Κυριάκος Τσιπροτάκης Vs Αλέξης Μητσίπρας

Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή; Την Κική ή την Κοκώ;

Παναγιώτης Λιάκος

Πού και πού οι σκεπτόμενοι άνθρωποι (και οι ευφυείς και οι όχι και τόσο ευφυείς, αλλά πάντως σκεπτόμενοι) νιώθουν μια κάποια μοναξιά στην πικρή πατρίδα μας. Παρακολουθούν τα τεκταινόμενα κι αναρωτιούνται αν όσα διαφημίζονται σαν «κορυφαία θέματα» μόνο σ’ εκείνους φαντάζουν βλακώδη, ανούσια κι αποπροσανατολιστικά από τα αληθώς σπουδαία και σημαντικά.

Μία από τις αηδίες που μας σερβίρουν, ωσάν να είναι θέμα μείζον και κρίσιμο για τον λαό και το έθνος, είναι η αναμέτρηση δύο προσώπων που ανήκουν στην ίδια πολυεθνική, αλλά σε άλλο υποκατάστημα. Κυριάκος Μητσοτάκης και Αλέξης Τσίπρας είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος της ξενοκρατίας και της επιχείρησης μετατροπής της χώρας σε χώρο.

Ο ένας καταφέρεται εναντίον του άλλου για ανθυπολεπτομέρειες, για υποσημειώσεις του βιβλίου που περιγράφει τον αφανισμό του ελληνικού έθνους και τη μετατροπή του Ελληνισμού από ζώσα πραγματικότητα σε απλή εγκυκλοπαιδική καταχώρηση. Το έργο έχουμε ζήσει, δει, ακούσει και παρακολουθήσει σ’ όλες του τις διαστάσεις, τις εκδοχές και τις παραμέτρους και είναι εκατομμύρια εκείνοι κι εκείνες που αρνούνται να πιστέψουν τις ίδιες τους τις εμπειρίες.

Ας ξεκινήσουμε με τις σχέσεις με τον ξένο παράγοντα. Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι, Γερμανοί κι Αλαμανοί, Γότθοι, Ούνοι, Βησιγότθοι, Γιουρούκοι και Σελτζούκοι και -κυρίως- Αμερικανοί είναι κορόνα στο κεφάλι τους, άρχοντες των λογισμών των «αντίπαλων» πολιτικών. Ο ένας (ο Μητσοτάκης) πήγε και μίλησε στο Κογκρέσο και χάρηκε τόσο ώστε έβαλε τη φωτό σε περίοπτη θέση στο γραφείο του, ακριβώς δίπλα από τα αγαλματάκια των βατράχων (του φενγκ σούι κόλπα είναι αυτά).

Είναι δε τόσο αφοσιωμένος στη ζητιανιά της ευμένειας των ξένων ώστε τον είδαμε να τριγυρνά σαν κουταβάκι δίπλα από τον Τραμπ ικετεύοντας για ένα βλέμμα. Και το κορυφαίο. Κάνει όχι μόνο ό,τι θέλουν οι ξένοι, αλλά και ό,τι υποθέτει πως θέλουν. Ακόμα και στους Βουλγάρους κάνει υποχωρήσεις. Τους δίνει τα οστά του Σαμουήλ για να πάρει κλάσμα από τα κλεμμένα ιστορικά κειμήλια ελληνικών μοναστηριών.

Ο άλλος, ο «επαναστάτης» της οκάς, που θα βαρούσε τα νταούλια και θα χόρευαν οι αγορές και έλεγε go back, κυρία Μέρκελ, go back, κύριε Σόιμπλε, χόρεψε τον χορό της κοιλιάς και στους Ευρωπαίους και στους Αμερικανούς και έκανε γαργάρα το δημοψήφισμα και νέα μνημονιάρα έφερε (αντί να καταργήσει μ’ ένα νόμο κι ένα άρθρο την παλιά) και καλά λόγια για τον Τραμπ βρήκε να πει.

Και το μεγαλύτερο δώρο του στους ξένους δεν ήταν τα λεφτά του αριστερού Μνημονίου, αλλά το όνομα, ο πολιτισμός και η Ιστορία της Μακεδονίας. Με την προδοτική Συμφωνία των Πρεσπών (την οποία τηρεί κατά γράμμα ο Μητσοτάκης) χάρισε στους ξένους αυτά που δεν χαρίζονται, εκχωρούνται ή δανείζονται.

Τα ίδια και στον κορονοϊό, στον δικαιωματισμό, στη woke ατζέντα, τους γκέι «γάμους», στον αντινατιβισμό, στην Εκκλησία (ο Μητσοτάκης μάλιστα ξεπέρασε τον αριστερό άθεο, θέτοντας απαγορεύσεις άσκησης της χριστιανικής λατρείας την περίοδο της πανδημίας). Οπότε, αποφασίστε. Θέλετε κακό εναντίον χειρότερου; Συμφορά ή τραγωδία; Πανωλεθρία ή καταστροφή; Την Κική ή την Κοκώ; Κυριάκο Τσιπροτάκη ή Αλέξη Μητσίπρα;

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Επίσκεψη Ρούμπιο: Όργιο παραπληροφόρησης από τα ελληνικά ΜΜΕ

Η επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών, ανάλογα με το αν διαβάζεις ελληνικά ΜΜΕ ή ΜΜΕ από ΗΠΑ, έχει διττή σημασία, σαν τους χρησμούς της αρχαιότητας.

Αν κάνεις μια απλή έρευνα στα Ελληνικά ΜΜΕ που πήραν τις χρηματοδοτήσεις από τον Πέτσα, θα βρεις μια ταύτιση εκτιμήσεων.

1. Μήνυμα δυσαρέσκειας προς την Τουρκία!

2. Ενεργειακή αναβάθμιση!

3. Γενικότερη στήριξη της Ελλάδας γεωστρατηγικά!

Αν κάνεις την ίδια έρευνα στις επίσημες ανακοινώσεις στα ΜΜΕ των ΗΠΑ.

1. Δεν είναι επίσκεψη με γεωπολιτικά χαρακτηριστικά, και περιφερειακή διαμεσολάβηση, γι’ αυτό δεν πάει στην Τουρκία.

2. Στήριξη στην Πρέσβη Γκιλφόϊλ που την στοχοποίησαν κυβερνητικοί κύκλοι στην Ελλάδα. 

3. Συζήτηση με τον ΣΤΑΘΕΡΟ και ΠΡΟΘΥΜΟ σύμμαχο στην στήριξη της Ουκρανίας.

Δηλαδή, όχι μόνο δεν έχει να κάνει με στήριξη της Ελλάδας σε σχέση με τις απειλές της Τουρκίας, αλλά έχει να κάνει με στήριξη του Επικεφαλής διπλωμάτη των ΗΠΑ στην Ελλάδα αλλά και νέα καθήκοντα στην θυσία υπέρ Ουκρανίας.

Στον ΣΚΑΪ όμως και στα υπόλοιπα σάπια ΜΜΕ θα υπάρχουν πανηγυρισμοί για μήνυμα κατά της Τουρκίας. Ελπίζω μόνο να μην είναι ένα πρώτο «μασάζ» για την πώληση των f35 στην Τουρκία. Όπως και να έχει βλέπουμε για μια ακόμη φορά την αξιοπιστία των ελληνικών ΜΜΕ.

Χρήστος Χατζησάββας 

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

7 Οκτωβρίου 2020 – Η Καταδίκη

Το πλήθος ούρλιαζε έξω από το δικαστήριο. Η απόφαση της καταδίκης μεταδιδόταν μέσω κινητού σε μικροφωνική. Το πλήθος αλάλαζε με χαρά. Οι Χρυσαυγίτες θα πήγαιναν φυλακή. Ούτε σε αφρικανική χώρα δε γίνονται αυτά. Και έγιναν στην πόλη που γεννήθηκε η δικαιοσύνη. Και ο κατηγορούμενος είναι πρόσωπο ιερό.

Ήταν μια δίκη που κράτησε πέντε χρόνια και έξι μήνες. Ξεκίνησε 20 Απριλίου του 2015. Η 20η Απριλίου ήταν εθνική εορτή στην εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία και αυτοί μιλούσαν για νέα δίκη της Νυρεμβεργης. Όχι τυχαία η επιλογή της ημερομηνίας. Ο Ιησούς του Ναυή έσπειρε αλάτι για να μη ξαναφυτρώσει τίποτε. Έκανε λάθος.

Σωρεία ψευδομαρτύρων και άσχετων να κατηγορούν προστατευόμενοι μάρτυρες, άλλοι κακοποιοί, απατεώνες που έβγαλαν από τη φυλακή, τοξικομανείς, και όλοι αυτοί πληρωνόντουσαν σε όλο το διάστημα της δίκης. Στοιχείο δεν προέκυψε κανένα. Ψευδομάρτυρες είχαν καταθέσει για οπλοστάσια. Έγιναν έρευνες με εισαγγελείς στα σημεία που είχαν υποδείξει. Δεν βρήκαν τίποτε! Οι έρευνες εξαφανίστηκαν από τη δικογραφία. Ένας ολόκληρος κόσμος ζητούσε με μίσος την καταδίκη μας. Καλλιτέχνες της πεντάρας, βιαστές, και όλοι οι πολιτικοί έκαναν δηλώσεις για την καταδίκη μας τρεις ημέρες πριν.

Σήμερα 6 χρόνια μετά είμαστε πληγωμένοι μα ζωντανοί. Και με την πίστη μας ακόμα ακμαία για μια Ελλάδα ελεύθερη, χωρίς προδότες και διεφθαρμένους.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Έντγκαρ Άλαν Πόε: Ο άνθρωπος που έκανε το όνειρο εφιάλτη

● Σαν σήμερα το 1849 πέθανε στη Βαλτιμόρη των ΗΠΑ ο Έντγκαρ Άλαν Πόε (γεν. 1809), ένας άνθρωπος που με το έργο του αναμόρφωσε την αμερικανική λογοτεχνία, επηρέασε την παγκόσμια και ίδρυσε το είδος του αστυνομικού μυθιστορήματος.

● Είναι δύσκολο να χωρέσουν μέσα σε λίγες λέξεις οι κόσμοι, τα σύμπαντα και -πάνω απ΄ όλα- οι σκέψεις και τα συναισθήματα που γεννήθηκαν από την πένα του. Μόνο μια συμβουλή μπορεί να δοθεί σε αναγνώστες για τον Πόε: Διαβάστε τον! Ό,τι κι αν βρείτε, ποιήματα και πεζά, διαβάστε τα. Για να πάρετε μια γεύση από το ταλέντο του Πόε διαβάστε το ποίημα «Όνειρο μέσα σ’ όνειρο»* που ακολουθεί:

Όνειρο μέσα σ’ όνειρο
Άσε με γλυκά στο μέτωπο να σε φιλήσω.
Τώρα, καθώς χωρίζουμε, θα σ’ τ’ ομολογήσω:
Άδικο δεν είχες πως οι μέρες μου υπήρξαν
Ένα όνειρο!
Μα, αν φτερούγισε μακριά η ελπίδα
Σε μια νύχτα ή σε μια μέρα
Σ’ ένα όραμα ή σε κανένα…
Είναι λιγότερο γι’ αυτό χαμένη;

Όλα όσα βλέπουμε ή φαινόμαστε
Όνειρο σ’ ό,τι ονειρευόμαστε!

Μπροστά στη βουερή
Και κυματοδαρμένη ακτή
Στέκομαι σφίγγοντας στη χούφτα μου
Κόκκους της χρυσαφένιας άμμου.
Ελάχιστοι! Κι όμως γλιστρούν
Από τα δάχτυλα ως την άβυσσο…
Και κλαίω, κλαίω ως τον παράδεισο!
Θεέ μου! Να τους κρατήσω λίγο πιο σφιχτά;
Έναν να σώσω απ’ τα σκληρά τα κύματα!

Ω, μα όσα βλέπουμε ή φαινόμαστε
Όνειρο σ’ ό,τι ονειρευόμαστε;

* Η μετάφραση του ποιήματος «Όνειρο μέσα σ’ όνειρο» του Έντγκαρ Άλαν Πόε δημοσιεύτηκε στο 24grammata.com. Το μετέφρασε ο Ντέμης Κωνσταντινίδης.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr