Η έρευνα του Spitogatos, που παρουσιάστηκε από τα στελέχη της εταιρείας, Δημήτρη Μελαχροινό και Δημήτρη Τσατίρη, ξεγυμνώνει το αφήγημα της κυβέρνησης περί «αναθέρμανσης της οικονομίας».
Η κατάσταση στην αγορά ακινήτων θυμίζει χύτρα ταχύτητας έτοιμη να εκραγεί. Η πίεση για την εξεύρεση ενοικίου είναι πλέον τριπλάσια σε σχέση με την αγορά κατοικίας. Σκεφτείτε απλώς ότι για κάθε ένα διαθέσιμο σπίτι προς ενοικίαση αντιστοιχούν σχεδόν δυόμισι (2,4) εκδηλώσεις ενδιαφέροντος και 23 απεγνωσμένες αναζητήσεις από ανθρώπους που ψάχνουν στέγη. Το πραγματικό δράμα, όμως, παίζεται στη λαϊκή και μεσαία κατοικία. Η πίεση για ένα σπίτι με ενοίκιο κάτω των 600 ευρώ είναι οκταπλάσια σε σύγκριση με τα ακριβά ακίνητα. Οι άνθρωποι παλεύουν για ένα υποβαθμισμένο διαμέρισμα χαμηλής ενεργειακής κλάσης, την ώρα που πολυτελή συγκροτήματα χτίζονται αποκλειστικά για τα πορτοφόλια των ξένων. Ακόμη και τα πολυδιαφημισμένα προγράμματα της κυβέρνησης, όπως το «Σπίτι μου», αποδεικνύονται κενά περιεχομένου, καθώς, αντί να λύσουν το πρόβλημα, το επιδεινώνουν. Ρίχνουν λεφτά σε μια αγορά χωρίς διαθέσιμα σπίτια, με αποτέλεσμα οι τιμές να εκτοξεύονται ακόμη περισσότερο εις βάρος των πιο αδύναμων, επιβεβαιώνοντας την παντελή έλλειψη σοβαρού και μακρόπνοου κρατικού σχεδιασμού.
Και ενώ τα αστικά κέντρα βουλιάζουν στην ακρίβεια της στέγης, η ελληνική επαρχία αφήνεται να πεθάνει αβοήθητη. Η συγκλονιστική μαρτυρία της Δημάρχου Μετσόβου, Μαρίας-Χριστίνας Αβέρωφ, αποτυπώνει την απόλυτη εγκατάλειψη της περιφέρειας από το επιτελικό κράτος. Μια ιστορική και άλλοτε ακμάζουσα περιοχή είδε τον πληθυσμό της να κατακρημνίζεται από τους 4.000 στους 1.200 κατοίκους, ενώ το ζωικό κεφάλαιο που στήριζε την τοπική οικονομία συρρικνώθηκε τραγικά από τα 30.000 στα 5.000 πρόβατα. Δεν πρόκειται απλώς για νούμερα, αλλά για το τέλος μιας ολόκληρης κοινωνίας. Η κυβέρνηση έχει αφήσει τα χωριά χωρίς γιατρούς, χωρίς σχολεία, χωρίς βασικές υποδομές. Πώς περιμένουν να μείνει ένας νέος άνθρωπος ή να δημιουργήσει οικογένεια στην επαρχία όταν το κράτος είναι εντελώς απών; Οι λιγοστοί που τολμούν να επιστρέψουν, αναγκάζονται να φύγουν ξανά, ηττημένοι από την ανυπαρξία κρατικής μέριμνας, όπως επιβεβαίωσαν και οι εκπρόσωποι των τοπικών συνεταιρισμών.
Το τελειωτικό χτύπημα για την παραγωγική ραχοκοκαλιά της χώρας έρχεται από τα συγκλονιστικά στοιχεία της έρευνας της Orientum για τον επαγγελματικό προσανατολισμό των νέων. Σε ένα δείγμα 27.000 μαθητών λυκείου, τα τεχνικά επαγγέλματα, που αποτελούν τον πυρήνα της ανοικοδόμησης και της παραγωγής, κατρακύλησαν στην 36η θέση ανάμεσα σε 38 κατηγορίες, συγκεντρώνοντας το ισχνό 2,52% του ενδιαφέροντος, με το ποσοστό στα κορίτσια να αγγίζει σχεδόν το μηδέν (0,53%). Πώς θα στηριχθούν οι κατασκευές και η βιομηχανία του αύριο όταν το εκπαιδευτικό σύστημα απαξιώνει την τεχνική κατάρτιση και η αγορά εργασίας προσφέρει μόνο ανασφάλεια; Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει αποτύχει απλώς να διαχειριστεί την κρίση, έχει δημιουργήσει ένα σύστημα που απομυζά τον Έλληνα, ξεπουλά τον τόπο του και καταστρέφει κάθε προοπτική για μια βιώσιμη, δίκαιη και παραγωγική χώρα.
ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr
