Η Τεχνητή Νοημοσύνη για την «οικονομία του καφέ»

Αντί για επενδύσεις στην υψηλή τεχνολογία, στα αμυντικά συστήματα και στον ελληνικό πολιτισμό, η εγχώρια αγορά έχει μετατραπεί σε ένα παράπηγμα, έναν πάγκο κι έναν μπουφέ

Παναγιώτης Λιάκος

«Θα γίνουμε οι σερβιτόροι των Ευρωπαίων» αποφαίνονταν σε παρελθούσες δεκαετίες τα έμπειρα μπαρμπάδια, τα οποία είχαν περάσει κάνα δυο πολέμους και μπόλικες πείνες. Είχαν δίκιο. Εκεί πάει το πράγμα. Η ελληνική οικονομία ακολουθεί έναν δρόμο που οδηγεί σε αδιέξοδο.

Εστίαση της πυρκαγιάς και της πυκνής ομίχλης, μαζικός λεχριτοτουρισμός και πέρα βρέχει. Αντί για επενδύσεις στην υψηλή τεχνολογία, στα αμυντικά συστήματα και στον ελληνικό πολιτισμό, η εγχώρια αγορά έχει μετατραπεί σε ένα παράπηγμα, έναν πάγκο κι έναν μπουφέ.

Τα αδιάψευστα στοιχεία της αποκαλυπτικής μελέτης του London School of Economics (LSE), η οποία έκανε αίσθηση (παροδική μεν, αλλά προκάλεσε συζητήσεις), είναι ξεκάθαρα: η παραγωγικότητα της εργασίας γκρεμίστηκε κατά 16% από το 2009, οι πραγματικοί μισθοί κατέρρευσαν έως 35% (με την πτώση στον τουρισμό να αγγίζει το εφιαλτικό 60%), ενώ η απασχόληση στην εστίαση εκτοξεύτηκε κατά 87%. Μια ολόκληρη γενιά πτυχιούχων και επιστημόνων εγκλωβίστηκε σε θέσεις χαμηλής ειδίκευσης. Σπούδασαν για να υποαπασχολούνται στον κάθε Ξεζουμίδη.

Αυτό το νοσηρό σκηνικό συμπληρώνεται και από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για το τεράστιο, πολυδαίδαλο κύκλωμα φοροδιαφυγής στη Θεσσαλονίκη. Προκάλεσε σοκ η είδηση για τον εντοπισμό δικτύων με χιλιάδες «αχυρανθρώπους» (ανάμεσά τους… νεκροί, αρκετοί ευάλωτοι πολίτες, καρκινοπαθείς, εξαρτημένοι από τα ναρκωτικά, χαμηλόμισθοι διανομείς, λαντζέρηδες με μεροκάματα πείνας) που αντί πινακίου φακής ασκούν (σαν «μπροστινοί») διαχείριση σε εταιρίες-φαντάσματα με χρέη εκατομμυρίων, που ελέγχουν πολυτελή καταστήματα εστίασης και νυχτερινής διασκέδασης.

Τα αποτελέσματα των ερευνών αποδεικνύουν ότι ένα τεράστιο κομμάτι αυτής της αγοράς λειτουργεί αντικοινωνικά και παρασιτικά. Δεν πρόκειται για υγιή επιχειρηματικότητα, αλλά για υπόκοσμο που ειδικεύεται στη φοροδιαφυγή, στην καταστρατήγηση των εργασιακών δικαιωμάτων και την εκμετάλλευση των υπαλλήλων τους. Τα λαμόγια τρώνε τις σάρκες της κοινωνίας και στερούν από το κράτος κρίσιμους πόρους.

Παραφούσκωσε η αγορά της εστίασης και κατάντησε αυτοκρατορία του χασομεριού και παιδική χαρά μικρών και μεγάλων μαφιών. Είναι προφανές ότι η υπερδιόγκωσή της ουδέναν ωφελεί. Πρέπει να εξορθολογιστεί η λειτουργία της και να «συμμαζευτεί» κάπως ο τεράστιος όγκος της. Για όλα αυτά ζητήθηκε η άποψη του προγράμματος Τεχνητής Νοημοσύνης Gemini, το οποίο προτείνει τα εξής:

Για να σωθεί ο αστικός ιστός και να αποκατασταθεί μια ελάχιστη ηθική και οικονομική ισορροπία, η Πολιτεία οφείλει να εφαρμόσει άμεσα ένα αυστηρό πλέγμα παρεμβάσεων περιορισμού και εξυγίανσης.

1.    Πολεοδομικές & Χωροταξικές Ρυθμίσεις (Zoning Rules)

Καθορισμός Ζωνών Ειδικών Χρήσεων Γης

Οι Δήμοι πρέπει να προχωρήσουν στην άμεση εκπόνηση Τοπικών Πολεοδομικών Σχεδίων (ΤΠΣ) που θα ορίζουν αυστηρές ανώτατες ποσοστώσεις (quotas) για την εστίαση ανά οικοδομικό τετράγωνο:

Ποσοστιαίο όριο όψεων: Καθορισμός μέγιστου ποσοστού (π.χ. έως 30%) των ισόγειων μετώπων μιας οδού που επιτρέπεται να καταλαμβάνεται από καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος.

Προστασία εμπορικής ποικιλομορφίας: Υποχρεωτική διατήρηση χώρων για παραδοσιακές εμπορικές δραστηριότητες (βιβλιοπωλεία, χειροτεχνίες, καταστήματα γειτονιάς), ώστε να σπάσει η μονοκαλλιέργεια της καφετέριας.

Ελάχιστες Αποστάσεις Μεταξύ Ομοειδών Επιχειρήσεων

Εφαρμογή γεωγραφικών περιορισμών ακτίνας (buffer zones). Η ίδρυση νέου καταστήματος εστίασης ή καφέ να απαιτεί ελάχιστη απόσταση 50-100 μέτρων από υφιστάμενο, αποτρέποντας την αθροιστική υπερσυγκέντρωση σε πεζοδρόμους και πλατείες.

2.    Αυστηροποίηση Τεχνικών & Λειτουργικών Προδιαγραφών

Απαιτήσεις Υποδομών & Logistics

Χώροι στάθμευσης και φορτοεκφόρτωσης: Κάθε νέα άδεια άνω των 100 τ.μ. να προϋποθέτει εγκεκριμένο σχέδιο τροφοδοσίας σε μη αιχμιακές ώρες και πρόβλεψη θέσεων για τα οχήματα διανομής (delivery), βάζοντας φρένο στην κατάληψη πεζοδρομίων.

Αυστηρά περιβαλλοντικά πρότυπα: Υποχρεωτική εγκατάσταση εξελιγμένων συστημάτων απαγωγής οσμών και πιστοποιημένων ακουστικών μελετών, με βαριά πρόστιμα και άμεση σφράγιση για παραβάσεις ηχομόνωσης.

Εγγυητικές Επιστολές Βιωσιμότητας

Θέσπιση υποχρεωτικής εγγυητικής επιστολής τραπέζης (5.000-10.000 €) κατά την έναρξη στη ΔΟΥ, η οποία θα καταπίπτει υπέρ του Δημοσίου αν η επιχείρηση κλείσει ή εγκαταλείψει χρέη εντός 12-18 μηνών, αποτρέποντας τα φαινόμενα «εταιριών-πυροτεχνημάτων» που γεννούν φέσια στην Εφορία και τον ΕΦΚΑ.

3.    Οικονομικά Εργαλεία & Περιορισμός της «Χαμηλής Εντασης» Δημόσιου Χώρου

Τέλος Ιδρυσης σε Κορεσμένες Περιοχές: Επιβολή σημαντικού εφάπαξ τέλους ίδρυσης καφέ/εστιατορίου σε περιοχές με υπερπροσφορά, ώστε να αποθαρρύνονται οι πρόχειρες αποφάσεις τύπου «δοκιμάζω κι ό,τι γίνει».

Περιορισμός Δημόσιου Χώρου: Καμία νέα άδεια τραπεζοκαθισμάτων σε περιοχές με ήδη υψηλή κάλυψη. Όταν ο δημόσιος χώρος αντιμετωπίζεται ως δωρεάν επέκταση του μαγαζιού, η επιχείρηση γίνεται τεχνητά βιώσιμη εις βάρος της πόλης.

Αναπροσαρμογή Τελών Οχληρότητας: Αυξημένα δημοτικά τέλη καθαριότητας και ειδικό τέλος νυκτερινής λειτουργίας για την ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών της Δημοτικής Αστυνομίας.

4.    Μηδενική Ανοχή σε Παρασιτικά Δίκτυα & Φοροδιαφυγή

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για κυκλώματα εκατομμυρίων με αχυρανθρώπους, ανύπαρκτες εταιρείες και ανυποψίαστους εργαζομένους-ομήρους καταδεικνύουν την ανάγκη για σαρωτικούς ελέγχους:

Αυτόματη ανάκληση και «μαύρη λίστα» ακινήτου: Στις 3 βεβαιωμένες σοβαρές παραβάσεις (φοροδιαφυγής, ανασφάλιστης εργασίας ή υγειονομικών διατάξεων), η άδεια αφαιρείται οριστικά και απαγορεύεται η έκδοση νέας άδειας υγειονομικού ενδιαφέροντος στο ίδιο ακίνητο για τουλάχιστον 2 χρόνια, χτυπώντας το φαινόμενο των εικονικών μεταβιβάσεων.

Διαφανές Ψηφιακό Μητρώο: Δημοσιοποίηση σε πραγματικό χρόνο των αδειοδοτημένων ορίων τραπεζοκαθισμάτων και του ιστορικού ελέγχων κάθε επιχείρησης, δίνοντας στους πολίτες εργαλεία κοινωνικού ελέγχου.

Σύνοψη

Η μετατροπή της χώρας σε ένα απέραντο καφενείο δεν αποτελεί «ανάπτυξη», αλλά κοινωνικό και οικονομικό αδιέξοδο. Η αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί τολμηρές θεσμικές τομές: βάζοντας φρένο στον κορεσμό, προστατεύοντας τον δημόσιο χώρο και τσακίζοντας τα παρασιτικά κυκλώματα που θησαυρίζουν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, μπορούμε να επαναφέρουμε την υγιή επιχειρηματικότητα και την ισορροπία στις ελληνικές πόλεις.

Ιδού ένα ωραίο κεφάλαιο πολιτικού προγράμματος προς υιοθέτηση από τα κόμματα, τα περισσότερα εκ των οποίων, φυσικά, θα δυσκολευτούν να το υιοθετήσουν διότι το χρήμα της νύχτας είναι πολύ…

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

«Ο Νίτσε και ο Χορός του Σίβα»

Πρόλογος από το βιβλίο του Μιγκέλ Σεράνο

“Η 10^η Σεπτεμβρίου 1977, ξεκίνησε η εισβολή μου στις Ελβετικές Άλπεις του Άνω Ενγκαντίν με ένα σακίδιο πλάτης και μια σκηνή. Είναι πάντα δύσκολο για μένα να ξεχάσω αυτή την ημερομηνία του έτους, και αυτή τη φορά θα ήταν ακόμη περισσότερο, αφού με κάλεσαν να διαμείνω για ένα διάστημα στο σπίτι του Νίτσε, στο χωριό Σιλς Μαρία της Ελβετίας υπό μάλλον περίεργες συνθήκες τις οποίες και αφηγούμαι σε αυτό το βιβλίο.

Λίγο αργότερα έλαβα μια επιστολή από την Ιταλία, που με ενημέρωνε για ένα σεμινάριο περί του Νίτσε και, σχεδόν αμέσως, έλαβα μια πρόσκληση από τη Χιλή να συμμετάσχω στα Θερινά Μαθήματα του 1975, αφιερωμένα στον Νίτσε και στον Βάγκνερ. Ένα σύνολο συμπτώσεων για το ίδιο πρόσωπο : «Συμπτώσεις γεμάτες νόημα», όπως θα έλεγε ο ίδιος ο Νίτσε.

Στο σπίτι του Νίτσε στο Σιλς Μαρία, συνάντησα έναν Καναδό καθηγητή φιλοσοφίας, που ειδικευόταν στον Βουδισμό. Έψαχνε τα αρχεία και τα έγγραφά του φιλοσόφου για να μάθει αν έβρισκε κάποιο ίχνος που θα μπορούσε να υποδηλώνει την επιρροή που είχε ο Βουδισμός στον Γερμανό φιλόσοφο. Στη συνέχεια ο καθηγητής με επισκέφθηκε στο σπίτι μου στη Μοντανιόλα. Έπεισα την οικογένεια του Γιουνγκ να του επιτρέψει να διαβάσει σε χειρόγραφα τους τόμους της Ζυρίχης και τα αδημοσίευτα κείμενα ενός σεμιναρίου που ο μεγάλος ψυχολόγος αφιέρωσε στον Νίτσε.

Θυμάμαι ότι μιλήσαμε επίσης εκτενώς για το θέμα, εγώ λέγοντάς του τη γνώμη μου ότι ο Ταντρισμός, περισσότερο από τον Βουδισμό, θα μπορούσε να προσεγγίσει τη σκέψη του Νίτσε. Μερικοί Γερμανοί φιλόσοφοι, όπως ο Σοπενχάουερ, ήταν αυτοί που έλκονταν περισσότερο από την ινδουιστική σκέψη. Αυτό δεν πρέπει να εκπλήσσει όσους από εμάς γνωρίζουμε την κοινή Υπερβόρεια και πολική προέλευση και των δύο λαών.

Οι Γερμανοί ήταν επίσης οι πρώτοι μεταφραστές και εκλαϊκευτές των Βεδών και των φιλοσοφικών συστημάτων του Άριου Ινδουισμού στην Ευρώπη, πριν από τους Άγγλους, λαό αντιφιλοσοφικό όσο κανείς άλλος.

Ο Γκαίτε ήταν ο πρώτος που εξύμνησε στη Δύση το δράμα Σακουντάλα του Καλιντάσα, ενώ ολόκληρος ο γερμανικός λογοτεχνικός και ποιητικός ρομαντισμός είναι βουτηγμένος στον Ινδουισμό, μέχρι τον Χέρμαν Έσσε σημείο, τον τελευταίο εκφραστή του. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι ο Νίτσε αναγνωρίζει με ακρίβεια μέσα στην ινδική  ζούγκλα κορμούς και κλαδιά, είτε επειδή γνώριζε πολύ περισσότερα από όσα εξέφραζε ως φιλόλογος, είτε απλώς και μόνο  επειδή το υπερβόρειο αίμα του ήταν το ίδιο με των Ινδών. Ας μην ξεχνάμε ότι είπε: «Ας αντικρίσουμε ο ένας τον άλλον, είμαστε Υπερβόρειοι.»

Έτσι, καταλαβαίνω όλα αυτά, επειδή από πολύ μικρή ηλικία άρχισα να γράφω για πράγματα που μόλις τώρα αντιλαμβάνομαι στο βαθύτερο νόημά τους, μη διαθέτοντας εκείνα τα χρόνια περισσότερες πληροφορίες για την ινδική σκέψη, ούτε για την ιστορία των περιοχών όπου άκμασε αυτή η σκέψη, επειδή στη Δύση όλα ξεκινούν με τους Έλληνες, ενώ η ιστορία έχει παραποιηθεί και σβηστεί, ειδικά η αμερικανική.

Ο Νίτσε ήρθε σε βοήθειά μου :  Ο τίτλος ενός από τα πρώτα μου βιβλία είναι εμπνευσμένος από ένα απόσπασμα του Πίνδαρου, που ανέφερε στο έργο του «Αντίχριστος»: «Ούτε από τη θάλασσα, ούτε από την ξηρά, θα βρεις το μονοπάτι που οδηγεί στην γη των Υπερβορείων». Μήπως με καθοδηγούσε, με ενέπνεε, με διακατείχε η «Μνήμη του αίματος»; Το Αίμα του πνεύματος, στην Αιώνια Επιστροφή; Ο Νίτσε είπε: «Το μόνο πράγμα που εξευγενίζει είναι το αίμα».

Νομίζω λοιπόν, ότι μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει καταβάλει την οξεία προσπάθεια και την δυσκολία να προκαταλάβει τη σκέψη του Νίτσε, συνδυάζοντάς την και εξηγώντας την με τον Ινδικό και πολικό Ταντρισμό, εκτός αν ο Καναδός καθηγητής μας το προσπάθησε με τον Βουδισμό, πράγμα που δεν είναι το ίδιο.

Επίσης, ένα άλλο πράγμα που έπρεπε να ειπωθεί και για όλες τις εποχές του παρελθόντος και του μέλλοντος, εντός της Αιώνιας Επιστροφής, είναι ότι ο χιτλερισμός ήταν ο πιο μεγαλοπρεπής και αληθινός τρόπος για να υλοποιήσει και να επεκτείνει τον Νίτσε, με τη δημιουργία του Υπεράνθρωπου και τη μεταστοιχείωση όλων των αξιών, αποδεχόμενος την Αιώνια Επιστροφή, λέγοντας ναι! με βροντώδη φωνή.

Της βροντής του κεραυνού που ανήγγειλε τον Υπεράνθρωπο. Αυτό εκφράζεται από τον ίδιο Νίτσε, όπως θα δούμε, βυθίζοντάς τον επίσης στα οράματά του για τον Νότο και στην εμπειρία του για την Αιώνια Επιστροφή.

Πώς να ξεπληρώσεις το χρέος της αρρενωπής αγάπης στον μοναχικό άνδρα των αλπικών κορυφών, στον συναγωνιστή, στον τραυματισμένο Βασιλιά, στον Πολεμιστή-τροβαδούρο; Είμαι μαζί του από τα χρόνια της νεότητάς μου, επίσης Υπερβόρειος και Ηλιακός.”

Μιγκέλ Σεράνο, Σαντιάγκο, Χιλή, Ιούλιος 1980

ΠΗΓΗ

Μαθήματα... σκληρής διπλωματίας από τον ΓΑΠ

Εκεί που νομίζαμε ότι τα είχαμε ακούσει όλα, ήρθε ο Γιώργος Παπανδρέου να μας παραδώσει μαθήματα… σκληρής διαπραγμάτευσης και προάσπισης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων!

Ο πρώην πρωθυπουργός αποφάσισε να τοποθετηθεί για την κρίση με το καλώδιο Ελλάδας-Κύπρου, προειδοποιώντας ότι δεν πρέπει να δίνουμε την εντύπωση πως διαπραγματευόμαστε τα δικαιώματά μας και ότι ακόμα και μια μικρή «λεπτομέρεια» μπορεί να αποτελέσει επικίνδυνο προηγούμενο.

Σωστή η επισήμανση, βεβαίως. Αλλά όταν οι υποδείξεις περί «εθνικών υποχωρήσεων» και «επικίνδυνων προηγούμενων» έρχονται από τον εμπνευστή της διπλωματίας των ζεϊμπέκικων, τον πρωτεργάτη της συμφωνίας της Μαδρίτης (που αναγνώρισε «ζωτικά τουρκικά συμφέροντα» στο Αιγαίο) και τον άνθρωπο που έβαλε τη χώρα στο ΔΝΤ με φόντο το Καστελόριζο, τότε η ειρωνεία χτυπάει «κόκκινο».

Το καλύτερο, βέβαια, ο Γιώργος το άφησε για το τέλος. Αφού φόρεσε τη στολή του αδιαπραγμάτευτου πατριώτη, θυμήθηκε τον παλιό καλό, ρομαντικό εαυτό του και δήλωσε πως… οραματίζεται ακόμα μια «ευρωπαϊκή Τουρκία που θα σέβεται τη δημοκρατία και το διεθνές δίκαιο».

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Το μεταναστευτικό ζήτημα και η πρόσφατη κοινωνική έκρηξη στη Γερμανία

Σαν επιδημία, οι εθνοτικές αναταραχές εξαπλώνονται σε ευρωπαϊκές χώρες με υψηλά ποσοστά μετανάστευσης. Μετά τη Γαλλία, το Βέλγιο και την Ιταλία, η «σκυτάλη» πέρασε στη Γερμανία.

Οι μαζικές και βίαιες ταραχές που ξέσπασαν στη Γερμανία το Σαββατοκύριακο της 31ης Οκτωβρίου με 1ης Νοεμβρίου 2026 έχουν σε μεγάλο βαθμό καταλαγιάσει, ωστόσο η χώρα παραμένει σε κατάσταση αυξημένης επιφυλακής. Οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν από το κίνημα «Gen Z regelt» («Η Gen Z αναλαμβάνει δράση») και επεκτάθηκαν σε 34 γερμανικές πόλεις. Ενώ ξεκίνησαν ως διαμαρτυρία για  την ραγδαία υποβάθμιση της ποιότητας ζωής, την ακρίβεια, τις περικοπές στην παιδεία και το ενδεχόμενο επαναφοράς της υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας, η κατάσταση γρήγορα ξέφυγε από τον έλεγχο λόγω της παρείσδυσης ακροαριστερών/αναρχικών και «Γερμανών» με μεταναστευτικό υπόβαθρο, οι οποίοι προχώρησαν σε εκτεταμένες λεηλασίες καταστημάτων, ληστείες, εμπρησμούς και ρίψεις μολότοφ, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν τουλάχιστον 100 αστυνομικοί.

Η Φρανκφούρτη υπήρξε το επίκεντρο των πιο βίαιων επεισοδίων ενώ σοβαρά περιστατικά σημειώθηκαν επίσης στο Βερολίνο, την Κολωνία και το Αμβούργο.

Πρόκειται για το ίδιο μοτίβο που έχει επαναληφθεί σε προηγούμενες ταραχές σε πολλές γερμανικές πόλεις: νεαρά άτομα, ως επί το πλείστον ξένης καταγωγής, εκμεταλλεύονται το χάος των διαδηλώσεων για να διεξάγουν αντάρτικο πόλεων και να προβούν σε λεηλασίες.

Η γερμανική εφημερίδα Nius δημοσίευσε τον κατάλογο των ονομάτων των συλληφθέντων που συνέταξε στις 29 Οκτωβρίου η αστυνομία και η εισαγγελία της πόλης της Βρέμης: Abdallah, Hamza, Abdi Hassan, Mahmoud, Baldusani, Brij Bhusan, Kadir, Ibrahim, Ashkan, Khalil, Abdi Rahman, Omar, Yaser, Bashkan, Ramzan, Mutlu, Hussein Ali, Sadiq, Mohammed κ.λπ.  Η συντριπτική πλειοψηφία των συλληφθέντων για τα επεισόδια δεν έχουν γερμανικό όνομα.

«Πρέπει να αντιμετωπίσουμε αυτήν την πραγματικότητα για να την επιλύσουμε», δήλωσε για τα επεισόδια ο Χριστιανοδημοκράτης υπουργός Εσωτερικών, Ασφάλειας και Εσωτερικής Άμυνας του κρατιδίου της Έσσης, Ρόμαν Πόσεκ, για να καταλήξει στην παραδοχή ότι, «η πολιτική ένταξης έχει αποτύχει». Ο ίδιος  παραδέχτηκε, επίσης, ότι τα βίαια επεισόδια και οι λεηλασίες στη Φρανκφούρτη διαπράχθηκαν σε μεγάλο βαθμό από ταραχοποιούς ξένης καταγωγής. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του, ένα ποσοστό μεταξύ  80 και 90 τοις εκατό των συλληφθέντων είναι νεαρά άτομα δεύτερης, και τρίτης γενιάς μεταναστών.

Η στάση του Πόσεκ είναι μάλλον καθυστερημένη. Το 2015, το κόμμα του (CDU) υποδέχτηκε περίπου ένα εκατομμύριο μετανάστες. Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2016, χιλιάδες Γερμανίδες έπεσαν θύματα σεξουαλικής βίας και συλλογικής παρενόχλησης που διαπράχθηκαν από ομάδες μεταναστών. Εκείνη την περίοδο, τόσο οι γερμανικές αρχές, όσο και τα ΜΜΕ, προσπάθησαν να συγκαλύψουν ό,τι είχε συμβεί. Αυτή τη φορά, ωστόσο, όλα καταγράφηκαν σε βίντεο που έγιναν viral στο διαδίκτυο.

Μετά τα πρόσφατα επεισόδια, ο Πόσεκ αναγκάστηκε να παραδεχτεί το αυτονόητο: Η πολιτική ένταξης έχει αποτύχει.

Π.Χ.Γ.