκτικής ύλης, ένα αντίτυπο της Αγίας Γραφής και οι προκηρύξεις των βομβιστικών ενεργειών του «Unabomber».

Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, αναλαμβάνοντας πλήρως την ευθύνη των πράξεών του και απέρριψε τις συμβουλές των συνηγόρων του, αρνούμενος κάθε ψυχιατρικοποίηση της σκέψης του. Οδηγήθηκε στις φυλακές υψίστης του Κολοράντο, όπου η μοναδική επαφή με τον έξω κόσμο ήταν ο «προαυλισμός» σε ένα τσιμεντένιο λάκκο, μήκους μικρότερου των 10 βημάτων. Μέσα από την φυλακή συνέχισε να συγγράφει, με όση επιστημονική ακρίβεια του επέτρεπαν οι συνθήκες, και να διατηρεί αλληλογραφία με ανθρώπους διαφορετικών ποιοτήτων σε ολόκληρο τον κόσμο. Το 2021 μεταφέρθηκε στις φυλακές Μπούτνερ στην Βόρεια Καρολίνα, όπου και απεβίωσε στις 10 Ιουνίου του τρέχοντος έτους σε ηλικία 81 ετών.

Φυσικά, ο Theodore Kaczynski, δεν δήλωσε ποτέ εθνικιστής. Χαράσσοντας μια συνειδητά μονοθεματική οπτική των πραγμάτων, στα τελευταία του χρόνια απέρριψε και την νεότερη έννοια του «οικοφασισμού», όπως την αντιλαμβανόταν. Παρ’ όλα αυτά, έθεσε την Φύση ως το θετικό ιδεώδες απέναντι στην τεχνολογία, κάτι που αποτελεί τομή με την Εθνικιστική Ιδεολογία, η οποία πηγάζει από τους φυσικούς νόμους (εντελώς πρακτικά και όχι απλά συναισθηματικά). Επιπλέον, κατέκρινε την έλλειψη θρησκευτικότητας της Δύσεως, επικροτούσε την αποτυχία, τόσο της Γαλλικής όσο και της Κομμουνιστικής επανάστασης και πολέμησε, από την πρώτη στιγμή, κάθε προσπάθεια καπηλείας του μηνύματος του από αριστερούς και αναρχικούς «ακτιβιστές». Μάλιστα, σε αυτή την εναντίωση στον αριστερισμό αφιέρωσε δύο ολόκληρα κεφάλαια από την διακήρυξη του («Η ψυχολογία του σύγχρονου αριστερισμού» και «Ο κίνδυνος του αριστερισμού»), ορίζοντας τον αριστερισμό ως «το φάσμα σχετικών δογμάτων που περιλαμβάνουν τον φεμινισμό, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων, την πολιτική ορθότητα κλπ». Την ίδια στάση διατήρησε και μέσα από την φυλακή, όπως φαίνεται ξεκάθαρα στις απαντήσεις που έδωσε σε σύγχρονους αναρχικούς, απορρίπτοντας και τον «αναρχοπριμιτιβισμό» ως συστημικό δημιούργημα και ειρωνευόμενος τους στόχους του δικαιωματισμού με αλληγορικά κείμενα όπως «Το πλοίο των τρελών».

Ως Χρυσαυγίτες, αναγνωρίζουμε τέτοιες μεγάλες προσωπικότητες, ακόμα και αν δεν ανήκουν αυστηρά στον χώρο μας. Αν και η δράση του Kaczynski κατέκτησε την ορατότητα που επιζητούσε, ταυτόχρονα απέσπασε την προσοχή της μάζας από την ουσία των προβληματισμών του. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει γεγονός ότι ανέπτυξε μια ειλικρινή εναντίωση στο παρόν status quo και ένα πεδίο κοινωνικοπολιτικής ενδοσκόπησης με πρωτόγνωρη ευθύτητα. Αποτελεί επομένως, έναν σπάνιο στρατιώτη μιας Ιδέας και έναν στοχαστή που έκρουσε τον «κώδωνα του κινδύνου» για πραγματικές απειλές που η ανθρωπότητα αγνοεί επιδεικτικά. Υπό αυτό το πρίσμα, το 2018, εξεδόθη «Η βιομηχανική κοινωνία και το μέλλον της» σε ελληνική μετάφραση από την Χρυσή Αυγή. Το γεγονός αυτό προκάλεσε, τότε, την υστερική αντίδραση διαφόρων αντιφασιστικών μέσων, τα οποία προσδίδουν ιδεολογικό περιτύλιγμα στον κάθε τιποτένιο εγκληματία αλλά δεν μπόρεσαν να αποδεχτούν την γνωστοποίηση στο ελληνικό κοινό μιας αναγνωρισμένης (κυρίως από εχθρούς!) ιδιοφυίας. Επιβεβαίωσαν έτσι, για πολλοστή φορά, την ανάλυση του «Unabomber» που τους είχε αποδώσει ως βασικά χαρακτηριστικά τα συναισθήματα κατωτερότητας και την άρνηση της πραγματικότητας.

Θα ήταν άσκοπο να επιχειρήσουμε μια βαθύτερη ανάλυση του έργου της συγκεκριμένης προσωπικότητας από εδώ. Μια τέτοια ανάλυση αρμόζει περισσότερο στον πρόλογο και τις σημειώσεις κάποιας νεότερης έκδοσης, καθώς δεν θα μπορούσε να γίνει κατανοητή χωρίς πρωτότυπα κείμενα. Αντ’ αυτού, παραθέτουμε, ένα δείγμα από την περιβόητη διακήρυξη όπου ο Kaczynski περιγράφει «προφητικά» το μέλλον της βιομηχανικής κοινωνίας, σύμφωνα με το «καλύτερο δυνατό σενάριο» (δεκαετίες πριν την άνοδο εργοδοτών όπως η Uber, η Amazon, η Wolt κτλ):

«Οι άνθρωποι θα σπαταλάνε το χρόνο τους γυαλίζοντας ο ένας τα παπούτσια του άλλου, πηγαίνοντας τους με το αυτοκίνητο εκεί που επιθυμούν, φτιάχνοντας χειροτεχνίες ο ένας για τον άλλον, σερβίροντας ο ένας τον άλλον κλπ. Αυτό για εμάς αποτελεί ένα εξευτελιστικό στάδιο, στο οποίο θα μπορούσε να κατρακυλήσει το ανθρώπινο γένος, κι αμφιβάλλουμε για το πόσοι θα ήταν εκείνοι που θα ένιωθαν ικανοποιημένοι από τη ζωή τους δουλεύοντας σε τόσο άσκοπες δουλειές. Θα αναζητούσαν άλλες, πιο επικίνδυνες διεξόδους (ναρκωτικά, έγκλημα, θρησκευτικές αιρέσεις, ομάδες μίσους) εκτός κι αν ήταν βιολογικά ή ψυχολογικά κατασκευασμένοι για να υιοθετήσουν έναν τέτοιο τρόπο ζωής. […]Αυτά τα κατασκευασμένα ανθρώπινα όντα, ενδεχομένως να αισθάνονται ευτυχισμένα σε μια τέτοια κοινωνία, αλλά το πιο σίγουρο είναι ότι δε θα είναι ελεύθερα. Απλά θα έχουν υποβιβαστεί σε κατοικίδια ζώα.»

ΠΗΓΗ: antepithesi.gr