Moritur et ridet – Το χειρότερο απ’ όλα είναι να μην υπάρχει Όραμα

  

Στους καιρούς της ευημερίας, στους καιρούς της δόξας εύκολο είναι να είσαι και εσύ ένδοξος. Αυτό που είναι δύσκολο είναι να πολεμάς το πνεύμα της παρακμής στον καιρό της παρακμής ενάντια σε όλους, ενάντια στους «λογικούς» και τους «σώφρονες», που θέλουν την ησυχία τους ακόμη και αν αυτή η ησυχία είναι άμεσα συνυφασμένη με τις αλυσίδες μιας ανείπωτης σκλαβιάς!

Και ήταν τον 5ο αιώνα μ.Χ. όταν ένας Κέλτης, ο οποίος είχε εμποτιστεί από το ρωμαϊκό πνεύμα, ο Σαλβιανός, περιέγραφε με τα πλέον μελανά χρώματα το ηθικό κατάντημα του ρωμαϊκού κόσμου της Δύσεως με την χαρακτηριστική φράση «moritur et ridet» (πεθαίνει και γελάει).

Τίποτε διαφορετικό δεν συμβαίνει στην Ελλάδα του 2026, όπου ένα ολόκληρο Έθνος κυριολεκτικά πεθαίνει και γελάει… Κοντά σε όλα αυτά και οι διάφοροι κοινωνιολόγοι και «κοινωνιολογούντες», οι οποίοι περιμένουν μια επανάσταση, η οποία δεν έρχεται. Και όλα αυτά ενώ σύμφωνα με μετρήσεις διεθνών ινστιτούτων πολιτικών ερευνών ισχυρή παραμένει η εθνική ταυτότητα των Ελλήνων! Θα σας θυμίσω ένα μόνο στοιχείο από αυτές τις έρευνες, στοιχείο σύμφωνα με το οποίο το 89% των Ελλήνων, η συντριπτική πλειοψηφία των συμπολιτών μας, πιστεύει στην πολιτιστική ανωτερότητα του Ελληνισμού!

Τα πάντα χάνονται κάτω από τα πόδια μας. Η παιδεία που ήτανε πάντοτε το πανίσχυρο όπλο του Έθνους μας διαλυμένη. Η εθνική οικονομία ανύπαρκτη. Η φυλή μας δημογραφικά να πεθαίνει. Οι Ένοπλες Δυνάμεις να πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο εν ονόματι της λιτότητος του Μνημονίου και το πλέον σημαντικό ένας πολιτικός κόσμος βαθύτατα διεφθαρμένος και ολότελα σάπιος.

Οι Έλληνες μέσα στην οικονομική κρίση να αυτοκτονούν για μερικές, λίγες ή πολλές δεν έχει σημασία, χιλιάδες ευρώ, φτερό στον άνεμο η ύπαρξή τους χωρίς κανένα έρμα ηθικό, χωρίς Ιδέες, χωρίς Ιδανικά και το χειρότερο απ’ όλα να μην υπάρχει ένα ΟΡΑΜΑ, που θα δώσει στον ανήμπορο δύναμη, στον πτωχό υπομονή, στον άπιστο πίστη, στον προσκυνημένο και αλυσοδεμένο την θέληση να σηκωθεί όρθιος και να σπάσει τις αλυσίδες του.

Ενάντια σε όλους αυτούς εξόριστοι μιας άλλης εποχής, κηρύσσοντας την κατάργηση όλων των κάλπικων ιδεολογημάτων που κυριαρχούν στην χαμοζωή του ψευτορωμαίικου του 2026 οι ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ, οι υπερήφανοι άνδρες και γυναίκες ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ σε πείσμα των καιρών ενάντια σε έναν ολόκληρο κόσμο.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

ΟΤΑΝ Ο ΛΑΟΣ ΣΙΩΠΑ, ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ

Γράφει ο Γεώργιος Αποστολάκης

Σε κάθε εποχή, ο Θεός αναδεικνύει φωνές που προειδοποιούν. Φωνές που δεν χαϊδεύουν αυτιά, αλλά αποκαλύπτουν την αλήθεια. Μία τέτοια φωνή υπήρξε ο μακαριστός Γέροντας Αθανάσιος Μυτιληναίος, ο οποίος με πνευματική διαύγεια και παρρησία τόνιζε ένα διαχρονικό και σκληρό γεγονός:ότι η σιωπή και η αδιαφορία του λαού ανοίγουν τον δρόμο στην αυθαιρεσία και την πνευματική εκτροπή της εξουσίας.

Δεν κατηγορούσε μόνο τους άρχοντες. Κατηγορούσε και τον λαό. Διότι γνώριζε ότι η ιστορία δεν γράφεται μόνο από εκείνους που αποφασίζουν, αλλά και από εκείνους που ανέχονται.

Η ΑΠΡΑΞΙΑ ΩΣ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

Ο Γέροντας προειδοποιούσε ότι όταν ο λαός παύει να αντιδρά, όταν αποδέχεται σιωπηλά αποφάσεις που συγκρούονται με την πίστη, την ελευθερία και την παράδοση, τότε σταδιακά χάνει όχι μόνο τα δικαιώματά του, αλλά και την πνευματική του πυξίδα.

Η αδιαφορία δεν είναι ουδετερότητα. Είναι στάση. Και μάλιστα επικίνδυνη. Στην ουσία, μετατρέπεται σε σιωπηρή νομιμοποίηση κάθε αυθαιρεσίας.

ΤΟ ΝΕΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΛΕΓΧΟΥ: ΨΗΦΙΑΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ

Σήμερα, ζούμε μια ιστορική καμπή. Η εισαγωγή της ψηφιακής ταυτότητας και του προσωπικού αριθμού παρουσιάζεται ως «εκσυγχρονισμός». Στην πραγματικότητα, όμως, συγκροτείται σταδιακά ένα σύστημα καθολικής καταγραφής, διασύνδεσης και ελέγχου της ανθρώπινης δραστηριότητας.

Δεν πρόκειται απλώς για μια τεχνική αλλαγή. Πρόκειται για μια ανθρωπολογική και πολιτική μετατόπιση: Από την ελευθερία στην επιτήρηση. Από το πρόσωπο στο προφίλ. Από την ευθύνη στην αλγοριθμική κατηγοριοποίηση.

Και όμως… η πλειοψηφία κλήρου και λαού σιωπά. Η αντίδραση είναι ελάχιστη. Η ανησυχία περιορισμένη. Η συνείδηση σε ύπνωση. Ακριβώς αυτό που φοβόταν και προέβλεπε ο Γέροντας: ότι η πνευματική χαλάρωση οδηγεί σε αποδοχή του ελέγχου.

Η ΝΟΜΟΘΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ ΚΑΙ Η ΘΕΣΜΙΚΗ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ

Παράλληλα, βλέπουμε μια δεύτερη βαθιά τομή. Η θεσμοθέτηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και η δυνατότητα τεκνοθεσίας, καθώς και η επικύρωσή τους από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως συνταγματικών.

Για πρώτη φορά, η πολιτεία αναδιαμορφώνει θεμελιώδεις έννοιες της ανθρώπινης και κοινωνικής ζωής, αποκόπτοντάς τες από την παράδοση και την εκκλησιαστική εμπειρία αιώνων.

Και πάλι: ο κλήρος και ο λαός δεν αντιδρά ουσιαστικά.

Η αντίσταση είναι αποσπασματική. Η φωνή ασθενής. Η στάση αμήχανη.

Αυτό δεν είναι απλώς κοινωνική εξέλιξη. Είναι ρήξη με την ιστορική και πνευματική ταυτότητα ενός λαού.

ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΚΑΝΟΥΝ Ο,ΤΙ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΛΑΟΣ

Η εξουσία δεν κινείται στο κενό. Μετρά αντιδράσεις. Ζυγίζει αντοχές. Προχωρά όσο της επιτρέπεται. Και όταν ο λαός σιωπά, η εξουσία δεν διστάζει.

Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα του Γέροντος Αθανασίου: ότι η πτώση δεν έρχεται απότομα. Έρχεται σταδιακά, μέσα από μικρές υποχωρήσεις που γίνονται συνήθεια.

Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ

Δεν ζούμε απλώς μια πολιτική περίοδο. Ζούμε μια πνευματική δοκιμασία.

Και το ερώτημα δεν είναι μόνο τι κάνουν οι άρχοντες. Το ερώτημα είναι: Τι κάνει ο λαός; Θα συνεχίσει να αδιαφορεί; Θα αποδεχθεί τον περιορισμό της ελευθερίας του ως «αναγκαίο κακό»; Θα παραδώσει την παράδοσή του χωρίς αγώνα; Ή θα αφυπνιστεί;

ΚΑΛΕΣΜΑ ΕΞΟΔΟΥ

Η «ΕΞΟΔΟΣ» δεν είναι απλώς ένα όνομα. Είναι στάση ζωής. Είναι η απόφαση να μην αποδεχθούμε παθητικά την πορεία προς τον έλεγχο και την αλλοίωση.

Είναι η επιστροφή στην ευθύνη, στην εγρήγορση, στην ελευθερία.

Ο Γέροντας προειδοποίησε. Η εποχή επιβεβαιώνει.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν είχε δίκιο. Το ερώτημα είναι αν εμείς θα σταθούμε στο ύψος της ευθύνης μας.

Όταν ο λαός κοιμάται, η ελευθερία χάνεται χωρίς θόρυβο. Όταν ξυπνά, τίποτα δεν είναι προδιαγεγραμμένο.

Η αδιαφορία είναι η πιο επικίνδυνη συμφωνία!

ΠΗΓΗ: www.elora.gr

Μαρξ και Ένγκελς ενάντια στην Εθνεγερσία του 1821!

  

«Στη ρώσσικη δραστηριότητα οφείλεται όχι μόνο η έναρξη, αλλά και η αποπεράτωση της Ελληνικής εξέγερσης»
Παναγιώτης Κονδύλης

Είναι γνωστές οι απόψεις της εγχώριας αριστεράς για την Επανάσταση του Γένους («η Επανάσταση ήταν κοινωνική κι όχι εθνική», «με βασιλικό διάταγμα του 1838 ορίστηκε εθνική γιορτή η μέρα του Ευαγγελισμού για να ντύσουν την Επανάσταση με θρησκευτικό μανδύα», «η επίσημη Εκκλησία δεν ήταν υπέρ της Επανάστασης», «είναι ψέμα ότι ο Παλαιών Πατρών Γερμανός ύψωσε πρώτος τη σημαία της Επανάστασης του 1821», «στο πλήρωμα του Μιαούλη όλοι μιλούσαν αρβανίτικα», «κρυφά σχολειά δεν υπήρχαν», κ.τ.λ.).
Ωστόσο, άποψη για την Επανάσταση του 1821, είχαν και οι «πατέρες» του μαρξισμού, Μαρξ και Ένγκελς.

Οι Μαρξ και Ένγκελς, λοιπόν, μισούσαν θανάσιμα την τσαρική Ρωσσία, την οποία θεωρούσαν «ιμπεριαλιστική», αλλά και τους Ρώσσους και γενικότερα τους Σλάβους, τους οποίους θεωρούσαν «καθυστερημένους», «αντιδραστικούς» και «μέγιστο κίνδυνο για την Ευρώπη». Επειδή δε, πίστευαν ότι ο διαμελισμός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας θα ήταν προς το συμφέρον της τσαρικής Ρωσσίας, ήσαν φανατικοί υπέρμαχοι της συνοχής της και πολέμιοι των εθνικών επαναστάσεων, στις οποίες έβλεπαν ρωσσικό δάκτυλο!

Αλλά, ας αφήσουμε τους Μαρξ και Ένγκελς να χύσουν όλο το ανθελληνικό τους δηλητήριο. Τα αποσπάσματα που παραθέτουμε παρακάτω τα πήραμε από το βιβλίο “Κ. Μάρξ – Φρ. Ένγκελς, Η Ελλάδα, η Τουρκία και το Ανατολικό Ζήτημα”, εκδόσεις Γνώση, Αθήνα, 1985, η εισαγωγή και η μετάφραση του οποίου είναι του Παναγιώτη Κονδύλη.

Μαρξ:

1.    Υποστηρίζουμε με τον πιο αποφασιστικό τρόπο τους Τούρκους.

2.    Η Κωνσταντινούπολη είναι η αιώνια πόλη, η Ρώμη της Ανατολής… Ο αγώνας δυτικής Ευρώπης και Ρωσσίας για την κατοχή της Κωνσταντινούπολης περικλείει ένα ερώτημα, αν ο βυζαντινισμός θα υποκύψει μπροστά στον Δυτικό πολιτισμό, ή αν ο ανταγωνισμός τους θα αναβιώσει με μορφή περισσότερο τρομερή και κατακτητική παρά ποτέ. Η Κωνσταντινούπολη είναι η χρυσή γέφυρα ανάμεσα σ’ Ανατολή και Δύση, κι ο Δυτικός πολιτισμός, όπως κι ο ήλιος, δεν μπορεί να κάνει τον κύκλο του γύρω απ’ τον κόσμο δίχως να περάσει τούτη την γέφυρα. Και δεν μπορεί να την περάσει δίχως αγώνα με την Ρωσσία. Ο Σουλτάνος κρατά την Κωνσταντινούπολη προς φύλαξη για λογαριασμό της επανάστασης.

3.    Ο σύνδεσμος της Φιλικής Εταιρείας. Απελευθέρωση με κοινή δράση του σλαβικού και του ελληνικού πληθυσμού. Η Ρωσσία έχει μέσα το χεράκι της. Οι ηγέτες ονόμαζαν την καθοδηγήτρια δύναμη αρχή. Οι ηγέτες μυστικοί. Οι προσήλυτοι όλων των χωρών ασυνείδητοι πράκτορες της αυλής της Πετρούπολης. Η Ρωσσία μετά την άνδρωση του συνδέσμου- κρατούσε όλα τα νήματα και κινούσε όλα του τα ελατήρια, τοποθετημένη στο κέντρο των ενεργειών, πίσω από διακριτικούς πράκτορες, αρκετά κρυμμένη για ν’  αποκηρύξει σε περίπτωση αποτυχίας κι αρκετά στρατευμένη για να κερδίσει από την επιτυχία.

4.    Ο Αλέξανδρος Α΄ δεν ήταν ο μυστικός ηγέτης της Φιλικής Εταιρείας; Αυτός δεν έστειλε τον Υψηλάντη στη Βλαχία ως “Αρχηγό του Ιερού Λόχου” κι αυτός δεν πρόδωσε τον ίδιο αυτό λόχο διαμέσου του Υψηλάντη και δεν έβαλε να δολοφονήσουν το Βλαδιμηρέσκου, το Βλάχο επαναστάτη ηγέτη; (…) Ο Νικόλαος δεν έδωσε με πατρική πρόνοια στους Έλληνες για κυβερνήτη ένα Ρώσσο στρατηγό, τον κόμη Καποδίστρια;.

Ένγκελς:

1.    Οι Έλληνες της Τουρκίας είναι σλαβικής καταγωγής, οι οποίοι υιοθέτησαν την σύγχρονη ελληνική γλώσσα.

2.    Η Ρωσσία είναι πέρα από κάθε αμφιβολία κατακτητικό έθνος, και ήταν τέτοιο έναν αιώνα ολόκληρο πριν το μεγάλο κίνημα του 1789 ξυπνήσει την έντονη ενεργητικότητα ενός τρομερού ανταγωνιστή. Εννοούμε την ευρωπαϊκή Επανάσταση, την εκρηκτική δύναμη των δημοκρατικών ιδεών και τη φυσική δίψα του ανθρώπου για ελευθερία. Από την εποχή αυτή και μετά, στην πραγματικότητα δεν υπήρξαν παρά δύο μόνο δυνάμεις στην ευρωπαϊκή ήπειρο – η Ρωσσία με την απολυταρχία κι η Επανάσταση με τη δημοκρατία. Προς το παρόν η Επανάσταση φαίνεται καταπνιγμένη, όμως ζει και τη φοβούνται εξίσου όσο και πάντα. Αν όμως η Ρωσσία κατακτήσει την Τουρκία, τότε θ’ αυξήσει τη δύναμη της σχεδόν κατά το ήμισυ και θα γίνει υπέρτερη απ’  όλη μαζί την Ευρώπη. Κάτι τέτοιο θ’ αποτελούσε ανείπωτη συμφορά για την υπόθεση της Επανάστασης. Η διατήρηση της τούρκικης ανεξαρτησίας ή, σε περίπτωση πιθανής διάλυσης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, η ματαίωση του ρώσσικου σχεδίου προσάρτησης είναι ζήτημα ύψιστης σημασίας. Στο σημείο αυτό συμβαδίζουν τα συμφέροντα της επαναστατικής Δημοκρατίας και της Αγγλίας.

3.    Ο Χριστιανός αγρότης κάτω από την τουρκική κυριαρχία ζούσε, από υλική άποψη, καλύτερα από αλλού. Είχε διατηρήσει τους προτουρκικούς του θεσμούς και όλη του την αυτοκυβέρνηση όσο πλήρωνε τους φόρους του, ο Τούρκος κατά κανόνα δεν νοιαζόταν γι’  αυτόν. Σπάνια μόνο ήταν εκτεθειμένος σε βιαιοπραγίες σαν κι αυτές που ήταν αναγκασμένος να υπομένει ο δυτικοευρωπαίος αγρότης από τους ευγενείς. Ήταν ζωή αναξιοπρεπής, που μόλις γινόταν ανεκτή (από μέρους του κατακτητή), δεν ήταν όμως και υλικά πιεσμένη, πάντως δεν ήταν αταίριαστη με την τοπική πολιτισμική κατάσταση των λαών εκείνων, και γι’  αυτό χρειάστηκε πολύς καιρός ώσπου ν’  ανακαλύψει ο Σλάβος ραγιάς ότι η ζωή αυτή είναι αφόρητη.

4.    Ποιος έκρινε τον αγώνα όταν εξεγέρθηκαν οι Έλληνες; Όχι βέβαια οι συνωμοσίες και οι ξεσηκωμοί του Αλή Πασά στα Γιάννενα, όχι βέβαια η ναυμαχία του Ναβαρίνου, όχι βέβαια η παρουσία γαλλικού στρατού στο Μοριά ούτε οι συνδιασκέψεις και τα πρωτόκολλα του Λονδίνου, παρά ο Ντίμπιτς, που προέλασε με το ρωσσικό στρατό ίσα με την κοιλάδα της Μαρίτσας (Έβρου), περνώντας τον Αίμο.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

"Μαμά δεν μπορεί να είναι ο Μήτσος. Ούτε μπαμπάς η Μαρία"

Αξίζει να διαβάσετε τα παρακάτω σχόλια του φιλελεύθερου Θάνου Τζήμερου στο facebook, ο οποίος λέει τα αυτονόητα:

 “Επειδή υπάρχουν πολλοί γελοίοι, φιλελεύθεροι από το πανέρι, που δεν αντιλαμβάνονται τα βασικά:

- Κανένας άνθρωπος, ανεξαρτήτως σεξουαλικού προσανατολισμού, δεν έχει ΔΙΚΑΙΩΜΑ να γίνει γονέας. Έχει ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ.

- Αν ο Μήτσος βρει κάποια γυναίκα που θα θελήσει να κάνει μαζί του παιδί, κανένας δεν μπορεί να τους εμποδίσει. Το ίδιο ισχύει και για τον Μπάμπη. Ο Μήτσος και ο Μπάμπης όμως, χωρίς συμμετοχή γυναίκας, δεν μπορούν να κάνουν παιδί, οι δυο τους. Το ίδιο ισχύει και για τη Μαρία με την Ελένη.

- Επομένως, τα όρια του τι μπορεί ή τι δεν μπορεί να κάνει ένα ζευγάρι ομοφύλων δεν τα βάζει ο νόμος. Τα βάζει η φύση. Το να το αντιλαμβάνεσαι αυτό δεν είναι ούτε προοδευτικό ούτε συντηρητικό. Είναι θέμα νοημοσύνης.

- Η υιοθεσία δεν είναι ένας τρόπος για να αποκτήσουν κάποιοι παιδί. Είναι ο τρόπος για να αποκτήσει ένα παιδί γονείς, δηλαδή πατέρα και μάνα. Ο Μήτσος, όση θηλυκότητα κι αν έχει, δεν μπορεί να γίνει μάνα για το υιοθετημένο. Ούτε η Μαρία, πατέρας, κι ας ντύνεται σαν μπετατζής. Απλά πράγματα, στοιχειώδη, αυτονόητα.

- Στην υιοθεσία, μάς ενδιαφέρει το μέλλον του παιδιού, όχι το μέλλον του ζευγαριού, ακόμα κι αν είναι ετερόφυλο.

- Το ΣτΕ ήταν αναγκασμένο να πάρει την απόφαση που πήρε, καθώς στο ευρωπαϊκό νομικό σύστημα δεν προβλέπονται γάμοι δύο ειδών: μεταξύ ετεροφύλων με δικαίωμα υιοθεσίας και μεταξύ ομοφύλων χωρίς δικαίωμα.

- Το λάθος έγινε με την νομική κατοχύρωση του γάμου μεταξύ ομοφύλων. Το σύμφωνο συμβίωσης υπερκάλυπτε όλα τα θέματα αστικού δικαίου (κληρονομιά, κηδεμονία κ.λπ.) που μπορούσαν να προκύψουν σε προϋπάρχον παιδί σε μια σχέση μεταξύ ομοφύλων. Ο γάμος ψηφίστηκε ΑΚΡΙΒΩΣ για να υπάρξει αυτή η επέκταση: της υιοθεσίας. Το επισημάναμε αρκετοί από τότε, αλλά η κυβέρνηση έριχνε στάχτη στα μάτια, λέγοντας διάφορες αρλούμπες, που τώρα αποδείχτηκε πόσο αρλούμπες ήταν.

- Τι είπε λοιπόν το ΣτΕ (χρησιμοποιώντας περισσότερα λόγια από τα αναγκαία); Ότι, κατ' αρχήν, όλοι οι έχοντες έγγαμη σχέση είναι, νομικώς, επιλέξιμοι ως θετοί γονείς.

- Τι πρέπει να πει τώρα η κυβέρνηση, αν έχει ίχνος τσίπας, και θέλει να τηρήσει τις δεσμεύσεις της την εποχή της ψηφοφορίας του νομοσχεδίου για "ναι στον γάμο, όχι στην υιοθεσία"; Να ορίσει με εγκύκλιο, που θα είναι δεσμευτική για τους/τις κοινωνικούς/ές λειτουργούς που αποφασίζουν για τις υιοθεσίες, ότι ένα από τα κριτήρια καταλληλότητας είναι αν το ενδιαφερόμενο ζευγάρι καλύπτει τους ρόλους του πατέρα και της μάνας - αν μπορεί, δηλαδή, να προσφέρει, στο υιοθετούμενο παιδί, ανδρικό και γυναικείο πρότυπο.

- Όπως ακριβώς ένα ετερόφυλο ζευγάρι κρίνεται ακατάλληλο για υιοθεσία αν τα οικονομικά του δεν είναι ανθηρά, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα το παιδί να επηρεαστεί από την οικονομική καχεξία του ζευγαριού, και εξ αιτίας αυτού του γεγονότος να παρεμποδισθεί η κοινωνικοποίησή του, με τον ίδιο τρόπο να κρίνεται ακατάλληλο για υιοθεσία ένα ομόφυλο ζευγάρι καθώς το παιδί υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επηρεαστεί από την καχεξία προτύπων και να παρεμποδισθεί η κοινωνικοποίησή του.

Φιλελευθερισμός δεν είναι να "κάνω ό,τι γουστάρω" στραπατσάροντας την ελευθερία των άλλων. Κάθε άνθρωπος πρέπει να είναι ελεύθερος να ζει τη ζωή που προτιμάει, με τον ή τους συντρόφους που επιλέγει (είμαι πιο προχωρημένος από σας, γουοκίλες μου - δεν έχω κανένα πρόβλημα αν θέλετε να ζείτε σε κοινόβιο ερωτικής κοινοκτημοσύνης) αλλά δεν έχει κανένας, ούτε φέρελπις θετός γονέας, ούτε πολιτικός, το δικαίωμα να στερήσει από ένα παιδί τη δυνατότητα να προφέρει μια από τις δύο ιερές λέξεις, που για χιλιάδες χρόνια "έχτιζαν" ανθρώπους και έφτιαχναν κοινωνίες: μαμά και μπαμπά.

Μαμά δεν μπορεί να είναι ο Μήτσος. Ούτε μπαμπάς η Μαρία. Τελεία και παύλα.”

24 Μαρτίου 1999: Ξεσπά η άνανδρη επίθεση του ΝΑΤΟ εναντίον του Σερβικού λαού

Ήταν 24 Μαρτίου του 1999 όταν το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ ξεκινούσαν τον βομβαρδισμό της τότε Γιουγκοσλαβίας. Οι βομβαρδισμοί διήρκεσαν πάνω από δυο μήνες και είχαν ως αποτέλεσμα την καταστροφή των υποδομών του γιουγκοσλαβικού κράτους και τον θάνατο χιλιάδων Σέρβων αμάχων. Η παράνομη, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, αυτή επίθεση του ΝΑΤΟ εναντίον ενός ανεξάρτητου κράτους, με συμμετοχή της Ελλάδας του ΠΑΣΟΚ, είχε ως σκοπό την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και την δημιουργία προτεκτοράτων όπως η Βοσνία-Ερζεγοβίνη, το Κόσσοβο και τα Σκόπια. Η δημιουργία προτεκτοράτων ή δορυφόρων-κρατών στην περιοχή στόχευε στον περιορισμό της επιρροής της Γιουγκοσλαβίας στα Βαλκάνια, σε μια εποχή που η Ρωσία ήταν δύσκολο έως αδύνατο να αντιδράσει εξ αιτίας των εσωτερικών της προβλημάτων και της έλλειψης μιας πεφωτισμένης προσωπικότητας στην ηγεσία της.

Με την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας δημιουργήθηκε αυτόματα ένα πεδίο έντασης στην περιοχή και εμποδίστηκε έτσι η πιθανή ανάπτυξη ενός μελλοντικού ισχυρού γεωπολιτικού πόλου στα Βαλκάνια με άξονα Βελιγράδι-Αθήνα. Οι βόμβες λοιπόν που ισοπέδωσαν το Βελιγράδι, την Πρίστινα και άλλες σημαντικές πόλεις της ορθόδοξης Σερβίας εκπλήρωσαν και ολοκλήρωσαν σχεδόν το σχέδιο των Αμερικανοσιωνιστών για τα Βαλκάνια. Η πλήρης ολοκλήρωση του σχεδίου επετεύχθη με την διάλυση της ελληνικής οικονομίας και την τοποθέτηση στην χώρα μας κυβερνήσεων του ΔΝΤ. Εκτός από την ακύρωση της πιθανής δημιουργίας ενός άξονα Βελιγραδίου-Αθήνας, η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας καταπίεσε και εμπόδισε τα σχέδια εκείνων των σερβικών δυνάμεων που ασπάζονταν μια στενότερη σχέση και συμμαχία με την Μόσχα.

Οι ΗΠΑ εκείνη την εποχή δεν είχαν γεωπολιτικό αντίπαλο και διεκδικούσαν το δικαίωμα να αναμιγνύονται στα εσωτερικά ζητήματα ανεξάρτητων κρατών της Ευρώπης εφόσον αυτό εξυπηρετούσε τα σχέδια των εντολέων τους Αμερικανοσιωνιστών. Εξ αυτού απορρέει και η δημιουργία τεχνητών κρατών όπως το Κόσσοβο και τα Σκόπια, των οποίων ο ρόλος είναι να λειτουργήσουν ως αμερικανικές βάσεις στην περιοχή. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε την στρατιωτική βάση Camp Bondsteel στο Κόσσοβο, η οποία είναι η μεγαλύτερη αμερικανική βάση σε όλη την Ευρώπη.

Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας ήταν μόνο η αρχή. Με αφορμή την «εξάπλωση της δημοκρατίας» οι ΗΠΑ και οι πρόθυμοι σύμμαχοί τους κατέστρεψαν το Ιράκ, το Αφγανιστάν και την Λιβύη. Κατά τον ίδιο τρόπο προσπάθησαν να συνεχίσουν το «δημοκρατικό» τους έργο και στην Συρία, όπου ο μηχανισμός της μονοπολικής ιμπεριαλιστικής τους επέκτασης βρέθηκε για πολλά χρόνια σε αδιέξοδο λόγω της σθεναρής αντίστασης του Άσσαντ έως την (όπως όλα δείχνουν) εκ των έσω κατάρρευση των δυνάμεων του.

Γ.Λ.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

H Χρυσή Αυγή στο Βελιγράδι για τα 25 χρόνια από το έγκλημα του ΝΑΤΟ

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com