Ατιμωρησία είναι ρατσισμός προς τα κάτω

Μόλις ανακοινώνει κάτι ο Κυριάκος Μητσοτάκης, η πραγματικότητα σπεύδει να τον διαψεύσει. Ο πρωθυπουργός, πριν από μόλις λίγες ημέρες, διακήρυσσε σε διαδικτυακή ανάρτησή του ότι «το σύνθημα “Νομιμότητα Παντού” γίνεται πράξη στην καθημερινότητα. Από τους δρόμους των πόλεων, τις συνοικίες και τα πανεπιστήμια, μέχρι τα γήπεδα, τις καταλήψεις και την οικονομική δραστηριότητα, το μήνυμά μας είναι σαφές: η μάχη με την παραβατικότητα και την ατιμωρησία είναι συνεχής».

Οι συμμορίες των Ρομά στη Γαστούνη είχαν άλλη άποψη. Πήγαν να κλέψουν περίπτερο και, διαπιστώνοντας ότι ο περιπτεράς δεν ήθελε να τον κλέψουν, ξυλοφόρτωσαν κι εκείνον και τον γιο του και ισοπέδωσαν το περίπτερο. Ο περιπτεράς περιέγραψε πως «ήρθαν να σκοτώσουν», ενώ ο δήμαρχος μίλησε για κοινωνία που φοβάται ακόμα και να βγει έξω. Και στη Γαστούνη και σ’ ολόκληρο τον νομό Ηλείας και σε άλλα σημεία της επικράτειας, πολίτες που δουλεύουν σκληρά για να επιβιώσουν ζουν υπό καθεστώς τρόμου.

Η απάντηση της Πολιτείας είναι… χλιαρή. Οι συλλήψεις ελάχιστες και οι καταδίκες (όταν φτάνουν στο δικαστήριο) συχνά ανύπαρκτες ή εξαιρετικά επιεικείς. Το περιστατικό στη Γαστούνη αποδεικνύει ότι σε ορισμένες περιοχές της χώρας ο νόμος δεν ισχύει για όλους εξίσου και ότι υπάρχει συστηματική, σχεδόν ιδεολογική ανοχή που κρύβεται πίσω από την έννοια της «προστασίας μιας ευπαθούς ομάδας».

Αυτή η «ευαισθησία» δεν βοηθάει κανέναν: ούτε όσους Ρομά θέλουν να ζήσουν αξιοπρεπώς ούτε τους υπόλοιπους πολίτες που πληρώνουν το τίμημα. Η ατιμωρησία είναι ρατσισμός προς τα κάτω. Αντιμετωπίζει μια κοινωνική ομάδα σαν να μην μπορεί να συμμορφωθεί με βασικούς κανόνες συμβίωσης, σαν να είναι από τη φύση της ανίκανη για υπευθυνότητα και τήρηση των νόμων. Το κράτος προδίδει το έθνος και τους νομοταγείς πολίτες που πληρώνουν φόρους, δουλεύουν σκληρά και νομίζουν ότι οι Αρχές θα μεριμνήσουν για την ασφάλειά τους.

Το «Νομιμότητα Παντού» δεν μπορεί να είναι σύνθημα για τα social media. Πρέπει να γίνει πράξη παντού. Από λόγια χορτάσαμε…

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Οι ομολογίες του π. Υπουργού Δικαιοσύνης για τις διώξεις και τον αποκλεισμό της Χρυσής Αυγής

“Φωνή μιαρά, γέγονας κακός, αγοραίος εί έχεις άπαντα προς πολιτείας ά δει” – Φωνή μιαρή, έχεις γεννηθεί κακός, ένας φτηνός τις αγοράς είσαι, έχεις όλα αυτά τα οποία πρέπει για να γίνεις πολιτικός”
ΙΠΠΗΣ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ

Εν όψει της απόφασης της 27ης Φεβρουαρίου υπενθυμίζουμε τις σχετικές δηλώσεις του πρώην Υπουργού Δικαιοσύνης επί κυβερνήσεως Σαμαρά. αποκαλύπτουν την αληθινή φύση της λεγόμενης «Δίκη Χρυσής Αυγής» (ανάμεσα σε πλήθος άλλων στοιχείων).

