Έτσι πολέμησαν οι Αντάρτες της ΕΟΚΑ!

«Είναι καιρός να δείξομε εις τον κόσμο ότι εάν η διεθνής διπλωματία είναι ΑΔΙΚΟΣ και εν πολλοίς άνανδρος, η Κυπριακή ψυχή είναι γενναία. Εάν οι δυνάσται μας δεν θέλουν να αποδώσουν την λευτεριά μας, μπορούμε να την διεκδικήσουμε με τα ίδια μας τα χέρια και με το ΑΙΜΑ μας!».

Γεώργιος Γρίβας Διγενής

Φέτος, συμπληρώνονται εβδομήντα ένα χρόνια από την έναρξη του εθνικοαπελευθερωτικού ενωτικού αγώνα της πρώτης Απριλίου του 1955, με στόχο την αποτίναξη του αγγλικού ζυγού και την ένωση της Κύπρου με τον υπόλοιπο εθνικό κορμό. Τα μεσάνυχτα της πρώτης Απριλίου του 1955, η Κύπρος εισέρχεται στην κορυφαία στιγμή της Ιστορίας της. Μια στιγμή που θα ταρακουνήσει το παγκόσμιο στερέωμα και θα διαρκέσει τέσσερα χρόνια.

Το πατριωτικό αυτό ξέσπασμα, αναμφίβολα δεν υπήρξε ένα τυχαίο γεγονός, αλλά προϊόν πολύχρονης και επίμονης προετοιμασίας. Ήταν η έμπρακτη δυναμική απάντηση του Κυπριακού Ελληνισμού, σε αυτούς που αγνόησαν το καθολικό αίτημα των Ελλήνων της Κύπρου όπως αυτό εκφράστηκε και διατρανώθηκε μέσα από τα συλλαλητήρια και το ενωτικό δημοψήφισμα του 1950 σύμφωνα με το οποίο το 96,7% του Κυπριακού λαού αξίωνε Ένωση με την μητέρα Ελλάδα.

Υπό αντίξοες συνθήκες και με την επίσημη Ελλαδική κυβέρνηση να τηρεί φιλοαγγλική πολιτική, ο αρχηγός των Χιτών και πρωτομαχητής της ελευθερίας, στρατηγός Γεώργιος Γρίβας Διγενής, επιστρέφει στην ιδιαίτερη πατρίδα του και συγκροτεί την Εθνική Οργάνωση Κυπρίων Αγωνιστών, την ΕΟΚΑ. Η ΕΟΚΑ επιδίδεται σε έναν άνισο ένοπλο αγώνα εναντίον της βρετανικής αυτοκρατορίας.

Ο Αγώνας αρχίζει

Ήταν ξημερώματα της πρώτης Απριλίου του 1955 όταν οι κυπριακές πόλεις στο σύνολο τους συγκλονίστηκαν από εκρήξεις βομβών. Ήταν το σημάδι της έναρξης ενός μακροχρόνιου και αιματηρού αγώνα του Κυπριακού Ελληνισμού για την αποτίναξη του ξένου ζυγού. Στόχος των δολιοφθορών εκείνη την νύχτα ήταν να καταδειχθεί στους βρετανούς αποικιοκράτες ότι υπήρχε μια ισχυρή και δυναμική επαναστατική οργάνωση η οποία δρούσε συλλογικά και γενικά και ότι οι ενέργειες δεν ήταν αποτέλεσμα μεμονωμένων ατόμων ή ομάδων.

Ως προς το επιχειρησιακό σκέλος στην Λευκωσία προκλήθηκαν σοβαρές ζημιές σε κυβερνητικά κτίρια, κυριότερη των οποίων η έκρηξη στον Ραδιοφωνικό Σταθμό Κύπρου (ΡΙΚ). Το όργανο της βρετανικής προπαγάνδας σίγησε για μέρες… Στην Αμμόχωστο προκλήθηκαν εκρήξεις σε βρετανικό στρατιωτικό καταυλισμό, με εκτεταμένες ζημιές, ενώ στην Λεμεσό τα παλικάρια της ΕΟΚΑ τοποθέτησαν τρεις βόμβες στον κεντρικό αστυνομικό σταθμό και άλλες δυο στον σταθμό του Αγίου Ιωάννου. Επιθέσεις σημειώθηκαν και στο δικαστικό μέγαρο Λάρνακας, σε οικίες βρετανών αστυνομικών στην πόλη, καθώς και στο αρχηγείο αστυνομίας.

Η πρώτη αντίδραση των Άγγλων ήταν η έκδοση επίσημης ανακοίνωσης που χαρακτήριζε τις ενέργειες των αγωνιστών ως «πράξεις βίας» οι οποίες διεπράχθησαν από «δυναμιτιστές». Στο ίδιο πνεύμα κινήθηκε (φυσικά…) το κομμουνιστικό κόμμα Κύπρου, ΑΚΕΛ, το οποίο με προκήρυξη του χαρακτήριζε τους μαχητές της ΕΟΚΑ «τραμπούκους, δυναμιτιστές και ψευτοδιγενήδες»!

Αμέσως μετά τις πρώτες επιθέσεις, ο αρχηγός Γεώργιος Γρίβας συνέταξε το «γενικό σχέδιο ενέργειας» για την άμεση επέκταση των επιθετικών ενεργειών. Έχοντας υπόψιν ότι η ΕΟΚΑ προσέλκυε συνεχώς πολλούς νέους, οι οποίοι εμφορούνταν από υψηλό πατριωτικό φρόνημα, η προσβολή στόχων αυξήθηκε εντυπωσιακά. Χαρακτηριστικά παραδείγματα: η προσβολή των συγκοινωνιών και επικοινωνιών, όπως οι ανατινάξεις γεφυρών, οι επιθέσεις εναντίον νευραλγικών αγγλικών στόχων με την χρήση χειροβομβίδων και η τοποθέτηση ωρολογιακών εκρηκτικών μηχανισμών.

Ο Αγώνας γενικεύεται

Ενώ στο νησί τα πράγματα άρχισαν να οξύνονται, η ΕΟΚΑ προβαίνει σε μια από τις πλέον εντυπωσιακές ενέργειες της στις 25 Μαΐου του 1955. Η οργάνωση τοποθέτησε ωρολογιακή βόμβα στον κινηματογράφο «ΠΑΛΛΑΣ» στην Λευκωσία, ακριβώς κάτω από το κάθισμα του κυβερνήτη Robert Armitage. Ακολούθησε εκκωφαντική έκρηξη στις 11.10μμ, όπως ο κυβερνήτης είχε αποχωρήσει δέκα λεπτά νωρίτερα.

Στις 19 Ιουνίου του 1955 η ΕΟΚΑ ξαναχτυπά! Στόχοι της αστυνομικοί σταθμοί με χρήση χειροβομβίδων, δυο βρετανικά εντευκτήρια στην Λευκωσία, καθώς και η οικία του βρετανού αντισυνταγματάρχη στην Λάρνακα. Στις 22 Ιουνίου ομάδα οκτώ αγωνιστών στην ορεινή περιοχή Πιτσιλιάς, εκτελεί την πρώτη αποστολή κρούσης. Η αντάρτικη ομάδα προσέβαλλε τον αστυνομικό σταθμό του χωριού Αμίαντος, φονεύοντας τον επικεφαλής Βρετανό λοχία και τραυματίζοντας βαριά έναν αστυνομικό. Η επίθεση αυτή τόνωσε το ηθικό του Κυπριακού Ελληνισμού και διέλυσε την εντύπωση ότι ο πάνοπλος κατά γενική ομολογία εχθρός είναι ανίκητος.

Ο αρχηγός Διγενής σύντομα θα οργανώσει συστηματικά και θα μοιράσει συγκεκριμένες αποστολές στους αντάρτες του. Έτσι, αφού η ΕΟΚΑ προνόησε για την αποθήκευση τροφίμων και πολεμοφοδίων σε ορεινά κρησφύγετα, προς εξασφάλιση αυτάρκειας σε περίπτωση αποκλεισμού, οι αντάρτικες ομάδες διαχωρίστηκαν σε ομάδες ορεινών ανταρτών και ομάδες δολιοφθορών πόλεων και υπαίθρου. Μέχρι το 1956, όλη η Κύπρος διέθετε ανά περιοχή, οργανωμένες ομάδες της ΕΟΚΑ, οι οποίες εκτελούσαν επιχειρήσεις. Μια από αυτές τις ομάδες ήταν και αυτή του υπαρχηγού της ΕΟΚΑ Γρηγόρη Αυξεντίου, η οποία θα δρούσε στη βόρεια πλευρά του Πενταδάκτυλου.

Οι αγγλικές δυνάμεις στην Κύπρο μετά από αλλεπάλληλες επιθετικές ενέργειες των Κυπρίων αγωνιστών, ενισχύονταν συστηματικά. Η αγγλική διοίκηση βρισκόταν εν συγχύσει και προσπαθούσε να ελέγξει κάπως την κατάσταση. Έτσι, αρχές του 1956, ο αριθμός των Βρετανών στρατιωτών στην Κύπρο άγγιξε τις δεκαπέντε χιλιάδες. Η οργάνωση προβαίνει αιφνιδιαστικά σε επιχειρήσεις απόκτησης οπλισμού από αγγλικά οχυρά, δολοφονίες υψηλών στελεχών του βρετανικού στρατού και των συνεργατών τους Κυπρίων προδοτών και αντιμετωπίζει επιτυχημένα το ανηλεές κυνηγητό στα βουνά του Πενταδάκτυλου από άγγλους κομάντος.

Η ΕΟΚΑ απαντούσε ακαριαία στις επιχειρήσεις των βρετανών κατακτητών, προσβάλλοντας στρατιωτικές αποθήκες, μεταλλεία, αστυνομικούς σταθμούς και περιπόλους. Το ηθικό των Άγγλων άρχισε να κάμπτεται. Η οργάνωση σε μια από τις ανακοινώσεις της αναφέρει χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων: «…Οι Άγγλοι τότε μόνον να μείνουν εις την Κύπρο, όταν πέσουν και οι 450.000 Ελλήνων. Αλλά τότε πρέπει να ξέρουν ότι θα πέσουν και 450.000 Άγγλων…».

Η μαθητική εξέγερση

Η νεολαία με πρωτοστάτες τους μαθητές εξεγέρθηκε και ο πετροπόλεμος με τους κατακτητές και οι συμπλοκές στους δρόμους της Λευκωσίας και των άλλων πόλεων ήταν καθημερινό φαινόμενο. Στις 15 Νοεμβρίου του 1955, μαθητές γυμνασίων της Λευκωσίας συνωθήθηκαν σε διαδήλωση, αντιδρώντας στην καταδίκη του αγωνιστή Μιχάλη Καραολή σε θάνατο. Οι στρατιώτες και οι αστυνομικοί έριξαν δακρυγόνα και οι μαθητές αντέδρασαν με αυτοσχέδιες βόμβες και πέτρες. Κύπριοι έφηβοι, κατ’ ουσίαν άοπλοι, επιτέθηκαν κατά βρετανών και αφού εγκλώβισαν τον αντισυνταγματάρχη Joseph Chamberlain, τον ξυλοκόπησαν άγρια.

Πρέπει να σημειωθεί πως σε αυτό το ξέσπασμα του Κυπριακού Ελληνισμού, οι Άγγλοι απάντησαν με μαζικές συλλήψεις, άγρια βασανιστήρια αγωνιστών, ψυχρές εκτελέσεις μαθητών, δολοφονίες με άνανδρα μέσα (π.χ. ολοκαύτωμα Αυξεντίου) και με καταδίκη εις θάνατον δια απαγχονισμού πολλών μαχητών.

Η περίοδος 1955–1959 αποτέλεσε ένα ισχυρό ράπισμα στο πρόσωπο της περιβόητης βρετανικής αυτοκρατορίας και απόδειξη πως οι απανταχού Έλληνες αγωνίζονται μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος τους για την ελευθερία τους και την εθνική τους αξιοπρέπεια. Βέβαια, ο αγώνας για την Ένωση της Κύπρου με την μάνα Ελλάδα, προδόθηκε από τους πολιτικούς ηγέτες, οι οποίοι δεν τόλμησαν να αξιώσουν τελικά, με δυναμικό τρόπο, την ευόδωση του πόθου κάθε Έλληνα Κυπρίου. Οι συμφωνίες του 1960 με την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, της παροχής δικαιωμάτων στην Τουρκία ως εγγυήτριας δύναμης στην Κύπρο και οι ύπουλες μεθοδεύσεις των Αγγλοαμερικανών, με την ανοχή του Μακαρίου, υπονόμευσαν συστηματικά την Ιδέα της Ένωσης.

