Παρασκευή 2 Οκτωβρίου 2026

Η φοροκαταιγίδα τσακίζει τα ελληνικά νοικοκυριά!

Υπάρχει ένας φόρος που ο Έλληνας πληρώνει καθημερινά, από το πρώτο ψωμί που θα αγοράσει το πρωί μέχρι το γάλα, το κρέας, τα τρόφιμα, τα καύσιμα και σχεδόν κάθε προϊόν ή υπηρεσία που περνά από το οικογενειακό του πορτοφόλι. Είναι ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας, ο γνωστός σε όλους ΦΠΑ. Και είναι ένας από τους πιο ύπουλους φόρους του σύγχρονου φορολογικού συστήματος. Όχι επειδή είναι κυριολεκτικά κρυφός, αλλά επειδή ο πολίτης δεν τον αισθάνεται όπως αισθάνεται τον φόρο εισοδήματος ή τα τέλη κυκλοφορίας. Δεν βλέπει κάθε μήνα ένα συγκεκριμένο ποσό να φεύγει από τον μισθό του με την ένδειξη «ΦΠΑ». Τον πληρώνει λίγο λίγο, κάθε μέρα, σε κάθε συναλλαγή. Ο κανονικός συντελεστής στην Ελλάδα είναι 24%, ενώ πολλά βασικά είδη διατροφής υπάγονται στον μειωμένο συντελεστή του 13%. Εδώ όμως βρίσκεται και η μεγάλη αντίφαση. Ο ΦΠΑ αντιμετωπίζει με τον ίδιο συντελεστή τον άνθρωπο με υψηλό εισόδημα και τον εργαζόμενο που μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα. Όμως το βάρος δεν είναι πραγματικά ίδιο. Όταν μια οικογένεια αγοράζει ψωμί, γάλα, κρέας, λάδι, όσπρια ή λαχανικά, δεν το κάνει από πολυτέλεια. Καλύπτει τις βασικές ανάγκες της. Και όμως, ακόμη και πάνω σε αυτές τις ανάγκες το κράτος επιβάλλει φόρο. Η Τράπεζα της Ελλάδος έχει επισημάνει ότι τα τρόφιμα καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος της οικογενειακής δαπάνης και ότι το βάρος των αυξήσεων στις τιμές είναι μεγαλύτερο για τα νοικοκυριά με χαμηλότερα εισοδήματα. Με απλά λόγια, όσο μικρότερο είναι το εισόδημα, τόσο μεγαλύτερο μέρος του καταναλώνεται για τα απολύτως απαραίτητα.

Και μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά αγαθά σαν να πρόκειται για κάποιο ακραίο ή απαγορευμένο μέτρο. Ακούμε για ανάπτυξη, δημοσιονομική σταθερότητα, πλεονάσματα και οικονομική πρόοδο. Ο πολίτης όμως δεν ζει μέσα στους πίνακες του Υπουργείου Οικονομικών. Ζει στο σούπερ μάρκετ, στο πρατήριο καυσίμων, στον φούρνο, στο κρεοπωλείο και στο ταμείο του καταστήματος. Εκεί βλέπει την πραγματική οικονομία. Και εκεί διαπιστώνει ότι ο μισθός του τελειώνει όλο και γρηγορότερα. Η κυβέρνηση οφείλει να αντιληφθεί ότι η φορολογία δεν μπορεί να εξαντλείται στην είσπραξη. Ο Έλληνας ήδη πληρώνει φόρο στο εισόδημά του, πληρώνει ΦΠΑ στην κατανάλωσή του και αντιμετωπίζει μια σειρά από φόρους, τέλη και επιβαρύνσεις. Δεν είναι ανεξάντλητη φορολογική πηγή. Όταν το ανάλγητο κράτος εισπράττει από την κατανάλωση των βασικών αγαθών, στην πράξη φορολογεί την ίδια την καθημερινή επιβίωση της ελληνικής οικογένειας.

Εμείς προτείνουμε συγκεκριμένες λύσεις. Πρώτον, άμεση και μόνιμη μείωση του ΦΠΑ στα βασικά είδη διατροφής από το 13% σε έναν πραγματικά χαμηλό συντελεστή, με προοπτική μηδενικού ΦΠΑ σε συγκεκριμένη ομάδα απολύτως βασικών προϊόντων. Δεύτερον, ειδική μείωση του ΦΠΑ στα βρεφικά και παιδικά προϊόντα και στα βασικά είδη προσωπικής υγιεινής. Τρίτον, μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στην ενέργεια και στα βασικά έξοδα διαβίωσης. Τέταρτον, αυστηρούς ελέγχους στην αγορά ώστε κάθε μείωση φόρου να περνά πραγματικά στην τελική τιμή και να μην απορροφάται από την αλυσίδα εμπορίου. Και πέμπτον, μια συνολική φορολογική πολιτική που θα στηρίζει έμπρακτα την ελληνική οικογένεια, ιδιαίτερα τις οικογένειες με παιδιά.

Η μείωση του ΦΠΑ δεν πρέπει να παρουσιάζεται ως «δώρο» του κράτους προς τον πολίτη. Είναι επιστροφή ενός μέρους του εισοδήματος σε εκείνον που το δημιούργησε. Βεβαίως, κάθε φορολογική μείωση έχει δημοσιονομικό κόστος. Αλλά υπάρχει και το κόστος που πληρώνει καθημερινά η οικογένεια. Και αυτό το κόστος δεν αποτυπώνεται πάντα στους κρατικούς πίνακες. Αποτυπώνεται στο άδειο πορτοφόλι του εργαζομένου και στο άγχος του γονιού που προσπαθεί να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού του. Δεν ζητάμε μια κοινωνία χωρίς φόρους.

Δεν είμαστε ουτοπιστές. Ζητάμε ένα φορολογικό σύστημα με κοινωνική δικαιοσύνη, λογική και μέτρο που να εξυπηρετεί το εθνικό συμφέρον. Η οικονομία υπάρχει για να υπηρετεί το Έθνος και όχι το Έθνος για να συντηρεί έναν ατελείωτο φορολογικό μηχανισμό, την στιγμή μάλιστα που Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ χρωστάνε εκατομμύρια ευρώ στο δημόσιο!

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει την πολιτική ευθύνη να αντιμετωπίσει το πρόβλημα και να σταματήσει να θεωρεί αυτονόητη τη βαριά φορολόγηση της καθημερινής κατανάλωσης. Φτάνει πια με τη φορολογία που κρύβεται μέσα στην καθημερινότητά μας. Φτάνει πια με το κράτος που παίρνει από τον πολίτη κάθε φορά που ανοίγει το πορτοφόλι του. Ήρθε η ώρα να μειωθεί ο ΦΠΑ στα βασικά αγαθά, να στηριχθεί πραγματικά η ελληνική οικογένεια και να επιστρέψει στην κοινωνία ένα μέρος από αυτό που παράγει.

Ανδρέας Γενιάς πρόεδρος του ΕΠΚ ΙΕΡΟΣ ΛΟΧΟΣ 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Ελεύθερη Ώρα την Κυριακή 27.9.2026

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2026

Έχει πρόταση η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;

Σε όσους επιμένουν να ισχυρίζονται ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι δημιούργημα της κρίσης, απαντούμε και τους το λένε και έγκυροι δικοί τους αναλυτές: Ο εθνικισμός ήταν πάντοτε εδώ σε αυτήν την χώρα και επιτέλους εκφράστηκε! Ας το πάρουν απόφαση. Και ας πάρουν επίσης απόφαση ότι δεν ξεπουλιόμαστε, δεν βγάζουμε την συνείδησή μας στα παζάρια τους και επίσης ότι δηλώσεις μετανοίας δεν διαθέτουμε.

Στον άλλο ισχυρισμό τους ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δεν έχει πρόταση δεν θα τους απαντήσω με όσα τα τελευταία έτη έχουμε συγκεκριμένα προτείνει, αλλά θα τους πούμε ότι στο κάτω-κάτω της γραφής, δεν χρειάζονται ούτε σοφοί οικονομολόγοι (όλοι γνωρίζουμε πως κατάντησαν την χώρα οι καθηγητάδες…), ότι δεν χρειάζεται καν πρόταση! Χρειάζεται πατριωτισμός, εντιμότητα, διαφάνεια, δικαιοσύνη. Και αυτοί οι οποίοι οδήγησαν την χώρα στον σημερινό ζόφο είναι βέβαιον ότι δεν διαθέτουν τίποτε από τα παραπάνω.

Τελειώνω επανερχόμενος και πάλι σε λόγια του Παναγιώτη Κονδύλη, λόγια που απαντούν στην ψευτοδημοκρατία της παγκοσμιοποίησης:

«Η διάδοση της δυτικής μαζικής δημοκρατίας σε παγκόσμια κλίμακα όχι μόνον δεν θα γεννήσει παντού πιστά αντίγραφα, αλλά θα αλλάξει και αυτήν την ίδια στις μητροπολιτικές χώρες, πυροδοτώντας παράλληλα οξύτατους αγώνες κατανομής. Αν ο 20ος αιώνας σήμανε τη διάψευση της κομμουνιστικής ουτοπίας, ο 21ος θα χαρακτηρισθεί από την κατάρρευση της φιλελεύθερης. Ποια συγκεκριμένα γεγονότα θα συγκροτήσουν τις μεγάλες ροπές κατά τον 21ο αιώνα, που θα είναι ο συγκλονιστικότερος και τραγικότερος της ανθρώπινης Ιστορίας, δεν μπορούμε να ξέρουμε. Ένα ωστόσο είναι βέβαιο: η Ιστορία δεν τελείωσε.»
Από τον 20ο στον 21ο αιώνα, εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ

Η Ιστορία δεν τέλειωσε, λοιπόν, ας το πάρουν απόφαση. Ας πάρουν απόφαση επίσης ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είναι εδώ είτε τους αρέσει, είτε δεν τους αρέσει!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Η σημασία των Ελλήνων κατά τον μέντορα των Εθνικοσοσιαλιστών, Καρλ Χαουσχόφερ

Στις μέρες μας αναπαράγεται συχνά —είτε από άτομα χωρίς ιστορική κατάρτιση είτε από κύκλους με συγκεκριμένες σκοπιμότητες— ο ανυπόστατος ισχυρισμός ότι οι Γερμανοί έτρεφαν συλλογικό μίσος για τους Έλληνες ή ότι τους θεωρούσαν φυλετικά κατώτερους, μαζί με παρόμοιες αυθαίρετες ανοησίες και γενικεύσεις

Με τη σημερινή ανάρτηση θα δούμε τι πίστευε για τους Έλληνες ο άνθρωπος που επηρέασε όσο κανείς άλλος την πολιτική σκέψη πολλών ηγετικών στελεχών του εθνικοσοσιαλιστικού κόμματος: ο προσωπικός μέντορας του Ρούντολφ Ες, ο άνθρωπος που επισκέφθηκε επανειλημμένα τον Αδόλφο Χίτλερ στη φυλακή του Λάντσμπεργκ επηρεάζοντας τη συγγραφή του βιβλίου του, και κύριος διαμορφωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης, ο καθηγητής Καρλ Χαουσχόφερ

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζονται αποσπάσματα από τις απόρρητες εκθέσεις του συνταγματάρχη Ulius Louis Amoss, στελέχους του αμερικανικού Γραφείου Στρατηγικών Υπηρεσιών (OSS). Ακόμη και πριν από την επίσημη ίδρυση της OSS, ο Amoss και ο συνταγματάρχης William Donovan συγκροτούσαν έναν ειδικό μηχανισμό για λογαριασμό του προέδρου Roosevelt, επιτρέποντάς του να ασκεί παρασκηνιακή εξωτερική πολιτική μέσω ειδικών απεσταλμένων και εκτός των επίσημων θεσμικών διαύλων

Ο Καρλ Χαουσχόφερ  Γερμανός στρατηγός και γεωγράφος, υπήρξε ο κύριος θεμελιωτής της γερμανικής γεωπολιτικής σκέψης (Geopolitik) κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, επηρεάζοντας ουσιαστικά την εξωτερική πολιτική του Γ΄ Ράιχ. Μέσα από το περιοδικό Zeitschrift für Geopolitik, το οποίο ίδρυσε το 1924, συνέβαλε καθοριστικά στη διάδοση θεωριών όπως εκείνη του «ζωτικού χώρου» (Lebensraum) και των ευρύτερων ηπειρωτικών ζωνών επιρροής (Pan-Ideen)

Σε αντίθεση με τις διαδεδομένες σήμερα παρανοήσεις, ο Χαουσχόφερ υποστήριζε τη σύμπτυξη ενός ισχυρού ηπειρωτικού ευρασιατικού συνασπισμού (Βερολίνο–Μόσχα–Τόκιο) για την ανάσχεση της αγγλοσαξονικής ναυτικής κυριαρχίας. Υπό αυτό το πρίσμα, επικρότησε θερμά το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ–Μολότοφ του 1939, καθώς και το μετέπειτα σύμφωνο ουδετερότητας μεταξύ Τόκιο και Μόσχας. Η συμφωνία με τον Στάλιν φαινόταν να παρακάμπτει το ιδεολογικό ανάχωμα του μπολσεβικισμού, επιτρέποντας στη ρεαλιστική γεωπολιτική  περί ” (Lebensraum)”ζωτικού χώρου του Χάουσχοφερ-Χίτλερ να υπερισχύσει —έστω και πρόσκαιρα.

Γίνεται, επομένως, αντιληπτό ότι οι θέσεις ενός βασικού θεωρητικού της γερμανικής εξωτερικής πολιτικής σχετικά με τους Έλληνες έχουν βαρύνουσα ιστορική αξία.

ΑΠΟΡΗΤΤΟ

[…]Ο καθηγητής Χαουσχόφερ τοποθετούσε την Ελλάδα στην υψηλότερη θέση μεταξύ των βαλκανικών κρατών· [και] τους Έλληνες σε όλο τον κόσμο ως σημαντικούς για τα γερμανικά σχέδια. Αυτά τα πράγματα μου είπε το 1922. Αυτά τα πράγματα είχα κατά νου όταν ο Διευθυντής Στρατηγικών Υπηρεσιών (τότε Συντονιστής Πληροφοριών / COI) με προσέλαβε στην υπηρεσία του στις 16 Δεκεμβρίου 1941. Ίσως έχει ενδιαφέρον να σημειωθεί πώς αυτός ο σημερινός ρυθμιστής της γερμανικής πολιτικής επηρέασε τη δραστηριότητα της O.S.S.· πώς οι κάπως αδιάκριτες συνομιλίες του μαζί μου μας έδωσαν μια εικόνα για τη μελλοντική γερμανική δραστηριότητα και μας επέτρεψαν να χρησιμοποιήσουμε τις ιδέες του και να προλάβουμε τα σχέδιά του.

Τον Σεπτέμβριο του 1922, η Ελλάδα είχε υποστεί μια ταπεινωτική ήττα· ενάμιση εκατομμύριο Ίωνες Έλληνες είχαν εκδιωχθεί βίαια από τη Μικρά Ασία, τη γη που κατείχαν από την προϊστορία. Οι Τούρκοι απειλούσαν την ηπειρωτική Ελλάδα. Ο Πρωθυπουργός Γούναρης και ο Υπουργός Στρατιωτικών Θεοτόκης, φοβούμενοι ανταρσία, είχαν αποστρατεύσει ολόκληρο τον στρατό, και οι Τούρκοι συγκεντρώνονταν για εισβολή.

Η επανάσταση ξέσπασε ούτως ή άλλως. Ο συνταγματάρχης Πλαστήρας, ο οποίος είχε ανοίξει δρόμο πολεμώντας μέσα από τις τουρκικές γραμμές, αρνήθηκε να αποστρατευτεί. Ο Πρωθυπουργός, οι Υπουργοί Στρατιωτικών, Εσωτερικών και Εξωτερικών, καθώς και ο Αρχιστράτηγος συνελήφθησαν και εκτελέστηκαν. Η Ελλάδα, βαριά πληγωμένη, βρισκόταν στα δίχτυα ενός αιματηρού αδελφοκτόνου πολέμου.

Μέσα σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο, ο ήδη από τότε φημισμένος καθηγητής Χαουσχόφερ (Haushofer) μου ζήτησε να απαριθμήσω τις βαλκανικές χώρες κατά σειρά σπουδαιότητας και μελλοντικών προοπτικών. Τις κατέταξα ως εξής:

Γιουγκοσλαβία
Ρουμανία
Τουρκία
Βουλγαρία
Ελλάδα
Αλβανία

Ο Χαουσχόφερ είπε ότι περίμενε να τις κατατάξω με αυτή τη σειρά, αλλά ο ίδιος διαφωνούσε. Ο δικός του κατάλογος ακολουθεί:

Ελλάδα
Γιουγκοσλαβία
Τουρκία
Βουλγαρία
Ρουμανία
Αλβανία

«Η ήττα της Ελλάδας είναι προσωρινή», είπε, «η Ελλάδα είναι συνηθισμένη στις καταστροφές και θα μετατρέψει και αυτή σε ευλογία. Οι Μικρασιάτες Έλληνες θα φέρουν νέα δύναμη στην ηπειρωτική χώρα· θα εισαγάγουν νέες δεξιότητες και επαγγέλματα. Συναγωνιζόμενοι μαζί τους, οι “Παλαιοελλαδίτες” θα αναγκαστούν να αναβαθμίσουν την επιχειρηματικότητά τους. Ένα κύμα πατριωτισμού θα σαρώσει κάθε ελληνική κοινότητα στον Κόσμο».

«Η φύση απεχθάνεται το κενό», συνέχισε ο καθηγητής Χαουσχόφερ, «χρήματα από Έλληνες και φίλους των Ελλήνων θα εισρεύσουν από όλες τις γωνιές της Γης. Πολλοί Έλληνες από πολλές χώρες θα επιστρέψουν στην αρχαία πατρίδα τους. Θα φέρουν νέες οπτικές και θα ενισχύσουν τους δεσμούς ανάμεσα στη Μητέρα Πατρίδα και τα παιδιά της που προηγουμένως είχαν σχεδόν χαθεί για την Ελλάδα».

«Η Ελλάδα είναι σημαντική για τα μελλοντικά σχέδια της Γερμανίας», είπε ο καθηγητής. «Θα σου πω γιατί, καθώς και κάτι για το πώς θα τους χρησιμοποιήσουμε».

Από τον Καθηγητή έμαθα ότι ο ίδιος και οι διαμορφωτές πολιτικής της Γερμανίας θεωρούσαν την Ελλάδα ως το «Κλειδί» για την Ανατολική Ευρώπη. Σε κάθε σταυροδρόμι του Κόσμου· στη ζούγκλα, στα λιμάνια και στις πολυπληθείς πόλεις κάθε ηπείρου, η Ελλάδα διαδραματίζει ρόλο στο εμπόριο, στο εξωτερικό εμπόριο· οι Έλληνες διαδραματίζουν ρόλο στην πολιτική και στην κατασκοπεία.

Η Ελλάδα είναι το σημαντικότερο έθνος στα Βαλκάνια. Η χώρα της Ελλάδας προσφέρει τη χερσαία γέφυρα ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση· η χερσόνησός της προβάλλει μέσα στη Μεσόγειο και, σαν τροχονόμος, ρυθμίζει την κυκλοφορία Ανατολής και Δύσης. Οι Έλληνες ζούσαν επί γενεές παντού. Ήταν «παρατηρητές» κατ’ εξοχήν. Η ιστορία, η παράδοση και οι ικανότητές τους τούς καθιστούσαν ιδανικούς μυστικούς πράκτορες.

Ο καθηγητής Χαουσχόφερ πρότεινε να προσελκύσουν/εξαγοράσουν [traduce] ορισμένους εξέχοντες Έλληνες στην Ελλάδα και, μέσω αυτών, να διορίσουν πράκτορες σε όλο τον Κόσμο. Η ίδια η Ελλάδα, στον επερχόμενο πόλεμο, θα εξαναγκαζόταν να ταχθεί στο πλευρό της Γερμανίας. Κάποια μέρα θα γινόταν μια άλλη επανάσταση στην Ελλάδα· αυτή τη φορά θα ήταν εμπνευσμένη και κατευθυνόμενη από Γερμανούς μυστικούς πράκτορες.

Ο Καθηγητής πίστευε ότι στον προηγούμενο Παγκόσμιο Πόλεμο η αχίλλειος πτέρνα της Γερμανίας ήταν η Ελλάδα. Στον νέο πόλεμο, η Γερμανία δεν θα επαναλάμβανε το λάθος της. Το θέμα με ενδιέφερε· μίλησα με Βρετανούς πράκτορες, με Αμερικανούς διπλωμάτες και με Γάλλους αξιωματούχους. Οι ιδέες του Καθηγητή αντιμετωπίστηκαν με χλευασμό. Μίλησα όμως επίσης με τον Βαρόνο Σενκ (Baron Schenck), ο οποίος στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο είχε διευθύνει τον Ψυχολογικό Πόλεμο από την Αθήνα· με τον Ταγματάρχη Χόφμαν (Major Hoffman), τον Γερμανό αρχικατάσκοπο στην Ελλάδα, και με τον Δρ. Φαμπρίκιους (Dr. Fabricius), ο οποίος αργότερα έγινε ο πρεσβευτής στη Ρουμανία και υπό την πανούργα ηγεσία του οποίου η Ρουμανία εγκατέλειψε τους παλιούς της Συμμάχους.

Μίλησα επίσης με την Κυρία Χατζηλαζάρου, την πρώην Κόμισσα φον Στάιν (Countess von Stein), δεύτερη εξαδέλφη του Κάιζερ.

Μίλησα με τον Δρ. Στρέιτ (Dr. Streit), τον βαυαρικής καταγωγής Έλληνα που ήταν σύμβουλος του Βασιλιά Κωνσταντίνου· με τη Βασίλισσα Σοφία και με πολλούς άλλους. Οι Γερμανοί και οι γερμανόφιλοι δεν απέκλειαν έναν νέο πόλεμο, αν και ήταν ασαφείς ως προς τον πιθανό συσχετισμό δυνάμεων.

Όταν με κάλεσε ο Συνταγματάρχης Ντόνοβαν (Colonel Donovan), οι παλιές συνομιλίες επανήλθαν να με στοιχειώσουν. Είχαν άραγε πραγματοποιηθεί όσα μου είχε πει ο Καθηγητής Χαουσχόφερ (Haushofer) δεκαεννέα χρόνια πριν; Θεώρησα πρώτιστο καθήκον μου να ερευνήσω τους Έλληνες αξιωματούχους και το ιστορικό τους κατά τη διάρκεια εκείνης της περιόδου. Ανακάλυψα ότι ένας αριθμός αξιωματούχων του Μεταξά εξακολουθούσε να βρίσκεται σε θέσεις εξουσίας· ότι ο επίφοβος, διορισμένος [κατ’ επιρροήν] από τον Χίμλερ Αρχηγός της Μυστικής Αστυνομίας, Μανιαδάκης, βρισκόταν στο Μπουένος Άιρες, στο μισθολόγιο της Ελληνικής Κυβέρνησης — συναναστρεφόμενος ανοιχτά με Γερμανούς πράκτορες, συνωμοτώντας με φιλογερμανούς Αργεντινούς.

