Νεοφιλελευθερισμός ή Αξιοπρέπεια: Το διαρκές μήνυμα της Εργατικής Πρωτομαγιάς

του Λ. Αλεξάνδρου

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν αποτελεί απλώς μια ιστορικό ορόσημο, αλλά είναι ταυτοχρόνως  ένα ζωντανό σύμβολο της πάλης της εργατικής τάξης για αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και ελευθερία. Από τις αιματηρές κινητοποιήσεις  στο Σικάγο του 19ου αιώνος μέχρι τις σύγχρονες μορφές ταξικής αντίστασης, η Πρωτομαγιά λειτουργεί ως σημείο αναφοράς για τη συλλογική εργατική μνήμη αλλά και ως πυξίδα για τους σημερινούς κοινωνικούς αγώνες. Στο σύγχρονη νεοφιλελεύθερη δυστοπία, όπου η εργασία απογυμνώνεται από δικαιώματα αξιοπρέπεια και σταθερότητα, το νόημά της καθίσταται πιο επίκαιρο από ποτέ.

Εξ απόψεως πατριωτικής, η Εργατική Πρωτομαγιά συνδέεται με την έννοια της εθνικής και λαϊκής αξιοπρέπειας. Ένα έθνος δεν μπορεί να είναι πραγματικά ελεύθερο όταν οι εργαζόμενοί του, το πιο ζωτικό και παραγωγικό κύτταρο του εθνικού οργανισμού,  ζουν υπό καθεστώς, εργοδοτικού εκφοβισμού, εκμετάλλευσης και οικονομικής επισφάλειας.

Η οικονομική εξάρτηση, οι πολιτικές λιτότητας και η υποταγή σε υπερεθνικά και μονοπωλειακά οικονομικά κέντρα (Τραστ), προφανώς διαμορφώνουν ένα πλαίσιο όπου η εθνική κυριαρχία υπονομεύεται, αν δεν καταργείται πλήρως. Δεν υπάρχει σαφέστερο παράδειγμα στην παγκόσμια ιστορία, από την ανηλεή δεκαετή εξαθλίωση των Μνημονίων που υπέστη τούτος ο τόπος και ο λαός του.

Η υπεράσπιση της εργασίας, των συλλογικών συμβάσεων και της κοινωνικής πρόνοιας, της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και των οικογενειών τους δεν είναι μόνο ταξικό ζήτημα, αλλά και πατριωτικό καθήκον. Η εργατική τάξη αποτελεί τον πυρήνα της παραγωγικής δύναμης ενός τόπου, και η ενίσχυσή της είναι άρρηκτα συνδεμένη με την ευημερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας, σε αντίθεση με το παρασιτικό κεφάλαιο και την αστική τάξη οι οποίοι ελέγχουν το σύνολο των κρατικών δομών προφανώς εις βάρος των εργαζομένων. Κάθε ευρώ που γεμίζει τις τσέπες των αστών είναι ιδρώτας και αίμα των εργατών.

Εξ απόψεως σοσιαλιστικής, η Εργατική Πρωτομαγιά αναδεικνύει την διαρκή και οντολογικά ασυμβίβαστη σύγκρουση ανάμεσα στην εργασία και το κεφάλαιο. Παρά τις ιστορικές κατακτήσεις της Εργατικής Τάξης, όπως το οκτάωρο και η κοινωνική ασφάλιση, οι τελευταίες δεκαετίες σημαδεύονται από μια συστηματική και μεθοδικής εκ μέρους της δικτατορίας της αστικής τάξης (κοινοβουλευτική δημοκρατία) αποδόμηση αυτών των δικαιωμάτων.

Η «ευελιξία» στην εργασία, η μερική απασχόληση, η τηλεργασία χωρίς πραγματικά και σαφή όρια και η αποδυνάμωση των εργατικών συνδικάτων συνιστούν μορφές σύγχρονης εκμετάλλευσης, οι οποίες καθημερινώς γονατίζουν τους εργαζομένους και τις οικογένειες τους, ενώ αντιθέτως πλουτίζουν τους αστούς. Το αυθεντικό σοσιαλιστικό όραμα δεν περιορίζεται στην άμυνα απέναντι σ’ αυτές τις επιθέσεις, αλλά τουναντίον επιδιώκει μια βαθύτερη και ριζοσπαστική αναδιάρθρωση της κοινωνίας, όπου η παραγωγή θα υπηρετεί τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το κέρδος των αστών.

Η αντικαπιταλιστική διάσταση της Πρωτομαγιάς έρχεται να τονίσει ότι οι ανισότητες και η εκμετάλλευση δεν είναι παρεκκλίσεις του απάνθρωπου καπιταλιστικού συστήματος, αλλά υποστατικά χαρακτηριστικά του.

Στο πλαίσιο του νεοφιλελευθερισμού, η αγορά υφίσταται ως ο απόλυτος ρυθμιστής, ενώ το κράτος περιορίζεται στον ρόλο του διαχειριστή των συμφερόντων του κεφαλαίου και της αύξησης της κερδοφορίας του.

Οι ιδιωτικοποιήσεις, η εμπορευματοποίηση βασικών αγαθών όπως η υγεία και η παιδεία, και η συγκέντρωση του πλούτου, στα χέρια των λίγων, και όχι στα χέρια αυτών που τον παράγουν, εντείνουν τις κοινωνικές αντιθέσεις και οδηγούν στην εξαθλίωση τους εργαζομένους και τα λαϊκά στρώματα.

Η εργατική τάξη καλείται πλέον να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις παραδοσιακές μορφές καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, αλλά και νέες, πιο σύνθετες και πιο αδίστακτες, που σχετίζονται πλέον με τις ανεξέλεγκτες δυνατότητες της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Υπό τις παρούσες συνθήκες της καθεστηκυίας τάξεως οι εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με πλείστες όσες προκλήσεις: Η ανεργία παραμένει υψηλή, αλλά και οι θέσεις εργασίας δεν παρέχουν πλέον καμία αξιοπρεπή αμοιβή ούτε και προοπτική εξελίξεως. Με το κόστος ζωής να έχει σημειώσει αλματώδη αύξηση, ολοένα και περισσότεροι εργαζόμενοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις προσωπικές και οικογενειακές υποχρεώσεις.

Και φυσικά ούτε καν γίνεται λόγος για ελεύθερο χρόνο, διακοπές, για πραγματική και δωρεάν δια βίου παιδεία, λαϊκό αθλητισμό και πολιτισμό. Όλα αυτά είναι απαγορευτικά για τον εργαζόμενο νέο, για τον οικογενειάρχη, για την εργαζόμενη μητέρα, για τον συνταξιούχο, οι οποίοι είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται 13 και πλέον ώρες καθημερινώς προκειμένου να καλύψουν απλώς ένα ενοίκιο και τα στοιχειώδη της διατροφής!

Η αβεβαιότητα για το μέλλον, η αναντιστοιχία μισθών και πληθωριστικής έκρηξης και η έλλειψη εργασιακής σταθερότητας υπονομεύουν την κοινωνική συνοχή και ενισχύουν το αίσθημα του φόβου και της ανασφάλειας. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η ατομικότητα υπερισχύει της συλλογικότητας, και οι εργαζόμενοι άνευ της καταλλήλου ταξικής και πολιτικής καθοδηγήσεως, αδυνατούν να οργανωθούν και να διεκδικήσουν από κοινού τα δικαιώματά τους, καθιστάμενοι έτσι υποχείρια της αστικής καπιταλιστικής δικτατορίας.

Παράλληλα, η εμφάνιση νέων μορφών εργασίας, όπως η εργασία μέσω ψηφιακών πλατφορμών, και η λεγόμενη «gig economy» (οικονομία των περιστασιακών εργασιών) μεταβάλλει ριζικά τον ρόλο, αλλά και την ίδια της υπόσταση του εργαζομένου, ο οποίος παρουσιάζεται από την καπιταλιστική «διαφώτιση» ως «αυτόνομος συνεργάτης» ή νέος «επιχειρηματίας», όμως στην πράξη παραμένει απολύτως υπόδουλος χωρίς καν τα στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα. Αυτό οδηγεί σε μεγαλύτερη απομόνωση, αλλά και ταξική αποξένωση τους εργαζομένους περιορίζοντας με τον τρόπο αυτό την αναγκαιότητα της συλλογικής δράσεως.

Η Εργατική Πρωτομαγιά είναι πρώτα και κύρια ημέρα αγώνα και ελπίδας. Σε όλο τον κόσμο, αναδύονται νέες  και πρωτοπόρες μορφές οργάνωσης και αντίστασης της Εργατικής Τάξης. Πατριωτικά και λαϊκά κινήματα εργαζομένων διεκδικούν καλύτερες συνθήκες εργασίας, αξιοπρεπείς αμοιβές, και αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής, ενώ παράλληλα  επαναφέρουν τη σημασία της συλλογικής δράσης χτυπώντας την κυριαρχία των πολυεθνικών.

Η επίκαιρη αλλά και διαχρονική σημασία της Εργατικής Πρωτομαγιάς έγκειται ακριβώς σε αυτή τη διττή της φύση: είναι ταυτόχρονα υπενθύμιση των κατακτήσεων του παρελθόντος και κάλεσμα για νέους αγώνες. Σ’ έναν κόσμο όπου οι ταξικές ανισότητες διευρύνονται και η ανθρώπινη αξία υποχωρεί μπροστά στην οικονομική κερδοφορία, η υπεράσπιση της εργασίας αποκτά υποστατική σημασία για το παρόν και το μέλλον, αυτής καθ’ εαυτής της υπάρξεως του ανθρώπου.

Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και η αταλάντευτη ταξική αμφισβήτηση των καπιταλιστικών δομών εξουσίας, αποτελούν παράλληλες και αλληλοπεριχωρούμενες εκφάνσεις της ίδιας οντολογικής ανάγκης: για έναν κόσμο πιο δίκαιο, πιο ανθρώπινο και πιο ελεύθερο.

Η Εργατική Πρωτομαγιά δεν ανήκει στο παρελθόν. Ανήκει στο παρόν και στο μέλλον. Είναι η διαρκής υπενθύμιση ότι για τις ζωές μας τίποτα δεν χαρίζεται και ότι κάθε δικαίωμα κατακτάται μέσα από συλλογικούς, ανυποχώρητους και αδιάκοπους αγώνες. Και αν σήμερα οι εργαζόμενοι είναι φοβισμένοι από την τρομοκρατία της αστικής εργοδοσίας, η ιστορία διδάσκει ότι οι σημερινοί φοβισμένοι δεν θα είναι για πάντα φοβισμένοι.

Πηγή: περιοδικό ΑΝΑΚΤΗΣΗ

Δράσεις Πρωτομαγιάς: Ο Σοσιαλισμός μας είναι Εθνικός!

Κλιμάκια Συναγωνιστών του Μετώπου Νεολαίας πραγματοποίησαν εκτεταμένες αφισοκολλήσεις εν όψει της Πρωτομαγιάς. Προτεραιότητα δόθηκε στις λαϊκές συνοικίες της Θεσσαλονίκης και στις αγροτικές κοινότητες του νομού, οπού διαχρονικά χτυπά η καρδιά του Κινήματος μας. Επιπλέον, το Σάββατο 2 Μαΐου και ώρα 20:00 θα πραγματοποιηθεί σχετική Ιδεολογική ομιλία στον πολυχώρο της Τ.Ο. Θεσσαλονίκης. Αναλυτικά το κείμενο που αναρτήθηκε:

Κάθε χρόνο οι εκπρόσωποι της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας «γιορτάζουν» την 1η Μαΐου. Μια ημέρα που έχει αφιερωθεί στον Έλληνα εργάτη και τα δικαιώματα του. Μόνο που αυτά τα δικαιώματα τα θέσπισε ένα καθεστώς «φασιστικό», αντιδημοκρατικό, και ταυτόχρονα ξεκάθαρα φιλολαϊκό. Ήταν ο ΙΩΑΝΝΗΣ ΜΕΤΑΞΑΣ αυτός που ανήγαγε σε καθήκον της 4ης Αυγούστου να εξασφαλίζει αξιοπρεπή εργασία στους Έλληνες, αποδεικνύοντας ότι: Ο ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΕΙΝΑΙ ΕΘΝΙΚΟΣ

Αντίθετα, ΟΛΟΙ οι δημοκράτες πολιτικοί μένουν στα λόγια και τις ευχές. Το μόνο εξασφαλίζουν για τον λαό είναι η φτώχεια και η αβεβαιότητα για το μέλλον. Επί δεκαετίες καταστρέφουν συστηματικά όλα όσα προσέφερε ο Εθνικιστής Ηγέτης!

Από την μία μεριά έχουμε τους εκπροσώπους της διεθνούς τοκογλυφίας, τους υπέρμαχους της υποταγής της Πατρίδας μας στο όνομα μιας καπιταλιστικής δήθεν «ανάπτυξης». Δίπλα τους είναι και οι τσαρλατάνοι του μαρξιστικού εθνομηδενισμού, της πνευματικής σαπίλας που μολύνει γενιές ολόκληρες. Προσποιούνται πως είναι αντίπαλοι, αλλά…

Μαζί προωθούν την μαζική εισβολή αλλοφύλων μέσω της λαθρομετανάστευσης.
Μαζί ψάχνουν φτηνό εργατικό δυναμικό για να αντικαταστήσουν τους Έλληνες.
Μαζί πολεμούν τις Εθνικές Αξίες που στέκουν εμπόδιο στην «ελεύθερη αγορά».
Μαζί «πιάνουν στασίδι» στα διαπλεκόμενα ΜΜΕ και παραπληροφορούν τον Λαό.
Μαζί πολεμούν την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ!

Από την άλλη πλευρά, λοιπόν, βρισκόμαστε ΕΜΕΙΣ οι Χρυσαυγίτες! Αγωνιζόμαστε ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΟΛΩΝ για ένα νέο Εθνικό Κράτος, όπου θα ξανα-σπαρθούν τα χωράφια, θα δουλέψουν πάλι τα τρακτέρ, θα αναγεννηθεί η Ελληνική Βιομηχανία, και η επιβίωση μας δεν θα εξαρτάται από πολυεθνικές. Αγωνιζόμαστε για να κάνουμε πραγματικότητα τον Εθνικό Προστατευτισμό!

Απέναντι στην ανίερη συμμαχία Φιλελευθέρων και Μαρξιστών, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ επιμένει και βροντοφωνάζει: ΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΤΡΙΔΑ!

 ΠΗΓΗ: antepithesi.gr

Έξοδα στα… ουράνια, μισθοί στα Τάρταρα!

Ο σημερινός εορτασμός της εργατικής Πρωτομαγιάς είναι καλή αφορμή να αναλογιστούμε τις… εκπτώσεις που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας σε ό,τι αφορά τα δικαιώματα των εργαζομένων. Μας έχει απομείνει η γιορτή, όχι όλα όσα συμβολίζει και αυτά για τα οποία πάλεψαν και παλεύουν οι άνθρωποι του μόχθου. 

Η κυβέρνηση πανηγυρίζει για κάθε μικρή αύξηση του κατώτατου μισθού, παρουσιάζοντάς την ως ιστορική κατάκτηση. Η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Οι αυξήσεις αυτές δεν καλύπτουν ούτε το κλάσμα των ανατιμήσεων στο κόστος διαβίωσης. Tα είδη πρώτης ανάγκης, τα καύσιμα, τα ενοίκια, τα δίδακτρα στα φροντιστήρια – όλα έχουν σκαρφαλώσει στα ουράνια, ενώ οι αμοιβές των Ελλήνων έχουν κατρακυλήσει στα Τάρταρα.

Με μέσο ετήσιο μισθό γύρω στα 18.000 ευρώ, η Ελλάδα παραμένει δεύτερη από το τέλος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με λιγότερο από το μισό του ευρωπαϊκού μέσου όρου (39.800 ευρώ κατ’ έτος). Οι όποιες «θεσμοθετημένες» αυξήσεις εξανεμίζονται από τον πληθωρισμό στα τρόφιμα, στην ενέργεια και τη στέγαση. Ο εργαζόμενος βλέπει τα έσοδά του να… εξατμίζονται πριν καν φτάσει στο τέλος του μήνα, ενώ η κυβέρνηση διαφημίζει μια «ανάπτυξη» που δεν αγγίζει την τσέπη του.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η Ελλάδα συγκλίνει πλέον επικίνδυνα με χώρες που παλιά ανήκαν στο ανατολικό μπλοκ. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία, με ταχύτερους ρυθμούς αύξησης μισθών τα τελευταία χρόνια, τείνουν να μας πλησιάσουν ή και να μας ξεπεράσουν σε ορισμένους δείκτες. Η Αλβανία, εκτός Ε.Ε. ακόμα, δείχνει ανάλογη δυναμική. Χώρες που πριν από λίγες δεκαετίες θεωρούνταν «πίσω» μας, σήμερα μας κοιτάζουν στα μάτια ή μας προσπερνούν σε απολαβές, ενώ εμείς παραμένουμε εγκλωβισμένοι σε μια μνημονιακή λογική χαμηλών μισθών και υψηλών φόρων.

Το αποτέλεσμα είναι μαζική φυγή νέων στο εξωτερικό, δημογραφική κατάρρευση και μια κοινωνία όπου η εργασία δεν εξασφαλίζει πια ούτε τα βασικά. Η κυβέρνηση συνεχίζει τον… χαβά της. Πορεύεται με αυξήσεις «ψίχουλα» και με επικοινωνιακά τρικ, ενώ οι Έλληνες εργαζόμενοι παραμένουν οι φτωχοί συγγενείς της Ευρώπης.

ΠΗΓΗ: Εφημερίδα «δημοκρατία»

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Στον πάτο του ΟΟΣΑ οι πραγματικοί μισθοί στην Ελλάδα – Πληρωνόμαστε 21% λιγότερο από ό,τι το 2010

«Δημοσιογραφική ενημέρωση» για γέλια και για κλάματα

«Δυο είναι τα τινά, ή ο Μιχαλολιάκος ξεγέλασε το συμβούλιο που τον αποφυλάκισε για λόγους υγείας ενώ είναι μια χαρά κ γράφει για μένα αλλά ταυτόχρονα δεν μπορεί να είναι μέσα για να εκτίσει την ποινή των 13 ετών που έφαγε ή κάποιος από τους οπαδούς του διαπράττει απάτη γράφοντας κάτι κ υπογράφοντας για εκείνον …Ούτε εσείς κύριε ΚΑΤΑΔΙΚΕ είστε πολιτικός και το μόρφωμα σας είχε ήδη κριθεί ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ από την δικαιοσύνη»

Ρένα Κουβελιώτη, δημοσιογράφος, 29-04-2026

Με αφορμή την συνεχιζόμενη εμμονή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης τις τελευταίες ημέρες και την προσπάθεια πολλών επίδοξων «Κλουζώ» του διαδικτύου και των τηλεπαραθύρων να ανακαλύψουν… «χρυσαυγίτες» ή έστω, «φιλοχρυσαυγίτες» δράστες σε εγκλήματα που απασχόλησαν πρόσφατα την κοινή γνώμη, οφείλουμε για μία ακόμη φορά να υπενθυμίσουμε κάποια γεγονότα και κάποια αξιώματα (αξίωμα: μια πρόταση, αρχή ή θεμελιώδης αλήθεια που θεωρείται δεδομένη και αυταπόδεικτη, χωρίς να χρειάζεται απόδειξη, χρησιμεύοντας ως βάση για λογικά συμπεράσματα) τα οποία, οι υβριστές και διώκτες της Χρυσής Αυγής επιλέγουν να αγνοούν, εμποτίζοντας με μίσος και ψεύδη τα λιβελλογραφήματά τους κατά ενός νόμιμου πολιτικού κόμματος και του ιδρυτή του.

ΠΡΩΤΟΝ: Ο Ιδρυτής της Χρυσής Αυγής και μέχρι πρόσφατα πολιτικός κρατούμενος Νικόλαος Μιχαλολιάκος, ήδη από διετίας και πλέον πληρούσε τις νόμιμες προϋποθέσεις προκειμένου να αποφυλακιστεί με όρους, σύμφωνα με τις κείμενες ποινικές διατάξεις, πλην όμως παρέμεινε παράνομα εντός φυλακής για δύο και πλέον έτη. Κανένα δικαστικό συμβούλιο δεν… «ξεγελάστηκε» για να τον αποφυλακίσει. Απλούστατα, κάποια στιγμή βρέθηκαν επιτέλους δικαστικοί λειτουργοί οι οποίοι έπραξαν το αυτονόητο: Σεβάστηκαν, τήρησαν και εφήρμοσαν, έστω και με καθυστέρηση δύο ετών, τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα περί της υπό όρους απόλυσης.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: Στο Ελληνικό Ποινικό δικαιϊκό σύστημα, το Τεκμήριο της Αθωότητας υφίσταται και ενεργεί μέχρι και την έκδοση αμετάκλητης δικαστικής απόφασης. Η πρόσφατα εκδοθείσα δευτεροβάθμια απόφαση του Εφετείου Αθηνών στην δίκη των μελών της Χρυσής Αυγής ΔΕΝ είναι αμετάκλητη, εφόσον υπόκειται σε αναίρεση ενώπιον του Αρείου Πάγου. Άρα, οι κατηγορούμενοι στην εν λόγω δίκη, εξακολουθούν να θεωρούνται ΑΘΩΟΙ σύμφωνα με τον νόμο, είτε αυτό αρέσει είτε όχι στην κ. Κουβελιώτη και στους πάσης φύσεως υποστηρικτές και νοσταλγούς της «δικαιοσύνης» των λαϊκών δικαστηρίων και των σοβιετικών γκουλάγκ

ΤΡΙΤΟΝ: Η κείμενη εγχώρια νομοθεσία τόσο του ποινικού όσο και του συνταγματικού δικαίου, ΔΕΝ προβλέπει καμία δυνατότητα απαγόρευσης λειτουργίας πολιτικού κόμματος. Στα ποινικά δικαστήρια δικάζονται φυσικά πρόσωπα και όχι πολιτικά κόμματα. Η πρόσφατη δευτεροβάθμια καταδίκη των κατηγορουμένων στην επονομαζόμενη «δίκη της Χρυσής Αυγής» αλλά και η αρχική τους πρωτοβάθμια καταδίκη, ουδόλως δύναται να επηρεάσει την νόμιμη λειτουργία του πολιτικού κόμματος «Λαϊκός Σύνδεσμος – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ», το οποίο προφανώς και συνεχίζει να λειτουργεί νόμιμα, βάσει του καταστατικού του και της κείμενης νομοθεσίας, διατηρώντας τοπικές οργανώσεις ανά την επικράτεια .

ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ:

Ο «ΛΑΪΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ-ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ» ήταν, είναι και θα συνεχίσει να είναι ένα απολύτως νόμιμο πολιτικό κόμμα το οποίο ασκεί καθημερινά πολιτική δραστηριότητα εντός των πλαισίων του Συντάγματος και της κείμενης νομοθεσίας.

ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ: Τα ως άνω μπορούν να θεωρηθούν ευγενική προσφορά στοιχειωδών γνώσεων ποινικού δικαίου και βασικών αρχών της νομικής επιστήμης στην αξιότιμη κ. Κουβελιώτη, ώστε να μην εκτεθεί περαιτέρω με τα γραφόμενά της επί (νομικών) θεμάτων τα οποία αγνοεί πλήρως.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Παρά τις επίμονες προσπάθειές μας δεν κατέστη δυνατόν να εντοπίσουμε την οποιαδήποτε αναφορά της κ. Κουβελιώτη στην κομματική προέλευση και στις πολιτικές προτιμήσεις των δραστών των υπολοίπων αρκετών δεκάδων ανθρωποκτονιών και άλλων ειδεχθών εγκλημάτων τα οποία διαπράττονται κάθε έτος στην χώρα μας. Είμαστε σίγουροι πάντως, ότι η αντικειμενικότητα και η αμεροληψία η οποία την διακρίνει, θα την ωθήσει να πράξει και σε αυτές τις περιπτώσεις τα δέοντα, τιμώντας για μία ακόμη φορά το δημοσιογραφικό της λειτούργημα και να ενημερώσει την κοινή γνώμη για τις κομματικές επιλογές των δολοφόνων της Γαρυφαλιάς στην Φολέγανδρο, της Κυριακής στους Αγίους Αναργύρους, ή του παιδεραστή της ανήλικης στον Κολωνό.

Επιφυλασσόμαστε παντός νομίμου δικαιώματός μας ενώπιον των αρμοδίων δικαστικών αρχών σε περίπτωση που συνεχιστεί η εις βάρος μας εκστρατεία συκοφάντησης και δυσφήμησης

Λαϊκός Σύνδεσμος – ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
Νομική Υπηρεσία

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η πιο ύπουλη διάβρωση

Ο πλούτος συγκεντρώνεται προκλητικά σε ολοένα πιο λίγους, η διαφθορά γενικεύεται, οι ανισότητες βαθαίνουν, η ατιμωρησία μονιμοποιείται και η φορολογική αφαίμαξη συνεχίζει να πλήττει τις ίδιες κατηγορίες ανθρώπων

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

• Αν και τα διακυβεύματα είναι πολλά και κρίσιμα για τον τόπο και τους πολίτες σε όλους τους τομείς τόσο της εσωτερικής όσο και της εξωτερικής πολιτικής, οι υψηλοί τόνοι, οι δραματικές δηλώσεις, οι αλληλοκατηγορίες και οι μεγαλόστομες υποσχέσεις αφήνουν πλέον ασυγκίνητο ολοένα μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορεί να το αμφισβητήσει εύκολα κανείς…

• Για την πλειονότητα των πολιτών η πολιτική μπορεί να προσφέρει θέαμα -ενίοτε και κακόγουστο-, αλλά έχει αποκοπεί πλήρως από την καθημερινή πραγματικότητα. Δεν μιλάει στην τσέπη που δεν βγαίνει, στην ανασφάλεια της δουλειάς, στην αγωνία για το μέλλον των παιδιών τους, ούτε στην αίσθηση ότι όσο κι αν προσπαθούν, το σύστημα τους τιμωρεί αντί να τους ανταμείβει.

• Ο μέσος πολίτης έχει πλέον εσωτερικεύσει μια σκληρή αλήθεια, σύμφωνα με την οποία, παρ’ όλα όσα συμβαίνουν, η καθημερινότητά του δεν πρόκειται να αλλάξει ουσιαστικά. Ο πλούτος συγκεντρώνεται προκλητικά σε ολοένα πιο λίγους, η διαφθορά γενικεύεται, οι ανισότητες βαθαίνουν, η ατιμωρησία μονιμοποιείται και η φορολογική αφαίμαξη συνεχίζει να πλήττει τις ίδιες κατηγορίες ανθρώπων.

• Ακριβώς σε αυτό το κλίμα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη όχι μόνο δεν προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα, αλλά με τη στάση, τη συμπεριφορά και τις επιλογές της το διευρύνει σκόπιμα. Τα επικοινωνιακά της πυροτεχνήματα δεν αποσκοπούν παρά στην αλλαγή ατζέντας και όχι στην ουσία των προβλημάτων. Στη μετατόπιση του ενδιαφέροντος από τα καυτά μέτωπα, που βεβαίως κάθε άλλο παρά γεφυρώνει τις αποστάσεις μεταξύ πολιτικής και πολιτών και κάθε άλλο παρά προσφέρει αντίκρισμα της πολιτικής στην καθημερινότητα των πολιτικών…

• Κατά βάθος -και μέσα στο αδιέξοδό της- η κυβέρνηση πιστεύει ότι η απομάκρυνση των πολιτών από την πολιτική την εξυπηρετεί, καθώς μια κοινωνία απογοητευμένη, απαθής και αποστασιοποιημένη είναι πολύ πιο εύκολο να χειραγωγηθεί, ιδίως εν όψει των επόμενων εκλογών που θα είναι κομβικής σημασίας για τις εξελίξεις…

• Η αποστασιοποίηση από το πολιτικό γίγνεσθαι, η απαξίωση στα μάτια της κοινής γνώμης και, ως εκ τούτου, η αποχή από τις κάλπες -όταν φτάσει εκείνη η στιγμή- είναι σε συνδυασμό με τις γενικότερες ανεπάρκειες των υπόλοιπων πρωταγωνιστών το «σωσίβιο» στο οποίο ελπίζει για να επιπλεύσει ο κ. Μητσοτάκης, αδιαφορώντας για τη βαθιά και ανήκεστο βλάβη που προκαλεί στη σχέση πολιτικής και κοινωνίας. Κι αυτή είναι η πιο ύπουλη διάβρωση.

• Έτσι, το χάσμα γίνεται όλο και πιο δύσκολο να γεφυρωθεί. Η πολιτική και οι πολιτικοί μιλούν μόνο στον εαυτό τους, η αίσθηση ότι το αύριο δεν ανήκει στους πολλούς αλλά παραμένει αβέβαιο, απρόβλεπτο και επικίνδυνα μακρινό από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας εδραιώνεται και το κυριότερο είναι ότι χάνεται και η προσδοκία ότι τα πράγματα μπορεί να αλλάξουν. Αυτή η συλλογική παραίτηση αποτελεί και τον μεγαλύτερο κίνδυνο…

Από τη στήλη «Ο κοριός» της «δημοκρατίας»

Σταύρος Λυγερός - Εξευτελιστικός ουκρανικός όρος στην Αθήνα για drones (VIDEO)

Όλα τα «όργια» της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου για το θάψιμο των υποκλοπών

Ανάρτηση «ποταμός» από τον δικηγόρο θυμάτων των υποκλοπών, Ζαχαρία Κεσσέ, ο οποίος αποκαλύπτει όλες τις υπεκφυγές, παραλείψεις και λάθη των Εισαγγελέων του Αρείου Πάγου, προκειμένου να «θαφτεί» η υπόθεση κατασκοπείας!

Όπως αναφέρει στην μακροσκελή ανάρτησή του- ως απάντηση ότι «υπονομεύεται ο θεσμός της δικαιοσύνης από τη δημόσια αποδοκιμασία των Ζήση, Αδειλίνη και Τζαβέλλα» – ο Ζαχαρίας Κεσσές, καταγράφει την αποφυγή να κληθούν για κατάθεση υπουργοί, βουλευτές, ο Αρχηγός του ΓΕΕΘΑ, της ΕΛΑΣ, Εισαγγελείς και στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.

Στηλιτεύει το γεγονός ότι δεν ζήτησαν καμία τηλεφωνική συσκευή για να ελέγξουν, ούτε ερεύνησαν αν υπήρχε διαρροή κρατικών εγγράφων, ενώ τονίζει μεταξύ άλλων πως δεν ζήτησαν από τον Ντίλιαν να αποδείξει όσα είπε προφορικά για προμήθεια του κατασκοπευτικού λογισμικού μόνο σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου.

Αναλυτικά η ανάρτηση του Ζαχαρία Κεσσέ:

Πριν κάποιος πει ότι υπονομεύεται ο θεσμός της δικαιοσύνης από την δημόσια αποδοκιμασία των Ζήση, Αδειλίνη και Τζαβέλλα, θα είναι ωφέλιμο να γνωρίζει ότι η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου από το 2023 και μέχρι τώρα με κάθε κόστος και παρά τα σχετικά αιτήματα:

1.Αποφεύγει να καλέσει για κατάθεση τους Υπουργούς, Βουλευτές, Αρχηγό του ΓΕΕΘΑ, Αρχηγό της ΕΛΑΣ, στελέχη των ενόπλων δυνάμεων, την Εισαγγελέα της ΕΥΠ, τον Οικονομικό Εισαγγελέα και λοιπά πρόσωπα μολονότι έλαβαν μήνυμα με το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator και παράλληλα διαχειρίζονταν κρίσιμα χαρτοφυλάκια.

2.Δεν έχει ζητήσει την εξέταση καμίας τηλεφωνικής συσκευής για να διαπιστώσει αν υπάρχει απόπειρα ή τετελεσμένη παγίδευση.

3.Δεν έχει αναζητήσει πού βρίσκονται πλέον τα δεδομένα που αποσπάστηκαν από τα θύματα, ποιος τα έχει και αν αυτό σχετίζεται με την συνεχιζόμενη υπόθαλψη των θυτών από τα ίδια τα θύματα.

4.Δεν έχει αναζητήσει με οποιονδήποτε τρόπο αν υπήρχε διαρροή κρατικών απόρρητων μέσω συνεργασίας με τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες όπως Υπουργεία, ΓΕΕΘΑ, ΕΥΠ κλπ

5.Δεν έχει ζητήσει να καταθέσει κανείς από τους δεκάδες υπαλλήλους των εμπλεκομένων εταιριών πλην ενός.

6.Δεν έκανε κανένα έλεγχο στην ΕΥΠ και στο ΚΕΤΥΑΚ για να διαπιστώσει από τα βιβλία εισερχομένων-εξερχόμενων, όπου καταγράφονται τα πάντα, αν είχαν εισέλθει στελέχη των εμπλεκομένων εταιριών

7.Δεν ερεύνησε με οποιονδήποτε τρόπο για ποιο λόγο και με ποια έγκριση ο τεχνικός διευθυντής της Intellexa διόρθωσε το απόρρητο προσύμφωνο μεταξύ της ΕΥΠ και της αντίστοιχης μυστικής υπηρεσίας της Βόρειας Μακεδονίας.

8.Δεν έκανε κανένα έλεγχο στο ΚΕΤΥΑΚ για να διαπιστώσει ποιος έδωσε την άδεια εισόδου σε όχημα των εμπλεκομένων εταιριών σε απόρρητη εγκατάσταση, πόσες φορές μπήκε, ποιος το οδηγούσε και με ποιον συναντήθηκε

9.Δεν διερεύνησε πώς η Intellexa υπέγραφε μνημόνιο συνεργασίας με το Κέντρο Μελετών Ασφάλειας, που έδρευε τότε στο ίδιο κτίριο με την ΕΥΠ και αποτελούσε τον τεχνικό σύμβουλο του κράτους σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας

10.Δεν τόλμησε να ζητήσει από τον Τ. Ντίλιαν να αποδείξει όσα είπε προφορικά για προμήθεια του κατασκοπευτικού λογισμικού μόνο σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου

11.Δεν ερεύνησε με οποιονδήποτε τρόπο αν όντως ο Κ. Πετρίσης συνεργαζόταν με την ΕΥΠ, όπως κατέθεσε στη δίκη ο Α. Κοσμίδης αποκαλύπτοντας ότι από αυτόν προμηθεύτηκε την κάρτα με την οποία πληρώθηκαν τα μηνύματα παγίδευσης.

12. Δεν αναζήτησε από την ψηφιακή πλατφόρμα τεστ Covid ποια ήταν τα πρόσωπα που υποβλήθηκαν σε τεστ στην έδρα της εταιρίας στην Ελλάδα σε συγκεκριμένες ημερομηνίες, όπου ο αριθμός των τεστ ήταν πολλαπλάσιος των εργαζόμενων της εταιρίας και υπήρχαν πληροφορίες ότι αφορούσαν στελέχη της ΕΥΠ, που ήταν στο χώρο.

13. Δεν ερεύνησε τα πληροφοριακά δελτία της ΕΥΠ για τους κοινούς στόχους προκειμένου να διαπιστώσει αν όντως υπήρχε επαρκή αιτιολογία και λόγος παρακολούθησης εν όψει του γεγονότος ότι επρόκειτο κυρίως για δημοσιογράφους και πολιτικά πρόσωπα.

14. Δεν εξέτασε τους αστυνομικούς που φρουρούσαν σε 24ωρη βάση τον καταδικασμένο Λαβράνο την ίδια στιγμή που αυτός παγίδευε το μισό υπουργικό συμβούλιο προκειμένου να μάθουν ποιά πρόσωπα τον επισκέπτονταν.

15. Δεν διερεύνησε ποιος έδωσε την άδεια στον Λαβράνο να ταξιδεύει με C-130 σε επίσημη αποστολή συνοδεία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας στο εξωτερικό με διαβατήριο με άλλο όνομα.

16. Δεν εξέτασε πως δίνονταν οι άδειες μετάκλησης και εργασίας Ισραηλινών στελεχών μυστικών υπηρεσιών με διαδικασίες express μέσω του Υπουργείου Μετανάστευσης.

17. Δεν τόλμησε να διερευνήσει πως η Ελλάδα εξελίχθηκε σε παγκόσμιο κέντρο διανομής παράνομων κατασκοπευτικών λογισμικών από πρόσωπα που είχαν στενές σχέσεις με το γραφείο του Πρωθυπουργού.

Πηγή 1 & Πηγή 2