Δημογραφικό: Μόλις 42.000 Ελληνόπουλα γεννήθηκαν από γονείς Έλληνες εις το γένος το 2025!

Η καταστροφή ξεκίνησε από το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α. Παπανδρέου το 2010 - Ιστορικό χαμηλό γεννήσεων στην Ελλάδα το 2025

Απογοήτευση προκαλούν τα στοιχεία που ήρθαν στη δημοσιότητα σχετικά με τις γεννήσεις στην Ελλάδα, καθώς το 2025 υπήρξε η χρονιά με τις λιγότερες στην ιστορία της χώρας.

Σημειώνεται πως το 40% των γεννήσεων αφορά παιδιά από γονείς μη Έλληνες εις του γένος (ανεξάρτητα αν οι γονείς τους ή οι παππούδες τους ήρθαν στην Ελλάδα από τ0 1990), άρα τελικά λίγο περισσότερα από 40.000 ήταν τα Ελληνόπουλα που γεννήθηκαν από Έλληνες εις το γένος.

Και η καταστροφή του Γένους, ξεκίνησε, βέβαια, και αυτή από το 2010 και το πρώτο Μνημόνιο του Γ.Α. Παπανδρέου.

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Eurostat ο πληθυσμός της χώρας μας αναμένεται να μειωθεί κατά 14% μέχρι το 2050 και να φτάσουμε τα 7,3 εκατομμύρια έως το 2100, αλλά με τους Έλληνες εις το γένος να είναι κάτω από 3 εκατ.!

Υπό αυτές τις συνθήκες η δημογραφική γήρανση δεν αποτελεί πλέον μια μελλοντική πρόβλεψη αλλά μια πραγματικότητα που αποτυπώνεται με σαφήνεια στα επίσημα στοιχεία.

Βάσει των στοιχείων που ανακοινώθηκαν στα τέλη του 2025 για το προηγούμενο έτος (2024), ο μόνιμος πληθυσμός της Ελλάδας την 1η Ιανουαρίου 2025 εκτιμήθηκε σε 10.372.335 άτομα, παρουσιάζοντας οριακή μείωση.

Στο γράφημα που παρουσιάστηκε η καμπύλη είναι ενδεικτική. Το μνημονιακό έτος 2010 οι γεννήσεις ήταν 114.766 και το 2025 κατέρρευσαν στις 66.532 με την πτωτική πορεία να είναι συνεχής.

Τα αρνητικά μετά το 2010 φυσικά ισοζύγια (συνολικά 510 χιλ. θάνατοι περισσότεροι από γεννήσεις την περίοδο 2011-2024) συνέβαλαν στη μείωση του συνολικού πληθυσμού της χώρας μας, μια μείωση καθ’ όλα σημαντική (-715 χιλ. βάσει των εκτιμήσεων της ΕΛΣΤΑΤ).

Σύμφωνα με τις πρόσφατες προβολές των Ηνωμένων Εθνών (2024) και της Eurostat (EUROPOP-2023) για την περίοδο 2025-2050, διαπιστώνεται μια σύγκλιση στην εκτίμηση ότι το αρνητικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων στην Ελλάδα είναι μη αναστρέψιμο.

Οι σύγχρονες προκλήσεις, όπως η οικονομική αβεβαιότητα, η ανεργία, η υπεραπασχόληση των γονέων και η έλλειψη επαρκών κοινωνικών πολιτικών υποστήριξης (π.χ. παιδικοί σταθμοί, άδειες), λειτουργούν ως ανασταλτικοί παράγοντες για την απόκτηση παιδιών.

Να σημειωθεί πως σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις, το συνολικό κόστος από τη γέννηση μέχρι την ενηλικίωση (18 έτη) ενός παιδιού κυμαίνεται μεταξύ 215.000 και 233.000 ευρώ, ανάλογα με τον τρόπο ζωής, τον τόπο διαμονής και τις επιλογές της οικογένειας. Αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 11.942-13.000 ευρώ ετησίως ή 995-1.083 ευρώ μηνιαίως

Οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι προσπάθειες αύξησης του ποσοστού συμμετοχής των γυναικών στο εργατικό δυναμικό, του αυξανόμενου κόστους ζωής, των περιορισμένων εγκαταστάσεων παιδικής φροντίδας, των προβλημάτων στέγασης, και ενός αυξανόμενου ποσοστού νέων που σκοπεύουν να παραμείνουν άτεκνοι, είναι πιθανό να διατηρήσουν τον παγκόσμιο δείκτη γονιμότητας χαμηλά στο άμεσο μέλλον.

ΠΗΓΗ: www.pronews.gr

Μητσοτάκης: Η Mercosur είναι… για το καλό μας!

Αμετανόητος, παρά την παραπομπή της συμφωνίας Ε.Ε. – Mercosur στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το διεθνές κύμα κατακραυγής, παραμένει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, που επιμένει ότι η συμφωνία είναι για το καλό μας. Στη συνέντευξή του στο Euronews ο πρωθυπουργός άφησε στην άκρη την υποκριτική κατανόηση που είχε στον διάλογο με τους αγρότες και όχι μόνο δεν έκανε βήμα πίσω, αλλά επιβεβαίωσε την εμμονή του στην εφαρμογή μιας συμφωνίας που απειλεί ευθέως την ύπαρξη του πρωτογενούς τομέα.

«Η άποψή μου είναι απολύτως ξεκάθαρη: όταν πρόκειται για αυτές τις μεγάλες διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, τα οφέλη είναι περισσότερα από τα μειονεκτήματα» δήλωσε με ισχυρή δόση δημιουργικής ασάφειας, υιοθετώντας πλήρως τη ρητορική των Βρυξελλών ως καλός και προβλέψιμος σύμμαχος. Με ένα αφήγημα που επαναλαμβάνεται σχεδόν μηχανικά, χωρίς όμως καμία ουσιαστική αναφορά στο ποιοι ωφελούνται και -κυρίως- ποιοι ζημιώνονται, την ώρα που η γνωστή κινηματογραφική φράση «είναι πολλά τα λεφτά» πλανάται πάνω από τις Βρυξέλλες.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε, μάλιστα, πρόθυμος να αναλάβει και νέες πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, προαναγγέλλοντας ταξίδι στην Ινδία και τονίζοντας πως «έχουμε κάθε λόγο να τασσόμαστε υπέρ της διασφάλισης μιας διεθνούς τάξης βασισμένης σε κανόνες, που να ευνοεί το ελεύθερο εμπόριο».

Μόνο που το ελεύθερο εμπόριο, όπως προκύπτει από τη συμφωνία Mercosur, δεν λειτουργεί με τους ίδιους κανόνες για όλους αλλά μόνο για τους λίγους. Κι αυτό διότι η συμφωνία ανοίγει την ευρωπαϊκή αγορά σε τεράστιες ποσότητες αγροτικών και κτηνοτροφικών προϊόντων από τη Λατινική Αμερική, τα οποία παράγονται με σαφώς χαμηλότερα περιβαλλοντικά, υγειονομικά και εργασιακά πρότυπα από αυτά που επιβάλλονται στους Ευρωπαίους παραγωγούς.

Παρά τη ρητορική περί κατανόησης των ανησυχιών των αγροτών, ο πρωθυπουργός αποφεύγει συστηματικά να απαντήσει στο βασικό ερώτημα: τι θα απογίνουν οι Έλληνες αγρότες σε αυτή τη νέα πραγματικότητα; Αντί γι’ αυτό, επιλέγει να υπερασπιστεί μια συμφωνία που ευνοεί κυρίως τις ισχυρές βιομηχανικές οικονομίες της κεντρικής Ευρώπης και συγκεκριμένα μονοπωλιακά συμφέροντα. Η εικόνα που εκπέμπεται είναι σαφής, παρά τις κοινωνικές αντιδράσεις σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η κυβέρνηση θα θυσιάσει τον πρωτογενή τομέα στον βωμό της εξυπηρέτησης των λίγων και αρεστών.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Με τις ευλογίες της ΝΔ κυριάρχησε η αριστερά

Τέλη του 1975 ο πρώην πρόεδρος της δημοκρατίας Κ. Τσάτσος παραδίδει στον τότε πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή μία έκθεση 30 σχεδόν σελίδων (υπάρχει στο «ΑΡΧΕΙΟ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ»), στην οποία έκθεση, παραθέτοντας στοιχεία για την κατάσταση η οποία επικρατεί στα ΜΜΕ, Παιδεία και Πανεπιστήμια, του εκφράζει την άποψη ότι η Ελλάδα παραδίδεται αμαχητί ιδεολογικά και πολιτικά στους κομμουνιστές. Είτε από αδυναμία, είτε από αδιαφορία, αφού μοναδικό ενδιαφέρον της ψευτοδεξιάς είναι η εξουσία, οι μίζες και οι ρεμούλες, δεν δίνει καμία σημασία. Άλλωστε μία ισχυρή αριστερά είναι χρήσιμη στην Ν.Δ. για δυο λόγους: α) Αφαιρεί ψήφους από τον ανταγωνιστή, την κεντροαριστερά (κάποτε ΠΑΣΟΚ, σήμερα ΣΥΡΙΖΑ) και β) Αποτελεί το αντίπαλο δέος σε κάθε προσπάθεια από τα ακροδεξιά να πληγεί η Ν.Δ. εκλογικά ή με κάποιον άλλο τρόπο. Έτσι η Ν.Δ. αφήνει την αριστερά να κυριαρχεί ιδεολογικά και πολιτικά και σήμερα 52 χρόνια μετά την μεταπολίτευση βλέπουμε τα ορφανά του Μαρξ να κυριαρχούν στα ΜΜΕ, στις επιχειρήσεις, στα Πανεπιστήμια, όπου η συντριπτική πλειοψηφία των καθηγητών (που ανέρχονται πλέον σε… χιλιάδες!) είναι κομμουνιστές και βεβαίως και στον δημόσιο τομέα και στην δικαιοσύνη. Η Ελλάδα έχει γίνει το τελευταίο Σοβιέτ της Ευρώπης και ίσως να ήταν διαφορετική σήμερα η τύχη της χώρας μας εάν δεν κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος ο μπολσεβικισμός στην ίδια την Μόσχα και στην συνέχεια σε ολόκληρη την Ανατολική Ευρώπη. Δυστυχώς, όμως για τους ενταύθα μπολσεβίκους, τους έμειναν τα αξιώματα και οι θέσεις ισχύος, αλλά δεν μπορούν να ασκήσουν μαρξιστική εξουσία στον καιρό της παγκοσμιοποίησης. Μάλιστα ακόμη και τα κράτη που παρέμειναν κομμουνιστικά έχουν εξελιχθεί σε τουριστικές ατραξιόν ή παγκόσμια πειράματα του καπιταλισμού, όπως ο Βιετνάμ, η Βόρειος Κορέα και βέβαια η νέα παγκόσμια καπιταλιστική δύναμη, η … κομμουνιστική (!) Κίνα. Κοντά σε αυτές τις χώρες και η Ελλάδα των ορφανών του Μαρξ, Σοβιέτ κυριολεκτικά, στο οποίο το μίσος για οτιδήποτε εθνικιστικό κυριαρχεί. Οι κάποτε φανατικοί μπολσεβίκοι, που ήθελαν να κάνουν την επανάσταση του προλεταριάτου, βλέπουν ότι τα όνειρά τους χάθηκαν για πάντα και σήμερα με γεμάτες τσέπες και βολεμένοι σε θέσεις εξουσίας τους μένει το μίσος για τους Εθνικιστές, στους ΑΛΗΘΙΝΟΥΣ Εθνικιστές και όχι στους … χρήσιμους αντικαταστάτες…

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Σταύρος Λυγερός - Πήρε αυτά που ήθελε ο Τραμπ από Γροιλανδία και άφησε την Ευρώπη ευχαριστημένη! (VIDEO)

Η Eva Bourgeois για τον Ιούλιο Έβολα και το Μικρό Μαύρο Βιβλίο

 

Μετάφραση από τα γαλλικά: Eustathius Servus  Goldmund Ueberkonst

Ένας ολοκαίνουργιος ελβετικός εκδοτικός οίκος, ο Lohegrin, είχε την ιδέα να επανεκδώσει το «Μικρό Μαύρο Βιβλίο» του Ιουλίου Έβολα σε μια εμπλουτισμένη έκδοση.

Αυτό το εγχειρίδιο στοχεύει να αποτελέσει «έναν οδηγό για την πλοήγηση στις στροφές και τις ανατροπές του κόσμου, για την απόδραση από τον «λαβύρινθο του σύγχρονου κόσμου». 

Η κινητήρια δύναμη πίσω από αυτό το έργο, η Eva Bourgeois, μας παρουσιάζει αυτόν τον πραγματικό «Έβολα Τσέπης».

Πρέπει να σημειωθεί ότι ενώ ο Έβολα επηρέασε τον Φασισμό και υπάρχουν ενδιαφέροντα στοιχεία στη σκέψη του, πολλές από τις θέσεις του δεν συμμορφώνονται με το καθολικό δόγμα, και η παράδοση που ισχυρίζεται ότι ακολουθεί δεν είναι η καθολική παράδοση.

Rivarol: Γιατί να αναδημοσιεύσετε αυτή τη συλλογή με αποσπάσματα του Ιουλίου Έβολα;

Eva Bourgeois: Το Μικρό Μαύρο Βιβλίο είναι ένα απόσταγμα της σκέψης του Έβολα. Η οργάνωση του σε κεφάλαια σύμφωνα με τα κύρια θέματα που είναι αγαπητά στον συγγραφέα επιτρέπει τόσο στους νεοφερμένους όσο και σε όσους είναι πιο εξοικειωμένοι με το έργο του να κατανοήσουν το σύνολο της σκέψης του.

Η πρώτη έκδοση αυτού του βιβλίου, που δημοσιεύτηκε πριν από σχεδόν είκοσι χρόνια, περιείχε μόνο τα μισά κείμενα που υπήρχαν στην ιταλική έκδοση, «Ο Φορητός Έβολα». Θέλαμε να διορθώσουμε αυτήν την παράλειψη δημοσιεύοντας σήμερα μια πλήρη έκδοση, με πρόλογο του Gianfranco de Turris, προέδρου του Ιδρύματος Ιούλιος Έβολα.

R: Όταν εκδόθηκε στην Ιταλία τη δεκαετία του 1970, ήταν ένα είδος απάντησης στο «Μικρό Κόκκινο Βιβλίο» των Μαοϊκών. 

Ποια ήταν η επιρροή του στη γενιά των Φασιστών αγωνιστών κατά τα «Χρόνια του Μολύβδου» στην Ιταλία;

Ε: Καταφέραμε να το συζητήσουμε αυτό με τον Πρόεδρο του Ιδρύματος Έβολα. Είναι δύσκολο να εκτιμηθεί ο αντίκτυπος του «Μικρού Μαύρου Βιβλίου» στους Ιταλούς ακτιβιστές της δεκαετίας του 1970.

Είναι πιο πιθανό βιβλία όπως τα «Άνθρωποι ανάμεσα στα ερείπια» και «Καβαλικεύοντας την τίγρη» να είχαν μεγαλύτερη επιρροή. Πράγματι, ο Ιούλιος Έβολα έγραψε το «Άνθρωποι ανάμεσα στα ερείπια» τη δεκαετία του 1950 για να παράσχει καθοδήγηση σε «δεξιές» ομάδες εκείνης της εποχής.

R: Μπορείτε να μας περιγράψετε την επαγγελματική πορεία του Ιουλίου Έβολα; 

Ε: Ο Ιούλιος Έβολα  ήταν μια σύνθετη προσωπικότητα, καλλιτέχνης, φιλόσοφος, μεταφυσικός και πολιτικός στοχαστής. Σε όλα τα πολυάριθμα έργα του, εξερεύνησε ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, όπως η πνευματικότητα, η σχέση μεταξύ παράδοσης και νεωτερικότητας, η Ανατολή και η Δύση, η τέχνη και η παρακμή της, ο πόλεμος, η ιστορία, το σεξ και η ορειβασία. 

Για να αφηγηθούμε συνοπτικά την ιστορία της ζωής του, ήταν κοντά στο Φασιστικό καθεστώς χωρίς ποτέ να γίνει μέλος του Κόμματος. Προσπάθησε να επηρεάσει την κυβέρνηση σύμφωνα με τις ιδέες του. Έχοντας σημειώσει μικρή επιτυχία, αργότερα δοκίμασε την τύχη του στη Γερμανία, όπου έδωσε διαλέξεις και προσπάθησε να ανοίξει ένα σχολείο.

Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αρνούμενος να βρει καταφύγιο, επέλεξε να βγει στους βομβαρδισμούς «για να δοκιμάσει το πεπρωμένο του». Τραυματισμένος, έχασε τη χρήση των κάτω άκρων του. 

Έντονα επικριτικός απέναντι στον Καθολικισμό στα πρώτα του γραπτά, ιδιαίτερα στον Παγανιστικό Ιμπεριαλισμό, αργότερα θα αναθεώρησε τις θέσεις του, υποστηρίζοντας ότι ο πρώιμος Χριστιανισμός ήταν ένα «τραγικό και απελπισμένο» μονοπάτι προς τη σωτηρία.

R: Ποιες θεωρείτε ότι είναι οι πιο ισχυρές ιδέες στη σκέψη του Έβολα;

E: Ο αγώνας ενάντια στη νεωτερικότητα και τις εκδηλώσεις της αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της σκέψης του Έβολα. Πίσω από αυτόν τον όρο, ο συγγραφέας ομαδοποιεί όλα τα δεινά που χαρακτηρίζουν την εποχή μας: την κατάρρευση των καστών και των ιεραρχικών δομών, την παραμέληση των παραδόσεων και την άνοδο του ισότιμου προσανατολισμού και του φεμινισμού.

Αντίπαλος της εξελικτικής θεωρίας και ηγετική φυσιογνωμία στο «παραδοσιακό» κίνημα, ο Έβολα, σε αντίθεση με τον Γκενόν, αναγνωρίζει την ύπαρξη μιας ενεργής δυτικής παράδοσης - όχι απλώς στοχαστικής - που συνδέεται με τα σύμβολα της Βασιλείας.

Σε πολιτικό επίπεδο, ο Έβολα ευνοεί μια αυτοκρατορική δύναμη και μια κοινωνία καστών, τις οποίες προσδιορίζει χρησιμοποιώντας ορολογία ειδική για τον Ινδουισμό αλλά και για τη ρωμαϊκή αρχή του «suum cuique tribuere»/ «είς έκαστον τό είδος του» και της οποίας η συμμετοχή, σύμφωνα με τον ίδιο, υπερισχύει της εθνικής ταυτότητας. Κατά την άποψη του, η εξουσία του μονάρχη υπερισχύει της πνευματικής εξουσίας.

R: Είναι ακόμα εφικτό το ηρωικό και πολεμοχαρές όραμα του Έβολα στον «μεταμοντέρνο» κόσμο μας;

E: Το παραδοσιακό όραμα είναι μεταχρονικό. Ο Ιούλιος Έβολα, επιπλέον, υποστηρίζει μια κυκλική άποψη της ιστορίας, σύμφωνα με την οποία θα ζήσουμε σε μια σκοτεινή και παρακμιακή «Εποχή του Σιδήρου», την οποία πρέπει να διαδεχθεί μια «Χρυσή Εποχή».

Η λειτουργία του πολεμιστή είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με «την πορεία της δράσης». Ως προστάτης της Τάξης και της Παράδοσης, ο ρόλος του είναι να επιταχύνει το τέλος της περιόδου εκφύλισης που βιώνουμε και να εργαστεί για την αποκατάσταση της Χρυσής Εποχής. Με την άνοδο των παραγόντων παρακμής που χαρακτηρίζουν την εποχή μας, οι αρετές του πολεμιστή είναι πιο απαραίτητες από ποτέ για να αντιστραφεί η ισορροπία.

R: Προς το τέλος της ζωής του, ο Έβολα εξήγησε ότι κάποιος έπρεπε να «καβαλικεύσει την τίγρη» του σύγχρονου κόσμου για να πολεμήσει αποτελεσματικά. Πώς πρέπει να κατανοήσουμε αυτή την ιδέα;

E: Ο Ιούλιος Έβολα  προτείνει, μέσω αυτής της φόρμουλας, να επιδιώξει να «μετατρέψει τα δηλητήρια σε φάρμακα μέσω ταντρικών μέσων». Έχοντας παρατηρήσει τη ματαιότητα της πολιτικής δράσης, την αδυναμία εύρεσης καταφυγίου σε έναν αυτοτελή κόσμο ανέγγιχτο από τα ελαττώματα της νεωτερικότητας και το αδιέξοδο των μυητικών μονοπατιών, ο Έβολα προτείνει ότι όσοι έχουν το απαραίτητο σθένος θα πρέπει να ασχοληθούν με τη σύγχρονη κοινωνία και να εξελιχθούν μέσα σε αυτήν.

Αυτό συνεπάγεται μια ύπαρξη στο χείλος του γκρεμού, επιτρέποντας την αυτογνωσία μέσω της αυτοδοκιμασίας αλληλεπιδρώντας με ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η προσέγγιση του Έβολα είναι καθαρά ατομικής φύσης.

R: Έχετε κάποια μελλοντικά σχέδια για βιβλία στα σκαριά;

E: Στόχος του εκδοτικού μας οίκου είναι να φέρει στην προσοχή των γαλλόφωνων αναγνωστών βιβλία που είναι δύσκολο να βρεθούν ή είναι πέρα ​​από τις δυνατότητες των περισσότερων προϋπολογισμών. 

Σχεδιάζουμε επίσης να δημοσιεύσουμε έργα που δεν είναι διαθέσιμα στα γαλλικά. Θα ανακοινώσουμε τις επερχόμενες εκδόσεις μας μέσα στον επόμενο μήνα.

Συνέντευξη από τη Monika Berchvok

 

ΠΗΓΗ

 

 Eva Bourgeois, μια σύγχρονη Βαλκυρία (ΦΩΤΟ) 

 

Η σκοτεινή ύλη και τα νετρίνα αλληλεπιδρούν και οι επιστήμονες μιλούν για «θεμελιώδη ανακάλυψη»

Αν το φαινόμενο είναι υπαρκτό αλλάζουν όσα πιστεύαμε για την εξέλιξη του Σύμπαντος.

Δύο από τα πιο μυστηριώδη σωματίδια του Σύμπαντος ενδέχεται να συγκρούονται αόρατα σε ολόκληρο το Σύμπαν. Mια ανακάλυψη που θα μπορούσε να λύσει ένα από τα μεγαλύτερα και πιο επίμονα προβλήματα του καθιερωμένου μοντέλου της κοσμολογίας. Αυτά τα δύο αινιγματικά κοσμικά συστατικά — η σκοτεινή ύλη και τα νετρίνα (ή «σωματίδια-φαντάσματα») υπάρχουν παντού στο Σύμπαν ωστόσο παραμένουν ελάχιστα κατανοητά.

Με δημοσίευση τους στην επιθεώρηση «Nature Astronomy» μια διεθνής ομάδα ερευνητών βρήκε ενδείξεις ότι η σκοτεινή ύλη και τα νετρίνα μπορεί να συγκρούονται μεταξύ τους μεταφέροντας ορμή κατά τη διαδικασία. Αυτή η απροσδόκητη αλληλεπίδραση θα μπορούσε να βοηθήσει να εξηγηθεί γιατί το Σύμπαν έχει λιγότερες πυκνές περιοχές, όπως γαλαξίες, από όσες προβλέπεται θεωρητικά.

Σκοτεινή ύλη και νετρίνα: Ένα άλυτο αίνιγμα

Η σκοτεινή ύλη είναι η μυστηριώδης, αόρατη ουσία που αποτελεί περίπου το 85% της ύλης στο Σύμπαν. Όπως υποδηλώνει και το όνομά της δεν εκπέμπει φως επομένως η ύπαρξή της έχει καταγραφεί μόνο έμμεσα, μέσω της βαρυτικής της επίδρασης που παρατηρείται σε κοσμολογικές μετρήσεις.

Τα νετρίνα είναι υποατομικά σωματίδια με απειροελάχιστη μάζα και χωρίς ηλεκτρικό φορτίο γεγονός που τα κάνει να αλληλεπιδρούν εξαιρετικά σπάνια με άλλα σωματίδια. Παράγονται σε μεγάλες ποσότητες από πυρηνικές διεργασίες όπως η πυρηνική σύντηξη στα άστρα και οι εκρήξεις υπερκαινοφανών (σουπερνόβα).

Κάθε δευτερόλεπτο περίπου 100 δισεκατομμύρια νετρίνα περνούν από κάθε τετραγωνικό εκατοστό του ανθρώπινου σώματος. Σύμφωνα όμως με το κοσμολογικό μοντέλο, γνωστό ως μοντέλο Λάμδα–Ψυχρής Σκοτεινής Ύλης (ΛCDM), η σκοτεινή ύλη και τα νετρίνα δεν θα έπρεπε να αλληλεπιδρούν. Το μοντέλο αυτό αποτελεί τη βάση για την κατανόηση της μεγάλης κλίμακας δομής του Σύμπαντος.

Ένα κοσμολογικό παράδοξο

Ωστόσο η νέα μελέτη προσφέρει ενδείξεις ότι η σκοτεινή ύλη και τα νετρίνα ίσως τελικά αλληλεπιδρούν όπως έχουν προτείνει ορισμένοι ερευνητές τα τελευταία 20 χρόνια. Αν πράγματι συγκρούονται και ανταλλάσσουν ορμή αυτό θα απαιτούσε επανεξέταση του μοντέλου ΛCDM. Τέτοιες συγκρούσεις θα μπορούσαν επίσης να εξηγήσουν την αποκαλούμενη «ένταση S8», δηλαδή τη διαφορά ανάμεσα στη θεωρητικά αναμενόμενη και την πραγματικά παρατηρούμενη συμπαγικότητα του Σύμπαντος.

«Αυτή η ένταση δεν σημαίνει ότι το καθιερωμένο κοσμολογικό μοντέλο είναι λάθος αλλά ίσως ότι είναι ελλιπές» εξήγησε η Ελεονόρα Ντι Βαλεντίνο συν-συγγραφέας της μελέτης και ανώτερη ερευνήτρια στο Πανεπιστήμιο του Σέφιλντ. «Η μελέτη μας δείχνει ότι οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ σκοτεινής ύλης και νετρίνων θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην εξήγηση αυτής της διαφοράς προσφέροντας νέα εικόνα για το πώς σχηματίστηκαν οι δομές στο Σύμπαν».

Η απόκλιση προκύπτει από το γεγονός ότι το σημερινό Σύμπαν φαίνεται λιγότερο πυκνό απ’ όσο προβλέπεται από τις παρατηρήσεις της κοσμικής μικροκυματικής ακτινοβολίας υποβάθρου (CMB) αυτού δηλαδή που θεωρείται το πρώτο φως του Σύμπαντος και εκπέμφθηκε όταν αυτό ήταν μόλις 380,000 ετών.

«Η διατύπωση ότι οι κοσμικές δομές είναι ‘λιγότερο συμπαγής’ πρέπει να γίνεται κατανοητή με στατιστική έννοια και όχι ως αλλαγή στην εμφάνιση μεμονωμένων γαλαξιών ή σμηνών. Αναφέρεται σε μειωμένη αποδοτικότητα στην ανάπτυξη των κοσμικών δομών με την πάροδο του χρόνου» δήλωσε ο Ουίλιαμ Γκιαρέ συν-συγγραφέας της μελέτης και κοσμολόγος στο Πανεπιστήμιο της Χαβάης.

Συνδυάζοντας πολλαπλές ενδείξεις

Οι ερευνητές προσπάθησαν να ενοποιήσουν στοιχεία από τις διακυμάνσεις ενέργειας και πυκνότητας στην CMB, από τις βαρυονικές ακουστικές ταλαντώσεις (BAO) — κύματα πίεσης που «πάγωσαν» από τις πρώτες στιγμές του Σύμπαντος — και από πιο πρόσφατες παρατηρήσεις της μεγάλης κλίμακας δομής του σύμπαντος.

Τα δεδομένα του πρώιμου Σύμπαντος προήλθαν από το Atacama Cosmology Telescope στη Χιλή και από το διαστημικό τηλεσκόπιο Planck του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Διαστήματος. Τα δεδομένα του μεταγενέστερου σύμπαντος προήλθαν από το τηλεσκόπιο Victor M. Blanco στη Χιλή και από το Sloan Digital Sky Survey, ένα εικοσαετές πρόγραμμα χαρτογράφησης εκατομμυρίων γαλαξιών σε περισσότερα από 11 δισεκατομμύρια έτη φωτός.

Επιπλέον, ενσωματώθηκαν δεδομένα κοσμικής διάτμησης (από το Dark Energy Survey, δηλαδή παραμορφώσεις μακρινών ουράνιων αντικειμένων λόγω ασθενούς βαρυτικής φακοποίησης, όταν μαζικές δομές καμπυλώνουν τον χωροχρόνο. Όταν οι ερευνητές συνδύασαν όλα αυτά τα δεδομένα και μοντελοποίησαν την εξέλιξη του Σύμπαντος λαμβάνοντας υπόψη συγκρούσεις μεταξύ σκοτεινής ύλης και νετρίνων, οι προσομοιώσεις παρήγαγαν ένα σύμπαν που συμφωνεί καλύτερα με τις πραγματικές παρατηρήσεις.

Προσοχή αλλά και αισιοδοξία

Παρά τα ενθαρρυντικά αποτελέσματα, απαιτείται προσοχή: η ένδειξη αλληλεπίδρασης έχει στατιστική βεβαιότητα 3 σίγμα, που σημαίνει ότι υπάρχει πιθανότητα 0,3% να οφείλεται σε τυχαίο σφάλμα. Αν και δεν φτάνει το «χρυσό πρότυπο» των 5 σίγμα, είναι αρκετά σημαντική ώστε να δικαιολογεί περαιτέρω έρευνα.

«Η τελική ετυμηγορία θα προέλθει από μελλοντικές μεγάλης κλίμακας αστρονομικές έρευνες, όπως εκείνες του Παρατηρητηρίου Vera C. Rubin, και από πιο ακριβή θεωρητική εργασία. Αυτά θα μας επιτρέψουν να διαπιστώσουμε αν βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα ανακάλυψη στον “σκοτεινό τομέα” ή αν τα κοσμολογικά μας μοντέλα χρειάζονται περαιτέρω προσαρμογές. Σε κάθε περίπτωση, πλησιάζουμε περισσότερο στη λύση του μυστηρίου της σκοτεινής ύλης» δήλωσε ο Σεμπάστιαν Τοζανόφσκι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας.

ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr