Ο Άδωνις διαφήμιζε κλινική που έκανε πλασμαφαίρεση σε υγιείς ανθρώπους και Biohacking εγκεφάλου

Η αποκαλυπτική έρευνα που φέρνει σήμερα στο φως το Voice News, ξεσκεπάζει το επικίνδυνο πλέγμα διαπλοκής μεταξύ πολιτικής ηγεσίας, lifestyle δημοσιογράφων και αμφίβολων ιατρικών κέντρων!

Την ώρα που η κοινή γνώμη παρακολουθεί με σοκ τις εξελίξεις γύρω από τους κομπογιαννίτες γιατρούς και τις παράνομες πρακτικές που οδήγησαν στον τραγικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, το Voice News αποκαλύπτει πώς το πολιτικό και τηλεοπτικό σύστημα πλάσαρε ανενόχλητο «φύκια για μεταξωτές κορδέλες», παίζοντας τόσο με την ελπίδα, όσο και με τις ζωές ανυποψίαστων ανθρώπων, εκμεταλλευόμενο είτε την ματαιοδοξία τους, είτε ακόμα χειρότερα την ανάγκη για θεραπεία μιας πάθησης!

Ο Υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης, που παριστάνει τώρα τον αδέκαστο σερίφη που θα καθαρίσει την χώρα από τους κομπογιαννίτες που κάνουν πλασμαφαιρέσεις κτλ, όχι μόνο εγκαινίασε πριν λίγο καιρό πανηγυρικά μια λουξ κλινική μακροζωίας στην Αθήνα μαζί με τον Γιώργο Πατούλη και τον υφυπουργό του Μάριο Θεμιστοκλέους, αλλά έφτασε στο σημείο να δοκιμάσει ο ίδιος τα μηχανήματα και να διαφημίσει την κλινική στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης!

Το voicenews είχε αναδείξει το πόσο παράταιρο είναι για έναν υπουργό ανάπτυξης να παριστάνει τον ινφλουένσερ σε τέτοιες κλινικές, αλλά το πράγμα είναι πολύ χειρότερο!

 

ΠΗΓΗ: www.focusfm.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

ΑΔΩΝΙΣ… ΑΠΟ ΤΑ ΝΑΝΟΓΙΛΕΚΑ ΣΤΟ LONGEVITY!

Εθνική συρρίκνωση: Η Ελλάδα «σβήνει» με μόλις 65.000 γεννήσεις τη διετία 2025-2026

Η Ελλάδα μικραίνει, γερνάει και σταδιακά αδειάζει. Τα επίσημα στοιχεία του Ινστιτούτου Δημογραφικών Ερευνών και Μελετών (ΙΔΕΜ) δεν αποτυπώνουν απλώς μια στατιστική μεταβολή, αλλά την υπαρξιακή συρρίκνωση του έθνους, καθώς η χώρα καταγράφει τη μεγαλύτερη μείωση γεννήσεων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση των 27.

Η σύγκριση με το πρόσφατο παρελθόν είναι αμείλικτη. Τη διετία 2008-2009 στην Ελλάδα καταγράφονταν κατά μέσο όρο 117.600 γεννήσεις ετησίως. Σήμερα, στην περίοδο 2025-2026, ο αριθμός αυτός κατακρημνίζεται στις 65.000. Πρόκειται για μια πτώση της τάξης του 44% μέσα σε λιγότερο από δύο δεκαετίες, η οποία προστίθεται στο συνολικό 58% της μείωσης που έχει συντελεστεί από το 1980 μέχρι σήμερα.

Οι «αγνοούμενες» γενιές και η μετανάστευση

Η κατάρρευση των γεννήσεων δεν οφείλεται μόνο στην απροθυμία ή την αδυναμία των νέων να δημιουργήσουν οικογένεια, αλλά στο γεγονός ότι λείπουν οι ίδιες οι μητέρες. Μέσα σε 17 χρόνια, ο γυναικείος πληθυσμός της χώρας στις βασικές αναπαραγωγικές ηλικίες (25 έως 44 ετών) μειώθηκε κατά 480.000 (28%). Η δημογραφική αυτή αιμορραγία είναι αποτέλεσμα αφενός της υπογεννητικότητας των προηγούμενων δεκαετιών, που φέρνει σήμερα λιγότερες γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης, και αφετέρου της μαζικής φυγής των νέων στο εξωτερικό κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης.

Μητέρες στα 40 και υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Η απουσία κινήτρων και η εργασιακή ανασφάλεια μεταθέτουν διαρκώς τη δημιουργία οικογένειας. Ο μέσος όρος ηλικίας απόκτησης παιδιού σκαρφάλωσε από τα 30 στα 32,3 έτη. Το 1980, το 78% των γεννήσεων προερχόταν από γυναίκες κάτω των 30 ετών. Σήμερα, το ποσοστό αυτό έχει καταβαραθρωθεί στο 30%. Αντιστρόφως, οι γεννήσεις από γυναίκες άνω των 40 ετών, από ένα ισχνό 1,8% το 1980, αναμένεται να αγγίξουν το 11,2% φέτος. Οι δυσκολίες σύλληψης σε αυτές τις ηλικίες αποτυπώνονται στο γεγονός ότι πλέον 1 στα 10 παιδιά στην Ελλάδα γεννιέται με μεθόδους υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

Νεκροταφείο η ηπειρωτική χώρα

Η γεωγραφική κατανομή του προβλήματος δείχνει μια χώρα κομμένη στα δύο. Η ελληνική επαρχία μαραζώνει, με περιοχές όπως η Θεσπρωτία, τα Γρεβενά, η Φθιώτιδα, η Κοζάνη, η Ευρυτανία και η Φλώρινα να βλέπουν τις γεννήσεις τους να μειώνονται πάνω από 50%. Μόνο ορισμένα νησιά με ισχυρή τουριστική οικονομία (Κυκλάδες, Ζάκυνθος) δείχνουν στοιχειώδη αντοχή, προσελκύοντας νέο πληθυσμό για εργασία.

Η συνολική εικόνα γίνεται πιο σκοτεινή αν συνυπολογιστούν οι θάνατοι. Το 2024 καταγράφηκαν 184 θάνατοι για κάθε 100 γεννήσεις, διπλάσιοι σε σχέση με το 2009. Σε πανελλαδικό επίπεδο, μόλις πέντε περιοχές (Θήρα, Μύκονος, Κως, Νάξος και Ρέθυμνο) κατάφεραν να έχουν θετικό ισοζύγιο, με περισσότερες γεννήσεις από θανάτους.

Το εχθρικό κράτος απέναντι στην οικογένεια

Η ραγδαία αυτή αλλαγή δεν είναι απλώς μια γενικότερη «ευρωπαϊκή τάση». Στην Ελλάδα, οι νεότερες γενιές βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα εξόχως εχθρικό περιβάλλον: καθηλωμένοι μισθοί, απαγορευτικό κόστος στέγασης (ιδίως στα μεγάλα αστικά κέντρα μετά το 2020), δυσθεώρητα έξοδα ανατροφής και παντελής έλλειψη κρατικών δομών που να επιτρέπουν στις μητέρες να συνδυάσουν την επαγγελματική με την οικογενειακή ζωή. Η απόφαση για ένα παιδί, πόσο μάλλον για δεύτερο (με τον δείκτη γονιμότητας να κατρακυλά στο 1,24 ανά γυναίκα), έχει μετατραπεί σε οικονομικό άθλο, καταδικάζοντας το μέλλον της χώρας.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Βιβλιοκριτική: "Η τέχνη της Γοτθικής εκδίκησης"

Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Υπάρχει η εκδίκηση που γεννιέται από την οργή. Υπάρχει η Γοτθική εκδίκηση. Εκείνη που περιμένει υπομονετικά μέσα στη σιωπή ενός εγκαταλελειμμένου σπιτιού, στο βλέμμα ενός πορτρέτου, στο άγγιγμα μιας νεκρής ερωμένης ή στη σκιά ενός δέντρου που δεν έπρεπε ποτέ να κοπεί.

Σε αυτή τη μοναδική ανθολογία, οι σημαντικότεροι δημιουργοί της γοτθικής λογοτεχνίας –από τον Edgar Allan Poe και τον M. R. James μέχρι τον J. Sheridan Le Fanu, τον Théophile Gautier και τον John William Polidori– υφαίνουν ιστορίες όπου το υπερφυσικό εισβάλλει αθόρυβα στην καθημερινότητα και η μοίρα επιστρέφει πάντοτε για να ζητήσει το τίμημά της…

«...έμοιαζε με ζωντανή ενσάρκωση ενός παρανοϊκού δαίμονα…»

«…έβγαλε μια κραυγή φρίκης και έπεσε από τη σκάλα…»

«…είμαι ένας καταραμένος Βουρδούλακας που θα έχει γυρίσει για να σας ρουφήξει το αίμα…»

«…βρικόλακες θεωρούνται οι νεκροί που σηκώνονται απ΄ τους τάφους  τους για να ρουφήξουν το αίμα των ζωντανών…»

«…κάτι το απερίγραπτα παράξενο, σχεδόν φρικιαστικό σε κάθε του κίνηση - κάτι απροσδιόριστο, αφύσικο, μη ανθρώπινο…»

«…οι νεκροί και οι ζωντανοί δεν μπορούν ποτέ να είναι ένα-ο Θεός το έχει απαγορεύσει…»

«…ακολούθησε μια σιγή παγερή, σχεδόν σιγή  θανάτου…»

«…μια κραυγή υπέρτατου, απόλυτου τρόμου και απελπισίας…»

«…ξέθαψαν το πτώμα και το βρήκαν φρέσκο, άθικτο από τη φθορά, και να εκκρίνει καθαρό, ζωηρόχρωμο αίμα από το στόμα, τη μύτη και τα αυτιά…»

«…τώρα όμως γύρισα από τους νεκρούς για να σου μιλήσω…»

Δεν πρόκειται για τις γνωστές ιστορίες τρόμου με τους βρυχηθμούς, τα αίματα και τις θεαματικές ανατροπές. Εδώ, το υπερφυσικό γλιστράει σιωπηλά. Δεν κάνει θόρυβο, προκαλεί ρίγος. Δεν αναλύεται εύκολα, αφήνει πίσω του σκιές, και μερικές φορές ένα δάκρυ που δεν ξέρουμε από πού προήλθε. Αυτή είναι η παράδοση του γοτθικού διηγήματος - όχι ως λογοτεχνικό είδος, αλλά ως κατάσταση ύπαρξης.

Ο λεγόμενος «γοτθικός τρόμος» δεν προέκυψε από τη φαντασία, αλλά από την απουσία: από το κενό που αφήνει ο θάνατος, από τη σιωπή μετά από μια τελευταία λέξη που δεν ειπώθηκε, από το βλέμμα που στράφηκε αλλού λίγο πριν την παραδοχή. Γι΄ αυτό και οι νεκροί σε αυτές τις ιστορίες δεν επιστρέφουν μόνο για εκδίκηση, επιστρέφουν για κάτι που έμεινε στη μέση. Μια συγνώμη, μια προσευχή, μια αγκαλιά, ένα φιλί που χάθηκε για πάντα. Κι ο ζωντανός -όσο κι αν φοβάται- ίσως είναι αυτός που κάποτε γύρισε την πλάτη. Τώρα, το φάντασμα στέκεται πίσω του όχι για να τον τιμωρήσει, αλλά για να του θυμίσει ότι δεν είναι ποτέ πολύ αργά, μέχρι που να είναι.

Στον κόσμο αυτών των διηγημάτων, το σπίτι είναι πάντα λίγο πιο άδειο απ΄ όσο πρέπει. Ο καθρέφτης πάντα δείχνει κάτι παραπάνω απ΄ αυτό που βρίσκεται μπροστά του. Η πόρτα αργεί λίγο περισσότερο να ανοίξει. Και η φωνή που «σ΄ αγαπώ» - συνήθως-δεν ακούγεται στην ώρα της. Το υπερφυσικό εδώ δεν είναι εισβολή. Είναι επιστροφή. Είναι η ζωή που επιμένει να γυρίζει, ακόμα κι όταν έχει χαθεί. Είναι ο έρωτας που δεν δέχτηκε να θαφτεί μαζί με το σώμα. Είναι η ενοχή που ξέρει ότι δεν συγχωρέθηκε. Είναι το πάθος που δεν χώρεσε στον κόσμο των ζωντανών και ζητάει ακόμα ένα βράδυ.

Ορισμένοι από τους συγγραφείς αυτής της συλλογής αμφιταλαντεύτηκαν μεταξύ της θρησκεία και του αισθησιασμού, άλλοι μεταξύ της λογικής και της εσωτερικής παράδοσης, κι άλλοι μεταξύ της ζωής και μιας μορφής θανάτου που δεν τελειώνει ποτέ - γιατί είναι άρρηκτα δεμένη με τον έρωτα. Κάποιοι υποτάχθηκαν, κάποιοι πάλεψαν, κάποιοι παραδόθηκαν. Κι όλοι τους, ανεξαιρέτως, έγραψαν σαν να μην μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Σαν κάτι μέσα τους να ήξερε ότι υπήρχε μια σκιά που έπρεπε να ειπωθεί-όχι για να φύγει, αλλά για να μην ξεχαστεί.

Η νύχτα, έλεγαν παλιά, είναι το βασίλειο των νεκρών… αλλά στην πραγματικότητα, είναι το βασίλειο εκείνων των ζωντανών που δεν τολμούν να κοιμηθούν. Όσοι διαβάσουν αυτές τις ιστορίες ίσως νιώσουν αυτή τη σκιά να περνά μέσα τους. Όχι απαραίτητα σκιά φόβου, ίσως κάτι πιο λεπτό, πιο επίμονο. Μια ανάμνηση που δεν τους ανήκει, μια φωνή που μοιάζει γνώριμη, ένα άγγιγμα που ξεχάστηκε αλλά επέστρεψε. Αν συμβεί αυτό, μην την αγνοήσετε. Μπορεί να είναι κάποιος που σας αγάπησε. Μπορεί να είναι κάποιος που περιμένει από εσάς ακόμα ένα «σ΄ αγαπώ».

Κι έτσι, εδώ δε θα βρείτε «πλοκή» με την κοινή έννοια. Θα βρείτε εξομολογήσεις, επιστολές, χειρόγραφα που δεν προορίζονταν να δημοσιευθούν, λόγια που γράφτηκαν για να ειπωθούν μονάχα μια φορά - και μάλιστα όταν πια είναι πολύ αργά. Αν σας φανούν παράξενα, διαβάστε με τις αισθήσεις  σας, μη διαβάζετε απλώς τις λέξεις. Αν σας φανούν πεπερασμένα, σκεφτείτε τι μένει όταν περνούν τα χρόνια: Η σκιά στο παράθυρο. Το χέρι που δεν κρατήσατε. Η συγχώρεση που ήρθε όταν δεν μπορούσε πια να ακουστεί.

Διαβάστε προσεκτικά. Όχι μόνο με τον νου, αλλά με την καρδιά. Και  αν κάποια στιγμή νιώσετε ένα ρίγος, μην προσπεράσετε…

Ίσως είναι κάποιος που ακόμη περιμένει να τον θυμηθείτε.

Μια συλλογή διηγημάτων που συγκεντρώνει τα σημαντικότερα έργα της κλασικής γοτθικής λογοτεχνίας, προσφέροντας μια ατμοσφαιρική διαδρομή στον κόσμο του μυστηρίου, του υπερφυσικού και του διαχρονικού τρόμου…

Συγγραφείς: M. R. James, Washington Irving, Alexei Tolstoy, Joseph Sheridan Le Fanu, Rudyard Kipling, E. F. Benson, John William Polidori, Edith Nesbit, Théophile Gautier, Edgar Allan Poe. 

Η τέχνη της Γοτθικής εκδίκησης
Όταν οι μεγάλοι δημιουργοί της Γοτθικής λογοτεχνίας έδωσαν μορφή στους εφιάλτες
Συλλογή Διηγημάτων
Μετάφραση:  Άννα Βάντη
ISBN: 978-960-626-988-2
Σελίδες: 318
Έτος έκδοσης: 2026
Εκδόσεις: Πηγή                      

ΠΗΓΗ: www.texnesonline.gr

Επικοινωνιακό σόου Μητσοτάκη στη Silicon Valley και χειραψίες με ρομπότ

  

Στη δική του διάσταση φαίνεται πως βρίσκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος αποφάσισε να κάνει περιοδεία στη Silicon Valley και να φωτογραφηθεί δίπλα σε ρομπότ, επιβεβαιώνοντας την πλήρη αποσύνδεσή του από τα πραγματικά προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Ο πρωθυπουργός πασχίζει να πείσει ότι η χώρα πρωταγωνιστεί στις εξελίξεις της παγκόσμιας τεχνολογίας, την ίδια στιγμή που κρίσιμες υποδομές, όπως η ασφάλεια των σιδηροδρόμων, η Υγεία κ.λπ. παραμένουν σε τριτοκοσμικό επίπεδο.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr