Τι θα απογίνει η «Ακροδεξιά»;

Με το βλέμμα στις κάλπες του φθινοπώρου, πιθανότατα μετά το πακέτο εξαγγελιών της ΔΕΘ, το πολιτικό σκηνικό μπαίνει σε φάση έντονων ανακατατάξεων. Τρία νέα κόμματα ετοιμάζονται να εμφανιστούν σχεδόν ταυτόχρονα, αλλάζοντας τους συσχετισμούς. Όλα συγκλίνουν στο ότι η χώρα οδεύει σε εκλογές Οκτώβριο ή Νοέμβριο μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, όπου ο Μητσοτάκης θα μοιράσει χρήμα. Τρία νέα κόμματα, Τσίπρας, Καρυστιανού, Σαμαράς αναμένεται να συμμετάσχουν στις εκλογές και η συμμετοχή τους θα φέρει σε δύσκολη θέση όσους ελπίζανε ότι θα ωφεληθούνε πολιτικά από τους δυσαρεστημένους από τον Μητσοτάκη. Ποιοι είναι αυτοί; Μα οι φερόμενοι σαν “ακροδεξιοί”(στυγνοί πολιτικοί τυχοδιώκτες είναι και τίποτε άλλο) και επίσης αυτοί που φιλοδοξούν να εμφανισθούν, οι οποίοι το μόνο το οποίο θα επιτύχουν θα είναι ένα ακόμη σόου.

Η Χρυσή Αυγή δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές γιατί το απαγορεύει ο νόμος, ο οποίος νόμος δεν απαγορεύει την συμμετοχή στις εκλογές μόνο στα πρόσωπα που έχουν καταδικαστεί, αλλά και σε κόμμα, του οποίου “διατελέσας πρόεδρος” (Μιχαλολιάκος) έχει καταδικαστεί. Νόμος φωτογραφικός, τουτέστιν ο ορισμός του αντισυνταγματικού νόμου

Για νέα κόμματα δύσκολα τα πράγματα, εκτός εάν υπάρχουν συμφωνίες κάτω από το τραπέζι, τις οποίες ΣΙΓΟΥΡΑ δεν θα τηρήσουν οι εξουσιαστές. Αυτοί οι ίδιοι που έλεγαν ότι θα αθωωθούμε γιατί στοιχεία ενοχής δεν υπήρχαν. Τότε τα δύσκολα θα γίνουν πιο δύσκολα και η παραμύθα κάπου εκεί τελειώνει …

Ερχόμαστε τώρα σε Βελόπουλο, Λατινοπούλου, Νατσιό και λοιπούς μνηστήρες της εξουσίας. Με πόλωση, Σαμαρά, Καρυστιανού και Τσίπρα τα πράγματα στενεύουν και εάν έχουμε διπλές εκλογές, τελειώνουν για πάντα.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com 

Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου από τον Στάλιν

Λιγότερο από δύο δεκαετίες μετά την σφαγή του Ποντιακού Ελληνισμού από τους τούρκους του Κεμάλ και τους Τσέτες συντρόφους τους, οι Έλληνες που είχαν καταφύγει σε σοβιετικές «δημοκρατίες» βίωσαν μία κόμη τραγωδία.

