Νούμερο που ζαλίζει! 12 δισεκατομμύρια έφαγαν οι κολλητοί του Μητσοτάκη μέσω απευθείας αναθέσεων τα τελευταία 6 χρόνια – 2.2 δισεκατομμύρια μόνο τον τελευταίο χρόνο

Δώδεκα δισεκατομμύρια ευρώ από τα ταμεία του κράτους έχουν μοιραστεί την τελευταία εξαετία μέσω απευθείας αναθέσεων. Μόνο σε λιγότερο από έναν χρόνο, υπογράφηκαν συμβάσεις ύψους 2,2 δισ. ευρώ με συνοπτικές διαδικασίες, πίσω από κλειστές πόρτες. Όταν η πιάτσα βοά πως σε σχεδόν κάθε απευθείας ανάθεση τουλάχιστον το 10% καταλήγει ως «μίζα» στην τσέπη αυτού που βάζει την υπογραφή, το μέγεθος της πιθανής διασπάθισης δημοσίου χρήματος επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη προκαλεί το λιγότερο θυμό.

Γιατί οι φορείς της δημόσιας διοίκησης λατρεύουν τις μικρομεσαίες συμβάσεις; Η απάντηση κρύβεται στο όριο των 60.000 ευρώ. Μέχρι αυτό το ποσό, ο νόμος επιτρέπει την αφάνεια, δεν απαιτείται καμία απολύτως προηγούμενη δημοσιότητα και καμία ανοιχτή πρόσκληση από την αναθέτουσα Αρχή. Ο διαχειριστής του δημοσίου χρήματος επιλέγει όποιον θέλει, του αναθέτει το έργο, και τα χρήματα κάνουν φτερά χωρίς να ανοίξει ρουθούνι.

Μαύρη Τρύπα 20 Δισεκατομμυρίων!

Την τελευταία εξαετία ο απολογισμός καταγράφει:

12 δισ. ευρώ σε αμιγώς απευθείας αναθέσεις. 8 δισ. ευρώ σε αναθέσεις κατόπιν «διαγωνισμών»-παρωδία, όπου όλως τυχαίως εμφανίστηκε μονάχα ένας συμμετέχων. Πρακτικά, μιλάμε για 20 δισεκατομμύρια ευρώ που δόθηκαν χωρίς ίχνος πραγματικού ανταγωνισμού.

Ο κανόνας είναι απλός, Όποιος διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων οφείλει να λειτουργεί στο απόλυτο φως. Όποιος καταφεύγει συστηματικά στη μέθοδο της απευθείας ανάθεσης, αποφεύγοντας πεισματικά να δώσει την κατάλληλη δημοσιότητα στους διαγωνισμούς, καθίσταται αυτομάτως ύποπτος εξ ορισμού. Σε ένα περιβάλλον όπου η μίζα του 10% θεωρείται «κανονικότητα», η έλλειψη διαφάνειας συνιστά ένδειξη συστημικής διαφθοράς.

Πηγή: voicenews.gr

Ατιμώρητα όλα τα σκάνδαλα αλλά «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας» λόγω Χρυσής Αυγής (VIDEO)

Έγραψε η εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”, αναφερόμενη στην δίκη των Τεμπών που άρχισε, προκαλώντας την κοινή λογική:

“Τώρα, όμως, είναι η ώρα της Δικαιοσύνης. Και όπως έδειξε η δίκη της Χρυσής Αυγής, αλλά και ο τρόπος που αντιμετώπισε ένα Μονομελές Πλημμελειοδικείο το σκάνδαλο των υποκλοπών, «υπάρχουν δικασταί εις τας Αθήνας». Το αν η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη μπορεί να είναι το ερώτημα του ενός εκατομμυρίου, αλλά μια δημοκρατία δεν μπορεί παρά να στηρίζεται σ’ αυτήν.”

Τόσα ΣΚΑΝΔΑΛΑ ατιμώρητα και κολυμβήθρα του Σιλωάμ η καταδίκη της Χρυσής Αυγής; Ας θυμηθούμε τις δηλώσεις του Υπουργού Δικαιοσύνης Ρουπακιώτη ότι ασκούσαν ΠΙΕΣΗ στην κυβέρνηση για καταδίκη αμερικανο-εβραϊκές οργανώσεις, δηλώσεις που επαληθεύθηκαν πρόσφατα από τα Αρχεία Επστάιν:

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Αρχεία Επστάιν: Δέσμευση Σαμαρά στο Αμερικανικό Εβραϊκό Συμβούλιο για την Χρυσή Αυγή! 

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

«Βατερλό» για την Ελλάδα: Τελευταίοι των τελευταίων μαζί με τη Βουλγαρία στην αγοραστική δύναμη

Η «ισχυρή Ελλάδα», το αφήγημα του Μαξίμου, κονιορτοποιήθηκε υπό το βάρος της αμείλικτης στατιστικής

Τα προκαταρκτικά στοιχεία της Eurostat για το 2025 δίνουν «πιστοποιητικό αποτυχίας» στην κυβερνητική πολιτική που εθελοτυφλεί συστηματικά μπροστά στην κοινωνική αποσύνθεση.

Η χώρα μας, αντί να συγκλίνει με τον ευρωπαϊκό πυρήνα, διολισθαίνει σε μια ιδιότυπη «βαλκανοποίηση» της ένδειας. Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία, η Ελλάδα μοιράζεται πλέον την επονείδιστη τελευταία θέση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τη Βουλγαρία. Το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ), εκφρασμένο σε μονάδες αγοραστικής δύναμης, καθηλώθηκε στο πενιχρό 68% του μέσου όρου της Ένωσης. Με απλά λόγια: ο Έλληνας πολίτης βρίσκεται σε δυσμενέστερη θέση από το σύνολο σχεδόν των Ευρωπαίων εταίρων του, παλεύοντας με ένα επίπεδο διαβίωσης που απέχει παρασάγγας από το κοινό σημείο αναφοράς των 41.600 ευρώ.

Η Γεωγραφία της Ανισότητας και η Ελληνική Εξαίρεση

Ενώ το Λουξεμβούργο απολαμβάνει ένα κατά κεφαλήν ΑΕΠ στο 239% του μέσου όρου και χώρες όπως η Ολλανδία, η Δανία και η Αυστρία υπερβαίνουν με άνεση το ευρωπαϊκό ορόσημο, η Ελλάδα του 2025 καταγράφεται ως ο ουραγός της ηπείρου. Η απόσταση από τον μέσο όρο δεν είναι απλώς μια αριθμητική διαφορά· είναι ένα χάσμα ποιότητας ζωής, μια «μαύρη τρύπα» που καταπίνει τους κόπους της μέσης οικογένειας.

32% κάτω από τον μέσο όρο αυτή είναι η «ετυμηγορία» για την αγοραστική δύναμη στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία.

 Ακόμα και χώρες όπως η Λετονία (-29%), η Πολωνία και η Πορτογαλία βρίσκονται σε σαφώς πλεονεκτικότερη θέση, αφήνοντας την ελληνική οικονομία να αναμετράται με τα δικά της αδιέξοδα.

Πολιτική Τύφλωση και Κοινωνικός Εμπαιγμός

Είναι πράγματι απορίας άξιο πώς το κυβερνητικό επιτελείο συνεχίζει να πανηγυρίζει για «ρυθμούς ανάπτυξης», όταν αυτοί δεν μεταφράζονται σε τίποτα άλλο παρά σε αριθμούς επί χάρτου. Η πραγματικότητα είναι ότι η αγοραστική δύναμη του Έλληνα έχει υποστεί καθίζηση. Όταν το κόστος ζωής καλπάζει και οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι, η κατάταξή μας στην τελευταία θέση της ΕΕ αποτελεί τη φυσική απόληξη μιας πολιτικής που πριμοδοτεί τα ολιγοπώλια και περιφρονεί τον εργαζόμενο.

Μόνο 10 από τις 27 χώρες ξεπέρασαν τον μέσο όρο, όμως η μεγάλη πλειονότητα της Ένωσης (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία) κινείται σε μια αξιοπρεπή απόσταση από αυτόν. Η Ελλάδα, αντιθέτως, αποτελεί το θλιβερό παράδειγμα μιας χώρας που, αντί να ανέβει σκαλιά, κατεβαίνει στο υπόγειο της Ευρώπης.

Το «κατόρθωμα» της κυβέρνησης είναι ότι κατάφερε να καταστήσει την Ελλάδα τον φτωχό συγγενή μιας Ένωσης που προχωρά, αφήνοντας πίσω της εκείνους που επενδύουν στην επικοινωνία και όχι στην ουσία.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr