TourdeForce - LNLB

Η Ελλάδα των εξαγγελιών και η Ελλάδα της καθημερινότητας

 

Η Ελλάδα σήμερα δεν χρειάζεται άλλες εξαγγελίες. Χρειάζεται μια καθαρή, ειλικρινή αποτύπωση της πραγματικότητας.

Υπάρχει μια απόσταση που μεγαλώνει διαρκώς ανάμεσα στην πολιτική εικόνα της χώρας και στην καθημερινή ζωή των πολιτών. Και αυτή η απόσταση δεν είναι θεωρητική, είναι χειροπιαστή.

Στην Ελλάδα του σήμερα, άλλο ανακοινώνεται και άλλο βιώνεται και εκεί φαίνεται η πραγματική πολιτική, πολύ πιο καθαρά από οποιοδήποτε δελτίο τύπου.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δύο εικόνες που δεν συναντιούνται εύκολα.

Η πρώτη είναι η Ελλάδα των εξαγγελιών. Εκεί όπου ανακοινώνονται μέτρα για το δημογραφικό, για τη στήριξη της οικογένειας, για την αναζωογόνηση της υπαίθρου, για την ενίσχυση του πρωτογενούς τομέα. Εκεί όπου παρουσιάζονται φορολογικές ελαφρύνσεις, κίνητρα για νέους γονείς, και πολιτικές που υπόσχονται ότι η χώρα θα ξαναβρεί την ισορροπία της κ.λπ.

Η δεύτερη είναι η Ελλάδα της καθημερινότητας. Και εκεί τα πράγματα είναι πιο σκληρά.

Τα χωριά αδειάζουν, σπίτια μένουν κλειστά, σχολεία κλείνουν από έλλειψη παιδιών και η περιφέρεια γερνάει αθόρυβα, χωρίς φανφάρες, χωρίς ανακοινώσεις. Οι νέοι φεύγουν προς τα μεγάλα αστικά κέντρα ή στο εξωτερικό, όχι μόνο για οικονομικούς λόγους αλλά και για τις συνθήκες διαβίωσης.  

Και όσοι μένουν, ζουν με μια συνεχόμενη πίεση. Ενοίκια που ανεβαίνουν, λογαριασμοί που δεν περιμένουν, και εισοδήματα που τελειώνουν πριν τελειώσει ο μήνας.

Το δημογραφικό δεν είναι πλέον μία θεωρία, αλλά η ζοφερή εικόνα του σήμερα. 

Είναι τα ερειπωμένα σχολεία, το χωριό που κάποτε είχε ζωή, τα νέα ζευγάρια που σκέφτονται όχι αν θέλουν παιδιά, αλλά αν μπορούν να τα μεγαλώσουν με αξιοπρέπεια.

Την ίδια στιγμή, η παραγωγή της χώρας πιέζεται. Ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα κόστος που ανεβαίνει διαρκώς και μια αβεβαιότητα που γίνεται μόνιμη κατάσταση. Η ελληνική γη, αντί να ενισχύεται, δείχνει να αποδυναμώνεται και μια χώρα που δεν στηρίζει την παραγωγή της, αργά ή γρήγορα χάνει την αυτοδυναμία της.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, εμφανίζονται συνεχώς νέες “λύσεις” για την καθημερινότητα. Ψηφιακές εφαρμογές, πλατφόρμες, εργαλεία σύγκρισης τιμών, που υπόσχονται να βοηθήσουν τον πολίτη να αντιμετωπίσει την ακρίβεια.

Πρόσφατα, μάλιστα, παρουσιάστηκε και εφαρμογή σύγκρισης τιμών σούπερ μάρκετ, η οποία προβλήθηκε και από την πολιτική ηγεσία ως μέσο ανακούφισης. Η λογική είναι απλή, ο πολίτης να βρίσκει πού είναι φθηνότερα τα προϊόντα και να οργανώνει ανάλογα τις αγορές του.

Όμως εδώ γεννιέται ένα απλό, σχεδόν αυτονόητο ερώτημα.

Όταν το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι το εισόδημα δεν επαρκεί, πόσο βοηθάει μια εφαρμογή που σου λέει πού να ψωνίσεις φθηνότερα;

Επί της ουσίας, ζητάνε από τον Έλληνα να διαχειριστεί την φτώχεια του. Αντί να δίνουν λύσεις, μας γεμίζουν με εφαρμογές. 

Και κάπου εδώ αρχίζει να μεγαλώνει το χάσμα ανάμεσα στην πολιτική εικόνα και στην κοινωνική πραγματικότητα. Από τη μία πλευρά, μια μαγική εικόνα εκσυγχρονισμού που μας προβάλλουν και από την άλλη, η πραγματικότητα, τον Έλληνα να μετράει τα ευρώ αν φτάνουν στο ταμείο.

Αυτό όμως που βαθαίνει ακόμη περισσότερο την απόσταση μεταξύ των πολιτικών και του λαού είναι η εμπιστοσύνη που δεν υφίσταται πια.

Γιατί όλο και περισσότερο, υπάρχει η αίσθηση ότι οι αποφάσεις δεν απευθύνονται στον Ελληνικό λαό, αλλά στα αφεντικά της Ε.Ε. Ο πολιτικός λόγος συχνά κινείται περισσότερο για να κερδίσουν εντυπώσεις και λιγότερο προς την ουσία της καθημερινής ανάγκης.

Και μέσα σε αυτό το κλίμα, γεννιέται και κάτι ακόμη πιο βαθύ, η προσμονή για τον “επόμενο ηγετίσκο που θα τα αλλάξει όλα”.

Αυτή η συνεχής αναμονή ενός νέου ηγέτη, μιας νέας λύσης, μιας νέας αρχής, που όμως ποτέ δεν μεταφράζεται σε πραγματική αλλαγή από τη βάση.

Αυτή η προσμονή, όσο κι αν φαίνεται ελπιδοφόρα, ίσως να λειτουργεί τελικά και σαν παγίδα. Γιατί κρατά την κοινωνία σε στάση αναμονής, αντί να τη σπρώχνει σε απαίτηση και ενεργή συμμετοχή.

Ο Ελληνικός λαός κατάντησε σαν την ανύπαντρη γεροντοκόρη που είναι απελπιστικά διαθέσιμη.  

Και μέσα σε αυτή την απελπισία της, πιστεύει σε ψέματα και πολιτικά είδωλα, γιατί έχει ανάγκη από ένα όμορφο ψέμα. Γιατί η αλήθεια είναι σκληρή και μία. Εάν ο ελληνικός λαός δεν απαιτήσει και δεν αγωνιστεί για το μέλλον που του κλέψανε, το μόνο που κάνει, είναι να ανακυκλώνει το πολιτικό σύστημα μαζί με τα σκουπίδια του. 

Έτσι, η Ελλάδα μας, παραμένει ανάμεσα σε δύο κόσμους. Σε αυτόν που σχεδιάζεται και σε αυτόν που βιώνεται.

Και όσο αυτοί οι δύο κόσμοι δεν συναντιούνται, το πρόβλημα είναι βαθύτερο από το οικονομικό ή το δημογραφικό.

Στο τέλος της ημέρας, ο Ελληνικός λαός δεν ζει με τις προθέσεις αλλά με το αποτέλεσμα.

Δήμου Μαρία για τον Ε.Π.Κ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 21.6.2026

Συστηματική σεξουαλική κακοποίηση παιδιών υπό την κάλυψη της Βρετανικής Κυβέρνησης!

Έντονες πολιτικές και κοινωνικές αναταράξεις προκαλεί στο Ηνωμένο Βασίλειο η δημοσιοποίηση της έκθεσης που παρουσίασε ο ηγέτης του Restore Britain, Rupert Lowe, με τίτλο «Rape Gang Inquiry Report», η οποία περιγράφει εκτεταμένο δίκτυο οργανωμένων υποθέσεων σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων που φέρεται να εκτείνεται σε πολλές περιοχές της χώρας.

Η έκθεση, που βασίζεται σε δικαστικά αρχεία, τοπικές έρευνες και καταθέσεις μαρτύρων, κάνει λόγο για «συστημικό και επαναλαμβανόμενο μοτίβο οργανωμένης σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών».