Κατά την περίοδο του Πατερούλη Στάλιν άρχισαν οι εκκαθαρίσεις των εθνικών μειονοτήτων με τη δικαιολογία δήθεν την ανάπτυξη απ’ αυτούς αντεπαναστατικών ομάδων. Το 1936 το κομουνιστικό κόμμα ξεκίνησε μια πολιτική εθνικής κάθαρσης στη Γεωργία σε βάρος των μικρών μειονοτήτων και ιδιαίτερα των Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι για να γλιτώσουν από τους Τούρκους είχαν εγκαταλείψει τις πόλεις και τα χωριά τους χωρίς να φέρουν πάνω τους στοιχεία της εθνικής τους ταυτότητας.
Άρχισαν έτσι συλλήψεις και εκτελέσεις, καταστράφηκαν ελληνικά σχολεία, ενώ εφημερίδες, εκδοτικοί οίκοι και θέατρα αναγκάστηκαν να κλείσουν. Την περίοδο 1937-1938 έγιναν εθνικές εκκαθαρίσεις των Ελλήνων στην περιοχή της Μαριούπολης, που λίγες ημέρες πριν πολιορκήθηκε από τους Τσετσένους του Καντίροφ. Όλοι οι άνδρες από 17 χρονών και πάνω δικάστηκαν σε στημένα δικαστήρια και εξορίστηκαν σε στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας (Γκουλάγκ) με την κατηγορία ότι προσπάθησαν να δημιουργήσουν ανεξάρτητο ελληνικό κράτος. Οι εκκαθαρίσεις αυτές επεκτάθηκαν και σε άλλες περιοχές, αλλά τις σταμάτησε προσωρινά από την εισβολή της Γερμανίας στην ΕΣΣΔ.

Εκμεταλλευόμενος ο Στάλιν την περίοδο του πολέμου εξέδωσε στις 29 Μαΐου 1942 το υπ’ αριθ. 1828 διάταγμα της κρατικής Επιτροπής Άμυνας με βάση το οποίο εξορίστηκαν Έλληνες του Κρασνοντάρ και του Ροστόβ στην ανατολική Σιβηρία. Νέα διατάγματα συνέχισαν αυτούς τους εκτοπισμούς προς τις δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας και το Καζακστάν. Μόνο από το Κρασνοντάρ εξορίστηκαν 33.565 Έλληνες, Ένα νέο διάταγμα υπ’ αριθ. 5984 της κρατικής Επιτροπής Άμυνας στις 2 Ιουνίου 1944 επέβαλε τον εκτοπισμό των Ελλήνων, Βουλγάρων και Αρμενίων της Κριμαίας προς το Ουζμπεκιστάν, με την κατηγορία της δήθεν συνεργασίας τους με τους Γερμανούς. Ο εκτοπισμός αυτός τιτλοφορήθηκε «μετοίκηση» και έγινε μέσα σε πέντε μέρες (1-5 Ιουλίου). Στις 24 Ιουνίου 1944 ένα νέο διάταγμα του Στάλιν επιβάλλει στο Υπουργείο Εσωτερικών να «μεταφέρει» από την Κριμαία ντόπιους πληθυσμούς τουρκικής, ελληνικής και ιρανικής υπηκοότητας στη Δημοκρατία του Ουζμπεκιστάν. Ο εκτοπισμός Ελλήνων συνεχίστηκε την ίδια εποχή και από τις δημοκρατίες της Γεωργίας, του Αζερμπαϊτζάν και της Αρμενίας προς την έρημη και πρωτόγονη περιοχή του Καζακστάν και άλλες περιοχές των Σοβιετικών δημοκρατιών (16.375 Έλληνες).

Το ανθυγιεινό κλίμα του νότιου Καζακστάν, οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, η έλλειψη πόσιμου νερού και οι λοιμοί αποδεκάτισαν τότε το μεγαλύτερο όγκο των εξαντλημένων Ελλήνων.

Σύμφωνα με τον Ν. Μπουκάι, ο σκοπός του Στάλιν ήταν να εκτονώσει υποτίθεται την εθνικιστική ένταση στον Β. Καύκασο και την Κριμαία και να απομακρύνει τους εκπροσώπους των διαφόρων εθνοτήτων από τις παραμεθόριες περιοχές. Πουθενά όμως τα επίσημα έγγραφα δεν αναφέρουν καμιά αντεπαναστατική δράση των Ελλήνων ή σχέση τους με οποιαδήποτε ξένα εχθρικά κέντρα. Το ότι όλα αυτά ήταν απλά προφάσεις, φαίνεται και από το γεγονός ότι οι εκτοπισμοί συνεχίστηκαν και μετά το τέλος του πολέμου και τη συντριβή του Χίτλερ.

Τον Μάιο του 1990 ο ελληνικής καταγωγής δήμαρχος της Μόσχας Γαβριήλ Ποπόφ Μιλώντας στο Συνέδριο του Πανσοβιετικού Συνδέσμου Ελλήνων, ανέφερε μεταξύ άλλων τα εξής:

«Οι Έλληνες, όπως και οι άλλοι λαοί, πήραν ενεργό μέρος στην Επανάσταση του 1917, στο επαναστατικό κίνημα, σ’ αυτό το τεράστιο πείραμα, τα αποτελέσματα του οποίου δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε ακόμη στις μέρες μας… Η πρώτη γυναίκα οδηγός τρακτέρ στη Σοβιετική Ένωση ήταν η Ελληνίδα Πάσα Αγγελίνα. Ο πρώτος άνθρωπος, που πάτησε στον Βόρειο Πόλο ήταν ο Έλληνας Iβάν Παπάνιν. ο πρώτος, που πέταξε με υπερηχητικό αεροπλάνο ήταν ο Έλληνας Γρηγόρης Κοκκινάκης. Όμως, από την άλλη, χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες πέθαναν από την πείνα τα χρόνια της κολεκτιβοποίησης, διώχθηκαν, φυλακίστηκαν, έπεσαν θύματα των παρανομιών του Μπέρια. Γι αυτό μπορούμε να πούμε τα εξής: «Όσα πέρασε όλη η χώρα, τα περάσαμε και εμείς. Δυστυχώς, όμως, το τίμημα για τους Έλληνες ήταν πολύ βαρύ”».

Μετά το τέλος του Συμμοριτοπολέμου και την σ και την ήττα των αριστερών δυνάμεων, πολλοί αριστεροί του δημοκρατικού στρατού διέφυγαν στις σοσιαλιστικές χώρες και ιδιαίτερα στο μεγάλο καμάρι τους τη Σοβιετική Ένωση, λογαριάζοντας όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Ο Στάλιν βρήκε έτσι την αφορμή να ολοκληρώσει το έργο του εκτοπισμού των Ελλήνων της Μαύρης θάλασσας δίνοντας εντολή να εκτοπιστούν μαζικά, χωρίς εξαίρεση οι Έλληνες των σοβιετικών ακτών του Ευξείνου πόντου στις στέπες του Καζακστάν: «Με συνοδεία τμημάτων του στρατού και της Ασφαλείας στριμώχθηκαν μέσα σε κλειστά φορτηγά τρένα, ειδικά για μεταφορά ζώων, μάλιστα με δικά τους έξοδα, χωρίς να ξέρουν τον τόπο προορισμού τους”.

Ο γιατρός Π. Μπουμπουρίδη από το Σοχούμ λέει για αυτά τα σταλινικά μέτρα εναντίον των Ελλήνων Ποντίων:

«Στις 13 με 14 Ιουνίου 1949, στις 9 η ώρα τη νύχτα, χτύπησαν οι άνθρωποι της ΕΝ ΓΚΑ ΒΕ ΝΤΕ. Εξοριζόμαστε σε μακρινές περιοχές της Σοβιετικής Ένωσης. Στην ερώτηση μας για ποιο λόγο, δεν μας απάντησαν. Βούιζε η πόλη, ούρλιαζαν τα σκυλιά. Στις πόρτες των ποντίων περίμεναν τα φορτηγά αυτοκίνητα να τους πάρουν. Έκλαιγαν τα παιδιά και οι μανάδες. Έκλαιγαν οι γείτονες που τους έδιωχναν να μη μας βοηθήσουν». Τους πήγαν τελικά στο θανατηφόρο για την υγεία τους Νότιο Καζανκστάν και σ’ άλλα μέρη της Κεντρικής Ασίας. Τους δόθηκαν μόνο λίγα λεπτά διορία να μαζέψουν τα λίαν απαραίτητα που θα μπορούσαν να πάρουν μαζί τους.

Το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών διαμαρτυρήθηκε έντονα για τον εκτοπισμό αυτό των Ελλήνων στο Σοβιετικό Υπουργείο των Εξωτερικών, που όμως δεν έδωσε καμία απάντηση…

Στις 12 Οκτωβρίου 1949 επίσης το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών εξέφρασε τη “βαθιά του ανησυχία” στο σοβιετικό διπλωματικό ακόλουθο στην Αθήνα για τον εκτοπισμό των 17.000 Ελλήνων της Γεωργίας κάτω από στρατιωτική συνοδεία, με κατάφωρη παραβίαση της συμφωνίας των Η.Ε. για τη γενοκτονία και τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο εκτοπισμός αυτός βαπτίστηκε από το Σταλινικό καθεστώς “εθελοντική αναχώρηση” και οι Έλληνες, κάτω από την απειλή βίας, αναγκάστηκαν να υπογράψουν τις αντίστοιχες δηλώσεις της αστυνομίας. Συνολικά εκτοπίστηκαν από τις παραλίες της Μαύρης θάλασσας 41.618 άτομα, μόνο στις περιοχές της Κεντρικής Ασίας.

Οι εκτοπισμοί των Ελλήνων συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. Στις 10 Αυγούστου 1951 μάλιστα το Συμβούλιο Υπουργών του ΚΚΣΕ αποφάσισε με πρόταση του Στάλιν να εκτοπιστούν από την περιοχή της Γεωργίας οι Έλληνες, οι Τούρκοι και οι Αρμένιοι, που σύμφωνα με τα διατάγματα Νο 2214-856/29.5.1949 και Νο 727-269/21.5.1950 απουσίαζαν από τον τόπο διαμονής τους, όταν είχαν γίνει εκείνες οι καθορισμένες ομαδικές εκτοπίσεις.

Ο καθηγητής του Ινστιτούτου Μαρξισμού-Λενινισμού της Μόσχας Γκ. Τραπέζνικοφ, θέλοντας να ερμηνεύσει τις σταλινικές θηριωδίες εις βάρος των Ελλήνων, δέχεται ως μια από τις αιτιολογίες των γενοκτονιών μέτρων την οικονομική απληστία των σταλινικών:

“Εμείς οι Έλληνες είμαστε από τα μεγάλα θύματα της ιστορίας της Ρωσίας. Φίλεργοι, συνεργαζόμαστε όχι με κανένα “ξένο κέντρο” αλλά με όλους τους Έλληνες της διασποράς. Σε όλες τις γωνιές του κόσμου δημιουργήσαμε πλούτη, περιουσίες. Γι’ αυτό μας καταδίωξαν οι εχθροί μας, για να μας τα αφαιρέσουν. Μόνο στη Μόσχα μας πήρανε δεκάδες ωραία κτίρια που ανήκαν σε Έλληνες. Από αυτά και μόνο ζημιωθήκαμε 12 εκατομ. χρυσά ρούβλια….Κατά τη διάρκεια των εκτοπίσεων ένας μεγάλος αριθμός ηλικιωμένων και παιδιών πέθαναν κάτω από άθλιες συνθήκες που τους επιφύλαξε η πικρή μοίρα της υποχρεωτικής μετανάστευσης σε ασυνήθιστες συνθήκες διαπεραστικού ηπειρωτικού κλίματος χωρίς χειμωνιάτικη ενδυμασία”

Ένα από τα θύματα της σταλινικής αυτής πολιτικής εναντίον των Ελλήνων περιγράφει ρεαλιστικά τις σκηνές φρίκης στους νέους τόπους εγκατάστασης:

“Εκατοντάδες τάφοι με ξύλινους σταυρούς (αν ακόμη βρίσκονται) θα σας δείχνουν τη διαδρομή από τον ζεστό τόπο μας ως την έρημο της Μέσης Ασίας και τα άγνωστα μέρη της δυτικής Σιβηρίας. Δεν ξεχνιούνται τα δυστυχισμένα θύματα της δυσεντερίας, οστρακιάς, τύφου και της φοβερής λέξης “περιορισμός” στους νέους τόπους εγκατάστασης. Και ξανά δυσβάσταχτη εργασία, αξιοποίηση χέρσων εκτάσεων, πάλι χτίσιμο κατοικιών, καυτός ήλιος και θάνατος χιλιάδων συγγενών, γερόντων και παιδιών”…

Το δράμα των Ελλήνων συγκίνησε ιδιαίτερα και τον Αλέξανδρο Σολτζενίτσιν, ο οποίος στο μυθιστόρημά του “Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ”, έκανε αναφορά και στους εκτοπισμένους Έλληνες.

Τα επίσημα έγγραφα έδειχναν πως πολλά από τα σπίτια των εκτοπισθέντων παραχωρήθηκαν στις οικονομικές υπηρεσίες, ενώ τα πιο ωραία τα πήραν για προσωπική τους χρήση ηγετικά κομματικά στελέχη. Αρκετά αργότερα, μετά το θάνατο του κτήνους, όταν άρθηκαν πολλά από τα διατάγματά του, αποφασίστηκε και η αποζημίωση των πληγέντων από τους αυθαίρετους και απαράδεκτους εκτοπισμούς τους Ελλήνων οι οποίοι αναγκάστηκαν να χάσουν όλη την περιουσία τους. Οι εκτιμήσεις τελικά για αποζημιώσεις των Ελλήνων, παρότι ήταν σκόπιμα εξευτελιστικές από το ίδιο το Σοβιετικό κράτος, ποτέ δεν εκτελέστηκαν, ούτε καν μέχρι σήμερα, με τη δικαιολογία της έλλειψης χρημάτων.

ΠΗΓΗ: elkosmos.gr

Μαρία Δεναξά: "Δεν είμαστε μια ωραία ατμόσφαιρα;" - Συναγερμός για το Αιγαίο (VIDEO)

Το Μέτωπο Νεολαίας Θεσσαλονίκης τίμησε τον Ποντιακό Ελληνισμό – ΒΙΝΤΕΟ / ΦΩΤΟ

Εν όψει της 19ης Μαΐου, κλιμάκιο του Μετώπου Νεολαίας συγκεντρώθηκε στο Κορδελιό της Θεσσαλονίκης για να τιμήσει την μνήμη των μαρτύρων, αλλά και των Ηρώων Ποντίων Ακριτών του Ελληνικού έθνους. Από νωρίς στην κεντρική πλατεία της γειτονιάς κυμάτιζαν τα λάβαρα του Κινήματος και τα δυναμικά εθνικιστικά εμβατήρια ηχούσαν επί ώρα στην περιοχή προσελκύοντας κατοίκους κάθε ηλικίας.

Με τον αρμόζοντα σεβασμό στην περίσταση και απαλλαγμένοι από την «ανάγκη» της καθεστωτικής αποδοχής των πατριδοκάπηλων «Ποντιαρχών» της κομματοκρατίας, ο ομιλών Συναγωνιστής ανέφερε ορισμένες σκληρές, μα συνάμα καθάριες αλήθειες: Πρώτον, στηλίτευσε την λήθη που το πολιτικό κατεστημένο επιβάλλει γύρω από το ζήτημα της Γενοκτονίας, όχι μόνο των Ποντίων, αλλά και ολόκληρου του Ελληνισμού της Ανατολίας, εξυπηρετώντας το εθνοδιαλυτικό μύθευμα της «ελληνοτουρκικής φιλίας». Εν συνεχεία, δεν παρέλειψε ασφαλώς να καταδείξει στους παρευρισκόμενους την μισελληνική φύση Τούρκων κεμαλιστών, Εβραίων σιωνιστών αλλά και των Σοβιετικών μπολσεβίκων, τριών λυσσαλέων πολέμιων του Γένους μας που εργάστηκαν από κοινού για να εξοντώσουν την ελληνική παρουσία στην Μικρά Ασία.

Σε αντιδιαστολή με το αντιρατσιστικό αφήγημα των δήθεν «ανοιχτόμυαλων προοδευτικών» προσφύγων που οι αριστεροί και δεξιοί αντιφασίστες προσπαθούν να φιλοτεχνήσουν για τους Έλληνες με ποντιακή καταγωγή, η ιστορική πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική. Από τα εθνικιστικά κινήματα της Ελλάδος του Μεσοπολέμου μέχρι τις αντικομμουνιστικές οργανώσεις της Βορείου Ελλάδος που συγκρούστηκαν εν όπλοις με το καρκίνωμα του διεθνιστικού και προδοτικού κομμουνισμού, οι Πόντιοι ιστορικά πρωταγωνιστούσαν στην πραγματική εθνική αντίσταση κατά πασών των εχθρών της Πατρίδος.

Η εκδήλωση έκλεισε με την κατάθεση στεφάνου στο Μνημείο του Ποντιακού Ελληνισμού εκ μέρους του Λαϊκού Συνδέσμου – Χρυσή Αυγή από τον Συναγωνιστή Χ. Τριανταφυλλίδη μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, και άπαντες, νέοι Χρυσαυγίτες και πολλοί περίοικοι, έψαλλαν τον Εθνικό Ύμνο. Ακολούθησε εκτεταμένη διανομή πολιτικών φυλλαδίων, σχετικών με την ιστορική επέτειο της 19ης Μαΐου κατά την οποία οι Συναγωνιστές έγιναν δέκτες πλήθους θετικών σχολίων από νέους, γέροντες και ολόκληρες οικογένειες, γκρεμίζοντας το μύθευμα της δήθεν περιθωριοποίησης του Κινήματός μας.

Ο Πόντος ζει, κανείς δεν θα ξεχάσει την Πατρώα Γη!

Φωτορεπορτάζ:

ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Ομιλία Ν.Γ. Μιχαλολιάκου για την 19η Μαΐου, πριν τη μεγάλη δίωξη κατά του Εθνικισμού! – ΒΙΝΤΕΟ

Η ομιλία του Αρχηγού της Χρυσής Αυγής Νικόλαου Γ. Μιχαλολιάκου στην εκδήλωση Τιμής και Μνήμης που διοργάνωσε ο Λαϊκός Σύνδεσμος στις Αχαρνές για την 19η Μαΐου: Ημέρα Εθνικής Μνήμης για την Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Ήταν μόλις λίγους μήνες πριν αρχίσει ο μεγάλος διωγμός κατά του Εθνικισμού!

Βουλιάζει στα σκάνδαλα ο Μητσοτάκης – Επιστέφει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στη χώρα μας – Απευθείας αναθέσεις για δύο κέντρα υποδοχής μεταναστών – Τα κοστολόγησαν 15 φορές πιο πάνω από το κανονικό και τα έβαλαν στην τσέπη

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι βυθισμένη στα σκάνδαλα. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα, που μετά το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕ, η ΝΔ μπαίνει ξανά στο στόχαστρο της  Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τη διαχείριση κονδυλίων για την κατασκευή δομών υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών στην Ελλάδα την περίοδο 2020-21.

Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με δημοσίευμα του Politico που επικαλείται δύο Έλληνες αξιωματούχους με γνώση της υπόθεσης, Ευρωπαίοι εισαγγελείς διερευνούν τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα χρησιμοποίησε κονδύλια της ΕΕ για την κατασκευή των δομών μεταναστών στη Μαλακάσα και στη Σιντική.

Η έρευνα επικεντρώνεται σε δύο κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας που ανεγέρθηκαν εν μέσω της πανδημίας του Covid, με συνολικό κόστος που αγγίζει τα 11,3 εκατ. ευρώ, ενώ οι σχετικές συμβάσεις ανατέθηκαν με απευθείας ανάθεση σε ιδιώτες και αποτιμώνται περίπου 15 φορές υψηλότερα από συγκρίσιμα έργα. Οι δύο εγκαταστάσεις που ερευνώνται βρίσκονται στη Μαλακάσα, βόρεια της Αθήνας, και στη Σιντική, στην ευρύτερη περιοχή των Σερρών.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά το Politico:« η Νέα Δημοκρατίας στην Ελλάδα δέχεται αυξανόμενη πίεση, καθώς ορισμένοι αξιωματούχοι της φέρονται να εμπλέκονται σε έρευνες της Εισαγγελίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EPPO) σχετικά με την κατάχρηση κονδυλίων της ΕΕ. Αρκετοί υπουργοί παραιτήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, αλλά και τον Απρίλιο, λόγω της φερόμενης εμπλοκής τους σε ένα τεράστιο σκάνδαλο που αφορούσε τις αγροτικές επιδοτήσεις της ΕΕ».

Η έρευνα της EPPO

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ( EPPO) επικεντρώνει την έρευνά της στην κατασκευή δύο κέντρων υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών μεταξύ του 2020 και του 2021, κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κορονοϊού. Σύμφωνα με τους αξιωματούχους, οι οποίοι μίλησαν στο POLITICO υπό τον όρο της ανωνυμίας, οι εν λόγω συμβάσεις ανατέθηκαν σε ιδιωτικές εταιρείες χωρίς δημόσιο διαγωνισμό και κόστισαν περίπου 15 φορές περισσότερο από παρόμοια έργα, φτάνοντας συνολικά τα 11,3 εκατομμύρια ευρώ.

Η εφημερίδα «Καθημερινή», η οποία αποκάλυψε την είδηση, ανέφερε ότι οι δομές που βρίσκονται υπό εξέταση είναι μία στη Μαλακάσα, ένα χωριό βόρεια της Αθήνας, και μία στη Σιντική, που βρίσκεται στη βόρεια περιοχή των Σερρών.

Τα νησιά του Αιγαίου ήταν το κύριο σημείο άφιξης των μεταναστών από τη Μέση Ανατολή το 2015, στο αποκορύφωμα της κρίσης στην Ευρώπη. Οι δομές μεταναστών στην Ελλάδα κατασκευάστηκαν από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης μέχρι το 2019. Στη συνέχεια, η ελληνική κυβέρνηση ανέλαβε την εποπτεία τέτοιων έργων, με τις συμβάσεις που τώρα ερευνώνται να είναι από τις πρώτες που υπογράφηκαν.

Η EPPO «δεν σχολιάζει τις εν εξελίξει έρευνες», δήλωσε εκπρόσωπός της όταν κλήθηκε να απαντήσει. «Αυτό γίνεται προκειμένου να μην τεθούν σε κίνδυνο οι πιθανές εν εξελίξει διαδικασίες και το αποτέλεσμά τους. Όποτε μπορούμε να πούμε κάτι σχετικά με οποιαδήποτε από τις έρευνές μας, θα το κάνουμε προληπτικά».

Η πρώτη σύμβαση που ερευνά τώρα η Εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης αφορά την επέκταση ενός υπάρχοντος καταυλισμού στη Μαλακάσα, ο οποίος κατασκευάστηκε για να φιλοξενήσει 1.500 μετανάστες που μεταφέρθηκαν από τα νησιά. Η σύμβαση ανατέθηκε τον Απρίλιο του 2020 σε εταιρεία με έδρα την Αθήνα, χωρίς προηγούμενο διαγωνισμό. Ενώ η αρχική σύμβαση για τη βασική συντήρηση της εγκατάστασης ανερχόταν σε 4,3 εκατομμύρια ευρώ, το έργο τελικά παραδόθηκε μετά από τουλάχιστον πέντε παρατάσεις και μια συμπληρωματική σύμβαση αξίας 1,7 εκατομμυρίων ευρώ.

Η Εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EPPO) διερευνά επίσης μια σύμβαση για το κέντρο στη Βόρεια Ελλάδα, η οποία ανατέθηκε τον Ιούλιο του 2020 σε μια τεχνική εταιρεία με έδρα την Καβάλα, με αρχικό κόστος 3,6 εκατομμύρια ευρώ. Ομοίως, το εν λόγω έργο υπέστη τουλάχιστον τρεις παρατάσεις μέχρι την ολοκλήρωσή του, με επιπλέον κόστος 1,7 εκατομμύρια ευρώ.

European prosecutors are looking into how Greece used EU funds to construct migrant camps, said two Greek officials familiar with the inquiry.https://t.co/kiULSnImjv

— POLITICOEurope (@POLITICOEurope) May 18, 2026

ΠΗΓΗ: karditsastakra.com