Sarabande Oratoria - Blood Axis cover/remix

Sir Oswald Mosley

Ο Άδωνις, ο Βορίδης και η «εμπλοκή» Μαρκόπουλου στη Novartis

 

Άδωνις καρφώνει Βορίδη για «παράλογη αποζημίωση»!

Τον παλιό του φίλο και συνοδοιπόρο στον ΛΑΟΣ Μάκη Βορίδη, με τον οποίο πέρασαν μαζί το κατώφλι της Νέας Δημοκρατίας, κάρφωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, προσπαθώντας να επιτεθεί, αμυνόμενος, μετά τα sms που κατέθεσε στη Βουλή ο ανεξάρτητος βουλευτής Μάριος Σαλμάς.

Υπενθυμίζω, καταρχάς, πως από τα sms προέκυψε ότι ο υπουργός Υγείας ζητούσε από τη Novartis να βάλει διαφήμιση σε… φιλικά προς αυτόν μέσα ενημέρωσης. Σε ανάρτηση που έκανε την περασμένη εβδομάδα ο Γεωργιάδης, υποστήριξε πως έχει υπάρξει κάποια παλιά συνδιαλλαγή μεταξύ του Μάριου Σαλμά και του Παύλου Πολάκη, επειδή ο τελευταίος σήκωσε ψηλά το θέμα των μηνυμάτων που προσκόμισε ο Σαλμάς. Συγκεκριμένα, ο Γεωργιάδης ισχυρίστηκε ότι δεν καταλογίστηκε πρόστιμο το 2019 σε διαγνωστική εταιρία που συμμετείχαν συγγενικά πρόσωπα του ανεξάρτητου βουλευτή, έπειτα από παρέμβαση του Παύλου Πολάκη, και άρα γι’ αυτό… αλληλοϋποστηρίζονται.

Αρχίζοντας, όμως, να παραθέτει χρονολογικά το αφήγημά του, γράφει πως η υπόθεση ξεκίνησε το 2014, ύστερα από απόφαση του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας (ΚΕΣΥ), με την οποία η αποζημίωση για τη διαγνωστική αρθροσκόπηση υπερτιμολογήθηκε στο ύψος της χειρουργικής που γίνεται στα νοσοκομεία, δηλαδή στα 1.500 ευρώ. Σε αυτό το σημείο ο κ. Γεωργιάδης επισημαίνει πως εν συνεχεία υπήρξε «υπουργική απόφαση (η οποία δεν δημοσιεύτηκε ως όφειλε σε ΦΕΚ)» που καθόρισε «αποζημίωση περίπου 1.500 ευρώ για τη διαγνωστική αρθροσκόπηση».

Καταγγέλλει, δηλαδή, τόσο την απόφαση για τεράστια και αδικαιολόγητη αποζημίωση όσο και το γεγονός ότι δεν δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η απόφαση. Μόνο που αυτά είναι έργα και ημέρες του Μάκη Βορίδη, την περίοδο που ήταν υπουργός Υγείας.

Συγκεκριμένα, η υπουργική αυτή απόφαση υπεγράφη στις 22 Δεκεμβρίου 2014, από την τότε ηγεσία του υπουργείου Υγείας (Μάκης Βορίδης και Λεωνίδας Γρηγοράκος). Το θέμα μάλιστα συζητήθηκε, το 2014, στην εξεταστική για τα σκάνδαλα στην Υγεία. Παρά την έλλειψη δημοσίευσης σε ΦΕΚ, το έγγραφο διαβιβάστηκε στον ΕΟΠΥΥ και εκτελέστηκε κανονικά ως έγκυρη διοικητική εντολή. Αυτό επέτρεψε σε συγκεκριμένα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και κλινικές να συνταγογραφούν και να εισπράττουν το ποσό των 1.500 ευρώ ανά πράξη.

Στην εξεταστική επιτροπή ο Μάκης Βορίδης, σε σχέση με τη μη δημοσίευση της υπουργικής απόφασης σε ΦΕΚ, κατηγόρησε εμμέσως την αρμόδια υπηρεσία που δεν μερίμνησε γι’ αυτό. Σε σχέση με την ουσία της υπόθεσης, δηλαδή για την παράλογη αποζημίωση της ιατρικής πράξης, τα έριξε εν ολίγοις στο ΚΕΣΥ.

Από ό,τι φαίνεται, όμως, ο Άδωνις Γεωργιάδης, πρώην συνοδοιπόρος του Μάκη Βορίδη, θεωρεί ότι και η ιατρική πράξη ήταν υπερκοστολογημένη… με κάποια πρόθεση, αλλά και ότι ο πρώην φίλος του, επίσης με κάποια πρόθεση, δεν δημοσίευσε την υπουργική απόφαση σε ΦΕΚ. Χρησιμοποιεί, εξάλλου, τη φράση «ως όφειλε». Μήπως δίνεται ήδη μια μάχη… εσωκομματικής κορυφής, έστω και σε φαντασιακό επίπεδο; Απλώς αναρωτιέμαι.

«Εμπλοκή»  Μαρκόπουλου στη Novartis θύμισε η Κωνσταντοπούλου 

Το θράσος περισσεύει στα περισσότερα κυβερνητικά στελέχη και τα παραδείγματα είναι αρκετά. Όπως ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, που είναι πλέον υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών. Θράσος και ένα αίσθημα ατιμωρησίας – και να γιατί: Στην ομιλία της, την περασμένη εβδομάδα στη Βουλή, για τις καταγγελίες Σαλμά για τη Novartis, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου θύμισε ένα γεγονός που ο ίδιος ο κ. Μαρκόπουλος θα ήθελε να «εξαφανίσει»: Την εμπλοκή του στην υπόθεση Novartis. 

Η κυρία Κωνσταντοπούλου απευθυνόμενη στην Κ.Ο. της Ν.Δ. και στον υφυπουργό Δημήτρη Μαρκόπουλο είπε: «Εδώ στα πρώτα έδρανα, ήταν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος, τώρα είναι και υφυπουργός, είναι ο Δημήτρης Μαρκόπουλος. Δεν είστε εσείς, κύριε Μαρκόπουλε, που, όταν έγινε κατάσχεση στο γραφείο του Φρουζή της Novartis, βρέθηκε σχέδιο άρθρου σας; Κάνατε τον δημοσιογράφο τότε. Και υπήρχε σχέδιο άρθρου σας με τις διορθώσεις του Φρουζή. Διότι έτσι επιτυγχάνεται η ενημέρωση στο “Πρώτο Θέμα”, που πολύ καλά κάνουν διάφοροι και το λένε “Πρώτο Ψέμα”. Ο δημοσιογράφος του “Πρώτου Θέματος” Μαρκόπουλος διαπραγματευόταν το άρθρο του με τον Φρουζή, του έκανε διορθώσεις ο Φρουζής της Novartis στο άρθρο του. Όταν έγινε η κατάσχεση στο γραφείο του Φρουζή, κατασχέθηκε και το σχέδιο άρθρου, γιατί έτσι κάνουν οι δημοσιογράφοι! Και να δω ποιοι δημοσιογράφοι θα μιλήσουν κατά αυτής της μπόχας και της δυσωδίας των υποτιθέμενων δημοσιογράφων που πουλάνε την πένα τους και διαπραγματεύονται το περιεχόμενο των δημοσιευμάτων με πρόσωπα ελεγχόμενα, υπόδικα και πολλαπλώς εμπλεκόμενα».

Όσο για το αν η καταγγελία που έκανε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας είναι αληθής, αρκεί αυτό που υπενθυμίζουν όσοι διαθέτουν καλή μνήμη. Και σας το παραθέτω: Είναι απόσπασμα από ρεπορτάζ του «Πρώτου Θέματος» για τη Novartis, που δημοσιεύθηκε στις 16/6/2010, περιλαμβάνεται στα έγγραφα της αμερικανικής δικογραφίας που διαβιβάστηκαν στην προανακριτική επιτροπή. Το κείμενο έχει την υπογραφή του Δημήτρη Μαρκόπουλου, που τότε ήταν δημοσιογράφος στο «Πρώτο Θέμα».

Το συγκεκριμένο απόσπασμα, που περιλαμβάνεται στη δικογραφία της Novartis, είχε τέσσερις διαφορετικούς τίτλους και υπότιτλους, εκ των οποίων ο πρώτος απορρίφθηκε από τον «διορθωτή».

* «Ψάχνοντας το φάρμακο για τη θεραπεία της καχυποψίας».

* «Η μεγάλη πολυεθνική φαρμακοβιομηχανία σηκώνει το γάντι της κριτικής εις βάρος του κλάδου της και καταθέτει τις δικές της προτάσεις».

* «Ποιος είναι ο όμιλος που επενδύει δισεκατομμύρια δολάρια και του οποίου τα προϊόντα αφορούν 450.000 Έλληνες».

«NOVARTIS – Προς όφελος του ασθενούς, χρέος τιμής η συστράτευση με την Πολιτεία».

Κατά τα λοιπά, το 2020 ο κ. Μαρκόπουλος ήταν μέλος της Προανακριτικής για τον Παπαγγελόπουλο, για την υπόθεση Novartis δηλαδή, και δεν αυτοεξαιρέθηκε. Αντίθετα δήλωσε: «Να αυτοεξαιρεθώ για ποιον λόγο, δεν είχα κάποια ειδική σχέση με την εταιρία. Να αυτοεξαιρεθώ επειδή πήρα μία συνέντευξη πριν από 10 χρόνια;»…

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr

Ο Άδωνις απαντάει για τα γυαλιά Meta και προεδοποιεί – Αν ξεφύγετε, σας γράφω!

Η περιοδεία του Άδωνη Γεωργιάδη σε Λήμνο και Λέρο είχε απ’ όλα, αλλά την παράσταση δεν την έκλεψαν οι δηλώσεις του για την Υγεία, αλλά… τα γυαλιά του. Ο Υπουργός έσκασε μύτη με Meta Ray-Ban των 600 ευρώ (που διαθέτουν ενσωματωμένη κάμερα) και το Twitter/X παίρνει φωτιά: «Μας καταγράφει κρυφά;», «Πού είναι το GDPR;», «Big Brother στα νοσοκομεία;».

Με μια σεντονάτη ανάρτηση,ο Γεωργιάδης πέταξε το μπαλάκι στην κερκίδα, αλλά στο τέλος έριξε και τη βόμβα του. Τα γυαλιά δεν είναι μόνο μόδα, είναι και κάμερα ασφαλείας!

Το πιο ζουμερό (και πολιτικά επίμαχο) σημείο της ανάρτησής του δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνείας για το πώς σκοπεύει να τα χρησιμοποιήσει από εδώ και μπρος: «Τα γυαλιά θα τα φοράω, οπότε μην ανησυχείτε άδικα. Πέρα από το ότι μου αρέσουν αισθητικά, τα θεωρώ και μέσο προστασίας. Αν κάποιος ξεπεράσει τα όρια απέναντί μου και τεθεί ζήτημα της ασφάλειάς μου, θα υπάρχει καταγραφή των γεγονότων».

Με απλά λόγια… όποιος διαμαρτυρηθεί λίγο πιο έντονα στις περιοδείες του, ενδέχεται να πρωταγωνιστήσει σε υπουργικό βίντεο.

Ολόκληρη η ανάρτηση του Άδωνη Γεωργιάδη ΕΔΩ

ΠΗΓΗ: www.newsbreak.gr

Πωλείται ελευθερία έναντι προνομίων

Η αποδοχή της λογικής της «αναίμακτης υποταγής» συνιστά τον βέβαιο δρόμο προς την ιστορική εξαφάνιση

Παναγιώτης Λιάκος

«Πέρασε αναίμακτα το φθινόπωρο του 1430 στα χέρια των Οθωμανών, γιατί διδαχθήκαμε από την άλωση της Θεσσαλονίκης, που είχε σφαγές και εξανδραποδισμούς και οι Γιαννιώτες φρόντισαν αυτά να τα αποφύγουν, και τα απέφυγαν και πήραν προνόμια. Και δεν πήραν προνόμια μόνο οι Γιαννιώτες. Πήρε προνόμια και το Ζαγόρι».

Τάδε έφη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Αν. Τασούλας, στις 17/7/2026 στα Ιωάννινα, στα εγκαίνια του ανακαινισμένου τζαμιού Καλούτσιανης.

Η εμετική αποστροφή του Προέδρου της Δημοκρατίας σχετικά με την «αναίμακτη» παράδοση των Ιωαννίνων το 1430, η οποία παρουσιάστηκε σχεδόν ως υπόδειγμα πολιτικής σωφροσύνης και διπλωματικής ευελιξίας φανερώνει τη βαθιά, δομική παθογένεια που διατρέχει τη σύγχρονη ελληνόφωνη ηγετική τάξη. Εχει αποκοπεί οριστικά από την κοινή αντίληψη για τα ιστορικά βιώματα και το πνευματικό περιεχόμενο του Ελληνισμού. Αντιλαμβάνεται το αγαθό της ελευθερίας σαν προϊόν σε σούπερ μάρκετ. Αγοράζεται, πωλείται, ανταλλάσσεται έναντι προνομίων. Αυτή η στάση συμπυκνώνει την έκπτωση της πολιτικής διαδικασίας από άσκηση κοινωνίας και ελευθερίας σε μηχανιστική διαχείριση της επιβίωσης. Η ιστορική διαδρομή μας έχει παύσει από τους άρχοντες να κατανοείται ως τρόπος ύπαρξης, ως συμμετοχή σε κοινό πολιτισμικό, γλωσσικό και εκκλησιαστικό ήθος. Μετετράπη σε έναν στεγνό υπολογισμό οφέλους και ζημίας, όπου η υποταγή βαφτίζεται «ρεαλισμός» και η παραίτηση από την ελευθερία αναγορεύεται σε «σύνεση».

Πρόκειται για μια νοοτροπία ετερόφωτη, η οποία αναζητά πάντοτε έναν κυρίαρχο προστάτη. Τότε ήταν ο Οθωμανός σουλτάνος, σήμερα οι ανώνυμες και επώνυμες υπερεθνικές δυνάμεις. Μέσω αυτών διατηρείται η νομή της δοτής εξουσίας. Παράλληλα, η στάση αυτή αποκαλύπτει την πλήρη επικράτηση της ετερονομίας και την κατάρρευση της πολιτικής αυτονομίας, καθώς η άρχουσα τάξη λειτουργεί με τρόπο που δείχνει τον βαθμό των εξαρτήσεών της. Αδυνατεί να διανοηθεί τον Ελληνισμό ως αυτόνομο ιστορικό υποκείμενο, ικανό να δημιουργεί τους δικούς του θεσμούς και να χαράσσει τη δική του πορεία. Στο πλαίσιο αυτό εγγράφεται η πρωθυπουργική δέσμευση περί καταπολέμησης του «νατιβισμού», πίσω από την οποία κρύβεται η συστηματική αποδόμηση της έννοιας της εθνικής ιδιοπροσωπίας, ώστε οτιδήποτε συνδέεται με τη διαφύλαξη της συλλογικής μνήμης και των συνόρων να απορρίπτεται ως αναχρονιστικό προς χάριν ενός ομογενοποιημένου, μεταεθνικού συστήματος. 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πριν εκλεγεί πρωθυπουργός, σε ομιλία του (στις 11 Ιουνίου 2018) στο Ισραήλ ταύτισε τον νατιβισμό, δηλαδή την αντίληψη ότι οι γηγενείς έχουν προτεραιότητα στον τόπο τους, με τον ρατσισμό και την ξενοφοβία και υποσχέθηκε να τα αντιμετωπίσει. Αυτή ήταν μία από τις ελάχιστες υποσχέσεις που τήρησε. Η εικόνα των ελληνικών πόλεων την περίοδο της διακυβέρνησής του έχασε πολλά από τα εθνικά χαρακτηριστικά της. 

Ακόμα πιο αποκαλυπτική της ψυχοσύνθεσης αυτής της αφελληνισμένης πολιτικής ελίτ είναι η κυνική ομολογία του υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος δηλώνει διατεθειμένος να χαρακτηριστεί έως και «μειοδότης» προκειμένου να εξασφαλίσει μια «ήρεμη γειτονιά». Η ρητορική αυτή αποκαλύπτει την πλήρη αποσύνδεση της ηγεσίας από το αίσθημα της εθνικής αξιοπρέπειας, καθώς η ειρήνη δεν κατανοείται ως αποτέλεσμα ισχύος και αποτροπής, αλλά ως προϊόν διαρκών υποχωρήσεων. Η ελίτ εμφανίζεται πρόθυμη να αποδεχθεί την εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αρκεί να εξασφαλίσει την πρόσκαιρη ηρεμία που εγγυάται τη δική της πολιτική επιβίωση.

Η στάση αυτή επιβεβαιώνει πανηγυρικά τις διαπιστώσεις του Παναγιώτη Κονδύλη, ο οποίος στο έργο του «Θεωρία του Πολέμου»* επισημαίνει ότι μια αδύναμη, παρασιτική άρχουσα τάξη, στερούμενη στρατηγικής σκέψης και αυτόνομης βάσης ισχύος, αναγκαστικά μεταφράζει τη δομική της αδυναμία σε ειρηνευτική φιλοσοφία και κατευναστική τακτική. Όταν μια πολιτική ηγεσία αδυνατεί να παραγάγει δική της ισχύ -οικονομική, στρατιωτική και πολιτισμική-, η μόνη επιλογή που της απομένει απέναντι σε έναν αναθεωρητικό γείτονα είναι ο κατευνασμός. Η σταδιακή διολίσθηση προς την επικυριαρχία του αντιπάλου δεν βιώνεται από αυτή την ελίτ ως τραγωδία, αλλά σαν αναγκαία προσαρμογή, καθώς η νομή της εξουσίας εντός ενός προτεκτοράτου παραμένει εξουσία, και για μια παρασιτική πολιτική τάξη αυτό είναι υπεραρκετό.

Τα αποτελέσματα της Εθνεγερσίας του 1821, με κορυφαίο όλων την ίδρυση ενός ελεύθερου και κυρίαρχου κράτους, δεν διατηρούνται με πνεύμα ηττοπάθειας και «αναίμακτων» παραδόσεων. Η επανάσταση του ’21 δεν έγινε για να ανταλλαγεί η οθωμανική δουλεία με τη σύγχρονη ετερονομία, αλλά για να καταστεί ο ελληνικός λαός αυτεξούσιος. Για να αποτραπεί η ιστορική περιθωριοποίηση του Ελληνισμού, απαιτείται η άρδην αλλαγή του πολιτικού σκηνικού. Η αλλαγή αυτή δεν μπορεί να είναι μια απλή εναλλαγή προσώπων, αλλά μια ριζική μεταμόρφωση της νοοτροπίας και του προσανατολισμού της πολιτικής μας ύπαρξης.

Ο Κονδύλης, στη σελίδα 404 του έργου του «Θεωρία του Πολέμου» αναφέρει: «Βρίσκονται πιο κοντά στην πραγματικότητα οι εθνικιστές που πιστεύουν ότι η αντίθεση Τουρκίας και Ελλάδας είναι αγεφύρωτη παρά όσοι πιστεύουν ότι θα μπορούσε και να τελειώσει με την “ευρωπαϊκή”  και οικονομιστική λύση».

Για να μην ακυρωθούν, λοιπόν, τα αποτελέσματα του 1821 επιβάλλεται η ανάδειξη ηγετικών προσωπικοτήτων με αποδεδειγμένη ηθική ακεραιότητα, επαγγελματική και ψυχολογική αυτοτέλεια, που δεν ψάχνουν μήνα για να τρέφει τους έντεκα, ξεπουλώντας όσα υλικά και άυλα περιουσιακά στοιχεία του έθνους και της πατρίδας μπορούν και προλαβαίνουν. 

Η νέα αυτή ελληνική ηγεσία οφείλει να διακατέχεται από βαθιά επίγνωση του ειδικού βάρους της Ιστορίας μας, της γλώσσας, του πολιτισμού μας ως ζώσες πηγές νοήματος βίου. Παράλληλα, η επανασύνδεση με την κοινοτική παράδοση της Ορθοδοξίας, η οποία ιστορικά λειτούργησε ως το σώμα διαφύλαξης της ελευθερίας και της αλληλεγγύης απέναντι στον κατακτητή, αποτελεί θεμέλιο λίθο για την πολιτισμική μας αναγέννηση. Η αποκατάσταση της εθνικής ισχύος μέσω της έμπρακτης καλλιέργειας της αποτρεπτικής ικανότητας, της παραγωγικής ανασυγκρότησης και της θεσμικής σοβαρότητας είναι ο μόνος δρόμος. Η κατάσταση είναι οριακή και δεν επιτρέπει άλλες αυταπάτες. Η αποδοχή της λογικής της «αναίμακτης υποταγής» συνιστά τον βέβαιο δρόμο προς την ιστορική εξαφάνιση. Η μόνη αυθεντική απάντηση είναι η ανασύνταξη των δυνάμεων του Ελληνισμού και η διεκδίκηση μιας πραγματικά αυτόνομης και υπερήφανης παρουσίας στον σύγχρονο κόσμο. Υπάρχουμε ελεύθεροι επειδή επικράτησε το «Ελευθερία ή Θάνατος» και όχι το «πωλείται ελευθερία έναντι προνομίων». 

*Παναγιώτης Κονδύλης, «Θεωρία του Πολέμου», Εκδόσεις Θεμέλιο, δ’ έκδοση, Αθήνα 1999).

ΠΗΓΗ: www.dimokratia.gr