Παράλληλα υποστηρίζει ότι οι υποθέσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά, αλλά μέρος ενός ευρύτερου φαινομένου που εξελισσόταν επί δεκαετίες με τους δράστες να είναι κατά κύριο λόγο «άνδρες Ασιατικής καταγωγής» (τουτέστιν Πακιστανοί).

Στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης βρίσκεται η εκτίμηση της έκθεσης έως και 250.000 πιθανών θυμάτων σε βάθος χρόνου, αριθμός που προέρχεται από συνδυαστικές αναφορές παλαιότερων πορισμάτων και κοινοβουλευτικών τοποθετήσεων, όπως αυτή του Λόρδου Pearson του Rannoch το 2019.

Η έκθεση επικαλείται επίσης παλαιότερες έρευνες, όπως το Jay Report (Rotherham) και την έρευνα στο Telford, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε «συστηματική υποεκτίμηση της έκτασης του προβλήματος». Στην ουσία πρόκειται για ένα τεράστιο σκάνδαλο συγκάλυψης όπου οι οργανωμένοι βιαστές και παιδεραστές έχαιραν ασυλίας ελέω αντιρατσισμού!

Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε η δημόσια τοποθέτηση του Elon Musk, ο οποίος, μέσω ανάρτησής του στην πλατφόρμα X, φέρεται να συμφώνησε με εκκλήσεις για «δίκες τύπου Νυρεμβέργης» για τους υπεύθυνους και όσους, όπως αναφέρεται, ενδέχεται να συγκάλυψαν τις υποθέσεις.

Αυτήν την άθλια και ανήθικη κοινωνία έφεραν επάνω στα ερείπια της Ευρώπης στους λαούς οι “καλοί” του πολέμου, οι νικητές του 1945.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ανδρέας Παπανδρέου: Ο απών «ήρωας»

Παναγιώτης Λιάκος

Στις 23 Ιουνίου 2026 συμπληρώθηκαν 30 έτη από την εκδημία του Ανδρέα Παπανδρέου. Παρουσιάζεται από τους «οπαδούς» του (πολλοί εκ των οποίων ανακάλυψαν στον «σοσιαλισμό» τη χήνα με τα χρυσά αβγά) κάτι ανάμεσα σε Κατσαντώνη και τον Περικλή, τον υιό του Ξανθίππου. Ήρωας, δηλαδή, και πολιτική διάνοια. Για να είναι ήρωας πρέπει κάπου να πολέμησε, σε κάποιο πεδίο της τιμής να διακρίθηκε.

Αναζητώντας τις μάχες του Παπανδρέου και τα εχθρικά βόλια που μάτωσαν τα αντρειωμένα στήθια του, μπορεί να απογοητευτείς, διότι δεν θα τα βρεις. Δεν πολέμησε στο αλβανικό μέτωπο, παρόλο που ήταν σε ηλικία στράτευσης (γεννήθηκε το 1919). Είχε ήδη φύγει από την Ελλάδα το 1939, μετά τη σύλληψή του από το καθεστώς Μεταξά για την πολιτική του δράση, και τους μήνες που θερίζονταν σαν τα στάχυα οι Ελληνες φαντάροι από τα εχθρικά πολυβόλα εκείνος βρισκόταν στις Ηνωμένες Πολιτείες για σπουδές στο Χάρβαρντ. Για να φύγει, μάλιστα, από την Ελλάδα, με γενναιότατο τρόπο και άκαμπτο φρόνημα, υπέγραψε δήλωση μετανοίας (ή δήλωση νομιμοφροσύνης προς το καθεστώς του Ιωάννη Μεταξά).

Τι έκανε στην Κατοχή ο Ανδρέας; Παρέμεινε στις ΗΠΑ καθ’ όλη τη διάρκεια της Κατοχής. Το 1943 ολοκλήρωσε το διδακτορικό του και στη συνέχεια κατατάχθηκε εθελοντικά στο αμερικανικό ναυτικό. Υπηρέτησε κυρίως ως… νοσοκόμος (pharmacist’s mate) και παράλληλα χρησιμοποιούσε μαθηματικά και στατιστικά μοντέλα για να υπολογίσει τη φθορά, την αντοχή και το προσδόκιμο ζωής των πολεμικών πλοίων. Μιλάμε για τεράστιους κινδύνους. Ξέρετε πόσο εύκολα μπορεί να τρυπήσει κανείς το δάχτυλό του αν παίζει με καλοξυσμένο μολύβι;

Πάντως, η θητεία του στο αμερικανικό ναυτικό και οι εν γένει επιδόσεις του στην υπηρεσία της αστερόεσσας του έδωσαν τη δυνατότητα να λάβει την αμερικανική υπηκοότητα το 1944 (αυτό κι αν αποδείχθηκε κίνηση… ματ). Και επί χούντας αντίσταση από απόσταση ασφαλείας έκανε ο απών ήρως. Όταν έγινε το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, βρισκόταν στην Ελλάδα ως βουλευτής και κορυφαίο στέλεχος της Ένωσης Κέντρου. Συνελήφθη από το καθεστώς, φυλακίστηκε και τέθηκε υπό περιορισμό.

Έπειτα από διεθνείς πιέσεις αφέθηκε ελεύθερος και έφυγε στο εξωτερικό (κυρίως Σουηδία, Καναδά και ΗΠΑ), όπου ανέπτυξε έντονη αντιδικτατορική δράση. Ίδρυσε το Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα (ΠΑΚ). Επέστρεψε στην Ελλάδα μετά την πτώση της χούντας, το 1974, διότι δεν ήτο κορόιδο να επιστρέψει προτού πεθάνει ο δράκων. Μόνο επί νεκρών δρακόντων βύθιζε την καλοακονισμένη εις τας ΗΠΑ σπάθα του ο ηγεμών της Χαριλάου Τρικούπη αρ. 50 (τα κεντρικά της πασοκάρας).

Τα άλλα κατορθώματα δεν χρειάζεται καν να τα αναφέρουμε (κατάργηση πολυτονικού, Κοσκωτάδες, Μένιοι, Μαυράκηδες, χειρονομίες σε αεροπλάνα, ουίσκια και ζεϊμπέκικα, κλαδικές, Τσοβόλα δώσ’ τα όλα και διορισμοί με μπιλιέτα νεαντερτάλειων πρασινοφρουρών). Ακόμα τα πληρώνουμε και θα τα πληρώνουμε εις τους αιώνας των αιώνων. Το μόνο που απαιτείται να υπενθυμίζεται από καιρού εις καιρόν είναι η απόσταση του τεθνεώτος ήρωος από τα πεδία των μαχών. Ήτο, καθώς φαίνεται, πιστός στο αρχαιότατο ρητό «του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ».

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

ΕΓΓΡΑΦΟ ΦΩΤΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ: ΝΟΜΙΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ Ο ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ! Αυτό αναγκάζονται να παραδεχτούν ο ένας μετά τον άλλο υπουργοί αλλά και η αρμόδια Επιτροπή Ελέγχου του Ελληνικού Κοινοβουλίου.

Αυτό προκύπτει ξεκάθαρα, από νέο έγγραφο «φωτιά» που απέστειλε η αρμόδια επιτροπή της βουλής την 25η Μαΐου του 2026 στον Λαϊκό Σύνδεσμο – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, σχετικά με την κατάθεση οικονομικών στοιχείων που απαιτούνται από όλα τα αναγνωρισμένα Κόμματα που είναι ακόμα ενεργά!

Η παραδοχή της Βουλής έρχεται σε συνέχεια της απάντησης που αναγκάστηκε να δώσει ο Υφυπουργός Δικαιοσύνης μετά από την επίκαιρη ερώτηση της Πέρκα: Στην Ελλάδα δεν διώκεται η ιδεολογία ή η πολιτική δραστηριότητα, αλλά η εγκληματική δράση, ανεξαρτήτως ιδεολογίας […] δεν δικάζεται ο ναζισμός.

Η απάντηση αυτή σαφώς δεν μπορεί να υποκρύψει τα αποδεδειγμένα πολιτικά κίνητρα πίσω από τις διώξεις εναντίον στελεχών του Κινήματος μας. Όμως, διαψεύδει με «το γράμμα του νόμου» όλους όσους ισχυρίζονται πως είναι δυνατόν να τεθεί εκτός νόμου ο πολιτικός και ιδεολογικός Αγώνας της Χρυσής Αυγής!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com