Τα… ακουμπήσαμε στον Ρούμπιο για να τα βρούμε με τους Τούρκους!!!

Ανδρέας Καψαμπέλης

Ο Ρούμπιο ήρθε στην Αθήνα, μίλησε για όλα, πήρε το «ναι» σε όλα και έφυγε αφήνοντας πίσω του αυτό που η ελληνική διπλωματία γνωρίζει πλέον πολύ καλά: ωραίες φωτογραφίες, θερμές δηλώσεις και έναν λογαριασμό με… μηδενικό υπόλοιπο.

Ο Αμερικανός αξιωματούχος τάχθηκε υπέρ του «διαλόγου» (Ελλάδας – Τουρκίας βεβαίως), επανέλαβε τη γνωστή θέση περί επίλυσης των διαφορών με διπλωματικά μέσα και απέφυγε επιμελώς οτιδήποτε θα μπορούσε να ενοχλήσει την Άγκυρα. Για το καλώδιο, που αποτελεί αυτή τη στιγμή την πιο χειροπιαστή απόδειξη του κατά πόσο η Ελλάδα μπορεί να ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα χωρίς να ζητά την άδεια της Τουρκίας, το αποτέλεσμα ήταν πάλι λόγια με διπλωματικό περίβλημα.

Κάπως έτσι η περίφημη αμερικανική στήριξη αποκτά κάθε φορά το ίδιο περιεχόμενο: στηρίζουμε την Ελλάδα, αρκεί η στήριξη να μη δυσαρεστεί την Τουρκία. Μια διπλωματική εξίσωση εξαιρετικά βολική για την Ουάσινγκτον, πολύ λιγότερο όμως για την Αθήνα. Το ενδιαφέρον βρίσκεται ακριβώς εδώ. Η Αθήνα έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια τεράστιο πολιτικό κεφάλαιο στην περίφημη «στρατηγική σχέση» με τις ΗΠΑ. Βάσεις, διευκολύνσεις, εξοπλισμοί, ενεργειακές συμφωνίες, πλήρης γεωπολιτική ευθυγράμμιση. Όταν όμως έρχεται η ώρα να εξαργυρωθεί έστω ένα μικρό μέρος αυτού του κεφαλαίου στα δύσκολα, οι σύμμαχοι ανακαλύπτουν συνήθως την αρετή των ίσων αποστάσεων.

Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το επικοινωνιακό περιτύλιγμα. Ο Ρούμπιο έκανε την «ιδιωτική διπλωματία» του, ξεναγήθηκε στην Πνύκα, φωτογραφήθηκε με φόντο την Ακρόπολη και μίλησε για τη γενέτειρα της δημοκρατίας. Χρήσιμα όλα αυτά για το άλμπουμ της επίσκεψης. Μόνο που η εξωτερική πολιτική δεν κρίνεται από το φόντο των φωτογραφιών, αλλά από το τι παίρνεις όταν κλείνουν οι κάμερες.

Και κάπου εκεί εμφανίζεται ξανά η μεγάλη ελληνική παθογένεια. Κάθε ξένη επίσκεψη παρουσιάζεται περίπου ως διπλωματικός θρίαμβος προτού καν αρχίσει. Κάθε χειραψία μετατρέπεται σε «αναβάθμιση». Κάθε φιλοφρόνηση βαφτίζεται εθνικό κέρδος. Και ύστερα, όταν φτάνουμε στα πραγματικά δύσκολα, ανακαλύπτουμε ότι ο λογαριασμός είναι… άγνωστος.

Δεν είναι βεβαίως υποχρεωμένος ο Ρούμπιο να ασκήσει ελληνική εξωτερική πολιτική. Γι’ αυτό υπάρχει ελληνική κυβέρνηση. Ούτε οι Αμερικανοί θα εγκαταλείψουν τα δικά τους συμφέροντα επειδή φωτογραφήθηκαν κάτω από την Ακρόπολη. Το ερώτημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι πολύ απλούστερο: τι ακριβώς παίρνει η Ελλάδα από μια σχέση στην οποία εμφανίζεται τόσο συχνά πρόθυμη να δίνει;

Και μάλιστα όταν η άλλη πλευρά γνωρίζει εκ των προτέρων ότι η Αθήνα δύσκολα θα πει «όχι». Στη διπλωματία, ο δεδομένος σύμμαχος κινδυνεύει στο τέλος να γίνει απλώς… δεδομένος. Και τότε οι θερμές κουβέντες περισσεύουν, αλλά τα ανταλλάγματα λιγοστεύουν. Ίσως τελικά αυτή να είναι η χρησιμότερη «ξενάγηση» της επίσκεψης. Ο Ρούμπιο είδε την Πνύκα. Η Αθήνα καλό θα ήταν κάποτε να δει την πραγματικότητα…

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Απάντηση στους λασπολόγους: Η Χρυσή Αυγή είναι μόνο με τη Χρυσή Αυγή!

Είχα την τιμή να είμαι ο ιδρυτής και επικεφαλής του Κινήματος της Χρυσής Αυγής μέχρι την γνωστή κατάθεση του αντισυνταγματικού νόμου της Νέας Δημοκρατίας, με την οποία μου αφαιρέθηκε το δικαίωμα αυτό, όπως και το να είμαι και εγώ αλλά και το κόμμα της Χρυσής Αυγής υποψήφιοι στις εκλογές. Απαραίτητη διευκρίνιση το κόμμα εξακολουθεί να είναι νόμιμο, αλλά δεν έχει το δικαίωμα συμμετοχής σε εκλογές.

Τότε σε απάντηση αυτού του νόμου είχα γράψει ότι θα ψηφίσω πάλι όταν θα υπάρχει ψηφοδέλτιο Χρυσή Αυγή στις κάλπες και αυτό δεν είναι δυνατόν στις προσεχείς εκλογές. Για τον λόγο αυτό και επειδή δεν υπάρχει νομικός τρόπος για συμμετοχή (εκτός εάν το ήθελε η κυβέρνηση…) το Κίνημα μας και δεν θα συμμετάσχει.

Θα απαντήσει όμως με κάθε τρόπο στους κάπηλους και απατεώνες που εμφανίζονται σαν συνέχεια της Χρυσής Αυγής και για τον σκοπό τους αυτόν τον πονηρό έχουν την συμπαράσταση του συστήματος σε διαδίκτυο και ΜΜΕ. Στην απάτη αυτή τους βοηθά ασφαλώς το γεγονός ότι κάποιοι φυγάδες της Χρυσής Αυγής δημιουργούν σύγχυση, συμμετέχοντας στο ρυπαρό αυτό παιχνίδι.

Με αφορμή μια συνέντευξη που έδωσα σε ραδιοφωνικό σταθμό, οι μόνιμοι λασπολόγοι μου που για να υπάρχουν πολιτικά έχουν ανάγκη να με συκοφαντούν, διέδωσαν ότι θα βοηθήσω εγώ ή προσχώρησα ατύπως σε κάποιο άλλο κόμμα και συγκεκριμένα το κόμμα του Κυριάκου Βελόπουλου.

Τους διαψεύδω κατηγορηματικά και θα τους διαψεύσει και η πραγματικότητα, αφού οι εκλογές δεν αργούν. Ήμουν, είμαι και θα είμαι μόνο με τη Χρυσή Αυγή και η Χρυσή Αυγή, που συνεχίζει να υπάρχει, θα είναι μόνο με τη Χρυσή Αυγή και δεν πρόκειται να συνεργαστεί με κανέναν.

Ν. Γ. Μιχαλολιάκος

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Κυριάκος Τσιπροτάκης Vs Αλέξης Μητσίπρας

Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή; Την Κική ή την Κοκώ;

Παναγιώτης Λιάκος

Πού και πού οι σκεπτόμενοι άνθρωποι (και οι ευφυείς και οι όχι και τόσο ευφυείς, αλλά πάντως σκεπτόμενοι) νιώθουν μια κάποια μοναξιά στην πικρή πατρίδα μας. Παρακολουθούν τα τεκταινόμενα κι αναρωτιούνται αν όσα διαφημίζονται σαν «κορυφαία θέματα» μόνο σ’ εκείνους φαντάζουν βλακώδη, ανούσια κι αποπροσανατολιστικά από τα αληθώς σπουδαία και σημαντικά.

Μία από τις αηδίες που μας σερβίρουν, ωσάν να είναι θέμα μείζον και κρίσιμο για τον λαό και το έθνος, είναι η αναμέτρηση δύο προσώπων που ανήκουν στην ίδια πολυεθνική, αλλά σε άλλο υποκατάστημα. Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της ξενοκρατίας και της επιχείρησης μετατροπής της χώρας σε χώρο.

Ο ένας καταφέρεται εναντίον του άλλου για ανθυπολεπτομέρειες, για υποσημειώσεις του βιβλίου που περιγράφει τον αφανισμό του ελληνικού έθνους και τη μετατροπή του Ελληνισμού από ζώσα πραγματικότητα σε απλή εγκυκλοπαιδική καταχώρηση. Το έργο έχουμε ζήσει, δει, ακούσει και παρακολουθήσει σ’ όλες του τις διαστάσεις, τις εκδοχές και τις παραμέτρους και είναι εκατομμύρια εκείνοι κι εκείνες που αρνούνται να πιστέψουν τις ίδιες τους τις εμπειρίες.

Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις με τον ξένο παράγοντα. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γερμανοί κι Αλαμανοί, Γότθοι, Ούνοι, Βησιγότθοι, Γιουρούκοι και Σελτζούκοι και -κυρίως- Αμερικανοί είναι κορόνα στο κεφάλι τους, άρχοντες των λογισμών των «αντίπαλων» πολιτικών. Ο ένας (ο Μητσοτάκης) πήγε και μίλησε στο Κογκρέσο και χάρηκε τόσο ώστε έβαλε τη φωτό σε περίοπτη θέση στο γραφείο του, ακριβώς δίπλα από τα αγαλματάκια των βατράχων (του φενγκ σούι κόλπα είναι αυτά).

Είναι δε τόσο αφοσιωμένος στη ζητιανιά της ευμένειας των ξένων ώστε τον είδαμε να τριγυρνά σαν κουταβάκι δίπλα από τον Τραμπ ικετεύοντας για ένα βλέμμα. Και το κορυφαίο. Κάνει όχι μόνο ό,τι θέλουν οι ξένοι, αλλά και ό,τι υποθέτει πως θέλουν. Ακόμα και στους Βουλγάρους κάνει υποχωρήσεις. Τους δίνει τα οστά του Σαμουήλ για να πάρει κλάσμα από τα κλεμμένα ιστορικά κειμήλια ελληνικών μοναστηριών.

Ο άλλος, ο «επαναστάτης» της οκάς, που θα βαρούσε τα νταούλια και θα χόρευαν οι αγορές και έλεγε go back, κυρία Μέρκελ, go back, κύριε Σόιμπλε, χόρεψε τον χορό της κοιλιάς και στους Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς και έκανε γαργάρα το δημοψήφισμα και νέα μνημονιάρα έφερε (αντί να καταργήσει μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο την παλιά) και καλά λόγια για τον Τραμπ βρήκε να πει.

Και το μεγαλύτερο δώρο του στους ξένους δεν ήταν τα λεφτά του αριστερού Μνημονίου, αλλά το όνομα, ο πολιτισμός και η Ιστορία της Μακεδονίας. Με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών (την οποία τηρεί κατά γράμμα ο Μητσοτάκης) χάρισε στους ξένους αυτά που δεν χαρίζονται, εκχωρούνται ή δανείζονται.

Τα ίδια και στον κορονοϊό, στον δικαιωματισμό, στη woke ατζέντα, τους γκέι «γάμους», στον αντινατιβισμό, στην Εκκλησία (ο Μητσοτάκης μάλιστα ξεπέρασε τον αριστερό άθεο, θέτοντας απαγορεύσεις άσκησης της χριστιανικής λατρείας την περίοδο της πανδημίας). Οπότε, αποφασίστε. Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή; Την Κική ή την Κοκώ; Κυριάκο Τσιπροτάκη ή Αλέξη Μητσίπρα;

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Επίσκεψη Ρούμπιο: Όργιο παραπληροφόρησης από τα ελληνικά ΜΜΕ

Η επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, ανάλογα με το αν διαβάζεις ελληνικά ΜΜΕ ή ΜΜΕ από ΗΠΑ, έχει διττή σημασία, σαν τους χρησμούς της αρχαιότητας.

Αν κάνεις μια απλή έρευνα στα Ελληνικά ΜΜΕ που πήραν τις χρηματοδοτήσεις από τον Πέτσα, θα βρεις μια ταύτιση εκτιμήσεων.

1. Μήνυμα δυσαρέσκειας προς την Τουρκία!

2. Ενεργειακή αναβάθμιση!

3. Γενικότερη στήριξη της Ελλάδας γεωστρατηγικά!

Αν κάνεις την ίδια έρευνα στις επίσημες ανακοινώσεις στα ΜΜΕ των ΗΠΑ.

1. Δεν είναι επίσκεψη με γεωπολιτικά χαρακτηριστικά, και περιφερειακή διαμεσολάβηση, γι’ αυτό δεν πάει στην Τουρκία.

2. Στήριξη στην Πρέσβη Γκιλφόϊλ που την στοχοποίησαν κυβερνητικοί κύκλοι στην Ελλάδα. 

3. Συζήτηση με τον ΣΤΑΘΕΡΟ και ΠΡΟΘΥΜΟ σύμμαχο στην στήριξη της Ουκρανίας.

Δηλαδή, όχι μόνο δεν έχει να κάνει με στήριξη της Ελλάδας σε σχέση με τις απειλές της Τουρκίας, αλλά έχει να κάνει με στήριξη του Επικεφαλής διπλωμάτη των ΗΠΑ στην Ελλάδα αλλά και νέα καθήκοντα στην θυσία υπέρ Ουκρανίας.

Στον ΣΚΑΪ όμως και στα υπόλοιπα σάπια ΜΜΕ θα υπάρχουν πανηγυρισμοί για μήνυμα κατά της Τουρκίας. Ελπίζω μόνο να μην είναι ένα πρώτο «μασάζ» για την πώληση των f35 στην Τουρκία. Όπως και να έχει βλέπουμε για μια ακόμη φορά την αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ.

Χρήστος Χατζησάββας 

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com