Η καταστροφική συνθήκη της Mercosur – Ποιες οι επιπτώσεις στην ελληνική οικονομία

Υπέρ της συμφωνίας ΕΕ-Mercosur τάχθηκε η Ελλάδα, την ώρα που οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη με τους αγρότες βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο. Η μη υπογραφή της συμφωνίας είναι βασικό αίτημα των αγωνιζόμενων αγροτών και η ολοκλήρωση της συμφωνίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο δημιουργεί τετελεσμένα ενόψει της συνάντησης της Τρίτης μεταξύ Μητσοτάκη και αντιπροσώπων των μπλόκων.

Η κυβέρνηση, μέσω του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Κώστα Τσιάρα, προσπάθησε να καθησυχάσει τους αγρότες υποστηρίζοντας ότι 21 ελληνικά προϊόντα ΠΟΠ θα προστατεύονται από απομιμήσεις, μεταξύ αυτών η φέτα, το ελαιόλαδο, ο κρόκος Κοζάνης και η Μαστίχα Χίου.

Η συμφωνία φαίνεται ότι προσφέρει τη δυνατότητα προστασίας ΠΟΠ προϊόντων, όπως για παράδειγμα η φέτα, από απομιμήσεις σε διάφορες τοπικές αγορές. Ωστόσο, αξίζει να σημειωθεί ότι δίνεται μια περίοδος εφαρμογής της τάξης των εφτά ετών, κάτι που δημιουργεί προβληματισμό.

Τα 21 ελληνικά ΠΟΠ προϊόντα είναι:

• Ελιά Καλαμάτας
• Καλαμάτα ελαιόλαδο
• Κεφαλογραβιέρα
• Κολυμβάρι Χανίων
• Κρήτης ελαιόλαδο
• Κονσερβολιά Αμφίσσης
• Κορινθιακή Σταφίδα Βοστίτσα
• Κρόκος Κοζάνης
• Λυγουριό Ασκληπιείου Ελαιόλαδο
• Μανούρι
• Μαστίχα Χίου
• Σητεία Λασιθίου Κρήτης ελαιόλαδο
• Φέτα Αμύνταιο
• Κρασί Μαντινεία
• Κρασί Νάουσα
• Κρασί Νεμέα
• Κρασί Ρετσίνα Αττικής
• Σάμος κρασί
• Σαντορίνη κρασί
• Τσίπουρο

Όσον αφορά στη «ρήτρα αμοιβαιότητας» για την αλλαγή του τρόπου αγροτικής παραγωγής στις χώρες της Mercosur και τη συμμόρφωση προς τα ευρωπαϊκά πρότυπα, αυτή, αποτελεί απλώς ευχολόγιο, αφού «δεν πρόκειται να αλλάξει το δεδομένο ότι μόνο στην Αργεντινή και στη Βραζιλία καλλιεργούνται γενετικώς τροποποιημένα φυτά σε έκταση 900.000.000 στρεμμάτων -30 φορές η συνολική γεωργική έκταση της Ελλάδας- ή ότι θα υπάρχουν αυξημένες επιμολύνσεις στα αγροτικά τους προϊόντα με αφλατοξίνες, καρκινογόνες ορμόνες και απαγορευμένα φυτοφάρμακα, χωρίς να υπάρχει επαρκές σύστημα ιχνηλασιμότητας, ώστε οι δειγματοληπτικοί έλεγχοι στην Ευρώπη να έχουν κάποιο αποτέλεσμα, όταν και αν γίνονται».

Επιπλέον, τίθεται το ζήτημα των μεγαλύτερων εξαγωγών για βασικά ελληνικά προϊόντα, όπως το ελαιόλαδο, το οποίο αυτή τη στιγμή υπόκειται σε πολύ υψηλούς δασμούς, κάτι που δημιουργεί εκ νέου ερωτήματα.

Οι εξαγωγές των Ελληνικών αγροτικών προϊόντων δεν αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά με την προβλεπόμενη μείωση των δασμών γιατί αφενός «προνομιακή θέση σε αυτές τις χώρες έχουν η Ισπανία και η Πορτογαλία με παρόμοια προϊόντα, αφετέρου, αφετέρου οι καταναλωτές της Mercosur έχουν χαμηλό βιοτικό επίπεδο και τα ελληνικά προϊόντα είναι ποιοτικά και ακριβά για αυτούς».

Σημαντική ευκαιρία ίσως έχει η ελληνική κονσερβοποιία, καθώς, «υπήρχαν υψηλοί δασμοί της τάξης του 55%».

Τα άμεσα αποτελέσματα της εφαρμογής της συμφωνίας και η καίρια πληγή που θα προκληθεί από τις μεγάλες «πιέσεις» στην τιμή του παραγωγού στην Ελλάδα σε τομείς όπως αυτοί του μελιού, του ρυζιού, του αραβοσίτου, του κρέατος πουλερικών και βοοειδών, του κρασιού, του επιτραπέζιου σταφυλιού, των λεμονιών, αβοκάντο και άλλων προϊόντων. Υπάρχει ακόμη ο κίνδυνος ελληνοποιήσεων, αλλά και μονοπωλιακών εμπορικών πρακτικών μετά την εκτόπιση – εξόντωση των Ελληνικών επιχειρήσεων».

Οι Αρνητικές Επιπτώσεις για την Ελλάδα

Ανταγωνισμός με χαμηλότερο κόστος παραγωγής καθώς οι χώρες του Mercosur εξάγουν μεγάλες ποσότητες κρέατος, σόγιας ρυζιού ζάχαρης κ.α. με χαμηλότερο κόστος παραγωγής, και φθηνότερη εργασία σε σύγκριση με την Ευρώπη. Αυτό σημαίνει ότι τιμές γεωργικών προϊόντων από αυτές τις χώρες μπορεί να είναι σημαντικά χαμηλότερες από αυτές που μπορούν να προσφέρουν οι Έλληνες παραγωγοί

Αστάθεια τιμών: Εισροή μεγάλων ποσοτήτων φτηνών προϊόντων θα επιφέρει πιέσεις στις τοπικές τιμές κάνοντας δύσκολη την επιβίωση αγροτικών επιχειρήσεων που στηρίζονται σε τιμές παραγωγού υψηλότερες από αυτές των εισαγόμενων προϊόντων. Έτσι οδηγούμαστε σε μείωση της παραγωγής, εγκατάλειψη αγροτικών εκτάσεων και αύξηση της εξάρτησης από εισαγόμενα τρόφιμα.

Διαφορές στα πρότυπα παραγωγής: Τα πρότυπα για χρήση φυτοφαρμάκων, ορμονών, αντιβιοτικών και άλλων ουσιών, στις Mercosur χώρες είναι σε πολλές περιπτώσεις λιγότερα αυστηρά από εκείνα της ΕΕ. Αυτό εγείρει φόβους ότι προϊόντα που δεν θα μπορούσαν να παραχθούν σε χώρες της ΕΕ θα εισάγονται με λιγότερο απαιτητικούς κανόνες ασφάλειας και ιχνηλασιμότητας υπονομεύοντας τις ελληνικές και ευρωπαϊκές ρυθμίσεις ασφάλειας τροφίμων.

Ανεργία και αποδημία από την ύπαιθρο: Εάν η αγροτική παραγωγή μειωθεί δραστικά, λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού, είναι πιθανό πολλοί Έλληνες αγρότες να χάσουν τα εισοδήματά τους, οδηγώντας σε περαιτέρω αποψίλωση αγροτικών περιοχών, αύξηση της ανεργίας, και μετανάστευση στην όλη ή στο εξωτερικό.

Ζήτημα ασφάλειας: Η κτηνοτροφία (τομέα που μαζί με τα δημητριακά, και ορισμένα προϊόντα χαμηλής μεταποίησης επηρεάζονται άμεσα) στην Ελλάδα όπου αντιμετωπίζει ήδη αυξημένο κόστος, η αύξηση εισαγωγών φθηνού κρέατος από την λατινική Αμερική θα επιταχύνει την εγκατάλειψη του επαγγέλματος καθώς βγαίνουν από τη μέση οι μικρομεσαίοι παραγωγοί που δεν έχουν πρόσβαση σε οικονομίες κλίματος ή μεγάλα δίκτυα διανομής. Αυτοί που ευνοούνται είναι οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες και οι εισαγωγείς που θα μπορούν να διαθέτουν φθηνότερα προϊόντα χωρίς εγγυήσεις για την προέλευση και την ποιότητά τους. Πρέπει να επισημανθεί ότι η μείωση της ελληνικής παραγωγής δεν φέρνει μόνο απώλειες εισοδήματος αλλά και αυξημένη εξάρτηση από Τρίτες χώρες για βασικά είδη διατροφής, κάτι που εγείρει σοβαρά ζητήματα επισιτιστικής ασφάλειας σε περιόδους διεθνούς κρίσης.

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com

Όταν ο Λιάγκας κάνει αντιπολίτευση… υπέρ της κυβέρνησης

● Εξυπηρέτηση στην κυβέρνηση για σεμινάριο έκανε ο Γιώργος Λιάγκας. Σκάρωσε χθες στην εκπομπή του ολόκληρη επικοινωνιακή αλλά και πολιτική πλατφόρμα για την αντιμετώπιση του υπό ίδρυση κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Ζορίζεται η κυβέρνηση, γαρ, και πρέπει να υπάρξει αντίδραση.

● Στην αρχή ζήτησε από την κυρία Καρυστιανού να εμφανιστεί στην εκπομπή του για «να αναμετρηθούμε». Μόλις είπε το επίμαχο ρήμα και θυμήθηκε ότι δεν είναι πια πολιτευτής του Γιωργάκη Παπανδρέου (στις εκλογές του 2007 ήταν υποψήφιος βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στον νομό Λάρισας), σκέφτηκε να τα μαζέψει. Άλλαξε διατύπωση. Δεν θέλει τάχα να «αναμετρηθεί» με την Καρυστιανού, αλλά να της θέσει ερωτήματα.

● Στη συνέχεια, όμως, ο πρώην πασόκος πολιτευτής και νυν θαυμαστής του Κούλεως βάδισε στα χνάρια του Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος είπε ότι «το προφίλ που βγάζει» η κυρία Καρυστιανού «είναι ακροδεξιό». Ο Λιάγκας δεν το διατύπωσε ευθέως αλλά μέσω… Λαμίας. Με υπόθεση.

● Δηλαδή, είπε ότι η κυρία Καρυστιανού, που είναι πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, αν ήθελε να κάνει κόμμα, όφειλε να ενημερώσει τα μέλη του συλλόγου από πριν ώστε να μην ταυτιστούν με κάτι που δεν τους εκφράζει. Σημείωσε δε «κι εγώ, αν ήθελα να ιδρύσω κόμμα ακροδεξιό, θα έπρεπε να ενημερώσω τους άλλους συνεργάτες μου» (εννοώντας την εκπομπή που παρουσιάζει στον ΑΝΤ1).

● Με αυτόν τον τρόπο σιγοντάρισε τον Άδωνι, που χαρακτήρισε… ακροδεξιό το κόμμα Καρυστιανού πριν καν αυτό ιδρυθεί.

● Πάντως, επειδή γλώττα λανθάνουσα ταληθές λέγει, ο Λιάγκας είπε και μια αλήθεια στην εκπομπή του: «Στα Τέμπη δεν χάσαμε κάποιον δικό μας. Χάσαμε την αξιοπιστία μας». Για μια επιπλέον φορά, μόλις κατάλαβε τι ξεστόμισε, έσπευσε να αλλάξει τη διατύπωση: «Εννοούσα ότι χάσαμε την εμπιστοσύνη μας προς το κράτος».

● Συμβουλή προς τον κυβερνητικό εκπρόσωπο: να προσέχει. Ο Γιώργος Λιάγκας μπορεί σε κάποια στιγμή στο άμεσο ή απώτερο μέλλον να του φάει τη δουλειά.

π

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

2 άρθρα για τη νέα δυστοπική τάξη πραγμάτων

“Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΥΣ”

Ο Donald Trump την Παρασκευή ανακοίνωσε την ακύρωση περαιτέρω στρατιωτικών επιθέσεων (του Β’ κύματος βομβαρδισμών στην Βενεζουέλα) λέγοντας ότι η κυβέρνηση της χώρας συμπεριφέρεται αρκετά καλά ώστε να αποφύγει την οργή της Αμερικής.

«Οι Η.Π.Α. και η Βενεζουέλα συνεργάζονται καλά, ειδικά όσον αφορά την ανοικοδόμηση — σε πολύ μεγαλύτερη, καλύτερη και πιο σύγχρονη μορφή — της πετρελαϊκής και αερίου υποδομής τους», έγραψε ο πρόεδρος στο ιδιόκτητό του social media, Truth Social: «Λόγω αυτής της συνεργασίας, έχω ακυρώσει το προηγουμένως αναμενόμενο δεύτερο Κύμα Επιθέσεων, το οποίο φαίνεται πως δεν θα χρειαστεί».

Δηλαδή, είναι σχεδιασμένη κι άλλη επίθεση! Αλλά γιατί υπήρχε εξαρχής στο τραπέζι μια ακόμη εκστρατεία βομβαρδισμών; Οι ΗΠΑ είπαν σε όλο τον κόσμο, ότι ο στόχος της πρώτης επιχείρησης ήταν η σύλληψη του ναρκέμπορα Μαδούρο, κάτι που πέτυχαν. Τι νόημα έχουν κι άλλοι βομβαρδισμοί;

Γιατί λοιπόν υπάρχουν σχέδια για νέα επίθεση; Δεν ήταν η σύλληψη ο στόχος;

Ποιοι και για ποιο λόγο σχεδιάζουν και εκτελούν αυτό τον ειδικό τύπο πολέμου; Γιατί φυσικά δεν είναι ούτε οι σεξανώμαλοι Clinton, Obama, ούτε οι ανοϊκοί Biden ούτε οι businessmen τηλεπερσόνες Trump.

Πολλές φορές αναφερόμαστε στις ΗΠΑ σαν «αυτοκρατορία». Βεβαίως αυτό είναι μόνον μια λεκτική υπερβολή και μια ατυχής θα έλεγα παρομοίωση.

Οι αυτοκρατορίες, επιβάλλουν την διεθνιστική εξουσία τους, με κατακτήσεις. Με ενσωμάτωση των κατακτηθέντων εδαφών στην αυτοκρατορία ή τουλάχιστον την αναγόρευσή τους ως «προτεκτοράτα» δηλαδή protected = προστατευόμενα από την αυτοκρατορία. Αυτή, συμφωνείτε ή διαφωνείτε, είναι μια πολεμική ηθική καταγεγραμμένη στις ιστορικές σελίδες. Στην συνέχεια, όσο πιο ηθική ειρήνη, εφάρμοζε η κάθε αυτοκρατορία, τόσο περισσότερο διαρκούσε και η ζωή της.

Οι ΗΠΑ, φέρθηκαν σαν αυτοκρατορία μόνον στην περίπτωση της Χαβάης. Το νησιωτικό αυτό σύμπλεγμα, κατακτήθηκε βίαια και από προτεκτοράτο, εξελίχθηκε σε Πολιτεία των ΗΠΑ. Σε καμία άλλη περίπτωση οι ΗΠΑ, δεν ξεπέρασαν τον φυσικό τους ρόλο ως πειρατή, κατσαπλιά, επιδρομέα κλέφτη.

Οι ΗΠΑ παρότι το προσπάθησαν, σε όλη την ιστορία τους δεν κατάφεραν να κατακτήσουν κανένα άλλο κράτος. Έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα του εσωτερικού πλούτου και της απόστασης από άλλα κράτη, αλλά ποτέ δεν έγιναν κάτι περισσότερο από κυνηγοί χρήματος.

Επαναλαμβάνοντας συνεχώς την ίδια συνταγή, δημιουργούν μια κρίση, ψεύδονται ασύστολα προς όλους, εξαπατούν τους πολίτες τους να υποστηρίξουν και να πεθάνουν, ώστε η ελίτ της κοινωνίας τους, να αποκτήσει περισσότερα χρήματα. Τόσο απλά, τόσο ρηχά, τόσο κυνικά, τόσο αιματηρά. Κάτι σαν σαπουνόπερα που διαρκεί εδώ και 250 χρόνια…

Η ιστορία διδάσκει ότι, όποιος και να κυβερνά τις ΗΠΑ, αυτή η ίδια συνταγή εφαρμόζεται. Είναι λοιπόν, πράγματι ένα ξεχωριστό κράτος. Χωρίς άλλη παρόμοια περίπτωση στην ανθρώπινη ιστορία. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι το μόνο κράτος που δεν είναι Έθνος. Όσο στα Αμερικανικά εδάφη υπήρχε η πλειοψηφία των ευρωπαίων μεταναστών, υπήρξε μια ιστορική επιταγή κατάκτησης και κυριαρχίας. Όταν το ανθρώπινο δυναμικό των ΗΠΑ έγινε ένας πολτός, «το χωνευτήρι των λαών» όπως λέγεται, όλα χάθηκαν. Και σήμερα έχουμε ένα “Frankenstein monster State”. Ένα consortium πετρελαϊκών εταιριών με στρατό, που χώνει την μακριά μύτη του, όπου μυριστεί χρήμα.

Αν ο Μαδούρο είναι κομμουνιστής (σκληρός ή όχι) είναι αδιάφορο για τους κατσαπλιάδες των ΗΠΑ. Στο παρελθόν έχουν συνεργαστεί και με τον Stalin! Αν η πολιτική της Βενεζουέλας είναι αυταρχική για τους ντόπιους είναι επίσης αδιάφορο για τους κατσαπλιάδες. Στο παρελθόν έχουν συνεργαστεί με αμέτρητες δικτατορίες! Πολλές τις εγκαθίδρυσαν οι ίδιοι! Η Βενεζουέλα είναι απλώς το πιο πρόσφατο θύμα. Και δεν θα είναι το τελευταίο.

Ακόμη δεν έχει στεγνώσει τα αίμα στο Caracas και οι τελάληδες των ΗΠΑ, διαλαλούν ότι ο Πρόεδρος Trump, θα προσφέρει λέει από 100.000 δολλάρια σε κάθε ντόπιο Γροιλανδό για να συμφωνήσει στην προσάρτηση από τις ΗΠΑ. Όπως ακριβώς σας τα είπα παραπάνω. Μηδενική ηθική, μηδενικές αξίες. Μια «πρόταση που δεν θα μπορεί να αρνηθεί» όπως μας έχουν δείξει στις gangster movies τους. Άκου Γροιλανδέ, ή θα πάρεις 100 χιλιάρικα για την τιμή και την υπόληψή σου ή θα σε σκοτώσω και θα σβήσω την χώρα σου, το σπίτι σου την ιστορία και τον πολιτισμό σου.

Δηλαδή όταν ο Escobar έλεγε “Plata o Plomo” στους εχθρούς του, δηλαδή «ασήμι ή μολύβι», χρήμα ή σφαίρες, τι χειρότερο έκανε και ήταν εγκληματίας;

Το ζήτημα δεν είναι λοιπόν τι κάνουν οι ΗΠΑ. Το ζήτημα είναι τι κάνει ο υπόλοιπος κόσμος. Θα συνεχίσει να θάβει το κεφάλι στην άμμο και να αυτοκτονεί, αντιγράφοντας το αμερικανικό μοντέλο; Ένα μοντέλο ζωής που έχει φέρει διαφθορά, απαξία και παράνοια στα Έθνη; Ή θα υψώσει επιτέλους ανάστημα στον gangster και θα τον σταματήσει;

Το επόμενο κεφάλαιο της τραγωδίας της Βενεζουέλας θα παιχτεί τις επόμενες ημέρες όταν ο Trump, όπως αποκάλυψε, θα συναντηθεί με τη Βενεζουελανή πολιτικό της αντιπολίτευσης, María Corina Machado. Μιαν έμπειρη πολιτικό, μεγάλη συμπάθεια του Αμερικανού Προέδρου George W. Bush, εκλεκτή του διαβόητου WEF, της οποίας πολιτική ταυτότητα λίγο πολύ συνοψίζεται από το moto της: «θα θάψω τον σοσιαλισμό για πάντα».

Αυτό που είναι προφανές, είναι ότι επιβεβαιώνεται η ρήση του Προέδρου Putin, όταν στην αρχή του πολέμου της Ουκρανίας είχε πει ότι, «η Δύση είναι η αυτοκρατορία του ψεύδους».

ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΞΑΝΘΑΚΗΣ

ΠΗΓΗ

ΤΟ ΣΟΚ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ: Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ

γράφει ο Κωνσταντίνος Μποβιάτσος
Πολιτικός Επιστήμονας Συγγραφέας

Η απαγωγή από το σιωνιστικό κράτος των Ηνωμένων Πολιτειών του Maduro, του νόμιμου αρχηγού του κράτους της Βενεζουέλας, σύμφωνα με την ειδική «νομολογία» του Noriega και του Saddam Hussein, μπορεί μόνο να καταστρέψει οριστικά, στα μάτια και του τελευταίου αφελούς, οποιαδήποτε πίστη στη νομιμότητα της παγκόσμιας τάξης μετά το 1945, που κοινώς ονομάζεται «Διεθνές Δίκαιο». Άλλωστε ο μεγάλος Γερμανός καθηγητής Carl Schmitt, έχει αφιερώσει πολλά δοκίμια περί όλου αυτού. Επίσης πολλά νομικά απήγγειλε και στη  δίκη – παρωδία της Νυρεμβέργης, καταρρίπτοντας πολλά από τα κατηγορητήρια.

Ταυτόχρονα και όλα τα μεγάλα μυαλά του 20ου αιώνα, από διανοούμενους και φιλοσόφους μέχρι τους συγγραφείς και τους ποιητές, όπως ο Evola, Heidegger, Junger, Benn, Alain de Beboist, Locchi, Ezra Pound, Brasillach, Rebatet, Venner, Cousteau, Drieu la Rochelle..και πολλοί άλλοι είχαν γράψει, προφητεύσει και ενημερώσει για το παγκόσμιο καρκίνωμα των ΗΠΑ που κατέλαβε την Ευρώπη το 1945 και τις «ειρηνικές» παρεμβάσεις τους ακόμη και με βομβαρδισμούς σε καιρό ειρήνης – βλέπε Βελιγράδι. Για να μην αναφέρω ακόμη και κάποιους φιλελεύθερους διανοούμενους, 200 χρόνια πριν, όπως τον  Alexis de Tocqueville, ο οποίος σε ταξίδι του στην βαρβαρότητα των ΗΠΑ…τρόμαξε με την αμερικανική πολιτικής περιγράφοντας την φρίκη που θα επακολουθήσει.                   

Ζούμε πλέον το σοκ της ιστορίας, αλλά δεν το συνειδητοποιούμε και το οποίο φυσικά σηματοδοτεί την επιστροφή του απροσδόκητου. Ο κόσμος, η πατρίδα μας και η Ευρώπη, έχουν εισέλθει σε μια νέα εποχή σκέψης, συμπεριφοράς και ισχύος. Αυτό το σοκ της ιστορίας διακηρύσσει ότι καμία μοίρα δεν είναι ανυπέρβλητη. Έχει έρθει  η ώρα που όλοι θα πρέπει να ανταποκριθούν- και είναι πολύ αργά –  στις προκλήσεις της μετανάστευσης, των τοξικών ιδεολογικών τάσεων του καπιταλισμού, των κινδύνων της παγκοσμιοποίησης και της αναταραχής που την συνοδεύει. Ο Τραμπισμός, η νέα τεχνολογική Ελίτ των Ιουδαίων, με την όμορφη μάσκα του αγγελιοφόρου της νέας ειρήνης και της δήθεν επαναφοράς κάποιων πλασματικών χαμένων αξιών (δολώματα για ανθρώπους χωρίς πνεύμα και σκέψη), είναι πιο θανατηφόρα από ποτέ, με την δημιουργία του περιβόητου Μετανθρώπου, αυτού του ζόμπι της παγκοσμιοποίησης και του δούλου της τεχνολογίας.

Δυστυχώς όμως, πιστεύω ότι ο Αμερικανισμός έχει επικρατήσει απόλυτα στα μυαλά των νεοεθνικιστών, αλλά και των άλλων ατόμων, δήθεν ψαγμένων, που ακόμη πιστεύουν ότι υπάρχει ένας ψυχρός πόλεμος και ότι κινδυνεύουν από έναν πεθαμένο κομουνισμό, τον οποίο αποτελείωσε ο φιλελευθερισμός αφού έκανε την θανατηφόρα δουλειά του. Άλλωστε για αυτό τον είχε δημιουργήσει. Πλέον το νόμισμα έχει μια εικόνα και στις δυο πλευρές του…αυτή της απολύτου ισοπέδωσης με το πρόσωπο του διεθνούς κεφαλαίου, με την ίδια τακτική και συστήματα ισοπέδωσης (δημιουργία καθεστώτων-μαριονετών τύπου χούντας, παγκοσμιοποιητικές αποικιακές περιπέτειες, πόλεμοι για το πετρέλαιο, κ.λπ.), αλλά χωρίς πλέον αντίπαλο. Θλιβερή η κατάσταση, από την στιγμή που ο κύριος εχθρός και ο υπαίτιος όλων των κακών στον πλανήτη, είναι ο Καπιταλισμός και κάποιοι ακόμη ονειρεύονται…

Εμένα προσωπικά δεν με ενδιαφέρει το πως διοικεί την χώρα του ο Maduro ή ο κάθε Maduro, σαν νόμιμος ηγέτης της. Εξάλλου είναι ο λαοί της κάθε χώρας υπεύθυνοι για τις επιλογές τους αλλα και για τις οποιεσδήποτε ανατροπές. Όπως ακριβώς και δεν με ενδιαφέρει να πάρω θέση σε μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ εμπόρων ηρωίνης και κοκαΐνης. Αλλά με ενδιαφέρει και ανησυχώ να βλέπω τον παγκόσμιο δικτάτορα Trump να λειτουργεί με τα συμφέροντα των πολυεθνικών του φιλελευθερισμού και να ισοπεδώνει, να διαλύει και να διοικεί κυρίαρχα κράτη. Το αίμα των αθώων παιδιών, ακόμη είναι ζεστό στην Παλαιστίνη, μια γη που ειχε αφεντικά αλλά παραδόθηκε ισοπεδωμένη στο μεγάλο Αφεντικό…

Ως Ευρωπαίος επίσης, βλέπω ότι η τρέχουσα λογική του κόσμου κυριαρχείται από δυνάμεις ασύμβατες με την ύπαρξή μου και τις ευαισθησίες μου. Και ως Ευρωπαίος, γνωρίζω ότι η λογική που διέπει τα πάντα είναι η Θέληση για Δύναμη, όπως μας δίδαξε ο Nietzsche. Αυτή τη στιγμή, μεταξύ των διαφόρων θελήσεων για δύναμη που βρίσκονται σε εξέλιξη, όλες με ένα οικονομικό και υλιστικό όραμα ως ορίζοντά τους, οι Ηνωμένες Πολιτείες εξακολουθούν να είναι οι ισχυρότερες. Ως Ευρωπαίος, αυτό με δυσαρεστεί, όχι επειδή η τρέχουσα δύναμη ονομάζεται Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά λόγω των «αξιών» που αντιπροσωπεύει.

Και τέλος ας δούμε και τα πράγματα ωμά, με τα λόγια ενός μεγάλου Ευρωπαίου διανοούμενου, του Adriano Romualdi, που και αυτός είχε μελετήσει το Αμερικανικό και όχι μόνο, κακό:

« Έχουμε ακόμη ζωντανή, στηριγμένη στο αντιφασισμό της δεξιάς και της αριστεράς, την διατήρηση του πνεύματος της Γιάλτας στην ευρωπαϊκή ήπειρο, η οποία πρέπει να εγγυάται την ειρηνική υποδούλωση της. Και είναι η πολιτική εγγύηση που έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει τους Ευρωπαίους από το να επαναστατήσουν ενάντια στους Ρώσους και Αμερικανούς αφέντες τους. Ο αντιφασισμός είναι η αποκήρυξη, η δειλία και η αποδοχή της ήττας του 1945. Στο όνομα του αντιφασισμού θα συνεχίσουμε να προδίδουμε, να εγκαταλείπουμε και να αρνούμαστε τις αξίες και τα συμφέροντα της Ευρώπης. Επομένως, δεν υπάρχει Ευρώπη χωρίς Φασισμό. Όσο επίπονο και δύσκολο κι αν φαίνεται αυτό το μονοπάτι, είναι το μόνο που μπορεί να ακολουθηθεί. Ο Drieu la Rochelle έγραψε ότι: «η Γαλλία θα πέθαινε ως δημοκρατική ή θα γινόταν φασιστική. Επαναλαμβάνουμε ότι η Ευρώπη είτε θα αναγεννηθεί ως φασιστικό έθνος, είτε θα σβήσει σιγά σιγά μέσα στην ευημερία και τη δημοκρατία, μέχρι που την αναπόφευκτη ώρα της τελικής ιστορικής κρίσης, θα κατακλυστεί από την παγκόσμια εξέγερση των έγχρωμων λαών, με επικεφαλής μια φανατική και αδυσώπητη Κίνα». Είναι η Αποκάλυψη που είδε ο Drieu να έρχεται από μακριά, τα «τερατώδη οπλισμένα πλήθη που παρελαύνουν σε όλο τον πλανήτη για να χτίσουν ηπειρωτικές αυτοκρατορίες. «D’abord les films americaines et après la fin du monde» (Πρώτα οι αμερικανικές ταινίες και μετά το τέλος του κόσμου). Εμείς, που δεν είμαστε ούτε δημοκράτες ούτε τέκτονες, ούτε Εβραίοι ούτε κομμουνιστές, θέλουμε την Ευρώπη να αναγεννηθεί. Στους σκεπτικιστές και τους επικριτές μπορούμε πάντα να απαντήσουμε με τα λόγια του Γουλιέλμου του Σιωπηλού: «Δεν είναι απαραίτητο να πετύχεις για να επιμείνεις, ούτε να ελπίζεις να αναλάβεις».

ΠΗΓΗ

Πολιτικοί της μαστούρας και της χασούρας

Ουδείς είχε την παραμικρή αμφιβολία ότι τύποι σαν τον Βαρουφάκη έχουν δοκιμάσει ναρκωτικά. Το ζήτημα είναι να φτάσουν τέτοιοι να κυβερνούν ή να νομοθετούν

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Εδώ και καιρό στους ελληνικούς αιθέρες πλανάται μια απορία: Ο Βαρουφάκης είναι του γιατρού ή της Πάνια; Να πάει επειγόντως σε έναν ειδικό να του λύσει τα άλυτα ή σε εκπομπή τύπου «Παρατράγουδα»;

Αυτό το σκεφτόμαστε από την εποχή που είδαμε κλειστές τις τράπεζες, κάπιταλ κοντρόλ, το Μνημόνιο της Αριστεράς, και τον ίδιο να περιφέρεται στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες ντυμένος σαν κομπάρσος σε ταινία β’ διαλογής, ξεφουρνίζοντας ακατάπαυστα απίθανες αρλούμπες. Πρόσφατα ξαναθυμηθήκαμε την περίπτωσή του διότι μας είπε ότι έχει κάνει ουσίες και ότι ψάχνει να βρει χασίσι, αλλά ουδείς του πουλάει.

Αυτό, λοιπόν, το απίθανο νούμερο δεν ήταν πανελίστας αλλά υπουργός Οικονομικών στον θίασο Τσίπρα και υπήρξαν πολλοί αφελείς που θεωρούσαν ότι θα… στρίμωχνε τους Ευρωπαίους, τους διεθνείς κερδοσκόπους, το ΔΝΤ, όλους τους δανειστές! Κι εδώ είναι να αναρωτιέσαι αν αυτοί που τον ψήφισαν ήταν… νηφάλιοι την ώρα που διέπρατταν τούτη την κολοσσιαία γκάφα.

Πάντως, επειδή η πατρίδα δεν αντέχει άλλες πολιτικές της μαστούρας και της χασούρας, πρέπει να ληφθούν δραστικά μέτρα. Η στήλη έχει προτείνει (σε άρθρο της 13ης Μαΐου 2025) μια ρύθμιση, η οποία μπορεί να ωφελήσει τα μέγιστα την πολιτική σκηνή του τόπου: Αλκοτέστ και ναρκοτέστ στους πολιτικούς. Γράφαμε τότε: «Σε εβδομαδιαία ή μηνιαία βάση να γίνεται ναρκοτέστ στους βασικούς παράγοντες του δημόσιου βίου (Πρόεδρο Δημοκρατίας, πρωθυπουργό, βουλευτές, υπουργικό συμβούλιο, στρατηγούς, επικεφαλής της Δικαιοσύνης κ.ά). Όποιος βρεθεί θετικός να δημοσιοποιείται το όνομά του και να απαλλάσσεται από τα καθήκοντά του μέχρι να απεξαρτηθεί.

Επίσης, να γίνεται αλκοτέστ στους πολιτικούς πριν από την είσοδό τους στη Βουλή. Αν η ποσότητα αλκοόλ ξεπεράσει εκείνη που επιτρέπεται στους οδηγούς, να μην τους επιτρέπεται η είσοδος και να γίνεται γνωστό στον λαό ποιοι εθνοπατριοί και ποιες εθνομητριές είναι μπεκροκανάτες. Δεν είναι παράξενο που το κράτος ενδιαφέρεται να μην οδηγούν μεθυσμένοι ένα όχημα και δεν ενδιαφέρεται να μην είναι ντίρλα στο μεθύσι ή “κόκαλο” από τα ναρκωτικά εκείνοι που κάθε τόσο οδηγούν την Ελλάδα στον γκρεμό; Η άσκηση πολιτικής απαιτεί διαφάνεια και οι πολιτικοί δεν πρέπει να είναι εξαρτημένοι ούτε από συμφέροντα ούτε από ουσίες».

ΥΓ.: Κι αν ο Βαρουφάκης είναι μια φορά νούμερο που λέει και κάνει τέτοια, ο Τσίπρας που τον διόρισε υπουργό σε μια από τις πιο κρίσιμες περιόδους της νεότερης Ιστορίας, τι είναι;

Από τη στήλη «Περι πωλητικής» της εφημερίδας «δημοκρατία»

Ο πατέρας του ίντερνετ, Tim Berners-Lee, κρούει τον κώδωνα: «Χάσαμε το όραμα, είμαστε πλέον προϊόντα»

Ο Sir Tim Berners-Lee, ο άνθρωπος που χάρισε τον Παγκόσμιο Ιστό στην ανθρωπότητα, στέκεται σήμερα απέναντι στην εφεύρεσή του εκφράζοντας την απογοήτευσή του. Όταν στα 34 του χρόνια συνέλαβε την ιδέα του web, το όραμά του ήταν ξεκάθαρο: έπρεπε να είναι δωρεάν για να λειτουργήσει. Πίστευε ότι η ελεύθερη πρόσβαση θα απελευθέρωνε τη δημιουργικότητα και τη συνεργασία σε παγκόσμια κλίμακα, γι’ αυτό και το 1993 έπεισε τη διοίκηση του CERN να δωρίσει τα πνευματικά δικαιώματα. “Χαρίσαμε τον ιστό σε όλους”, δηλώνει ο Berners-Lee, καθώς η αρχική φιλοσοφία ήταν το μοίρασμα, όχι η εκμετάλλευση.

Σήμερα, όμως, αναρωτιέται: “Είναι ακόμα δωρεάν ο ιστός; Όχι, όχι στο σύνολό του.” Κάπου ανάμεσα στο αρχικό Web 1.0 και την άνοδο των social media στο Web 2.0, το όραμα χάθηκε. Βλέπουμε λίγες μεγάλες πλατφόρμες να λειτουργούν ως μονοπώλια δεδομένων, συλλέγοντας προσωπικές πληροφορίες και μεταπωλώντας τες σε εμπορικούς μεσάζοντες, ακόμη και σε κατασταλτικά καθεστώτα. Ο Berners-Lee είναι κατηγορηματικός: “Σε πολλές πλατφόρμες δεν είμαστε πια πελάτες, αλλά προϊόντα”. Τα δεδομένα μας πωλούνται για να μας στοχεύσουν με περιεχόμενο και διαφημίσεις, συμπεριλαμβανομένου υλικού που οδηγεί σε βία, παραπληροφόρηση και τη διάβρωση της κοινωνικής συνοχής. Επιπλέον, οι αλγόριθμοι είναι σχεδιασμένοι να εθίζουν, βλάπτοντας την ψυχική υγεία, κυρίως των εφήβων.

Ο δημιουργός του web δεν μένει μόνο στην κριτική, αλλά προτείνει λύσεις για την επαναφορά της δύναμης στον πολίτη. Μία από αυτές είναι το Solid, ένα ανοιχτό πρότυπο που ανέπτυξε στο MIT, όπου οι εφαρμογές πρέπει να ζητούν ρητά τα δεδομένα του χρήστη, τα οποία βρίσκονται σε ένα σημείο ελεγχόμενο αποκλειστικά από αυτόν. Τα δεδομένα που παράγουμε – οι επιλογές μας, οι προτιμήσεις μας, ακόμη και τα βιολογικά μας στοιχεία – “πρέπει να μας ανήκουν”, τονίζει.

Το μάθημα από την κρίση των social media είναι σαφές και πρέπει να εφαρμοστεί και στο νέο σταυροδρόμι της Τεχνητής Νοημοσύνης (AI). Ο Berners-Lee προειδοποιεί ότι δεν μπορούμε να αφήσουμε τα μονοπώλια που ελέγχουν τα δεδομένα να καθορίσουν εκ νέου το μέλλον. Προτείνει την υιοθέτηση ενός πλαισίου για τους AI βοηθούς, ώστε να δεσμεύονται από νόμο, κανονισμούς και δεοντολογία, όπως ακριβώς ένας γιατρός ή ένας δικηγόρος. Δυστυχώς, οι κυβερνήσεις κινούνται αργά και το τοπίο της AI καθοδηγείται από εταιρείες.

Καταλήγοντας, ο Berners-Lee τονίζει την ανάγκη για πολιτική βούληση. Όπως το CERN, ένας μη κερδοσκοπικός, διεθνής οργανισμός, χάρισε τον ιστό, έτσι και σήμερα χρειαζόμαστε έναν αντίστοιχο φορέα για την έρευνα στην AI, καθώς δύσκολα μια μεγάλη τεχνολογική εταιρεία θα κάνει κάτι τέτοιο. “Η ρύθμιση και η παγκόσμια διακυβέρνηση είναι τεχνικά εφικτές”, διαβεβαιώνει. Η αποκατάσταση του ιστού ως εργαλείου συνεργασίας και η επαναφορά της δύναμης στους ανθρώπους συνιστούν προτεραιότητες, αρκεί να επιδείξουμε την απαραίτητη βούληση.

ΠΗΓΕΣ : daily.nb.org, lecturesbureau.gr