«Θέλει η ΝΔ είναι να καταπολεμήσει τη Χρυσή Αυγή προσδοκώντας ότι θα συλλέξει τις ψήφους»

Γνωστός ο νόμος τον οποίον πέρασε στην βουλή η Νέα Δημοκρατία για να αποκλείσει την Χρυσή Αυγή, που έλαβε μέρος τα τελευταία δέκα χρόνια με επιτυχία σε δεκάδες εκλογικές αναμετρήσεις! Έτσι θέλουν τα ΜΜΕ, έτσι θέλουν οι “νταβατζήδες”, έτσι θέλουν και τα “τσιράκια” τους των εταιρειών δημοσκοπήσεων. Απόδειξη γι’ αυτό τα λόγια πρώην υπουργού της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, ο οποίος τον Ιανουάριο του 2023, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ, χαρακτήρισε την τροπολογία «νομική ακροβασία» και καταλόγισε στην κυβέρνηση Μητσοτάκη πρόθεση μικροπολιτικής και ευκαιριακής αντιμετώπισης της Χρυσής Αυγής.

«Αμερικανοεβραϊκές και αμερικανοελληνικές οργανώσεις έρχονταν στην Ελλάδα και πίεζαν για τη Χρυσή Αυγή»

Τα παραπάνω είχε δηλώσει ο ίδιος άνθρωπος το 2013 στον ΣΚΑΙ, συμπληρώνοντας μάλιστα πως «Σαφώς έπαιξε ρόλο αυτό στις εξελίξεις. Σαφώς ο πρωθυπουργός έπρεπε να τους πει κάτι! Από 1η Ιανουαρίου 2014 αναλαμβάνουμε και την προεδρία της Ε.Ε. και υπήρχαν πιέσεις και από την Κομισιόν για τη Χρυσή Αυγή. Οι επίτροποι Μούιζνιεκς και Μάλστρομ έλεγαν, ούτε ένα νομοσχέδιο δεν καταθέτετε;»

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Βρετανία: Απελευθερώθηκε δολοφόνος επειδή «η κράτησή του ήταν ρατσιστική»!

Ο Βάλντο Καλοκάνε, ένας μετανάστης που είχε διαγνωστεί με παρανοϊκή σχιζοφρένεια και ο οποίος προχώρησε σε μια φονική επίθεση με μαχαίρι στο Ηνωμένο Βασίλειο το 2023, είχε προηγουμένως αφεθεί ελεύθερος από επαγγελματίες ψυχικής υγείας επειδή φοβούνταν ότι θα χαρακτηριστούν ρατσιστές, σύμφωνα με έρευνα για την τριπλή δολοφονία στο Νότιγχαμ.

Ο Καλοκέιν, ο οποίος πήγε στο Ηνωμένο Βασίλειο από τη Γουινέα-Μπισάου το 2007, μαχαίρωσε θανάσιμα τους έφηβους φοιτητές Barnaby Webber και Grace O’Malley-Kumar, και έναν άλλο άνδρα, τον Ian Coates, στις 13 Ιουνίου 2023.

Στη συνέχεια, έκλεψε το βαν του Coates και χτύπησε τρεις πεζούς, αφήνοντάς τους σοβαρά τραυματισμένους.

Τη Δευτέρα, σε δημόσια έρευνα ακούστηκε ότι ο Calocane χαρακτηρίστηκε ως παρανοϊκός σχιζοφρενής τον Ιούλιο του 2020 και τέθηκε υπό την φροντίδα του Nottinghamshire Healthcare NHS Foundation Trust.

Αποδείχθηκε ότι ο άνδρας, ο οποίος δεν είχε εμφανιστεί στα ραντεβού και αρνήθηκε να πάρει τα φάρμακά του, αργότερα έλαβε εξιτήριο από το NHS.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αποκαλύφθηκε επίσης ότι κάποια στιγμή το 2020, επαγγελματίες ψυχικής υγείας σκέφτηκαν να απομονώσουν τον επιθετικό ασθενή, αφού προσπάθησε να κλωτσήσει την πόρτα ενός γείτονα.

Ωστόσο, το προσωπικό του NHS αποφάσισε να αφήσει τον Calocane ελεύθερο στην κοινότητα λόγω ανησυχιών σχετικά με την «υπερεκπροσώπηση νεαρών μαύρων ανδρών υπό κράτηση», σύμφωνα με την έρευνα

Η απόφαση ελήφθη παρά την προειδοποίηση ενός ψυχιάτρου ότι «ίσως καταλήξει να σκοτώσει κάποιον».

Επιπλέον, οι πενθούντες οικογένειες κατηγόρησαν την αστυνομία του Νότιγχαμσαϊρ ότι προσπάθησε να συγκαλύψει τις αποτυχίες της να συλλάβει τον παρανοϊκό σχιζοφρενή προτού προβεί στα θανάσιμα μαχαιρώματα.

Ο Καλοκέιν είχε ιστορικό βίαιων επιθέσεων, καθώς και καταγγελιών για παρενόχληση. Κανένα από τα περιστατικά δεν τράβηξε την προσοχή της αστυνομίας.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας ένας εκπρόσωπος της αστυνομίας του Nottinghamshire παραδέχτηκε ότι η αστυνομία γνώριζε μια σειρά από «δυσάρεστα και αντικοινωνικά» περιστατικά που τον αφορούσαν.

ΠΗΓΗ: www.pronews.gr

Βελιγράδι 2026: Παρόντες στην ετήσια πορεία μνήμης

 

Για άλλη μια χρονιά, κλιμάκιο του Μετώπου Νεολαίας εκπροσώπησε το Κίνημα της Χρυσής Αυγής στο Βελιγράδι, την πόλη που παραμένει σύμβολο της ΝΑΤΟϊκής βαρβαρότητας, μετά από πρόσκληση της Σερβικής Δράσης.

Οι Συναγωνιστές, κατέφθασαν λίγες μέρες πριν την ετήσια πορεία που πραγματοποιείται στη μνήμη του νεαρού εθνικιστή Ζόραν Βούγιοβιτς. Ο Ζόραν γεννήθηκε στο Κόσοβο, απ’ όπου η οικογένεια του εκδιώχθηκε εξαιτίας της αλβανικής τρομοκρατίας. Στις 21 Φεβρουαρίου του 2008, έχασε την ζωή του στην πρεσβεία των ΗΠΑ, κατά την διάρκεια επεισοδίων που ξέσπασαν στις διαδηλώσεις ενάντια στην απόσχιση της γενέτειρας του. Η θυσία του έχει γίνει σύμβολο της σερβικής εθνικιστικής νεολαίας και του αγώνα ενάντια στην ξένη κατοχή.

Κατά την διαμονή τους στην Σερβία, οι νέοι της Χρυσής Αυγής προσκλήθηκαν, επίσης, σε ένα από τα μεγαλύτερα και παλαιότερα μοναστήρια της χώρας. Μετά από την καθιερωμένη ξενάγηση, φιλοξενήθηκαν στο αρχονταρίκι της μονής όπου είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν με τους φιλέλληνες μοναχούς ιστορικά, ιδεολογικά και θρησκευτικά θέματα τα οποία συνδέουν τα δύο έθνη.

Συναντήσεις πραγματοποιήθηκαν και με αντιπροσωπία του Γαλλικού Εθνικιστικού κόμματος Les Nationalistes, που βρέθηκε στο Βελιγράδι για τον ίδιο σκοπό. Αναπόφευκτα, κεντρικά ζητήματα αποτέλεσαν η πρόσφατη δολοφονία του εθνικιστή Quentin στη Γαλλία, η αντίδραση απέναντι στην καθεστωτική συγκάλυψη, και η αποτελεσματική κινηματική δράση στην Ευρώπη.

Η ημέρα της τελετής έφτασε και εκατοντάδες εθνικιστές συγκεντρώνονται στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου, εκεί όλοι θα ανάψουν ένα κερί στη μνήμη του πεσόντα. Μια μακρά παράταξη σχηματίζεται με το λάβαρο της εκδήλωσης και τα στεφάνια των συμμετεχόντων στην κορυφή. Οι δάδες ανάβουν, η επιβλητική πορεία ξεκινάει και διασχίζει σιωπηλά τις λεωφόρους του Βελιγραδίου. Ο δρόμος φτάνει στο σημείο όπου ο νεαρός Σέρβος έπεσε νεκρός 18 χρόνια πριν. Εκεί εναποθέτονται στέφανα και κόκκινα άνθη. Λίγες στιγμές μετά η εκδήλωση λήγει με το προσκλητήριο νεκρών «Ζόραν Βούγιοβιτς – Παρών!».

Πριν την επιστροφή τους στην Ελλάδα, οι Συναγωνιστές έχουν ήδη ανταλλάξει υποσχέσεις επανασύνδεσης. Άλλωστε, οι ακτιβιστές της Σερβικής Δράσης έχουν στηρίξει διαχρονικά το Κίνημα μας και συμμετέχουν τακτικά στην τελετή μνήμης των Θερμοπυλών.

Για τα γεγονότα του 2008 παραθέτουμε σε μετάφραση την μαρτυρία ενός εκ των διαδηλωτών:

Εκείνο το βράδυ δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Ήμασταν εξοργισμένοι. Μαζί με μια παρέα φίλων από τη γειτονιά πήγα σε εκείνη τη διαδήλωση, το θυμάμαι καλά. Διάφοροι μίλησαν μπροστά στο κοινοβούλιο, έμοιαζε σαν να είχε ενωθεί όλος ο λαός. Ίσως και να ήταν έτσι.

Πώς ξεκίνησαν όλα; Ειλικρινά, δεν ξέρω να σας πω, ούτε καν θυμάμαι τα μισά από όσα έγιναν, πιθανώς λόγω της αδρεναλίνης. Ήμασταν θυμωμένοι. Θυμωμένοι όλους εκείνους που μας είχαν για άλλη μια φορά εγκαταλείψει. Θυμάμαι ότι στεκόμασταν μπροστά στην αμερικανική πρεσβεία. Πέτρες, κροτίδες και φωτοβολίδες εκτοξεύονταν προς το κτίριο, άνθρωποι προσπαθούσαν να εισβάλουν μέσα. Μέσα στο χάος, ξαφνικά είδα μερικούς νεαρούς να καταφέρνουν να μπουν, και αμέσως μετά η αμερικανική σημαία να τυλίγεται στις φλόγες. Τι έκρηξη ενθουσιασμού ήταν αυτή! Μετά από τη σημαία, πήρε φωτιά και η πρεσβεία. Δεν ξέρω καν πού βρισκόμουν, ήμουν εντελώς συνεπαρμένος. Ε, ναι! Είχαμε βάλει φωτιά στην πιο καλά φυλασσόμενη πρεσβεία στο Βελιγράδι, την πρεσβεία της μεγαλύτερης παγκόσμιας δύναμης!

Η αστυνομία γρήγορα μας απώθησε, ήταν εκείνα τα μαύρα τζιπ, τύπου Hummer, δεν ξέρω αν ήταν της Αντιτρομοκρατικής ή της Χωροφυλακής. Το επόμενο πρωί, είχα μερικές μελανιές στην πλάτη από τα κλομπ, τίποτα σοβαρό. Όμως το αίσθημα ικανοποίησης που ένιωθα το προηγούμενο βράδυ σύντομα μετατράπηκε σε ανησυχία. Ένα παιδί είχε μείνει μέσα στην πρεσβεία. Τον βρήκαν νεκρό, καμένο. Δεν τον ήξερα, ούτε καν θυμάμαι να τον είδα στη διαδήλωση, μέσα σε εκείνο το χάος, αλλά αισθάνθηκα σαν να τον ήξερα, σαν να είχε χαθεί κάποιος δικός μου.

Δεν ξέρω πώς να σας το περιγράψω. Στην αρχή με κατέκλυσε ένα αίσθημα κενού, μετά ήρθαν κύματα θλίψης. Οι φίλοι μου έλεγαν αργότερα ότι ακούστηκαν πυροβολισμοί από την πρεσβεία. Δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω, γιατί με όλη εκείνη την αναταραχή ήταν αδύνατο να ξεχωρίσεις τους ήχους των κροτίδων από τα πραγματικά πυρά.

Αυτό που ξέρω είναι ότι θα μπορούσε να είχε συμβεί σε οποιονδήποτε από εμάς. Γι’ αυτό, όλοι εμείς είμαστε ο Ζόραν Βούγιοβιτς. Γι’ αυτό μέχρι σήμερα πηγαίνω στην εκκλησία και ανάβω ένα κερί για εκείνον. Δεν ξέρω τι άλλο να σας πω.

Ακριβώς πριν φύγει για τη διαδήλωση, ο Ζόραν Βούγιοβιτς είχε γράψει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης:

Σε αυτές τις στιγμές, αγαπημένη μου μητέρα, θα έδινα και τη ζωή μου για το Κοσσυφοπέδιο και τη Μετόχια, και η ψυχή μου πονάει όταν βλέπω πώς συμπεριφέρονται οι φίλοι μου σε αυτές τις στιγμές… Τους καλώ να έρθουν στο Βελιγράδι την Πέμπτη, και οι απαντήσεις τους είναι «Δεν μπορώ, έχω να αγοράσω ένα μπουφάν», «Κανόνισα να βγω τo βράδυ»… Είμαι εντελώς απογοητευμένος! Φυσικά, υπάρχουν και εκείνοι, οι λογικοί, που σκέφτονται πατριωτικά, αλλά είμαστε μειοψηφία…

 

ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Μεγάλη μάστιγα η αναξιοπρέπεια

Υπάρχει ένα βαθιά ριζωμένο κοινωνικό και πολιτικό φαινόμενο, μια σοβαρή νόσος, που υπονομεύει την πρόοδο της χώρας. Αυτό εκδηλώνεται ως ραγιαδισμός, δουλοπρέπεια, κουλτούρα υποταγής στους ισχυρούς. Και ως ισχυροί νοούνται οι πολυεκατομμυριούχοι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί ηγέτες, οι ξένες διασημότητες και άλλοι που βρίσκουν τον δρόμο τους μέχρι τα ημεδαπά ΜΜΕ. Αυτό το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο σε ατομικές συμπεριφορές, αλλά εκδηλώνεται και ως συλλογική παθογένεια, όπου η αξιοπρέπεια θυσιάζεται στον βωμό της εξουσίας ή του οικονομικού οφέλους.

Θλιβερό παράδειγμα των ανωτέρω η πρόσφατη υπόθεση της έκρηξης στη βιομηχανία Βιολάντα στα Τρίκαλα. Ο ιδιοκτήτης της βιομηχανίας, αντιμετωπίζοντας σοβαρότατες κατηγορίες για τον θάνατο πέντε γυναικών εργατριών λόγω σοβαρών ελλείψεων ασφαλείας (όπως διαβρωμένοι αγωγοί προπανίου και αγνοημένες προειδοποιήσεις για οσμή αερίου) μπαινόβγαινε στον ανακριτή καταχειροκροτούμενος από πολίτες, εκ των οποίων ορισμένοι ήταν εργαζόμενοι στη βιομηχανία του. «Είμαστε μαζί σου!» του φώναζαν άνθρωποι, που πιθανώς παρευρέθηκαν στις κηδείες των θυμάτων. Επέλεξαν να υμνήσουν τον υπεύθυνο για την τραγωδία, επιδεικνύοντας μια συμπεριφορά που προβληματίζει, οργίζει, αποκαρδιώνει τις οικογένειες των θυμάτων. Εδώ τίθεται κι ένα θέμα αμιγώς πολιτικό. Πώς μπορεί μια κοινωνία να προχωρήσει όταν οι πολίτες της, αντί να απαιτούν λογοδοσία, χειροκροτούν εκείνους που θέτουν σε κίνδυνο ζωές;

Παρόμοια σκηνικά που θυμίζουν εποχές δεκαετίας του ’60, όπως στην ταινία «Καλώς ήλθε το δολλάριο», βλέπουμε στην Ύδρα. Το νησί μετατράπηκε σε κινηματογραφικό στούντιο για τα γυρίσματα ταινίας που θα συμμετέχει ο Μπραντ Πιτ. Τα ΜΜΕ συμπεριφέρονται λες και επισκέφθηκε το νησί ο Κολοκοτρώνης και ο δήμαρχος της νήσου δήλωσε ενθουσιασμένος, βλέποντας ότι η επίσκεψη του Χολιγουντιανού ηθοποιού προσθέτει «αξία» στην Ύδρα και την Ελλάδα! Το νησί γίνεται χώρος εξυπηρέτησης ξένων συμφερόντων και η καθημερινότητα των κατοίκων μπαίνει σε δεύτερη μοίρα για λίγη λάμψη από Χόλιγουντ. Είναι η ίδια νοοτροπία που μετατρέπει την Ελλάδα σε «εξωτικό σκηνικό» για πλούσιους, ενισχύοντας ανισότητες και υπονομεύοντας την εθνική υπερηφάνεια. Λες και είμαστε τριτοκοσμική αποικία και οργανώνουμε μεγαλειώδεις υποδοχές για τους υπάτους αρμοστές. 

Στον πολιτικό χώρο, η αναξιοπρέπεια εκδηλώνεται με τα γλοιώδη χειροφιλήματα κομματόσκυλων σε αρχηγούς κομμάτων. Σε προεκλογικές συγκεντρώσεις βλέπουμε πολίτες να σκύβουν το κεφάλι και να φιλούν χέρια πολιτικών σαν να είναι… Αρχιεπίσκοποι. Αυτή η πρακτική, κληρονομιά οθωμανικού ραγιαδισμού, ενισχύει την πελατειακή σχέση. Ο πολίτης γίνεται δούλος του ηγέτη, ανταλλάσσοντας την αξιοπρέπειά του για ένα ρουσφετάκι. Έτσι δημιουργούνται και συντηρούνται τα διεφθαρμένα συστήματα που δολοφονούν το έθνος. 

Η Ελλάδα θα ξεφύγει από τον φαύλο κύκλο της παρακμής και της υστέρησης σε πολλούς τομείς, αν στην κοινωνία η αξιοπρέπεια καταλήξει να θεωρείται ο κανόνας, όχι η εξαίρεση.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «κυριακάτικη δημοκρατία»