Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2026

Ο Μεγάλος Ονειρευτής του 20ου Αιώνος

“… Με την τοκογλυφία
ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΥΣΗ
Φέρανε πόρνες
στην ιερή Ελευσίνα
και έφαγαν πτώματα
σε δείπνο νεκρικό
με εντολή της τοκογλυφίας”

Έζρα Πάουντ

Ένας εκλεκτός, ένας ξεχωριστός, ένας μεγάλος ονειρευτής και σοφός λες και μας ήλθε σαν άγγελος από έναν άλλον κόσμο υπήρξε ο μεγαλύτερος ποιητής του 20ου αιώνος, ο Έζρα Πάουντ. Τον ξέχασαν όλοι γιατί ο Έζρα Πάουντ ήταν φασίστας. Διπλό το κακό, διπλή η απειλή και ποιητής και φασίστας! Ξεκίνησε από την τραχιά Δύση των Ηνωμένων Πολιτειών και περιπλανήθηκε σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δάσκαλος του Τόμας Έλιοτ, του Τζέιμς Τζόις, του … Σεφέρη και κάποιοι λένε και του Χεμινγουέυ, του οποίου το “στυλ” είναι εμπνευσμένο από την Δωρική λιτότητα του Πάουντ. Από το Λονδίνο βρέθηκε στο Παρίσι και από εκεί στην Βενετία. Γνώστης οκτών νεκρών γλωσσών από τα Αρχαία Ελληνικά, που λατρεύει μέχρι Λατινικά και Κινέζικα των Μανδαρίνων και Σουμεριακά, αφουγκράζεται μέσα από την Παράδοση την Αλήθεια και παίρνει ξεκάθαρη πολιτική θέση υπέρ του φασισμού και του Εθνικοσοσιαλισμού.

Στο ποίημα του “USURA” (Τοκογλυφία) τονίζει πως κάθε οικοδόμημα χωρίς τεχνίτη μάστορα, που θα βάλει τα θεμέλια, είναι προορισμένο να μην έχει μέλλον και ζούμε σήμερα τα αποτελέσματα του μεταπολέμου, της πολιτικής ορθότητας, ημέρες μιας ηθικής παρακμής, η οποία ακόμη δεν έχει φτάσει στο τέλος της. Στο ίδιο ποίημα του ο Πάουντ ομιλεί για πορνεία και δείπνα νεκρικά στα ιερά της Ελευσίνας και περιγράφει προφητικά ο Μεγάλος Ονειρευτής του 20ου Αιώνος αυτά που ζούμε, ο Μεγάλος ποιητής του 20ου αιώνος Έζρα Πάουντ που κανένας δεν θα τον θυμηθεί σήμερα γιατί ήταν “φασίστας”.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ταξίδι στην άκρη του παρατηρήσιμου σύμπαντος με σταθερή επιτάχυνση 1g

 

Στην επιφάνεια της Γης, βιώνουμε συνεχώς την ένταση του πεδίου βαρύτητας, που κατευθύνεται προς το κέντρο της Γης και το μέτρο της είναι περίπου g\cong9,8 m/sec2. Η ένταση του πεδίου βαρύτητας ταυτίζεται με την σταθερή επιτάχυνση 1g\cong9,8 m/sec2 που έχουν τα σώματα όταν πέφτουν ελεύθερα κοντά στην επιφάνεια της Γης (αγνοώντας την επίδραση του αέρα). Σε ένα όχημα με τέτοια επιτάχυνση, η ταχύτητα αυξάνεται κατά 9,8 m/s κάθε δευτερόλεπτο και μπορεί να αποκτήσει ταχύτητα 100 km/h σε λιγότερο από 3 sec. Μονοθέσια της Formula 1, πολεμικά αεροσκάφη και πύραυλοι διαστημικών εκτοξεύσεων μπορούν να κινηθούν με επιταχύνσεις 1g και παραπάνω. Ωστόσο, η διατήρηση μιας τέτοιας επιτάχυνσης είναι εφικτή μόνο για μικρά χρονικά διαστήματα, λόγω των τεράστιων απαιτήσεων σε καύσιμα.

Ας υποθέσουμε ότι διαθέτουμε μια τεχνολογία που θα μας επέτρεπε να πραγματοποιήσουμε ένα διαστημικό ταξίδι με συνεχή και σταθερή επιτάχυνση για πολύ μεγάλα χρονικά διαστήματα. Aν μπαίναμε σε ένα διαστημόπλοιο αυτής της προηγμένης τεχνολογίας και «πατούσαμε το γκάζι» ώστε να αισθανόμαστε συνεχώς επιτάχυνση 1g, πόσο μακριά θα μπορούσαμε να φτάσουμε στον πεπερασμένο χρόνο της ζωής μας;

Αν και το διαστημόπλοιο θα ξεκινούσε να κινείται αργά, η ταχύτητά του θα αυξανόταν συνεχώς και το ταξίδι θα γινόταν διαπλανητικό, διαστρικό και τελικά διαγαλαξιακό, καθώς θα πλησίαζε σχετικιστικές ταχύτητες. Θα μπορούσαμε να πάμε οπουδήποτε σε λογικά χρονικά διαστήματα.

Ακολουθούν μερικές προσεγγιστικές εκτιμήσεις:
Στον πλανήτη Άρη θα φτάναμε μετά από 1 ημέρα, 5 ώρες και 42 λεπτά.

Θα φτάναμε στο τέλος της ζώνης Kuiper σε λίγο περισσότερο από 2 εβδομάδες.

Μετά από 4 εβδομάδες, θα προσπερνούσαμε το Voyager 1, το πιο απομακρυσμένο διαστημικό σκάφος που έχει κατασκευάσει ο άνθρωπος μέχρι σήμερα.

Μετά από 3 μήνες, θα φτάναμε στο εσωτερικό νέφος του Oort, ταξιδεύοντας με το 25% της ταχύτητας του φωτός. Μετά από 1 χρόνο και 7 μήνες, θα αφήναμε το εξωτερικό νέφος του Oort με το 92% της ταχύτητας του φωτός.

Το ταξίδι στο γαλαξιακό κέντρο σε απόσταση 26.000 ετών φωτός από τη Γη, απαιτεί χρονικό διάστημα λιγότερο από 11 χρόνια.

Ο γαλαξίας της Ανδρομέδας, σε απόσταση 2,5 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, απαιτεί 15 χρόνια.

Και στο Σμήνος της Κόμης (Coma Cluster), 321 εκατομμύρια έτη φωτός από τη Γη, θα φτάναμε μετά από 20 χρόνια.

Αν λοιπόν μπαίναμε σε ένα υποθετικό διαστημικό σκάφος που είχε τη δυνατότητα να κινηθεί με σταθερή επιτάχυνση 1g, θα μπορούσαμε θεωρητικά να φτάσουμε σε περιοχές που σήμερα βρίσκονται κοντά στα όρια του παρατηρήσιμου σύμπαντος, οι οποίες απέχουν σήμερα περισσότερο από 46 δισεκατομμύρια έτη φωτός, ξοδεύοντας μόλις 24 χρόνια από τη ζωή μας μέσα στο διαστημόπλοιο.

Δυστυχώς όμως, θα ήταν ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή, αφού μέχρι να φτάσουμε οπουδήποτε διαγαλαξιακά, η ανθρωπότητα και ο πολιτισμός που αφήσαμε πίσω θα έχουν αλλάξει δραματικά και ίσως να μην υπάρχουν πλέον, καθώς στη Γη θα έχουν περάσει πολλά εκατομμύρια χρόνια.

Στον κατακόρυφο αριστερό άξονα βλέπουμε την διάρκεια σε χρόνια του διαστημικού ταξιδιού μετ’ επιστροφής που αντιλαμβάνεται ένας αστροναύτης (ιδιοχρόνος) συναρτήσει της απόστασης σε έτη φωτός. Στον δεξιό κατακόρυφο άξονα βλέπουμε τον αντίστοιχο χρόνο που θα έχει μετρήσει ένας παρατηρητής στη Γη για το ίδιο ταξίδι, μετρημένο σε γήινα χρόνια.

Πηγές: https://bigthink.com/starts-with-a-bang/travel-through-universe-1g/ – https://en.wikipedia.org/wiki/Space_travel_under_constant_acceleration

ΠΗΓΗ: physicsgg.me

“Antisystem” με την προστασία των ΜΑΤ

Όποτε η Χρυσή Αυγή ανήγγειλε μία συγκέντρωση αμέσως αναρχικοί και κομμουνιστές ανήγγειλαν και αυτοί αντι-συγκέντρωση στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα! Και την έκαναν με την προστασία των ΜΑΤ και η συγκέντρωση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ δεν γινότανε. Δείτε την σχετική αφίσα που δημοσιεύουμε.

Στην Θεσσαλονίκη με την Συμμαχία Ελλήνων έγινε το πρωτοφανές. Το κράτος αντί με τις αντισυγκεντρώσεις να εμποδίσει την συγκέντρωση ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΕ τις αντισυγκεντρώσεις! Έτσι έχουμε πλέον και «εχθρούς» του Συστήματος (δήθεν) υπό την πλήρη προστασία του κράτους. Αυτοί που πάνε και δηλώνουν πατριώτες και αντισυστημικοί δεν καταλαβαίνουν το στημένο παιχνίδι που παίζεται; Κάποιοι ίσως όχι. Οι περισσότεροι το καταλαβαίνουν, αλλά είναι πολύ βολικό να είσαι και καλά “Αntisystem” με τις ευλογίες της εξουσίας και να μη κινδυνεύεις με διώξεις, όπως κινδύνευες και κινδυνεύεις ως Χρυσαυγίτης.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Πέμπτη 29 Οκτωβρίου 2026

Το Μέτωπο Νεολαίας δεν ξεχνά τον Κωνσταντίνο Κατσίφα!

Ήταν 28η Οκτωβρίου του 2018, όταν ο νεότερος εθνομάρτυρας Κωνσταντίνος Κατσίφας έπεσε νεκρός από πυρά της αλβανικής κατοχικής αστυνομίας! Ο Κωνσταντίνος δολοφονήθηκε σε μια προμελετημένη επιχείρηση τρομοκρατίας εναντίον του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Δολοφονήθηκε, όντας στοχοποιημένος για το πατριωτικό του φρόνημα και την Εθνική του δράση, τόσο στην «ελεύθερη» Ελλάδα όσο και στην σκλαβωμένη γη του. Δολοφονήθηκε, γιατί αρνήθηκε να συμβιβαστεί με το παραμύθι των «καλών διμερών σχέσεων», επιμένοντας να υψώνει την Ελληνική σημαία στα χωριά εκείνα που προδόθηκαν και παραδόθηκαν στον εχθρό από την ελλαδική πολιτεία.

Τότε, το Κίνημα μας είχε αντιδράσει δυναμικά. Το ίδιο βράδυ της δολοφονίας ο Νικόλαος Μιχαλολιάκος, οδήγησε εκατοντάδες Εθνικιστές έξω από την αλβανική πρεσβεία, στην μοναδική συγκέντρωση διαμαρτυρίας που έλαβε χώρα! 8 χρόνια μετά, η «πολιτεία» αδιαφορεί, οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ανενόχλητοι, οι Βορειοηπειρώτες παραμένουν αλύτρωτοι και μόνο οι Χρυσαυγίτες τιμούν την μνήμη του Ήρωα όπως εκείνος θα ήθελε, δυναμικά και Εθνικιστικά!

Έτσι και φέτος, όπως κάθε χρόνο και ξεπερνώντας τις αναμενόμενες απόπειρες παρεμπόδισης από τον κρατικό μηχανισμό, το Μέτωπο Νεολαίας φρόντισε με πολλαπλές δράσεις να μην ξεχαστεί η θυσία του Κωσταντίνου! Εν όψει της επετείου, αναρτήθηκε πανό, συνοδευόμενο από ηχηρά συνθήματα, στην πρόσοψη του Εθνικιστικού πολυχώρου της Τ.Ο. Θεσσαλονίκης που βρίσκεται επί ενός εκ των κεντρικότερων κόμβων της πόλης. Ταυτόχρονα, πραγματοποιήθηκε η ανακοινωμένη ιστορική ομιλία, κατά την λήξη της οποίας άπαντες τους Συναγωνιστές να έψαλαν με συγκίνηση τον Εθνικό Ύμνο στην μνήμη του Ήρωα. Ακολούθησαν αναρτήσεις πανό σε λεωφόρους και πλατείες καθώς και διανομή έντυπου υλικού σε δυτικές συνοικίες με την θετικότατη ανταπόκριση των συμπατριωτών μας, και ιδίως της Νεολαίας.

 ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Ρίζος Ρίζος: Από τη σχολή συνδικαλιστών της Μόσχας στις offshore και τη σύλληψη για το «Χωριάτικο», ποιος είναι ο πρώην ισχυρός άνδρας της ΓΕΝΟΠ

  

Επί 18 χρόνια οργανωτικός γραμματέας της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, με καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη του Νίκου Φωτόπουλου, ο Ρίζος Ρίζος είχε βρεθεί στο επίκεντρο ερευνών για υπεράκτιες εταιρείες, λογαριασμούς €750.000 στην Κύπρο και δεσμεύσεις ακινήτων - Η πολιτική διαδρομή από το ΚΚΕ στον Συνασπισμό, οι επιχειρηματικές δραστηριότητες και η νέα υπόθεση

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η σοκαριστική καπιταλιστική κρίση του 1929

Στις 29 Οκτωβρίου του 1929 το χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης καταρρέει και ξεκινάει η οικονομική ύφεση των ΗΠΑ. Το καλοκαίρι του 1929 η Αμερική ευημερούσε. Ο κόσμος δανειζόταν από τις τράπεζες για να παίξει στη Wall Street. Ο δείκτης Dow Jones (DJIA) έφθασε στο υψηλότερο… σημείο του, στις 381.17 μονάδες στις 3 Σεπτεμβρίου του 1929. Η χρηματιστηριακή αξία των μετοχών είχε αυξηθεί τόσο πολύ, που οι διορατικότεροι μιλούσαν για φούσκα έτοιμη να εκραγεί.

Οικονομικοί κύκλοι φοβούμενοι την κάμψη των τιμών των μετοχών άρχισαν να τις ρευστοποιούν. Στις 24 Οκτωβρίου 1929, 13 εκατομμύρια μετοχές άλλαξαν χέρια, αριθμός ρεκόρ για τα χρηματιστηριακά χρονικά (Μαύρη Πέμπτη). Πανικός άρχισε να καταλαμβάνει τους επενδυτές και τους χρηματιστές. Οι μεγάλοι παίκτες της Wall Street άρχισαν να αγοράζουν μαζικά τα καλά χαρτιά (blue chips), σε μια προσπάθεια να συγκρατήσουν την πτώση. Η τακτική αυτή είχε αποδώσει στη χρηματιστηριακή κρίση του 1907, όχι όμως και σε αυτή του 1929. Το Σαββατοκύριακο που μεσολάβησε, η κατάσταση δραματοποιήθηκε ακόμη περισσότερο από τον Τύπο. Τη Δευτέρα 28 Οκτωβρίου οι τιμές συνέχισαν την κατηφορική τους πορεία, με τους επενδυτές να ξεφορτώνονται τα «χαρτιά» τους, με σκοπό να αναζητήσουν πιο πρόσφορες επενδυτικές ευκαιρίες. Ο δείκτης χάνει 12% της αξίας του και 16,4 εκατομμύρια μετοχές αλλάζουν χέρια.

Την επόμενη μέρα, η Wall Street καταρρέει (Μαύρη Τρίτη). Πολλές τράπεζες που είχαν τοποθετήσει τα χρήματα των πελατών τους σε μετοχές για να αποκομίσουν μεγαλύτερα κέρδη, αντιμετωπίζουν δυσεπίλυτα προβλήματα και τις επόμενες μέρες κηρύσσουν πτώχευση. Το χρηματιστηριακό κραχ χειροτέρευσε την ήδη εύθραυστη κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας και συνέβαλε στη Μεγάλη Οικονομική Ύφεση της δεκαετίας του ’30, που έπληξε Ευρώπη και Αμερική, με πτωχεύσεις εταιρειών, μαζική ανεργία και μεγάλη κεφαλαιοκρατική συγκέντρωση. Η Wall Street ανέκαμψε προσωρινά στις αρχές του 1930, για να κατρακυλήσει ξανά το επόμενο διάστημα και ο δείκτης Dow Jones να φθάσει στις 41.22 μονάδες στις 8 Ιουλίου 1932, στο χαμηλότερο σημείο όλων των εποχών. Το 1931 το Κογκρέσο συγκρότησε την Επιτροπή Pecora για να μελετήσει τις αιτίες της χρηματιστηριακής κρίσης και βάσει των πορισμάτων της ψήφισε το νόμο Glass–Steagalll του 1933, με τον οποίον διαχωρίστηκαν οι τράπεζες σε εμπορικές και επενδυτικές.

Τα επόμενα χρόνια, με βάση την εμπειρία της Wall Street, τα χρηματιστήρια όλου του κόσμου πήραν μέτρα για να αποτρέψουν ένα νέο κραχ. Το κυριότερο ήταν η διακοπή των συνεδριάσεων σε περιόδους ραγδαίων μεταβολών της χρηματιστηριακής αγοράς.

Οι επιπτώσεις του Κραχ στις ΗΠΑ σε αριθμούς:

• 12 εκατομμύρια έμειναν άνεργοι
• 12 χιλιάδες έχαναν τη δουλειά τους κάθε μέρα
• 20 χιλιάδες επιχειρήσεις κήρυξαν πτώχευση
• 1.616 τράπεζες πτώχευσαν
• 1 στους 20 γεωργούς ξεσπιτώθηκαν
• 23 χιλιάδες αυτοκτονίες σημειώθηκαν σ’ έναν χρόνο, αριθμός ρεκόρ

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com