Ο Δημήτριος Ψαρρός του Γεωργίου (Χρισσό Φωκίδας, 1893 – Κλήμα Ευπαλίου Φωκίδας, 17 Απριλίου 1944) ήταν συνιδρυτής της αντιστασιακής οργάνωσης ΕΚΚΑ και αρχηγός του συντάγματος 5/42. Δολοφονήθηκε στις 17 Απριλίου του 1944 από τον ΕΛΑΣ, έπειτα από διαπληκτισμό.
Ολοκλήρωσε τις εγκύκλιες σπουδές του στην Άμφισσα. Σπούδασε στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και με την κήρυξη του Ελληνοτουρκικού Πολέμου (1912) κατατάχθηκε εθελοντής στον στρατό. Ήταν ένας από τους πρώτους επιτυχόντες στον διαγωνισμό της Στρατιωτικής Σχολής Ευελπίδων, απ’ όπου αποφοίτησε με τον βαθμό του ανθυπολοχαγού του πυροβολικού (1916).
Πήρε μέρος στους Βαλκανικούς Πολέμους, στην Εκστρατεία της Κριμαίας κατά των μπολσεβίκων (1919) και στην Μικρασιατική Εκστρατεία καθώς σπούδασε και στην Ανωτέρα Σχολή Πολέμου της Γαλλίας. Μετά την κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου τοποθετήθηκε στο Γενικό Επιτελείο Στρατού και συμμετείχε στην οργάνωση του στρατού του Έβρου.
Η ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΑΡΧΗ ΨΑΡΡΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΕΣ:
Στα χρόνια της σκλαβιάς και της σκιάς των κατακτητών, η Ελλάδα δεν έπεσε αδρανής. Υπήρξαν ήρωες που δεν αναζητούσαν δόξα, ούτε πολιτικά οφέλη αλλά υπήρξαν αγνοί πατριώτες που έβαλαν την τιμή και την ελευθερία πάνω από κάθε προσωπικό συμφέρον. Μεταξύ αυτών, ο Δημήτρης Ψαρρός, συνταγματάρχης των ευζώνων, υπήρξε η ζωντανή φλόγα της ηθικής και της στρατιωτικής αρετής.
Απόφοιτος της Σχολής Ευελπίδων, μαχητής των Βαλκανικών Πολέμων και του Α’ Παγκοσμίου, εθελοντής της τιμής, ίδρυσε στα τέλη του 1942 την πραγματική αντιστασιακή οργάνωση Εθνική και Κοινωνική Απελευθέρωσις (ΕΚΚΑ)και λίγο αργότερα συνέβαλε στην αναγέννηση του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων. Με χιλιάδες ανδρών πίστη στο καθήκον και στην πατρίδα, κράτησε τη φλόγα της ελευθερίας ζωντανή στη Στερεά Ελλάδα, πολεμώντας τους Ιταλούς και τους Γερμανούς, με πίστη στην Ελλάδα και όχι σε κομματικά συμφέροντα.
Δυστυχώς όμως, ο ίδιος ο ελληνικός λαός γνώρισε την πικρή αλήθεια της αδελφοκτονίας. Η δική του θυσία δεν υπήρξε αρκετή για να προστατεύσει την οργάνωση που δημιούργησε από το φθόνο και τον πολιτικό ρεβανσισμό. Ο ΕΛΑΣ, υπό την αιτιολογία της «προστασίας της Αντίστασης», αφόπλισε το 5/42 Σύνταγμα, και ο Ψαρρός, αιχμάλωτος των «συμμάχων» του στον αγώνα, εκτελέστηκε από “Έλληνα” ταγματάρχη του ΕΛΑΣ. Το αδικοχαμένο αίμα του δεν σήμανε βέβαια μονοπωλιακή δόξα, η τιμή του καταγράφηκε από την ιστορία και όχι από τα γνωστά κομματικά αφηγήματα.
Η Αντίσταση δεν ήταν προνόμιο μιας ιδεολογίας. Δεν ήταν μονοπώλιο του ΕΑΜ ούτε του ΚΚΕ. Ήταν η ψυχή κάθε Ελλήνα που όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στον κατακτητή, με ανεξάρτητο φρόνημα, με ελεύθερη βούληση, με πατριωτική πίστη. Ο Ψαρρός και οι άνδρες του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων υπενθυμίζουν πως η Αντίσταση δεν ανήκει σε κανέναν που επιδιώκει να την καπηλευθεί, ανήκει σε όλους όσους πολέμησαν και πλήρωσαν με αίμα την ελευθερία.
Σήμερα, το μαυσωλείο στο Κλήμα της Δωρίδας στέκει σαν φάρος μνήμης. Εκεί δεν γράφει κόμμα ούτε ιδεολογία, γράφει τιμή, θυσία, και την αλήθεια μιας Αντίστασης που ποτέ δεν πέθανε. Κάθε Έλληνας που τιμά τον Ψαρρό ξέρει καλά ότι η ελευθερία είναι πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες, και η μνήμη των ηρώων δεν δίνεται σε κανένα μονοπώλιο.
Ο Ψαρρός ζει στον ήχο των ευζώνων που δεν λύγισαν, στη γη που αγωνίστηκε, στο αίμα που πότισε την Ελλάδα και η ιστορία τον θυμάται, όχι για να εξυπηρετήσει πολιτικά συμφέροντα, αλλά για να θυμίζει σε όλους ότι η πατρίδα, όταν την αγαπάς αληθινά, δεν έχει χρώμα, ούτε κόμμα έχει μόνο καρδιά και ψυχή.
Υ. Γ. Η αληθινή Αντίσταση δεν ήταν ούτε κόμμα ούτε ιδεολογία, ήταν ψυχή, και ατσαλένια θέληση για ελευθερία. Αυτή την Αντίσταση θέλησαν να σβήσουν οι γνωστοί άγνωστοι που μέχρι και σήμερα καπηλεύονται κάθε προσπάθεια για αγώνα και υγιής διαμαρτυρία.
Ο Δημήτριος Ψαρρός, ο Κίτσος Μαλτέζος, η Ελένη Παπαδάκη και χιλιάδες ακόμη αγνοί πατριώτες πλήρωσαν με την αφοσίωσή τους στην πατρίδα, εκτελεσμένοι από εκείνους που δήθεν «προστάτευαν την Αντίσταση». Ό,τι και να κάνουν όμως, η μνήμη τους ζει! Ας μην μας κουνάνε το χέρι οι απόγονοι όλων αυτών των δήθεν αντιστασιακών, που προσπαθούν να κλέψουν την πραγματική δόξα των προγόνων μας και να διαστρεβλώσουν την ιστορική αλήθεια έως και σήμερα. Η Ελλάδα που αγωνίστηκε, που πολέμησε, που θυσιάστηκε, δεν δίνει λογαριασμό σε κανέναν που την θέλει χειραγωγημένη. Όσο θα υπάρχουν Έλληνες που τιμούν τους ήρωες με καθαρή καρδιά, η της ελευθερίας θα καίει αδιάκοπα ανεξάρτητη, απαραβίαστη και αληθινά ελληνική.
Στυλ. Καβάζης
ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.