Η Μαύρη Λίστα που συνέταξα αποτελεί καταγεγραμμένο αρχειακό γεγονός και επηρέασε το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το FBI (Federal Bureau of Investigation). Αλλά και άλλοι Έλληνες ήταν αμφισβητήσιμοι. Ο Βασιλιάς Γεώργιος είχε μείνει πιστός στην πολεμική του δέσμευση απέναντι στους Βρετανούς. Όμως οι Φιλελεύθεροι τον κατηγορούσαν για τη φιλογερμανική δικτατορία του Μεταξά, μια δικτατορία που εγκαθιδρύθηκε σαράντα οκτώ ώρες αφότου είχε υποσχεθεί στους αρχηγούς των Φιλελευθέρων ότι δεν θα το έπραττε. Μαζί με τον πατέρα του, είχε εκδιωχθεί ως φιλογερμανός κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2026

Οι «Απαγορευμένες» Απαντήσεις του Ν. Μιχαλολιάκου για Ρωσία, Τουρκία, ΗΠΑ και Ισραήλ – ΒΙΝΤΕΟ

Συνέχεια από την καταιγιστική συνέντευξη του Νικολάου Μιχαλολιάκου στον Focus FM στις 28 Σεπτεμβρίου 2026. Πρόκειται για την πρώτη Ζωντανή Συνέντευξη του Ιδρυτή της Χρυσής Αυγής μετά την αποφυλάκιση του.

Η εκπομπή συγκέντρωσε πολλές χιλιάδες ακροατές ζωντανά ενοχλώντας, προφανώς, το καθεστώς κι έτσι λογοκρίθηκε(!) αμέσως μετά την ολοκλήρωση της, με αποτέλεσμα να “εξαφανιστεί” από τα μέσα του σταθμού ή γενικότερα στο διαδίκτυο.

Από το επίσημο κανάλι της Χρυσής Αυγής στο YouTube δημοσιεύουμε σε θεματικά αποσπάσματα όλο το μέρος της συνέντευξης που η πλατφόρμα επιτρέπει. Θα ακολουθήσει και συνέχεια!

ΠΗΓΗ: xrisiavgi.com

Ἐπιδόματα ἀντί μεταρρυθμίσεων

Γιατί ἡ Κυβέρνησις ἐπιμένει σταθερά στήν χορήγηση ἐπιδομάτων καί δέν προχωρᾶ σέ γενναῖες παρεμβάσεις

τοῦ ΓΙΆΝΝΗ ΣΤΕΡΓΊΟΥ

Ἀπό τό 2019 ἕως σήμερα, ἡ χορήγησις ἐπιδομάτων ἔχει ἀναδειχθεῖ σέ σταθερή ἐπιλογή τῆς κυβερνητικῆς οἰκονομικῆς πολιτικῆς.

Ἀπέναντι στήν ἀκρίβεια, στούς καθηλωμένους μισθούς, στό αὐξημένο κόστος τῆς ἐνεργείας καί στήν μεγάλη πίεση πού δέχονται οἱ οἰκογενειακοί προϋπολογισμοί , ἡ Κυβέρνησις προκρίνει ἐπανειλημμένως ἔκτακτες ἐνισχύσεις καί προσωρινές ἐπιδοτήσεις. Ἀντί μονίμων μέτρων πού θά ἐνίσχυαν οὐσιωδῶς τήν ἀγοραστική δύναμη ἐπιλέγεται ἡ περιοδική ἐπιστροφή ἑνός μικροῦ μέρους τῆς ἐπιβαρύνσεως στούς πολῖτες.

Ἡ πρακτική αὐτή παρουσιάζεται ὡς κυβερνητική στήριξις «ἐντός τῶν δημοσιονομικῶν περιθωρίων πού ἔχει ἡ χώρα», χωρίς ὅμως νά μεταβάλλει τούς ὅρους πού γεννοῦν τήν ἀνάγκη γιά στήριξη. Τά ἐπιδόματα μετριάζουν γιά λίγο τίς συνέπειες τῆς ἀκρίβειας, ἀλλά δέν ἀντιμετωπίζουν τίς αἰτίες της οὔτε σταματοῦν τήν ἀφαίμαξη τοῦ διαθεσίμου εἰσοδήματος.

Γιατί ἀκολουθεῖται αὐτή ἡ στρατηγική

Ἡ ἐπιλογή τῶν ἐπιδομάτων ἐξυπηρετεῖ πρωτίστως τήν δημοσιονομική εὐελιξία τῆς Κυβερνήσεως. Ἐν ἀντιθέσει πρός μιά μόνιμη αὔξηση μισθῶν ἤ συντάξεων, τήν μείωση τῆς ἐμμέσου φορολογίας ἤ τήν ἐνίσχυση τῶν δημοσίων ὑπηρεσιῶν, ἕνα ἐπίδομα εἶναι προσωρινό μέτρο. Ἔχει συγκεκριμένη διάρκεια καί δέν δημιουργεῖ μακροχρόνια ὑποχρέωση γιά τόν κρατικό προϋπολογισμό.

Ἡ Κυβέρνησις μπορεῖ, ἑπομένως, νά τά χορηγήσει ὅταν ἡ κοινωνική πίεσις γίνεται ἔντονη καί νά τό ἀποσύρει ὅταν θεωρήσει ὅτι οἱ δημοσιονομικές συνθῆκες δέν ἐπιτρέπουν τήν συνέχισή του. Ἐπί παραδείγματι, ἡ ἐνίσχυσις τοῦ ἐπιδόματος θερμάνσεως, πού ἀναμένεται νά ἀνακοινώσει τίς ἑπόμενες ἡμέρες, ἔρχεται ὡς ἀπάντησις στό αὐξημένο κόστος θερμάνσεως μέ τό ὁποῖο θά βρεθοῦν ἀντιμέτωποι οἱ καταναλωτές τό ἑπόμενο διάστημα.

Παραλλήλως, τά ἐπιδόματα ἔχουν θεωρητικῶς ἄμεσο πολιτικό ἀποτέλεσμα. Ὁ πολίτης βλέπει ἕνα ποσό νά πιστώνεται στόν λογαριασμό του καί τοῦ δημιουργεῖται ἡ αἴσθησις ὅτι τό κράτος παρεμβαίνει ὑπέρ του. Αὐτή ἡ πρακτική προσφέρει στήν Κυβέρνηση πολιτικό ὄφελος, πολύ περισσότερο ἀπό μιά διαρθρωτική μεταρρύθμιση, τά ἀποτελέσματα τῆς ὁποίας μπορεῖ νά φανοῦν ἔπειτα ἀπό χρόνια. Ἡ ἐπιδοματική πολιτική μπορεῖ ἐπίσης νά χρησιμοποιηθεῖ ὡς μέσο ἀμέσου πολιτικῆς ἀνταποκρίσεως, καθώς τό ὄφελός της γίνεται ταχέως καί εὐκόλως ἀντιληπτό ἀπό τούς δικαιούχους.

Τό βασικό πρόβλημα εἶναι ὅτι τά ἐπιδόματα δέν μειώνουν τίς τιμές. Ἁπλῶς ἐπιτρέπουν, σέ ἕναν βαθμό, τήν πληρωμή τους. Ἄν, ἐπί παραδείγματι, αὐξάνεται διαρκῶς τό κόστος τῆς ἐνεργείας ἤ τῶν βασικῶν ἀγαθῶν, μιά ἔκτακτη ἐνίσχυσις μπορεῖ νά καλύψει προσωρινῶς ἕνα μέρος τῆς ἐπιβαρύνσεως. Δέν ἐμποδίζει, ὅμως, τήν τιμή νά συνεχίσει νά ἀνεβαίνει, οὔτε περιορίζει αὐτομάτως τά περιθώρια κέρδους, τίς ὀλιγοπωλιακές πρακτικές, τήν αἰσχροκέρδεια ἤ τήν ὑψηλή ἔμμεσο φορολογία. Ἔτσι, ἡ ἀκρίβεια ἐξακολουθεῖ νά ὑφίσταται καί ὁ καταναλωτής παραμένει ἐξαρτημένος ἀπό τήν ἑπομένη κρατική ἐνίσχυση.

Ὑπάρχει ἐπίσης μιά σημαντική ἀντίφασις: σημαντικό μέρος τῶν χρημάτων πού ἐπιστρέφονται στούς πολῖτες μέσῳ ἐπιδομάτων προέρχεται ἀπό τή φορολογία πού οἱ ἴδιοι ἔχουν ἤδη καταβάλει. Ἰδιαιτέρως οἱ ἔμμεσοι φόροι, ὅπως ὁ ΦΠΑ καί οἱ εἰδικοί φόροι καταναλώσεως, ἐπιβαρύνουν δυσαναλόγως τά χαμηλά καί μεσαῖα εἰσοδήματα, ἐπειδή ἀπορροφοῦν μεγαλύτερο μέρος τῶν πόρων τους.

Τό κράτος εἰσπράττει περισσότερα ὅσο αὐξάνονται οἱ ὀνομαστικές τιμές καί ἐν συνεχείᾳ ἐπιστρέφει ἕνα περιορισμένο τμῆμα αὐτῶν τῶν ἐσόδων σέ ἐπιλεγμένες κοινωνικές ὁμάδες.

Σχέσις ἐπιδομάτων μέ πληθωρισμό

Ἡ σχέσις τῶν ἐπιδομάτων μέ τόν πληθωρισμό εἶναι σύνθετη. Ὅταν ἡ ἐπιδότησις ἐφαρμόζεται ἀπ’ εὐθείας στήν τιμή τῆς ἐνεργείας ἤ κάποιου ἄλλου ἀγαθοῦ, μπορεῖ βραχυπροθέσμως νά συγκρατήσει τόν πληθωρισμό, ἐπειδή ὁ καταναλωτής πληρώνει μικρότερο τελικό ποσό. Ἡ ἐπίδρασις αὐτή, ὅμως, εἶναι προσωρινή. Τό πραγματικό κόστος δέν ἐξαφανίζεται· ἁπλῶς μεταφέρεται στόν κρατικό προϋπολογισμό καί, τελικῶς, στό κοινωνικό σύνολο.

Ὅταν ἡ ἐπιδότησις ἀποσυρθεῖ, ἡ τελική τιμή πού πληρώνει ὁ καταναλωτής μπορεῖ νά αὐξηθεῖ ἀποτόμως, ἀκόμη καί χωρίς ἀντίστοιχη αὔξηση τοῦ ὑποκειμένου κόστους

Ἡ Εὐρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ἐκτιμᾶ ὅτι τά δημοσιονομικά μέτρα στηρίξεως περιόρισαν προσωρινῶς τόν πληθωρισμό στήν Εὐρωζώνη κατά τήν ἐνεργειακή κρίση, ἐπειδή συνεκράτησαν ἀμέσως τίς τιμές πού ἐπλήρωναν οἱ καταναλωτές. Συμφώνως πρός τούς ὑπολογισμούς της, χωρίς τά μέτρα στηρίξεως ὁ πληθωρισμός καταναλωτοῦ τό 2022 θά μποροῦσε νά εἶναι περίπου 1,7 ποσοστιαῖες μονάδες ὑψηλότερος.

Ὡστόσο, ἡ σταδιακή ἀπόσυρσις τῶν μέτρων ἀνέστρεψε μέρος αὐτῆς τῆς ἐπιδράσεως καί συνέβαλε στήν παράταση τῶν πληθωριστικῶν πιέσεων τά ἑπόμενα ἔτη. Ἡ ἴδια ἀνάλυσις ἀναδεικνύει καί τό πρόβλημα τῆς ἀνεπαρκοῦς στοχεύσεως. Μόνο περίπου τό ἕν δέκατον τῆς συνολικῆς στηρίξεως στήν Εὐρωζώνη κατευθύνθηκε εἰδικῶς πρός τά νοικοκυριά χαμηλοῦ εἰσοδήματος.

Ἔτσι, σημαντικό μέρος τῶν δημοσίων πόρων ὠφέλησε καί νοικοκυριά πού μποροῦσαν εὐκολώτερα νά ἀντιμετωπίσουν τήν προσωρινή αὔξηση τοῦ κόστους ζωῆς. Γιά τόν λόγο αὐτό, ἡ ΕΚΤ ὑποστηρίζει ὅτι τά μέτρα πρέπει νά εἶναι σχεδιασμένα ἔτσι ὥστε νά μήν μειώνουν τά κίνητρα ἐξοικονομήσεως ἐνεργείας.

Αὐτό δέν σημαίνει ὅτι τά ἐπιδόματα δέν εἶναι ἀπαραίτητα, καθώς, σέ μιά ἔκτακτο κρίση, ἡ στοχευμένη ἐνίσχυσις τῶν εὐάλωτων νοικοκυριῶν μπορεῖ νά εἶναι κοινωνικῶς ἀναγκαία. Ἕνας χαμηλόμισθος, ἕνας ἄνεργος ἤ ἕνας χαμηλοσυνταξιοῦχος δέν μπορεῖ νά περιμένει τήν ὁλοκλήρωση μακροχρονίων μεταρρυθμίσεων γιά νά ἐξασφαλίσει θέρμανση, ἠλεκτρικό ρεῦμα καί βασικά τρόφιμα.

Ἡ στοχευμένη βοήθεια μπορεῖ νά ἀποτρέψει τήν ἀκραία φτώχεια καί τόν κοινωνικό ἀποκλεισμό. Ἄλλο, ὅμως, ἡ ἔκτακτη προστασία καί ἄλλο ἡ μετατροπή τῶν ἐπιδομάτων σέ μόνιμο ὑποκατάστατο τῆς κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς πολιτικῆς. Ὡστόσο, ἡ οὐσιαστική ἀντιμετώπισις τῆς ἀκρίβειας ἀπαιτεῖ παρεμβάσεις στίς αἰτίες της: ἀποτελεσματικό ἔλεγχο τῆς ἀγορᾶς, ἐνίσχυση τοῦ ἀνταγωνισμοῦ, φορολόγηση τῶν ὑπερκερδῶν, μείωση τῆς ἐπιβαρύνσεως τῶν βασικῶν ἀγαθῶν, προστασία τῆς ἐργασίας καί πραγματική αὔξηση τῶν μισθῶν.

Ἀπαιτεῖ ἐπενδύσεις στήν παραγωγή, στήν ἐνεργειακή αὐτάρκεια, στήν δημόσια κατοικία καί στίς κοινωνικές ὑπηρεσίες.

ΠΗΓΗ: Εφημερίς ΕΣΤΙΑ, 29 Σεπτεμβρίου 2026