Είναι γεγονός ότι σε κάθε εποχή ανεξαρτήτως, η εκάστοτε καθεστηκυία τάξις χρησιμοποιεί το δικό της αφήγημα της ιστορίας προκειμένου να επιτείνει, να δικαιολογήσει και να διατηρήσει την επικυριαρχία της. Δεν είναι, συνεπώς, καθόλου τυχαίο, ότι σε κάθε ιστορία, όπως αυτή μαθαίνεται και διδάσκεται, οι κυρίαρχοι και οι διαμορφωτές της τρεχούσης τάξεως πραγμάτων αποτελούν τους ήρωες και τους σωτήρες, ενώ οι ηττημένοι είναι πάντα ο «κακός» της ιστορίας, ο «δράκος» του παραμυθιού. Είναι γνωστή η φράση του Βολταίρου, ότι «αν θέλεις να μάθεις ποιοί κυριαρχούν, δες ποιους δεν έχεις δικαίωμα να κρίνεις». Ωστόσο σε αυτό θα μπορούσε να προστεθεί ως συμπλήρωμα η σκέψη ότι αυτοί για τους οποίους μπορείς να πεις τα πάντα χωρίς επιπτώσεις, και σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα να επιβραβευθείς κιόλας, είναι αυτοί τους οποίους η καθεστηκυία τάξις αντιλαμβάνεται ως αντίπαλον δέος και, κατά συνέπειαν, ως στόχο.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.