«Ραγιάδες εσείς, ραγιάδες τα παιδιά σας, ραγιάδες τα παιδιά των παιδιών σας» – Έξω από το Α.Τ. Τρικάλων συγκεντρώθηκαν εργαζόμενοι της Βιολάντα για να εκφράσουν τη συμπαράσταση στον δολοφόνο Τζιωρτζιώτη

Πόσο ήρεμοι και ήσυχοι μπορεί να νιώθουν αυτοί οι εργαζόμενοι στο «φονικό» εργοστάσιο Βιολάντα που έσπευσαν σήμερα το απόγευμα να εκφράσουν την «αγάπη» τους και τη συμπαράστασή τους στον Κωνσταντίνο Τζιωρτζιώτη που βρίσκεται προσωρινά κρατούμενος; Πόσο ωραία μπορεί να νιώθουν οι ξεφτιλισμένοι ραγιάδες, όταν τα παιδιά των γειτόνων τους, των συναδέρφων τους βλέπουν να λένε πως είναι «εξαιρετικός» εργοδότης, τη στιγμή που από την αδιαφορία του σκοτώθηκαν πέντε γυναίκες;

Έξω από τη Δ.Α. Τρικάλων όπου και κρατείται ο ιδιοκτήτης της ΒΙΟΛΑΝΤΑ Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης συγκεντρώθηκαν περίπου 60 εργαζόμενοι της εταιρείας, που ζήτησαν να μιλήσουν “στο αφεντικό μας και να του εκφράσουμε τη συμπαράστασή μας καθώς ήταν πάντα δίπλα μας και σήμερα ακόμη πληρωθήκαμε, αν και δεν δουλεύουμε”.

Ο Αστυνομικός Διευθυντής Αθανάσιος Καππάς ζήτησε την απομάκρυνση των τηλεοπτικών συνεργείων και λίγα λεπτά αργότερα ακούστηκαν χειροκροτήματα από τους εργαζόμενους.

Αύριο ο ιδιοκτήτης της “Βιολάντα” θα οδηγηθεί στον ανακριτή προκειμένου να απολογηθεί για την φονική έκρηξη με θύμα τις 5 νεκρές εργαζόμενες.

Κρατείται προσωρινά με την κακουργηματική κατηγορία για ανθρωποκτονία με ενδεχόμενο δόλο μετά τα νέα ευρήματα. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι δικηγόροι του θα ζητήσουν 24ωρη ή 48ωρη προθεσμία προκειμένου να προλάβουν να προετοιμαστούν πάνω στον ογκωδέστατο φάκελο με τις 50 καταθέσεις των εργαζομένων, των τεχνικών συμβούλων, ιδιωτών και μη, αυτών που παραγγέλθηκαν από την Εισαγγελία αλλά και το τηλεοπτικό και το φωτογραφικό υλικό που έχει στα χέρια της η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Εγκλημάτων Εμπρησμού, για να απολογηθεί πάνω σε αυτά.

Έλεγχοι για άδειες πυρασφάλειας και σε άλλα εργοστάσια του ιδιοκτήτη της «Βιολάντα»

Στο μεταξύ, στελέχη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Θεσσαλίας διενεργούν έλεγχο πυρασφάλειας σε άλλο εργοστάσιο του ίδιου επιχειρηματία (με διαφορετικό ΑΦΜ). Την Κυριακή, είχε γίνει αντιληπτό από πολίτη ένα σκάμμα, ενημερώθηκε η αστυνομία και με εντολή εισαγγελέα σταμάτησαν οι εργασίες.

Έλεγχος πυρασφάλειας αναμένεται να διενεργηθεί και στο εργοστάσιο του ίδιου επιχειρηματία, το οποίο βρίσκεται στην Εθνική Οδό Λαρίσης – Θεσσαλονίκης, προκειμένου να υπάρχει μια εμπεριστατωμένη εικόνα για τις εισαγγελικές αρχές, για το τι συμβαίνει με τις άδειες πυρασφάλειας του ίδιου επιχειρηματία στις άλλες επιχειρήσεις.

Η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο της κύριας ανάκρισης, μίας και η προανάκριση με τη δικογραφία βρίσκεται ήδη στα χέρια της εισαγγελέως, Ευτυχίας Μελετοπούλου, προϊσταμένης της Εισαγγελίας Τρικάλων, η οποία θα κρίνει πού θα στρέψει την έρευνα και ποιοι ακόμα πρέπει να καταθέσουν για να δώσουν ένα στίγμα για το πως γίνονταν η λειτουργία της επιχείρησης.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Κατέστρεψε η Χρυσή Αυγή τον Εθνικισμό;

  

Λένε ότι κατέστρεψε η Χρυσή Αυγή τον εθνικισμό και θα ρωτήσουμε: ποιον «εθνικισμό»; Τον «εθνικισμό» του στείρου αντικομμουνισμού του ψυχρού πολέμου; Τον «εθνικισμό» κομμάτων με βουλευτές που μεταπηδούν προς την Ν.Δ. με την πρώτη ευκαιρία; Τον «εθνικισμό» όπου οι Τούρκοι είναι «φίλοι» μας (!) γιατί ανήκουν και αυτοί στο ΝΑΤΟ; Τον «εθνικισμό» του καπιταλισμού που πουλάει ακόμη και πετρέλαιο στους Τούρκους για τον στρατό τους; Τον «εθνικισμό» των «Ελλήνων ασχέτως χρώματος και προελεύσεως»;

Όχι, αυτόν τον δήθεν εθνικισμό τον γεμάτο απάτη σας τον χαρίζουμε, δεν τον θέλουμε. Και επιτέλους για ποιον εθνικισμό αναφέρεστε και λέτε ότι καταστρέψαμε; Όλες οι εκλογικές προσπάθειες μέχρι τον Μάιο του 2012 (και οι δικές μας για να είμαστε δίκαιοι) είχαν μπροστά ένα «υπερήφανο» 0%! Μάιο του 12 φανερώθηκε ο Αληθινός Εθνικισμός με το 7% της Χρυσής Αυγής και αυτό δεν άρεσε καθόλου στους επαγγελματίες εθνικόφρονες στα δεξιά της Ν.Δ. Προς εχθρούς και φίλους ένα τελευταίο μήνυμα. Τους εχθρούς του Έθνους θα τους πολεμήσουμε, τους χθεσινούς φίλους και πιστούς, που σήμερα είναι εχθροί, τους ευχαριστούμε για ό,τι πρόσφεραν στους καλούς καιρούς και τους αγνοούμε γιατί το μέλλον τους είναι να σβήσουν, όπως σβήνουν τα καντήλια στους τάφους όταν το λάδι τους τελειώνει. Στους ΦΙΛΟΥΣ και ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ένα μεγάλο ΕΥΓΕ γιατί μείνανε σταθεροί στις Ιδέες μας και το Μεγάλο μας όνειρο για μια Νέα Ελλάδα, για ένα νέο Κόσμο. Ας γνωρίζουν ότι θα ξανασυναντηθούμε στα μαρμαρένια αλώνια στην μάχη ενάντια σε εθνοπροδότες και λιποτάκτες.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η τυραννία της ασχήμιας στην Αθήνα

 

Παναγιώτης Λιάκος

Στο κέντρο της σελίδας βλέπετε την Ακρόπολη. Το διασημότερο και κομψότερο μνημείο στον κόσμο.

Εκατομμύρια άνθρωποι από όλο τον πλανήτη κάνουν προσκυνηματικό ταξίδι στη χώρα μας απλώς για να έχουν την τιμή και τη χαρά να βρεθούν πάνω στον θεοβάδιστο λόφο και να λουστούν με αττικό, ηλιακό φως, θαυμάζοντας το αριστουργηματικό αρχιτεκτόνημα και τα αξεπέραστου αισθητικού ύψους μέλη του. Αυτό είναι μια από τις «πινελιές» που άφησε ο πνευματικός χρωστήρας των αρχαίων προγόνων μας πάνω στο σώμα του ιερού πτολιέθρου των Αθηνών.

Γύρω από την Ακρόπολη βλέπουμε μερικές από τις «εικαστικές» (ο Θεός να τις κάνει) προσθήκες της νεωτέρας εποχής, οι οποίες εκφράζουν την ελληνέζικη ηγεσία του τόπου.

Στην εικ. Νο 2 βλέπουμε κάτι που μοιάζει με σκαλωσιά ή πολυκατασκευή για να κάνουν τζόκινγκ τα χάμστερ του σπιτιού. Λένε ότι είναι έργο τέχνης, ονομάζεται «Πεντάκυκλο» και δημιουργός του ο Γιώργος Ζογγολόπουλος. Τοποθετήθηκε στην πλατεία Ομονοίας. Ταιριάζει απόλυτα με τα πέριξ (κάντε μια βόλτα μέχρι εκεί να εννοήσετε τι εννοώ).

Στην εικ. Νο 3 κυριαρχεί ένα σύμπλεγμα. Αν έχεις πολλή φαντασία, θα καταλάβεις ότι είναι τσίγκινα ανθρωπάκια, που προσπαθούν να κάνουν τρίο στο ταγκό. Η κατασκευή αποκαλείται «Μνημείο Εθνικής Συμφιλίωσης». Τοποθετήθηκε στην πλατεία Κλαυθμώνος στο κέντρο της Αθήνας. Δημιουργός ο Βασίλης Δωρόπουλος.

Στην εικ. Νο 4 μπορούμε να οικτίρουμε, ελεύθερα, έναν τύπο που τον έχει σπάσει στο ξύλο η μαφία και τον έθαψε στην οδό Ερμού με το κεφάλι (;) κάτω και τα πόδια επάνω. To γλυπτό ονομάζεται «Μια βουτιά στον κόσμο μας» και το έφτιαξε ο Κυριάκος Ρόκος. Η θέα του τερατουργήματος προκαλεί εμετό, αλλά ποιος νοιάζεται; Στην Ελλάδα ζεις, δεν υπάρχει ελπίς.

Στην εικ. Νο 5 η πρώτη εντύπωση που σχηματίζεται είναι πως βλέπεις τον διάβολο που ‘πεσε με το κεφάλι πάνω στη Γη, έπειτα από την… έξωσή του από τους ουρανούς. Κι όμως, αυτή η αηδία αποκαλείται Ικαρος και υποτίθεται ότι αποτελεί Μνημείο Πεσόντων Αεροπόρων – κι είναι τόσο κακόγουστο, που περισσότερο σαν χλεύη φαντάζει παρά σαν απότιση φόρου τιμής. Με την παρουσία του μολύνει την πλατεία Καραϊσκάκη. Το έφτιαξε ο γλύπτης Ευάγγελος Μουστάκας.

Στην εικ. Νο 6 το απροσδιορίστου μορφής πράμα αποκαλείται «Θησέας» και μολύνει (αισθητικά) την πλατεία Κοτζιά περισσότερο από τις κουτσουλιές των εκατοντάδων περιστεριών, που καταχέζουν τον χώρο. Το έφτιαξε η γλύπτρια Σοφία Βάρη.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα "δημοκρατία"

Κτήνη που πλουτίζουν επάνω στο αίμα και χρηματοδοτούν κυβερνήσεις της αρεσκείας τους για να συνεχίσουν να πλουτίζουν επάνω στο αίμα

Ιδού τα βαμπίρ του πολέμου:

«Δεν είμαστε έτοιμοι για ειρήνη στην Ουκρανία».

Ποιος το δήλωσε;

Ο Γιάκομπ Βάλενμπεργκ.

Ποιος είναι ο Γιάκομπ Βάλενμπεργκ;

«Εξέχων» Σουηδός βιομήχανος και χρηματοδότης, ο οποίος διαδραματίζει βασικό ρόλο στην εποπτεία της Saab AB μέσω της θέσης του ως Προέδρου της Investor AB.

Η Investor AB είναι κύριος μέτοχος της σουηδικής αμυντικής εταιρείας Saab η οποία συνεργάζεται με την Ανώνυμη Εταιρεία «Ουκρανική Αμυντική Βιομηχανία» (JSC UDI) για την καθιέρωση κοινής παραγωγής συστημάτων αεράμυνας και την ανάπτυξη δυνατοτήτων στην αεροπορία και την επιτήρηση. Αυτή η συνεργασία, μέρος της πρωτοβουλίας «Build in Ukraine», στοχεύει στην ενίσχυση της άμυνας της Ουκρανίας, με μελλοντικούς στόχους να περιλαμβάνουν την πιθανή παραγωγή μαχητικών αεροσκαφών Gripen.

Πόσο έχει ωφεληθεί η συγκεκριμένη εταιρεία, άρα και ο συγκεκριμένος άνθρωπος από τον πόλεμο στην Ουκρανία;

Ψίχουλα. Οι μετοχές της έχουν αυξηθεί κατά 1.000%, ειδικά έπειτα από τις τελευταίες αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Δημοκρατία, ανθρώπινα δικαιώματα, ασφάλεια της Ευρώπης» και τρίχες κατσαρές.

Κτήνη που πλουτίζουν επάνω στο αίμα και χρηματοδοτούν κυβερνήσεις της αρεσκείας τους για να συνεχίσουν να πλουτίζουν επάνω στο αίμα.

ΠΗΓΗ 

Η ΦΑΝΤΑΣΙΩΣΗ ΤΟΥ «ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΥ»

  

Η Ευρώπη κοιμάται κι ονειρεύεται καθώς διαλύεται

Ο επαναπατρισμός, η αναμετανάστευση, η επαναπροώθηση των μαζικών παράνομων μεταναστευτικών μαζών είναι ένας αντικατοπτρισμός που τρεμοπαίζει στον ορίζοντα της παρακμής. Υπόσχεται την λύτρωση μέσω της αντιστροφής, σαν να μπορούσε να γυρίσει πίσω το ρολόι της ιστορίας, σαν να μπορούσαν απλώς οι λαοί που διέσχισαν τα σύνορα πράγματι να σταλούν πίσω. Ωστόσο, οι συνθήκες που δημιούργησαν τη μετανάστευση έχουν επίσης τερματίσει την πιθανότητα ανατροπής της. Η Ευρώπη που ονειρεύεται να επιστρέψει στον εαυτό της δεν διαθέτει πλέον την ενέργεια, την ενότητα ή τους  αριθμούς για να δράσει. Στέκεται στο λυκόφως του έθνους και στην αυγή του πολιτισμού της Παγκοσμιοποίησης.

Σήμερα στη Γερμανία, στην γεωγραφική και γεωπολιτική καρδιά του Ευρωπαϊκού συγκροτήματος, παραμένουν περίπου δώδεκα εκατομμύρια γυναίκες γηγενούς καταγωγής κάτω των σαράντα ετών. Το ποσοστό γεννήσεών τους κυμαίνεται γύρω στο ένα παιδί ανά γυναίκα. Τα παιδιά τους θα αριθμούν μόλις έξι εκατομμύρια. Κάτω από αυτή την ήπια και ήσυχη αριθμητική κρύβεται μια φρικώδης σιωπηλή επανάσταση: Μεταξύ των παιδιών κάτω των πέντε ετών, σχεδόν τα μισά έχουν ήδη ξένες ρίζες. Η γενιά των κοσμοπολιτών, νεοφιλελεύθερων κι εθνοαποδομητών Baby Boomers, που εξακολουθεί να γεμίζει αξιώματα, κοινοβούλια και συντάξεις, συγκαλύπτει τον μετασχηματισμό. Ωστόσο, μέσα σε είκοσι χρόνια, όταν αυτή η γενιά ξεκουμπιστεί οριστικά, το σηπτικό πέπλο της εξαπάτησης θα σηκωθεί, αποκαλύπτοντας σε όλη την τραγική της λεπτομέρεια μιαν ήπειρο που έχει ήδη αλλάξει.

