Σύμφωνα με
το ρεπορτάζ των Reporters United, την Δευτέρα 12 Οκτωβρίου κορυφαίοι υπουργοί της ΝΔ, ο
Αντώνης Σαμαράς αλλά και
βουλευτές της δήθεν αντιπολίτευσης συναντήθηκαν με τους
επικεφαλής της εβραϊκής
οργάνωσης Israel Allies Foundation στην Αθηναϊκή Λέσχη,
παρουσία της πρέσβειρας του Ισραήλ Πνινάτ Γιανάι.
Σκοπός της
συνάντησης, όπως αναφέρεται, ήταν η δημιουργία ενός σώματος (caucus) της Israel
Allies Foundation με μέλη της ελληνικής Βουλής. Δηλαδή, μια μυστική ομάδα πολιτικών που θα
εξυπηρετούν τα συμφέροντα του ξένου κράτους στην Ελλάδα!
Οι κάμερες
που βρέθηκαν αιφνιδιαστικά στο σημείο, εντόπισαν εκ μέρους της ΝΔ τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Θάνο Πλεύρη, τη Νίκη Κεραμέως, τον
Κώστα Καραγκούνη, τον Σταύρο Καλαφάτη, τον Κώστα Τσιάρα, τον Ανδρέα
Νικολακόπουλο, τον Δημήτρη Μαρκόπουλο και τον Διαμαντή Γκολιδάκη. Στους
παρευρισκόμενους ήταν κι ο δήμαρχος Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης Γρηγόρης
Κωνσταντέλλος, ο
βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Παύλος Χρηστίδης και ο πρώην «σπαρτιάτης» βουλευτής Γιάννης Κόντης,
ο οποίος δυστυχώς εξελέγη με τις ψήφους εθνικιστών που εξαπατήθηκαν από τον
Κασιδιάρη. Παρόντες ήταν επίσης o επιχειρηματίας (και μεγαλομέτοχος της ΠΑΕ
Άρης) Θεόδωρος Καρυπίδης, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του Υπερταμείου και του ΣΚΑΪ Γρηγόρης
Δημητριάδης και η ηθοποιός Μιμή Ντενίση.
Η Israel
Allies Foundation είναι μια από τις πιο
ακραία Σιωνιστικές διεθνείς οργανώσεις του εβραϊσμού. Πρόκειται για τα ίδια κέντρα εξουσίας που απαίτησαν τις διώξεις κατά της Χρυσής Αυγής!Ο ιδρυτής της
Μπένι Έλον ονειρεύεται «μεγάλο Ισραήλ» με προσάρτηση όλων των παλαιστινιακών
εδαφών και την απέλαση όλων των Παλαιστινίων (μουσουλμάνων αλλά και Χριστιανών)
από την περιοχή. Προσκεκλημένη ήταν κι η Ισραηλινή υπουργός Τεχνολογίας
Γκίλα Γκαμλιέλ. Τον Οκτώβριο του 2023, επί υπουργίας της, το ισραηλινό
υπουργείο Πληροφοριών πρότεινε την εκδίωξη 2,2 εκατομμυρίων Παλαιστινίων από τη
Γάζα.
Ισραηλινά
δημοσιεύματα επιβεβαιώνουν ότι «η ελληνική Βουλή ίδρυσε μια ομάδα
βουλευτών για το Ισραήλ». Φυσικά, ούτε η Βουλή ούτε κανένα από τα εμπλεκόμενα
κόμματα έχουν δώσει απαντήσεις.
Ο Οκτώβριος 1944 συνδέεται με το γεγονός
της Απελευθερώσεως, μετά από τριάμισι χρόνια Κατοχής, της ελληνικής
πρωτευούσης, των Αθηνών. Αυτό συνέβη στις 12 Οκτωβρίου, όταν τα
τελευταία Γερμανικά στρατεύματα κατέβασαν την πολεμική σημαία του Γ΄
Ράιχ από την Ακρόπολη. Ο Λαός των Αθηνών, κατανοώντας τι σήμαινε αυτό,
μετά από ατελείωτα μερόνυχτα αγωνίας, βγήκε στους δρόμους για να
εορτάσει. Σε λίγες ημέρες καταφθάνει και η Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητος,
με Πρωθυπουργό τον παλαιό Υπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, και υψώνεται
επισήμως η Ελληνική σημαία στον Ιερό Βράχο.
Το κλίμα της ανησυχίας Όμως
το κλίμα δεν ήταν ήσυχο, καθώς υπήρχε ανησυχία για το μέλλον. Ήδη ο Α΄
Γύρος του Εμφυλίου Πολέμου (αυτός των ετών 1943-1944) συνεχιζόταν με τις
κομμουνιστικές επιθέσεις και σφαγές σε πόλεις της Πελοποννήσου (Πύργος,
Καλαμάτα, Μελιγαλάς, Γαργαλιάνοι, Πύλος κ. α.) εναντίον μονάδων των
Ταγμάτων Ασφαλείας, της Χωροφυλακής και μη κομμουνιστών πολιτών.
Ο φόβος συνυπήρχε με την χαρά τις πρώτες
ημέρες. Τα όσα έγιναν τον Δεκέμβριο του 1944 (Δεκεμβριανά ή ο Β΄ Γύρος)
κυρίως στην Αττική, με τα ταραγμένα 33 ημερόνυχτα σφαγών και αγωνίας
έπεισαν τους τελευταίους καλοπροαίρετους ότι υπάρχει ο κίνδυνος να
μετατραπεί η Ελλάς σε κομμουνιστικό προτεκτοράτο. Ακολούθησαν εντός του
Φεβρουαρίου 1945 δύο Συμφωνίες που σφράγισαν τις μεταπολεμικές εξελίξεις
σε Ευρώπη και Ελλάδα.
Βάρκιζα και Γιάλτα το 1945 Πρόκειται
για την Συμφωνία της Βάρκιζας, με την οποία το ΕΑΜ-ΚΚΕ αναγνώριζε την
ήττα του στα Δεκεμβριανά και εισερχόταν ως Κόμμα στον ομαλό
Κοινοβουλευτικό βίο, διασφαλίζοντας το ακαταδίωκτο για τα Εγκλήματα των
προηγουμένων ετών μόνο στους ηγέτες του!
Τα απλά μέλη, τα εκτελεστικά όργανα μιας
απάνθρωπης ιδεολογίας θα έμεναν εκτεθειμένα σε δικαστικές διώξεις και
αντεκδικήσεις των συγγενών των θυμάτων τους. Παράλληλα, τις ίδιες ημέρες
(και ενώ ο Πόλεμος στην Ευρώπη συνεχιζόταν έως τον Μάιο του 1945)
γινόταν η σύσκεψη στην Γιάλτα της Κριμαίας, μεταξύ των 3 Ηγετών των
Νικητών του Πολέμου. Φραγκλίνος Ρούζβελτ και Ουίνστον Τσώρτσιλ
συναντώνται με τον (οικοδεσπότη της συσκέψεως) Ιωσήφ Στάλιν συσκέπτονται
για το πώς θα μοιράσουν τις σφαίρες επιρροής στον Μεταπολεμικό Κόσμο.
Οι Νικητές μοίραζαν την λεία τους. Σε λίγο ο Ψυχρός Πόλεμος θα
ξεκινούσε, ένας Πόλεμος που θα δίχαζε πάλι την Ευρώπη. Όμως τα πάντα
για την Ελλάδα είχαν κριθεί μερικούς μήνες νωρίτερα. Θα βρισκόταν στο
«Δυτικό στρατόπεδο», παρότι σε επίπεδο δύναμης εντός της κατεχομένης
Ελλάδος, με τρόπους βάρβαρους για τους αντιπάλους τους, είχαν οπλική
κυριαρχία οι οπαδοί του «Ανατολικού στρατοπέδου», του
Σοβιετικού-Κομμουνιστικού χώρου. Και αυτοί επεδίωκαν ό,τι έκαναν οι
ομοϊδεάτες τους στην Ανατολική Ευρώπη, που οδήγησαν τις χώρες τους στον
εφιάλτη του Κομμουνιστικού Ολοκληρωτισμού έως το 1989-1990. Που
αντικατέστησαν την Γερμανική κυριαρχία με την Σοβιετική, που ήταν πιο
σκληρή σε πολλές περιπτώσεις.
Το περίφημο χαρτάκι των ποσοστών μεταξύ Στάλιν και Τσώρτσιλ
Η συνάντηση της Μόσχας τον Οκτώβριο του 1944 Όλα
θα κριθούν για το μέλλον της Ελλάδος το πρώτο δεκαήμερο του Οκτωβρίου
1944. Πολύ πριν την Γιάλτα (Φεβρουάριος 1945), οπότε κατοχυρώθηκε η
ύπαρξη 2 σφαιρών επιρροής, δύο Κόσμων, του Ανατολικού (που θα «ζήσει»
έως το 1989-1990) και του Δυτικού (με κυρίαρχες τις Η.Π.Α., στην αρχή
μαζί με Αγγλία και Γαλλία). Και αυτό διότι στην Μόσχα συναντώνται οι
Στάλιν και Τσώρτσιλ και στις 9 και 10 Οκτωβρίου 1944 (2 ημέρες πριν
φύγουν από την Αθήνα οι Γερμανοί κατακτητές). Και εκεί, με απόλυτη
κυνικότητα αποφασίζουν για την μεταπολεμική μοίρα 5 Κρατών, κυρίως της
Βαλκανικής. Σε ένα μικρό χαρτάκι (που σώζεται σήμερα στα Αρχεία, για
να θυμίζει σε όλους την διαρκή κυνικότητα των Ισχυρών) αποφάσισαν τις
ζώνες επιρροής σε Ρουμανία, Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία, Ουγγαρία και
Βουλγαρία (την Αλβανία την …ξέχασαν, ειλικρινά, καθώς δεν αναφέρεται
τίποτε για την τύχη της. Η συνέχεια είναι γνωστή με την επικράτηση του
καθεστώτος Χότζα και Αλία έως το 1992, που πλήγωσε και την Βόρειο
Ήπειρο).
Ο κυνισμός των «μεγάλων» Για
την Ελλάδα, μετά από πρόταση του Τσώρτσιλ που αποδέχθηκε ο Στάλιν
βάζοντας ένα σημάδι στο χαρτάκι αυτό, οριζόταν επιρροή 90% των Δυτικών
(δηλαδή Αγγλίας και ΗΠΑ) και 10% της Ρωσίας (όπως αποκαλούσαν στο χαρτί
την Σοβιετική Ένωση). Για τις άλλες 4 χώρες οριζόταν : για την Ρουμανία,
επιρροή Ρωσίας 90% και 10% των «άλλων» (Δυτικών), για την Γιουγκοσλαβία
50-50, για την Ουγγαρία 50-50 και για την Βουλγαρία 75% η Ρωσία και 25%
οι άλλοι. Όλα αυτά τα περιγράφει ο αείμνηστος Διπλωμάτης και Ιστορικός
Αντώνιος Ι. Κοραντής στο μνημειώδες (και κρυμμένο) βιβλίο του «Τεχεράνη-
Γιάλτα- Πότσνταμ», στις σελ. 226-227 (που εξεδόθη από το Βιβλιοπωλείον
της Εστίας προ 30 ετών). Με βάση αυτήν την συμφωνία, η Ελλάς
περιερχόταν στον Δυτικό Κόσμο, παρά τις επιθυμίες και τις προσδοκίες των
εν Ελλάδι οπαδών του Στάλιν. Οι τελευταίοι δεν δέχθηκαν ποτέ ότι ο
μεγάλος ηγέτης του Παγκόσμιου Κομμουνισμού, ο Ιωσήφ Στάλιν, που ήλεγχε
και την ηγεσία του ελληνικού Κομμουνισμού (ο Νίκος Ζαχαριάδης, που
ξεκίνησε το 1946 την Κομμουνιστική Ανταρσία κατά της Ελλάδος ήταν
προσωπική επιλογή του Στάλιν, για αυτό και, όταν πέθανε ο Στάλιν το
1953, ακολούθησε η αποκαθήλωση, η εξορία, ο εξευτελισμός και η
αυτοκτονία αυτού του μοιραίου για την Ελλάδα πολιτικού) «πούλησε» τόσο
φθηνά τους ομοϊδεάτες του στην Ελλάδα.
Και για δεκαετίες αρνούνταν ότι έγινε
αυτός ο χωρισμός σε σφαίρες επιρροής! Δεν μπορούσαν να δεχθούν ότι τους
χρησιμοποίησε ως χρήσιμους ηλιθίους (που θα έλεγε και ο Λένιν) και στο
τέλος θα τους άφηνε να ηττηθούν και να καταφύγουν στην Προσφυγιά!
Τα αρχεία απέδειξαν την αλήθεια Μέχρι
να ανοίξουν την δεκαετία του 1990 τα Αρχεία και να βρεθεί και το
πρωτότυπο αυτό από το χαρτάκι και να λυθούν όλες οι απορίες. Και να
δικαιωθούν όσοι έλεγαν ότι η Σοβιετική Ένωση χρησιμοποίησε τους εν
Ελλάδι οπαδούς του Κομμουνισμού, για να κάνει αντίμετρα στην Δύση
(Αγγλία και ΗΠΑ). Ότι έστειλε σε έναν τραγικό πόλεμο χιλιάδες οπαδούς
της και οδήγησε σε αιματοκύλισμα την Ελλάδα. Όλα κρίθηκαν για την Ελλάδα
(μέχρι το 1990, οπότε κατέρρευσε ο Κομμουνισμός από τις δικές του
αμαρτίες) εκείνον τον Οκτώβριο του 1944 στην Μόσχα…
Αν μη τι
άλλο, τα θεμέλια της ευρωπαϊκής οικονομίας τρίζουν από το ενεργειακό κόστος που
φέρνουν αφενός ο πόλεμος στην Ουκρανία, αφετέρου η πολεμική σύρραξη γύρω από
τον Περσικό Κόλπο.
Ήδη η Ευρώπη
υποφέρει από τη ραγδαία αύξηση του αργού πετρελαίου αλλά και αζωτούχων
λιπασμάτων όπως η ουρία και αμμωνία που έχουν σταματήσει να παράγουν οι
πετρελαιοπαραγωγοί αραβικές χώρες.
Αναμφίβολα
τα αποτελέσματα της Eurostat σε σχέση με τον πληθωρισμό του Σεπτέμβριο ήταν
τρομακτικά. Η Ελλάδα κατέγραψε πληθωρισμό στο 5,1%, όταν τον προηγούμενο
Αύγουστο είχε μετρηθεί από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία στο 3,7%. Αυτό
στην πράξη σημαίνει ότι η πληθωριστική πίεση στην ελληνική κοινωνία αυξήθηκε
κατά 1,4%.
Την ίδια ώρα
ο ετήσιος πληθωρισμός στη ζώνη του ευρώ αυξήθηκε στο 3,8% τον Σεπτέμβριο του
2026, από 3,2% τον Αύγουστο με την αύξηση να είναι 0,6%!
Υπό το βάρος αυτών των αριθμών
καταγράφεται μία λυσσαλέα προσπάθεια στρέβλωσης της πραγματικότητας. Η
επιτάχυνση οφείλεται κυρίως στην εκτίναξη των τιμών της ενέργειας (18,8%) λόγω
της κρίσης στη Μέση Ανατολή: αυτό είναι το κυβερνητικό αφήγημα που υιοθετούν
ασμένως τα συστημικά ΜΜΕ για να παραπληροφορήσουν την κοινωνία.
Όμως μόνο
ένας αριθμός αρκεί για να καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος ο ισχυρισμός ότι
δήθεν για όλα φταίνε οι διεθνείς εξελίξεις. Ένας αριθμός που προκύπτει ευθέως
από τη Eurostat. Ο ρυθμός πληθωρισμού στην Ελλάδα είναι πλέον περίπου 34%
υψηλότερος από τον μέσο ρυθμό της ευρωζώνης.
Δεν το λέμε
εμείς, είναι η αμείλικτη ανάλυση των στατιστικών μεγεθών. Πώς είναι δυνατόν η
ελληνική οικονομία να εμφανίζει τέτοια διαφορά από τον μέσο όρο των χωρών της
ζώνης του ευρώ; Μήπως αυτές οι χώρες δεν έχουν να αντιμετωπίσουν το ίδιο
ενεργειακό σοκ;
Αν μη τι
άλλο, το φθινόπωρο του 2026 βρίσκει την ελληνική κοινωνία αντιμέτωπη με μια
σκληρή, αμείλικτη πραγματικότητα, η οποία διαψεύδει παταγωδώς το κυβερνητικό
αφήγημα περί σταδιακής αποκλιμάκωσης της ακρίβειας. Είναι ο πρωθυπουργός Κυριάκος
Μητσοτάκης που προσπαθεί να μας πείσει ότι δήθεν φταίνε οι πολεμικές
συρράξεις.
Είναι ο
αρμόδιος υπουργός Ανάπτυξης Τάκης Θεοδωρικάκος που εμφανίζεται ως ο
άνθρωπος που θα πατάξει την ακρίβεια η οποία διαρκώς φουσκώνει διά της
αισχροκέρδειας. Είναι η διοικήτρια της Ανεξάρτητης Aρχής Ελέγχου Αγοράς και
Προστασίας του Καταναλωτή (ΑΑΕΑΠΚ) Δέσποινα Τσαγγάρη που μας διαβεβαίωνε
με περισσή αυτοπεποίθηση για τα άμεσα οφέλη της περιβόητης Πρωτοβουλίας Μείωσης
Τιμών.
Μάλιστα,
προεξόφλησε ότι η θετική επίδραση θα αποτυπωθεί ξεκάθαρα στα στοιχεία του
Σεπτεμβρίου, τον οποίο βάφτισε με στόμφο «σκληρό νούμερο».
Παρά τις
διαδοχικές επικοινωνιακές καμπάνιες και τις υποτιθέμενες παρεμβάσεις στην
αγορά, η κυβέρνηση του Κυρ. Μητσοτάκη βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με τους ίδιους
τους αριθμούς. Και οι αριθμοί αυτοί καταδεικνύουν μια σαρωτική πολιτική
αποτυχία: η Ελλάδα αποκλίνει επικίνδυνα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, η
αισχροκέρδεια έχει αποκτήσει θεσμικά και δομικά χαρακτηριστικά και το κόστος
ζωής απειλεί ευθέως την κοινωνική συνοχή.
Το αφήγημα
της «εισαγόμενης ακρίβειας», το οποίο χρησιμοποίησε κατά κόρον το Μέγαρο Μαξίμου
για να αποσείσει τις δικές του ευθύνες, έχει πλέον εξαντλήσει τα όριά του. Όταν ο πληθωρισμός στην Ελλάδα καλπάζει,
την ίδια στιγμή που στην υπόλοιπη Ευρώπη συγκρατείται, το πρόβλημα παύει να
είναι ευρωπαϊκό.
Είναι βαθιά ελληνικό και φέρει
φαρδιά πλατιά την υπογραφή των κυβερνητικών επιλογών. Είναι αυτές οι επιλογές
που βαρύνουν τις πλάτες του Κυρ. Μητσοτάκη, ο οποίος από το 2021 κλείνει το
μάτι στην ανέλεγκτη αισχροκέρδεια προκειμένου να φουσκώνει φορομπηχτικά το ΑΕΠ.
Απόκλιση με αιτία
Το πρόβλημα
δεν μπορεί πλέον να αποδίδεται αποκλειστικά σε ένα κοινό εξωγενές σοκ. Η
απόκλιση αυτή απαιτεί εξηγήσεις για τους ειδικούς, εγχώριους παράγοντες που
λειτουργούν στην ελληνική οικονομία και, κυρίως, για την παταγώδη
αναποτελεσματικότητα των εθνικών πολιτικών. Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η
χρονολογική ακολουθία.
Η κυβέρνηση
Μητσοτάκη πανηγύριζε τον Ιούλιο όταν ο δείκτης έδειξε 2,7%. Όμως η αποκλιμάκωση
αποδείχτηκε μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση. Μέσα σε μόλις δύο μήνες ο πληθωρισμός
σχεδόν διπλασιάστηκε φτάνοντας το 5,1% τον Σεπτέμβριο.
Τα
μέτρα-ασπιρίνες του οικονομικού επιτελείου δεν κατάφεραν να υψώσουν κανένα
ουσιαστικό ανάχωμα απέναντι στη νέα πληθωριστική έξαρση, αφήνοντας τους
καταναλωτές έρμαια στις ορέξεις της αγοράς.
Κάπου στα βάθη, στα ανήλιαγα, υδάτινα
δώματα των ωκεανών του παρασκηνίου, δραστηριοποιούνται οι αβυσσαίοι θηρευτές,
που ελέγχουν την «ενημέρωση» και την «ψυχαγωγία»
Παναγιώτης Λιάκος
Οι εικόνες
που βλέπετε είναι χθεσινής εσοδείας. Μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας όλοι σχεδόν οι
τηλεοπτικοί σταθμοί κατέθεσαν τον οβολό τους στο κοινό ταμείο της υπηρεσίας της
αποκολοκύνθωσης των τηλεθεατών.
Η κατασκευή δουλοπαροίκων δεν μπορεί
να επιτευχθεί αν δεν μπει, σε ψηφιακά ενέσιμη μορφή, μια γερή δόση
υποκουλτούρας και τιποτοφροσύνης στις συνειδήσεις όσων χάσκουν μπροστά στις
οθόνες. Είναι
δυνατόν μια τέτοια εποχή, που απέχουμε χιλιοστά από την άνευ όρων παράδοσή μας
σ’ ένα παγκόσμιο ολοκληρωτικό σύστημα, να μην ασχοληθούν τα ΜΜΕ με το
ολοστρόγγυλο τίποτα της κόντρας της Άννας Βίσση και του Νίκου Καρβέλα; Θα
μπορούσε κάποιος γνήσιος τηλεορασάνθρωπος (ωραία έκφραση και ως μεταφορά και ως
κυριολεξία) να εξαιρέσει αυτή τη σαχλαμάρα από τα περιεχόμενα της εκπομπής του;
Σαφέστατα όχι.
Είναι το
ίδιο το μέσο που θέλει τέτοια, είναι η φύση τούτης της λειψής επικοινωνίας που
διψά για όποια γαλότσα κι όποια κακαράντζα επιπλέει στον αφρό της
ειδησεογραφίας. Δεν είναι η τηλεόραση για… βάθη. Η επιφάνεια την ταΐζει, τη
συντηρεί. Κάπου στα βάθη, στα ανήλιαγα, υδάτινα δώματα των ωκεανών του
παρασκηνίου, δραστηριοποιούνται οι αβυσσαίοι θηρευτές, που ελέγχουν την
«ενημέρωση» και την «ψυχαγωγία».
Προσοχή, δεν
είναι ελληνικό φαινόμενο αυτό, που τέτοια τύχη να πρωτοτυπήσουμε ακόμα και στην
παρακμή. Παγκόσμιες διαστάσεις έχει λάβει τούτη η πανώλη. Εχει επιβληθεί και
στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Κι είναι και διαχρονική. Υφίσταται πριν από
την εφεύρεση της τηλεόρασης. «Άρτο και
θεάματα (panem et circenses στα λατινικά)» δεν θέλαν οι Ρωμαίοι πλεμπαίοι; Αρτο
και θεάματα αξιώνουν και οι σύγχρονοι δουλοπάροικοι που αυταπατώνται πως είναι…
κυρίαρχοι (τρομάρα τους) επειδή τους αφήνουν να ψηφίζουν όσους προβάλλει το
σάπιο σύστημα.
«Και καλά»,
θα αναρωτηθεί κάποιος, «και τι να κάνουμε; Τι μπορεί να υποκαταστήσει / αντικαταστήσει
την τηλεόραση, το διαδίκτυο, το ραδιόφωνο, τα ΜΜΕ του συρμού;». Υπάρχει
πρόταση. Το τίποτα να αντικατασταθεί από την επαφή με το παν. Εκκίνηση μιας
τέτοιας επαφής είναι η σχέση.
Η σύναψη
προσωπικών σχέσεων, η συναναστροφή, ο διάλογος με τους ανθρώπους και οι κοινές
εμπειρίες. Κι ύστερα, η απεξάρτηση από το τίποτα μπορεί να γίνει ακόμα πιο
εφικτός ως στόχος μέσω της επαφής με τη φύση. Και να τελειοποιηθεί με τη βασική
υποχρέωση οποιουδήποτε φιλοδοξεί να δικαιώνει με τη στάση του απέναντι στα πράγματα
τον τιμητικό τίτλο του ανθρώπου: να βαδίσει την οδό της αυτογνωσίας. Μπορεί να
μην την επιτύχει πλήρως, αλλά και η αρχή της πορείας είναι μεγάλη υπόθεση. Και
με τις σαχλαμάρες για κόντρες Βίσση – Καρβέλα δεν την επιτυγχάνεις.
ΥΓ.: Φωτεινή εξαίρεση σ’ όλους όσοι
μίλησαν για την υπόθεση είναι ο Γιώργος Πολυχρονίου. Αυτός ο φοβερός τύπος, με
την ιδιαίτερα οξυμένη αίσθηση του χιούμορ, είπε χθες τα ακόλουθα σαρκαστικά και
δηλητηριώδη για την Άννα Βίσση: «Την παρομοιάζω με τη μούσα Ευτέρπη, την
προστάτιδα της μουσικής. (…) Η Άννα Βίσση, παρόλο που είναι 70 ετών (σ.σ.:
είναι 68), μοιάζει με 69!»
