Νίκος Πλακιάς: "Από σήμερα γνωρίζω ότι δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση σε αυτό το δικαστήριο"

Ολόκληρη η ανάρτηση του Νίκου Πλακιά στο facebook:

“Πριν τρία χρόνια μπάζωσαν τα παιδιά μου και τα πέταξαν 12 χιλιόμετρα μακριά, σε ένα οικόπεδο στην μέση του πουθενά .

Σήμερα μπάζωσαν και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας μας μέσα σε μια αίθουσα που ετοίμαζε και καμάρωνε για αυτήν ο Γιώργος Φλωρίδης δύο χρόνια τώρα.

Μια έδρα αποτελούμενη από φοβισμένα όργανα της δικαιοσύνης, έρμαια μέσα σε ένα κλουβί τρία επί τρία.

Μια αίθουσα που κόστισε 1.500.000€ .

Ακριβώς όπως στο μπάζωμα που δώσανε 800.000€ έτσι και τώρα 1.500.000€ για να μπαζωθεί η υπόθεση.

Όπως μας αντιμετώπισαν τρία χρόνια τώρα έτσι συνεχίζουν να μας αντιμετωπίζουν ακόμα και σήμερα.

Kyriakos Mitsotakis πρέπει χτες κιόλας να παραιτήσετε τον συγκεκριμένο υπουργό όπως και να μπείτε σε σκέψεις για όλα αυτά που λέγατε τόσα χρόνια.

Μια δίκαιη δίκη σε μια αίθουσα που δεν έχετε ξαναδεί όμοια της .

Από ότι καταλάβαμε σήμερα αν η δίκη γίνει όπως έγινε η αίθουσα , καλύτερα να μην ξαναβρεθούμε ποτέ ξανά εκεί !!!

Λυπάμαι αν βγήκα δύο χρόνια τώρα και έλεγα ότι πιστεύω στην Ελληνική Δικαιοσύνη.

Λυπάμαι ειλικρινά.

Έλεγα πάντα ότι θα περιμένω να τελειώσει η δίκη και μετά θα σας πω τι πιστεύω για εκείνη.

Πλέον από σήμερα γνωρίζω ότι δεν θα υπάρξει καμία δικαίωση σε αυτό το δικαστήριο.

Ντροπή σας κύριε Υπουργέ και ντροπή και σε εσάς κύριε Πρωθυπουργέ για την ασέβεια απέναντι στην οικογένεια μας.

Μια οικογένεια που θρηνεί τρία κορίτσια 20 χρονών.”

_________________________________________________________

Ακολουθούν κάποια από τα δεκάδες σχόλια χρηστών που δείχνουν πόσο εμπιστεύονται οι πολίτες το διεφθαρμένο κράτος, τους πολιτικάντηδες και την ανύπαρκτη «ανεξάρτητη δικαιοσύνη»:

Δυστυχώς εγώ δεν πιστεύω στην ελληνική δικαιοσύνη μετά το έγκλημα των Τεμπών. Οι δικαστές είναι όλοι πουλημένοι. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση. Δικαιοσύνη στη χώρα αυτή δεν υπάρχει. Λυπάμαι τις αθώες ψυχές μόνο, που έφυγαν τόσο άδικα και δεν θα δικαιωθούν σε αυτή τη διεφθαρμένη και ξεπουλημένη από θεσμούς χώρα.

Κόστος 1,6 εκατομ....που δαπανήθηκαν όμως; στα χαλασμένα και ανύπαρκτα μικρόφωνα; στην αίθουσα που χωράει οριακά 150 άτομα ενώ είμαστε στα 400 άτομα; στα μέτρα ασφάλειας της αίθουσας; όπως φάγανε τότε έτσι συνεχίζουν να τα τρώνε και τώρα.. θέλω να μας πει η πρόεδρος τι ήπιε πριν ανέβει στα έδρανα γιατί δεν ένοιωθε και δεν καταλάβαινε που βρίσκεται..

Ντράπηκε και η ντροπή σήμερα, Νίκο....πόνεσε η ψυχή μας να σας βλέπουμε να αδικείστε...

Κύριε Nikos Plakias με ρώτησαν σήμερα σε ένα απο τα καφέ που διατηρώ εκεί που ήμασταν μαζεμένοι τι πιστεύω και το μόνο που τους είπα είναι: Δυστυχώς θα το κουκουλώσουν.Με κοίταξαν και έγνεψαν καταφατικά το κεφάλι τους.Μια δίκη χωρίς δικαίωση. Τα λόγια είναι περιττά.

Δικαιοσύνη στην Ελλάδα υπάρχει μόνο για τα δικά τους καθάρματα....Μην τους αφήσετε σε χλωρό κλαρί... Ήμαστε μαζί σας...

Δεν πίστεψα ποτέ στην ελληνική δικαιοσύνη,  αλλά τι να περιμένω από χώρα που μια ζωή δυστυχώς όλα είναι κάτω από το πέπλο μίας συγκάλυψης.  Δεν υπάρχει διαφάνεια πουθενά,  είναι μία χώρα που το μόνο που έχει είναι τα λαμόγια. Δεν περίμενα ποτέ να δικαιωθείτε δυστυχώς και ούτε και πρόκειται, κρίμα σε αυτή τη νεολαία που έφυγε, κρίμα στα κορίτσια. Ντροπή, ντροπή, ντροπή, ντροπή, ντρέπομαι για άλλη μια φορά. ΝΤΡΟΠΗ ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ

...Αχ η μάνα.... συγγνώμη σ' αυτήν τη μάνα.... συγγνώμη για τους αλήτες... συγγνώμη για τους φονιάδες....Συγγνώμη που την κοιτάμε άπρακτοι....τα χέρια πρέπει να είναι πολλά, αμέτρητα, μέγγενες που θα τους πνίξουν....Συγγνώμη μάνα για τις νύχτες που τα δάκρυα δε στεγνώνουν.... Συγγνώμη μάνα που είσαι όρθια, αξιοπρεπής μπροστά σε ανθρωπάρια....Συγγνώμη... για όλα...

800.000 ευρώ μπάζωμα και 1.500.000 ευρώ μια αίθουσα ντροπής. Κάντε το άθροισμα και ακόμα παλεύουνε λέει να κάνουν την τηλεδιοίκηση. Αυτά τα χάλια τα σημερινά να τα δουν αυτοί που πιστεύουν ακόμα στους κλέφτες και τους φονιάδες. Δεν σεβαστήκανε κανένα γονιό κανένα σοβαρά τραυματία που δεν είχε που να κάτσει και στο τέλος δαρθήκανε σαν τους καραγκιοζηδες, βέβαια το μπάχαλο το έκαναν οι γνωστοί άγνωστοι.

Υπάρχει άραγε ένας Έλληνας πολίτης που να έχει εμπιστοσύνη στην ελληνική δικαιοσύνη;; Ένας...

Τρία χρόνια αναμονής και ούτε η έναρξη της δίκης δεν στάθηκε στο ύψος της τραγωδίας. Προχειρότητα και ντροπή μόνο! Σαν το κράτος να εξακολουθεί να προσβάλλει τους νεκρούς αντί να δικαιώνει τη μνήμη τους. Για τους γονείς ο χρόνος σταμάτησε. Για τους υπεύθυνους πότε; Σοφια Ζαροπουλου Nikos Plakias Μαζί σας σε όλα μέχρι τέλους!

Σάπιο πολιτικό σύστημα με την ευθύνη των νέο Ελλήνων ραγιάδων βολεμένων ψηφοφόρων.

Δυστυχώς σ’ αυτή τη χώρα δεν υπάρχει δικαιοσύνη, ούτε ελπίδα ότι κάτι θ’ αλλάξει...Κουράγιο και δύναμη.

Δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δυστυχώς...Όλα θα τα μπαζώσουν, όπως έχουν μπαζώσει τόσα και τόσα...Μεγάλο κρίμα και ντροπή μαζί, για τις ψυχές που χάθηκαν....

Κ. Πλακιά την αλήθεια δεν θα την μάθετε πότε...κ πότε μην πιστεύετε στη δικαιοσύνη γιατί απλά στην Ελλάδα δεν υπάρχει...να ξέρετε 3 χρόνια κάθε που βλέπω κ μιλάτε κλαίω μαζί σας κ ας μην σας ξέρω..έχω δύο κόρες κ σας καταλαβαίνω... Να έχετε δύναμη να σας δίνει ο Θεός παρηγοριά....

Δεν περίμενα τίποτα περισσότερο!! Δυστυχώς ο δρόμος κ το αποτέλεσμα της δίκης θα είναι μια τελευταία δυνατή μαχαιριά στην καρδιά για όλους κ φυσικά για εσάς που χάσατε τους ανθρώπους σας .

 Πηγή

Λιγότερη «δημοκρατία» στην Ελλάδα από χώρες όπως η Μποτσουάνα και η Τζαμάικα

Ω δημοκρατία, ποι προβιβάς ημάς ποτε;
Αχ Δημοκρατία, πού θα μας οδηγήσεις;
Αριστοφάνης

Σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του V-Dem Institute του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ, ο «σύγχρονος» κόσμος μετράει σήμερα ούτε ένα ούτε δύο, αλλά 92 αυταρχικά καθεστώτα, έναντι 87 δημοκρατιών! Το 74% του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή περί τα έξι δισεκατομμύρια άνθρωποι, ζουν σε αυταρχικά κράτη, ενώ μόλις το 7% διαβιοί σε φιλελεύθερες δημοκρατίες. Ανάμεσα σε αυτό το 7% δεν συγκαταλέγεται πλέον η Ελλάδα. Σύμφωνα με τον δείκτη φιλελεύθερης δημοκρατίας του V-Dem, που μετρά όχι μόνο αν διεξάγονται εκλογές σε μια χώρα, αλλά και αν λειτουργούν οι θεσμοί που τις κάνουν να έχουν νόημα.

H Ελλάδα έχει υποβαθμιστεί από «φιλελεύθερη» σε «απλή δημοκρατία» και κατατάσσεται χαμηλότερα ακόμη και από αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Μποτσουάνα, το Τρινιντάντ και Τομπάγκο ή ακόμα και η Τζαμάικα… Οι σημαντικότερες αδυναμίες εντοπίζονται στη λογοδοσία και στον κοινοβουλευτικό και δικαστικό έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας.

Δεκαοκτώ βουλευτές καταδικάστηκαν για το έγκλημα ενός οπαδού του κόμματος, δεκάδες οδηγήθηκαν στις φυλακές για τις Ιδέες τους και ύστερα μας λένε ότι έχουμε «δημοκρατία» στην Ελλάδα. Δυστυχώς, λοιπόν, δεν χρειαζόμασταν την κατάταξη του Σουηδικού πανεπιστημίου για να διαπιστώσουμε την θλιβερή κατάντια των θεσμών της «δημοκρατίας».

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η θεωρία της εξουσίας

Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η καθολική παρακμή είναι συνέπεια της οικογενειοκρατίας

Αλκιβιάδης Κεφαλάς*

Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ισότητα στην εξουσία. Η πολιτική ζωή χαρακτηρίζεται από τη μακροχρόνια παρουσία οικογενειών και δικτύων στο κέντρο των αποφάσεων. Το φαινόμενο αυτό ερμηνεύεται με μεγάλη ακρίβεια από την κλασική θεωρία των ελίτ, όπως διατυπώθηκε από τον Vilfredo Pareto, τον Gaetano Mosca και τον Robert Michels, οι οποίοι υποστήριξαν ότι σε κάθε οργανωμένη κοινωνία η εξουσία συγκεντρώνεται αναπόφευκτα σε μια μειοψηφία που τείνει να αναπαράγει τον εαυτό της.

Ο Pareto μιλούσε για την «κυκλοφορία των ελίτ», θεωρώντας ότι μια κοινωνία παραμένει δυναμική μόνο όταν νέες ομάδες μπορούν να αντικαταστήσουν τις παλαιές. Όταν αυτή η κυκλοφορία περιορίζεται, η χώρα οδηγείται σε παρακμή. Ο Mosca τόνισε ότι πάντα υπάρχει μια οργανωμένη μειοψηφία που κυβερνά μια ανοργάνωτη πλειοψηφία, ενώ ο Michels διατύπωσε τον περίφημο «σιδερένιο νόμο της ολιγαρχίας», σύμφωνα με τον οποίο τα δημοκρατικά συστήματα τείνουν να ελέγχονται από μικρές ομάδες που επιδιώκουν τη διατήρηση της ισχύος τους.

Η θεωρία αυτή περιγράφει μια δομική τάση των κοινωνιών να δημιουργούν σταθερές ελίτ, οι οποίες έχουν συμφέρον να διατηρούν τις συνθήκες που επιτρέπουν την αναπαραγωγή τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η ύπαρξη πολιτικών δυναστειών είναι μηχανισμός συνέχειας της εξουσίας. Το οικογενειακό όνομα, τα δίκτυα, η πρόσβαση σε πόρους, η γνώση των μηχανισμών του κράτους και των κομμάτων, η παρουσία στα μέσα ενημέρωσης και η δυνατότητα ελέγχου της πολιτικής ατζέντας αποτελούν μορφές κεφαλαίου που μεταφέρονται από γενιά σε γενιά.

Όσο πιο αδύναμοι είναι οι θεσμοί αξιοκρατίας τόσο ευκολότερα αυτές οι μορφές κεφαλαίου μετατρέπονται σε δικτατορία και η δημοκρατία δεν λειτουργεί, επειδή η πρόσβαση στην εξουσία παραμένει αδύνατη. Με αφορμή την αυτοκτονία καθηγήτριας στη Θεσσαλονίκη λόγω της βίας των μαθητών της και την απαξίωσή της από το σύστημα τονίζεται ότι ο καθοριστικός παράγοντας που επιτρέπει ή εμποδίζει την ανανέωση των ελίτ είναι οι αυστηροί θεσμοί στη δημόσια εκπαίδευση. Όταν το δημόσιο σχολείο δημιουργεί πολίτες με υψηλότερη ηθική και γνωστικές δεξιότητες, μεγαλύτερη αυτονομία σκέψης και μεγαλύτερη ικανότητα συμμετοχής στη δημόσια ζωή και υψηλό δείκτη ευφυΐας, αυξάνεται η κοινωνική κινητικότητα και επιτρέπεται η είσοδος νέων ανθρώπων στις ελίτ. Αντίθετα, όταν η εκπαίδευση υποβαθμίζεται, η μέση ευφυΐα του πληθυσμού μειώνεται ως αποτέλεσμα περιβάλλοντος και θεσμών.

Η ανυπαρξία πειθαρχίας, η απουσία αξιολόγησης και η κοινωνική απαξίωση του σχολείου οδηγούν σε γενικευμένη πτώση δεξιοτήτων, η οποία έχει άμεσες συνέπειες στην οικονομία, στη διοίκηση και την ποιότητα της δημοκρατίας. Ο φαύλος κύκλος διατηρείται. Η ελίτ παράγει συνειδητά αδύναμη εκπαίδευση, αυτή παράγει χαμηλό επίπεδο γνωστικών δεξιοτήτων, ενώ ένας πληθυσμός με ανύπαρκτες δεξιότητες αδυνατεί να απαιτήσει αποτελεσματικούς θεσμούς και να ελέγξει την εξουσία. Αυτό επιτρέπει στις ίδιες πολιτικές ομάδες να παραμένουν στην κορυφή, ενισχύοντας τη θεσμική αδράνεια.

Με τον τρόπο αυτό η αναπαραγωγή της εξουσίας δεν χρειάζεται να επιβληθεί με καταναγκασμό· προκύπτει από τη δομή των θεσμών και των ευκαιριών. Ο Bertrand Russell είχε επισημάνει ότι η διαμόρφωση χαρακτήρα και πεποιθήσεων από τις ελίτ μέσω εκπαίδευσης και πολιτισμικών μηχανισμών οδηγεί σε παγίωση των διαφορών μεταξύ κυβερνώντων και κυβερνωμένων. Η ελληνική περίπτωση παρουσιάζει χαρακτηριστικά που περιγράφονται σε αυτό το μοτίβο. Η διαφορά σε σχέση με χώρες με ισχυρότερη θεσμική λειτουργία βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο οργανώνονται η παιδεία, η διοίκηση και η πολιτική ανταγωνιστικότητα.

Συνεπώς, η ποιότητα της δημοκρατίας εξαρτάται από το αν οι ελίτ ανανεώνονται και εάν η εκπαίδευση παραμένει ισχυρή. Όταν η εκπαίδευση αποδυναμώνεται και οι θεσμοί καταργούνται, η αναπαραγωγή της εξουσίας γίνεται ευκολότερη ενώ το συνολικό κοινωνικό δυναμικό μειώνεται. Και όταν αυτό συμβεί, η παρακμή εμφανίζεται ως συνέπεια ενός συστήματος που δεν ανανεώνεται. Αυτή είναι η κατάσταση στην Ελλάδα. Η καθολική παρακμή είναι συνέπεια της οικογενειοκρατίας.

*Διδάκτωρ Φυσικής του πανεπιστημίου του Μάντσεστερ, UK, τ. διευθυντής Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Το ΣτΕ επικύρωσε το αίσχος της ΝΔ σε βάρος των ορφανών

Συνταγματικός κρίθηκε ο νόμος-έκτρωμα της Νέας Δημοκρατίας περί «γάμων ομοφύλων» υιοθεσίας παιδιών από τους «LGBTQ».

Υπενθυμίζουμε ότι (σε αντίθεση με την διαδεδομένη παραφιλολογία) δεν υπάρχει καμία σύμβαση που να αναγνωρίζει την υιοθεσία σαν «ανθρώπινο δικαίωμα». Ακόμα και η περίφημη «ισότητα στον γάμο» δεν επιβάλλεται κατ’ αυτόν τον τρόπο από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχει κρίνει ήδη από το 2010 ότι «το άρθρο 12 εγγυάται την παραδοσιακή έννοια του γάμου ως ένωση ανδρών και γυναικών. Το Δικαστήριο έχει αναγνωρίσει ότι ορισμένα συμβαλλόμενα κράτη έχουν επεκτείνει τους γάμους σε ομόφυλα ζευγάρια, αλλά υποστηρίζει ότι αυτό αντικατοπτρίζει το δικό τους όραμα για τον ρόλο του γάμου στις κοινωνίες τους και ότι δεν απορρέει από την ερμηνεία των θεμελιωδών δικαιωμάτων όπως δηλώνεται από τα κράτη μέλη της Σύμβασης του 1950». Επομένως, ο νόμος 5089/2024 είναι ξεκάθαρα μια πρωτοβουλία της Νέας Δημοκρατίας που «αντικατοπτρίζει όραμα της για τον ρόλο του γάμου» και κανένας φορέας δεν «ανάγκασε» τους βουλευτές της να τον ψηφίσουν.

Έτσι, το δικαίωμα του παιδιού σε μια φυσιολογική ζωή ακυρώνεται χάρη του δικαιωματισμού και της «woke» ατζέντας, που προωθεί συστηματικά η κυβέρνηση, παρά της δηλώσεις της για το αντίθετο και παρά την (χλιαρή) διαφωνία της εκλογικής της βάσης που καμώνεται ότι διέπεται από Χριστιανικές αξίες. Η παιδική ζωή υποβιβάζεται σε αξεσουάρ για τους ενηλίκους, κατά το ίδιο πνεύμα που θεωρήθηκε «δικαίωμα» και η έκτρωση παρά την ωμή παραβίαση του όρκου του Ιπποκράτη (που την απαγορεύει ρητά).

Για την ιστορία, παραθέτουμε το σκεπτικό των δικαστών του ΣτΕ που τίμησαν το λειτούργημα τους προσπαθώντας να υπερασπιστούν τις παιδικές ζωές, αλλά δυστυχώς μειοψήφησαν:

Οι διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 5089/2024, με το οποίο τροποποιείται το άρθρο 1350 ΑΚ, κατά το μέρος που προβλέπει τη δυνατότητα συνάψεως «γάμου» μεταξύ προσώπων του ιδίου φύλου, λαμβανομένου υπόψη:

(α) ότι η κατά το Σύνταγμα έννοια του γάμου έχει στη χώρα μας δεδομένο ιστορικό, πολιτισμικό και νομικό περιεχόμενο [ως «γάμος» νοείται ο γάμος μεταξύ ετεροφύλων],

(β) ότι ήδη παρείχετο επαρκής, ισοδύναμη με τον γάμο – και σύμφωνη με τις επιταγές των ανωτέρω συνταγματικών διατάξεων και των διατάξεων της Ε.Σ.Δ.Α. και του ΧΘΔΕΕ – προστασία των σταθερών συμβιώσεων ομοφύλων ζευγαριών μέσω του θεσπισθέντος συμφώνου συμβιώσεως, και, συνεπώς, δεν υφίστατο υποχρέωση εκ των ως άνω διεθνών κειμένων προς θέσπιση της επίδικης ρύθμισης και

(γ) ότι, ως εκ των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών του, συναπτομένων προς ηθικές, φυσιολογικές και δημογραφικές παραμέτρους, ο κατά το άρθρο 21 παρ. 1 του Συντάγματος προστατευόμενος γάμος (μεταξύ ετεροφύλων) δεν τελεί υπό τις αυτές συνθήκες με τις ως άνω σταθερές και πραγματικές συμβιώσεις ομοφύλων, και, συνεπώς, ανακύπτει ζήτημα παραβιάσεως της αρχής της ισότητος εκ της ομοίας νομικής μεταχειρίσεως των δύο αυτών καταστάσεων, αντίκεινται προς το άρθρο 21 παρ. 1 και 4 παρ. 1 του Συντάγματος.

Περαιτέρω, οι σχετικές με την υιοθεσία αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται με γνώμονα αποκλειστικά το συμφέρον του παιδιού. Εν προκειμένω δεν προκύπτει ότι έχουν ληφθεί υπόψη από τον νομοθέτη ειδικές και εμπεριστατωμένες μελέτες, εκτεινόμενες σε βάθος χρόνου, από τις οποίες να προκύπτει η μακροπρόθεσμη επίδραση στη διανοητική, ψυχολογική και κοινωνική ανάπτυξη και εξέλιξη των παιδιών, από τη διαβίωση σε οικογένεια ομοφύλων ατόμων και, κατά συνέπειαν, η ασφαλής ανάπτυξή τους στο πλαίσιο αυτό. Ως εκ τούτου, η κατά τα ανωτέρω συναγομένη από το άρθρο 12 παρ. 1 δεύτερο εδάφιο του ν. 5089/2024 αναγνώριση της δυνατότητος υιοθεσίας και εν γένει αποκτήσεως κοινού τέκνου στο πλαίσιο των κατά τις διατάξεις του άρθρου 3 του επίδικου νόμου ενώσεων ομοφύλων προσώπων, δεν τελεί, κατά την ίδια γνώμη, σε αρμονία με τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ. 1, 5 παρ. 1, 9 παρ. 1, 21 παρ. 1 του Συντάγματος, 8 της Ε.Σ.Δ.Α., της Διεθνούς Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του παιδιού και της Συμβάσεως της Χάγης για τις διακρατικές υιοθεσίες.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com