Ο επαναπατρισμός, η αναμετανάστευση, η επαναπροώθηση, [μια ιδέα που συνέλαβε πρώτος ο αξέχαστος Γάλλος εθνικιστής Ζαν Πιέρ Στιρμπουά (Jean-Pierre Stirbois, 1945-1988)], σε σύγκριση με την περιρρέουσα πραγματικότητα, γίνεται ολότελα άτοπη και παράδοξη, καταντώντας παράλογη. Ένας συρρικνούμενος, δημογραφικά «μαραμένος»  πληθυσμός φαντάζεται πως εκδιώκει επιτυχημένα τα εκατομμύρια των λαθραίων μεταναστών – εισβολέων, ενώ αποτυγχάνει απόλυτα να αντικαταστήσει τον εαυτό του. Η φαντασία μεγαλώνει αντιστρόφως ανάλογα με τη δύναμη. Παρηγορεί επιδερμικά και φευγαλέα όσους αισθάνονται την παρακμή αλλά δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το βάθος της. Μια ήπειρος που δεν πιστεύει πλέον στην κατάκτηση, ασφαλώς  δεν μπορεί να πιστέψει στην απομάκρυνση. Οι ηθικοί κώδικες, οι γραφειοκρατίες και οι οικονομίες της συνωμοτούν ενάντια στην οποιαδήποτε  αποφασιστική δράση. Ακόμα και εκείνοι που ζητούν τον επαναπατρισμό των μαζικών παράνομων μεταναστευτικών μαζών θα δίσταζαν να τον εφαρμόσουν. Χρειάζονται λειτουργικά το σύστημα που καταδικάζουν: Τα νοσοκομεία, τα εργοστάσια, τα φορτηγά διανομής και το ξένο εργατικό δυναμικό που κρατά την παλαιά καρδιά της μεταψυχροπολεμικής κοινωνίας να κτυπά.

Ωστόσο, αυτή η παρακμή δεν εκτυλίσσεται μεμονωμένα. Ο κόσμος πέρα ​​από την Ευρώπη έχει αφυπνιστεί. Η δύναμη τώρα ακτινοβολεί από διάφορους πόλους: Από τη Ρωσία, την Κίνα, την Ινδία, τον ισλαμικό κόσμο και την Αμερική. Ο καθένας πόλος ακολουθεί το δικό του μονοπάτι, τον δικό του πολιτισμό. Η παγκόσμια ισορροπία έχει μετατοπιστεί από τον μονοπολικό έλεγχο στον πολυπολικό ανταγωνισμό. Η ίδια η μετανάστευση είναι ένα σύμπτωμα αυτού του μετασχηματισμού: Είναι η μετακίνηση των ανθρώπων μετά το κενό που άφησε η εξασθένηση της δύναμης. Το να φανταζόμαστε την επαναπατρισμό είναι σαν να φανταζόμαστε ότι αντιστεκόμαστε σε αυτήν την κοσμική αναδιάταξη.

Το καταθλιπτικό παράδοξο βαθαίνει συνεχώς. Η Ευρώπη, κάποτε εξαγωγέας λαών και ιδεών, έχει γίνει ο δέκτης. Δεν μπορεί να ξαναφτιάξει τον κόσμο κατ’ εικόνα της, γιατί ο κόσμος τώρα ξαναφτιάχνει την Ευρώπη κατ’ εικόνα του. Από  πόλη σε πόλη, κλιμακωτά η Ευρώπη αντανακλά τώρα τον κόσμο πίσω στον εαυτό της: Τις φωνές, τα πιστεύω της και το παρελθόν της συγχωνευμένα μέσα στα ίδια πέτρινα τείχη. Δεν πρόκειται απλά για εισβολή  κάποιου είδους, αλλά για αντιστροφή, για αντιμετάθεση, που αποτελεί το φυσικό αποτέλεσμα της επιστροφής της παγκόσμιας ισχύος σε ισορροπία. Η κραυγή για αναμετανάστευση, για επαναπατρισμός και επαναπροώθηση  είναι μια άρνηση να δούμε ότι η εποχή της Ευρωπαϊκής κυριαρχίας έχει ανατραπεί.

Οι περισσότεροι Ευρωπαίοι έχουν ήδη προσαρμοστεί, αθόρυβα και …. ρεαλιστικά. Στέλνουν τα παιδιά τους σε διαφορετικά σχολεία από εκείνα της συσσώρευσης παιδιών των «ειρηνικών εισβολέων», εξαρτώνται από την εργασία των μεταναστών και κατοικούν σε πόλεις όπου η εθνοφυλετική ομοιογένεια επιβιώνει …. μόνο στην ασθενική μνήμη. Ωστόσο, αυτή η εξάρτηση φέρνει τη δική της πίεση: Πολλοί από αυτούς που στηρίζουν την καθημερινή οικονομία βασίζονται επίσης σε μεγάλο βαθμό στα συστήματα πρόνοιας, υγειονομικής περίθαλψης και εκπαίδευσης.

Η ήπειρος πληρώνει για την επιβίωσή της μέσω μιας αργής δημοσιονομικής αφαίμαξης. Γνωρίζει την ανισορροπία, αλλά δεν μπορεί να τη διορθώσει. Οι ίδιες οικονομίες που βασίζονται στην εργασία με χαμηλό μισθό θα κατέρρεαν αν αυτή η εργασία εξαφανιζόταν. Οι ίδιες κυβερνήσεις που θρηνούν το βάρος φοβούνται την αναταραχή που θα ακολουθήσει οποιαδήποτε προσπάθεια αντιστροφής: Αναταραχή στους δρόμους, εξέγερση στους θεσμούς και παράλυση σε όλο το σύστημα. Επομένως η Ευρώπη πρέπει να υπομείνει αυτό που δεν μπορεί να αναιρέσει: Μιαν εξαθλιωτική  εξάρτηση που απεχθάνεται και έναν ύπουλο υπονομευτικό μετασχηματισμό που δεν μπορεί να αποφύγει.

Η αναμετανάστευση δεν θα συμβεί ποτέ επειδή δεν μπορεί να συμβεί. Ο μηχανισμός του μεταψυχροπολεμικού «πολιτισμού» έχει κλειδώσει την Ευρώπη μέσα στα ερείπια της μονοπολικής εποχής. Οι δυνάμεις που κάποτε δημιούργησαν τον σύγχρονο κόσμο – εμπόριο, τεχνολογία, μετανάστευση και αυτοκρατορίες – έχουν συγχωνευθεί σε ένα ενιαίο, εξαντλημένο σύστημα εξάρτησης. Αυτό το σύστημα εξακολουθεί να στηρίζει την Ευρώπη, ακόμη και όταν αποστραγγίζει τη ζωτικότητά της.

Η πολυπολικότητα εγείρεται σε αντίθεση με αυτή την τάξη: Μια εξέγερση πολιτισμών που αναζητούν αυτονομία, νέα σύνορα και ριζική, πραγματική ισορροπία. Το καθήκον της Ευρώπης είναι να ανακαλύψει ξανά την εξουσία μέσα σε αυτόν τον νέο ανταγωνισμό: Να μετατρέψει την παρακμή σε μορφή, να διοικήσει την αναδυόμενη πολυπλοκότητα αντί να διαλυθεί σε αυτήν και τέλος να ανακτήσει το πεπρωμένο της από το ίδιο το σύστημα που την ανάλωσε και συνεχίζει να την κατατρώει.

Η ψευδαίσθηση της αναμετανάστευσης, του επαναπατρισμού, της επαναπροώθησης των παράνομων μεταναστευτικών μαζών, είναι ανακουφιστικό ηρεμιστικό «πολιτικό ψυχοφάρμακο», διαδεδομένο  σε Αυστρία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία. Ολλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Βρετανία και ΗΠΑ. Προσφέρει παρηγοριά σε όσους επιθυμούν έναν απλούστερο κόσμο. Ωστόσο, το πραγματικό δράμα της εποχής μας βρίσκεται αλλού: Στο πώς η Ευρώπη αντιμετωπίζει τη μεταμόρφωσή της. Το έθνος παραπαίει και φαίνεται πως έχει μισοπεθάνει. Η Ιστορία δεν σταματά την κίνησή της : Ο νέος πολιτισμός πρέπει να αναδυθεί στο ιστορικό προσκήνιο. Το παρελθόν δεν μπορεί να επιστρέψει, αλλά το μέλλον εξακολουθεί επίμονα και αδιαπραγμάτευτα να απαιτεί δύναμη !

Karl Alexander Wahl

ΠΗΓΗ

Η ανησυχία κυβερνητικού στελέχους για τον εργοστασιάρχη της Βιολάντα

 

Μέχρι και τη δικαιοσύνη να χειραγωγήσουν

Σε δύσκολη θέση βρίσκεται κυβερνητικός παράγοντας μετά την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου σε βάρος ιδιοκτήτη του εργοστασίου Βιολάντα στα Τρίκαλα.

Ντρέπεται και η ντροπή…

Η εισαγγελία διαθέτει πλήθος νεότερων στοιχείων και μαρτυρικών καταθέσεων παρότι ο πολιτικός διαβεβαίωνε άπαντες ότι δεν υπήρχε τίποτα επιλήψιμο στις συνθήκες του τραγικού δυστυχήματος που κόστισε τη ζωή σε 5 εργάτριες.

Άλλες πληροφορίες αναφέρουν ότι έγινε και κρούση στη δικαιοσύνη, ωστόσο η απάντηση ήταν απολύτως αρνητική αφού και ο εισαγγελέας και η πρόεδρος του Αρείου πάγου συνταξιοδοτούνται σε 4 μήνες.

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Για τη συνεχιζόμενη αιμορραγία της Ελληνικής Εργατικής τάξης.Ο Έλληνας Εργαζόμενος ανάμεσα στους καπιταλιστές και αριστερούς συνδικαλιστές

Προχθές, ακόμη ένας εργαζόμενος στην Θεσσαλονίκη κατέληξε στο νοσοκομείο αντί να γυρίσει στο σπίτι του. Ένα ακόμη εργατικό ατύχημα. Μια ακόμη υπενθύμιση ότι στους χώρους δουλειάς της Πατρίδας μας η ανθρώπινη ζωή παραμένει αναλώσιμη.

Το ίδιο μοτίβο κυριαρχεί παντού: εντατικοποίηση, εξάντληση, πίεση για παραγωγή χωρίς όρια, ελλιπείς έλεγχοι, διπλοβάρδιες εργαζομένων ακόμη και σε διαφορετικές εργασίες. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Το πρόβλημα είναι διαρκές και δομικό.

Όπως δήλωσε ο Πρόεδρος της Εθνικής Εργατοϋπαλληλικής Ένωσης Ελλάδος (4Ε), Γεώργιος Τζουβάρας:

«Τα εργατικά ατυχήματα δεν είναι κακή στιγμή. Είναι αποτέλεσμα ενός μοντέλου που μετρά την απόδοση σε αριθμούς και αγνοεί το ανθρώπινο κόστος. Όταν ο εργαζόμενος δουλεύει υπό διαρκή πίεση, με άγχος επιβίωσης και εξαντλητικά ωράρια, τότε το ατύχημα γίνεται αναπόφευκτο.»

Η λεγόμενη ανάπτυξη που μας παρουσιάζουν στηρίζεται σε εξουθενωμένους και τσακισμένους Έλληνες εργαζόμενους.

Η ανταγωνιστικότητα και το κέρδος χτίζεται πάνω στη συμπίεση μισθών και στην ανασφάλεια.

Και η σιωπή επιβάλλεται μέσα από τον φόβο της απόλυσης.

Το Εθνικό Κοινωνικό μας πρόσημο είναι ξεκάθαρο:

Η εργασία δεν είναι πεδίο θυσίας.

Η ανθρώπινη ζωή δεν είναι κόστος παραγωγής.

Το κράτος και η εργοδοσία οφείλουν να λογοδοτήσουν για κάθε τραυματισμό που θα μπορούσε να είχε αποτραπεί.

Δεν θα δεχτούμε μια κοινωνία όπου ο Έλληνας εργαζόμενος επιστρέφει σπίτι σακατεμένος — ή δεν επιστρέφει καθόλου — για να διατηρηθούν τα περιθώρια κέρδους.

Δεν θα συζητάμε άλλο ψιθυριστά στους διαδρόμους των εργοστασίων!

Δεν θα μένουμε άλλο διασπασμένοι και φοβισμένοι!

Ήρθε η ώρα για οργάνωση στη βάση.

Για Εθνικά σωματεία πραγματικά ανεξάρτητα από εργοδοτικές επιρροές.

Για Εθνική Εργατική ενότητα με πυρήνα την αξιοπρέπεια και την ασφάλεια.

Καμία ζωή στο βωμό του κέρδους.

Καμία ανοχή στην εργοδοτική και κρατική αυθαιρεσία.

Οργάνωση – Αντίσταση – Αξιοπρέπεια.

ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