Ένα κείμενο της «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ» λίγες ημέρες πριν τις διώξεις και τις φυλακίσεις

Ήταν Πέμπτη 1η Αυγούστου 2013, στην πρώτη της σελίδα η Καθημερινή, είχε ένα κείμενο υπό τον τίτλο «Πλήρης πολιτική αμηχανία», από το οποίο αξίζει να σας παραθέσουμε τα κυριότερα σημεία του:

«Τον κίνδυνο πολιτικής αστάθειας στην Ελλάδα επισημαίνει η έκθεση του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), που δόθηκε χθες στη δημοσιότητα […] Ανέμενε η καθεστηκυία τάξη της Ελλάδος -πολιτική και οικονομική- επαναστατικές εκρήξεις της Αριστεράς και υπήρξαν πράγματι με την εκδήλωση της κρίσεως και κάποιες από αυτές πήραν μορφή απεχθή και εγκληματική. Αλλά η δυναμική της Αριστεράς από τη μετριοπαθή έως την πλέον ακραία έκφρασή της εξαντλήθηκε σε εντυπωσιακά μικρό διάστημα […]
Ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, που τόσο απασχολεί τη συγκυβέρνηση, είναι ένα κόμμα επιστροφής στην αυταπάτη του ΠΑΣΟΚ της ψευδεπίγραφης ευημερίας […] Φορέας ανατροπής ανεδείχθη η Χρυσή Αυγή του κ. Νίκου Μιχαλολιάκου.
Η επιρροή του πρωτόγονου αυτού κόμματος άρχισε να είναι εντυπωσιακή, όπως και η έλξη που ασκεί στους νέους, όχι αποκλειστικά πληβειακής αλλά και αστικής προελεύσεως. Η ένταση των συγκρούσεων στις τελευταίες συνεδριάσεις της Βουλής οδήγησε στη σύμπηξη μετώπου και το συγκεκριμένο κόμμα χαρακτηρίζεται ως απειλή της υφισταμένης πολιτικής τάξεως. Σωστή η διαπίστωση, μόνον που η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων θεωρεί την πολιτική έκφραση της μεταπολιτεύσεως υπεύθυνη για τη διασπάθιση του δάνειου πλούτου, τη διαφθορά, την παρούσα οικονομική εξαθλίωση και τον ευτελισμό του κράτους. Μάλλον υπηρεσία προσέφεραν στη Χρυσή Αυγή οι επικριτές της […]
Η Ελλάς κατέρρευσε οικονομικά και έχει αρχίσει να αποσυντίθεται πολιτικά. Περί αυτού πρόκειται και μόνον. Δεν είναι τυχαίο ότι η κρίση ανέδειξε δύο πολιτικούς που εκινούντο στις παρυφές ή εκτός του καθιερωμένου πολιτικού συστήματος: τον κ. Αλέξη Τσίπρα του ΣΥΡΙΖΑ, που φιλοδοξεί να κατακτήσει την εξουσία και ως εκ τούτου προχωρεί σε κάποιες «προσαρμογές», και τον κ. Μιχαλολιάκο, που έχει αναλάβει τον ρόλο του καταστροφέα του συστήματος…»

Απαντώντας ή σχολιάζοντας, εάν θέλετε, το παραπάνω πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτε άλλο από ένα νέο ΠΑΣΟΚ, μία πολιτική παράταξη προορισμένη να υπηρετήσει το κυρίαρχο σύστημα. Αλλού είναι ο «κίνδυνος»… Είναι στην Χρυσή Αυγή! Έτσι, τον Αύγουστο το ΔΝΤ ανησυχούσε για την Χρυσή Αυγή και τον Σεπτέμβριο συνελήφθη ο Αρχηγός της.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η ανοχή είναι συνενοχή

Στην πρωτοπόρο Ελλάδα απάντηση στην εγκληματικότητα που παράγει μια κοινωνική ομάδα θεωρείται η παροχή… επιδομάτων

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Η είδηση φαντάζει πρωτοφανής, αλλά θα έπρεπε να είναι αναμενόμενη. Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, 50χρονος Ρομά έκλεψε από οικογενειακό τάφο στους Αγίους Αναργύρους τα οστά του συζύγου 65χρονης γυναίκας.

Για να τα επιστρέψει, ζήτησε λύτρα 1.000 ευρώ. Μάλιστα, ο καταγγελθείς από την 65χρονη λέγεται ότι έκανε σχετική ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης στο διαδίκτυο (στο Tik Tok)!

Η 65χρονη έκανε μήνυση. Ο απαγωγέας των οστών, μόλις ενημερώθηκε για τη μήνυση, διέγραψε τον λογαριασμό του από το μέσο κοινωνικής δικτύωσης και αναζητείται από τις Αρχές. Η πρώτη απορία που έρχεται στον νου όλων όσοι διαβάζουν τούτα τα τερατώδη είναι: «Τι είδους άνθρωποι είναι όσοι κάνουν τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις;» Έλα ντε… Τι είδους άνθρωποι είναι; Και πώς αντιμετωπίζονται από την Πολιτεία και από αυτό που αποκαλούμε οργανωμένο κράτος;

Εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες οι γύφτοι – τσιγγάνοι – Ρομά ή όπως αλλιώς αποκαλούνται οι ανήκοντες σ’ αυτή την κοινωνική ομάδα αντιμετωπίζονται σαν θύματα ενός άγνωστου (και στην πραγματικότητα ανύπαρκτου) πολέμου. Το κράτος, όπως τουλάχιστον το διαχειρίζονται οι κακορίζικες κυβερνήσεις, τους ραίνει με επιδόματα. Μεταξύ των πολλών επιδομάτων που λαμβάνουν είναι για την… παρουσία των παιδιών τους στο σχολείο!

Δηλαδή, οι φορολογούμενοι πολίτες, που στέλνουν τα παιδιά τους στο σχολείο και θα αντιμετωπίσουν ποινικές κυρώσεις αν δεν τα στείλουν, καταβάλλουν χρήματα από το υστέρημά τους για να βραβευτούν οι «ευπαθείς» αν στείλουν κι εκείνοι τα παιδιά τους εκεί! Τούτο είναι και παρανοϊκό και ρατσιστικότατο σε βάρος της πλειονότητας.

Οι «ευπαθείς» πώς ξεπληρώνουν τα επιδόματα στην κοινωνία; Με τον τρόπο που περιέγραψε σε συνέντευξή του στο Action 24 (24 Ιουλίου 2025) ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης: «Το 70%-75% της εγκληματικότητας προέρχεται από τους Ρομά. Αυτό δεν το λέω ούτε για λόγους ρατσιστικούς ούτε προκατάληψης. Κάθε άλλο, αγαπώ και τα παιδιά τους και τους ανθρώπους αυτούς, αλλά το επάγγελμα που κάνουν πρέπει να το αλλάξουν: τις κλοπές, τις διαρρήξεις, τις απάτες, τις ρευματοκλοπές κ.λπ.».

Είναι ηλίου φαεινότερο ότι, για να φτάσει μια κοινωνική ομάδα να «παράγει» το «70%-75% της εγκληματικότητας», δεν βρίσκει απέναντί της καταστολή και επιβολή του νόμου, αλλά ανοχή. Κι εδώ πρέπει να εξηγήσουν οι κατά καιρούς ανευθυνοϋπεύθυνοι γιατί ανέχονται εκείνους που ρημάζουν σπίτια, κλέβουν ό,τι βρίσκουν μπροστά τους, πουλάνε ναρκωτικά, διαπράττουν απάτες κι ένα σωρό άλλα εγκλήματα.

Εξηγήσεις οφείλουν κι εκείνοι που μηρυκάζουν όλη την ώρα φληναφήματα περί «ρατσισμού» της πλειονότητας του λαού μας. Μεταξύ αυτών θα συναντήσετε από πολιτικούς, μιντιακούς παπαγάλους και γραφειοκράτες της Ε.Ε., μέχρι πωλητές… άποψης και πανεπιστημιακούς καθηγητές. Εξηγήσεις πρέπει να δώσουμε κι εμείς στους εαυτούς μας γιατί δεν έχουμε δώσει καίριες πολιτικές απαντήσεις σ’ αυτές τις προκλήσεις.

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Σκάνδαλα και δημοκρατία

ΟΠΕΚΕΠΕ – Επτά κατηγορούμενοι ομολόγησαν απάτη και επέστρεψαν 165.000 ευρώ

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ δεν είναι κάτι πρωτοφανές για την «δημοκρατία» της Μεταπολιτεύσεως: Ας θυμηθούμε: Χρηματιστήριο, «ολυμπιακά» έργα, εθνικές οδοί, εξοπλιστικά, λίστα Λαγκάρντ και βεβαίως Ζίμενς για να μην ξεχνάμε, χρέη κομμάτων (περνούν τα 600 εκατομμύρια ευρώ τα χρέη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) και τελευταίο το ΣΚΑΝΔΑΛΟ NOVARTIS, που ήλθε με στοιχεία από το FBI και βέβαια τα ΤΕΜΠΗ.

Για την ιστορία θυμίζουμε ότι οι ΗΠΑ έχουν επιβάλλει πρόστιμο 310 εκατ. δολαρίων στην NOVARTIS για διαφθορά πολιτικών και  αθέμιτο ανταγωνισμό στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ αγορά φαρμάκων! Ποιος το έκανε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ το σκάνδαλο; Φαντάσματα… Μετά ταύτα από Χρηματιστήριο (1999) μέχρι NOVARTIS και από τα Λαυρεωτικά (τέλη του 19ου αιώνος) μέχρι την κυβέρνηση Βενιζέλου την δεκαετία του 1930 πανταχού παρόντα τα σκάνδαλα μαζί με την “δημοκρατία”, αλλά και τον ελληνικό λαό, που όχι μόνον τα ανέχεται, αλλά και εκλέγει βουλευτές και πρωθυπουργούς άμεσα εμπλεκόμενους σε αυτά! Προκύπτει, λοιπόν, αβίαστα ότι η διαφθορά δεν περιέχει ΑΠΑΞΙΑ για την παρηκμασμένη κοινωνία των γραικύλων. Δυστυχώς έτσι είναι!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ophelia's Dream - Danse Macabre

Φοιτήτριες από την Ολλανδία ζούσαν εθελοντικά μαζί με «πρόσφυγες» και αυτοί τις βίαζαν ομαδικά για χρόνια!

Μια ομάδα από 125 φοιτητές και φοιτήτριες από την Ολλανδία, που συμμετείχαν σε ένα πρόγραμμα με «κεντρική ιδέα» ότι θα ζούσαν στον ίδιο χώρο μαζί με 125 υποτιθέμενους πρόσφυγες για να βοηθήσουν στην «ένταξή» τους στην ολλανδική κοινωνία, κατήγγειλαν ότι υπέστησαν επί χρόνια σεξουαλική κακοποίηση και βία, σύμφωνα με έρευνα.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

Νυρεμβέργη: Διεθνές Δίκαιο ή Δικαιοσύνη των Νικητών;

του Μαυρομετωπίτη

Από την 18^η Δεκεμβρίου παίζεται στους κινηματογράφους η ταινία «Νυρεμβέργη» η οποία αφορά την δίκη των ηγετών του Τρίτου Ράιχ. Η ταινία, παρότι απολαυστική και καλής κινηματογραφικής ποιότητας, με πρωταγωνιστές των Ράσελ Κρόου ως Χέρμαν Γκαίρινγκ και τον Ράμι Μέλεκ ως Ντάγκλας Κέλι, μας οδηγεί σε κάποιες σκέψεις.

Η κυκλοφορία μιας ταινίας με αυτή την θεματολογία μας ωθεί στο να επανεξετάσουμε ζητήματα τα οποία είναι απαγορευμένα στο σύγχρονο κόσμο.  

Ήταν δίκαιες οι Δίκες της Νυρεμβέργης; 

Ήταν πραγματικά το πρώτο βήμα προς το διεθνές δίκαιο ή ήταν απλώς η δικαιοσύνη των νικητών; 

Είναι γεγονός ότι οι δίκες της Νυρεμβέργης καταπάτησαν την αρχή της μη αναδρομικότητας του νόμου. 

Στην ουσία, οι νόμοι με τους οποίους καταδικάστηκαν οι ηγέτες του Τρίτου Ράιχ συντάχθηκαν μετά την πραγματοποίηση των γεγονότων. Πριν από τις Δίκες της Νυρεμβέργης δεν υπήρχε συγκεκριμένη διεθνής νομοθεσία που να χαρακτήριζε ορισμένες συμπεριφορές ως εγκλήματα πολέμου ή που να κηρύσσει τον επιθετικό πόλεμο ως αξιόποινο έγκλημα. 

Μάλιστα το συγκεκριμένο επιχείρημα - το οποίο δεν παρουσιάζεται στην ταινία - στην πραγματικότητα επικαλέστηκε ο Όττο Στάμερ δικηγόρος του Χέρμαν Γκαίρινγκ. Στην δίκη προστέθηκαν και άλλες κατηγορίες οι οποίες δεν αφορούσαν το νομικό επίπεδο αλλά ήταν καθαρά ηθικές. Κάτι τέτοιο φυσικά υπονομεύει την αξιοπιστία της δίκης. 

Οι κατηγορίες εναντίον των ηγετών του Τρίτου Ράιχ ήταν τέσσερις: συνωμοσία για διάπραξη εγκλημάτων κατά της ειρήνης, σχεδιασμός για διεξαγωγή επιθετικών πολέμων, διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, διάπραξη εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας. 

Από τις τέσσερις κατηγορίες, μόνο εκείνη για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου μπορούσε να ευσταθεί. Οι υπόλοιπες κατηγορίες θα μπορούσαμε να πούμε ότι είχαν διαπραχθεί από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Μεγάλη Βρετανία και την Γαλλία. Με μία πιο προσεκτική εξέταση μπορούμε να βρούμε την Σοβιετική Ένωση ως ένοχη και για τις τέσσερις.

Στην πραγματικότητα όσο και στις προθέσεις εκείνων που την διοργάνωσαν, η Δίκη της Νυρεμβέργης δεν ήταν ποτέ δικαστική δίκη. Ήταν πρώτα και κύρια μία απόπειρα ηθικής δίκης, που παρουσιάστηκε στη παγκόσμια κοινή γνώμη ως δίκη «δικαίου κατά της αυθαιρεσίας, δικαιοσύνης κατά της βαρβαρότητας». Μιλάμε λοιπόν για μια δίκη στην οποία de facto οι δικαστές διεκδικούν ηθική ανωτερότητα έναντι εκείνων που δικάζονται.

Αυτό φαίνεται και από την επιστολή του Γενικού Εισαγγελέα Τζάκσον προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ, Χάρι Τρούμαν: «[Οι Σύμμαχοι] έχουν κάνει και κάνουν μερικά από τα πράγματα για τα οποία καταδικάζουμε τους Γερμανούς. Οι Γάλλοι παραβιάζουν σίγουρα τη Σύμβαση της Γενεύης όσον αφορά τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου […]. Καταδικάζουμε τη λεηλασία και οι σύμμαχοί μας την εφαρμόζουν. Λέμε ότι ο επιθετικός πόλεμος είναι έγκλημα και ένας από τους συμμάχους μας  [η Σοβιετική Ένωση] διεκδικεί κυριαρχία επί των χωρών της Βαλτικής χωρίς κανένα δικαίωμα εκτός από αυτό της κατάκτησης». 

Σε αυτό θα μπορούσαμε να προσθέσουμε ως παράδειγμα και την υπογραφή του Συμφώνου Ρίμπεντροπ - Μολότοφ, που κρίθηκε ως σχεδιασμός επιθετικού πολέμου αλλά μόνο ο Ρίμπεντροπ δικάστηκε και εκτελέστηκε ενώ ο Μολότοφ καθόταν με την πλευρά των νικητών.

Μια φράση του Χέρμαν Γκαίρινγκ προς προς τον Δρ. Κέλι κατά την διάρκεια ενός καυγά αποτυπώνει γλαφυρά την όλη υποκρισία των Συμμάχων:

«Ατμίζεις 150.000 Ιάπωνες απλώς πατώντας ένα κουμπί και νομίζεις ότι έχεις το δικαίωμα να με κρίνεις; ... Έχεις την ελευθερία σου και είμαι φυλακισμένος επειδή εσύ κέρδισες και εμείς χάσαμε. Όχι επειδή είσαι ηθικά ανώτερος».

 

ΠΗΓΗ

Pax Americana...Ο διεθνής χωροφύλακας της Υφηλίου!

Η Αμερική δεν πολεμά τη Βενεζουέλα γιατί αγαπά τη δημοκρατία. Τη χτυπά γιατί τόλμησε να σηκώσει κεφάλι. Γιατί είπε ότι ο εθνικός πλούτος ανήκει στον Λαό της και όχι στα κοράκια των πολυεθνικών. Γιατί αρνήθηκε να γίνει ένα ακόμη ενεργειακό πορνείο που πουλά το αίμα της γης του σε δολάρια με αμερικανική επιτήρηση και κυβερνήτες μαριονέτες. Το πραγματικό έγκλημα της Βενεζουέλας είναι η θέλησή της για εθνική ανεξαρτησία. 

Η Βενεζουέλα είναι ένα κράτος με τα μεγαλύτερα αποθέματα πετρελαίου στον κόσμο, με φυσικό αέριο, χρυσό και στρατηγικές πρώτες ύλες και αρνήθηκε να λειτουργήσει ως αποικία. Αυτό και μόνο αρκούσε για να ενεργοποιηθεί όλος ο μηχανισμός του διεθνή χωροφύλακα με ωμή στρατιωτική βία.

Είναι κοινό μυστικό ότι η Νότια Αμερική για τις ΗΠΑ δεν είναι ήπειρος αλλά ζωτικός χώρος-ιδιοκτησία. Από το δόγμα Μονρόε μέχρι σήμερα όποιος λαός προσπάθησε να πάρει στα χέρια του τη μοίρα του το πλήρωσε ακριβά. Όχι γιατί απέτυχαν αλλά γιατί τιμωρήθηκαν. 

Η εθνική κυριαρχία είναι αναφαίρετο δικαίωμα όλων των κρατών και κανένας "παγκόσμιος χωροφύλακας" δεν νομιμοποιείται να την καταπατά στο όνομα δήθεν ηθικών προσχημάτων.

Ταυτόχρονα, δεν ωραιοποίω πρόσωπα και καθεστώτα. Ο Μαδούρο δεν υπήρξε το "καλύτερο παιδί" και υπήρξαν υπαρκτές σκιές, διαπλοκές και σχέσεις με κυκλώματα, που επιβάρυναν τον Λαό της χώρας. Αυτά όμως δεν δίνουν σε καμία υπερδύναμη το δικαίωμα να εισβάλλει, να εκβιάζει ή να επιβάλλει καθεστώτα διά της βίας.

Άλλωστε εάν πράγματι η αιτία ήταν η πάταξη του διεθνούς ναρκοεμπορίου, τότε γιατί η Ουάσιγκτον κλείνει τα μάτια σε άλλες εστίες που όλοι γνωρίζουν; Υπάρχουν χώρες και περιοχές –ακόμη και στη γειτονιά μας– όπου η παραγωγή και διακίνηση ναρκωτικών είναι κοινό μυστικό, χωρίς να "αγγίζονται" ποτέ. Το παράδειγμα χωριών-κέντρων διακίνησης, όπως το Λαζαράτι στην Αλβανία, δείχνει καθαρά την υποκρισία των επιλεκτικών ευαισθησιών.

Η αλήθεια είναι ωμή: η Βενεζουέλα διαθέτει τεράστιο ορυκτό πλούτο και πετρέλαια. Εκεί εδράζονται τα αμερικανικά συμφέροντα, όχι στην "δημοκρατία" ούτε στην "κάθαρση". Η Βενεζουέλα δεν απειλεί στρατιωτικά κανέναν. Απειλεί όμως το διεθνές σύστημα. Απειλεί το δολάριο. Απειλεί την κανονικότητα ότι οι Λαοί είναι καταδικασμένοι να ζουν με δανεικά, με χρέος στους διεθνείς τραπεζίτες και με κυβερνήσεις υπαλλήλους. Απειλεί το ψέμα ότι δεν υπάρχει εναλλακτική.

Και εδώ πρέπει να κοιτάξει ο Έλληνας την αλήθεια κατάματα.Ποια θα ήταν η αντίδραση των συμμάχων μας εάν αύριο μια πραγματικά εθνική  κυβέρνηση έλεγε ότι τα πετρέλαια είναι ελληνικά, ότι η ενέργεια είναι εθνικό όπλο, ότι το νόμισμα και η οικονομική πολιτική δεν υπαγορεύονται απ’ έξω;Η απάντηση είναι απλή. Ό,τι έγινε στη Βενεζουέλα, ό,τι έγινε παντού.

Η Ελλάδα άλλωστε το έζησε ήδη. Όταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επιχείρησε να χαράξει στοιχειώδη ανεξάρτητη πολιτική, όταν τέθηκε σοβαρά το ζήτημα αξιοποίησης των ελληνικών ενεργειακών πόρων με εθνικούς όρους και όχι με το δολάριο του αφέντη, η αντίδραση ήρθε άμεσα. Η "χούντα" έπρεπε να πέσει. Όχι για τη δημοκρατία αλλά γιατί ξέφυγε από τη γραμμή. Αυτός είναι ο φόβος της Αμερικής. Όχι τα καθεστώτα αλλά τα παραδείγματα. Όχι οι στρατοί αλλά η ιδέα της εθνικής κυριαρχίας. Αν ένας Λαός σταθεί όρθιος και αντέξει τότε ανοίγει ο δρόμος και για άλλους. Γι’ αυτό πολεμούν την Βενεζουέλα και την κάθε Βενεζουέλα. Για να μείνει ο κόσμος μια απέραντη φυλακή χρεωμένων λαών.

Ιδιαίτερα όμως ανησυχητικές είναι και οι δηλώσεις του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη που έσπευσε να δικαιολογήσει τις αμερικανικές επεμβάσεις. Για μια χώρα όπως η Ελλάδα τέτοιες τοποθετήσεις δεν είναι απλώς δουλικές αλλά επικίνδυνες. Όταν αποδέχεσαι τον νόμο της ζούγκλας και το δίκαιο του ισχυρού, ανοίγεις τον δρόμο να εφαρμοστεί αύριο και πάνω σου. Όποιος χειροκροτεί τις επεμβάσεις των ισχυρών σήμερα δεν έχει κανένα ηθικό ή πολιτικό έρεισμα να διαμαρτυρηθεί όταν η πατρίδα του βρεθεί στο στόχαστρο.

Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη πιο εμετικό από την ωμή αμερικανική επιθετικότητα. Είναι τα δήθεν πατριωτικά και εθνικιστικά κόμματα που γονατίζουν μπροστά στην πρεσβεία, που γλείφουν τις ΗΠΑ και χειροκροτούν τον Τραμπ σαν να είναι σωτήρας των εθνών. Πατριώτες με ξένο αφεντικό, εθνικιστές με εισαγόμενη γραμμή, αντισυστημικοί που τρέμουν μη δυσαρεστήσουν την Ουάσιγκτον.

Σε αυτό το ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και το επικίνδυνο παραμύθι ότι μακάρι η Ελλάδα να είχε έναν Τραμπ. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται έναν καπιταλιστή επιχειρηματία που υπηρετεί τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με εθνικιστική ρητορική βιτρίνας. 

Η Ελλάδα χρειάζεται κοινωνικό μεταρρυθμιστή, έναν ηγέτη που να βλέπει το κράτος ως εργαλείο κοινωνικής συνοχής και εθνικής ολοκλήρωσης. Χρειάζεται μια μορφή πιο κοντά στον Ιωάννη Μεταξά, με έμφαση στην εργασία, στην κοινωνική προστασία, στην εθνική παραγωγή και στην αξιοπρέπεια του Λαού και όχι έναν ακόμη μάνατζερ της αυτοκρατορίας με ελληνική σημαία στο πέτο.

Γιατί ο πατριωτισμός δεν μετριέται με σημαίες και συνθήματα αλλά με το αν τολμάς να πεις όχι στον αφέντη. 

Και αυτό δυστυχώς πολλοί που παριστάνουν τους πατριώτες δεν τολμούν ούτε να σκεφτούν κάτι τέτοιο.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ Ιερός Λόχος 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Ελεύθερη Ώρα" την Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026