Δευτέρα 6 Απριλίου 2026

Σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ: Το ρουσφέτι ως κοινωνική προσφορά παρουσιάζει ο Άδωνις

  

«Ε, και τι έγινε;»

Θέμις Κ

Μπορεί οι νέες δικογραφίες για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ με εμπλεκόμενους δεκάδες βουλευτές της ΝΔ και κυβερνητικούς να προκαλούν «σεισμό» στην πολιτική σκηνή της χώρας, το «βαρύ πυροβολικό» της επικοινωνίας, ο Άδωνις Γεωργιάδης έχει πάει το «damage control» σε άλλο επίπεδο.

Εδώ και δύο ημέρες ο υπουργός Υγείας εμφανίζεται στα κανάλια για να υποβαθμίσει την εξέλιξη και να λειάνει τις εντυπώσεις. Μάλιστα, αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι με ύφος τι με χαλαρό ύφος υποστηρίζει το ρουσφέτι είναι καθημερινότητα – ακόμα και καθήκον.

«Αν θεωρείται ποινικό αδίκημα η μεσολάβηση ενός βουλευτή για την ικανοποίηση αιτήματος ενός πολίτη, δεν μου φαίνεται σοβαρή συζήτηση. Αλλά ας δούμε τι λέει ο φάκελος» δήλωσε για την υπόθεση στο κανάλι της ΕΡΤ.

«Ε, και τι έγινε; Ρουσφέτια πάντα γίνονταν!» λέει ο Άδωνις

Η προσπάθεια υποβάθμισης της ευρωπαϊκής έρευνας κορυφώθηκε το πρωί της Πέμπτης στον «αέρα» του Γιώργου Λιάγκα. Εκεί, ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε απόλυτα καθησυχαστικός, λες και η δικογραφία για απάτη και απιστία εκατομμυρίων είναι μια απλή λίστα με χάρες για αναβολές στρατού ή μεταθέσεις.

Με μια δόση αφοπλιστικής (αν όχι προκλητικής) ειλικρίνειας, πέταξε την μπάλα στην εξέδρα: «Αν μου πείτε εσείς κ. Λιάγκα ότι ακούσατε ότι στην Ελλάδα ρουσφέτια γίνονται μόνο τώρα, εντάξει, οκ» ανέφερε αφήνοντας τους πάντες…  άφωνους.

Δείτε το βίντεο ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Η Ομιλία Trump Ήταν Ένας Επικήδειος

 

Ο Πρόεδρος Trump, στην πιο πρόσφατη ομιλία του επικεντρώθηκε σε τρία βασικά σημεία του εν εξελίξει πολέμου κατά του Ιράν.

Το πρώτο σημαντικό που είπε ήταν ότι, οι ΗΠΑ θα απεμπλακούν από τον πόλεμο μέχρι το τέλος Απριλίου. Το δεύτερο ότι δεν σκοπεύει σε αλλαγή καθεστώτος, ποτέ δεν σκόπευε (!?) και το τρίτο ότι δεν θα υπάρξει χερσαία επέμβαση. Αυτό το τελευταίο δεν το είπε, αλλά απέφυγε να αναφερθεί έστω και έμμεσα σε ανάπτυξη στρατευμάτων στο έδαφος του Ιραν. Βεβαίως η αποστολή στρατευμάτων δεν έχει ακυρωθεί, τμήματα κατευθύνονται προς το Ιράν, μαζί και η Εθνοφρουρά της Νεβάδα (?) για κάποιον περίεργο λόγο…

Ένα άλλο σημείο, κεντρικότατο στην ομιλία του Trump, ήταν η δήλωση ότι «τα στενά κάποια στιγμή θα ανοίξουν, όταν το Ιράν θα χρειαστεί τα χρήματα από τις πωλήσεις πετρελαίου».

Αυτή η εξαιρετικά προσεγμένη πρόταση, έχει πολύ βάθος. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ αποδέχεται ξεκάθαρα ότι τα στενά θα τα ανοίξει το Ιράν! Δεν θα τα ανοίξουν οι ΗΠΑ ή κάποιος άλλος. Αυτόματα αποδέχτηκε ότι το Ιράν έχει -αυτήν την στιγμή- την πρωτοβουλία στον πόλεμο. Την πρωτοβουλία δηλαδή έχει όποιος μπορεί να κλείσει και να ανοίξει τα στενά…

Και κάπως έτσι πετιούνται από το παράθυρο οι διθυραμβικές δηλώσεις: τους διαλύσαμε, τους ισοπεδώσαμε, ούτε καν μας πυροβολούν, νικήσαμε, κλπ. Αν αυτά ίσχυαν τότε τα στενά θα τα άνοιγαν οι ΗΠΑ! Αντίθετα όμως ο Trump ενημερώνει τον κόσμο ότι τα στενά θα ανοίξουν όταν το αποφασίσει το Ιράν, για λόγους οικονομικού συμφέροντος.


 
Η συνέχεια της ομιλίας του όμως, είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Είπε επί λέξει:

«οι χώρες στον κόσμο που εφοδιάζονται από τα στενά του Ορμούζ, πρέπει να φροντίσουν αυτή την δίοδο, πρέπει να την αρπάξουν και να την φροντίσουν, μπορούν να το κάνουν εύκολα, εμείς θα είμαστε βοηθοί, αλλά εκείνες πρέπει να πάρουν την πρωτοβουλία και να προστατεύσουν το πετρέλαιο που τόσο απελπισμένα χρειάζονται· σε αυτές τις χώρες λοιπόν που μέχρι τώρα αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στον αποκεφαλισμό του Ιράν, έχω να προτείνω: 1) αγοράστε πετρέλαιο από τις ΗΠΑ έχουμε πολύ και άφθονο και 2) αναπτύξτε λίγο καθυστερημένο θάρρος και πηγαίνετε στα στενά και απλά πάρτε τα, χρησιμοποιήστε τα, προστατεύστε τα»

Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Trump, πιθανότατα ορμώμενος από τον πληγωμένο ναρκισσιστικό ψυχισμό του, είναι πως κατηγορεί για έλλειψη θάρρους τους συμμάχους του και άρα για την αποτυχία των επιχειρήσεων μέχρι τώρα και ταυτόχρονα τους ζητά ξανά (?) να αναθεωρήσουν και να επέμβουν! Ο άνθρωπος που είναι γνωστός σαν «αρτίστας των συμφωνιών» μόλις αποκαθηλώθηκε! Αντί για επιχειρήματα χρησιμοποιεί μια μεσοβέζικη γλώσσα προσβολών κι απειλών για να εξασφαλίσει υποστήριξη. Ο Trump που θα τελείωνε τον πόλεμο της Ουκρανίας «σε ένα εικοσιτετράωρο» έχει αποκτήσει την νοοτροπία ζήτουλα του Ζελένσκυ!

Ας πάρουν άλλοι την πρωτοβουλία· δηλαδή εμείς αποσυρόμαστε. Ας ανοίξουν άλλοι τα στενά του Ορμούζ· δηλαδή εμείς αδυνατούμε.

Φυσικά αυτό δεν σημαίνει ταυτόχρονα πως οι ΗΠΑ υποβιβάστηκαν σε κάποια αδύναμη χώρα. Όχι φυσικά. Παραμένουν ισχυρότατη παγκόσμια δύναμις.

Ένα γεγονός που διάφοροι συνεργάτες του ΙΣΤΟΣ, έχουμε σε πολλές περιπτώσεις αρθρογραφήσει ότι έρχεται κι ότι θα το ζήσουμε στις ημέρες μας. Και τώρα το αναγγέλλει επίσημα ο Πρόεδρος των ΗΠΑ!


Ας αναλογισθούμε λίγο σε ποιους απευθύνεται ο Trump όταν ζητάει «να πάνε να αρπάξουν τα στενά».

Λογικά δεν αναφέρεται στις ευρωπαϊκές δυνάμεις. Είναι κοινό μυστικό ότι δεν έχουν την στρατιωτική ισχύ ούτε την οικονομική για να το κάνουν. Η φίλο-ΝΑΤΟική πολιτική μετά τον Β’ ΠΠ, δηλαδή η έλλειψη εθνοκεντρικής πρόνοιας και η υποταγή στα κελεύσματα των ΗΠΑ, έχει καταστήσει τις ευρωπαϊκές δυνάμεις στρατιωτικά ισχνές. Η Ευρώπη ουσιαστικά δεν απελευθερώθηκε ποτέ, μετά την λήξη του παγκοσμίου πολέμου. Ο στρατός κατοχής παρέμεινε στις βάσεις και με μεγάλους αριθμούς· απλά είναι αμερικανικός. Και είναι ακόμη εδώ.

Να σημειώσουμε πως η αντίπαλος στον Β’ ΠΠ Γερμανία, αριθμούσε τότε πληθυσμό περίπου 90 εκατομμύρια μαζί με τις προσαρτήσεις και στο ζενίθ του πολέμου έφτασε περίπου τα 15 εκατομμύρια στρατό. Σήμερα το Ιράν, αριθμεί πληθυσμό περί τα 92 εκατομμύρια και συνεπώς μπορεί οπωσδήποτε να στρατολογήσει περί τα 10 εκατομμύρια αν χρειαστεί. Και οι ευρωπαϊκές δυνάμεις δεν κατάφεραν μόνες, την νίκη στον Β’ ΠΠ. Επίσης η γεωγραφία του Ιράν είναι εξαιρετικά δύσκολη για επιτιθέμενες χερσαίες μονάδες.

Άρα η λογική λέει –και ναι, αυτό είναι εκτίμηση αλλά πιθανότατη– ότι απευθύνεται στην Κίνα!  Και βεβαίως η Κίνα έχει το στρατιωτικό δυναμικό να αντιμετωπίσει ένα τέτοιο σενάριο αλλά και την μεγάλη ανάγκη πετρελαίου, φυσικού αερίου και λιπασμάτων για την τεράστια καθημερινή παραγωγή της, που αποτελεί την κεντρική αρτηρία της οικονομίας της.

Τι κάνει λοιπόν ο Trump; Στέλνει ένα μήνυμα απελπισίας προς τον κύριο ανταγωνιστή των ΗΠΑ, την Κίνα. Της λέει, εγώ θα κάνω πίσω ή ίσως και να βοηθήσω, έλα ανέλαβε εσύ.

Ο Trump γνωρίζει ότι η κινεζική πολιτική δεν αποφασίζεται στο φτερό! Ότι υπάρχει βαθιά μελέτη και προπαρασκευή σε ότι κάνει η Κίνα. Η «Ζελένσκια» όμως απελπισία του, δεν τον αφήνει να μην κάνει μιαν ύστατη προσπάθεια να τάξει στην Κίνα τον ρόλο του «πλανητάρχη» σε μιαν καταδικασμένη ελπίδα να διασπάσει τον άξονα Ρωσίας Κίνας.


Ο λεγόμενος «δυτικός κόσμος» ουσιαστικά περιχαρακώθηκε μετά τον Β’ ΠΠ. Όλες οι χώρες άλλες λιγότερο κι άλλες περισσότερο, που αποδέχθηκαν την υποτέλεια στις ΗΠΑ, είχαν έναν βασικό άξονα στην σκέψη τους: οι ΗΠΑ θα μας προστατεύσουν.

Το ίδιο ισχύει και για τα βασίλεια του Κόλπου. Έκαναν πολλά, μα πάρα πολλά δισεκατομμύρια επενδύσεις στις ΗΠΑ, με αντάλλαγμα την προστασία, που νόμιζαν ότι και οι βάσεις τους προσφέρουν. Τελικά όμως αποδείχθηκε ότι είναι απλά αναλώσιμοι στόχοι, στον βωμό του Ισραηλινού επεκτατισμού.

Οι ΗΠΑ, ξεκίνησαν έναν πόλεμο, όπως φαίνεται παρασυρόμενες από την «ειδική» σχέση τους με το Ισραήλ και σαν ευθύ αποτέλεσμα ήταν το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ (!) μεταδίδοντας οικονομική ανέχεια σε όλους τους συμμάχους των. Αμέσως κατηγόρησαν τους συμμάχους (!!) για έλλειψη θάρρους και τους προτρέπουν να ανοίξουν τα στενά μόνοι τους…

Όπως έχω ξαναγράψει, η σύγκρουση για την αλλαγή από μονοπολικό σε πολυπολικό κόσμο, εξελίσσεται σε πεδία μαχών, οικονομικά, στρατιωτικά, διπλωματικά, αλλά είναι κυρίως μια σύγκρουση πολιτισμού.


