Τα λένε πλέον μόνοι τους χωρίς κανέναν ενδοιασμό – Η Καμάλα Χάρις ανακοίνωσε ότι αν εκλεγεί θα επιβάλει αυστηρή λογοκρισία στα κοινωνικά δίκτυα και πλήρη έλεγχο στο τι δημοσιεύεται

Την προαναγγελία ενός αυστηρού νομοθετικού πλαισίου σε ότι αφορά τη λειτουργία των δικτύων κοινωνικής διασύνδεσης έκανε η υποψήφια πρόεδρος των ΗΠΑ Καμάλα Χάρις σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις της ως υποψήφια.

Η Καμάλα Χάρις ουσιαστικά περιέγραψε πως εάν βγει πρόεδρος των ΗΠΑ θα εφαρμόσει ένα αυστηρότατο ρυθμιστικό πλαίσιο αναφορικά με τη λειτουργία των πλατφόρμων αυτών λέγοντας ότι το υπάρχον καθεστώς πρέπει να σταματήσει.

«Αυτό που πρέπει να λεχθεί είναι ότι δεν μπορείς να έχεις διαφορετικούς νόμους για το facebook και διαφορετικούς για το twitter.

Πρέπει να υπάρχει μια υπευθυνότητα από τα αυτά τα δίκτυα και να αντιληφθούν τη δύναμη που έχουν.

Μιλούν ευθέως σε εκατομμύρια, εκατομμυρίων χρηστών χωρίς κανένα επίπεδο ελέγχου ή νομοθεσίας. Αυτό πρέπει να σταματήσει», είπε η Κ. Χάρις.

Ουσιαστικά η Κ. Χάρις περιέγραψε την λογοκρισία που θα εισάγει στην λειτουργία των δικτύων, καθώς με τον όρο νομοθεσία εννοεί στην πραγματικότητα τον απόλυτο έλεγχο της πληροφορίας.

Ως βασική αιτιολόγηση είναι η πεπατημένη της «παραπληροφόρησης», των «ψευδών ειδήσεων», του «εξτρεμιστικού και εχθροπαθούς λόγου».

Οτιδήποτε που δεν θα συμπορεύεται με το επίσημο εκάστοτε διήγημα απλώς θα εντάσσεται στις τρεις πιο πάνω κατηγορίες μέσω του «νομοθετικού πλαισίου» και θα λογοκρίνεται ύη θα απαγορεύεται.

Φυσικά μετά τις ΗΠΑ θα ακολουθήσει η ΕΕ και οι υπόλοιποι «ακόλουθοι».

Υπενθυμίζεται ότι της Καμάλα Χάρις είχε προηγηθεί ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητστοτάκης.

Σε ομιλία του στη Βουλή τον Μάρτιο του 2021 είχε σημειώσει πως τα social media δημιουργούν πρόβλημα στη Δημοκρατία.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Οι πληγές του ελληνόφωνου «Φαραώ»

30/08/2024

Παναγιώτης Λιάκος

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και νομίζει ότι έκανε μεγάλη πολιτική ντρίμπλα και πιστεύει ότι με την έμπνευσή του θα βάλει χειρόφρενο στα ποσοστά της Ν.Δ., που κουτρουβαλάνε στον γκρεμό: ανακοίνωσε τριαντάλεπτο «σκόντο» στα διόδια της Αττικής Οδού! Ίσως να περίμενε άμα τη ανακοινώσει να συρρεύσουν στίφη μουζίκων έξω από το Μέγαρο Μαξίμου και να τον ευλογούν για την… επική έκπτωση.

Ωστόσο, δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Άπαντες γνωρίζουν ότι από την Πρωτοχρονιά του 2024 έχουν αυξηθεί τα διόδια σε όλο το δίκτυο των αυτοκινητοδρόμων και οι συμβάσεις της κυβέρνησης με τους ομίλους που εκμεταλλεύονται τους ελληνικούς δρόμους παραπέμπουν σε αποικιοκρατικό καθεστώς. Επιπλέον, οι κυβερνητικές εξυπηρετήσεις προς τις εταιρίες που μας χαρατσώνουν για κάθε πέρασμα από τις μπάρες τους έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο, ώστε θα αποζημιώνονται όποτε χιονίζει πολύ ή βρέχει πολύ και θα κλείνουν οι δρόμοι για λόγους ασφαλείας. Βρέξει – χιονίσει ο φαταούλας θα κονομήσει, μαντάμες και μεσιέδες!

Αφού δεν έπιασε το κόλπο με τα φραγκοδίφραγκα των διοδίων, τώρα τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ καλλιεργούν την ιδέα ότι η Ελλάς περιμένει με κομμένη την ανάσα τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, τις λεγόμενες «παροχές». Αστείο δεν είναι τούτο; Ο Μητσοτάκης υποτίθεται ότι αν ξυπνήσει από το φιλολαϊκό πλευρό του θα «δώσει λεφτά» κι αν όχι «θα είναι σφιχτός». Κοντολογίς, με την ακρίβεια και την υπερφορολόγηση σου παίρνει χίλια, και με τις «παροχές» θα σου δώσει 5 (όσα δάχτυλα έχει και μια χερούκλα που φασκελώνει).

Οι «παροχές» από τα δικά μας λεφτά είναι πάντοτε ελάχιστες και με ορίζοντα το απώτερο μέλλον. Οι πληγές που ανοίγει στο κορμί του έθνους ο αφορισθείς από τον πρώην μητροπολίτη Αιγιαλείας και Καλαβρύτων πρωθυπουργός είναι πληρωτέες επί τη εμφανίσει. Νομοί ολόκληροι παραδίδονται στο πυρ. Περιφέρειες βουλιάζουν στα λασπόνερα. Ποταμοί και λίμνες ξεραίνονται. Περιοχές ερημοποιούνται. Πόλεις βρομοκοπούν ψαρίλα επειδή στον λιμένα τους σήπονται δεκάδες τόνοι νεκρών ιχθύων. Η ειδησεογραφία στην Ελλάδα θυμίζει Αποκάλυψη. Ο μητσοτακισμός δεν αντιμετωπίζεται μόνο με εκλογές. Θέλει ρίψη αγιασμού με ρωσικά πυροσβεστικά Beriev Βe-200 κι έναν βαρβάτο, πολυήμερο εξορκισμό από την αφρόκρεμα των εξορκιστών που διαθέτει η Εκκλησία μας. Ο Θεός να βάλει το χέρι του…

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Darkwood - Heart of France

Η “κατάρα” της Χρυσής Αυγής

30/08/2024

Το Λαϊκό Εθνικιστικό Κίνημα αποτελεί ένα μοναδικό στα ελληνικά ιστορικά φαινόμενο. Με πάνω από σαράντα χρόνια αδιάλειπτων αγώνων και με παραγωγή ιδεολογικού πλούτου κατάφερε να συσπειρώσει μισό εκατομμύριο Έλληνες και να τους εκπροσωπήσει για περίπου μία ολόκληρη δεκαετία στο κοινοβούλιο, καταστώντας την έτσι συνώνυμο με τον γνήσιο εθνικισμό, και, μοιραία, με το απόλυτο κακό, αφού στην Ελλάδα ο εθνικισμός βρίσκεται ιδεολογικά και πολιτικά υπό διωγμό. Η πολιτική σκευωρία και τα επακόλουθα της, όπως η πρόσφατη απαγόρευση συμμετοχή της στις “ελεύθερες εκλογές” της μεταπολίτευσης λόγου χάρη, έχει δώσει νέα μορφή στην νεοελληνική πραγματικότητα, της οποία απαράβατος κανόνας είναι η απαγόρευση οποιασδήποτε ονομαστικής αναφοράς, ακόμα κι αν πρόκειται για παραπληροφόρηση ή δυσφήμιση.

Στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας, κατά τη τελευταία συνεδρίαση, τα πράγματα ξέφυγαν εκτός ελέγχου επειδή ο “γαλάζιος” πρώην δήμαρχος συσχέτισε την παράταξη του “πράσινου” νυν δημάρχου με την Χρυσή Αυγή. Τον ανούσιο αυτό σκυλοκαβγά ολοκλήρωσαν με τις τοποθετήσεις τους οι εκπρόσωποι των υπόλοιπων κομμάτων και κάπως έτσι, φιλελεύθεροι, μαρξιστές, “πατριώτες” και δήθεν ακραίοι εθνικιστές που μέχρι πρότινος εκλιπαρούσαν για τις ψήφους της Χρυσής Αυγής, έσπευσαν να διαβεβαιώσουν πως η Χρυσή Αυγή “τελείωσε” και πως δεν μπορεί με κανέναν τρόπο η πρωτεύουσα ή οι θεσμοί να παρουσιάζονται ως κάτι άλλο εκτός από δημοκρατικοί.

Σε ό,τι αφορά τον παραλληλισμό της Χρυσής Αυγής με τους εκπροσώπους του δημοκρατικού τόξου τα πράγματα ήταν ανέκαθεν ξεκάθαρα για εμάς. Ουδέποτε προσκυνήσαμε τις κίβδηλες ιδέες του ψευτομοντερνισμού που με πίστη υπηρετούν και ουδέποτε επιχειρήσαμε να αποκρύψουμε τις εγκληματικές ευθύνες που βαραίνουν όλα τα κόμματα που εκπροσωπούν, αφού έχουν οδηγήσει την Ελλάδα στο χείλος της ηθικής και έπειτα της κοινωνικής και οικονομικής κατάρρευσης. Η αναζήτηση κάποια δημοκρατικής πιστότητας αποτελεί μέρος ενός κακόγουστου θεάτρου όπου αυτοί που επιβάλλουν απαγορεύσεις, λογοκρισία, εξαπολύουν διώξεις και συναινούν σε παράνομες και αντισυνταγματικές μεθοδεύσεις επικαλούνται τις αξίες της ισότητας και της δικαιοσύνης. Από την άλλη, εκείνοι που αναζητούν μία χαραμάδα διεξόδου για τα “μεγάλα σαλόνια” αυτής της δημοκρατίας άδικα επιμένουν στο να απαρνούνται ιδέες στις οποίες ουδέποτε πίστεψαν, ο ρόλος που τους δόθηκε είναι αυτός ενός κομπάρσου και ως τέτοια θα τερματίσουν την όποια πολιτική τους καριέρα. Για τη Χρυσή Αυγή, που αποτελεί το απόλυτο κακό για την ελληνική πραγματικότητα, αποτελεί τίτλο τιμής να συνεχίζουν να την υβρίζουν οι αυτόκλητοι εκπρόσωποι της δημοκρατίας. Φαίνεται ότι ο πόλεμος με την παραδικαστική δίωξη και τις αλλεπάλληλες απαγορεύσεις, η ολοκληρωτική φίμωση, το κυνήγι μαγισσών που έχουν εξαπολύσει δεν είναι αρκετά για να “τελειώσουν” τον εθνικισμό κι αυτό από μόνο του μαρτυρεί το τι ήταν, είναι και θα παραμείνει η Χρυσή Αυγή ως ΣΥΜΒΟΛΟ μίας αλύγιστης πίστης ενάντια στην μπακαλίστικη λογική των μισθοφόρων “ιδεολόγων”.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Alain de Benoist: Η γραμμική και η κυκλική αντίληψη της ιστορίας

Αναφέρω με δυο λόγια τις μεγάλες έννοιες – αντιλήψεις της ιστορίας οι οποίες δεν σταμάτησαν να παραλληλίζονται ή να αντιτίθενται. Η γραμμική και η κυκλική ιστορία.

Αναφορικά λοιπόν με την γραμμική ιστορία να πω ότι εμφανίζεται στον χρόνο και στον χώρο της Ευρώπης με τον ιουδαιοχριστιανισμό. Θέτει την ιστορική πορεία σαν μια γραμμή, που συνδέει μια κατάσταση προϊστορική (αρχέγονος παράδεισος, κήπος της Εδέμ) με μια κατάσταση μεταϊστορική, (εγκαθίδρυση της βασιλείας του Θεού επί της γης).

Σύμφωνα με αυτήν λοιπόν, άλλοτε ο άνθρωπος ζούσε σε πλήρη αρμονία με τον Δημιουργό. Άλλα μια μέρα έκανε ένα λάθος (το προπατορικό, κληρονομικό αμάρτημα). Διώχθηκε τότε από τον παράδεισο και εισήλθε στην ιστορία μέσα σε αυτήν την «κοιλάδα των δακρύων», όπου είναι αναγκασμένος να κερδίζει το ψωμί του με τον ιδρώτα του προσώπου του. Αλλά, χάρις στο χαρμόσυνο άγγελμα που είναι η έλευση του Μεσσία (του Ιησού στο χριστιανικό σύστημα) στην γη, μπορεί πλέον να κάνει την «σωστή εκλογή» και να εξασφαλίσει την σωτηρία (ατομικά) για την αιωνιότητα. Στο τέλος των χρόνων, μετά τον τελικό Αρμαγεδδώνα, οι καλοί και οι κακοί θα διαχωριστούν οριστικά οι μεν οπό τούς δε. Η μεταϊστορική κατάσταση θα επαναφέρει την προϊστορική κατάσταση και θα είναι το τέλος της ιστορίας: ή Ιστορία θα κλείσει, θα απορροφηθεί, σαν μια παρένθεση.

Θα πρέπει να πει κανείς ως προς την γραμμική αντίληψη της ιστορίας, για να συνοψίσει, ότι προικίζει την ιστορία με ένα μονοδιάστατο χαρακτήρα, μια αναγκαιότητα αναπόφευκτη διότι είναι αδιανόητο να μην εξελιχθεί η ιστορία με εξαίρεση τα ατυχήματα και τις συμπτώσεις σύμφωνα με την «αποκάλυψη» που είχε ο άνθρωπος από την Βίβλο. Η ιστορία έχει μια ροπή και στις δυο προτιμήσεις του όρου: έχει μια σημασία, πηγαίνει προς μια ορισμένη κατεύθυνση. Συνεπώς η ελευθερία του ανθρώπου είναι στενά περιορισμένη: ο άνθρωπος δεν είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει στην ιστορία, δεν έχει άλλη εκλογή από το να δεχτεί την αποκάλυψη που του γίνεται δια μέσου της υψηλότερης εξουσίας που είναι δυνατόν να υπάρχει ανάλογα με το σύστημα πίστης (π.χ. Θεός για το ιουδαιοχριστιανικό σχήμα). Εξ άλλου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, βλέποντας ως ριζικά διαφοροποιημένα το ένα από το άλλο: το παρελθόν (στο εσωτερικό της ιστορίας) είναι αυτό που δεν θα ξαναέρθει ποτέ. Το μέλλον, αυτό που δεν ήρθε ακόμη ποτέ, και το παρόν είναι σημείο επάνω σε μια γραμμή, της οποίας ξέρει κανείς την αρχή και το τέλος, έστω και αν αγνοεί την διάρκεια. Υπάρχει δηλαδή μια μονοδιάσταση του ιστορικού χρόνου.

Αντίθετα με την γραμμική αντίληψη, η κυκλική αντίληψη της ιστορίας είναι αυτόχθων αντίληψη της Ευρώπης. Φαίνεται να είναι κοινή για όλη την προχριστιανική Ευρωπαϊκή αρχαιότητα. Έρχεται με την παρατήρηση του κόσμου όπως είναι. Θέαμα δηλαδή ενός ορισμένου αριθμού εναλλαγών (οι εποχές), αλυσιδωτών διαδοχών (οι γενεές), επαναλήψεων μέσα σε διαφοροποίηση και διαφοροποιήσεων μέσα σε μια επανάληψη (δεν λούζεται κανείς δυο φορές στο ίδιο νερό, ο ήλιος ανατέλλει κάθε πρωί αλλά συγχρόνως δεν είναι ποτέ ο ίδιος ήλιος). Στηρίζεται στην διαίσθηση μιας δυνατότητας αρμονίας, στηριγμένης στην κανονική περιοδικότητα των κύκλων και στην συμφωνία των αντιθέτων. Έτσι κάθε επικαιρότητα είναι όχι ένα σημείο, αλλά μια διασταύρωση. Κάθε παρούσα στιγμή αναβιώνει ολόκληρο το παρελθόν και περιέχει το δυναμικό ολόκληρου του μέλλοντος. Υπάρχει εδώ δηλαδή μια τρισδιάστατη μορφή του ιστορικού χρόνου. Το παρελθόν ως παρελθόν ξαναζεί σε οποιοδήποτε παρόν. Είναι μια από τις προοπτικές, χάρις στις οποίες ο άνθρωπος μπορεί να κάνει σχέδια και να σφυρηλατεί το πεπρωμένο του.

Στο δικό τους αρχέγονο παρελθόν, για τους προχριστιανικούς λαούς, ο κόσμος είναι πριν από όλα αντιληπτός ως κίνηση. Δεν δημιουργήθηκε κάποια στιγμή και μια για πάντα, αλλά κτίζεται συνεχώς, μέσα σε μια αιώνια μεταμόρφωση. Συνεργαζόμενος σε αυτήν την μεταμόρφωση, ο άνθρωπος συμμετέχει στο θεϊκό έργο και γίνεται με την σειρά του δημιουργός. Όλη η προχριστιανική θρησκεία δεν στηρίζεται σε κάποια οντολογία, αλλά σε φιλοσοφία εξέλιξης την οποία βρίσκουμε τόσο στους προσωκρατικούς όσο και σε νεότερους.

Πηγή: Alain de Benoist – Η θρησκεία της Ευρώπης.

Φιλελευθερισμός τύπου Νέρωνα

26/08/2024

Παναγιώτης Λιάκος

Η θερινή άδεια ήλθε και παρήλθε, αλλά δεν θα παρέλθουν έτσι εύκολα και ανώδυνα όσα δεινά υπέστη η Αττική με τις πρόσφατες πυρκαγιές. Και τα δεινά ήταν πολλά και η σιωπή μεγάλη. Είναι στ’ αλήθεια αξιοπερίεργος ο βελούδινος τρόπος με τον οποίο κριτικάρει την κυβέρνηση Μητσοτάκη ό,τι έχει απομείνει από την πολιτική σκηνή της χώρας. Επί των ημερών της «αριστείας» δεν έχει μείνει λίθος επί λίθου και ο δημόσιος έλεγχος που γίνεται θυμίζει σε αβρότητα τις χαμηλόφωνες ερωτήσεις του μπάτλερ σε δεξίωση βασιλικής οικογένειας, αν ο μαρκήσιος τάδε και ο δουξ δείνα θα ήθελε ακόμα ένα ντρινκ.

Στο γράφημα της σελίδας (πηγή: https://x.com/jodigraphics15/status/1818926691646845240) βλέπουμε πόσο έχει γίνει στάχτη και μπούρμπερη η Αττική την περίοδο Μητσοτάκη. Φέτος κόντεψαν να καούν και τα παρτέρια στην Κοκκινιά και το γκαζόν στις πλατείες του Κορυδαλλού και το μόνο που βρήκαν να πουν και να κάνουν οι ανεκδιήγητοι ανευθυνοϋπεύθυνοι -με πρώτο και χειρότερο τον Κυριάκο Μητσοτάκη- ήταν τρίχες μεγάλου, μεσαίου και μικρού μεγέθους. Από τη μια, έχουμε τις παραδοσιακές δικαιολογίες για την κλιματική αλλαγή, λες και τις άλλες χώρες που δεν έχουν γίνει στάχτη σαν τη δική μας δεν τις αγγίζει η κλιματική αλλαγή. Από την άλλη, μας παρουσιάζουν σαν σπουδαία γεγονότα τις συσκέψεις που κάνουν οι κυβερνητικοί έπειτα από κάθε ανεπανάληπτο χουνέρι. Δηλαδή, η σύσκεψη ΜΕΤΑ την καταστροφή είναι καλύτερη και θα φέρει σημαντικότερα αποτελέσματα από τις συσκέψεις που έγιναν ΠΡΙΝ από την καταστροφή. Επίσης, αξίζει να αναφερθεί και το σχεδόν κωμικό, κατ’ έτος επαναλαμβανόμενο θέαμα με την ανακοίνωση της «δέσμης» μέτρων για την «προστασία» των δασών που γίνεται έπειτα από την παράδοση εκατοντάδων χιλιάδων στρεμμάτων στο πυρ. Αν έδινε κάποιος βάση σε όσα γράφουν, λένε και μεταδίδουν οι φιλοκυβερνητικοί ψιττακοί, θα σχημάτιζε την εντύπωση ότι θα φυτρώνει… fast track ένα έλατο κάθε φορά που ο Μητσοτάκης εκστομίζει ένα «θα».

Πάντως, με διαδικασίες fast track γίνεται η μετατροπή της πάλαι ποτέ πανέμορφης αττικής γης και της Ελλάδος ολόκληρης σε κρανίου τόπο.

Και κάτι για το τέλος: Ο Μητσοτάκης δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει καμία κλιματική αλλαγή, διότι ο ίδιος είναι η κλιματική αλλαγή.

Πηγή: Εφημερίδα «δημοκρατία»