Ο Κυπριακός Ελληνισμός σήμερα έχει εισέλθει σε μια φάση ύπνωσης και εφησυχασμού πιστεύοντας στο «εφικτό». Σε αυτό τον έχουν συνηθίσει να πιστεύει οι δοσίλογοι ηγέτες του. Πάντα όμως υπάρχει μια μαγιά, ένας μικρός αριθμός υγιών πατριωτών που αντιστέκονται, αγωνίζονται και βαδίζουν στον δρόμο του ΑΙΜΑΤΟΣ και της ΤΙΜΗΣ, προσπαθώντας να αφυπνίσουν συνειδήσεις.

Μέτωπο Νεολαίας – Τομέας Ιστορίας

ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Ο «Φασίστας» Καποδίστριας…

 

“Ο Πατριωτισμός του Καποδίστρια είχε ταυτιστεί με την ορθοδοξία και την εθνική ανεξαρτησία, όχι όμως με την πολιτική ελευθερία και τα πολιτικά δικαιώματα.”
George Finlay

Πράγματι ο Ιωάννης Καποδίστριας, αναλαμβάνοντας ως πρώτος Κυβερνήτης το 1828, κατήργησε το φιλελεύθερο Σύνταγμα της Τροιζήνας (1827), έκλεισε τη Βουλή και την αντικατέστησε με ένα απλά συμβουλευτικό όργανο χωρίς εξουσία, το «Πανελλήνιο», και συγκέντρωσε την εξουσία για να αντιμετωπίσει την αναρχία εγκαθιδρύοντας προσωρινή συγκεντρωτική διοίκηση.

Η μεγάλη επιτυχία της ταινίας «Καποδίστριας» του κυρίου Σμαραγδή δυσαρέστησε σφοδρά την αριστερά που καταδυναστεύει πνευματικά τη χώρα. Ο Καποδίστριας, γι αυτούς, ήταν ένας αντιδραστικός, ένας «φασίστας» και τον έχουν καταγγείλει επίσημα στα κείμενα τους. Ο ίδιος ο ιστορικός του κόμματος Κορδάτος έχει γράψει τα χειρότερα για αυτόν. Άρθρα εναντίον του Καποδίστρια έγραψαν και οι γνωστοί από την δίκη κατήγοροι της Χρυσής Αυγής, Καμπαγιάννης και Παπαδάκης

Γράφει ο Ριζοσπάστης:

“Χαρακτηρίζοντας τον Καποδίστρια για τις πολιτικές του ιδέες ο Γ. Κορδάτος σημειώνει με έμφαση πως ήταν «συντηρητικός ως το κόκαλο και πιστός υπηρέτης της Ρωσικής πολιτικής». Για το ίδιο ζήτημα ο Τ. Βουρνάς γράφει πως ήταν «αριστοκράτης στην καταγωγή, ολιγαρχικός στις ιδέες, δοκιμασμένος από την εποχή της Ρωσοκρατίας στα Εφτάνησα (1804), οπόταν σαν πληρεξούσιος της ξένης κατοχής έπνιξε στο αίμα την αγροτική εξέγερση της Κεφαλονιάς, είχε πάρει σαφή θέση υπέρ του φεουδαρχισμού». Ακόμη πιο επικριτικός με τον Καποδίστρια είναι ο Γ. Ζέβγος, ο οποίος σημειώνει σχετικά: «Ηταν αντιδραστικός διπλωμάτης της σχολής Μέτερνιχ, στεγνός και πεισματάρης γραφειοκράτης, φανατικός οπαδός του τσαρισμού στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική».

Οι «πατριώτες» ή άλλως επαγγελματίες «εθνικόφρονες»  τίμησαν, έτσι λένε, τα 200 χρόνια της Επαναστάσεως του 1821. Μέσα στα πλαίσια της «τιμής» για τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του Γένους υποχωρούν στο Αιγαίο. Μήπως πρέπει να τιμήσουν και τους «αραπάδες» του Ιμπραήμ, αυτούς που σφάζανε ανελέητα σε Μοριά και Μεσολόγγι, στα πρόσωπα των… «νέων ελλήνων» του «συνταγματικού τόξου»;

Όσο για τον Καποδίστρια, οι φιλελεύθεροι καθηγητές του «Ελλάδα 2021», τον χαρακτήρισαν «φασίστα» γιατί δεν ήθελε Σύνταγμα και αντίθετα υμνούν τον κακό δαίμονα του 1821, τον ξενόδουλο και ραδιούργο Μαυροκορδάτο. Απόλυτα φυσικό! Τέκνα του Μαυροκορδάτου είναι και αυτοί τόσο οι φιλελεύθεροι, όσο και οι μαρξιστές, που ομοίως κατηγορούν τον Καποδίστρια χέρι-χέρι με αυτούς που κυβερνούν την Πατρίδα μας.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Επικό άδειασμα Ιράν: «Ο Trump λέει ό,τι θέλει», καμία συμφωνία – Μπορεί να είναι... ο Γ’ Παγκόσμιος, θέλουν το «Μεγάλο Ισραήλ»

“Θα αντισταθούμε με νύχια και με δόντια”υποστηρίζει το υπουργείο Εξωτερικών του Ιράν - Οι αναλυτές προειδοποιούν για πραγματικό χάος σε περίπτωση που εισβάλλουν οι Αμερικανοί

Κάθε ημέρα που περνάει στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή που βρίσκεται ήδη στην πέμπτη εβδομάδα του, το Ιράν πραγματικά ταπεινώνει τον πρόεδρο των ΗΠΑ, Donald Trump.
Σε δηλώσεις του ο Αμερικανός πρόεδρος υποστήριξε πως το Ιράν έχει συμφωνήσει στο μεγαλύτερο μέρος της πρότασης των 15 σημείων που υπέβαλε στην Τεχεράνη, αναφέροντας μάλιστα πως έχει επιτύχει … αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν και ότι πλέον μιλά… με λογικούς ανθρώπους.
Η επίσημη απάντηση από την Τεχεράνη δεν άργησε να έρθει…

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Η Αλήθεια για τη Λιβύη του Μουαμάρ Καντάφι (VIDEO)

Υπάρχουν στη Βουλή «ορφανά της Χρυσής Αυγής»;

Συχνά πυκνά στον διάλογο μεταξύ των πολιτικών κομμάτων γίνεται αναφορά στην Χρυσή Αυγή χωρίς βεβαίως να δίνεται λόγος στους περί ου ο λόγος να εκφράσουν την άποψη τους. Έτσι λειτουργεί «η δημοκρατία μας». Έτσι και την Κυριακή, εκτυλίχθηκε ένας διάλογος μεταξύ του κυβερνητικού εκπροσώπου της ΝΔ Μαρινάκη και του ΠΑΣΟΚ, κατά τον οποίο η ανακοίνωση του δεύτερου αναφέρθηκε σε «ορφανά της Χρυσής Αυγής», από την οποία και τα εξής:

«Το διακύβευμα των επόμενων εκλογών, κ. Μαρινάκη, θα είναι ένα και σαφές […] οι, δε, διαβεβαιώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι η Νέα Δημοκρατία, που βλέπει την αυτοδυναμία με το κιάλι, δεν συνεργάζεται με την ακροδεξιά, προκαλούν θυμηδία […] με ένα μέρος της ακροδεξιάς κάθεστε στα ίδια υπουργικά έδρανα, ενώ στις δύσκολες στιγμές της κυβέρνησης σας προσφέρει σωσίβιο και το υπόλοιπο μέρος της ακροδεξιάς, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη συνεργασία σας με τον Βελόπουλο για να αλλάξει η σύνθεση της ΑΔΑΕ εν μέσω του σκανδάλου των υποκλοπών καθώς και οι πανηγυρισμοί της Νέας Δημοκρατίας όταν υπερψήφισαν τον προϋπολογισμό τα ορφανά της Χρυσής Αυγής»

Πολύ βολικό να θεωρούν «ορφανά» της Χρυσής Αυγής τον Βελόπουλο και την κομπανία του. Αυτό άλλωστε ήθελε η Νέα Δημοκρατία και το πέτυχε με τρόπους βρώμικους και αδιαφανείς. Κανένα ψέμα όμως δεν κρατάει για πολύ. Για να τελειώνουμε επί του θέματος η Χρυσή Αυγή δε διαθέτει «ορφανά» μέσα στην Βουλή και προπαντός όταν μιλούμε για τους εν λόγω τσαρλατάνους που παριστάνουν τους ακροδεξιούς. Αυτοί, είναι «ορφανά» όχι μόνο της ΝΔ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ. 

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Το ΚΚΕ γιορτάζει 13 δολοφονίες!

Η επίθεση συμμοριτών στο Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου τον Μάρτιο του 1946 σηματοδότησε την έναρξη των ένοπλων επιχειρήσεων που εξελίχθηκαν σε αιματηρό τριετή ανταρτοπόλεμο

Παναγιώτης Λιάκος

Ας εξετάσουμε τα πολιτικά ήθη και έθιμα της χώρας μας ξεκινώντας από μια μικρή ιστορική αναδρομή: Η επίθεση συμμοριτών στο Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου τον Μάρτιο του 1946 σηματοδότησε την έναρξη των ένοπλων επιχειρήσεων του ΚΚΕ εναντίον της Ελλάδας, που εξελίχθηκαν σε αιματηρό τριετή ανταρτοπόλεμο. Ο αρχηγός του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης δεν ήθελε συμμετοχή του κόμματός του στον κοινοβουλευτικό βίο τής προσφάτως απελευθερωθείσας χώρας μας.

Είχε παραγγείλει στους παρατρεχάμενούς του μια «εντυπωσιακή ενέργεια» εναντίον κυβερνητικού στόχου, πρόκληση ένοπλης σύρραξης με το κράτος ώστε να επιτευχθεί βίαιη κατάληψη της εξουσίας. Ακολούθως, η μοίρα μας θα ήταν η παραχώρηση της Μακεδονίας στους Σλάβους, η επιβολή σταλινικού τύπου δικτατορίας και η πρόσδεση των απομειναριών της πατρίδας στο σιδηρόφρακτο άρμα της ΕΣΣΔ. Το μακελειό ξεκίνησε τη νύχτα της 30ής προς 31η Μαρτίου 1946, την ημέρα των βουλευτικών εκλογών. Στόχος, το Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου.

Το ΚΚΕ, αντί να αισχύνεται και να απολογείται για τα εγκλήματά του κατά του λαού και της πατρίδας, τα πανηγυρίζει σε φιέστες ανθελληνικού μίσους, ακριβώς στους τόπους όπου τα όπλα των μελών του έχυσαν αίμα ελληνικό. Διαβάζουμε στον «Ριζοσπάστη»*:

«Την Κυριακή η μεγάλη εκδήλωση στο Λιτόχωρο για τον ΔΣΕ. Εγκαινιάζει τον τιμητικό εορτασμό της τρίχρονης εποποιίας του ΔΣΕ, της κορυφαίας στιγμής της ταξικής πάλης στη χώρα μας. Εκδήλωση με σύνθημα “Θυσία και Τόλμη για τη νίκη! Κρατάμε τη σημαία ψηλά για τον σοσιαλισμό!” πραγματοποιεί η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ με αφορμή τη συμπλήρωση 80 χρόνων από την ίδρυση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας την Κυριακή 29 Μάρτη, στις 11 π.μ., στο Λιτόχωρο (πλατεία Εθνικής Αντιστάσεως). Ομιλητής θα είναι ο γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. Θα ακολουθήσει καλλιτεχνικό πρόγραμμα».

Η εξιστόρηση των κινήτρων του ΚΚΕ να προβεί στις μαζικές δολοφονίες στο Λιτόχωρο έχει ως εξής: «αποφασίζεται να δοθεί ένοπλη απάντηση στην αστική τρομοκρατία, από τις ομάδες ένοπλων καταδιωκόμενων αγωνιστών που είχαν καταφύγει στα βουνά. Τέτοιες ομάδες είχαν συγκεντρωθεί ιδιαίτερα στη Μακεδονία, και πιο συγκεκριμένα στην περιοχή της Πιερίας. Έτσι, πραγματοποιείται σύσκεψη και αποφασίζεται το πρώτο χτύπημα να δοθεί στο Λιτόχωρο, κατά του τμήματος χωροφυλακής και των παρακρατικών που συνεπικουρούν στο τρομοκρατικό όργιο. Το χτύπημα γίνεται τη νύχτα της 30ής προς 31η Μάρτη, μέρα που πραγματοποιούνται οι βουλευτικές εκλογές, σε καθεστώς βίας και νοθείας».

Στα παραπάνω έχει ενδιαφέρον το τσουβάλιασμα των θυμάτων: «αποφασίζεται το πρώτο χτύπημα να δοθεί στο Λιτόχωρο, κατά του τμήματος χωροφυλακής και των παρακρατικών που συνεπικουρούν στο τρομοκρατικό όργιο».

Όλοι, δηλαδή, που βρίσκονταν εντός του Τμήματος Χωροφυλακής ήταν «ένοχοι» για το «τρομοκρατικό όργιο» (με αυτόν τον όρο νοείται η αντίσταση του κράτους στην επιβολή σταλινικού καθεστώτος). Η θανατική ποινή των θυμάτων δεν αποφασίστηκε σε δικαστήριο, αλλά σε κομματική συνεδρίαση. Δεν ακολουθήθηκε ο «αστικός» δρόμος. Η απόφαση ελήφθη χωρίς ακροαματική διαδικασία, χωρίς απολογίες, χωρίς αγορεύσεις συνηγόρων, χωρίς προτάσεις εισαγγελέως, χωρίς δικόγραφα. Το Κόμμα απεφάνθη ότι έπρεπε να δολοφονηθούν όσοι βρίσκονταν στο Τμήμα Χωροφυλακής του Λιτοχώρου και αυτό έγινε. Στα θύματα της δολοφονικής μανίας των σφαγέων του ΚΚΕ και η καθαρίστρια του Σταθμού Χωροφυλακής Λιτοχώρου, Ευαγγελία Λαλουμίχου-Κόλπη (Μπουλιώ). Καθώς φαίνεται, και ο καθαρισμός Τμήματος Χωροφυλακής περιλαμβάνεται στα «εγκλήματα» που το ΚΚΕ τιμωρούσε με θάνατο.

Εδώ αξίζει να αναφερθούν και τα ονόματα των πεσόντων του Τμήματος Χωροφυλακής Λιτοχώρου: Ευαγγελίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου, Ευαγγελίδης Γεώργιος του Σταύρου, Σακκάς Αριστείδης, Ξηντάρας Γεώργιος, Κλάντζος Γεώργιος, Πουλιανίτης Νικόλαος, Μήτσιου Αναστάσιος, Μαντάς Θεμιστοκλής, Λιάγκας Ηλίας, Τζούκας Νικόλαος, Γκουνός Νικόλαος, Μουσκεφτάρας Γεώργιος.

Αυτό λοιπόν είναι το «δημοκρατικό τόξο», όπως ορίζεται από τις πλειοψηφικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου; Η Βουλή πώς ανέχεται από «δημοκρατικό» κόμμα τον εγκωμιασμό των εγκλημάτων συμμοριών που έστρεψαν τα όπλα κατά της πατρίδας; Δολοφονίες όπως αυτές στο Λιτόχωρο είναι οι «αγώνες της Αριστεράς», που «σέβεται και τιμά» ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και οι προκάτοχοί του στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας; Γιατί εδώ και δεκαετίες έχει επιβληθεί μια άκρα του τάφου σιωπή για τα ανομήματα και τις προδοσίες του κόμματος που αιματοκύλισε την Ελλάδα και κάθε τόσο η ηγεσία του και τα επιφανή στελέχη του δηλώνουν ότι επιδιώκουν να βαδίσουν στα χνάρια που άφησαν οι προκάτοχοί τους; Γιατί όλα τούτα δεν διδάσκονται στα σχολεία της χώρας; Τα ΜΜΕ γιατί αφήνουν ασχολίαστα όλα τούτα τα τερατώδη; Δυστυχώς, άπαντες γνωρίζουμε τις απαντήσεις στα προαναφερθέντα ερωτήματα.

*Δημοσίευμα της Πέμπτης 26 Μαρτίου. Η ανάρτηση στο διαδίκτυο είναι προσβάσιμη εδώ: https://www.rizospastis.gr/story.do?id=13232620

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr