Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Τουρκία: Νέα σχολικά βιβλία με «γαλάζια πατρίδα», «αβάσιμους αρμενικούς ισχυρισμούς» και πολλά άλλα!

Μια δομική και μακροπρόθεσμη ιδεολογική στροφή επιχειρείται στο εκπαιδευτικό σύστημα της Τουρκίας, με το Υπουργείο Παιδείας της χώρας να προχωρά σε ριζική αναθεώρηση των σχολικών βιβλίων. Όπως αναφέρει η ενημερωτική ιστοσελίδα hurriyetdailynews.com, δεν πρόκειται για μια απλή, τυπική διόρθωση εκπαιδευτικού υλικού, αλλά για μια συστηματικά μελετημένη επιχείρηση αλλαγής ορολογιών. Ο αντικειμενικός στόχος είναι η μετατροπή του επεκτατικού δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» σε βιωματική εθνική συνείδηση, ο εξωραϊσμός ιστορικών εγκλημάτων, η ταύτιση με το σκληρό ισλαμικό αφήγημα και η καλλιέργεια μιας βαθιάς επιφυλακτικότητας απέναντι στη Δύση για τις επόμενες γενιές των Τούρκων πολιτών.

Η πιο κρίσιμη εξέλιξη για τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο είναι η επίσημη εισαγωγή του επεκτατικού δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας» στα σχολικά θρανία, τοποθετώντας τη γεωπολιτική ατζέντα της Άγκυρας στην κορυφή της εκπαιδευτικής βαθμίδας.

Όπως αποκαλύπτει η hurriyetdailynews.com, νέα εννοιολογικά πλαίσια όπως η «Γαλάζια Πατρίδα» για τα θαλάσσια δικαιώματα και η «Πράσινη Πατρίδα» για τα δάση ενσωματώνονται πλέον επίσημα στα σχολικά εγχειρίδια.

Η κίνηση αυτή δείχνει ότι το σχέδιο της τουρκικής κυβέρνησης είναι απόλυτα μελετημένο. Δεν πρόκειται απλώς για ένα αφήγημα της παρούσας πολιτικής ηγεσίας ή για μια θεωρία κάποιων αξιωματικών, αλλά για μια προσπάθεια να μετατραπεί η αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου σε «νόμο του κράτους» και, κυρίως, σε «εθνική συνείδηση» του μέσου Τούρκου μαθητή.

Μέσα από τα νέα βιβλία, οι επόμενες γενιές των Τούρκων θα μεγαλώσουν θεωρώντας ως αυτονόητο ότι το μισό Αιγαίο και μεγάλο  μέρος της ανατολικής Μεσογείου τούς ανήκει.

Εξωραϊσμός της Αρμενικής Γενοκτονίας

Μια εξίσου σοβαρή αναθεώρηση αφορά στη συστηματική προσπάθεια εξωραϊσμού και πλήρους άρνησης της Γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915 από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.

«Το ζήτημα, που συνήθως αναφέρεται στην τουρκική εκπαίδευση ως «αρμενικό ζήτημα» ή «αρμενικό θέμα», θα παρουσιάζεται πλέον στους μαθητές ως «αβάσιμοι αρμενικοί ισχυρισμοί», αναφέρει η ίδια ιστοσελίδα.

Ακόμη και οι διωγμοί των Αρμενίων υφίστανται λεκτικό «λίφτινγκ». Η πολιτική μετεγκατάστασης δεν θα περιγράφεται πλέον ως «Νόμος περί Μετακίνησης», αλλά ως «Νόμος περί Επανεγκατάστασης». Η λέξη «επανεγκατάσταση» επιλέγεται σκόπιμα για να δώσει την ψευδαίσθηση μιας οργανωμένης, ειρηνικής και δήθεν προστατευτικής κρατικής μέριμνας, κρύβοντας πίσω από τις λέξεις τις σφαγές και τον βίαιο εκτοπισμό εκατομμυρίων ανθρώπων.

Το στίγμα της νέας αυτής πολιτικής έδωσε με απόλυτο τρόπο ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Παιδείας, Γιουσούφ Τεκίν, κατά τη διάρκεια τοποθετήσεών του σχετικά με το νέο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.

«Υπάρχουν κάποιες έννοιες που μας έχουν επιβληθεί μέσα από το εκπαιδευτικό μας πρόγραμμα χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε. Για παράδειγμα, κάτι που μπορεί να σας φαίνεται εντελώς αθώο είναι ότι στα βιβλία ιστορίας μάς το διδάσκουν ως “Σταυροφορίες”», δήλωσε, αναφερόμενος στις στρατιωτικές εκστρατείες που εξαπέλυσε ο Παπισμός μεταξύ 1095 και 1291 εναντίον μουσουλμανικών ηγεμόνων, αναφέρει το hurriyetdailynews.com.

«Ίσως ακούγεται αθώο στη γλώσσα μας, όμως όταν λέμε “εκστρατεία”, ακούγεται αποδεκτό, σχεδόν καλοπροαίρετο. Στην πραγματικότητα όμως επρόκειτο για επίθεση. Γι’ αυτό αφαιρέσαμε τον όρο “Σταυροφορίες” από το πρόγραμμα σπουδών και τον αντικαταστήσαμε με τον όρο “Επιθέσεις των Σταυροφόρων”. Αυτός είναι ο σωστός όρος», είπε ο υπουργός.

Μέσα από αυτή την αυτούσια τοποθέτηση γίνεται φανερό ότι η Άνκυρα επιδιώκει να γαλουχήσει τους μαθητές με το αίσθημα του «αμυνόμενου Ισλάμ» απέναντι σε μια διαχρονικά επιθετική Δύση.

Επίσης, η «Εποχή των Ανακαλύψεων» γίνεται «Πολιτικές Αποικιοκρατίας». Ο όρος που χρησιμοποιείται παγκοσμίως για να περιγράψει τα μεγάλα εξερευνητικά ταξίδια από τον 15ο αιώνα και έπειτα, σβήνεται από τα τουρκικά βιβλία. Στη θέση του μπαίνει μια ξεκάθαρα φορτισμένη πολιτική ορολογία, καθώς θα αναφέρεται πλέον ως «Πολιτικές Αποικιοκρατίας», εστιάζοντας αποκλειστικά στην αποικιακή επέκταση που ακολούθησε τις ευρωπαϊκές εξερευνήσεις νέων ηπείρων.

Η «Κεντρική Ασία» μετονομάζεται σε «Τουρκεστάν». Ο γεωγραφικός όρος «Κεντρική Ασία», που παραδοσιακά διδασκόταν ως η προγονική πατρίδα των Τούρκων πριν από την άφιξή τους στην Ανατολία, καταργείται. Στο εξής θα αναφέρεται ως «Τουρκεστάν» στο εκπαιδευτικό υλικό.

Τέλος, το νέο σχέδιο του υπουργείου προβλέπει μια στροφή προς προγράμματα σπουδών ειδικά προσαρμοσμένα σε κάθε πόλη. Αντί για ένα ενιαίο εθνικό εκπαιδευτικό μοντέλο, τα σχολεία θα προσαρμόζουν ολοένα περισσότερο τη διδασκαλία στις οικονομικές ανάγκες κάθε επαρχίας, προκειμένου οι μαθητές να αποφοιτούν με δεξιότητες που ανταποκρίνονται άμεσα στην τοπική αγορά εργασίας.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Τετάρτη 29 Απριλίου 2026

Καθηγητής με… γυναικείο στήθος διδάσκει στο Oxford University! (VIDEO)

Αυτά είναι τα αποτελέσματα της woke ατζέντας η οποία στην ΕΕ αλλά και στην Βρετανία, «θριαμβεύει»

Φανταστείτε να πληρώνετε 10.000 λίρες ετησίως για να στέλνετε τα παιδιά σας στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και αυτός να είναι ο καθηγητής τους.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Κυριακή 1 Μαρτίου 2026

Αυστρία: Γονείς αποσύρουν παιδιά από τα δημόσια σχολεία – «Ελάχιστα παιδιά μιλάνε Γερμανικά»

Όλο και περισσότεροι γονείς στην Αυστρία που έχουν τη σχετική οικονομική δυνατότητα αποσύρουν τα παιδιά τους από τα δημόσια σχολεία, εκφράζοντας έντονη ανησυχία ότι η έλλειψη επαρκούς γνώσης της γερμανικής γλώσσας στις τάξεις υπονομεύει σοβαρά το επίπεδο της εκπαίδευσης.