Η αποχώρηση των ΗΠΑ από τον θώκο του «πλανητάρχη» ξεκίνησε. Δεν θα είναι καταδικαστική για τις ίδιες τις ΗΠΑ. Θα είναι όμως αργή και δύσκολη για πάρα πολλές χώρες που τις εμπιστεύθηκαν στον θρόνο αυτόν. Ας ελπίσουμε οτι, η Ευρώπη θα εκμεταλλευθεί την ιστορική στιγμή και θα αποτινάξει διαβρωμένους θεσμούς όπως  ΝΑΤΟ και Ε.Ε. και θα προχωρήσει όπως αξίζει στην πολιτιστική κληρονομιά των Ευρωπαϊκών Εθνών.

Δυστυχώς οι Αμερικανοί πολιτικοί, με την χυδαιότητα νεόπλουτου γιάνκη με τις ποδάρες πάνω στα γραφεία, νομίζουν ότι χώρες που μετρούν πολλές χιλιετίες ύπαρξης, σε αντίθεση με τα περίπου 250 χρόνια των ΗΠΑ, θα λυγίζουν μπροστά στο «Αμερικάνικο Όνειρο».

Όταν όμως αντί για όνειρο βλέπουμε εφιάλτη, τότε υπάρχει φυσική αντίδραση από τον οργανισμό, να ξυπνάμε…

ΠΗΓΗ

Κυριακή 5 Απριλίου 2026

Το κατάλαβες τώρα το χειροφίλημα στο λεβέντη;

Υπάρχουν στιγμές που μια εικόνα λέει περισσότερα από χίλιες λέξεις. Και στην ελληνική πολιτική, υπάρχουν εικόνες που συμπυκνώνουν δεκαετίες παθογενειών σε λίγα δευτερόλεπτα.

Μία από αυτές καταγράφηκε τον Δεκέμβριο του 2024, σε χριστουγεννιάτικη εκδήλωση στις Σέρρες που διοργάνωσε ο Κωνσταντίνος Αχιλλέα Καραμανλής. Εκεί, ψηφοφόροι τον υποδέχθηκαν με χειροφιλήματα, αποκαλώντας τον «λεβέντη».

Μια εικόνα που για πολλούς προκάλεσε οργή. Όχι μόνο για το πρόσωπο, αλλά για αυτό που συμβόλιζε.

Γιατί το χειροφίλημα δεν ήταν απλώς μια υπερβολή. Ήταν σύμπτωμα.

Ήταν η απόδειξη ότι για ένα κομμάτι της κοινωνίας, η πολιτική δεν είναι λογοδοσία. Είναι σχέση. Συναλλαγή. Ανταλλαγή εξυπηρετήσεων. Είναι το «να είσαι δικός μας άνθρωπος».

Και κάπως έτσι, φτάνουμε στο σήμερα.

Η εμπλοκή του ίδιου προσώπου στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έρχεται να φωτίσει ξανά αυτό που πολλοί ήθελαν να αγνοήσουν. Όχι απλώς μια προσωπική υπόθεση, αλλά έναν μηχανισμό. Ένα σύστημα όπου η πολιτική επιβίωση δεν βασίζεται στην εμπιστοσύνη, αλλά στο αλισβερίσι.

Σου βρίσκω μια δουλειά.

Σου λύνω ένα πρόβλημα.

Σε «βολεύω».

Και εσύ;

Με στηρίζεις. Με ψηφίζεις. Με υπερασπίζεσαι.

Και αν χρειαστεί, μου φιλάς και το χέρι.

Αυτή είναι η άβολη αλήθεια.

Δεν είναι μόνο οι πολιτικοί. Είναι και οι πολίτες που αποδέχονται — ή και αναζητούν — αυτή τη σχέση. Που μετρούν την πολιτική με το προσωπικό τους όφελος και όχι με το συλλογικό καλό. Που θυμώνουν λιγότερο με μια τραγωδία και περισσότερο με το αν «ο δικός τους» θα χάσει τη θέση του.

Το χειροφίλημα, λοιπόν, δεν ήταν γραφικό. Ήταν αποκαλυπτικό.

Ήταν η εικόνα μιας κοινωνίας που έχει μάθει να ζει με το λίγο, αρκεί να είναι προσωπικό. Που συγχωρεί εύκολα, αρκεί να εξυπηρετείται. Που ξεχνά γρήγορα, όταν το σύστημα συνεχίζει να δουλεύει — έστω και στρεβλά — προς όφελός της.

Και έτσι, η σήψη δεν είναι κάτι αφηρημένο. Δεν είναι μόνο «εκεί έξω». Είναι μέσα στη σχέση που έχουμε χτίσει με την πολιτική. Μέσα στις προσδοκίες μας. Στις ανοχές μας.

Το ερώτημα, τελικά, δεν είναι τι έκανε ο πολιτικός.

Το ερώτημα είναι:

Tο κατάλαβες τώρα το χειροφίλημα του λεβέντη;

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Μαργαρίτης Σχοινάς: Μπλεγμένος με το Qatargate ο νέος υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης – Τοποθετήθηκε για να διαπραγματευτεί τα τεράστια πρόστιμα που έρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Η επιλογή του πρωθυπουργού για το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης είναι ο Μαργαρίτης Σχοινάς και πλέον ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας αναρωτιέται ποιος είναι ο λόγος της επιλογής του συγκεκριμένου προσώπου για το συγκεκριμένο υπουργείο.

Όσο και να ψάξετε δεν θα βρείτε τίποτε κοινό που συνδέει το χωράφι, το όργωμα, το τρακτέρ, τα πρόβατα και γενικότερα τις αγροτικές εργασίες-καλλιέργειες με τον ατσαλάκωτο Μαργαρίτη Σχοινά.

Όλες η απορίες λύθηκαν μέχρι τη στιγμή χτύπησε το τηλέφωνο  και μας τα έλυσε όλα.

Ο Μητσοτάκης βάζει τον (μπλεγμένο με το Qatargate) Μαργαρίτη Σχοινά υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης να διαπραγματευτεί με τους γνωστούς του Βρυξελλιώτες τα τεράστια πρόστιμα που θα μας βάλουν για τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Και συμπλήρωσε:

Και τό πάρτι συνεχίζεται η μόνη σχέση που έχει με την αγροτική ανάπτυξη είναι τα συμφέροντα τα πολυεθνικών.

Αυτό ειπώθηκε και έτσι κουμπώνουν όλα.

Πηγή: www.voicenews.gr

Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος: «Ειλικρινέστατος και ευθύς ο Τσίπρας»!

Έκπληξη προκάλεσε η «πολιτική» παρέμβαση του Αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου στην προχθεσινή συνέντευξη που έδωσε στον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου και τα εγκωμιαστικά σχόλιά του προς τον Αλέξη Τσίπρα, τον οποίο χαρακτήρισε «Ειλικρινέστατο, ευθύ και όχι ψεύτη», «άνθρωπο με ωραίες σκέψεις και ωραία σχέδια» (SIC!).

Βλ. https://www.facebook.com/watch/?v=2415683425540319

Ας μας εξηγήσει ο κατά τα άλλα «μουγκός» Ιεράρχης, αλλά λαλίστατος όσον αφορά τον Τσίπρα και την κυβέρνηση «Πρώτη φορά Αριστερά», πότε ο Τσίπρας υπήρξε «ειλικρινής και ευθύς»;

  • Όταν διαβεβαίωνε τον ελληνικό λαό ότι «θα σχίσει τα μνημόνια με ένα άρθρο και ένα νόμο»;
  • Όταν έλεγε σε ομιλίες του «Εμείς θα βαράμε το νταούλι και οι αγορές θα χορεύουν. Δεν θα παίζουν αυτοί τον ζουρνά για να χορεύουμε εμείς σε όποιον σκοπό αυτές θέλουνε. Θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη» και τελικά κατάφερε να «χορέψει όλη η χώρα στο ταψί»;
  • Όταν διαβεβαίωνε την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και περιστολή Δημοσίου;
  • Όταν υπόσχονταν την επαναφορά του Δώρου Χριστουγέννων προς τους μισθωτούς και συνταξιούχους;
  • Όταν στο δημοψήφισμα του Ιουλίου 2015 μετέτρεψε το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού (ποσοστό 61,3%) σε «ΝΑΙ» και οδήγησε τη χώρα στο τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο;
  • Όταν στελέχη της κυβέρνησής του δήλωναν κατηγορηματικά στα ΜΜΕ ότι δεν θα υπάρξει θέμα επιβολής ελέγχων στην κίνηση κεφαλαίων, παρά τις προειδοποιήσεις των τραπεζών και των οικονομικών αναλυτών; Λίγες μόλις μέρες αργότερα έκλεισαν όλες οι τράπεζες και ο Τσίπρας με τηλεοπτικό διάγγελμα διαβεβαίωνε τους Έλληνες ότι θα διαρκούσαν λίγες μέρες, καλώντας τους παράλληλα να κρατήσουν την ψυχραιμία τους. Οι περισσότεροι θα θυμούνται τις ατέλειωτες ουρές και ταλαιπωρίες έξω από τα ΑΤΜ το καλοκαίρι του 2015. Να σημειώσουμε ότι τα capitalcontrol επιβλήθηκαν με ΠΔ  και όχι με τη διαδικασία της ψηφοφορίας στο κοινοβούλιο, όταν ο Τσίπρας, με τον ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση, υποσχόταν ότι θα τηρούσε κατά γράμμα το Σύνταγμα και δεν θα κυβερνούσε με προεδρικά διατάγματα.
  • Όταν διαβεβαίωνε κατηγορηματικά τη μη διεξαγωγή εκλογών τον Αύγουστο του 2015, ενώ  λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος ο Τσίπρας ανακοίνωνε από την τηλεόραση την παραίτησή του και τη διενέργεια πρόωρων εκλογών;

Αμέτρητες ήταν οι πολιτικές υποσχέσεις, δηλώσεις και δεσμεύσεις του Τσίπρα που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ, καθώς και οι «κωλοτούμπες» του.

Από τα «go back, Κυρία  Μέρκελ, go back, κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης» τον ακούσαμε να λέει  σε συνέντευξη στον ΑΝΤ1 για την πρώην Γερμανίδα Καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ: «Είναι μια πολιτικός που έχει συναίσθηση της ευθύνης και παρ' ότι είναι στο κεντροδεξιό κόμμα, είναι ανοιχτόμυαλη, όπως φάνηκε από τη στάση της στο προσφυγικό».

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του συριζαίου πρωθυπουργού στις Η.Π.Α. τον Οκτώβριο του 2017, αν και ο Τσίπρας στην Ελλάδα εμφανιζόταν ως ο σφοδρότερος πολέμιος του «ακροδεξιού» Ντόναλντ Τραμπ, επικρίνοντας την πολιτική του, στη γεμάτη δουλοπρέπεια ομιλία του στην Ουάσινγκτον ενώπιον του Αμερικανού προέδρου, ο οσφυοκάμπτης Τσίπρας, είχε πει μεταξύ άλλων: «Διαπίστωσα από τη συνάντηση που είχα με τον Πρόεδρο ότι η προσέγγιση του στα πράγματα και ο τρόπος με τον οποία αντιμετωπίζει την πολιτική ορισμένες φορές μπορεί να μοιάζει διαβολικός, αλλά γίνεται για καλό. Οι ΗΠΑ είναι μια εξαιρετικά σημαντική δύναμη και οι δυνατότητες τους να παρέμβουν για το καλό είναι εξαιρετικά σημαντικές…».

Θα πρέπει να τονιστεί το γεγονός ότι η συνέντευξη του προκαθήμενου της Εκκλησίας της Ελλάδας προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση, γιατί μέχρι τώρα ο Ιωάννης Λιάπης, απέφευγε συστηματικά να εκφράζει απόψεις και να παίρνει θέσεις για σημαντικά πολιτικά, κοινωνικά, ακόμη και εκκλησιαστικά θέματα (π.χ. Συμφωνία των Πρεσπών, γάμοι ομοφυλοφίλων, διαφθορά πολιτικών κ.λπ.) και αρκείτο σε δηλώσεις όπως «αυτά είναι θέματα της πολιτείας, εγώ θα τα λύσω;»

Καιρός είναι οι Έλληνες ψηφοφόροι (από τους οποίους πολλοί, δυστυχώς, διαθέτουν ελάχιστη κρίση και μνήμη) να βροντοφωνάξουν προς στον «αλητάμπουρα» και «τσογλάνι» (σύμφωνα με τους χαρακτηρισμούς των Πάγκαλου & Τζήμερου) Αλέξη Τσίπρα που επιχειρεί ξανά να «σώσει» τη χώρα από τη διεφθαρμένη κυβέρνηση της ΝΔ: GO BACK Mr. TSIPRAS!