71 χρόνια από το Πογκρόμ της Πόλης: Η νύχτα που σφράγισε το τέλος του Ελληνισμού στην Κωνσταντινούπολη

Συμπληρώνονται σήμερα τη νύχτα 71 χρόνια από το Πογκρόμ στην Κωνσταντινούπολη, μία από τις βιαιότερες πράξεις Τούρκων εναντίον Ελλήνων σε καιρό ειρήνης στον 20ό αιώνα, που σήμανε ουσιαστικά την αρχή του τέλους του υπερτρισχιλιετούς Ελληνισμού της Βασιλεύουσας.

Γράφει ο Παναγιώτης Παύλος*

Το βράδυ της 6ης προς 7η Σεπτεμβρίου του 1955, το καθεστώς της Τουρκίας δρομολόγησε την τελική φάση της εθνοκάθαρσης και του αφανισμού της Ελληνικής Ορθόδοξης Μειονότητας Κωνσταντινουπόλεως, καταστρατηγώντας βάναυσα τα Άρθρα 38-44 της Συνθήκης της Λωζάννης, μόλις 32 χρόνια από την υπογραφή της. Ενδεικτικά εντελώς, στο Άρθρο 38 η Συνθήκη ορίζει τα εξής:

«Η Τουρκική Κυβέρνησις αναλαμβάνει την υποχρέωσιν να παρέχη εις πάντας τους κατοίκους της Τουρκίας πλήρη και απόλυτον προστασίαν της ζωής και της ελευθερίας αυτών, αδιακρίτως γεννήσεως, εθνικότητος, γλώσσης, φυλής ή θρησκείας».

 

Το βράδυ της Τρίτης 6 Σεπτεμβρίου, ο Ελληνισμός της Πόλης υπέστη συντριπτική ζημία από αλαλάζοντα πλήθη και ορδές βιαιοπραγούντων Τούρκων οι οποίοι μέσα σε μόλις μερικές ώρες κατέστρεψαν τις περιουσίες των Ελλήνων στη σπουδαιότερη και κεντρικότερη περιοχή της Κωνσταντινούπολης, την Οδό του Πέραν, αλλά και αλλού, με μοναδικό σκοπό: την εθνοκάθαρση.

Ένας πρόχειρος απολογισμός μαρτυρά τα φοβικά και δολοφονικά ένστικτα του φονικού εθνικισμού των Τούρκων εγκληματιών,

και δείχνει το εύρος της καταστροφής. Σύμφωνα με επίσημες καταγραφές:

–Θανατώθηκαν 20 Έλληνες κι 1 Αρμένιος, -Τραυματίστηκαν άλλοι 30 Έλληνες,

–Βιάστηκαν 12 Ελληνίδες

Ενώ καταστράφηκαν:

-Σχεδόν 4.400 ελληνικά εμπορικά καταστήματα

-110 Ξενοδοχεία

-27 Φαρμακεία

-23 Σχολεία

-21 Εργοστάσια

-73 Εκκλησίες

-περισσότερες από 1.000 ελληνικές κατοικίες υψηλής αισθητικής και αρχιτεκτονικής,
και συλήθηκαν πολλά ελληνορθόδοξα νεκροταφεία.

Στη διάρκεια του Πογκρόμ του 1955 κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης εκδιώχθηκαν από τις δουλειές τους:

-2.000 τσαγκάρηδες,

-2.000 επιπλοποιοί,

-2.700 εργαζόμενοι σε εστιατόρια,

-500 εργάτες σε σοκολατοποιίες,

-400 τυπογράφοι,

-400 εργάτες σε εργοστάσια ελαστικών,

-350 εργαζόμενοι σε υφαντουργεία,

-150 εργαζόμενοι σε χυτήρια.

Το κόστος της καταστροφής των ελληνικών περιουσιών (καταστημάτων στις πιο περίοπτες περιοχές της Κωνσταντινούπολης,

κατοικιών, επαύλεων, ιδρυμάτων, παραγωγικών μονάδων, και ούτω καθεξής) ανήλθε σύμφωνα με τους τότε υπολογισμούς της Ελλάδας σε 500.000.000 δολάρια.

Πέραν, ωστόσο, του μεγέθους των ζημιών, η τραγικότερη συνέπεια του Πογκρόμ ήταν ότι σήμανε το τέλος της ηγετικής παρουσίας του Ελληνισμού σε φυσικά εδάφη του και δη στην Κωνσταντινούπολη.

Η οικονομική αιμορραγία και ο φόβος που έκτοτε εδραιώθηκε σε πολλούς Κωνσταντινουπολίτες, ανάγκασαν πολλές δεκάδες χιλιάδες από αυτούς να μεταναστεύσουν -είτε άμεσα είτε σταδιακά- στην ηπειρωτική Ελλάδα, με τις συνέπειες της καταστροφής να ολοκληρώνονται το 1964.

Αναφορικά με τα όσα προηγήθηκαν αυτής της εγκληματικής συμπεριφοράς της Τουρκίας έναντι Τούρκων πολιτών ελληνικής καταγωγής, ας σημειωθεί ότι ένα χρόνο πριν το Πογκρόμ του 1955, τηλεγράφημα προς το Υπουργείο Εξωτερικών (Foreign Office) της Αγγλίας από το αγγλικό προξενείο της Αθήνας ανέφερε σχεδόν προφητικά:

«Οι σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδας είναι άριστες. Εάν όμως γίνει κάτι στην οικία του Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη, θαυμάσια μπορεί να γίνουν όλα άνω κάτω».

Κατά ειρωνική σύμπτωση -κάποιοι προχώρησαν πολύ τολμηρά μέχρι και του σημείου να το χαρακτηρίσουν «αυτοεκπληρούμενη προφητεία»

– πράγματι, αφορμή για την υλοποίηση του Πογκρόμ, προτελευταίας πράξης του Τουρκικού φοβικού εθνικισμού, στάθηκε η οργανωμένη από την Τουρκία προβοκάτσια κι έκρηξη στο σπίτι του Κεμάλ Ατατούρκ στην Θεσσαλονίκη, νωρίτερα την ίδια μέρα της Τρίτης 6 Σεπτεμβρίου 1955, ενέργεια που ήταν αρκετή να οπλίσει με ανεξέλεγκτη οργή το πλήθος των Τούρκων που προετοιμάζονταν για τις βιαιότητες λίγες ώρες αργότερα.

Αξίζει επίσης να επισημανθεί ότι, τελείως συμπτωματικά, σύμφωνα με μαρτυρίες, τη νύχτα εκείνη ήταν παρόντες στην Κωνσταντινούπολη αρχηγοί μυστικών υπηρεσιών ΝΑΤΟϊκών χωρών, μεταξύ των οποίων και ο αρχηγός της CIA Άλεν Ντάλες, πρώτος και μακροβιότερος επικεφαλής της αμερικανικής Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Ενώ Τούρκος στρατηγός χαρακτήρισε το Πογκρόμ του 1955 ως μια «μεγαλειώδη επιχείρηση ανορθόδοξου πολέμου» που στέφθηκε «με απόλυτη επιτυχία».

Το Πογκρόμ της Κωνσταντινούπολης είναι μετά την τουρκική Εισβολή και Κατοχή του 38% της Κύπρου μας η δεύτερη βιαιότερη και καταστροφικότερη τουρκική στρατηγική ενέργεια κατά του Ελληνισμού στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα.

Και είναι δυστυχώς αρκετά φρέσκια και πρόσφατη ακόμη, ώστε να είναι αδύνατον για το ελλαδικό πολιτικό σύστημα κατευναστών να την αποδομήσει όπως επιχείρησε με την Επανάσταση του 1821. Πολλώ δε μάλλον, είναι ακατόρθωτο να την προσπεράσει προκειμένου να πείσει τους Έλληνες ότι το τουρκικό κράτος και οι δικές του ελίτ εξαίφνης αποφάσισαν τον δρόμο της φιλίας που η ψευδοΔιακήρυξη των Αθηνών επεχείρησε να επιβάλει με μεγάλο μέχρι στιγμής κόστος για τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και την ακεραιότητα της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος.

Ένα κόστος που μέχρι στιγμής μοιάζει να αφήνει παγερά αδιάφορους τους φυσικούς και πολιτικούς απογόνους εκείνων όσοι καθύβριζαν ως «τουρκόσπορους» τους Μικρασιάτες Έλληνες-θύματα της μεγαλύτερης εθνικής καταστροφής μας στον 20ό αιώνα.

 

Πηγές (ενδεικτικά):

-Σπύρος Βρυώνης, «Ο Μηχανισμός της Καταστροφής: Το Τουρκικό Πογκρόμ της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 και ο Αφανισμός της Ελληνικής Κοινότητας της Κωνσταντινούπολης»

-Βλάσης Αγτζίδης, «Σεπτέμβρης του ‘55, Κωνσταντινούπολη: η Κεμαλική Νύχτα των Κρυστάλλων»

-Συνθήκη της Λωζάνης

* Ο Παναγιώτης Παύλος είναι Ερευνητής της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο του Όσλο. Αρθρογραφεί συστηματικά σε πληθώρα ελληνικών και ξένων ΜΜΕ, για ζητήματα κοινωνικά, Διεθνών Σχέσεων, εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής.

ΠΗΓΗ: olympia.gr

ΘΕΡΜΟΠΥΛΕΣ 2026 – Πρώτες εικόνες από την φετινή επιβλητική Τελετή Μνήμης

Χθές η Χρυσή Αυγή πραγματοποίησε την ετήσια Τελετή Τιμής και Μνήμης κάτω από το Άγαλμα του Βασιλέως Λεωνίδα στις Θερμοπύλες. Εκατοντάδες Συναγωνιστές, μακριά από τις απεχθείς προεκλογικές κορώνες που κατακλύζουν όλο το πολιτικό φάσμα, απέδειξαν πως η Φλόγα της Ψυχής των Αθανάτων Ηρώων συνεχίζει φωτίζει τον Αγώνα των τελευταίων Ελλήνων στο κράτος των «μηδισάντων», τον Αγώνα των Χρυσαυγιτών. Απαλλαγμένοι από Εφιάλτες και έχοντας δίπλα μας εθνικιστικές αντιπροσωπείες φιλελλήνων από κάθε γωνία της Ευρώπης, ανανεώσαμε την Πίστη στην Ιδέα του αληθινού Εθνικισμού, την μόνη Ιδέα που μπορεί να λυτρώσει το χειμαζόμενο Έθνος μας!

 

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η woke ατζέντα του Κυριάκου Μητσοτάκη

Ο άνθρωπος που λειτούργησε ως πατριάρχης της woke ατζέντας στην Ελλάδα, νομοθετώντας τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων

Στη συνέντευξη Τύπου στη ΔΕΘ ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης ισχυρίστηκε ότι «δεν υπάρχει woke ατζέντα στην Ελλάδα». Υποχρεώθηκε να κάνει αυτή τη δήλωση λόγω του σάλου που έχει προκληθεί με το βιβλίο Γλώσσας της β’ δημοτικού, που διαφημίζει στα μικρά παιδάκια την ομοφυλοφιλία. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να δηλώσει με περίσσιο θράσος πως «αν υπάρχει λάθος στα σχολικά βιβλία, θα το διορθώσουμε».

Η δήλωση αυτή συνιστά μνημείο αυτοαναίρεσης, καθώς ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αν και ενημερώθηκε αναλυτικά για το περιεχόμενο του επίμαχου βιβλίου… απέτυχε να διακρίνει οτιδήποτε μεμπτό!

Ο άνθρωπος που λειτούργησε ως πατριάρχης της woke ατζέντας στην Ελλάδα, νομοθετώντας τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων και πολεμώντας ανοιχτά τις παραδοσιακές αξίες, ως -κατά δήλωσίν του- αντινατιβιστής, αρνείται τώρα να αναγνωρίσει τις ευθύνες του. Είναι ο ίδιος που στο πρόσφατο παρελθόν έκλεισε τους ιερούς ναούς με πρόσχημα τον κορονοϊό, διώκοντας ιερείς που εκτελούσαν το έργο τους, τελώντας τις θείες λειτουργίες και τα μυστήρια της εκκλησίας μας.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνησή του στελεχώνεται από υπουργούς όπως η υπουργός «Οικογένειας» κυρία Δόμνα Μιχαηλίδου, που δήλωσε έμπλεη χαράς ότι «δεν υπάρχει ελληνική οικογένεια του μέλλοντος». Αυτή η συστηματική προσπάθεια αποδόμησης των παραδοσιακών αξιών και της εθνικής μας ταυτότητας δεν είναι ούτε τυχαία ούτε αθώα. Αποτελεί μέρος ενός οργανωμένου σχεδίου, το οποίο η κυβέρνηση επιχειρεί να καλύψει πίσω από επικοινωνιακούς ελιγμούς και αόριστες υποσχέσεις περί «διορθώσεων».

Η προσχηματική αναφορά του πρωθυπουργού περί πιθανών «λαθών» στα σχολικά εγχειρίδια επιβεβαιώνει την πλήρη αποσύνδεσή του από την πραγματικότητα και τις ανησυχίες της ελληνικής κοινωνίας. Αντί για γενναία αυτοκριτική και άμεση απόσυρση των απαράδεκτων αναφορών από τα βιβλία που διανέμονται στους μαθητές, παρακολουθούμε έναν πρωθυπουργό που προσπαθεί να ξεγελάσει το ακροατήριό του. 

Ο κ. Μητσοτάκης είναι βαρύτατα εκτεθειμένος, διότι η woke ατζέντα φέρει φαρδιά πλατιά τη δική του υπογραφή. Ωστόσο, πιο εκτεθειμένοι στη συνείδησή τους είναι όσοι τον στήριξαν και τον ψήφισαν παρεξηγώντας τον για «δεξιό» και «συντηρητικό».

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Είπατε κάτι για kosher ακροδεξιά υποκρισία;

  

Οι αντιφάσεις της Alice Weidel, ηγέτιδας του AfD στη Γερμανία:

Είναι κατά των ομοφυλόφιλων - είναι λεσβία.

Τι ισχύει: Είναι ανοιχτά ομοφυλόφιλη και ζει σε σύμφωνο συμβίωσης με γυναίκα.

Η αντίφαση: Η ίδια δηλώνει ότι «δεν είναι queer» αλλά απλώς μια γυναίκα σε σχέση με άλλη γυναίκα. Το κόμμα της, το AfD, αντιτίθεται επίσημα στον γάμο ομοφυλόφιλων και προωθεί το μοντέλο της «παραδοσιακής οικογένειας». Η Βάιντελ έχει στηρίξει αυτή τη γραμμή, καταψηφίζοντας τη νομιμοποίηση του πλήρους γάμου ομοφύλων στη Γερμανία.

Είναι κατά της μετανάστευσης -  η σύντροφός της είναι μετανάστρια.

Τι ισχύει: Η σύντροφός της, η σκηνοθέτιδα Σάρα Μποσάρντ, γεννήθηκε στη Σρι Λάνκα, αλλά υιοθετήθηκε σε βρεφική ηλικία από οικογένεια στην Ελβετία και έχει ελβετική υπηκοότητα.

Η αντίφαση: Το AfD ακολουθεί μια σκληρή αντιμεταναστευτική ρητορική. Η Βάιντελ υποστηρίζει ότι η δική της κριτική στρέφεται κατά της παράνομης μετανάστευσης και του συντηρητικού Ισλάμ, και όχι κατά των νόμιμων ή ενσωματωμένων πολιτών.

Είναι κατά της υιοθεσίας από ομοφυλόφιλους -  έχει 2 υιοθετημένους γιούς

Τι ισχύει: Το ζευγάρι έχει πράγματι δύο υιοθετημένους γιους.

Η αντίφαση: Η Βάιντελ μεγαλώνει δύο παιδιά σε ομόφυλη οικογένεια, ενώ το κόμμα της καταδικάζει την ανατροφή παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, υποστηρίζοντας ότι ένα παιδί χρειάζεται αποκλειστικά πατέρα και μητέρα.

Προσποιείται πατριώτισσα Γερμανίδα - ζει στην Ελβετία.

Τι ισχύει: Η μόνιμη κατοικία της οικογένειάς της βρίσκεται στο Αινζίντελν της Ελβετίας.

Η αντίφαση: Αν και ηγείται ενός γερμανικού εθνικιστικού κόμματος, επέλεξε την Ελβετία για να μεγαλώσει τα παιδιά της, επικαλούμενη λόγους ασφαλείας. Για φορολογικούς και εκλογικούς λόγους, διατηρεί επίσης μια επίσημη δευτερεύουσα κατοικία στη Γερμανία.

ΠΗΓΗ

Von Thronstahl - Fahnenträger

Gloria Steinem: έφυγε σε ηλικία 92 ετών η μεγαλύτερη φεμινίστρια όλων των εποχών και πράκτορας της CIA

της Κατερίνας Τ.

Η γυναίκα που ταυτίστηκε όσο καμία άλλη με το αμερικανικό φεμινιστικό κίνημα των δεκαετιών του ’60 και ’70, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 92 ετών.

Ποια ήταν η Steinem

Γεννημένη στο Τολέδο του Οχάιο το 1934. Η οικογένειά της είχε μικτή (γερμανική και εβραϊκή) καταγωγή. Η γιαγιά της, Pauline Perlmutter Steinem, ήταν εξέχουσα σουφραζέτα, πρόεδρος του Συνδέσμου για το Δικαίωμα Ψήφου των Γυναικών στο Οχάιο και η πρώτη γυναίκα που εκλέχθηκε σε σχολική επιτροπή εκεί.
Για δεκαετίες, η Steinem ήταν η πιο διάσημη εργένισσα των ΗΠΑ. Απέρριπτε κατηγορηματικά τον θεσμό του παραδοσιακού γάμου, θεωρώντας τον νομικά ετεροβαρή εις βάρος της γυναίκας. Επέλεξε συνειδητά να μην γίνει μητέρα, δηλώνοντας ότι είχε περάσει τα παιδικά της χρόνια φροντίζοντας άλλους και ότι πλέον ήθελε να ζήσει για τον εαυτό της και το κίνημα. Όταν τη ρωτούσαν αν το μετάνιωσε, απαντούσε: «Δεν θέλουν όλοι να ζήσουν την ίδια ζωή. Ο κόσμος είναι γεμάτος από παιδιά που χρειάζονται φροντίδα, δεν χρειάζεται να τα γεννήσουμε εμείς». Το 2000,σε ηλικία 66 ετών, εξέπληξε τους πάντες όταν παντρεύτηκε τον David Bale, έναν Νοτιοαφρικανό ακτιβιστή και επιχειρηματία (και πατέρα του διάσημου ηθοποιού Christian Bale). Η Steinem παντρεύτηκε φορώντας τζιν παντελόνι. Κατά τη διάρκεια των όρκων, το ζευγάρι αρνήθηκε τις λέξεις «σύζυγος» (husband/wife) και τις αντικατέστησε με τη λέξη «σύντροφοι» (Ο γάμος έγινε επειδή οι νόμοι είχαν πλέον αλλάξει και δεν στερούσαν από τη γυναίκα τα δικαιώματά της, αλλά και για πρακτικούς λόγους (για να αποκτήσει ο Bale ράσινη κάρτα). Ο γάμος κράτησε μόνο τρία χρόνια, καθώς ο Bale πέθανε από λέμφωμα το 2003.

Το 1971, η Στάινεμ συνίδρυσε το Εθνικό Πολιτικό Μπουλούκι Γυναικών (National Women’s Political Caucus) και, έναν χρόνο αργότερα, το πρωτοποριακό περιοδικό «Ms.». Ήταν το πρώτο μεγάλο περιοδικό στις ΗΠΑ που ανήκε, διοικούνταν και γραφόταν αποκλειστικά από γυναίκες, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα που η mainstream δημοσιογραφία αγνοούσε, όπως η ενδοοικογενειακή βία, η εργασιακή ανισότητα και τα αναπαραγωγικά δικαιώματα.Η Steinem συνεργαζόταν στενά με Αφροαμερικανίδες, ιθαγενείς ακτιβίστριες κι ήταν από τις πρώτες λευκές φεμινίστριες που αντιλήφθηκαν ότι ο αγώνας για τα δικαιώματα των γυναικών είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με τον αγώνα κατά του ρατσισμού.
Υπήρξε από τις πιο σθεναρές φωνές υπέρ της νομιμοποίησης των αμβλώσεων και της πρόσβασης στην αντισύλληψη. Η δράση του κινήματος της οδήγησε στο ιστορικό ορόσημο της απόφασης Roe v. Wade το 1973, με την οποία το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ κατοχύρωσε συνταγματικά το δικαίωμα στην άμβλωση. Ήταν η δικαίωση ετών στους δρόμους, στις δικαστικές αίθουσες και στις σελίδες του περιοδικού Ms..
Ήταν από τις πρώτες φεμινίστριες που στήριξαν ανοιχτά τα δικαιώματα της κοινότητας και τον γάμο ομοφύλων, συνδέοντας την πατριαρχία με την ομοφοβία. Έγινε διάσημη η φράση της ότι «μια γυναίκα που αγαπά μια άλλη γυναίκα είναι η πιο καθαρή μορφή εξέγερσης ενάντια στην πατριαρχία».

Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του 1960 (συγκεκριμένα από το 1958 έως το 1962), διηύθυνε μια οργάνωση νεολαίας με το όνομα Independent Research Service.Η αποστολή της ήταν να οργανώνει ομάδες προοδευτικών, μη κομμουνιστών Αμερικανών φοιτητών για να συμμετάσχουν στα Παγκόσμια Φεστιβάλ Νεολαίας στην Ευρώπη (όπως στη Βιέννη το 1959 και στο Ελσίνκι το 1962). Τα φεστιβάλ αυτά χρηματοδοτούνταν και ελέγχονταν από τη Σοβιετική Ένωση για σκοπούς προπαγάνδας. Η CIA χρηματοδοτούσε κρυφά την οργάνωση της Στάινεμ μέσω εικονικών ιδρυμάτων, προκειμένου οι Αμερικανοί φοιτητές να λειτουργήσουν ως «αντίβαρο» στη σοβιετική επιρροή και να προωθήσουν τις αμερικανικές θέσεις.
H Steinem δε το αρνήθηκε ποτέ. Δήλωσε ότι εκείνη την εποχή (στην κορύφωση του Ψυχρού Πολέμου), η CIA που γνώρισε η ίδια ήταν «φιλελεύθερη, μη βίαιη και έντιμη». Χάρηκε, όπως είπε, που βρήκε κυβερνητικούς αξιωματούχους που ήταν αρκετά διορατικοί ώστε να στηρίξουν την ελεύθερη διακίνηση ιδεών απέναντι στον κομμουνισμό. Ξεκαθάρισε, επίσης, ότι η ίδια δεν λειτούργησε ποτέ ως κατάσκοπος ούτε της ζητήθηκε να δώσει πληροφορίες για άλλους Αμερικανούς.

Η αποκάλυψη αυτή προκάλεσε βαθύ ρήγμα στο φεμινιστικό κίνημα, το οποίο αναζωπυρώθηκε το 1975 από τη ριζοσπαστική φεμινιστική ομάδα Redstockings. Οι επικριτές της υποστήριξαν ότι η Steinem φυτεύτηκε ή χρησιμοποιήθηκε από το αμερικανικό κατεστημένο για να στρέψει το δεύτερο κύμα του φεμινισμού μακριά από τη ριζοσπαστική, αντικαπιταλιστική και μαρξιστική ανάλυση.

Η Steinem δεν υπήρξε ποτέ η αυθεντική ριζοσπαστική φωνή, αλλά μια προσωπικότητα απόλυτα συμβατή με το αμερικανικό κατεστημένο. Από τη σκοτεινή χρηματοδότησή της από τη CIA στα νεανικά της χρόνια μέχρι την προώθηση ενός «αστικού» φεμινισμού (middle-class feminism) που αγνοούσε την ταξική πάλη, η δράση της κατηγορήθηκε ότι απονεύρωσε το κίνημα από τις πραγματικά επαναστατικές του διεκδικήσεις. Η Steinem δεν απελευθέρωσε τη γυναίκα, αλλά τη στέρησε από τους παραδοσιακούς της ρόλους, αντικαθιστώντας τους με το άγχος της επαγγελματικής επιβίωσης. Ο φεμινισμός που ηγήθηκε κατηγορείται σήμερα ότι ενοχοποίησε την ανδρική ταυτότητα, καλλιέργησε τη μισανδρία και οδήγησε σε μια πρωτοφανή δημογραφική κρίση στη Δύση μέσω της συστηματικής προώθησης των αμβλώσεων ως δικαιώματος επιλογής. Η Steinem και οι συνοδοιπόροι της δημιούργησαν μια κουλτούρα θυματοποίησης, η οποία αντί για ισότητα, έφερε την πόλωση και την αποξένωση ανάμεσα στα δύο φύλα. Η αποτίμηση του έργου της δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει το βαρύ τίμημα που πληρώνει η σύγχρονη κοινωνία: τη μοναξιά, τη διάλυση των σχέσεων και την απώλεια των θεμελιωδών αξιών που κρατούσαν τις κοινότητες ενωμένες.

Πηγή: περιοδικό ΑΝΑΚΤΗΣΗ

Η Χρυσή Αυγή και η νεοελληνική «φεουδαρχία»

  

Τι χρειάζονται, λοιπόν, οι δίκες, όταν υπάρχουν οι τηλεδίκες; Τι χρειάζονται τα δικαστήρια όταν υπάρχουν τα τηλεπαράθυρα;” Το σημερινό πολίτευμα δεν αποτελεί συνέχεια της Αρχαίας Δημοκρατίας, αλλά του αγγλοσαξωνικού πλουτοκρατικού κοινοβουλευτισμού. Όμως, ούτε και αυτό ισχύει, αφού ούτε αρχές δικαίου υπάρχουν, ούτε νόμοι για όλους. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια διεφθαρμένη νεοελληνική κουρελαρία χωρίς αρχές, χωρίς ανεξάρτητους θεσμούς και η μεγαλύτερη απόδειξη είναι η απαξία του λαού απέναντι στην εκάστοτε «δημοκρατική» υποτίθεται εξουσία.

Αυτή την κουρελαρία την ζήσαμε με τις φωτογραφίες με τις χειροπέδες και τον «ρωμαϊκό θρίαμβο» των ουτιδανών, που φαντάζονται τον εαυτό τους καίσαρα, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι τίποτε άλλο από θλιβερή παρένθεση στην ιστορία ενός Μεγάλου Έθνους. Γράφουν με τα όσα πράττουν την σελίδα εκείνη της ιστορίας, που ο Θουκυδίδης του μέλλοντος θα περιγράφει ως εποχή των αναξίων και της παρακμής.

Φτάσαμε στο σημείο αυτό το ίδιο το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) να καταγγέλλει τα κανάλια ότι παραβίασαν το τεκμήριο της αθωότητας και όμως όχι μόνον συνεχίζουν την ίδια άθλια τακτική, αλλά χρησιμοποιούν σαν δεδομένα και αληθινά γεγονότα, τα γελοία ψεύδη που κατέθεσαν εις βάρος μας κάποιοι δήθεν μάρτυρες. Στην ίδια γραμμή με τα κανάλια, κόμματα και πολιτικοί. Τί χρειάζονται, λοιπόν, οι δίκες, όταν υπάρχουν οι τηλεδίκες; Τί χρειάζονται τα δικαστήρια όταν υπάρχουν τα τηλεπαράθυρα;

Πώς θα μπορούσαμε, όμως, να χαρακτηρίσουμε την σημερινή πολιτική πραγματικότητα; Το πλέον κοντινό σε αυτό θα ήταν μια νεοελληνικού τύπου φεουδαρχία. Φεουδάρχες οι μιντιάρχες πλουτοκράτες εργολάβοι πασών των εργολαβιών. Λακέδες και ιπποκόμοι των «βαρόνων», που ο καθένας από αυτούς εκπροσωπεί και μια «φαμίλια», πολιτικοί και δημοσιογράφοι, οι οποίοι με ζήλο υπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών τους. Πρόκειται για τα διάφορα οικόσιτα των διαπλεκομένων. Όλοι αυτοί συναποτελούν την μια και μόνη ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ που υπάρχει στην χώρα και που δρα εις βάρος της Πατρίδας.

Η Χρυσή Αυγή δεν ανήκε και δεν θέλησε να ανήκει σε καμμία από τις «φαμίλιες» της αντεθνικής ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ και γι’ αυτό έπρεπε να κτυπηθεί αμείλικτα. Αυτό ήταν το μεγάλο μας «έγκλημα», το ότι δεν υπηρετούσαμε τα συμφέροντα ουδενός από αυτούς που προδίδουν και λεηλατούν την Ελλάδα μας.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com