«Στην τάξη μόνο τέσσερα παιδιά μιλούσαν γερμανικά»

Όπως μεταδίδει η εφημερίδα Heute, η Σαμπίνε Γ., μητέρα τριών παιδιών από τη Βιέννη, πήρε την απόφαση μετά από δύο χρόνια φοίτησης της κόρης της σε δημοτικό σχολείο στην περιοχή Ρούντολφσχαϊμ–Φίνφχαους. Στην τάξη της κόρης της, της Λένα, μόλις τέσσερα παιδιά μιλούσαν άπταιστα γερμανικά.

Σύμφωνα με τη μητέρα, οι δάσκαλοι αφιέρωναν μεγάλο μέρος του χρόνου τους στη μετάφραση βασικών οδηγιών και στην απλή επικοινωνία, αφήνοντας ελάχιστο περιθώριο για ουσιαστικό μάθημα. Στο τέλος της πρώτης σχολικής χρονιάς, η κόρη της δεν μπορούσε ακόμη να απαγγείλει το αλφάβητο, ενώ αρκετοί συμμαθητές της υποχρεώθηκαν να επαναλάβουν την τάξη.

Τάξεις με παιδιά διαφορετικών ηλικιών και επιπέδων

Η κατάσταση, όπως περιγράφει η Σαμπίνε, δεν βελτιώθηκε τη δεύτερη χρονιά. Στην ίδια τάξη συνυπήρχαν μεγαλύτερα παιδιά που είχαν μείνει πίσω πολλές φορές με μικρότερους μαθητές, δημιουργώντας σοβαρά αναπτυξιακά και μαθησιακά χάσματα.

Η ίδια αποδίδει μεγάλο μέρος της καθυστέρησης στη χαμηλή γνώση της γερμανικής γλώσσας.

Πολιτισμική και θρησκευτική πίεση μέσα στο σχολείο

Οι ανησυχίες δεν περιορίστηκαν στα μαθήματα. Η μητέρα ανέφερε ότι η κόρη της άρχισε να υιοθετεί συμπεριφορές και απόψεις από το σχολικό περιβάλλον, όπως το να αρνείται να φάει χοιρινό επειδή της είπαν ότι είναι «ακάθαρτο», αλλά και να αποφεύγει συγκεκριμένα ρούχα το καλοκαίρι.

«Ένιωσα ότι το παιδί μου δεχόταν έντονη επιρροή», δήλωσε.

Μεταγραφή σε ιδιωτικό σχολείο

Μετά τη Β΄ Δημοτικού, η οικογένεια μετέγραψε τη Λένα σε ιδιωτικό σχολείο στη Βιέννη, με μηνιαίο κόστος 560 ευρώ. «Δεν ήθελα να βλέπω το παιδί μου να μένει πίσω. Πρόκειται για το μέλλον της», τόνισε η μητέρα.

«Η γερμανική γλώσσα είναι μειοψηφία στις τάξεις»

Ανάλογες εικόνες περιγράφουν και εκπαιδευτικοί σε άλλες περιοχές της χώρας. Στο Γκρατς, η διευθύντρια του δημοτικού σχολείου Μπέρτα φον Ζούτνερ στην περιοχή Γκρις ανέφερε ότι η γερμανική είναι πλέον μειοψηφική ως μητρική γλώσσα.

«Έχουμε τέσσερα ή πέντε παιδιά στα 170 με μητρική γλώσσα τα γερμανικά», δήλωσε. Περίπου το 80% των μαθητών είναι μουσουλμάνοι.

Σύμφωνα με την ίδια, υπάρχουν συχνές εντάσεις για θρησκευτικά και πολιτισμικά ζητήματα, αντιδράσεις σε μαθήματα σεξουαλικής αγωγής και παράπονα για χριστουγεννιάτικα σύμβολα, όπως τα δέντρα. Παράλληλα, ορισμένες οικογένειες αποσύρουν τα παιδιά τους από το σχολείο για ημέρες λόγω θρησκευτικών εορτών χωρίς επίσημη άδεια.

Στοιχεία-καμπανάκι από το υπουργείο Παιδείας

Σύμφωνα με στοιχεία του αυστριακού υπουργείου Παιδείας (Νοέμβριος 2025), 46.385 μαθητές σε όλη τη χώρα δεν μπορούν να παρακολουθήσουν το μάθημα λόγω ανεπαρκούς γνώσης της γερμανικής. Αν και ο αριθμός είναι ελαφρώς μειωμένος σε σχέση με πέρυσι, παραμένει δραματικά αυξημένος σε σύγκριση με πριν από δέκα χρόνια.

FPÖ: «Εκπαιδευτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης»

Ο εκπρόσωπος Παιδείας του Κόμματος της Ελευθερίας (FPÖ), Χέρμαν Μπρύκλ, προειδοποίησε:

«Όταν ένας στους τέσσερις μαθητές μιλά στο σπίτι άλλη γλώσσα και οι ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες λόγω ανεπαρκούς γερμανικής εκρήγνυνται, δεν μιλάμε πλέον για πρόκληση, αλλά για εκπαιδευτική κατάσταση έκτακτης ανάγκης».

Χαρακτήρισε μάλιστα την κατάσταση στη Βιέννη «ιδιαίτερα δραματική», επισημαίνοντας ότι το 41,2% των μαθητών στην πρωτεύουσα δηλώνονται μουσουλμάνοι.

Παρόμοια προβλήματα σε Γαλλία και Γερμανία

Ανάλογες ανησυχίες καταγράφονται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Στη Γαλλία, εθνικές αξιολογήσεις το 2024 έδειξαν ότι λιγότεροι από τους μισούς μαθητές της τελευταίας τάξης του δημοτικού έχουν επαρκείς γλωσσικές δεξιότητες.

Στη Γερμανία, ο αρχηγός της αστυνομίας του Βερολίνου Σλόβικ Μάιζελ δήλωσε πρόσφατα ότι η πλειονότητα των αποτυχημένων εξετάσεων πρόσληψης οφείλεται σε ανεπαρκή γνώση της γερμανικής γλώσσας. «Έχουμε πολύ σοβαρό πρόβλημα γλωσσικών δεξιοτήτων, ανεξαρτήτως εθνικότητας», τόνισε.

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2025

Η Ελλάδα που ξεχνά τα παιδιά της

Το λεγόμενο εθνικό κέντρο στέλνει ψηφοδέλτια στους Έλληνες του εξωτερικού, αλλά όταν εκείνοι ζητούν σχολεία και δασκάλους, τους λένε ότι «δεν υπάρχουν πόροι»

Του Γιάννη Χ. Κουριαννίδη*

Είναι βαθιά λυπηρό και εξοργιστικό συνάμα το να βλέπει κανείς ένα κράτος να ξεχνά τα ίδια τα παιδιά του. Να κλείνει τα σχολεία και τα τμήματα ελληνικής γλώσσας στη Γερμανία, τη στιγμή μάλιστα που με τη μετανάστευση των τελευταίων χρόνων ο πληθυσμός των ομογενών μας έχει αυξηθεί εκεί κατά πολύ. Κι όμως, από τις 150 σχολικές μονάδες και τμήματα έχουν μείνει μόλις… 29 και από τους 500 εκπαιδευτικούς υπάρχουν σήμερα μόνο… 15!

Πρόσφατα η κραυγή των εκπροσώπων της Συνομοσπονδίας Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων των Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας από το κρατίδιο Βάδης – Βυρτεμβέργης έφτασε μέχρι την εκπομπή μεγάλης τηλεθέασης σε ελληνικό κανάλι, ενώ την περασμένη Κυριακή, 9 Νοεμβρίου, συγκεντρώθηκαν στη Στουτγάρδη, μαζί με τα παιδιά τους, για να δημιουργήσουν ένα βίντεο, προκειμένου να ευαισθητοποιήσουν τους αρμοδίους για το κρίσιμο σημείο στο οποίο έχει φτάσει η διδασκαλία της ελληνικής λόγω των ελλείψεων σε τμήματα και προσωπικό.

