Η δίκη της Χρυσής Αυγής και η ΠΟΛΙΤΙΚΗ παρουσία της Λεπενιώτη μαζί με τον Τσίπρα στον Άρειο Πάγο

Ούτε ένας δημοσιογράφος από αυτούς που δηλώνουν πατριώτες και δεξιοί δεν είπε και δεν έγραψε λέξη… Η δίκη της Χρυσής Αυγής, η οποία κράτησε σχεδόν έξι χρόνια, δεν ήταν η οποιαδήποτε δίκη.  Δικάζονταν ΟΛΟΙ οι βουλευτές ενός κοινοβουλευτικού κόμματος. Από το αποτέλεσμα της θα διαμορφωνόταν η πολιτική ζωή της χώρας.

 Από την πρώτη ημέρα στον ανακριτή, μέχρι την απόφαση οι δικαστές μας έλεγαν ότι δεν κρίνουν την υπόθεση πολιτικά. Έλεγαν την αλήθεια; Οι εξελίξεις δεν δείχνουν ότι ήσαν ειλικρινείς. Ένα όργιο ψευδομαρτύρων παρέλασε μέχρι και ο καταζητούμενος από την Ιντερπόλ Τζαβέντ Ασλάμ, τον οποίο άκουσε με σεβασμό σαν αξιόπιστο μάρτυρα και κρατούσε σημειώσεις η Μαρία Λεπενιώτη. Είχαμε και τις τερατολογίες των “προστατευομένων μαρτύρων” που χωρίς συνέπειες και με την προστασία της Λεπενιώτη έλεγαν οφθαλμοφανή ψέματα. Όλες οι ενστάσεις της υπερασπίσεως απορρίφθηκαν. Ασύδοτοι οι αντιφασίστες έκαναν ότι ήθελαν μέσα και έξω από το δικαστήριο και όλα αυτά με πρόεδρο την σύντροφο του Τσίπρα πλέον στον ΕΛΑΣ Μαρία Λεπενιώτη. Παρούσα στην δίκη και η γυναίκα του Τσίπρα…

Δεν είναι κακό να είσαι κομμουνιστής, κανένας δεν είναι τέλειος. Είναι, όμως, απαράδεκτο όντας κομμουνιστής να δικάζεις εθνικιστές με τις ευλογίες πάντα της ΝΔ.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ryuichi Sakamoto - Forbidden Colours

Η σφαγή των εργατών στο Νοβοτσερκάσκ επί Σοβιετικής Ένωσης

Σε αντίθεση με την ψευδολογία των κατεστημένων φυλλάδων και της «πνευματικής» μούχλας των ψευτοδιανοούμενων της μεταπολίτευσης, ο κομμουνισμός (ή αλλιώς λεγόμενος «υπαρκτός σοσιαλισμός») δεν ήταν κανενός είδους «παράδεισος». Αντίθετα, υπήρξε βαθύτατα αντιλαϊκός, εγκληματικός και αντεργατικός, οπουδήποτε εφαρμόστηκε. Μια άγνωστη πτυχή της σκοτεινής ιστορίας του σφυροδρέπανου, είναι και η απεργία του Νοβοτσερκάσκ.

Στις αρχές Ιουνίου του 1962 βάφτηκε στο αίμα η ειρηνική διαδήλωση των εργατών του εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής της συγκεκριμένης πόλης. Καταλύτης των τραγικών αυτών γεγονότων, υπήρξε η άθλια οικονομική κατάσταση της Ε.Σ.Σ.Δ. Από τις αρχές της άνοιξης είχαν ήδη αρχίσει να παρατηρούνται ελλείψεις στο ψωμί, και ο Χρουστσόφ τότε για πρώτη φορά αποφάσισε να αγοράσει σιτηρά από το εξωτερικό.

Στα τέλη Μαΐου του 1962, η κυβέρνηση της Σοβιετικής Ένωσης αποφάσισε να θεσπίσει αυξήσεις της τάξεως του 30% στο κρέας και τα προϊόντα κρέατος, και κατά 25% στο βούτυρο. Οι εφημερίδες της εποχής έγραψαν πως αυτό έγινε τάχα «μετά από αίτημα των εργαζομένων»(!). Παράλληλα, η διεύθυνση του εργοστασίου ηλεκτροπαραγωγής αποφάσισε μονομερώς και αυθαιρέτως να τριπλασιάσει το παραγόμενο έργο ανά εργαζόμενο, πράγμα που οδήγησε ουσιαστικά στην ραγδαία μείωση του μισθού.

Το πρωί της πρώτης Ιουνίου, διακόσιοι εργαζόμενοι του χυτηρίου σταμάτησαν να εργάζονται απαιτώντας αύξηση μισθών, ενώ ο διευθυντής της επιχείρησης απάντησε χαρακτηριστικά: «Αν δεν σας φτάνει το κρέας, να φτιάχνετε πίτες με συκώτι». Η απάντηση αυτή ήταν η θρυαλλίδα για την έκρηξη. Μέχρι το μεσημέρι, οι απεργοί είχαν φτάσει τις πέντε χιλιάδες, διακόπτοντας τις διαπραγματεύσεις με τις αρχές. Την επόμενη ημέρα στις δύο Ιουνίου, οι απεργοί οργάνωσαν πορεία και πήγαν στο κτίριο του Δήμου. Μόλις ενημερώθηκε ο Χρουστσόφ για τα γεγονότα, διέταξε την πάταξη των «ταραξιών» και την είσοδο στην πόλη των ειδικών στρατευμάτων της KGB. Στις ταράτσες των παρακείμενων κτηρίων, έστεκαν οπλισμένοι δέκα ελεύθεροι σκοπευτές.

Επτά από τους ηγέτες των απεργών, εκτελέστηκαν δια τουφεκισμού. Άλλοι εκατόν πέντε στάλθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, από όπου επέστρεψαν ελάχιστοι. Ακολούθησε κομματική εκκαθάριση, με διαγραφές στελεχών της τοπικής διοίκησης και του κομματικού μηχανισμού. Στα αιματηρά αυτά γεγονότα, σκοτώθηκαν επίσης 26 απεργοί, και άλλοι 87 απεργοί τραυματίστηκαν, από το δολοφονικό κομμουνιστικό καθεστώς.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Το Δίκτυο Πατριωτών (La Rete dei Patrioti) στην Ιταλία

Το Δίκτυο Πατριωτών (La Rete dei Patrioti) είναι  ένα δίκτυο κινημάτων, ενώσεων, επιτροπών, συλλόγων και κοινοτήτων που συνδέονται μεταξύ τους για να συντονίζονται, να υποστηρίζουν το ένα το άλλο, να δρουν και να επιδιώκουν μια κοινή στρατηγική προς το συμφέρον του ιταλικού λαού. Μια κοινότητα μαχητικών κινημάτων και, ταυτόχρονα, ένα κίνημα κοινοτήτων.

Κάθε κοινότητα διατηρεί ανέπαφα τα δικά της χαρακτηριστικά, όπως όνομα, ταυτότητα, εσωτερική δομή, τρόπο λειτουργίας και τοπικές ρίζες. Ταυτόχρονα, η αγωνιστική, πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική δράση κάθε κοινότητας εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό και επιχειρησιακό πλαίσιο και αποκτά εθνική σημασία.

Το Δίκτυο Πατριωτών είναι ανοιχτό σε νέα μέλη, αλλά και σε συνεργασίες με άλλους εξωτερικούς φορείς για συγκεκριμένους στόχους και πολιτική, κοινωνική και πολιτιστική σύγκλιση, προς το ευρύτερο συμφέρον της Πατρίδας και την υπεράσπιση της Φυσικής Τάξης από το Χάος.

Οι διάφορες κοινότητες ενεργούν προς το συμφέρον της Ιταλίας, η οποία βιώνει αυτή τη στιγμή μια από τις πιο τραγικές φάσεις της ιστορίας της, ενώ η ίδια της η ύπαρξη απειλείται από τον δημογραφικό χειμώνα, την εξωευρωπαϊκή εισβολή, την ερήμωση των χωριών, τον πολιτιστικό ξεριζωμό, την κοινωνική και οικονομική καταστροφή, τη διάλυση της οικογένειας και την υποταγή στην παγκοσμιοποίηση.

Για να διασφαλισθεί η ταυτότητα και το μέλλον του ιταλικού έθνους, το Δίκτυο Πατριωτών καλεί τα μέλη του δράσουν τώρα, χωρίς καθυστέρηση, με συντονισμένο, αποτελεσματικό και αποφασιστικό τρόπο, σε όλους τους τομείς και σε όλα τα επίπεδα αγώνα.

Καθηγητής Κώστας Γρίβας: Γεωπολιτική και Στρατιωτική "επανάσταση"- Η Ελλάδα ενώπιον γεωπολιτικού αφανισμού ή αναγέννησης; (VIDEO)

Η καταδίκη μας και οι «πατριωτικές» δυνάμεις

Το απόσπασμα που ακολουθεί είναι από το πρώτο βιβλίο(από τα 12), που έγραψα στην φυλακή Δομοκού. Μη τα αναζητείστε! Όλα τα “πατριωτικά” βιβλιοπωλεία δεν τα έχουν γιατί η Χρυσή Αυγή για όλους αυτούς είναι εχθρός γιατί επέτυχε εκεί που αυτοί συστηματικά αποτυγχάνουν και θα αποτυγχάνουν. Πρώτες ημέρες στις φυλακές Δομοκού και αποφασίζω να συνεχίσω τον αγώνα με το μοναδικό όπλο που έχω την γραφίδα μου. Πριν σας παραθέσω το εν λόγω απόσπασμα να σας θυμίσω ότι οι λεγόμενες “πατριωτικές” δυνάμεις δεν συμπαραστάθηκαν στις διώξεις μας.

Ένα πρόσφατο γεγονός δείχνει και πάλι την μεγάλη τους εμπάθεια. Στον Άρειο Πάγο μαζί με τον Τσίπρα πήγε να καταθέσει την ιδρυτική διακήρυξη η δικαστής που μας καταδίκασε και δεν βρέθηκε καμία πατριωτική φωνή να διαμαρτυρηθεί. Έστω ένας “δημοκράτης” να πει “βάλατε μία κομμουνίστρια να δικάσει τους εθνικιστές;” Η εμπάθεια των “πατριωτών” της πεντάρας παραμένει αμείωτη.

Έγραφα, λοιπόν, στον χιονισμένο Δομοκό τον Δεκέμβριο του 2020:

“Και δεν είναι μόνον οι δυνάμεις του κατεστημένου, τα “τεθωρακισμένα” της παγκοσμιοποίησης, που κτυπούν ανελέητα το Κίνημά μας, είναι και οι… πελταστές και ακροβολιστές από φίλιες υποτίθεται δυνάμεις (“εθνικο– πατριωτικές”) μέχρι και πρώην συναγωνιστές, οι οποίοι με θέρμη συμμετέχουν στον πόλεμο της μνήμης, προκειμένου να επιβάλλουν και να παγιώσουν το ψεύδος ότι η Χρυσή Αυγή ήταν ένα τίποτε και εγώ προσωπικά… ανύπαρκτος, και ότι απλά κατά τύχη(!) βρέθηκα στην θέση που ήμουν, ότι ήμουν ένα… φάντασμα, ότι δεν υπήρχα και επίσης πως ό,τι έκανα ήταν πάντα ένα λάθος. Μάχη πολιτική μέσα από το κελί μίας φυλακής είναι πράγματι δύσκολο να δώσω, θα δώσω όμως με ό,τι μέσον διαθέτω, με την γραφίδα μου την μάχη της ΜΝΗΜΗΣ, θα πω την Αλήθεια ενάντια στα ψέματα εχθρών και “φίλων” έστω για το μέλλον, γι’ αυτούς τους ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΥΣ (“Ω διαλεχτοί και ώ εκλεκτοί και αρίφνητοι,

ΑΥΡΙΟ ΙΣΩΣ, ειν ́ εδώ πέρα μιά αλήθεια που την κτυπά το μίσος… Κ. Παλαμάς), γι’ αυτούς που σε ένα υπέρλαμπρο μέλλον θα αποφασίσουν να αντισταθούν στον ζόφο και το σκοτάδι και θα αναζητήσουν την Αλήθεια για το τι υπήρξε η Χρυσή Αυγή πέρα από τα παραμύθια και την προπαγάνδα ενός ολόκληρου καθεστώτος.

 Γι’ αυτούς προπαντός γράφω και βεβαίως για τις δεκάδες χιλιάδες των Ελλήνων(165 χιλιάδες!), οι οποίοι δεν λύγισαν και έμειναν όρθιοι μέχρι την τελική(;) πράξη εξοντώσεως του Εθνικιστικού Κινήματος με την απόφαση του Εφετείου της 7ης Οκτωβρίου του 2020 όταν… “η δημοκρατία νίκησε”, όταν ακόμη και το State Department χειροκρότησε τα έργα και τις ημέρες του προτεκτοράτου κατά της Χρυσής Αυγής. Το State Department για όσους δεν το γνωρίζουν στην ετήσια έκθεσή του για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα του 2020 εξέφρασε την ικανοποίησή του για την καταδίκη της Χρυσής Αυγής. Μαζί με το State Department, όμως, χειροκρότησαν και άπασαι αι “δημοκρατικαί δυνάμεις” από “πατριώτες”, που είχαν εξορισθεί (αποκλεισθεί) από τα ψηφοδέλτια της Χρυσής Αυγής μέχρι νεοφιλελεύθεροι αντιρατσιστές και από τροτσκιστές μέχρι Σταλινικοί. Όλοι αυτοί μαζί με τους Αμερικανούς χειροκροτούσαν την ΕΚΤΕΛΕΣΗ του Εθνικιστικού Κινήματος και ήταν οι ίδιοι που φώναζαν μέχρι χθες το σύνθημα “φονιάδες των λαών Αμερικάνοι”. Όλους τους ένωσε το μίσος κατά της Χρυσής Αυγής.”

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com