Παρασκευή 22 Μαΐου 2026

Ελλάδα 0.0: Από την οσμή μέχρι την εξουσία, όλα παραμένουν… άλυτα

Άλυτο παραμένει το μυστήριο της οσμής στα νότια προάστια της Αττικής, άλυτο και το μυστήριο με το θαλάσσιο ουκρανικό drone, άλυτο και το μυστήριο με το ποιος σηκώνει το τριψήφιο τηλέφωνο στο Μαξίμου, εκτός του Πίνατ, άλυτο και το μυστήριο με τις υποκλοπές. Πολλά άλυτα μαζεύτηκαν…

Λες ότι ο Άδωνις είναι ο χειρότερος υπουργός Υγείας που πέρασε και πετιούνται οι δεξιοί κόπανοι ότι είναι ο καλύτερος. Λες για τη Μενδώνη ότι είναι η χειρότερη στον Πολιτισμό και πετιούνται ξανά, είναι η καλύτερη. Μιλάμε για άλλη φάρα, για ηλίθια κομματόσκυλα ως το μεδούλι.

Ξενιστής: Παράσιτο που εμφανίζεται, ζει, τρέφεται και αναπτύσσεται σε βάρος άλλου οργανισμού. Συμβαίνει και με τους ανθρώπους, στην Ελλάδα το λένε Μητσοτάκη.

Και εις… σανότερα!

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Cérémonie d'hommage à Dominique Venner (VIDEO)

 

Ευτυχισμένοι, πάμπτωχοι στην Ελλάδα!

  

Παραληρηματική η «ανάλυση» του υπουργού Υγείας Σπυράδωνη Γεωργιάδη, που απεφάνθη ότι σ’ έναν Έλληνα και δη Αθηναίο, που τυγχάνει πάμπτωχος, αν δηλώσει δυστυχισμένος θα πρέπει να «του κάνει μήνυση η ανθρωπότητα»

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Αποσύρονται τα προϊόντα καννάβεως από τα περίπτερα, αλλά, δεν γίνεται, κάποια άλλη ουσία κυκλοφορεί εις τας Αθήνας και προκαλεί κύματα οργιαστικής ευωχίας (για να μη σας πω κι ευτυχίας και με θεωρήσετε υπερβολικό) σε όσους τη λαμβάνουν.

Μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί η πρόσφατη παραληρηματική «ανάλυση» του υπουργού Υγείας Σπυράδωνη Γεωργιάδη. Εμφανίστηκε αυτός ο άνθρωπος (ακόμα να του περάσει η πολυετής χαρά που κατόρθωσε να γίνει υπουργός) στη διαδικτυακή εκπομπή «Thats men talks», του ηθοποιού Μάνου Πιντζή, και απεφάνθη ότι σ’ έναν Έλληνα και δη Αθηναίο, που τυγχάνει πάμπτωχος, αν δηλώσει δυστυχισμένος θα πρέπει να «του κάνει μήνυση η ανθρωπότητα».

Η τεκμηρίωση του υπουργικού σκεπτικού δεν θα γινόταν δεκτή ούτε σε βιντεοκωμωδία της πυρκαγιάς τύπου «Ο Ταμτάκος στο Ναυτικό». Μασουλώντας (ξανά) αρκετές ντουζίνες λέξεις ισχυρίστηκε: «Ζεις στην Ελλάδα. Σ’ αυτήν εδώ τη χώρα. Εγώ σου λέω ότι είσαι πάμπτωχος, ρε παιδάκι μου. Είσαι αυτό που λέμε “στα όρια της φτώχειας”, στην Ελλάδα. Κι είσαι στην Αθήνα. Κι έχεις δίπλα σου το Φάληρο, να πας να κάνεις μπάνιο στη θάλασσα τζάμπα. Να μπεις στο λεωφορείο (διάφορες ακατάληπτες λέξεις) τζάμπα. Να μπεις στο νοσοκομείο τζάμπα.

Κι είσαι όλη τη μέρα και λες: “Πόσο δυστυχισμένος είμαι; Πόσο χάλια είναι η Ελλάδα; Πόσο δεν μ’ αρέσει το ΕΣΥ… Πόσο δεν μ’ αρέσει το ένα. Πόσο χάλια (διάφορες ακατάληπτες λέξεις)”. Κάτσε, ρε! Ο άλλος έχει τους πυραύλους στο κεφάλι του και λέει ότι είναι ευτυχισμένος. […] Δεν γίνεται να ζούμε στην Ελλάδα και να λέμε ότι είμαστε δυστυχισμένοι. Πρέπει να μας κάνει μήνυση η ανθρωπότητα. Δεν μας αξίζει αυτή η χώρα. Δεν μπορείς να είσαι στην Ελλάδα και να είσαι δυστυχισμένος. Δεν γίνεται. […] Πάμπτωχος, ρε παιδί μου, να είσαι. Ανοίγεις το μπαλκόνι σου και τον βλέπεις τον ήλιο να αστράφτει!».

Κάποιος να του πει αυτού του απίθανου τύπου ότι οι πάμπτωχοι, που δεν έχουν να πληρώσουν για το φαγητό τους, για το ηλεκτρικό ρεύμα και την παροχή ύδατος στις οικίες τους, τον ΕΝΦΙΑ κι ένα σωρό άλλα κερατόσημα που εφευρίσκει το κράτος για να συντηρεί αδηφάγα πολιτικά παράσιτα, δεν έχουν διάθεση να πάνε για θαλάσσιο μπάνιο που είναι τζάμπα κι ύστερα σε λεωφορείο (που δεν είναι τζάμπα) για να πάνε στο νοσοκομείο. Οι πάμπτωχοι πολύ σύντομα καταλήγουν στα νεκροταφεία, διότι το σαράκι της ανημπόριας τους εγγράφει στο ΚΚΕ (όχι στο κόμμα αλλά σε τριάδα νοσημάτων. Το -ιατρικής σύλληψης- αρκτικόλεξο της τριάδας είναι Καρκίνος, Καρδιά, Εγκεφαλικό).

Επίσης, αν πάρουμε στα σοβαρά όσα λέει ο Σπυράδωνις (που δεν το συνηθίζουμε), ενδέχεται να πιστέψουμε πως ο ίδιος αν μείνει χωρίς σεντ θα είναι όσο χαρούμενος δείχνει και τώρα. Θα ανοίγει το μπαλκόνι του, θα βλέπει τον ήλιο και θα ενθουσιάζεται. Αν, όμως, όπως πολλοί πάμπτωχοι, δεν έχει καν μπαλκόνι αλλά είναι άστεγος και ζει σε παγκάκι ή σε ρυπαρό, γεμάτο βρομιές και κατσαρίδες υπόγειο στην πλατεία Αμερικής – Αφρικής; Πάλι χαρούμενος θα είναι;

Επίσης, να σημειώσουμε ότι ίσως και να υπάρχουν κάποιοι με «πυραύλους πάνω από το κεφάλι τους» που δηλώνουν ευτυχισμένοι. Άλλο να έχεις πυραύλους πάνω από το κεφάλι σου κι άλλο… βλήματα που αρλουμπολογούν ακατάπαυστα. Τέλος, πρέπει να επισημανθεί και η προοικονομία των δηλώσεων Γεωργιάδη. Οσονούπω έρχεται κι άλλη πτωχοποίηση και δεν πρέπει να δηλώνουμε δυστυχισμένοι.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Πέμπτη 21 Μαΐου 2026

Dominique Venner – 21 Μαΐου 2013 | VIDEO

Πριν δεκατρία χρόνο, την 21η Μαΐου του 2013, ο Γάλλος εθνικιστής ιστορικός και διανοητής Dominique Venner έβαλε τέρμα στη ζωή του στον Καθεδρικό Ναό της Notre–Dame με μια σφαίρα στο στόμα, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την παρακμή και τον εξισλαμισμό της γαλλικής κοινωνίας, μια διαδικασία που όπως πίστευε, θα συντελέσει με καταστροφικό τρόπο  στην εξαφάνιση των παραδοσιακών αξιών της Ευρώπης. Στην επιστολή που άφησε εξηγούσε τους λόγους της εθελούσιας θυσίας του:

«Είμαι σώματι και πνεύματι υγιής και γεμάτος από την αγάπη της γυναίκας μου και των παιδιών μου. Αγαπώ τη ζωή και δεν περιμένω τίποτα πέρα απ’ αυτήν,  παρέχων την διαιώνιση της φυλής και του πνεύματός μου. Ωστόσο, στο δειλινό αυτής της ζωής, μπροστά στους τεράστιους κινδύνους για την γαλλική και ευρωπαϊκή μου πατρίδα, αισθάνομαι το καθήκον να δράσω όσο έχω ακόμα τη δύναμη. Αισθάνομαι αναγκαίο το να θυσιαστώ για να σταματήσει ο λήθαργος που μας βαραίνει. Προσφέρω ότι απομένει απ’ τη ζωή μου, στοχεύοντας σε μια διαμαρτυρία και μια θεμελίωση. Διαλέγω ένα εξαιρετικά συμβολικό μέρος, τον καθεδρικό της Παναγίας των Παρισίων, τον οποίο σέβομαι και θαυμάζω, αυτόν ο οποίος χτίστηκε από την ευφυΐα των προγόνων μου πάνω σε αρχαιότερους λατρευτικούς τόπους και που θυμίζει την πανάρχαια καταγωγή μας.

Τη στιγμή που τόσοι και τόσοι άνθρωποι γίνονται δούλοι της ζωής τους, η χειρονομία μου ενσαρκώνει μια ηθική της θέλησης. Αυτοκτονώ προκειμένου να αφυπνίσω τις κοιμισμένες συνειδήσεις. Εξεγείρομαι ενάντια στη μοιρολατρία. Εξεγείρομαι ενάντια στα ψυχικά δηλητήρια και ενάντια στις ασυγκράτητες ατομικές επιθυμίες που καταστρέφουν τα ταυτοτικά μας ερείσματα και κυρίως της οικογένειας, ενδόμυχης βάσης του υπερχιλιετούς πολιτισμού μας. Ενώ υπερασπίζομαι την ταυτότητα όλων των λαών στον τόπο τους, εξεγείρομαι επίσης ενάντια στο έγκλημα που στοχεύει στην αντικατάσταση των πληθυσμών μας.

Δεδομένου ότι ο κυρίαρχος λόγος δεν δύναται να βγει από τα τοξικά του διφορούμενα, οι Ευρωπαίοι είναι αυτοί που πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Με την έλλειψη μιας ταυτοτικής θρησκείας, με την οποία θα μπορούσαμε να δεθούμε, μοιραζόμαστε τουλάχιστον από την εποχή του Ομήρου μιαν ιδιαίτερη μνήμη, κατάθεση όλων αυτών των αξιών πάνω στις οποίες θα πρέπει να θεμελιωθεί η μελλοντική μας (θρησκεία) σε ρήξη με την μεταφυσική του απεριορίστου, ολέθρια πηγή όλων των σύγχρονων παρεκτροπών.

Ζητώ συγγνώμη εκ των προτέρων από όλους αυτούς που ο θάνατός μου θα τους κάνει να υποφέρουν, πρώτα απ’ όλα στη γυναίκα μου, στα παιδιά μου, στα εγγόνια μου, όπως και από τους φίλους μου και τους έμπιστους μου. Όμως, όταν το σοκ της οδύνης θα έχει καταλαγιάσει, δεν αμφιβάλω καθόλου ότι και οι μεν και οι δε θα κατανοήσουν την έννοια της χειρονομίας μου και θα μετουσιώσουν τον πόνο τους σε υπερηφάνεια. Τους εύχομαι να καταφέρουν να διαρκέσουν. Θα βρουν στα πρόσφατα γραφόμενα μου το προοίμιο και την εξήγηση της χειρονομίας μου»

«Χρειάζονται νέες χειρονομίες, εντυπωσιακές και συμβολικές, που θα μας βγάλουν από την υπνηλία, θα ταρακουνήσουν τις αναισθητοποιημένες συνειδήσεις μας και θα αφυπνίσουν τη μνήμη της καταγωγής μας….Μπαίνουμε σε μια εποχή όπου τα λόγια πρέπει να υποστηρίζονται από έργα» 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Dominique Venner (16 Απριλίου 1935 – 21 Μαΐου 2013)

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Γιατί δεν δηλώνουμε αντιφασίστες

Μία απάντηση σε κάποιους κάποτε εθνικιστές, που κλαίγονται ότι δεν είναι φασίστες, ελπίζοντας σε μια θέση στη σάπια “δημοκρατία”.

Στην Ελλάδα ο Εθνικός Στρατός ήταν ο νικητής απέναντι στην κομμουνιστική ανταρσία. Από την πολιτική δειλία, όμως, και την ηττοπάθεια των φιλελεύθερων όλοι οι λεγόμενοι δεξιοί εντός και εκτός εισαγωγικών το πρώτο που δηλώνουν είναι ότι δεν είναι φασίστες, ναζιστές κ.λπ. Εμείς αυτό δεν το λέμε γιατί δεν έχουμε νικηθεί ιδεολογικά και πολιτικά από την αριστερά για να απολογούμαστε.

Επιπλέον, για να μιλήσουμε ουσιαστικά στον μεσοπόλεμο υπήρχαν τρία πολιτεύματα. Τα δημοκρατικά, το κομμουνιστικό και τα εθνικιστικά. Μέσα στα εθνικιστικά (ή “φασιστικά” εάν θέλετε) ήταν και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Σε άλλο κείμενο θα αναφερθούμε στις ουσιώδεις διαφορές Μεταξά και του Αγγλόφιλου και εβραιόφιλου Γεωργίου…

Οι δημοκράτες θέλουν όλο τον πατριωτισμό δικό τους, ακόμη και τον Μεταξά. ΟΜΩΣ ο Μεταξάς δεν ήταν δημοκράτης. Απόδειξη για αυτό ότι θεωρούσε “κακό μέγα” και “πληγή” τον κοινοβουλευτισμό. Τον θέλετε ακόμη δημοκράτες; Και το έλεγε αυτό σε συνέντευξη στην επίσημη εφημερίδα του Ναζιστικού κόμματος. Συγκεκριμένα στην εφημερίδα της Γερμανίας του μεσοπολέμου «Λαϊκός Παρατηρητής», που ήταν το επίσημο όργανο του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος, ο Ιωάννης Μεταξάς δήλωνε λίγες μόλις ημέρες μετά την 4η Αυγούστου 1936: «Είχον αναγνωρίσει ήδη από πολλού την πληγήν του κοινοβουλευτισμού ως ένα μέγα κακόν και επεδίωκον μίαν ενίσχυσιν της κρατικής εξουσίας. Αλλά δια την πλήρη μεταρρύθμισιν του Κράτους ήθελον ν’ αναμείνω την απόλυτον ανάγκην προς τούτο. Η ανάγκη αύτη ενεφανίσθη την εσπέραν της 3ης Αυγούστου.»

Όταν ξέσπασε ο πόλεμος στην αρχή ακόμη είδε την ουσία του πολέμου γράφοντας στο ημερολόγιο του ότι οι Εβραίοι δίδουν το κτύπημα κατά της Γερμανίας: «4 Οκτωβρίου 1939, Ειρήνη άραγε; Πολύ αμφιβάλλω. Οι Εβραίοι δίδουν το κτύπημα κατά της Γερμανίας.”

Στη συνέχεια σε άλλο του κείμενο αποκαλεί λαϊκώτατα κράτη τα φασιστικά και χιτλερικά καθεστώτα και γράφει σχετικά: «Τέτοια κράτη μπορεί να είναι λαϊκώτατα, και να κυριαρχή μέσα σε αυτά το καθαρό λαϊκά συμφέρον. Αλλά ο Καπιταλισμός τα ονομάζει τυραννίες, φασιστικές, χιτλερικές κλπ – ονομάζει δε Δημοκρατίες, παίζοντας με την λέξι, τα κράτη που στο σύστημά τους επικρατεί αυτός. Και ξεγελάει το μικρό κόσμο με τις λέξεις. Την κυριαρχία του την ονομάζει Δημοκρατία.»

Όσοι λοιπόν κάποτε εθνικιστές θέλουν να κλαίγονται και λένε ότι δεν είναι φασίστες και ναζί, ελπίζοντας σε μια θέση σε αυτή τη σάπια δημοκρατία, καλή επιτυχία! Η προσωπική τους τύχη δε μας αφορά!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com