Πώς γίνεται, αλήθεια, στις εκκλήσεις των ομογενών μας, τις διαμαρτυρίες, τις επιστολές, τις εκθέσεις και τις ενημερώσεις τους, τόσο προς την κυβέρνηση όσο και προς όλα τα ελλαδικά κόμματα, η Πολιτεία να απαντά με μια εκκωφαντική σιωπή; Προφανώς, διότι στην πραγματικότητα απλώς δεν νοιάζεται! Κάθε φορά που πλησιάζουν εκλογές όλοι θυμούνται την ομογένεια. Οι πολιτικοί φωτογραφίζονται σε εκδηλώσεις και παρελάσεις, υπόσχονται στήριξη, ομιλούν για «πρεσβευτές του Ελληνισμού», για «γέφυρες πολιτισμού» και άλλα τέτοια βαρύγδουπα.

Μόλις, όμως, σβήσουν τα φλας, η πραγματικότητα επιστρέφει ωμή: σχολεία χωρίς δασκάλους, τμήματα ελληνικών που καταργούνται, παιδιά που παλεύουν να μάθουν ή να μην ξεχάσουν τη μητρική τους γλώσσα μέσα από το… διαδίκτυο και άλλες πρόχειρες εναλλακτικές μεθόδους. Πού είναι, αλήθεια, οι «ευαισθητοποιημένοι» υπουργοί Παιδείας; Πού είναι τα κόμματα που «κόπτονται» για την εθνική ταυτότητα;

Το λεγόμενο «εθνικό κέντρο» στέλνει ψηφοδέλτια στους Έλληνες του εξωτερικού, αλλά όταν εκείνοι ζητούν σχολεία και δασκάλους, τους λένε ότι «δεν υπάρχουν πόροι». «Πόροι» φαίνεται πως υπάρχουν για τα ταξίδια των εκάστοτε υπουργών, που μιλούν για «στήριξη της διασποράς», χωρίς ποτέ να έχουν μπει σε μια ελληνική τάξη στη Γερμανία. Και κάπως έτσι τα Ελληνόπουλα, αυριανοί επιστήμονες και επιχειρηματίες, μεγαλώνουν αποκομμένα από τη γλώσσα τους, από τη ρίζα τους, από τη μνήμη τους. Γιατί η γλώσσα είναι το νήμα που συνδέει τους ανθρώπους με την πατρίδα, ακόμα κι αν τους χωρίζουν χιλιάδες χιλιόμετρα.

Είναι το βλέμμα ενός παιδιού που μαθαίνει να γράφει «Ελλάδα» και να νιώθει ότι ανήκει κάπου. Είναι μια ζεστή «καλημέρα» στο προαύλιο ενός σχολείου στη Στουτγάρδη ή στο Μόναχο, που προσφέρει ζωή σε μια κοινότητα. Κι όμως. Αυτό το νήμα κόβεται βίαια, με «ορθολογιστικές» προσεγγίσεις γραφειοκρατών και με υπουργικές υπογραφές, που αποφασίζουν για περικοπές.

Ας μη γελιόμαστε. Η ευθύνη βαρύνει όλους. Τόσο την κυβέρνηση, που δεν κάνει τίποτα, όσο και την αντιπολίτευση, που γνωρίζει αλλά δεν φωνάζει. Και η σιωπή είναι συνενοχή. Αν το παιδί ενός Έλληνα μετανάστη στη Γερμανία (και αλλού) πάψει να μιλά ελληνικά, δεν θα φταίει εκείνο. Θα φταίει η πατρίδα, που του γύρισε την πλάτη. Η ελληνική γλώσσα δεν είναι μουσειακό έκθεμα, αλλά ζωντανός οργανισμός. Και αν δεν τη φροντίσουμε, θα χαθεί και μαζί της θα χαθεί και ένα κομμάτι της ψυχής μας. Τότε ίσως καταλάβουμε ότι τα έθνη δεν χάνονται όταν φτωχύνει το κράτος τους, αλλά όταν αναγκαστεί η γλώσσα τους να σιωπήσει. Τότε, όμως, θα είναι πια πολύ αργά.

*Διευθυντής περιοδικού «Ενδοχώρα»

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr