Βαρυμπόμπη. Περιοχή «Μεγάλη Βρύση» ή «Παναγίτσα». Ανατολικά του δρόμου που οδηγεί στη Δεκέλεια βρίσκεται ο τύμβος του Σοφοκλή. Ενός εκ των τριών τραγικών ποιητών που όρισαν και καθόρισαν την έννοια του δράματος. Ο Σοφοκλής, ο Αισχύλος και ο Ευριπίδης χάραξαν τις γραμμές πάνω στις οποίες αρχιτεκτονήθηκε η μεταφορά των ανθρωπίνων παθών και των θείων παρεμβάσεων στη μαγική τέχνη του θεάτρου – και συνακόλουθα στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
Το τραπ/hip hop και η καγκουριά συνιστούν πτώσεις από την ανθρώπινη υπόσταση. Απευθύνονται σε ανθρωπόμορφα σκουπίδια και διαμορφώνουν νοοτροπίες που δύσκολα υπερβαίνουν το αντιληπτικό status του ουρακοτάγκου. Οι πιτσιρικάδες που μπλέκονται σε αυτά τα δίκτυα είναι οι κύριοι εκπρόσωποι της γενιάς που θα χρησιμοποιηθεί σε λίγα χρόνια από την εξουσία της παγκοσμιοποίησης ως βοηθός των ρομπότ και υπηρέτης της τεχνητής νοημοσύνης. Όπως έχω αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο το τραπ και η καγκουριά είναι τα εργαστήρια μέσω των οποίων διαμορφώνει η φιλελεύθερη παγκόσμια εξουσία του εβραϊκού κεφαλαίου και το αμερικανικό κράτος την βολική και υπό διαχείριση νεολαία τους.
Το τραπ και η καγκουριά είναι ο μηχανισμός που εξοστρακίζει τον νεανικό ενθουσιασμό από την προοπτική της πολιτικής αμφισβήτησης στην επιθετικότητα της κουλτούρας των ποινικών. Το τραπ και η καγκουριά είναι μια καλή γέφυρα για την πρακτική υλοποίηση διεθνιστικών σχεδιασμών, καθώς πρότυπα των τραπ σκουπιδιών είναι οι μαφίες, οι εγκληματίες των αμερικανικών γκέτο και συγκεκριμένες κατηγορίες κακοποιών. Η εθνικότητα και η παράδοση δεν έχουν καμία αξία για τα hip hop σκουπίδια της Ελλάδος. Τουναντίον πρότυπά τους είναι οι συμμορίες των τσιγγάνων και των μεταναστών.
Είχα καιρό να κατέβω στον Πειραιά για βραδινή έξοδο. Το έκανα πριν λίγο καιρό όταν με κάλεσε ένας παλιός συμφοιτητής. Όταν ήπιαμε τα ποτά μας βγήκαμε για περπάτημα στο Πασαλιμάνι. Στο ρολόι, εκεί απ’ όπου κάποτε ξεκινούσαν τα πούλμαν για τις εκτός έδρας εκδρομές της θύρας 7, έγινε κατάληψη από βορειοαφρικανούς μετανάστες και ανθρωπόμορφα σκουπίδια της ελλαδικής καγκουριάς. Ο πεζόδρομος που ανεβαίνει προς τα βοτσαλάκια και την Καστέλα είχε κατακλειστεί από εκατό τουλάχιστον βορειοαφρικανούς. Εκεί ήταν το στέκι τους. Είχαν καταλάβει το πεζοδρόμιο, είχαν φέρει φορητά μηχανήματα παραγωγής ήχου από τα οποία έπαιζαν στην διαπασών τραγούδια των τόπων καταγωγής τους και χόρευαν ποδοπατώντας γυναίκες και άντρες που περνούσαν δίπλα τους. Ο παλιός μου συμφοιτητής έχει κάνει το μεταπτυχιακό του στο τμήμα τουρκικών σπουδών του ΕΚΠΑ και ξέρει λίγα τουρκικά κι αραβικά. Όταν με είδε να περνώ ανάμεσα από τις ορδές των βαρβάρων χωρίς να κάνω στην άκρη, υποθέτω ότι κατάλαβε πως μπορεί και να μπλέκαμε με δαύτους. Με ακολούθησε και μόλις διασχίζαμε τον λαβύρινθο από τις μελαμψές τους σκατόφατσες με τις στραβές μύτες και τα επιθετικά βλέμματα είπε, «Γιάλα». «Γιάλα» ανταπάντησαν αρκετοί από αυτούς και το ύφος τους μαλάκωσε. Κάποιοι, μάλιστα, μας απεύθυναν έναν χαιρετισμό. «Τι τους είπες;» τον ρώτησα όταν προχωρήσαμε δέκα βήματα πιο πέρα. Είναι ένας χαιρετισμός. Σημαίνει κάτι σαν «προς τον Θεό», μου απάντησε και συνέχισε. «Το χρησιμοποιούν συχνά. Είδες πώς αντέδρασαν;».
Είχα δει πως αντέδρασαν αλλά είχα δει και κάτι ακόμη χειρότερο από τα προηγούμενα. Μερικά βήματα δίπλα από τους μετανάστες, στο σημείο που ήδη είχαμε φτάσει, βρίσκονταν τα «ελληνόπουλα». Οι έφηβοι «μάγκες». Οι κάγκουρες της περιοχής. Με τα τραπ κουρέματα και τις φόρμες του στυλ American γκέτο, μια ομάδα από σαράντα τουλάχιστον ρεμπεσκέδες καθόταν δίπλα από τους βορειοαφρικανούς, κάπνιζε χασίς χωρίς κάποια συστολή στο κέντρο της πόλης και ζούσε το δικό της αμερικανικό όνειρο. Ο τρόπος που κάθονταν τα μαλακισμένα μιλούσε από μόνος του. Έδειχνε ότι πλησίαζαν σαν κουτσούνια την περιοχή των Αφρικανών για να πάρουν λίγη από την αίγλη της «μαγκιάς» των αραπάδων. Προσπαθούσαν να είναι και τα «ελληνόπουλα» μέρος της μυθολογίας των κάγκουρων. Να λένε και αυτά ότι συχνάζουν στα ίδια σημεία με τους «σκληρούς» και συμμορίτες μετανάστες.
«Γαμώ τα σπίτια σας, πουτάνας γιοι», μονολόγησα, καθώς προχωρούσαμε. «Εκμεταλλεύεστε την έλλειψη εθνικιστικού χώρου που θα ‘πρεπε να σας είχε στείλει για κολύμπι στην μαρίνα της Ζέας, γαμημένα μουνόσκυλα», συνέχισα με τα γνωστά επί δεκαετίες στον συμφοιτητή μου ξεσπάσματα αγανάκτησης. «Ξέχνα την Ελλάδα, ρε. Έχουν τελειώσει όλα. Δεν έχει πια νόημα να εκνευρίζεσαι», μου είπε καθώς προχωρούσαμε. Και μπορεί να μην είχε άδικο.
Το επόμενο Σάββατο βρέθηκα για μια βόλτα στην Χαλκίδα. Πηγαίνω σχεδόν κάθε χρόνο επί σειρά ετών. Βολτάρω στην παραλία, πίνω έναν καφέ, γευματίζω σε ένα από τα παραλιακά εστιατόρια και επιστρέφω στην Αθήνα. Εδώ και δέκα χρόνια δεν θυμάμαι να είχε καταληφθεί ο πεζόδρομος από σκουπίδια της καγκουριάς. Η περίοδος Μητσοτάκη, όμως, πέτυχε και αυτό τον στόχο. Ορδές αφιονισμένων εφήβων ξεφύτρωσαν σε όλη την χώρα. Αλβανοί, Μαροκινοαλγερινοί, Έλληνες τραπερς, πιτσιρίκες ξεβράκωτες με σκισμένα σορτς ή ακριβές τουαλέτες, όλοι χαρούμενοι πηγαινοέρχονταν στην παραλία. Αλλά το ξεχωριστό της υπόθεσης είναι ότι «αρχηγοί της φάσης», «μάγκες της υπόθεσης», είναι οι τσιγγάνοι τράπερς (δεν γνωρίζω αν ακούνε όντως τραπ ή αν απλώς έχουν υιοθετήσει το στυλ) που ελέγχουν την κεντρική πλατεία λίγο πριν το λούνα παρκ. Καθώς περπατούσα άκουγα τους μικρούς τράπερς να συζητούν. Θαύμαζαν κάποιον της παρέας τους γιατί καταγόταν από το Ζεφύρι. Έδειχναν να αντιμετωπίζουν με δέος αυτό το γνώρισμα «μαγκιάς». Ακόμη μεγαλύτερο δέος έδειχναν στην παρέα των έφηβων τσιγγάνων που καθόταν επιβλητική στην πλατεία.
Η πουτάνα η Δεξιά πέτυχε αυτό που ονειρεύονταν οι αριστεροί. Έκανε πράξη την «συμπεριληπτικότητα» με έναν δικό της τρόπο που στέρησε από την Αριστερά τόσο τους «αγωνιστές προλετάριους» όλων των φυλών τους οποίους ονειρευόταν όσο και την αποδοχή των woke φύλων στην «φάση» των νεανικών κύκλων. Στην καγκουριά και στους τραπ καραγκιόζηδες γίνονται δεκτοί τσιγγάνοι, Αλβανοί, Μαροκινοί και κάθε λογής μετανάστες. Αρκεί να είναι κακοποιοί, να θαυμάζουν τους εγκληματίες και να μην γουστάρουν τους πού@3ηδες. Κύριοι της φιλελεύθερης, ευρωπαϊκής, αντιφασιστικής και τα ρέστα Αριστεράς, την πατήσατε και πάλι. Γίνατε για πολλοστή φορά οι χρήσιμοι ηλίθιοι των Αμερικανών, της μεγαλοαστικής μούργας και των Δεξιών μπράβων της.
ΠΗΓΗ: Φ.ΛΕ.ΦΑ.ΛΟ.
Και γιατί να μην παραβούν τον νόμο, όταν οι δικαστές αθωώνουν τον Γιάννο, αφήνουν τον Τσουκάτο και τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου ελεύθερους;
Παναγιώτης Λιάκος
Οι πιτσιρικάδες μπορεί να είναι μικροί στην ηλικία αλλά κορόιδα δεν είναι. Επίσης, δεν πρωτοτυπούν, δεν ανακαλύπτουν κανόνες, όρια και συμπεριφορές. Τα ακολουθούν ακριβώς όπως τα βρίσκουν στο σπίτι τους, στο σχολείο, στην κοινωνία.
Έχουν πάρει χαμπάρι ότι η παραβατικότητα δεν τιμωρείται στην Ελλάδα. Ούτε οι άσημοι ούτε οι διάσημοι εγκληματίες τιμωρούνται – από τον «ευπαθή» Ρομά που θα κλέψει τροχαίο υλικό για να τον πουλήσει για χαλκό και θα προκαλέσει πολύνεκρο δυστύχημα, μέχρι την υπουργάρα που ομολόγησε «μαϊμούδισμα» της «λίστας Λαγκάρντ» και την κομματική στελεχάρα που κουβάλησε λεφτά της Siemens για να γεμίσει τα ταμεία της πασοκάρας.
Οι πιτσιρικάδες βλέπουν τους δικαστές να «καθαρίζουν» μεγάλου και μικρού βεληνεκούς καθάρματα και κάνουν τα ίδια. Βλέπουν και στην τηλεόραση το κακό να παρουσιάζεται για καλό, την ανωμαλία για ευπρέπεια, την ασέβεια για ευσέβεια και την παρακμή για ακμή. Έτσι, μπαίνουν κι αυτοί στον χορό και αντιγράφουν τις συμπεριφορές των ισχυρών, που τους χάρισαν τη δύναμη που διαθέτουν.
Αν και όταν η Ελλάδα αποκτήσει Δικαιοσύνη (που δεν πρόκειται) κι αρχίσει να καμπανιάζει κάθε παράβαση, τότε θα οι νέοι θα καταλάβουν ότι η περίοδος του ξεσαλώματος πέρασε. Αν και όταν η κοινωνία η ίδια επιδείξει μηδενική ανοχή, από την κατάχρηση δημοσίου χρήματος μέχρι την κλοπή χαλκού και τα γκράφιτι, τα σχολιαρόπαιδα θα ηρεμήσουν. Αν και όταν οι Έλληνες αρχίσουν να συμπεριφέρονται ανάλογα με την Ιστορία και τον πολιτισμό τους, το τσουνάμι της νεανικής εγκληματικότητας θα ξεφουσκώσει, θα γίνει κυματάκι και δεν θα αφήνει πίσω του ούτε… παφλασμό.
Έτι δε, να σημειωθεί το σημαντικότερο: Όλα θα πάνε καλύτερα όταν η οικογένεια αναλάβει τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών της και τα πάρει από την επιμέλεια των «τράπερ», των γελοίων παρουσιαστών και πανελιστών εκπομπών, των «ινφλουένσερ» και των ανεκδιήγητων διαττόντων αστέρων του ΤikΤok και του ΥouΤube.
Οι λύσεις δεν είναι σύνθετες. Απλές είναι. Αλλά ποιοι και πότε θα μπουν στον κόπο να τις εφαρμόσουν είναι μια άλλη κουβέντα.
Διαβάστε ακόμα:
ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr
● Σύρος λαθρομετανάστης στο Έσεν της Γερμανίας έβαλε φωτιά σε σπίτια, τραυμάτισε με ματσέτα 31 άτομα, μεταξύ αυτών και παιδιά, αλλά μη χολοσκάτε – θα… ενσωματωθεί!
● Μπορεί ανά πάσα στιγμή να έρθει στην Ελλάδα, να πάρει βαρβάτη άδεια παραμονής για να ασχοληθεί με τις… αγροτικές εργασίες (όπως κάνουν οι συμπατριώτες του στην Κυψέλη, στο Παγκράτι, στα Πατήσια και στην Ομόνοια).
● Για να είμαστε, όμως, ειλικρινείς και πολιτικά ορθοί πρέπει να τονίσουμε ότι δεν είναι επικίνδυνος ο φουκαράς ο λάθρο με τη ματσέτα. Δεν είναι μισαλλόδοξος, φανατικός, γεμάτος μίσος για τις κοινωνίες στις οποίες «καταφεύγει». Απλώς, πρέπει εμείς να ανεχτούμε τη διαφορετικότητά του και τις πολιτισμικές διαφορές του από εμάς.
● Να, καλή ώρα, ας πάρουμε το ζήτημα των περί μεταφυσικής πεποιθήσεών του. Μια από τις βασικότερες είναι η διάδοση της θρησκείας του με την απειλή και τη χρήση βίας, καθώς και το «πίστευσον ή απόθανε». Δεν έσφαξε δικούς του. Όσοι του φαίνονταν περισσότερο… Γερμανοί από το ανεκτό αποτέλεσαν στόχο.
● Αν, λοιπόν, οι Γερμανοί και στη συνέχεια και εμείς αρχίσουμε να κυκλοφορούμε με φέσια, κελεμπίες και καφετιές σαγιονάρες (από αυτές που βρομούν στο πρώτο δεκάλεπτο χρήσεώς τους), οι γυναίκες φορέσουν νικάμπ και μπούρκες, ουδείς φουκαράς ισλαμιστής θα νιώσει άβολα ανάμεσα στο πλήθος.
● Επίσης, να μην ξεχάσουμε να σημειώσουμε πόση μεγάλη ταλαιπωρία συνιστά για τους ισλαμιστές εποίκους της Ευρώπης να στήνονται αρκετά λεπτά μπροστά στα ΑΤΜ των τραπεζών μας για να πάρουν τα επιδόματα που εμείς τους πληρώνουμε. Θα έπρεπε να τους τα πηγαίνουμε εμείς οι ίδιοι, μετρητά, στους τόπους κατοικίας τους, μαζί με ένα ταπεράκι χαλάλ φαγητό…
π
ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr
Σε μία οργισμένη ανάρτηση προχώρησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram, η διευθύντρια της Ακαδημίας «Zero Stray Pawject» Σταματίνα Σταματάκου, κάνοντας λόγο για το θάνατο του υποσιτισμένου σκύλου, που πριν από ένα χρόνο είχε «παγώσει» το πανελλήνιο με την αποστεωμένη του όψη και το τραγικό του τέλος. Όπως εξηγεί, η υπόθεση «έκλεισε» δικαστικά, χωρίς τελικά να αποδοθεί δικαιοσύνη για το αδικοχαμένο μπόξερ.
«Ο αντιεισαγγελέας Πρωτοδικών Ηλείας, Διαμαντής Φλωρίδης, -γιος του υπουργού Δικαιοσύνης, Γιώργου Φλωρίδη, που προ ολίγων εβδομάδων σε τηλεοπτική εκπομπή ερωτώμενος για την πληθώρα περιστατικών κακοποίησης ζώων, παρά το αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο, χασκογελούσε απαντώντας ότι ”αν τα μετρήσουμε δεν είναι και τόσα πολλά. Απλώς η δύναμη της εικόνας είναι μεγάλη”- εξέδωσε διάταξη, με καθυστέρηση 1 έτους και πλέον έτους, σύμφωνα με το άρθρο 51 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας δυνάμει της οποίας αποφάσισε την αρχειοθέτηση της υπόθεσης θανάτωσης της Νίκης. Της Νίκης που βρέθηκε από τουρίστες τον Μάιο του 2023 αλυσοδεμένη και παντελώς αποστεωμένη να λιώνει ζωντανή έξωθεν της οικείας των ιδιοκτητών της. Της Νίκης για την οποία δόθηκε μάχη από τον τοπικό φιλοζωικό σωματείο Κρεστένων πάρα τις απειλές και τους τραμπουκισμούς των ιδιοκτητών της. Της Νίκης που οι ιδιοκτήτες της έλεγαν ψέματα ότι τη βρήκαν δήθεν στο δρόμο ενώ εμείς βρήκαμε φωτογραφίες που την είχαν από κουτάβι, ράτσας μποξέρ φυσικά, και μονίμως αλυσοδεμένη», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή της και συνεχίζει:
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ
