Ένας διάλογος Νόαμ Τσόμσκι και Επστάιν για τα ελληνικά μνημόνια

  

Τσόμσκι: "Τα χρέη θα έπρεπε να θεωρηθούν επαχθή και να ακυρωθούν"

Μέσα στις τρομερές αποκαλύψεις από τα έγγραφα Επστάιν, ανάμεσα στα οποία και η ωμή παρέμβαση προς για την δίωξη της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ αλλά και ένας διάλογος του διαβόητου πλέον Επστάιν με τον, επίσης Εβραίο, γνωστό διανοούμενο Τσόμσκι. Θέμα τους το τρίτο μνημόνιο, το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δύο τους ήρθαν για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια διαλέξεων του Προγράμματος Evolutionary Dynamics στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, το 2015. Ο Τσόμσκι τον είχε αποκαλέσει «υψηλής αξίας φίλο και τακτική πηγή ανταλλαγής ενδιαφέρουσων πληροφοριών».

Ο Τσόμσκι έχει την εντιμότητα και ευθέως γράφει ότι το χρέος της Ελλάδος είναι επαχθές και κατ’ ουσίαν ενισχύονται έτσι οι τράπεζες της Ευρώπης.  Συγκεκριμένα αναφέρει:

«Σύμφωνα με τους οικονομολόγους που προσπαθούν να ερευνήσουν τις λεπτομέρειες, περίπου το 90% των πληρωμών του ελληνικού κράτους πάει στις γερμανικές και τις γαλλικές τράπεζες που είχαν κάνει τις επενδύσεις και θέλουν να πληρωθούν. Άρα, στην πραγματικότητα η Ελλάδα πληρώνει τις τράπεζες του Βορρά για χρέη που ο λαός της ποτέ δεν δημιούργησε. Πιστεύω πως αυτά τα χρέη θα έπρεπε να θεωρηθούν επαχθή και να δομηθούν εκ νέου ή να ακυρωθούν» λέει ο Τσόμσκι στον Επστάιν.”

Ας θυμηθούμε τι έγινε το 2015 το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ που υπερψήφισε η Νέα Δημοκρατία και καταψήφισε η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ενώ θέση της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ από το 2012 ήταν πως το χρέος είναι επαχθές.

 ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Τζήμερος για τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή: «Είναι ήρωες; Βεβαίως, της Σοβιετικής Ένωσης»

  

Ο πρώην πολιτευτής, Θάνος Τζήμερος, προχώρησε σε δύο ακόμα αναρτήσεις στο facebook για τους 200 εκτελεσθέντες στην Καισαριανή, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις:

«Ανήκαν σε ένα κόμμα το οποίο:

1.    Είχε σκοπό να καταλάβει την εξουσία στην Ελλάδα με τα όπλα και να επιβάλει σοβιετικό καθεστώς, κάτι το οποίο προσπάθησε να κάνει μετά την ήττα των ναζί, προκαλώντας τη μεγαλύτερη αιματοχυσία και τις περισσότερες καταστροφές στην ιστορία της χώρας μας.

2.    Θεωρούσε πατρίδα του τη Σοβιετική Ένωση, και όχι την Ελλάδα, γι’ αυτό έπαιρνε οδηγίες από την ΕΣΣΔ, υποστηρίζοντας τον Χίτλερ όσο ίσχυε το σύμφωνο φιλίας Ρίμπεντροπ-Μολότωφ, ενώ άρχισε να τον αντιμετωπίζει ως εχθρό μόνο όταν εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση.

3.    Επεδίωκε να διαμελίσει την Ελλάδα και να δώσει τη Μακεδονία στο υπό σύσταση Σοβιετικό προτεκτοράτο της Μακεδονίας του Αιγαίου, και τη Θράκη στο Σοβιετικό προτεκτοράτο της Βουλγαρίας.

Οι Γερμανοί τους εκτέλεσαν, σε αντίποινα για τον φόνο ενός Γερμανού στρατηγού και 3 συνοδών του σε ενέδρα του ΕΛΑΣ στους Μολάους, μεταφέροντάς τους από τις φυλακές της Ακροναυπλίας όπου βρίσκονταν από το 1936 ως αμετανόητοι σκληροπυρηνικοί κομμουνιστές, καθώς είχαν αρνηθεί α) να υπογράψουν δήλωση αποκήρυξης των αντεθνικών προθέσεων του κομμουνισμού και β) να πολεμήσουν κατά των εισβολέων Ιταλών και Γερμανών. Σε όλη τη διάρκεια της Κατοχής ήταν στη φυλακή και δεν έκαναν καμμία αντιστασιακή πράξη.
Είναι ήρωες; Βεβαίως, της Σοβιετικής Ένωσης. Μπορεί κάποιος να μας εξηγήσει γιατί είναι ήρωες της Ελλάδας;

Ο καπετάνιος του ΕΛΑΣ, Μανώλης Σταθάκης ήταν ο αρχηγός των κατσαπλιάδων που σε ενέδρα σκότωσαν τον Γερμανό υποστράτηγο Φραντς Κρεχ και 3 άνδρες της συνοδείας του. Τίποτε το αντιστασιακό δεν είχε αυτή η πράξη. Ήταν 27 Απριλίου του 1944, είχαν περάσει 14 μήνες από την ήττα των Γερμανών στο Στάλιγκραντ, οι Γερμανοί έχαναν σε όλα τα μέτωπα και ήταν θέμα χρόνου η τελική τους ήττα. (Σε 6 μηνες θα έφευγαν από την Ελλάδα.). Όμως οι κατσαπλιάδες σκότωναν, σε ενέδρες, διάφορα λιανοφάνταρα και πού και πού κάποιον αξιωματικό Γερμανό. Γιατί το έκαναν; Διότι περίμεναν τα αντίποινα! Δηλαδή να εκτελέσουν οι Γερμανοί αθώους πολίτες από τα κοντινά χωριά που όμως δεν ήταν με το μέρος των κατσαπλιάδων και όσους αναγκαστούν να φύγουν να τους στρατολογήσουν με τη βία στις τάξεις του ΕΛΑΣ, που ήδη προετοιμαζόταν για εμφύλιο. Όμως, οι Γερμανοί αντί να εκτελέσουν κατοίκους των Μολάων, όπως είχαν κάνει στα Καλάβρυτα, εκτέλεσαν σκληροπυρηνικούς κομμουνιστές Ακροναυπλιώτες (που είχαν μεταφερθεί στο στρατόπεδο Χαϊδαρίου). Αυτόν τον "υποδειγματικό" κατσαπλιά και κατά συρροήν δολοφόνο Ελλήνων τιμάει το ΚΚΕ σήμερα και αντλεί δύναμη από τα... διδάγματα της πορείας του!

Στην ίδια ανάρτηση, ο Τζήμερος παραθέτει το βιογραφικό του αρχικατσαπλιά Μανώλη Σταθάκη (από τα αρχεία του ΚΚΕ Λακωνίας):

Βιογραφικό Μανώλη Σταθάκη

(πηγή: Τομεακή επιτροπή ΚΚΕ Λακωνίας)

Γεννήθηκε στο χωριό Ασωπός - Μολάων, Λακωνίας. Μόνιμος αξιωματικός τον προπολεμικού στρατού. Πήρε μέρος στον Πόλεμο της Αλβανίας (1940-1941) Ως ανθυπολοχαγός - διοικητής λόχου. Διοικητής λόχου του 8ου Συντάγματος τον ΕΛΑΣ στην περίοδο της Κατοχής. Μέλος του ΚΚΕ από το Φθινόπωρο του 1942.

Ο Λόχος του, στις 27 Απρίλη 1944 σκότωσε σε μάχη, στην τοποθεσία «Γκαγκανιά» - Μολάων, το Γερμανό στρατηγό Κρεζ, διοικητή των γερμανικών στρατευμάτων Νότιας Ελλάδας. Μετά την απελευθέρωση της χώρας μας και τη «Συμφωνία της Βάρκιζας» καταδιώχτηκε για την αντιστασιακή του δράση στην περίοδο της Κατοχής και αναγκαστικά κατέφυγε στον Πάρνωνα, μαζί με άλλους καταδιωκόμενους, και αποτέλεσαν τη μαγιά για τη δημιουργία του Δημοκρατικού Στρατού στον Πάρνωνα.

Το Μάρτη του 1947 ανέλαβε στρατιωτικός διοικητής του Αρχηγείου Μαινάλου (Αρκαδίας) και τον Απρίλη του 1948 του ανατέθηκε η διοίκηση του Αρχηγείου Αργολιδοκορινθίας του ΔΣΠ. Με Διαταγή του Γενικού Αρχηγείου του ΔΣ Ελλάδας ονομάστηκε αντισυνταγματάρχης του ΔΣΕ.

Στις 03/03/1949, ο ΗΡΩΑΣ Μανώλης Σταθάκης αυτοκτόνησε με την τελευταία σφαίρα του περιστρόφου του, στην περιοχή τον χωριού Κάρυα - Κορινθίας, όταν το τμήμα τον, που είχε εξαντλήσει τα πυρομαχικά του, κυκλώθηκε από κυβερνητικές δυνάμεις, ενώ μαινόταν η χιονοθύελλα.

Πριν αυτοκτονήσει, σκότωσε την ηρωίδα αντάρτισσα Γιαννούλα Γιαννακούρα -αδελφή του Πέρδικα, που ήταν βαριά τραυματισμένη και είχε εξαντλήσει τα πυρομαχικά της. Τον ικέτευε να τη σκοτώσει για να μην πέσει στα χέρια των μοναρχοφασιστών χωροφυλάκων.

Ο Μανώλης Σταθάκης είχε πάρει μέρος σ' όλες σχεδόν τις μεγάλες μάχες στην Κεντρική και Βόρεια Πελοπόννησο (Καλαβρύτων, Χαλανδρίτσας, Ζαχάρως, Πιάνας, Δημητσάνας, δεύτερη μάχη Ζαχάρως κ.ά.), στις οποίες επέδειξε τις εξαιρετικές διοικητικές ικανότητες και τη δεξιοτεχνία του στη διεύθυνση των μαχών σε κατοικημένους τόπους και στους ελιγμούς των τμημάτων του Δημοκρατικού Στρατού σύμφωνα με τους κανόνες της αντάρτικης τακτικής.

Οι Απόκριες στην Παλαιά Αθήνα που έσωσαν το Καρναβάλι

 

Κάποτε η καρδιά του καρναβαλιού χτυπούσε στην Αθήνα.

Οι κάτοικοι της πρωτεύουσας έμεναν σε αυτήν και γιόρταζαν, με την ψυχή τους τις Απόκριες.

Μόνο που οι εκδηλώσεις δεν σατίριζαν μόνο τις πολιτικές εξελίξεις ή την καθημερινότα, αλλά επηρεάζονταν από αυτές.

Για παράδειγμα, στα τέλη του 19ου αιώνα οι Απόκριες είχαν γίνει το μεγάλο γεγονός της Αθήνας. Η αφορμή για τρικούβερτο γλέντι. Αυτά μέχρι το 1896, λίγο πριν τους Α’ Ολυμπιακούς Αγώνες.

Ακολούθησε ο άτυχος πόλεμος του 1897, τα οικονομικά μέτρα σε βάρος της Ελλάδας το 1898 και οι εκδηλώσεις ατόνισαν.

Το 1899 όμως οι καλύτερες οικογένειες της Αθήνας δημιούργησαν το «Κομιτάτο» κι αποφάσισαν να δώσουν και πάλι στην πόλη την Αποκριάτικη αίγλη.

Ουσιαστικά έσωσαν την Αθηναϊκή Αποκριά που για πολλά χρόνια κυριάρχησε και έβγαζε όχι μόνο τους κατοίκους της πόλης στους δρόμους, αλλά έφερνε και επισκέπτες σε αυτήν.

Μάλιστα αντί για τη «βασίλισσα» του Καρναβαλιού αποφάσισαν να δημιουργήσουν τον «Αυτοκράτορα Καρνάβαλο Α’» που επισκέφθηκε την πόλη την Τσικνοπέμπτη. Ήταν 19 Φεβρουαρίου, στις 2.30 το μεσημέρι όταν ο «αυτοκράτωρ» και η σύζυγός του «Αποκριά» έμπαιναν στην πόλη.

Στην εφημερίδα «Εμπρός» διαβάζουμε την προσφώνηση προς τον «Αυτοκράτορα Καρνάβαλο» και τη σύζυγό του.

Η πομπή ήταν μεγαλοπρεπής. Αθηναίοι και Αθηναίες φορούσαν μεσαιωνικές στολές, υπήρχαν άλογα και ακολουθούσαν ποδηλατιστές. Ο… αυτοκράτωρ απάντησε με έμμετρο που είχε γράψει ο δημοσιογράφος, συγγραφέας, από τους ιδρυτές της Εταιρείας Θεατρικών Συγγραφέων, Πολύβιος Δημητρακόπουλος.

Οι εκδηλώσεις συνεχίστηκαν μέχρι την Κυριακή που έγινε η μεγάλη παρέλαση. Μάλιστα υπήρχαν χρηματικά έπαθλα για τα καλύτερα άρματα. Τα χρήματα είχαν συγκεντρωθεί από Αθηναίους που θέλησαν να δώσουν κίνητρο στους υποψήφιους.

Ο Πολύβιος Δημητρακόπουλος με την πένα του έδωσε πνοή στις αποκριάτικες εκδηλώσεις του 1899 στην Αθήνα

Από τον τύπο της εποχής διαβάζουμε τους νικητές.

Από τις εκδηλώσεις δεν μπορούσε να λείψει και η πολιτική σάτιρα. Βασικός στόχος υπήρξε ο πρώην πρωθυπουργός Θόδωρος Δηλιγιάννης που έσυρε την Ελλάδα σε έναν άτυχο πόλεμο με βαρύ οικονομικό κόστος. Από τον «Νέο Αριστοφάνη» της εποχής είναι και η βασική φωτογραφία. Ο Δηλιγιάννης έβαλε τη χώρα στη λαιμητόμο του διεθνούς οικονομικού ελέγχου. Ποιος είπε ότι η ζωή δεν κάνει κύκλους;

ΠΗΓΗ: www.olympia.gr

Antica Tradizione - Generazione Identitaria

 

 

C’è una nave che parte ed un cuore che batte, una piccola comunità,

una terra ferita , una storia di vita ed un sogno di libertà.

C’è un guerriero alla porta , un gigante di pietra, il nemico non passerà

Una stirpe di uomini oscuri e violenti , rinchiusi nella mediocrità

La gente non crede più a niente in un sonno di letargia

Riprendiamoci il nostro destino e cantiamo la nostra follia

Nella piazza di Atene che è ancora il cuore dell’ Europa

La mia generazione combatte, le strade sono piene di mille bandiere

che volano nel cielo d’Italia, il vento le gonfia e tu le puoi vedere

dal ponte di questa mia piccola nave che fiera e sola se ne andra’

radiosa nel nome di Heimat, per questa terra combatterà.

La gente non crede più a niente in un sonno di letargia

Riprendiamoci il nostro destino e cantiamo la nostra follia

Nella piazza di Atene che è ancora il cuore dell’ Europa…

il cuore dell’Europa

 

Υπάρχει ένα πλοίο που φεύγει και μια καρδιά που χτυπά,

Μια μικρή κοινότητα, μια πληγωμένη γη, μια ιστορία ζωής και ένα όνειρο ελευθερίας.

Υπάρχει ένας πολεμιστής στην πύλη, ένας πέτρινος γίγαντας,

Ο εχθρός δεν θα περάσει.

Μια γενιά σκοτεινών και βίαιων ανθρώπων, αμπαρωμένοι στη μετριότητα.

Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πια σε τίποτα, ζουν βυθισμένοι σε λήθαργο.

Ας πάρουμε πίσω το πεπρωμένο μας και ας τραγουδήσουμε την τρέλα μας.

Στην πλατεία της Αθήνας, που είναι ακόμα η καρδιά της Ευρώπης.

Η γενιά μου αγωνίζεται. Οι δρόμοι πλημύρισαν με χίλιες σημαίες,

που κυματίζουν στον ιταλικό ουρανό, ο άνεμος τις φουσκώνει, 

και μπορείτε να τις δείτε από το κατάστρωμα αυτού του μικρού μου πλοίου,

που θα σαλπάρει περήφανο και μόνο,

λαμπερό στο όνομα της Heimat, θα αγωνιστεί για αυτή τη γη.

Οι άνθρωποι δεν πιστεύουν πια σε τίποτα, ζουν βυθισμένοι σε λήθαργο.

Ας πάρουμε πίσω το πεπρωμένο μας και ας τραγουδήσουμε την τρέλα μας.

Στην πλατεία της Αθήνας, που είναι ακόμα η καρδιά της Ευρώπης... η καρδιά της Ευρώπης. 

Γαλλία: Χιλιάδες άνθρωποι τίμησαν τη μνήμη του δολοφονημένου νεαρού εθνικιστή

Χιλιάδες άνθρωποι κατέβηκαν στους δρόμους της Λιόν το Σάββατο, μία εβδομάδα μετά τη δολοφονία του 23χρονου εθνικιστή ακτιβιστή Κεντάν Ντεράνκ, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου, σύμφωνα με τις αρχές, από άτομα που φέρονται να ανήκουν στον σκληρό αντιεξουσιαστικό χώρο. Το περιστατικό προκάλεσε σοκ στη γαλλική κοινωνία και επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της πολιτικής βίας.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